മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.51
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.51.1
अथ सा स्त्री तमुवाच विप्रमेवं भवत्विति ।
तैलं दिव्यमुपादाय स्नानशाटीमुपानयत् ॥ १३.५१.१ ॥
അപ്പോൾ ആ സ്ത്രീ ആ ബ്രാഹ്മണനോട്, 'അങ്ങനെ ആവട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞു. ദിവ്യമായ എണ്ണയെടുത്ത് കുളിവസ്ത്രം കൊണ്ടുവന്നു.
13.51.2
अनुज्ञाता च मुनिना सा स्त्री तेन महात्मना ।
अथास्य तैलेनाङ्गानि सर्वाण्येवाभ्यमृक्षत ॥ १३.५१.२ ॥
ആ മഹാത്മാവായ മുനിയുടെ അനുമതി ലഭിച്ച്, ആ സ്ത്രീ എണ്ണകൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ എല്ലാ അവയവങ്ങളിലും പുരട്ടി.
13.51.3
शनैश्चाच्छादितस्तत्र स्नानशालामुपागमत् ।
भद्रासनं ततश्चित्रमृषिरन्वगमन्नवम् ॥ १३.५१.३ ॥
പതുക്കെ, വസ്ത്രംകൊണ്ട് മൂടി അദ്ദേഹം അവിടെ കുളിമുറിയിലേക്കു പോയി. പിന്നെ മുനി പുതിയതും അത്ഭുതകരവുമായ ഭദ്രാസനത്തെ പിന്തുടർന്നു.
13.51.4
अथोपविष्टश्च यदा तस्मिन्भद्रासने तदा ।
स्नापयामास शनकैस्तमृषिं सुखहस्तवत्।
दिव्यं च विधिवच्चक्रे सोपचारं मुनेस्तदा ॥ १३.५१.४ ॥
പിന്നെ അദ്ദേഹം ആ ഭദ്രാസനത്തിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ, അവൾ പതുക്കെ മൃദുവായ കൈകളാൽ ആ മുനിയെ കുളിപ്പിച്ചു. മുനിക്കുള്ള ഉപചാരങ്ങളോടെ ദിവ്യമായ സേവ വിധിപ്രകാരം ചെയ്തു.
13.51.5
जलेन सुसुखोष्णेन तस्या हस्तसुखेन च ।
व्यतीतां रजनीं कृत्स्नां नाजानात्स महाव्रतः ॥ १३.५१.५ ॥
അവളുടെ സുഖോഷ്ണമായ വെള്ളംകൊണ്ടും അവളുടെ സുഖകരമായ കൈകൾകൊണ്ടും, ആ മഹാവ്രതൻ രാത്രി മുഴുവൻ കഴിഞ്ഞുപോയത് അറിഞ്ഞില്ല.
13.51.6
तत उत्थाय स मुनिस्तदा परमविस्मितः ।
पूर्वस्यां दिशि सूर्यं च सोऽपश्यदुदितं दिवि ॥ १३.५१.६ ॥
അപ്പോൾ ആ മുനി എഴുന്നേറ്റു, അത്യധികം വിസ്മയിച്ചു; കിഴക്കെ ദിക്കിൽ ആകാശത്ത് ഉദിച്ച സൂര്യനെ കണ്ടു.
13.51.7
सन्ध्योपासनमित्येव सर्वपापहरं न मे ।
तस्य बुद्धिरियं किन्तु मोहस्तत्त्वमिदं भवेत् ॥ १३.५१.७ ॥
സന്ധ്യോപാസനം സർവപാപങ്ങളെയും നീക്കുന്നതാണെന്ന് എനിക്കില്ല. അവന്റെ ബുദ്ധി ഇതാണ്; എന്നാൽ ഇത് സത്യമല്ല, മോഹമാകാം.
13.51.8
अथोपास्य सहस्रांशुं किं कोरमीत्युवाच ताम् ।
सा चामृतरसप्रख्यं क्रषेरन्नमुपाहरत् ॥ १३.५१.८ ॥
പിന്നെ സഹസ്രാംശുവിനെ ഉപാസിച്ച ശേഷം, 'എന്തു ചെയ്യണം?' എന്ന് അവളോട് ചോദിച്ചു. അവൾ അമൃതരസംപോലെയുള്ള അന്നം മുനിക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.
13.51.9
तस्य स्वादुतयाऽन्नस्य न प्रभूतं चकार सः ।
व्यगमच्चाप्यहःशेष ततः सन्ध्याऽऽगमत्पुनः ॥ १३.५१.९ ॥
ആ അന്നത്തിന്റെ രുചി കാരണം അവൻ അത് അധികം കഴിച്ചില്ല. പകലിന്റെ ശേഷിച്ച ഭാഗവും കഴിഞ്ഞു; പിന്നെ വീണ്ടും സന്ധ്യയെത്തി.
