మహాభారతం · అధ్యాయం 13.51
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.51.1
अथ सा स्त्री तमुवाच विप्रमेवं भवत्विति ।
तैलं दिव्यमुपादाय स्नानशाटीमुपानयत् ॥ १३.५१.१ ॥
అప్పుడు ఆ స్త్రీ ఆ బ్రాహ్మణునితో, 'అలాగే కానివ్వు' అని అంది. దివ్యమైన నూనెను తీసుకుని స్నాన వస్త్రాన్ని తెచ్చింది.
13.51.2
अनुज्ञाता च मुनिना सा स्त्री तेन महात्मना ।
अथास्य तैलेनाङ्गानि सर्वाण्येवाभ्यमृक्षत ॥ १३.५१.२ ॥
ఆ మహాత్ముడైన మునివల్ల అనుమతి పొంది, ఆ స్త్రీ నూనెతో అతని అవయవాలన్నిటికీ పూసింది.
13.51.3
शनैश्चाच्छादितस्तत्र स्नानशालामुपागमत् ।
भद्रासनं ततश्चित्रमृषिरन्वगमन्नवम् ॥ १३.५१.३ ॥
నెమ్మదిగా, వస్త్రంతో కప్పుకొని ఆయన అక్కడ స్నానశాలకు వెళ్ళాడు. తరువాత ఋషి కొత్తదైన అద్భుతమైన భద్రాసనం వెంట నడిచాడు.
13.51.4
अथोपविष्टश्च यदा तस्मिन्भद्रासने तदा ।
स्नापयामास शनकैस्तमृषिं सुखहस्तवत्।
दिव्यं च विधिवच्चक्रे सोपचारं मुनेस्तदा ॥ १३.५१.४ ॥
అప్పుడు ఆయన ఆ భద్రాసనంపై కూర్చున్నప్పుడు, ఆమె నెమ్మదిగా మృదువైన చేతులతో ఆ ఋషికి స్నానం చేయించింది. మునికి తగిన ఉపచారాలతో విధిప్రకారం దివ్యసేవ చేసింది.
13.51.5
जलेन सुसुखोष्णेन तस्या हस्तसुखेन च ।
व्यतीतां रजनीं कृत्स्नां नाजानात्स महाव्रतः ॥ १३.५१.५ ॥
ఆమె ఆహ్లాదకరమైన వెచ్చని నీటితో, ఆమె సుఖమైన చేతులతో, ఆ మహావ్రతుడు రాత్రి మొత్తం గడిచిపోయిందని తెలుసుకోలేదు.
13.51.6
तत उत्थाय स मुनिस्तदा परमविस्मितः ।
पूर्वस्यां दिशि सूर्यं च सोऽपश्यदुदितं दिवि ॥ १३.५१.६ ॥
అప్పుడు ఆ ముని లేచి చాలా ఆశ్చర్యపడ్డాడు; తూర్పు దిక్కులో ఆకాశంలో ఉదయించిన సూర్యుడిని చూశాడు.
13.51.7
सन्ध्योपासनमित्येव सर्वपापहरं न मे ।
तस्य बुद्धिरियं किन्तु मोहस्तत्त्वमिदं भवेत् ॥ १३.५१.७ ॥
సంధ్యోపాసనం సర్వపాపాలను హరించేది అని నాకు కాదు. అతని బుద్ధి ఇదే; కానీ ఇది సత్యం కాదు, మోహమే అవుతుంది.
13.51.8
अथोपास्य सहस्रांशुं किं कोरमीत्युवाच ताम् ।
सा चामृतरसप्रख्यं क्रषेरन्नमुपाहरत् ॥ १३.५१.८ ॥
అప్పుడు సహస్రాంశువును ఉపాసించి, 'ఏమి చేయాలి?' అని ఆమెను అడిగాడు. ఆమె అమృతరసంలా ఉన్న అన్నాన్ని ఋషికి తెచ్చింది.
13.51.9
तस्य स्वादुतयाऽन्नस्य न प्रभूतं चकार सः ।
व्यगमच्चाप्यहःशेष ततः सन्ध्याऽऽगमत्पुनः ॥ १३.५१.९ ॥
ఆ అన్నం రుచికరంగా ఉండటంవల్ల అతను దానిని అధికంగా తినలేదు. పగటి మిగిలిన భాగమూ గడిచిపోయింది; తరువాత మళ్లీ సంధ్య వచ్చింది.
