مهابهاراتا · أدهيايا 13.51
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.51.1
अथ सा स्त्री तमुवाच विप्रमेवं भवत्विति ।
तैलं दिव्यमुपादाय स्नानशाटीमुपानयत् ॥ १३.५१.१ ॥
فقالت تلك المرأة للبراهمي: «ليكن كذلك». وأخذت الزيت الإلهي وأحضرت ثوب الاستحمام.
13.51.2
अनुज्ञाता च मुनिना सा स्त्री तेन महात्मना ।
अथास्य तैलेनाङ्गानि सर्वाण्येवाभ्यमृक्षत ॥ १३.५१.२ ॥
وبإذن ذلك الحكيم العظيم، قامت المرأة بدهن جميع أطرافه بالزيت.
13.51.3
शनैश्चाच्छादितस्तत्र स्नानशालामुपागमत् ।
भद्रासनं ततश्चित्रमृषिरन्वगमन्नवम् ॥ १३.५१.३ ॥
ببطء، مغطى بقماش، ذهب إلى حجرة الاستحمام هناك؛ ثم تبع الحكيم مقعداً مباركاً جديداً عجيباً.
13.51.4
अथोपविष्टश्च यदा तस्मिन्भद्रासने तदा ।
स्नापयामास शनकैस्तमृषिं सुखहस्तवत्।
दिव्यं च विधिवच्चक्रे सोपचारं मुनेस्तदा ॥ १३.५१.४ ॥
ثم لما جلس على ذلك المقعد المبارك، غسلت ذلك الحكيم ببطء بيدين لطيفتين، وأدت له الخدمة الإلهية وفق الشعائر مع الإجلال الواجب.
13.51.5
जलेन सुसुखोष्णेन तस्या हस्तसुखेन च ।
व्यतीतां रजनीं कृत्स्नां नाजानात्स महाव्रतः ॥ १३.५१.५ ॥
بالماء الدافئ اللطيف ويديها الرقيقتين، لم يدرك ذلك الصاحب للعهود العظيمة أن الليل كله قد انقضى.
13.51.6
तत उत्थाय स मुनिस्तदा परमविस्मितः ।
पूर्वस्यां दिशि सूर्यं च सोऽपश्यदुदितं दिवि ॥ १३.५१.६ ॥
ثم نهض ذلك الحكيم متعجباً غاية العجب، ورأى الشمس طالعة في السماء من جهة الشرق.
13.51.7
सन्ध्योपासनमित्येव सर्वपापहरं न मे ।
तस्य बुद्धिरियं किन्तु मोहस्तत्त्वमिदं भवेत् ॥ १३.५१.७ ॥
عبادة الشفق تمحو كل الذنوب — ليس هذا عندي كذلك. هذا فكره، لكنه سيكون وهمًا لا حقيقة.
13.51.8
अथोपास्य सहस्रांशुं किं कोरमीत्युवाच ताम् ।
सा चामृतरसप्रख्यं क्रषेरन्नमुपाहरत् ॥ १३.५१.८ ॥
ثم بعد أن عبد ذا الألف شعاع، سألها: «ماذا أفعل؟» فأحضرت للحكيم طعامًا يشبه جوهر الأمرتا.
13.51.9
तस्य स्वादुतयाऽन्नस्य न प्रभूतं चकार सः ।
व्यगमच्चाप्यहःशेष ततः सन्ध्याऽऽगमत्पुनः ॥ १३.५१.९ ॥
ولحلاوة ذلك الطعام لم يأكل منه كثيرًا. ومضى ما تبقى من النهار، ثم عادت الأمسية.
13.51.10
अथ सा स्त्री भगवन्तं सुप्यतामित्यचोदयत् ।
तत्र वै शयने दिव्ये तस्य तस्याश्च कल्पिते ॥ १३.५१.१० ॥
ثم حثّت المرأة الجليل قائلة: «لينم». هناك، على السرير الإلهي المعدّ له ولها.
13.51.11
पृथक्र्वैव तथा सुप्तौ सा स्त्री स च मुनिस्तदा ।
तथाऽर्थरात्रे सा स्त्री तु शयनं तदुपागमत् ॥ १३.५१.११ ॥
نام كلاهما منفصلين — تلك المرأة والحكيم في ذلك الوقت. وهكذا، في منتصف الليل، اقتربت المرأة من ذلك السرير.
13.51.12
न भद्रे परदारेषु मनो मे सम्प्रसज्जति ।
उत्तिष्ठ भद्रे भद्रं ते स्वापं वै विरमस्व च ॥ १३.५१.१२ ॥
أيتها الفاضلة، لا يتعلق قلبي بزوجات الآخرين. قومي أيتها الفاضلة، فليكن لك الخير، ودعي النوم.
13.51.13
सा तदा तेन विप्रेण तथा धृत्या निवर्तिता ।
स्वतन्त्राऽस्मीत्युवाचर्षिं न धर्मच्छलमस्ति ते ॥ १३.५१.१३ ॥
فلما ردّها البراهمن بثبات هكذا، قالت للحكيم: إني حرّة؛ وليس فيك حيلة متذرّعة بالدهرما.
13.51.14
नास्ति स्वतन्त्रता स्त्रीणामस्वतन्त्रा हि योषितः ।
प्रजापतिमतं ह्येतन्न स्त्री स्वातन्त्र्यमर्हति ॥ १३.५१.१४ ॥
لا استقلال للنساء؛ فالنساء تابعات حقًّا. هذا رأي براجاباتي؛ والمرأة لا تستحق الاستقلال.