13.51.10
अथ सा स्त्री भगवन्तं सुप्यतामित्यचोदयत् ।
तत्र वै शयने दिव्ये तस्य तस्याश्च कल्पिते ॥ १३.५१.१० ॥
അപ്പോൾ ആ സ്ത്രീ 'ഭഗവാനേ, ഉറങ്ങിക്കൊള്ളൂ' എന്ന് പ്രേരിപ്പിച്ചു. അവിടെ അവനും അവൾക്കും ഒരുക്കിയ ദിവ്യമായ ശയ്യയിൽ.
13.51.11
पृथक्र्वैव तथा सुप्तौ सा स्त्री स च मुनिस्तदा ।
तथाऽर्थरात्रे सा स्त्री तु शयनं तदुपागमत् ॥ १३.५१.११ ॥
അവർ ഇരുവരും വെവ്വേറെയാണ് കിടന്നത് — ആ സ്ത്രീയും ആ മുനിയും അപ്പോൾ. ഇങ്ങനെ അർധരാത്രിയിൽ ആ സ്ത്രീ ആ ശയ്യയെ സമീപിച്ചു.
13.51.12
न भद्रे परदारेषु मनो मे सम्प्रसज्जति ।
उत्तिष्ठ भद्रे भद्रं ते स्वापं वै विरमस्व च ॥ १३.५१.१२ ॥
നല്ലവളേ, എന്റെ മനസ്സ് പരസ്ത്രീകളിൽ പറ്റുന്നില്ല. എഴുന്നേൽക്കൂ, നല്ലവളേ, നിനക്ക് മംഗളം; ഉറക്കം മതിയാക്കൂ.
13.51.13
सा तदा तेन विप्रेण तथा धृत्या निवर्तिता ।
स्वतन्त्राऽस्मीत्युवाचर्षिं न धर्मच्छलमस्ति ते ॥ १३.५१.१३ ॥
അപ്പോൾ ആ ബ്രാഹ്മണൻ ഉറച്ച മനസ്സോടെ അവളെ പിന്തിരിപ്പിച്ചു. അവൾ ഋഷിയോട് പറഞ്ഞു: ഞാൻ സ്വതന്ത്രയാണ്; നിങ്ങളിൽ ധർമ്മത്തിന്റെ മറവിൽ ഒരു വഞ്ചനയുമില്ല.
13.51.14
नास्ति स्वतन्त्रता स्त्रीणामस्वतन्त्रा हि योषितः ।
प्रजापतिमतं ह्येतन्न स्त्री स्वातन्त्र्यमर्हति ॥ १३.५१.१४ ॥
സ്ത്രീകൾക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യമില്ല; സ്ത്രീകൾ തീർച്ചയായും പരാധീനരാണ്. ഇതാണ് പ്രജാപതിയുടെ അഭിപ്രായം; സ്ത്രീ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് അർഹയല്ല.
13.51.15
बाधने मैथुनं विप्र मम भक्तिं च पश्य वै ।
अधर्मं प्राप्स्यसे विप्र यन्मां त्वं नाभिनन्दसि ॥ १३.५१.१५ ॥
ബ്രാഹ്മണാ, തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നതിൽ സംഭോഗം; എന്റെ ഭക്തിയും കാണുക. ബ്രാഹ്മണാ, നീ എന്നെ അഭിനന്ദിക്കാത്തതിനാൽ അധർമ്മം നേടും.
13.51.16
हरन्ति दोषजातानि नरमिन्द्रियकिङ्करम् ।
प्रभवामि सदा धृत्या भद्रे स्वशयनं व्रज ॥ १३.५१.१६ ॥
ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ ദാസനായ മനുഷ്യനെ എല്ലാത്തരം ദോഷങ്ങളും കൊണ്ടുപോകുന്നു. ഞാൻ എപ്പോഴും ഉറപ്പോടെ ശക്തനാണ്; ഭദ്രേ, നിന്റെ ശയ്യയിലേക്ക് പോകൂ.
13.51.17
शिरसा प्रणमे विप्र प्रसादं कर्तुमर्हसि ।
भूमौ निपतमानायाः शरणं भव मेऽनघ ॥ १३.५१.१७ ॥
ബ്രാഹ്മണാ, ശിരസ്സ് താഴ്ത്തി നമിക്കുന്നു; അനുഗ്രഹം ചെയ്യാൻ നിങ്ങൾ അർഹനാണ്. കുറ്റമറ്റവനേ, നിലത്ത് വീഴുന്ന എനിക്ക് അഭയമാകൂ.
13.51.18
यदि वा दोषजातं त्वं परदारेषु पश्यसि ।
आत्मानं स्पर्शयाम्यद्य पाणिं गृह्णीष्व मे द्विज ॥ १३.५१.१८ ॥
അല്ലെങ്കിൽ പരസ്ത്രീകളിൽ നിങ്ങൾ ഇത്തരം ദോഷം കാണുന്നുവെങ്കിൽ, ഇന്ന് ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ നിങ്ങളുടെ സ്പർശനത്തിന് സമർപ്പിക്കുന്നു; ദ്വിജാ, എന്റെ കൈ പിടിക്കൂ.