13.51.10
अथ सा स्त्री भगवन्तं सुप्यतामित्यचोदयत् ।
तत्र वै शयने दिव्ये तस्य तस्याश्च कल्पिते ॥ १३.५१.१० ॥
అప్పుడు ఆ స్త్రీ 'భగవంతుడా, నిద్రపోండి' అని ప్రేరేపించింది. అక్కడ అతనికీ, ఆమెకూ సిద్ధం చేసిన దివ్యమైన శయ్యపై.
13.51.11
पृथक्र्वैव तथा सुप्तौ सा स्त्री स च मुनिस्तदा ।
तथाऽर्थरात्रे सा स्त्री तु शयनं तदुपागमत् ॥ १३.५१.११ ॥
వారిద్దరూ వేర్వేరుగా పడుకున్నారు — ఆ స్త్రీ, ఆ ముని ఆ సమయంలో. ఇలా అర్ధరాత్రి ఆ స్త్రీ ఆ శయ్య దగ్గరకు వచ్చింది.
13.51.12
न भद्रे परदारेषु मनो मे सम्प्रसज्जति ।
उत्तिष्ठ भद्रे भद्रं ते स्वापं वै विरमस्व च ॥ १३.५१.१२ ॥
ఓ భద్రే, నా మనసు పరస్త్రీలపై ఆసక్తి చూపదు. లెమ్ము, భద్రే, నీకు మంగళం; నిద్రను విరమించు.
13.51.13
सा तदा तेन विप्रेण तथा धृत्या निवर्तिता ।
स्वतन्त्राऽस्मीत्युवाचर्षिं न धर्मच्छलमस्ति ते ॥ १३.५१.१३ ॥
అప్పుడు ఆ బ్రాహ్మణుని చేత ఈ విధంగా ధైర్యంగా వెనుకకు మళ్లించబడిన ఆమె ఋషితో ఇలా అంది: నేను స్వతంత్రురాలను; మీకు ధర్మపు మాటున ఏ కపటమూ లేదు.
13.51.14
नास्ति स्वतन्त्रता स्त्रीणामस्वतन्त्रा हि योषितः ।
प्रजापतिमतं ह्येतन्न स्त्री स्वातन्त्र्यमर्हति ॥ १३.५१.१४ ॥
స్త్రీలకు స్వతంత్రత లేదు; స్త్రీలు నిజంగా పరాధీనులు. ఇది ప్రజాపతి అభిప్రాయం; స్త్రీ స్వాతంత్ర్యానికి అర్హురాలు కాదు.
13.51.15
बाधने मैथुनं विप्र मम भक्तिं च पश्य वै ।
अधर्मं प्राप्स्यसे विप्र यन्मां त्वं नाभिनन्दसि ॥ १३.५१.१५ ॥
బ్రాహ్మణుడా, ఆటంకంలో కలయిక; నా భక్తిని కూడా చూడు. బ్రాహ్మణుడా, నీవు నన్ను స్వాగతించనందుకు అధర్మాన్ని పొందుతావు.
13.51.16
हरन्ति दोषजातानि नरमिन्द्रियकिङ्करम् ।
प्रभवामि सदा धृत्या भद्रे स्वशयनं व्रज ॥ १३.५१.१६ ॥
ఇంద్రియాలకు దాసుడైన మనిషిని సమస్త దోషాలు ఎత్తుకుపోతాయి. నేను ఎల్లప్పుడూ ధైర్యంతో సమర్థుడను; భద్రా, నీ పడకకు వెళ్లు.
13.51.17
शिरसा प्रणमे विप्र प्रसादं कर्तुमर्हसि ।
भूमौ निपतमानायाः शरणं भव मेऽनघ ॥ १३.५१.१७ ॥
బ్రాహ్మణుడా, తల వంచి నమస్కరిస్తున్నాను; అనుగ్రహం చూపడానికి అర్హుడవు. ఓ నిర్దోషుడా, నేలపై పడుతున్న నాకు శరణుగా ఉండు.
13.51.18
यदि वा दोषजातं त्वं परदारेषु पश्यसि ।
आत्मानं स्पर्शयाम्यद्य पाणिं गृह्णीष्व मे द्विज ॥ १३.५१.१८ ॥
లేదా పరస్త్రీలలో నీవు ఇటువంటి దోషాన్ని చూస్తున్నట్లయితే, ఇవాళ నన్ను నీ స్పర్శకు అర్పిస్తున్నాను; ద్విజుడా, నా చేయి పట్టుకో.
13.51.19
न दोषो भविता चैव सत्येनैतद्ब्रवीम्यहम् ।
स्वतन्त्रां मां विजानीहि यो धर्मः सोस्तु वै मयि।
त्वय्यावेशितचित्ता च स्वतन्त्राऽस्मि भजस्व माम् ॥ १३.५१.१९ ॥
ఇందులో ఏ దోషమూ ఉండదు; ఇది సత్యంగానే చెబుతున్నాను. నన్ను స్వతంత్రురాలిగా తెలుసుకో; ఏ ధర్మం ఉన్నదో అది నాలోనూ ఉండనీ. నీపై మనసు నిలిపిన నేను స్వతంత్రురాలను; నన్ను అనుభవించు.
13.51.20
स्वतन्त्रा त्वं कथं भद्रे ब्रूहि कारणमत्र वै ।
नास्ति त्रिलोके स्त्री काचिद्या वै स्वातन्त्र्यमर्हति ॥ १३.५१.२० ॥
ఓ కల్యాణీ, నీవు ఎలా స్వతంత్రురాలవు? దానికి కారణం చెప్పు. ముల్లోకాలలో స్వాతంత్ర్యానికి అర్హురాలైన స్త్రీ ఎవరూ లేరు.
13.51.21
पिता रक्षति कौमारे भर्ता रक्षति यौवने ।
पुत्रस्तु स्थाविरे भावे न स्त्री स्वातन्त्र्यमर्हति।
न वृद्धामक्षतां मन्ये च चेच्छा त्वयि मेऽनघे ॥ १३.५१.२१ ॥
బాల్యంలో తండ్రి రక్షిస్తాడు, యౌవనంలో భర్త రక్షిస్తాడు, వార్ధక్యంలో కొడుకు రక్షిస్తాడు; స్త్రీ స్వాతంత్ర్యానికి అర్హురాలు కాదు. ఓ నిర్దోషీ, వృద్ధ స్త్రీని నేను అక్షతగా భావించను; నీపై నాకు కోరిక ఉంటే...
13.51.22
कौमारं ब्रह्मचर्यं मे कन्यैवास्मि न संशयः ।
पत्नीं कुरुष्व मां विप्र श्रद्धां विजहि मा मम ॥ १३.५१.२२ ॥
నా బాల్య బ్రహ్మచర్యం ఉన్నది; సందేహం లేకుండా నేను కన్యనే. ఓ విప్రుడా, నన్ను భార్యగా స్వీకరించు; నాపై నీ విశ్వాసాన్ని వదలకు.
13.51.23
यथा मम तथा तुभ्यं यथा तुभ्यं तथा मम ।
जिज्ञासेयमृषेस्तस्य विघ्नः सत्यं नु किं भवेत् ॥ १३.५१.२३ ॥
నాది ఎలాగో అలాగే నీది; నీది ఎలాగో అలాగే నాది. ఋషి యొక్క ఈ జిజ్ఞాస నిజంగా విఘ్నమవుతుందా?
13.51.24
आश्चर्यं परमं हीदं किन्नु श्रेयो हि मे भवेत् ।
दिव्याभरणवस्त्रा हि कन्येयं मामुपस्थिता ॥ १३.५१.२४ ॥
ఇది అత్యంత ఆశ్చర్యకరం. ఇప్పుడు నాకు ఏ శ్రేయస్సు కలుగుతుంది? దివ్య ఆభరణాలు, వస్త్రాలతో అలంకరించుకున్న ఈ కన్య నా ఎదుట నిలిచింది.
13.51.25
किं त्वस्याः परमं रूपं जीर्णमासीत्कथं पुनः ।
कन्यारूपमिहाद्यैवं किमिवात्रोत्तरं भवेत् ॥ १३.५१.२५ ॥
అయితే ఆమె పూర్వ రూపం వృద్ధమైనదిగా ఉండేది; మళ్లీ అది ఎలా అయింది? ఇక్కడ ఇప్పుడు ఈ విధంగా కన్యారూపం ఎలా కనిపిస్తోంది? దీనికి సమాధానం ఏమిటి?
13.51.26
यथा मे परमा शक्तिर्न व्युत्थाने कथंचन ।
न रोचते हि व्युत्थानं सत्येनासादयाम्यहम् ॥ १३.५१.२६ ॥
నా పరమ శక్తి ఏ విధంగానూ వ్యుత్థానం (చలించడం)లో లేదు; వ్యుత్థానం నాకు ఇష్టం కాదు. కాబట్టి నేను సత్యం ద్వారా దానిని పొందుతాను.