Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.51

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

13.51.1

अथ सा स्त्री तमुवाच विप्रमेवं भवत्विति ।
तैलं दिव्यमुपादाय स्नानशाटीमुपानयत् ॥ १३.५१.१ ॥

ಆಗ ಆ ಸ್ತ್ರೀ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ, 'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದಳು. ದಿವ್ಯ ತೈಲವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಸ್ನಾನದ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ತಂದಳು.

13.51.2

अनुज्ञाता च मुनिना सा स्त्री तेन महात्मना ।
अथास्य तैलेनाङ्गानि सर्वाण्येवाभ्यमृक्षत ॥ १३.५१.२ ॥

ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಮುನಿಯ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಆ ಸ್ತ್ರೀ ತೈಲದಿಂದ ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳಿಗೂ ಲೇಪಿಸಿದಳು.

13.51.3

शनैश्चाच्छादितस्तत्र स्नानशालामुपागमत् ।
भद्रासनं ततश्चित्रमृषिरन्वगमन्नवम् ॥ १३.५१.३ ॥

ನಿಧಾನವಾಗಿ, ವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಶಾಲೆಗೆ ಹೋದರು. ನಂತರ ಋಷಿ ಹೊಸದಾದ ಅದ್ಭುತ ಭದ್ರಾಸನವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರು.

13.51.4

अथोपविष्टश्च यदा तस्मिन्भद्रासने तदा ।
स्नापयामास शनकैस्तमृषिं सुखहस्तवत्।
दिव्यं च विधिवच्चक्रे सोपचारं मुनेस्तदा ॥ १३.५१.४ ॥

ನಂತರ ಅವರು ಆ ಭದ್ರಾಸನದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಾಗ, ಅವಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮೃದು ಕೈಗಳಿಂದ ಆ ಋಷಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿದಳು. ಮುನಿಗೆ ತಕ್ಕ ಉಪಚಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದಿವ್ಯ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದಳು.

13.51.5

जलेन सुसुखोष्णेन तस्या हस्तसुखेन च ।
व्यतीतां रजनीं कृत्स्नां नाजानात्स महाव्रतः ॥ १३.५१.५ ॥

ಆಕೆಯ ಹಿತಕರ ಬೆಚ್ಚಗಿನ ನೀರಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಆಕೆಯ ಸುಖಕರ ಕೈಗಳಿಂದ, ಆ ಮಹಾವ್ರತನು ಇಡೀ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದುದನ್ನು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ.

13.51.6

तत उत्थाय स मुनिस्तदा परमविस्मितः ।
पूर्वस्यां दिशि सूर्यं च सोऽपश्यदुदितं दिवि ॥ १३.५१.६ ॥

ಆಗ ಆ ಮುನಿ ಎದ್ದು ಬಹಳ ವಿಸ್ಮಿತರಾದರು; ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸಿದ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಕಂಡರು.

13.51.7

सन्ध्योपासनमित्येव सर्वपापहरं न मे ।
तस्य बुद्धिरियं किन्तु मोहस्तत्त्वमिदं भवेत् ॥ १३.५१.७ ॥

ಸಂಧ್ಯೋಪಾಸನೆ ಸರ್ವಪಾಪಗಳನ್ನು ಹರಿಸುವುದು ಎಂಬುದು ನನಗೆ ಹಾಗಲ್ಲ. ಅವನ ಬುದ್ಧಿ ಇದು; ಆದರೆ ಇದು ಸತ್ಯವಲ್ಲ, ಮೋಹವೇ ಆಗಬಹುದು.

13.51.8

अथोपास्य सहस्रांशुं किं कोरमीत्युवाच ताम् ।
सा चामृतरसप्रख्यं क्रषेरन्नमुपाहरत् ॥ १३.५१.८ ॥

ನಂತರ ಸಹಸ್ರಾಂಶುವನ್ನು ಉಪಾಸಿಸಿ, 'ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?' ಎಂದು ಅವಳಿಗೆ ಕೇಳಿದನು. ಅವಳು ಅಮೃತರಸದಂತಿದ್ದ ಅನ್ನವನ್ನು ಋಷಿಗೆ ತಂದಳು.

13.51.9

तस्य स्वादुतयाऽन्नस्य न प्रभूतं चकार सः ।
व्यगमच्चाप्यहःशेष ततः सन्ध्याऽऽगमत्पुनः ॥ १३.५१.९ ॥

ಆ ಅನ್ನದ ರುಚಿಯ ಕಾರಣ ಅವನು ಅದನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ತಿನ್ನಲಿಲ್ಲ. ಹಗಲಿನ ಉಳಿದ ಭಾಗವೂ ಕಳೆಯಿತು; ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಸಂಧ್ಯೆ ಬಂದಿತು.