13.51.15
बाधने मैथुनं विप्र मम भक्तिं च पश्य वै ।
अधर्मं प्राप्स्यसे विप्र यन्मां त्वं नाभिनन्दसि ॥ १३.५१.१५ ॥
أيها البراهمي، الاتحاد في وسط العائق؛ وانظر أيضًا إلى إخلاصي. أيها البراهمي، بعدم قبولك إياي ستنال الأدهرما.
13.51.16
हरन्ति दोषजातानि नरमिन्द्रियकिङ्करम् ।
प्रभवामि सदा धृत्या भद्रे स्वशयनं व्रज ॥ १३.५१.१६ ॥
كل ضروب الآثام تستلب الرجل الذي هو خادم للحواس. وأنا قادر دائمًا بالثبات؛ أيتها الحسنة، اذهبي إلى فراشك.
13.51.17
शिरसा प्रणमे विप्र प्रसादं कर्तुमर्हसि ।
भूमौ निपतमानायाः शरणं भव मेऽनघ ॥ १३.५१.१७ ॥
أيها البراهمي، أنحني برأسي؛ وأنت جدير بأن تمنح الفضل. أيها البريء، كن ملجئي وأنا أسقط على الأرض.
13.51.18
यदि वा दोषजातं त्वं परदारेषु पश्यसि ।
आत्मानं स्पर्शयाम्यद्य पाणिं गृह्णीष्व मे द्विज ॥ १३.५१.१८ ॥
وإن كنت ترى في نساء الغير مثل هذا الذنب، فها أنا اليوم أعرض نفسي لمسّك؛ أيها المولود مرتين، خذ يدي.
13.51.19
न दोषो भविता चैव सत्येनैतद्ब्रवीम्यहम् ।
स्वतन्त्रां मां विजानीहि यो धर्मः सोस्तु वै मयि।
त्वय्यावेशितचित्ता च स्वतन्त्राऽस्मि भजस्व माम् ॥ १३.५१.१९ ॥
لن يكون في هذا ذنب، وأقول هذا بالحق. اعلم أنني حرة؛ وليكن في الدهرما الذي فيك فيّ أيضاً. إن قلبي متعلق بك وأنا حرة، فتمتع بي.
13.51.20
स्वतन्त्रा त्वं कथं भद्रे ब्रूहि कारणमत्र वै ।
नास्ति त्रिलोके स्त्री काचिद्या वै स्वातन्त्र्यमर्हति ॥ १३.५१.२० ॥
أيتها الحسناء، كيف تكونين حرة؟ أخبريني بالسبب. ليس في العوالم الثلاثة امرأة تستحق الحرية.
13.51.21
पिता रक्षति कौमारे भर्ता रक्षति यौवने ।
पुत्रस्तु स्थाविरे भावे न स्त्री स्वातन्त्र्यमर्हति।
न वृद्धामक्षतां मन्ये च चेच्छा त्वयि मेऽनघे ॥ १३.५१.२१ ॥
في الطفولة يحميها الأب، وفي الشباب يحميها الزوج، وفي الشيخوخة يحميها الابن؛ والمرأة لا تستحق الاستقلال. أيتها البريئة، لا أعدّ العجوز سليمة؛ وإن كانت رغبتي فيك...
13.51.22
कौमारं ब्रह्मचर्यं मे कन्यैवास्मि न संशयः ।
पत्नीं कुरुष्व मां विप्र श्रद्धां विजहि मा मम ॥ १३.५१.२२ ॥
لي نذر البراءة منذ الطفولة؛ ولا شك أنني عذراء. أيها البرهمي، اتخذني زوجة؛ ولا تفقد ثقتك بي.
13.51.23
यथा मम तथा तुभ्यं यथा तुभ्यं तथा मम ।
जिज्ञासेयमृषेस्तस्य विघ्नः सत्यं नु किं भवेत् ॥ १३.५१.२३ ॥
كما لي كذلك لك، وكما لك كذلك لي. أيكون هذا الاستفسار من الحكيم عائقاً حقاً؟
13.51.24
आश्चर्यं परमं हीदं किन्नु श्रेयो हि मे भवेत् ।
दिव्याभरणवस्त्रा हि कन्येयं मामुपस्थिता ॥ १३.५१.२४ ॥
هذا عجب عظيم. أيُّ خيرٍ يكون لي الآن؟ لقد مثلت أمامي هذه الفتاة، مزيّنةً بحليّ إلهية وثياب سماوية.
13.51.25
किं त्वस्याः परमं रूपं जीर्णमासीत्कथं पुनः ।
कन्यारूपमिहाद्यैवं किमिवात्रोत्तरं भवेत् ॥ १३.५१.२५ ॥
لكنّ صورتها العليا السابقة كانت هَرِمةً؛ فكيف صارت كذلك من جديد؟ وكيف ظهرت هنا الآن على هيئة الفتاة هكذا؟ فما عسى أن يكون الجواب؟
13.51.26
यथा मे परमा शक्तिर्न व्युत्थाने कथंचन ।
न रोचते हि व्युत्थानं सत्येनासादयाम्यहम् ॥ १३.५१.२६ ॥
إنّ قوّتي العظمى لا تكمن في أيّ نهوضٍ (اضطراب) بوجه من الوجوه، والنهوض لا يروق لي؛ فإنّي أنال ذلك بالحقّ.