13.51.19
न दोषो भविता चैव सत्येनैतद्ब्रवीम्यहम् ।
स्वतन्त्रां मां विजानीहि यो धर्मः सोस्तु वै मयि।
त्वय्यावेशितचित्ता च स्वतन्त्राऽस्मि भजस्व माम् ॥ १३.५१.१९ ॥
ഇതിൽ യാതൊരു ദോഷവും ഉണ്ടാകില്ല; ഇത് സത്യമായി ഞാൻ പറയുന്നു. എന്നെ സ്വതന്ത്രയെന്ന് അറിയുക; ഏത് ധർമമുണ്ടോ അത് എന്നിലും ഉണ്ടാകട്ടെ. നിന്നിൽ മനസ്സർപ്പിച്ച ഞാൻ സ്വതന്ത്രയാണ്; എന്നെ അനുഭവിക്കുക.
13.51.20
स्वतन्त्रा त्वं कथं भद्रे ब्रूहि कारणमत्र वै ।
नास्ति त्रिलोके स्त्री काचिद्या वै स्वातन्त्र्यमर्हति ॥ १३.५१.२० ॥
ഹേ ഭദ്രേ, നീ എങ്ങനെ സ്വതന്ത്രയാകും? അതിന്റെ കാരണം പറയൂ. മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് അർഹയായ ഒരു സ്ത്രീയുമില്ല.
13.51.21
पिता रक्षति कौमारे भर्ता रक्षति यौवने ।
पुत्रस्तु स्थाविरे भावे न स्त्री स्वातन्त्र्यमर्हति।
न वृद्धामक्षतां मन्ये च चेच्छा त्वयि मेऽनघे ॥ १३.५१.२१ ॥
ബാല്യത്തിൽ പിതാവ് രക്ഷിക്കുന്നു; യൗവനത്തിൽ ഭർത്താവ് രക്ഷിക്കുന്നു; വാർധക്യത്തിൽ പുത്രൻ രക്ഷിക്കുന്നു; സ്ത്രീ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് അർഹയല്ല. ഹേ നിർദോഷേ, വൃദ്ധയെ ഞാൻ അക്ഷതയായി കരുതുന്നില്ല; നിന്നിൽ എനിക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ...
13.51.22
कौमारं ब्रह्मचर्यं मे कन्यैवास्मि न संशयः ।
पत्नीं कुरुष्व मां विप्र श्रद्धां विजहि मा मम ॥ १३.५१.२२ ॥
എന്റെ ബാല്യകാല ബ്രഹ്മചര്യമുണ്ട്; സംശയമില്ലാതെ ഞാൻ കന്യകയാണ്. ഹേ വിപ്രാ, എന്നെ ഭാര്യയാക്കൂ; എന്നിലുള്ള വിശ്വാസം ഉപേക്ഷിക്കരുതേ.
13.51.23
यथा मम तथा तुभ्यं यथा तुभ्यं तथा मम ।
जिज्ञासेयमृषेस्तस्य विघ्नः सत्यं नु किं भवेत् ॥ १३.५१.२३ ॥
എന്റേത് എങ്ങനെയോ, അങ്ങനെ നിന്റേതും; നിന്റേത് എങ്ങനെയോ, അങ്ങനെ എന്റേതും. ഋഷിയുടെ ഈ അന്വേഷണം സത്യത്തിൽ ഒരു വിഘ്നമാകുമോ?
13.51.24
आश्चर्यं परमं हीदं किन्नु श्रेयो हि मे भवेत् ।
दिव्याभरणवस्त्रा हि कन्येयं मामुपस्थिता ॥ १३.५१.२४ ॥
ഇത് അത്യന്തം അത്ഭുതകരമാണ്. ഇനി എനിക്ക് എന്ത് നന്മയാണ് ഉണ്ടാകുക? ദിവ്യാഭരണങ്ങളും വസ്ത്രങ്ങളും അണിഞ്ഞ ഈ കന്യക എന്റെ മുന്നിൽ വന്നുനിൽക്കുന്നു.
13.51.25
किं त्वस्याः परमं रूपं जीर्णमासीत्कथं पुनः ।
कन्यारूपमिहाद्यैवं किमिवात्रोत्तरं भवेत् ॥ १३.५१.२५ ॥
എന്നാൽ അവളുടെ മുൻപുള്ള ഉത്തമരൂപം ജീർണിച്ചതായിരുന്നുവല്ലോ; അത് വീണ്ടും എങ്ങനെയായി? ഇവിടെ ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെ കന്യകാരൂപം എങ്ങനെ വന്നു? ഇതിന് ഉത്തരം എന്താകാം?
13.51.26
यथा मे परमा शक्तिर्न व्युत्थाने कथंचन ।
न रोचते हि व्युत्थानं सत्येनासादयाम्यहम् ॥ १३.५१.२६ ॥
എന്റെ പരമശക്തി ഒരു വിധത്തിലും ഉയർന്നെഴുന്നേൽക്കുന്നതിൽ (വ്യതിചലനത്തിൽ) അല്ല; വ്യുത്ഥാനം എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ല. അതിനാൽ ഞാൻ സത്യത്താൽ അത് നേടുന്നു.