13.51.10

अथ सा स्त्री भगवन्तं सुप्यतामित्यचोदयत् ।
तत्र वै शयने दिव्ये तस्य तस्याश्च कल्पिते ॥ १३.५१.१० ॥

ನಂತರ ಆ ಸ್ತ್ರೀ 'ಭಗವಂತನೇ, ಮಲಗಿ' ಎಂದು ಪ್ರೇರಿಸಿದಳು. ಅಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೂ ಅವಳಿಗೂ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ದಿವ್ಯ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ.

13.51.11

पृथक्र्वैव तथा सुप्तौ सा स्त्री स च मुनिस्तदा ।
तथाऽर्थरात्रे सा स्त्री तु शयनं तदुपागमत् ॥ १३.५१.११ ॥

ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿಯೇ ಮಲಗಿದರು — ಆ ಸ್ತ್ರೀ ಮತ್ತು ಆ ಮುನಿ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ. ಹೀಗೆ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಸ್ತ್ರೀ ಆ ಹಾಸಿಗೆಯ ಬಳಿ ಬಂದಳು.

13.51.12

न भद्रे परदारेषु मनो मे सम्प्रसज्जति ।
उत्तिष्ठ भद्रे भद्रं ते स्वापं वै विरमस्व च ॥ १३.५१.१२ ॥

ಓ ಭದ್ರೆ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಪರಸ್ತ್ರೀಯರ ಮೇಲೆ ಅಂಟುವುದಿಲ್ಲ. ಏಳು, ಭದ್ರೆ, ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ; ನಿದ್ರೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು.

13.51.13

सा तदा तेन विप्रेण तथा धृत्या निवर्तिता ।
स्वतन्त्राऽस्मीत्युवाचर्षिं न धर्मच्छलमस्ति ते ॥ १३.५१.१३ ॥

ಆಗ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಂದ ಹೀಗೆ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆಕೆ ಋಷಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು: ನಾನು ಸ್ವತಂತ್ರಳು; ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಧರ್ಮದ ನೆಪದ ಯಾವ ಕಪಟವೂ ಇಲ್ಲ.

13.51.14

नास्ति स्वतन्त्रता स्त्रीणामस्वतन्त्रा हि योषितः ।
प्रजापतिमतं ह्येतन्न स्त्री स्वातन्त्र्यमर्हति ॥ १३.५१.१४ ॥

ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿಲ್ಲ; ಸ್ತ್ರೀಯರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪರಾಧೀನರು. ಇದು ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯ; ಸ್ತ್ರೀ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಅರ್ಹಳಲ್ಲ.

13.51.15

बाधने मैथुनं विप्र मम भक्तिं च पश्य वै ।
अधर्मं प्राप्स्यसे विप्र यन्मां त्वं नाभिनन्दसि ॥ १३.५१.१५ ॥

ವಿಪ್ರನೇ, ಅಡ್ಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಭೋಗ; ನನ್ನ ಭಕ್ತಿಯನ್ನೂ ನೋಡು. ವಿಪ್ರನೇ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸದಿರುವುದರಿಂದ ಅಧರ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.

13.51.16

हरन्ति दोषजातानि नरमिन्द्रियकिङ्करम् ।
प्रभवामि सदा धृत्या भद्रे स्वशयनं व्रज ॥ १३.५१.१६ ॥

ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ದಾಸನಾದ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಎಲ್ಲ ದೋಷಗಳೂ ಒಯ್ಯುತ್ತವೆ. ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಶಕ್ತನು; ಭದ್ರೆ, ನಿನ್ನ ಹಾಸಿಗೆಗೆ ಹೋಗು.

13.51.17

शिरसा प्रणमे विप्र प्रसादं कर्तुमर्हसि ।
भूमौ निपतमानायाः शरणं भव मेऽनघ ॥ १३.५१.१७ ॥

ವಿಪ್ರನೇ, ತಲೆ ಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಕೃಪೆ ತೋರಲು ನೀನು ಅರ್ಹನು. ನಿರ್ದೋಷನೇ, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತಿರುವ ನನಗೆ ಶರಣಾಗಿರು.

13.51.18

यदि वा दोषजातं त्वं परदारेषु पश्यसि ।
आत्मानं स्पर्शयाम्यद्य पाणिं गृह्णीष्व मे द्विज ॥ १३.५१.१८ ॥

ಅಥವಾ ಪರಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ನೀನು ಇಂಥ ದೋಷವನ್ನು ಕಂಡರೆ, ಇಂದು ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ; ದ್ವಿಜನೇ, ನನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಹಿಡಿ.

13.51.19

न दोषो भविता चैव सत्येनैतद्ब्रवीम्यहम् ।
स्वतन्त्रां मां विजानीहि यो धर्मः सोस्तु वै मयि।
त्वय्यावेशितचित्ता च स्वतन्त्राऽस्मि भजस्व माम् ॥ १३.५१.१९ ॥

ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ದೋಷವೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ; ಇದನ್ನು ಸತ್ಯವಾಗಿಯೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರಳೆಂದು ತಿಳಿ; ಯಾವ ಧರ್ಮವಿದೆಯೋ ಅದು ನನ್ನಲ್ಲಿಯೂ ಇರಲಿ. ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ನೆಲೆಸಿದ ನಾನು ಸ್ವತಂತ್ರಳು; ನನ್ನನ್ನು ಅನುಭವಿಸು.

13.51.20

स्वतन्त्रा त्वं कथं भद्रे ब्रूहि कारणमत्र वै ।
नास्ति त्रिलोके स्त्री काचिद्या वै स्वातन्त्र्यमर्हति ॥ १३.५१.२० ॥

ಓ ಭದ್ರೆ, ನೀನು ಹೇಗೆ ಸ್ವತಂತ್ರಳು? ಅದರ ಕಾರಣವನ್ನು ಹೇಳು. ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಅರ್ಹಳಾದ ಯಾವ ಸ್ತ್ರೀಯೂ ಇಲ್ಲ.

13.51.21

पिता रक्षति कौमारे भर्ता रक्षति यौवने ।
पुत्रस्तु स्थाविरे भावे न स्त्री स्वातन्त्र्यमर्हति।
न वृद्धामक्षतां मन्ये च चेच्छा त्वयि मेऽनघे ॥ १३.५१.२१ ॥

ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ತಂದೆ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ, ಯೌವನದಲ್ಲಿ ಪತಿ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಗ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ; ಸ್ತ್ರೀ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಅರ್ಹಳಲ್ಲ. ಓ ನಿರ್ದೋಷೆ, ವೃದ್ಧೆಯನ್ನು ನಾನು ಅಕ್ಷತೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿದ್ದರೆ...

13.51.22

कौमारं ब्रह्मचर्यं मे कन्यैवास्मि न संशयः ।
पत्नीं कुरुष्व मां विप्र श्रद्धां विजहि मा मम ॥ १३.५१.२२ ॥

ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವಿದೆ; ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ನಾನು ಕನ್ಯೆಯೇ. ಓ ವಿಪ್ರನೇ, ನನ್ನನ್ನು ಪತ್ನಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೋ; ನನ್ನ ಮೇಲಿನ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಬಿಡಬೇಡ.

13.51.23

यथा मम तथा तुभ्यं यथा तुभ्यं तथा मम ।
जिज्ञासेयमृषेस्तस्य विघ्नः सत्यं नु किं भवेत् ॥ १३.५१.२३ ॥

ನನ್ನದು ಹೇಗೋ ಹಾಗೆಯೇ ನಿನ್ನದು; ನಿನ್ನದು ಹೇಗೋ ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನದು. ಋಷಿಯ ಈ ಜಿಜ್ಞಾಸೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅಡಚಣೆಯಾಗುವುದೇ?

13.51.24

आश्चर्यं परमं हीदं किन्नु श्रेयो हि मे भवेत् ।
दिव्याभरणवस्त्रा हि कन्येयं मामुपस्थिता ॥ १३.५१.२४ ॥

ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ. ಈಗ ನನಗೆ ಯಾವ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ಉಂಟಾಗುವುದು? ದಿವ್ಯ ಆಭರಣ ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾದ ಈ ಕನ್ಯೆ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದ್ದಾಳೆ.

13.51.25

किं त्वस्याः परमं रूपं जीर्णमासीत्कथं पुनः ।
कन्यारूपमिहाद्यैवं किमिवात्रोत्तरं भवेत् ॥ १३.५१.२५ ॥

ಆದರೆ ಅವಳ ಹಿಂದಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರೂಪ ಜೀರ್ಣವಾಗಿತ್ತಲ್ಲ; ಅದು ಮತ್ತೆ ಹೇಗಾಯಿತು? ಇಲ್ಲಿ ಈಗ ಹೀಗೆ ಕನ್ಯಾರೂಪ ಹೇಗೆ ಕಾಣಿಸಿತು? ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ ಏನಾಗಬಹುದು?

13.51.26

यथा मे परमा शक्तिर्न व्युत्थाने कथंचन ।
न रोचते हि व्युत्थानं सत्येनासादयाम्यहम् ॥ १३.५१.२६ ॥

ನನ್ನ ಪರಮ ಶಕ್ತಿ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯುತ್ಥಾನದಲ್ಲಿ (ವಿಚಲನದಲ್ಲಿ) ಇಲ್ಲ; ವ್ಯುತ್ಥಾನ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಸತ್ಯದಿಂದ ಅದನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ.