ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.65
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.65.1
बृहस्पतिसमं बुद्ध्या क्षमया ब्रह्मणः समम् ।
पराक्रमे शक्रसममादित्यसमतेजसम् ॥ १३.६५.१ ॥
ಅವರು ಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಬೃಹಸ್ಪತಿಗೆ, ಕ್ಷಮೆಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ, ಪರಾಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನಿಗೆ, ತೇಜಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆದಿತ್ಯನಿಗೆ ಸಮಾನರಾಗಿದ್ದರು.
13.65.2
गाङ्गेयमर्जुनेनाजौ निहतं भूरितेजसम् ।
भ्रातृभिः सहितोऽन्यैश्च पर्यपृच्छद्युधिष्ठिरः ॥ १३.६५.२ ॥
ಅರ್ಜುನನಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತನಾದ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಗಾಂಗೇಯನ ಬಗ್ಗೆ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ವಿಚಾರಿಸಿದನು.
13.65.3
शयानं वीरशयने कालाकाङ्क्षिणमच्युतम् ।
आजग्मुर्भरतश्रेष्ठं द्रष्टुकामा महर्षयः ॥ १३.६५.३ ॥
ವೀರಶಯ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ ಕಾಲವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಅಚ್ಯುತ, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ನೋಡಲು ಬಯಸಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಬಂದರು.
13.65.4
अत्रिर्वसिष्ठोऽथ भृगुः पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः ।
अङ्गिरा गौतमोऽगस्त्यः सुमतिः सुयतात्मवान् ॥ १३.६५.४ ॥
ಅತ್ರಿ, ವಸಿಷ್ಠ, ಭೃಗು, ಪುಲಸ್ತ್ಯ, ಪುಲಹ, ಕ್ರತು, ಅಂಗಿರಸ, ಗೌತಮ, ಅಗಸ್ತ್ಯ, ಸುಮತಿ ಮತ್ತು ಸುಸಂಯಮಿತ ಆತ್ಮದವರು.
13.65.5
विश्वामित्रः स्थूलगिराः संवर्तः प्रमतिर्दमः ।
बृहस्पत्युशनोव्यासश्च्यवनः फाश्यपो ध्रुवः ॥ १३.६५.५ ॥
ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ, ಸ್ಥೂಲಗಿರ, ಸಂವರ್ತ, ಪ್ರಮತಿ, ದಮ, ಬೃಹಸ್ಪತಿ, ಉಶನಸ್, ವ್ಯಾಸ, ಚ್ಯವನ, ಫಾಶ್ಯಪ ಮತ್ತು ಧ್ರುವ.
13.65.6
दुर्वासा जमदग्निश्च मार्कण्डेयोऽथ गालवः ।
भरद्वाजोऽथ रैभ्यश्चक यवक्रीतस्त्रितस्तथा ॥ १३.६५.६ ॥
ದುರ್ವಾಸ, ಜಮದಗ್ನಿ, ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ, ಗಾಲವ, ಭರದ್ವಾಜ, ರೈಭ್ಯ, ಚಕ್ರ, ಯವಕ್ರೀತ ಮತ್ತು ತ್ರಿತ ಕೂಡ.
13.65.7
स्थूलाक्षः शबलाक्षश्च कण्वो मेधातिथिः कृशः ।
नारदः पर्वतश्चैव सुधन्वाऽथैकतो द्विजः ॥ १३.६५.७ ॥
ಸ್ಥೂಲಾಕ್ಷ ಮತ್ತು ಶಬಲಾಕ್ಷ, ಕಣ್ವ, ಮೇಧಾತಿಥಿ, ಕೃಶ, ನಾರದ, ಪರ್ವತ, ಸುಧನ್ವ ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ದ್ವಿಜನೂ ಅಲ್ಲಿದ್ದರು.
13.65.8
नितंभूर्भुवनो धौम्यः शतानन्दोऽकृतव्रणः ।
जामदग्र्यस्तथा रामः कचश्चेत्येवमादयः।
समागता महात्मानो भीष्मं द्रष्टुं महर्षयः ॥ १३.६५.८ ॥
ನಿತಂಭೂ, ಭುವನ, ಧೌಮ್ಯ, ಶತಾನಂದ, ಅಕೃತವ್ರಣ, ಜಮದಗ್ನಿಯ ಮಗ ರಾಮ, ಕಚ ಮತ್ತು ಇಂಥ ಇತರ ಮಹಾತ್ಮ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಭೀಷ್ಮರನ್ನು ನೋಡಲು ಸೇರಿದ್ದರು.
13.65.9
तेषां महात्मनां पूजामागतानां युधिष्ठिरः ।
भ्रातृभिः सहितश्चक्रे यतावदनुपूर्वशः ॥ १३.६५.९ ॥
ಬಂದಿದ್ದ ಆ ಮಹಾತ್ಮರನ್ನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ತನ್ನ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದನು.
13.65.10
ते पूजिताः सुखासीनाः कथाश्रक्रुर्महर्षयः ।
भीष्माश्रिताः सुमधुराः सर्वेन्द्रियमनोहराः ॥ १३.६५.१० ॥
ಪೂಜಿತರಾಗಿ ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತ ಆ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಭೀಷ್ಮನನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿದ, ಅತಿ ಮಧುರವಾದ, ಸರ್ವೇಂದ್ರಿಯ-ಮನೋಹರವಾದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಲಾರಂಭಿಸಿದರು.
13.65.11
भीष्मस्तेषां कथाः श्रुत्वा ऋषीणां भावितात्मनाम् ।
मेने दिविष्ठमात्मानं तुष्ट्या परमया युतः ॥ १३.६५.११ ॥
ಪರಿಶುದ್ಧ ಆತ್ಮರಾದ ಆ ಋಷಿಗಳ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಭೀಷ್ಮನು ಪರಮ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದವನಂತೆ ಭಾವಿಸಿದನು.
13.65.12
ततस्ते भीष्ममामन्त्र्य पाण्डवांश्च महर्षयः ।
अन्तर्धानं गताः सर्वे सर्वेषामेव पश्यताम् ॥ १३.६५.१२ ॥
ಆಗ ಆ ಮಹರ್ಷಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ಭೀಷ್ಮ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ, ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅಂತರ್ಧಾನರಾದರು.
13.65.13
तानृषीन्सुमहाभागानन्तर्धानगतानपि ।
पाण्डवास्तुष्टुवुः सर्वे प्रणेमुश्च मुहुर्मुहुः ॥ १३.६५.१३ ॥
ಅಂತರ್ಧಾನರಾದ ಆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯ ಋಷಿಗಳನ್ನೂ ಪಾಂಡವರೆಲ್ಲರೂ ಸ್ತುತಿಸಿದರು; ಮತ್ತೆಮತ್ತೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು.
13.65.14
प्रसन्नमनसः सर्वे गाङ्गेयं कुरुसत्तमम् ।
उपतस्थुर्यथोद्यन्तमादित्यं मन्त्रकोविदाः ॥ १३.६५.१४ ॥
ಪ್ರಸನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಂತ್ರಜ್ಞರೆಲ್ಲರೂ, ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ, ಗಾಂಗೇಯ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠ ಭೀಷ್ಮರ ಬಳಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಾದರು.
13.65.15
प्रभावं तपसस्तेषामृषीणां वीक्ष्य पाण्डवाः ।
प्रकाशन्तो दिशः सर्वा विस्मयं परमं ययुः ॥ १३.६५.१५ ॥
ಆ ಋಷಿಗಳ ತಪಸ್ಸಿನ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ನೋಡಿ ಪಾಂಡವರು, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಬೆಳಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಪರಮ ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡರು.
13.65.16
महाभाग्यं परं तेषामृषीणामनुचिन्त्य ते ।
पाण्डवाः सह भीष्मेण कथाश्चक्रुस्तदाश्रयाः ॥ १३.६५.१६ ॥
ಆ ಋಷಿಗಳ ಪರಮ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ, ಭೀಷ್ಮರನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಪಾಂಡವರು ಅವರೊಡನೆ ಕಥೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದರು.
13.65.17
कथान्ते शिरसा पादौ स्पृष्ट्वा भीष्मस्य पाण्डवः ।
धर्म्यं धर्मसुतः प्रश्नं पर्यपृच्छद्युधिष्ठिरः ॥ १३.६५.१७ ॥
ಮಾತು ಮುಗಿದ ನಂತರ, ಪಾಂಡವ ಧರ್ಮಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಭೀಷ್ಮರ ಪಾದಗಳನ್ನು ತಲೆಯಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಧರ್ಮ ಸಂಬಂಧಿ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
13.65.18
के देशाः के जनपदा आश्रमाः के च पर्वताः ।
प्रकृष्टाः पुण्यतः काश्च ज्ञेया नद्यः पितामह ॥ १३.६५.१८ ॥
ಪಿತಾಮಹರೇ, ಯಾವ ದೇಶಗಳು, ಜನಪದಗಳು, ಆಶ್ರಮಗಳು, ಪರ್ವತಗಳಿವೆ? ಪುಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾವವು ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಯಾವ ನದಿಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು?
13.65.19
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
शिलोच्छवृत्तेः संवादं सिद्धस्य च युधिष्ठिर ॥ १३.६५.१९ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಇಲ್ಲಿಯೂ ಶಿಲೋಂಛವೃತ್ತಿಯವನು ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧನ ನಡುವಿನ ಈ ಪುರಾತನ ಸಂವಾದವನ್ನು ಜನರು ಉದಾಹರಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.65.20
इमां कश्चित्परिक्रम्य पृथिवीं शैलभूषणाम् ।
असकृद्द्विपदां श्रेष्ठः श्रेष्ठस्य गृहमेधिनः ॥ १३.६५.२० ॥
ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಲವು ಬಾರಿ ಸುತ್ತಿದ ಒಬ್ಬ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗೃಹಸ್ಥನ ಮನೆಗೆ ಬಂದನು.
13.65.21
शिलवृत्तेर्गृहं प्राप्तः स तेन विधिनाऽर्चितः ।
उवास रजनीं तत्र सुमुखः सुखभागृषिः ॥ १३.६५.२१ ॥
ಅವನು ಶಿಲೋಂಛವೃತ್ತಿಯವನ ಮನೆಗೆ ಬಂದನು; ಅವನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸತ್ಕರಿಸಲಾಯಿತು. ಪ್ರಸನ್ನಮುಖ, ಸುಖಭಾಗಿಯಾದ ಆ ಋಷಿ ಅಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದನು.
13.65.22
शिलवृत्तिस्तु यत्कृत्यं प्रातस्तत्कृतवाञ्शुचिः ।
कृतकृत्यमुपातिष्ठत्सिद्धं तमतिथिं तदा ॥ १३.६५.२२ ॥
ಶಿಲೋಂಛವೃತ್ತಿಯವನು ಬೆಳಗ್ಗೆ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕರ್ಮವನ್ನು ಶುಚಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿದನು; ನಂತರ ಕೃತಕೃತ್ಯನಾಗಿ ಆ ಅತಿಥಿ ಸಿದ್ಧನ ಸೇವೆಗೆ ಹಾಜರಾದನು.
13.65.23
तौ समेत्य महात्मानौ सुखासीनौ कथाः शुभाः ।
चक्रतुर्वेदसम्बद्धास्तच्छेषकृतलक्षणाः ॥ १३.६५.२३ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾತ್ಮರು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತು ವೇದಸಂಬಂಧಿತ ಶುಭಕಥೆಗಳನ್ನು ಮಾತನಾಡಿದರು; ಅವು ಆ ಶೇಷದ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದವು.
13.65.24
शिलवृत्तिः कथान्ते तु सिद्धमामन्त्र्य यत्नतः ।
प्रश्नं पप्रच्छ मेधावी यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ १३.६५.२४ ॥
ಕಥೆಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಶಿಲೋಂಛವೃತ್ತಿಯ ಆ ಮೇಧಾವಿ ಸಿದ್ಧನನ್ನು ಆದರದಿಂದ ಸಂಬೋಧಿಸಿ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
13.65.25
केदेशाः के जनपदाः केऽऽश्रमाः के च पर्वताः ।
प्रकृष्टाः पुण्यतः काश्च ज्ञेया नद्यस्तदुच्यताम् ॥ १३.६५.२५ ॥
ಯಾವ ದೇಶಗಳು, ಯಾವ ಜನಪದಗಳು, ಯಾವ ಆಶ್ರಮಗಳು, ಯಾವ ಪರ್ವತಗಳು ಪುಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದವು? ಯಾವ ನದಿಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು? ಅದನ್ನು ಹೇಳಿ.
13.65.26
ते देशास्ते जनपदास्तेऽऽश्रमास्ते च पर्वताः ।
येषां भागीरथी गङ्गा मध्येनैति रारिद्वरा ॥ १३.६५.२६ ॥
ಯಾವುದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಾಗೀರಥೀ ಗಂಗೆ ಬಂಡೆಗಳ ನಡುವೆ ಹರಿಯುತ್ತಾಳೋ, ಅವೇ ದೇಶಗಳು, ಅವೇ ಜನಪದಗಳು, ಅವೇ ಆಶ್ರಮಗಳು, ಅವೇ ಪರ್ವತಗಳು.
13.65.27
तपसा ब्रह्मचर्येण यज्ञैस्त्यागेन वा पुनः ।
गतिं तां न लभेज्जन्तुर्गङ्गां संसेव्य यां लभेत् ॥ १३.६५.२७ ॥
ತಪಸ್ಸು, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ, ಯಜ್ಞ, ತ್ಯಾಗದಿಂದಲೂ ಜೀವಿ ಪಡೆಯಲಾಗದ ಗತಿಯನ್ನು, ಗಂಗೆಯನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.65.28
स्पष्टानि येषां गाङ्गेयैस्तोयैर्गात्राणि देहिनाम् ।
न्यस्तानि न पुनस्तेषां त्यागः स्वर्गाद्विधीयते ॥ १३.६५.२८ ॥
ಗಂಗೆಯ ನೀರಿನಿಂದ ಯಾರ ದೇಹಗಳು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟವೋ, ಅಥವಾ ಅದರಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವೋ, ಅವರಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಪತನ ವಿಧಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ.
13.65.29
सर्वाणि येषां गाङ्गेयैस्तोयैः कार्याणि देहिनाम् ।
गां त्यक्त्वा मानवा विप्र दिवि तिष्ठन्ति ते जनाः ॥ १३.६५.२९ ॥
ಓ ವಿಪ್ರ, ಯಾರ ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಗಂಗೆಯ ನೀರಿನಿಂದ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೋ, ಆ ಮನುಷ್ಯರು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.65.30
पूर्वे वयसि कर्माणि कृत्वा पापानि ये नराः ।
पश्चाद्गङ्गां निषेवन्ते तेऽपि यान्त्युत्तमां गतिम् ॥ १३.६५.३० ॥
ಹಿಂದಿನ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪಾಪ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಸೇವಿಸುವ ಮನುಷ್ಯರೂ ಉತ್ತಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
13.65.31
युक्ताश्च पातकैस्त्यक्त्वा देहं शुद्धा भवन्ति ते ।
मुच्यन्ते देहसंत्यागाद्गङ्गायमुनसङ्गमे ॥ १३.६५.३१ ॥
ಪಾಪಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವರು ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಗಂಗಾ ಯಮುನಾ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ದೇಹತ್ಯಾಗದಿಂದ ಅವರು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.
13.65.32
स्नातानां शुचिभिस्तोयैर्गाङ्गेयैः प्रयतात्मनाम् ।
व्युष्टिर्भवति या पुंसां न सा क्रतुशतैरपि ॥ १३.६५.३२ ॥
ಗಂಗೆಯ ಪವಿತ್ರ ಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಿದವರಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಫಲ ನೂರು ಯಜ್ಞಗಳಿಂದಲೂ ದೊರೆಯದು.
13.65.33
यावदस्थि मनुष्यस्य गङ्गातोयेषु तिष्ठति ।
तावद्वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते ॥ १३.६५.३३ ॥
ಮನುಷ್ಯನ ಮೂಳೆ ಗಂಗೆಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಇರುವವರೆಗೆ, ಅವನು ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
13.65.34
अपहत्य तमस्तीव्रं यथा भात्युदये रविः ।
तथाऽपहत्य पाप्मानं भाति गङ्गाजलोक्षितः ॥ १३.६५.३४ ॥
ಸೂರ್ಯ ಉದಯಿಸಿದಾಗ ಘೋರ ಕತ್ತಲನ್ನು ಓಡಿಸಿ ಹೊಳೆಯುವಂತೆ, ಗಂಗಾಜಲದಿಂದ ಪ್ರೋಕ್ಷಿತನಾದವನು ಪಾಪವನ್ನು ಓಡಿಸಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.65.35
विसोमा इव शर्वर्यो विपुष्पास्तरवो यथा ।
तद्वद्देशा दिशश्चैव हीना गङ्गाजलैः शिवैः ॥ १३.६५.३५ ॥
ಚಂದ್ರನಿಲ್ಲದ ರಾತ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ಹೂವಿಲ್ಲದ ಮರಗಳಂತೆ, ಶುಭ ಗಂಗಾಜಲವಿಲ್ಲದ ದೇಶಗಳು ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಶೋಭೆಯಿಲ್ಲದವು.
13.65.36
वर्णाश्रमा यथा सर्वे धर्मज्ञानविवर्जिताः ।
क्रतवश्च यथाऽसोमास्तथा गङ्गां विना जगत् ॥ १३.६५.३६ ॥
ಧರ್ಮಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದ ವರ್ಣಾಶ್ರಮಗಳು ಮತ್ತು ಸೋಮವಿಲ್ಲದ ಯಜ್ಞಗಳಂತೆ, ಗಂಗೆಯಿಲ್ಲದೆ ಜಗತ್ತು ಇರುತ್ತದೆ.
13.65.37
यथा हीनं नभोऽर्केण भूः शैलैः खं च वायुना ।
तथा देशा दिशश्चैव गङ्गाहीना न संशयः ॥ १३.६५.३७ ॥
ಸೂರ್ಯನಿಲ್ಲದ ಆಕಾಶ, ಪರ್ವತಗಳಿಲ್ಲದ ಭೂಮಿ, ಗಾಳಿಯಿಲ್ಲದ ಅಂತರಿಕ್ಷದಂತೆ, ಗಂಗೆಯಿಲ್ಲದ ದೇಶಗಳು ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಇರುತ್ತವೆ; ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
13.65.38
त्रिषु लोकेषु ये केचित्प्राणिनः सर्व एव ते ।
तर्प्यमाणाः परां तृप्तिं यान्ति गङ्गाजलैः शुभैः ॥ १३.६५.३८ ॥
ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳೂ ಗಂಗೆಯ ಶುಭಜಲದಿಂದ ತೃಪ್ತಿಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೆ ಪರಮ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತವೆ.
13.65.39
अन्ये च देवा मुनयः प्रेतानि पितृभिः सह ।
तर्पितास्तृप्तिमायान्ति त्रिषु लोकेषु सर्वशः ॥ १३.६५.३९ ॥
ಇತರ ದೇವತೆಗಳು, ಮುನಿಗಳು, ಪ್ರೇತಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳೊಂದಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಪಡೆದು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.
13.65.40
यस्तु सूर्येण निष्टप्तं गाङ्गेयं पिबते जलम् ।
गवां निर्हरनिर्मुक्ताद्यावकात्तद्विशिष्यते ॥ १३.६५.४० ॥
ಸೂರ್ಯನಿಂದ ಬಿಸಿಯಾದ ಗಂಗೆಯ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುವವನು, ಹಸುವಿನ ಸಗಣಿಯಿಂದ ಶುದ್ಧಗೊಂಡ ಯವಗಂಜಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗುತ್ತಾನೆ.
13.65.41
इन्द्रव्रतसहस्रं तु यश्चोरत्कायशोधनम् ।
पिवेद्यश्चापि गङ्गाम्यः समौ स्यातां न वा समौ ॥ १३.६५.४१ ॥
ಸಾವಿರ ಇಂದ್ರವ್ರತಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವನು ಮತ್ತು ದೇಹಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಗಂಗೆಯ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುವವನು ಸಮಾನರೋ ಅಲ್ಲವೋ ಎಂಬುದು ಆಲೋಚನೀಯ.
13.65.42
तिष्ठेद्युगसहस्रं तु पदेनैकेन यः पुमान् ।
मासमेकं तु गङ्गायां समौ स्यातां न वा सभौ ॥ १३.६५.४२ ॥
ಒಂದೇ ಕಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಸಾವಿರ ಯುಗ ನಿಲ್ಲುವವನು ಮತ್ತು ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ವಾಸಿಸುವವನು ಸಮಾನರೋ ಅಲ್ಲವೋ ಎಂಬುದು ಆಲೋಚನೀಯ.
13.65.43
लम्बतेऽवाक्शिरा यस्तु युगानामयुतं पुमान् ।
तिष्ठेद्यथेष्टं यश्चापि गङ्गायां स विशिष्यते ॥ १३.६५.४३ ॥
ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಯುಗಗಳ ಕಾಲ ನೇತಾಡುವವನು, ಅಥವಾ ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ನಿಲ್ಲುವವನು—ಅವನೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನು.
13.65.44
अग्नौ प्रास्तं प्रधूयेत यथा तूलं द्विजोत्तम ।
तथा गङ्गावगाढस्य सर्वपापं प्रधूयते ॥ १३.६५.४४ ॥
ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೇ, ಬೆಂಕಿಗೆ ಎಸೆದ ಹತ್ತಿ ಸುಟ್ಟುಹೋಗುವಂತೆ, ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವನ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.
13.65.45
भूतानामिह सर्वेषां दुःखोपहतचेतसाम् ।
गतिमन्वेषमाणानां न गङ्गासदृशी गतिः ॥ १३.६५.४५ ॥
ಇಲ್ಲಿ ದುಃಖದಿಂದ ಕಲಕಿದ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ, ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವವರಿಗೂ, ಗಂಗೆಯಂತಹ ಆಶ್ರಯ ಇನ್ನೊಂದಿಲ್ಲ.
13.65.46
भवन्ति निर्विषाः सर्पा यथा तार्क्ष्यस्य दर्शनात् ।
गङ्गाया दर्शनातद्वत्सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १३.६५.४६ ॥
ಗರುಡನನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಸರ್ಪಗಳು ವಿಷರಹಿತವಾಗುವಂತೆ, ಗಂಗೆಯ ದರ್ಶನದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
13.65.47
अप्रतिष्ठाश्च ये केचिदधर्मशरणाश्च ये ।
येषां प्रतिष्ठा गङ्गेह शरणं शर्म वर्म च। ॥ १३.६५.४७ ॥
ಆಧಾರವಿಲ್ಲದವರು, ಅಧರ್ಮವನ್ನೇ ಆಶ್ರಯವೆಂದು ಭಾವಿಸುವವರು ಯಾರೇ ಇದ್ದರೂ, ಅವರಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯೇ ಆಧಾರ, ಆಶ್ರಯ, ಸುಖ ಮತ್ತು ಕವಚ.
13.65.48
प्रकृष्टैरशुभैर्ग्रस्ताननेकैः पुरुषाधमान् ।
पततो नरके गङ्गा संश्रितान्प्रेत्य तारयेत् ॥ १३.६५.४८ ॥
ಅನೇಕ ತೀವ್ರ ಅಶುಭಗಳಿಂದ ಗ್ರಸ್ತರಾಗಿ ನರಕದತ್ತ ಬೀಳುವ ಅಧಮ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು, ಗಂಗೆಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದವರನ್ನು, ಗಂಗೆ ಮರಣಾನಂತರ ದಾಟಿಸುತ್ತಾಳೆ.
13.65.49
ते संविभक्ता मुनिभिर्नूनं देवैः सवासवैः ।
येऽभिगच्छन्ति सततं गङ्गां मतिमतांवर ॥ १३.६५.४९ ॥
ಸದಾ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಸೇರುವವರು ಋಷಿಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗಿರುವ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಹಂಚಲ್ಪಟ್ಟವರು, ಬುದ್ಧಿವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
13.65.50
विनयाचारहीनाश्च अशिवाश्च नराधमाः ।
ते भवन्ति शिवा विप्र ये वै गङ्गामुपाश्रिताः ॥ १३.६५.५० ॥
ವಿನಯ ಮತ್ತು ಆಚಾರವಿಲ್ಲದ, ಅಶುಭರಾದ, ಅಧಮ ಮನುಷ್ಯರೂ, ಓ ವಿಪ್ರನೇ, ಗಂಗೆಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದವರು ಶುಭರಾಗುತ್ತಾರೆ.
13.65.51
यथा सुराणामभृतं पितॄणां च यथा स्वधा ।
सुधा यथा च नागानां तथा गङ्गाजलं नृणाम् ॥ १३.६५.५१ ॥
ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅಮೃತ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಸ್ವಧಾ, ನಾಗಗಳಿಗೆ ಸುಧೆ ಇದ್ದಂತೆ, ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಗಂಗಾಜಲವೂ ಹಾಗೆಯೇ.
13.65.52
उपासते यथा बाला मातरं क्षुधयाऽर्दिताः ।
श्रेयस्कामास्तथा गङ्गामुपासन्तीह देहिनः ॥ १३.६५.५२ ॥
ಹಸಿವಿನಿಂದ ಪೀಡಿತ ಮಕ್ಕಳು ತಾಯಿಯನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುವಂತೆ, ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಬಯಸುವ ದೇಹಧಾರಿಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.65.53
स्वायंभुवं यथा स्थानं सर्वेषां श्रेष्ठमुच्यते ।
स्थानानां सरितां श्रेष्ठा गङ्गा तद्वदिहोच्यते ॥ १३.६५.५३ ॥
ಸ್ವಾಯಂಭುವನ (ಬ್ರಹ್ಮನ) ಸ್ಥಾನ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುವಂತೆ, ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲೂ ನದಿಗಳಲ್ಲೂ ಗಂಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠಳೆಂದು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
13.65.54
उपजीव्या यथा धेनुर्लोकानां ब्राह्ममेव वा ।
हविषां तु यथा सोमस्तरणेषु तथा त्वियम् ॥ १३.६५.५४ ॥
ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಆಧಾರವಾದ ಧೇನು ಇದ್ದಂತೆ, ಅಥವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮ (ವೇದ) ಇದ್ದಂತೆ, ಹವಿಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಸೋಮ ಇದ್ದಂತೆ, ತರಿಸುವ ಸಾಧನಗಳಲ್ಲಿ ಇದು (ಗಂಗೆ) ಇದೆ.
13.65.55
यथोपजीविनां धेनुर्देवादीनां परा स्मृता ।
तथोपजीविनां गङ्गा सर्वप्राणभृतामिह ॥ १३.६५.५५ ॥
ದೇವತೆಗಳೇ ಮೊದಲಾದವರಿಗೆ ಜೀವನಾಧಾರವಾದ ಹಸು ಹೇಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸರ್ವ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ ಜೀವನಾಧಾರವಾದ ಗಂಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠಳು.
13.65.56
देवाः सोमार्कसंस्थानि यता सत्रादिभिर्मखैः ।
अमृतान्युपजीवन्ति तथा गङ्गाजलं नराः ॥ १३.६५.५६ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಸತ್ರಾದಿ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಸೋಮ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನ ಸ್ಥಾನಗಳಿಂದ ಬರುವ ಅಮೃತದಿಂದ ಜೀವಿಸುವಂತೆ, ಮನುಷ್ಯರು ಗಂಗಾಜಲದಿಂದ ಜೀವಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.65.57
जाह्नवीपुलिनोत्थाभिः सिकताभिः समुक्षितम् ।
आत्मानं मन्यते लोको दिविष्ठमिव शोभितम् ॥ १३.६५.५७ ॥
ಜಾಹ್ನವಿಯ ತೀರದ ಮರಳಿನಿಂದ ಚಿಮುಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನನ್ನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವವನಂತೆ ಶೋಭಿತನೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.65.58
जाह्नवीतीरसम्भूतां मृदं मूर्ध्ना बिभर्ति यः ।
बिभर्ति रूपं सोऽर्कस्य तमोनाशाय निर्मलम् ॥ १३.६५.५८ ॥
ಜಾಹ್ನವಿಯ ತೀರದ ಮಣ್ಣನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸುವವನು, ಕತ್ತಲನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಸೂರ್ಯನ ನಿರ್ಮಲ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.65.59
गङ्गोर्मिभिरथो दिग्धः पुरुषं पवनो यदा ।
स्पृश्यते सोऽस्य पाप्मानं सद्य एवापकर्षति ॥ १३.६५.५९ ॥
ಗಂಗೆಯ ಅಲೆಗಳಿಂದ ತೇವಗೊಂಡ ಗಾಳಿ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಾಗ, ಅದು ತಕ್ಷಣವೇ ಅವನ ಪಾಪವನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
13.65.60
व्यसनैरभितप्तस्य नरस्य विनशिष्यतः ।
गङ्गादर्शनजा प्रीतिर्व्यसनान्यपकर्षति ॥ १३.६५.६० ॥
ಸಂಕಟಗಳಿಂದ ಬಾಧಿತನಾಗಿ ನಾಶವಾಗಲಿರುವ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ, ಗಂಗೆಯ ದರ್ಶನದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಸಂತೋಷ ಅವನ ಸಂಕಟಗಳನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
13.65.61
हंसारावैः कोकरवै रवैरन्यैश्च पक्षिणाम् ।
पस्पर्ध गङ्गा गन्धर्वान्पुलिनैश्च शिलोच्चयान् ॥ १३.६५.६१ ॥
ಹಂಸಗಳ ಕರೆ, ಕೋಕಗಳ ಕೂಗು ಮತ್ತು ಇತರ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಸ್ವರಗಳಿಂದ ಗಂಗೆ ಗಂಧರ್ವರೊಡನೆಯೂ, ಮರಳ ದಂಡೆಗಳೊಡನೆಯೂ, ಶಿಲಾರಾಶಿಗಳೊಡನೆಯೂ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿದಳು.
13.65.62
हंसादिभिः सुबहुभिर्विविधैः पक्षिभिर्वृताम् ।
गङ्गां गोकुलसम्बादां दृष्ट्वा स्वर्गोऽपि विस्मृतः ॥ १३.६५.६२ ॥
ಹಂಸಾದಿ ಬಹು ವಿಧದ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ಆವೃತಳಾದ, ಗೋಸಮೂಹಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಗಂಗೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಸ್ವರ್ಗವೂ ಮರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
13.65.63
न सा प्रीतिर्दिविष्ठस्य सर्वकामानुपाश्नतः ।
सम्भवेद्या परा प्रीतिर्गङ्गायाः पुलिने नृणाम् ॥ १३.६५.६३ ॥
ಎಲ್ಲ ಕಾಮಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗೂ ಆ ಪ್ರೀತಿ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಗಂಗೆಯ ದಂಡೆಯಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಉಂಟಾಗುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪ್ರೀತಿ ಅದು.
13.65.64
वाङ्मन कर्मजैर्ग्रस्तः पापैरपि पुमानिह ।
वीक्ष्य गङ्गां भवेन्मूतो अत्र मे नास्ति संशयः ॥ १३.६५.६४ ॥
ವಾಕ್ಕು, ಮನಸ್ಸು, ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಉಂಟಾದ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದಿರುವ ಮನುಷ್ಯನೂ ಇಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
13.65.65
सप्तावरान्सप्त परान्पितॄंस्तेभ्यश्च ये परे ।
पुमांस्तारयते गङ्गां वीक्ष्य स्पृष्ट्वाऽवगाह्य च ॥ १३.६५.६५ ॥
ಗಂಗೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಮುಟ್ಟಿ, ಸ್ನಾನಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯನು ಕೆಳಗಿನ ಏಳು ತಲೆಮಾರಿನ ಪಿತೃಗಳನ್ನು, ಮೇಲಿನ ಏಳು ತಲೆಮಾರಿನ ಪಿತೃಗಳನ್ನು, ಅವರಿಗಿಂತಲೂ ಮೇಲಿನವರನ್ನೂ ತಾರಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.65.66
श्रुताभिलषिता पीता स्पृष्टा दृष्टाऽवगाहिता ।
गङ्गा तारयते नॄणामुभौ वंशौ विशेषतः ॥ १३.६५.६६ ॥
ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟ, ಬಯಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಕುಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟ, ಮುಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ, ನೋಡಲ್ಪಟ್ಟ, ಸ್ನಾನಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ಗಂಗೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ತಾರಿಸುತ್ತಾಳೆ; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅವರ ಎರಡೂ ವಂಶಗಳನ್ನು.
13.65.67
तत्तीरगानां तपसा श्राद्धपारायणादिभिः ।
गङ्गाद्वारप्रभृतिभिस्तत्तीर्थैर्न परं नृणाम् ॥ १३.६५.६७ ॥
ಅವಳ ತೀರದಲ್ಲಿ ಇರುವವರಿಗೆ ತಪಸ್ಸು, ಶ್ರಾದ್ಧ, ಪಾರಾಯಣ ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದಲೂ, ಗಂಗಾದ್ವಾರ ಮೊದಲಾದ ಆ ತೀರ್ಥಗಳಿಂದಲೂ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು ಇಲ್ಲ.
13.65.68
सायं प्रातः स्मरेद्गङ्गां नित्यं स्नाने तु कीर्तयेत् ।
तर्पणे पितृपूजासु मरणे चापि संस्मरेत् ॥ १३.६५.६८ ॥
ಸಂಜೆ ಮತ್ತು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು; ನಿತ್ಯ ಸ್ನಾನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸಬೇಕು; ತರ್ಪಣ ಮತ್ತು ಪಿತೃಪೂಜೆಗಳಲ್ಲಿ, ಮರಣ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅವಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು.
13.65.69
दर्शनात्स्पर्शनात्पानात्तथा गङ्गेति कीर्तनात् ।
पुनात्युपुण्यान्पुरुषाञ्शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १३.६५.६९ ॥
ನೋಡುವುದರಿಂದ, ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದರಿಂದ, ಕುಡಿಯುವುದರಿಂದ, 'ಗಂಗಾ' ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸುವುದರಿಂದ ಅವಳು ಪುಣ್ಯರಹಿತ ಮನುಷ್ಯರನ್ನೂ ನೂರಾರು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಬಾರಿ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಾಳೆ.
13.65.70
य इच्छेत्सफलं जन्म जीवितं श्रुतमेव च ।
स पितॄंस्तर्पयेद्गङ्गामभिगम्य सुरांस्तथा ॥ १३.६५.७० ॥
ತನ್ನ ಜನ್ಮ, ಜೀವನ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯೆ ಫಲಪ್ರದವಾಗಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವವನು ಗಂಗೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಕೊಡಬೇಕು; ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಬೇಕು.
13.65.71
न श्रुतैर्न च वित्तेन कर्मणा न च तत्फलम् ।
प्राप्नुयात्पुरुषोऽत्यन्तं गङ्गां प्राप्य यदाप्नुयात् ॥ १३.६५.७१ ॥
ವಿದ್ಯೆಯಿಂದಲೂ, ಧನದಿಂದಲೂ, ಕರ್ಮದಿಂದಲೂ ಮನುಷ್ಯನು ಆ ಫಲವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಡೆಯಲಾರನು; ಗಂಗೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ಅವನು ಏನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೋ ಅದನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.65.72
जात्यन्धैरिह तुल्यास्ते मृतैः पङ्गुभिरेव च ।
समर्था ये न पश्यन्ति गङ्गां पुण्यजलां शिवाम् ॥ १३.६५.७२ ॥
ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿದ್ದರೂ ಪುಣ್ಯಜಲವುಳ್ಳ, ಮಂಗಳಕರವಾದ ಗಂಗೆಯನ್ನು ನೋಡದವರು ಇಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುಗುರುಡರಿಗೆ, ಸತ್ತವರಿಗೆ, ಕುಂಟರಿಗೆ ಸಮಾನರು.
13.65.73
भूतभव्यभविष्यज्ञैर्महर्षिभिरुपस्थिताम् ।
देवैः सेन्द्रैश्च को गङ्गां नोपसेवेत मानवः ॥ १३.६५.७३ ॥
ಭೂತ, ಭವಿಷ್ಯ, ವರ್ತಮಾನಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲ ಮಹರ್ಷಿಗಳೂ ಇಂದ್ರಸಹಿತ ದೇವತೆಗಳೂ ಸೇವಿಸಿದ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಯಾವ ಮಾನವನು ಸೇವಿಸದೇ ಇರುತ್ತಾನೆ?
13.65.74
वानप्रस्थैर्गृहस्थैश्च यतिभिर्ब्रह्मचारिभिः ।
विद्यावद्भिः श्रितां गङ्गां पुमान्को नाम नाश्रयेत् ॥ १३.६५.७४ ॥
ವಾನಪ್ರಸ್ಥರು, ಗೃಹಸ್ಥರು, ಯತಿಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳು, ವಿದ್ವಾಂಸರು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಯಾವ ಪುರುಷನು ಆಶ್ರಯಿಸದೇ ಇರುತ್ತಾನೆ?
13.65.75
उत्कामद्बिश्च यः प्राणैः प्रयतः शिष्टसम्मतः ।
चिन्तयेन्मनसा गङ्गां स गतिं परमांलभेत् ॥ १३.६५.७५ ॥
ಶಿಷ್ಟರಿಂದ ಮೆಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ, ಸಂಯಮಿಯಾದವನು ಪ್ರಾಣ ಹೋಗುವಾಗ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದರೆ ಅವನು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.65.76
न भयेभ्यो भयं तस्य न पापेभ्यो न राजतः ।
आदेहपतनाद्गङ्गामुपास्ते यः पुमानिह ॥ १३.६५.७६ ॥
ಇಲ್ಲಿ ದೇಹ ಬೀಳುವವರೆಗೂ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುವ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಯಾವ ಭಯಗಳಿಂದಲೂ ಭಯವಿಲ್ಲ; ಪಾಪಗಳಿಂದ ಅಥವಾ ರಾಜನಿಂದ ಭಯವಿಲ್ಲ.
13.65.77
गगनाद्गां पतन्तीं वै महापुण्यां महेश्वरः ।
दधार शिरसा गङ्गां तामेव दिवि सेवते ॥ १३.६५.७७ ॥
ಆಕಾಶದಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮಹಾಪುಣ್ಯ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಮಹೇಶ್ವರನು ತನ್ನ ಶಿರದ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿದನು; ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಅವನು ಆಕೆಯನ್ನೇ ಸೇವಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.65.78
अलङ्कृतास्त्रयो लोकाः पथिभिर्विमलैस्त्रिभिः ।
यस्तु तस्या जलं सेवेत्क्रतकृत्यः पुमान्भवेत्। ॥ १३.६५.७८ ॥
ಮೂರು ನಿರ್ಮಲ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ಅಲಂಕೃತವಾಗಿವೆ; ಯಾರು ಆಕೆಯ ಜಲವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾನೆಯೋ ಆ ಪುರುಷನು ಕೃತಕೃತ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ.
13.65.79
दिवि ज्योतिर्यथाऽऽदित्यः पितॄणां चैव चन्द्रमाः ।
देवेश यथा नृणां गङ्गा च सरितां तथा ॥ १३.६५.७९ ॥
ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನು ಬೆಳಕಿನಂತೆ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಚಂದ್ರನಂತೆ; ದೇವೇಶನೇ, ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಗಂಗೆ ಹೇಗೋ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳು ಹಾಗೆಯೇ.
13.65.80
मात्रा पित्रा सुतैर्दारैर्विमुक्तस्य धनेन वा ।
न भवेद्धि तथा दुःखं यथा गङ्गा वियोगजम् ॥ १३.६५.८० ॥
ತಾಯಿ, ತಂದೆ, ಮಕ್ಕಳು, ಹೆಂಡತಿ ಅಥವಾ ಧನದಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟವನಿಗೂ ಗಂಗೆಯ ವಿಯೋಗದಷ್ಟು ದುಃಖ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.
13.65.81
नारण्यैर्नेष्टविषयैर्न सुतैर्न धनागमैः ।
तथा प्रसादो भवति गङ्गां वीक्ष्य यथा भवेत् ॥ १३.६५.८१ ॥
ಕಾಡುಗಳಿಂದಲೂ, ಇಷ್ಟ ವಿಷಯಗಳಿಂದಲೂ, ಮಕ್ಕಳಿಂದಲೂ, ಧನಾಗಮದಿಂದಲೂ ಅಂತಹ ಪ್ರಸನ್ನತೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಗಂಗೆಯನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಬರುತ್ತದೆ.
13.65.82
पूर्णमिन्दुं यथा दृष्ट्वा नृणां दृष्टिः प्रसीदति ।
तथा त्रिपथगां दृष्ट्वा नृणां दृष्टिः प्रसीदति ॥ १३.६५.८२ ॥
ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನನ್ನು ನೋಡಿ ಮನುಷ್ಯರ ದೃಷ್ಟಿ ಪ್ರಸನ್ನವಾಗುವಂತೆ, ತ್ರಿಪಥಗೆ ಗಂಗೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಮನುಷ್ಯರ ದೃಷ್ಟಿ ಪ್ರಸನ್ನವಾಗುತ್ತದೆ.
13.65.83
तद्भावस्तद्गतमनास्तन्निष्ठस्तत्परायणः ।
गङ्गांयोऽनुगतो भक्त्यास तस्याः प्रियतां व्रजेत् ॥ १३.६५.८३ ॥
ಅವಳಲ್ಲೇ ಭಾವ, ಮನಸ್ಸು, ನಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ಪರಮ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಇಟ್ಟು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವನು ಅವಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾಗುವನು.
13.65.84
भूस्थैः खस्थैर्दिविष्ठैश्च भूतैरुच्चावचैरपि ।
गङ्गा विगाह्या सततमेतत्कार्यतमं सताम् ॥ १३.६५.८४ ॥
ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ, ಉನ್ನತ ಮತ್ತು ಕೆಳಗಿನ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳೂ ಸತತವಾಗಿ ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಇದೇ ಸತ್ಪುರುಷರ ಅತಿ ಮುಖ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯ.
13.65.85
विश्वलोकेषु पुण्यत्वाद्गङ्गायाः प्रथितं यशः ।
दुर्मृताननपत्यांश्च सा मृताननयद्दिवम्।
यत्पुत्रान्सगरस्येतो भस्माख्याननयद्दिवम् ॥ १३.६५.८५ ॥
ಲೋಕಗಳೆಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಗಂಗೆಯ ಪವಿತ್ರತೆಯಿಂದ ಅವಳ ಕೀರ್ತಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಅಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೃತರಾದವರನ್ನು, ಸಂತಾನಹೀನರನ್ನು, ಮೃತರನ್ನು ಅವಳು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದಳು; ಸಗರನ ಪುತ್ರರನ್ನು, ಇಲ್ಲಿ ಭಸ್ಮರೆಂದು ಹೆಸರಾದವರನ್ನೂ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದಳು.
13.65.86
वाय्वीरिताभिः सुमनोहराभि-
र्द्रुताभिरत्यर्थसमुत्थिताभिः।
गङ्गोर्मिभिर्भानुमतीभिरिद्धाः ।
सहस्ररश्मिप्रतिमा भवन्ति ॥ १३.६५.८६ ॥
ಗಾಳಿಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದ, ಅತಿ ಮನೋಹರವಾದ, ವೇಗವಾದ, ಅತ್ಯಧಿಕವಾಗಿ ಏರುವ ಗಂಗೆಯ ಅಲೆಗಳಿಂದ ಬೆಳಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಅವರು ಸಹಸ್ರ ಕಿರಣದ ಸೂರ್ಯನಂತಾಗುತ್ತಾರೆ.
13.65.87
पयस्विनीं घृतिनीमत्युदारां ।
समृद्धिनीं वेगिनीं दुर्विगाह्याम्।
गङ्गां गत्वा यैः शरीरं विसृष्टं ।
गता धीरस्ते विबुधैः समत्वम् ॥ १३.६५.८७ ॥
ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ, ತುಪ್ಪದಂತೆ ಪೋಷಕಳಾದ, ಅತ್ಯುದಾರಳಾದ, ಸಮೃದ್ಧಿ ನೀಡುವ, ವೇಗವತಿಯಾದ, ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಕಠಿಣವಾದ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಸೇರಿ ಯಾರು ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದರೋ, ಆ ಧೀರರು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿದರು.
13.65.88
अन्धाञ्चडान्द्रव्यहीनांश्च गङ्गा ।
यशस्विनी बृहती विश्वरूपा।
देवैः सेन्द्रैर्मुनिभिर्मानवैश्च ।
निषेविता सर्वकामैर्युनक्ति ॥ १३.६५.८८ ॥
ಕುರುಡರನ್ನು, ಕ್ರೂರರನ್ನು, ಧನಹೀನರನ್ನೂ ಕೂಡ ಯಶಸ್ವಿನಿಯಾದ, ವಿಶಾಲಳಾದ, ವಿಶ್ವರೂಪಳಾದ ಗಂಗೆ ಇಂದ್ರಸಹಿತ ದೇವತೆಗಳು, ಮುನಿಗಳು ಹಾಗೂ ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ಸೇವಿತಳಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳ ಸಹಿತ (ಪರಮ ಗತಿಯೊಂದಿಗೆ) ಜೋಡಿಸುತ್ತಾಳೆ.
13.65.89
ऊर्जस्वतीं मधुमतीं महापुण्यां त्रिवर्त्मगाम् ।
त्रिलोकगोप्त्रीं ये गङ्गां संश्रितास्ते दिवं गताः ॥ १३.६५.८९ ॥
ಶಕ್ತಿಯುತಳಾದ, ಮಧುರಳಾದ, ಮಹಾಪುಣ್ಯಳಾದ, ತ್ರಿಪಥಗಾಮಿನಿಯಾದ, ತ್ರಿಲೋಕ ರಕ್ಷಕಿಯಾದ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದವರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರು.
13.65.90
यो वत्स्यति द्रक्ष्यति वाऽपि मर्त्य-
स्मस्मै प्रयच्छन्ति सुखानि देवाः।
तद्भाविताः स्पर्शनदर्शनेन ।
इष्टां गतिं तस्य सुरा दिशन्ति ॥ १३.६५.९० ॥
ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಅಥವಾ ಅದನ್ನು ನೋಡುವ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಸುಖಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಅದರ ಸ್ಪರ್ಶ ಮತ್ತು ದರ್ಶನದಿಂದ ಪವಿತ್ರರಾದ ದೇವತೆಗಳು ಅವನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಗತಿಯನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.65.91
दक्षां पृश्निं बृहतीं विप्रकृष्टां ।
शिवामृद्धां भागिनीं सुप्रसन्नाम्।
विभावरीं सर्वभूतप्रतिष्ठां ।
गङ्गां गता ये त्रिदिवं गतास्ते ॥ १३.६५.९१ ॥
ದಕ್ಷಾ, ಪೃಶ್ನಿ, ವಿಶಾಲೆ, ದೂರವ್ಯಾಪ್ತೆ, ಶಿವಾ, ಸಮೃದ್ಧೆ, ಭಾಗ್ಯದಾಯಿನಿ, ಅತಿ ಪ್ರಸನ್ನೆ, ಪ್ರಕಾಶಮಯಿ, ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಆಧಾರವಾದ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಸೇರಿದವರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರು.
13.65.92
ख्यातिर्यस्याः खं दिवं गां च नित्या-
मूर्ध्वं दिशो विदिशश्चावतस्थे।
तस्या जलं सेव्य सरिद्वराया ।
मर्त्याः सर्वे कुतकृत्या भवन्ति ॥ १३.६५.९२ ॥
ಯಾವ ನದಿಯ ಕೀರ್ತಿ ಆಕಾಶ, ಸ್ವರ್ಗ, ಭೂಮಿ, ಮೇಲಿನ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಉಪದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆಯೋ, ಆ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠೆಯ ಜಲವನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ಮನುಷ್ಯರೆಲ್ಲರೂ ಕೃತಕೃತ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ.
13.65.93
इयं गङ्गेति नियतं प्रतिष्ठा ।
गुहस्य स्क्मस्य च गर्भयोषा।
प्रातस्त्रिवर्गा घृतवहा विपाप्मा ।
गङ्गाऽवतीर्णा वियतो विश्वतोया ॥ १३.६५.९३ ॥
ಈ ಗಂಗೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ಗುಹ ಮತ್ತು ಸ್ಕಂದರಿಗೆ ಆಧಾರ; ಅವರನ್ನು ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿದ ತಾಯಿಯೂ ಹೌದು. ಬೆಳಗಿನಲ್ಲಿ ಮೂರು ವಿಭಾಗದವಳು, ತುಪ್ಪ ಹೊತ್ತವಳು, ಪಾಪರಹಿತಳು, ಸರ್ವಜಲಮಯಳಾದ ಗಂಗೆ ಆಕಾಶದಿಂದ ಇಳಿದಳು.
13.65.94
दिवो भुवश्चापि वीक्ष्यानुरूपा ॥ १३.६५.९४ ॥
ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ನೋಡಿ (ಅವಳು) ಅನುರೂಪಳು.
13.65.95
सुताऽवनीध्रस्य हरस्य भार्या ।
दिवो भुवश्चापि कृतानुरूपा।
भव्या पृथिव्यां भागिनी चापि राज-
न्गङ्गा लोकानां पृण्यदा वै त्रयाणाम् ॥ १३.६५.९५ ॥
ಅವಳು ಅವನೀಧ್ರನ (ಹಿಮವಂತನ) ಮಗಳು, ಹರನ (ಶಿವನ) ಪತ್ನಿ. ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಗೆ ಅನುರೂಪಳಾದವಳು; ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಮಂಗಳಕರಳು ಮತ್ತು ಪಾಲುದಾರಳು, ಓ ರಾಜನೇ! ಗಂಗೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವವಳು.
13.65.96
मधुस्रवा घृतधारा घृतार्चि-
र्महोर्मिभिः शोभिता ब्राह्मणैश्च।
दिवश्च्युता शिरसाऽऽप्ता शिवेन ।
गङ्गाऽवनीध्रात्त्रिदिवस्य माता ॥ १३.६५.९६ ॥
ಜೇನನ್ನು ಹರಿಸುವವಳು, ತುಪ್ಪದ ಧಾರೆ, ತುಪ್ಪದ ಜ್ವಾಲೆಯಂತವಳು; ದೊಡ್ಡ ಅಲೆಗಳಿಂದಲೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದಲೂ ಶೋಭಿತಳು; ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಬಿದ್ದು ಶಿವನಿಂದ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವಳು; ಅವನೀಧ್ರನಿಂದ ಬಂದ ಗಂಗೆ ಸ್ವರ್ಗದ ತಾಯಿ.
13.65.97
योनिर्वरिष्ठा विरजा वितन्वी ।
शय्याऽचिरा वारिवहा यशोदा।
विश्वावती चाकृतिरिष्टसिद्धा ।
गङ्गोक्षितानां भुवनस्य पन्थाः ॥ १३.६५.९७ ॥
ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮೂಲ, ನಿರ್ಮಲೆ, ತೆಳುವಾದವಳು; ಶಯ್ಯೆ, ವೇಗವಾದವಳು, ನೀರನ್ನು ಹೊರುವವಳು, ಯಶಸ್ವಿನಿ; ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿನಿ, ರೂಪವುಳ್ಳವಳು, ಇಷ್ಟಸಿದ್ಧಿ ನೀಡುವವಳು; ಗಂಗೆ, ಅಭಿಷಿಕ್ತರಿಗೆ ಲೋಕದ ಮಾರ್ಗ.
13.65.98
क्षान्त्या मह्या गोपने धारणे च ।
दीप्त्य कृशानोस्तपनस्य चैव।
तुल्या गङ्गा सम्मता ब्राह्मणानां ।
गृहस्य ब्रह्मण्यतया च नित्यम् ॥ १३.६५.९८ ॥
ಕ್ಷಮೆಯಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಗೆ, ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಧಾರಣೆಯಲ್ಲಿ, ತೇಜಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಸಮಾನಳು; ಗಂಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಸದಾ ಸಮಾನವಾಗಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟವಳು; ಮನೆಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಭಕ್ತಿಯ ಕಾರಣದಿಂದ ಸದಾ.
13.65.99
ऋषिष्टुतां विष्णुपदीं पुराणां ।
सुपुण्यतोयां मनसाऽपि लोके।
सर्वात्मना जाह्नवीं ये प्रवन्ना ।
स्ते ब्रह्मणः सदनं सम्प्रयाताः ॥ १३.६५.९९ ॥
ಋಷಿಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ವಿಷ್ಣುಪಾದದಿಂದ ಬಂದ, ಪುರಾತನ, ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯಜಲದ ಗಂಗೆಯನ್ನು, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಾದರೂ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶರಣು ಹೊಂದಿದವರು ಬ್ರಹ್ಮನ ಧಾಮವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.
13.65.100
लोकानिमान्नयति या जननीव पुत्रा-
न्सर्वात्मना सर्वगुणोपपन्ना।
तत्स्थानकं ब्राह्ममभीप्समानै-
र्गङ्गा सदैवात्मवशैरुपास्या ॥ १३.६५.१०० ॥
ತಾಯಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನಡೆಸುವಂತೆ ಈ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ, ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಗಂಗೆಯನ್ನು, ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹದಿಂದ ಸದಾ ಉಪಾಸಿಸಬೇಕು.
13.65.101
गंङ्गां श्रयेदात्मवान्सिद्धिकामः ॥ १३.६५.१०१ ॥
ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹವುಳ್ಳವನು, ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಗಂಗೆಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಬೇಕು.
13.65.102
प्रसाद्य देवान्सविभून्समस्ता-
न्भगीरथस्तपसोग्रेण गङ्गाम्।
गामानयत्तामभिगम्य शश्व-
त्पुंसां भयं नेह चामुत्र विद्यात् ॥ १३.६५.१०२ ॥
ಭಗೀರಥನು ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ವಿಭೂತಿಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಸನ್ನಗೊಳಿಸಿ, ಘೋರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಭೂಮಿಗೆ ತಂದನು. ಆಕೆಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುವ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಇಹದಲ್ಲಾಗಲಿ ಪರದಲ್ಲಾಗಲಿ ಭಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
13.65.103
उदाहृतः सर्वथा ते गुणानां ।
मयैकदेशः प्रसमीक्ष्य बृद्ध्या।
शक्तिर्न से काचिदिहास्ति वक्तुं ।
गुणान्सर्वान्परिमातुं तथैव ॥ १३.६५.१०३ ॥
ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಗಂಗೆಯ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಾನು ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಆ ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೇಳಲೋ ಅಳೆಯಲೋ ನನಗೆ ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ.
13.65.104
मेरोः समुद्रस्य च सर्वयत्नैः ।
सङ्ख्योपलानामुदकस्य वाऽपि।
शक्यं वक्तुं नेह गङ्गाजलानां ।
गुणाख्यानं परिमातुं तथैव ॥ १३.६५.१०४ ॥
ಮೇರು ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರವನ್ನು, ಕಲ್ಲುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಅಥವಾ ನೀರನ್ನು ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಅಂತೆಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಗಂಗಾಜಲದ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೇಳಲೂ ಅಳೆಯಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
13.65.105
तस्मादेतान्परया श्रद्धयोक्ता-
न्गुणान्सर्वाञ्जाह्नवीयान्सदैव।
भवेद्वाचा मनसा कर्मणा च ।
भक्त्या युक्तः श्रद्धया श्रद्दधानः ॥ १३.६५.१०५ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಪರಮ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ಜಾಹ್ನವಿಯ ಎಲ್ಲಾ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ಮಾತು, ಮನಸ್ಸು, ಕರ್ಮದಿಂದ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟವನಾಗಿರು.
13.65.106
लोकानिमांस्त्रीन्यशसा वितत्य ।
सिद्धिं प्राप्य महतीं तां दुरापाम्।
गङ्गाकृतानचिरेणैव लोका-
न्यथेष्टमिष्टान्विहरिष्यसि त्वम् ॥ १३.६५.१०६ ॥
ಈ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಿನ್ನ ಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ವ್ಯಾಪಿಸಿ, ಆ ದುರ್ಲಭ ಮಹಾಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಗಂಗೆಯಿಂದ ಬೇಗನೆ, ಇಷ್ಟಾನುಸಾರ ಇಷ್ಟ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ವಿಹರಿಸುವೆ.
13.65.107
तव मम च गुणैर्महानुभावा ।
जुषतु भतिं सततं स्वधर्मयुक्तैः।
अभिमतजनवत्सला हि गङ्गा ।
जगति युनक्ति सुखैश्च भक्तिमन्तम् ॥ १३.६५.१०७ ॥
ನಿನ್ನ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಹಾನುಭಾವರು ತಮ್ಮ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಸದಾ ಮತಿಯನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಲಿ; ಏಕೆಂದರೆ ಗಂಗೆ ತನಗೆ ಪ್ರಿಯರಾದವರಲ್ಲಿ ವಾತ್ಸಲ್ಯವುಳ್ಳವಳು; ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನನ್ನು ಸುಖಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆಸೆಯುತ್ತಾಳೆ.
13.65.108
इति परममतिर्गुणानशेषा-
ञ्शिलरतये त्रिपथानुयोगरूपान्।
बहुविधमनुशास्य तथ्यरूपा-
न्गगनतलं द्युतिमान्विवेश सिद्धः ॥ १३.६५.१०८ ॥
ಹೀಗೆ ಪರಮ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಸಿದ್ಧನು ಶಿಲಾಶಯ್ಯೆಗಾಗಿ, ತ್ರಿಪಥೆ (ಗಂಗೆ) ಕುರಿತು ಎಲ್ಲಾ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹಲವು ವಿಧದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯರೂಪದಲ್ಲಿ ಉಪದೇಶಿಸಿ, ತೇಜಸ್ವಿಯಾಗಿ ಆಕಾಶಮಂಡಲವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
13.65.109
शिलवृत्तिस्तु सिद्धस्य वाक्यैः सम्बोधितस्तदा ।
गङ्गामुपास्य विधिवत्सिद्धिं प्राप सुदुर्लभाम् ॥ १३.६५.१०९ ॥
ಶಿಲವೃತ್ತಿ ಸಿದ್ಧನ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಆಗ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಉಪಾಸಿಸಿ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭವಾದ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು.
13.65.110
तथा त्वमपि कौन्तेय भक्त्या परमया युतः ।
गङ्गामभ्येहि सततं प्राप्स्यसे सिद्धिमुत्तमाम् ॥ १३.६५.११० ॥
ಹಾಗೆಯೇ ನೀನೂ, ಕೌಂತೇಯ, ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿ ಸದಾ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸು; ಉತ್ತಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.
13.65.111
श्रुत्वेतिहासं भीष्मोक्तं गङ्गायाः स्तवसंयुतम् ।
युधिष्ठिरः परां प्रीतिमगच्छद्धातृभिः सह ॥ १३.६५.१११ ॥
ಭೀಷ್ಮರು ಹೇಳಿದ, ಗಂಗೆಯ ಸ್ತುತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ತನ್ನ ಸಹೋದರರೊಡನೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು.