ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.65
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.65.1
बृहस्पतिसमं बुद्ध्या क्षमया ब्रह्मणः समम् ।
पराक्रमे शक्रसममादित्यसमतेजसम् ॥ १३.६५.१ ॥
ସେ ବୁଦ୍ଧିରେ ବୃହସ୍ପତି, କ୍ଷମାରେ ବ୍ରହ୍ମା, ପରାକ୍ରମରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ତେଜରେ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ସମାନ ଥିଲେ।
13.65.2
गाङ्गेयमर्जुनेनाजौ निहतं भूरितेजसम् ।
भ्रातृभिः सहितोऽन्यैश्च पर्यपृच्छद्युधिष्ठिरः ॥ १३.६५.२ ॥
ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ନିହତ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଗାଙ୍ଗେୟଙ୍କ ବିଷୟରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଭାଇମାନଙ୍କ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ପଚାରିଲେ।
13.65.3
शयानं वीरशयने कालाकाङ्क्षिणमच्युतम् ।
आजग्मुर्भरतश्रेष्ठं द्रष्टुकामा महर्षयः ॥ १३.६५.३ ॥
ବୀରଶଯ୍ୟାରେ ଶୟନ କରି କାଳକୁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିବା ଅଚ୍ୟୁତ, ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ହୋଇ ମହର୍ଷିମାନେ ଆସିଲେ।
13.65.4
अत्रिर्वसिष्ठोऽथ भृगुः पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः ।
अङ्गिरा गौतमोऽगस्त्यः सुमतिः सुयतात्मवान् ॥ १३.६५.४ ॥
ଅତ୍ରି, ବଶିଷ୍ଠ, ଭୃଗୁ, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ, ପୁଲହ, କ୍ରତୁ, ଅଙ୍ଗିରା, ଗୌତମ, ଅଗସ୍ତ୍ୟ, ସୁମତି ଏବଂ ସୁସଂଯତାତ୍ମା।
13.65.5
विश्वामित्रः स्थूलगिराः संवर्तः प्रमतिर्दमः ।
बृहस्पत्युशनोव्यासश्च्यवनः फाश्यपो ध्रुवः ॥ १३.६५.५ ॥
ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ସ୍ଥୂଲଗିରା, ସଂବର୍ତ୍ତ, ପ୍ରମତି, ଦମ, ବୃହସ୍ପତି, ଉଶନା, ବ୍ୟାସ, ଚ୍ୟବନ, ଫାଶ୍ୟପ ଏବଂ ଧ୍ରୁବ।
13.65.6
दुर्वासा जमदग्निश्च मार्कण्डेयोऽथ गालवः ।
भरद्वाजोऽथ रैभ्यश्चक यवक्रीतस्त्रितस्तथा ॥ १३.६५.६ ॥
ଦୁର୍ବାସା, ଜମଦଗ୍ନି, ପରେ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ, ଗାଳବ, ପରେ ଭରଦ୍ୱାଜ, ରୈଭ୍ୟ, ଚକ୍ର, ଯବକ୍ରୀତ ଏବଂ ତ୍ରିତ ମଧ୍ୟ।
13.65.7
स्थूलाक्षः शबलाक्षश्च कण्वो मेधातिथिः कृशः ।
नारदः पर्वतश्चैव सुधन्वाऽथैकतो द्विजः ॥ १३.६५.७ ॥
ସ୍ଥୂଲାକ୍ଷ ଓ ଶବଲାକ୍ଷ, କଣ୍ବ, ମେଧାତିଥି, କୃଶ, ନାରଦ, ପର୍ବତ, ସୁଧନ୍ୱା ଏବଂ ଜଣେ ଦ୍ୱିଜ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଥିଲେ।
13.65.8
नितंभूर्भुवनो धौम्यः शतानन्दोऽकृतव्रणः ।
जामदग्र्यस्तथा रामः कचश्चेत्येवमादयः।
समागता महात्मानो भीष्मं द्रष्टुं महर्षयः ॥ १३.६५.८ ॥
ନିତମ୍ଭୂ, ଭୁବନ, ଧୌମ୍ୟ, ଶତାନନ୍ଦ, ଅକୃତବ୍ରଣ, ଜମଦଗ୍ନିପୁତ୍ର ରାମ, କଚ ଏବଂ ଏମିତି ଅନ୍ୟ ମହାତ୍ମା ମହର୍ଷିମାନେ ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଏକତ୍ର ହୋଇଥିଲେ।
13.65.9
तेषां महात्मनां पूजामागतानां युधिष्ठिरः ।
भ्रातृभिः सहितश्चक्रे यतावदनुपूर्वशः ॥ १३.६५.९ ॥
ଆସିଥିବା ସେହି ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଭାଇମାନଙ୍କ ସହ କ୍ରମାନୁସାରେ ଯଥାବିଧି ପୂଜା କଲେ।
13.65.10
ते पूजिताः सुखासीनाः कथाश्रक्रुर्महर्षयः ।
भीष्माश्रिताः सुमधुराः सर्वेन्द्रियमनोहराः ॥ १३.६५.१० ॥
ପୂଜିତ ହୋଇ ସୁଖରେ ବସିଥିବା ସେହି ମହର୍ଷିମାନେ ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ଅତ୍ୟନ୍ତ ମଧୁର, ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଓ ମନକୁ ହରଣ କରୁଥିବା କଥା କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
13.65.11
भीष्मस्तेषां कथाः श्रुत्वा ऋषीणां भावितात्मनाम् ।
मेने दिविष्ठमात्मानं तुष्ट्या परमया युतः ॥ १३.६५.११ ॥
ଭାବିତାତ୍ମା ସେହି ଋଷିମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଭୀଷ୍ମ ପରମ ସନ୍ତୋଷରେ ନିଜକୁ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଥିବା ଭାବି ଥିଲେ।
13.65.12
ततस्ते भीष्ममामन्त्र्य पाण्डवांश्च महर्षयः ।
अन्तर्धानं गताः सर्वे सर्वेषामेव पश्यताम् ॥ १३.६५.१२ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ମହର୍ଷିମାନେ ଭୀଷ୍ମ ଓ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଇ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦେଖାଯିବା ସମୟରେ ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହୋଇଗଲେ।
13.65.13
तानृषीन्सुमहाभागानन्तर्धानगतानपि ।
पाण्डवास्तुष्टुवुः सर्वे प्रणेमुश्च मुहुर्मुहुः ॥ १३.६५.१३ ॥
ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହୋଇଥିବା ସେହି ମହାଭାଗ୍ୟବାନ ଋଷିମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପାଣ୍ଡବମାନେ ସମସ୍ତେ ସ୍ତୁତି କଲେ ଓ ବାରମ୍ବାର ପ୍ରଣାମ କଲେ।
13.65.14
प्रसन्नमनसः सर्वे गाङ्गेयं कुरुसत्तमम् ।
उपतस्थुर्यथोद्यन्तमादित्यं मन्त्रकोविदाः ॥ १३.६५.१४ ॥
ପ୍ରସନ୍ନ ମନ ଥିବା ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞମାନେ ଉଦୟ ହେଉଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପରି ଗାଙ୍ଗେୟ, କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
13.65.15
प्रभावं तपसस्तेषामृषीणां वीक्ष्य पाण्डवाः ।
प्रकाशन्तो दिशः सर्वा विस्मयं परमं ययुः ॥ १३.६५.१५ ॥
ସେହି ଋଷିମାନଙ୍କ ତପର ପ୍ରଭାବ ଦେଖି ପାଣ୍ଡବମାନେ, ସମସ୍ତ ଦିଗ ଉଦ୍ଭାସିତ ହେଉଥିବାର ଦେଖି, ପରମ ବିସ୍ମୟ ଲାଭ କଲେ।
13.65.16
महाभाग्यं परं तेषामृषीणामनुचिन्त्य ते ।
पाण्डवाः सह भीष्मेण कथाश्चक्रुस्तदाश्रयाः ॥ १३.६५.१६ ॥
ସେହି ଋଷିମାନଙ୍କ ପରମ ମହାଭାଗ୍ୟ ଚିନ୍ତା କରି, ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ସହ, ତାଙ୍କ ଆଶ୍ରୟରେ ରହି ପାଣ୍ଡବମାନେ କଥା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
13.65.17
कथान्ते शिरसा पादौ स्पृष्ट्वा भीष्मस्य पाण्डवः ।
धर्म्यं धर्मसुतः प्रश्नं पर्यपृच्छद्युधिष्ठिरः ॥ १३.६५.१७ ॥
କଥା ସରିବା ପରେ ପାଣ୍ଡବ ଧର୍ମପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ପାଦକୁ ମସ୍ତକରେ ସ୍ପର୍ଶ କରି ଧର୍ମସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିଲେ।
13.65.18
के देशाः के जनपदा आश्रमाः के च पर्वताः ।
प्रकृष्टाः पुण्यतः काश्च ज्ञेया नद्यः पितामह ॥ १३.६५.१८ ॥
ହେ ପିତାମହ, କେଉଁ ଦେଶ, ଜନପଦ, ଆଶ୍ରମ ଓ ପର୍ବତ ଅଛନ୍ତି? ପୁଣ୍ୟରେ କେଉଁଗୁଡ଼ିକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଏବଂ କେଉଁ ନଦୀ ଜାଣିବା ଉଚିତ?
13.65.19
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
शिलोच्छवृत्तेः संवादं सिद्धस्य च युधिष्ठिर ॥ १३.६५.१९ ॥
ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ଲୋକେ ଶିଲୋଞ୍ଛବୃତ୍ତି ଜୀବୀ ଓ ସିଦ୍ଧଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଏହି ପ୍ରାଚୀନ ସଂବାଦର ଉଦାହରଣ ଦିଅନ୍ତି।
13.65.20
इमां कश्चित्परिक्रम्य पृथिवीं शैलभूषणाम् ।
असकृद्द्विपदां श्रेष्ठः श्रेष्ठस्य गृहमेधिनः ॥ १३.६५.२० ॥
ପର୍ବତରେ ଶୋଭିତ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ବାରମ୍ବାର ପରିକ୍ରମା କରି ଜଣେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୃହସ୍ଥଙ୍କ ଘରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
13.65.21
शिलवृत्तेर्गृहं प्राप्तः स तेन विधिनाऽर्चितः ।
उवास रजनीं तत्र सुमुखः सुखभागृषिः ॥ १३.६५.२१ ॥
ସେ ଶିଲୋଞ୍ଛବୃତ୍ତି ଜୀବୀଙ୍କ ଘରେ ପହଞ୍ଚିଲେ; ବିଧିପୂର୍ବକ ତାଙ୍କର ସତ୍କାର ହେଲା। ପ୍ରସନ୍ନମୁଖ, ସୁଖଭାଗୀ ସେହି ଋଷି ସେଠାରେ ରାତ୍ରି କଟାଇଲେ।
13.65.22
शिलवृत्तिस्तु यत्कृत्यं प्रातस्तत्कृतवाञ्शुचिः ।
कृतकृत्यमुपातिष्ठत्सिद्धं तमतिथिं तदा ॥ १३.६५.२२ ॥
ଶିଲୋଞ୍ଛବୃତ୍ତି ଜୀବୀ ପ୍ରଭାତରେ କରିବାକୁ ଥିବା କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଶୁଚି ହୋଇ କଲେ; ତାପରେ କୃତକୃତ୍ୟ ହୋଇ ସେହି ଅତିଥି ସିଦ୍ଧଙ୍କ ସେବାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
13.65.23
तौ समेत्य महात्मानौ सुखासीनौ कथाः शुभाः ।
चक्रतुर्वेदसम्बद्धास्तच्छेषकृतलक्षणाः ॥ १३.६५.२३ ॥
ସେହି ଦୁଇ ମହାତ୍ମା ମିଳିତ ହୋଇ ସୁଖରେ ବସି ବେଦସମ୍ବନ୍ଧୀ ଶୁଭ କଥା କହିଲେ; ସେଗୁଡ଼ିକ ସେହି ଶେଷର ଲକ୍ଷଣଯୁକ୍ତ ଥିଲା।
13.65.24
शिलवृत्तिः कथान्ते तु सिद्धमामन्त्र्य यत्नतः ।
प्रश्नं पप्रच्छ मेधावी यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ १३.६५.२४ ॥
କଥାର ଶେଷରେ ଶିଲୋଞ୍ଛବୃତ୍ତି ଜୀବୀ ସେହି ମେଧାବୀ ସିଦ୍ଧଙ୍କୁ ଯତ୍ନପୂର୍ବକ ସମ୍ବୋଧନ କରି ସେହି ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିଲେ ଯାହା ତୁମେ ମୋତେ ପଚାରୁଛ।
13.65.25
केदेशाः के जनपदाः केऽऽश्रमाः के च पर्वताः ।
प्रकृष्टाः पुण्यतः काश्च ज्ञेया नद्यस्तदुच्यताम् ॥ १३.६५.२५ ॥
କେଉଁ ଦେଶ, କେଉଁ ଜନପଦ, କେଉଁ ଆଶ୍ରମ ଓ କେଉଁ ପର୍ବତ ପୁଣ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ? କେଉଁ ନଦୀ ଜାଣିବା ଯୋଗ୍ୟ? ତାହା କୁହନ୍ତୁ।
13.65.26
ते देशास्ते जनपदास्तेऽऽश्रमास्ते च पर्वताः ।
येषां भागीरथी गङ्गा मध्येनैति रारिद्वरा ॥ १३.६५.२६ ॥
ଯାହାର ମଧ୍ୟଭାଗ ଦେଇ ଭାଗୀରଥୀ ଗଙ୍ଗା ପଥରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବହେ, ସେହି ସବୁ ଦେଶ, ସେହି ଜନପଦ, ସେହି ଆଶ୍ରମ ଓ ସେହି ପର୍ବତ।
13.65.27
तपसा ब्रह्मचर्येण यज्ञैस्त्यागेन वा पुनः ।
गतिं तां न लभेज्जन्तुर्गङ्गां संसेव्य यां लभेत् ॥ १३.६५.२७ ॥
ତପ, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ, ଯଜ୍ଞ ବା ତ୍ୟାଗ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଜୀବ ଯେଉଁ ଗତି ପାଏ ନାହିଁ, ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ସେବା କରି ତାହା ପାଏ।
13.65.28
स्पष्टानि येषां गाङ्गेयैस्तोयैर्गात्राणि देहिनाम् ।
न्यस्तानि न पुनस्तेषां त्यागः स्वर्गाद्विधीयते ॥ १३.६५.२८ ॥
ଗଙ୍ଗାଜଳରେ ଯାହାଙ୍କ ଶରୀର ସ୍ପର୍ଶିତ ବା ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି, ସେମାନଙ୍କର ସ୍ୱର୍ଗରୁ ପୁନର୍ବାର ପତନ ବିହିତ ନୁହେଁ।
13.65.29
सर्वाणि येषां गाङ्गेयैस्तोयैः कार्याणि देहिनाम् ।
गां त्यक्त्वा मानवा विप्र दिवि तिष्ठन्ति ते जनाः ॥ १३.६५.२९ ॥
ହେ ବିପ୍ର, ଯାହାଙ୍କର ସମସ୍ତ କର୍ମ ଗଙ୍ଗାଜଳରେ କରାଯାଏ, ସେହି ମାନବମାନେ ପୃଥିବୀ ଛାଡ଼ି ସ୍ୱର୍ଗରେ ରହନ୍ତି।
13.65.30
पूर्वे वयसि कर्माणि कृत्वा पापानि ये नराः ।
पश्चाद्गङ्गां निषेवन्ते तेऽपि यान्त्युत्तमां गतिम् ॥ १३.६५.३० ॥
ପୂର୍ବ ବୟସରେ ପାପକର୍ମ କରି ପରେ ଯେଉଁ ମାନବମାନେ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତମ ଗତି ପାଆନ୍ତି।
13.65.31
युक्ताश्च पातकैस्त्यक्त्वा देहं शुद्धा भवन्ति ते ।
मुच्यन्ते देहसंत्यागाद्गङ्गायमुनसङ्गमे ॥ १३.६५.३१ ॥
ପାପରେ ଯୁକ୍ତ ଲୋକମାନେ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରି ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି। ଗଙ୍ଗା-ଯମୁନା ସଙ୍ଗମରେ ଦେହ ତ୍ୟାଗରେ ସେମାନେ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
13.65.32
स्नातानां शुचिभिस्तोयैर्गाङ्गेयैः प्रयतात्मनाम् ।
व्युष्टिर्भवति या पुंसां न सा क्रतुशतैरपि ॥ १३.६५.३२ ॥
ଗଙ୍ଗାର ପବିତ୍ର ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରି ସଂଯତ ମନ ଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ତାହା ଶହେ ଯଜ୍ଞରେ ମଧ୍ୟ ମିଳେ ନାହିଁ।
13.65.33
यावदस्थि मनुष्यस्य गङ्गातोयेषु तिष्ठति ।
तावद्वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते ॥ १३.६५.३३ ॥
ମନୁଷ୍ୟର ଅସ୍ଥି ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ରହେ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ହଜାର ହଜାର ବର୍ଷ ସ୍ବର୍ଗଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
13.65.34
अपहत्य तमस्तीव्रं यथा भात्युदये रविः ।
तथाऽपहत्य पाप्मानं भाति गङ्गाजलोक्षितः ॥ १३.६५.३४ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ ଘୋର ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରି ଯେପରି ଝଲସେ, ସେହିପରି ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ସିକ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତି ପାପ ଦୂର କରି ଝଲସେ।
13.65.35
विसोमा इव शर्वर्यो विपुष्पास्तरवो यथा ।
तद्वद्देशा दिशश्चैव हीना गङ्गाजलैः शिवैः ॥ १३.६५.३५ ॥
ଚନ୍ଦ୍ରବିହୀନ ରାତ୍ରି ଓ ଫୁଲବିହୀନ ବୃକ୍ଷ ପରି, ଶୁଭ ଗଙ୍ଗା ଜଳବିହୀନ ଦେଶ ଓ ଦିଗମାନେ ମଧ୍ୟ ଶୋଭାହୀନ।
13.65.36
वर्णाश्रमा यथा सर्वे धर्मज्ञानविवर्जिताः ।
क्रतवश्च यथाऽसोमास्तथा गङ्गां विना जगत् ॥ १३.६५.३६ ॥
ଧର୍ମଜ୍ଞାନରହିତ ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମ ଏବଂ ସୋମବିହୀନ ଯଜ୍ଞ ପରି, ଗଙ୍ଗା ବିନା ଜଗତ ଅଛି।
13.65.37
यथा हीनं नभोऽर्केण भूः शैलैः खं च वायुना ।
तथा देशा दिशश्चैव गङ्गाहीना न संशयः ॥ १३.६५.३७ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟହୀନ ଆକାଶ, ପର୍ବତହୀନ ପୃଥିବୀ ଓ ବାୟୁହୀନ ଅନ୍ତରୀକ୍ଷ ପରି, ଗଙ୍ଗାହୀନ ଦେଶ ଓ ଦିଗସବୁ ମଧ୍ୟ ସେପରି; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
13.65.38
त्रिषु लोकेषु ये केचित्प्राणिनः सर्व एव ते ।
तर्प्यमाणाः परां तृप्तिं यान्ति गङ्गाजलैः शुभैः ॥ १३.६५.३८ ॥
ତ୍ରିଲୋକର ଯେତେ ପ୍ରାଣୀ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଗଙ୍ଗାର ଶୁଭ ଜଳରେ ତର୍ପଣ ପାଇଲେ ପରମ ତୃପ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି।
13.65.39
अन्ये च देवा मुनयः प्रेतानि पितृभिः सह ।
तर्पितास्तृप्तिमायान्ति त्रिषु लोकेषु सर्वशः ॥ १३.६५.३९ ॥
ଅନ୍ୟ ଦେବତା, ମୁନି, ପ୍ରେତ ଓ ପିତୃଗଣ ମଧ୍ୟ ତର୍ପଣ ପାଇ ତ୍ରିଲୋକରେ ସର୍ବତ୍ର ତୃପ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି।
13.65.40
यस्तु सूर्येण निष्टप्तं गाङ्गेयं पिबते जलम् ।
गवां निर्हरनिर्मुक्ताद्यावकात्तद्विशिष्यते ॥ १३.६५.४० ॥
ଯିଏ ସୂର୍ଯ୍ୟତାପିତ ଗଙ୍ଗାଜଳ ପିଏ, ସେ ଗୋମୟରୁ ମୁକ୍ତ ଯବାଗୂ ଅପେକ୍ଷା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୁଏ।
13.65.41
इन्द्रव्रतसहस्रं तु यश्चोरत्कायशोधनम् ।
पिवेद्यश्चापि गङ्गाम्यः समौ स्यातां न वा समौ ॥ १३.६५.४१ ॥
ଯିଏ ହଜାର ଇନ୍ଦ୍ରବ୍ରତ କରେ ଏବଂ ଯିଏ ଦେହଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ଗଙ୍ଗାଜଳ ପିଏ, ସେ ଦୁହେଁ ସମାନ କି ନୁହେଁ, ତାହା ବିଚାରଯୋଗ୍ୟ।
13.65.42
तिष्ठेद्युगसहस्रं तु पदेनैकेन यः पुमान् ।
मासमेकं तु गङ्गायां समौ स्यातां न वा सभौ ॥ १३.६५.४२ ॥
ଯିଏ ଗୋଟିଏ ଗୋଡ଼ ଉପରେ ହଜାର ଯୁଗ ଠିଆ ହୁଏ ଏବଂ ଯିଏ ଗଙ୍ଗାରେ ଏକ ମାସ ରହେ, ସେ ଦୁହେଁ ସମାନ କି ନୁହେଁ, ତାହା ବିଚାରଯୋଗ୍ୟ।
13.65.43
लम्बतेऽवाक्शिरा यस्तु युगानामयुतं पुमान् ।
तिष्ठेद्यथेष्टं यश्चापि गङ्गायां स विशिष्यते ॥ १३.६५.४३ ॥
ଯିଏ ମୁଣ୍ଡ ତଳକୁ କରି ଦଶ ହଜାର ଯୁଗ ଝୁଲେ, କିମ୍ବା ଗଙ୍ଗାରେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଠିଆ ହୁଏ, ସେ ହିଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
13.65.44
अग्नौ प्रास्तं प्रधूयेत यथा तूलं द्विजोत्तम ।
तथा गङ्गावगाढस्य सर्वपापं प्रधूयते ॥ १३.६५.४४ ॥
ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, ଅଗ୍ନିରେ ପକାଯାଇଥିବା ତୁଳା ଯେପରି ପୋଡ଼ିଯାଏ, ସେହିପରି ଗଙ୍ଗାରେ ଡୁବିଥିବା ଲୋକର ସମସ୍ତ ପାପ ନଷ୍ଟ ହୁଏ।
13.65.45
भूतानामिह सर्वेषां दुःखोपहतचेतसाम् ।
गतिमन्वेषमाणानां न गङ्गासदृशी गतिः ॥ १३.६५.४५ ॥
ଏଠାରେ ଦୁଃଖରେ ବ୍ୟଥିତ ମନ ଥିବା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ, ଆଶ୍ରୟ ଖୋଜୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ, ଗଙ୍ଗା ସଦୃଶ ଆଶ୍ରୟ ନାହିଁ।
13.65.46
भवन्ति निर्विषाः सर्पा यथा तार्क्ष्यस्य दर्शनात् ।
गङ्गाया दर्शनातद्वत्सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १३.६५.४६ ॥
ଗରୁଡ଼ଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ଯେପରି ସାପମାନେ ବିଷହୀନ ହୁଅନ୍ତି, ସେହିପରି ଗଙ୍ଗା ଦର୍ଶନରେ ମଣିଷ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
13.65.47
अप्रतिष्ठाश्च ये केचिदधर्मशरणाश्च ये ।
येषां प्रतिष्ठा गङ्गेह शरणं शर्म वर्म च। ॥ १३.६५.४७ ॥
ଯେଉଁମାନେ ଆଶ୍ରୟହୀନ ଏବଂ ଅଧର୍ମକୁ ଶରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଗଙ୍ଗା ହିଁ ଆଧାର, ଶରଣ, ସୁଖ ଓ କବଚ।
13.65.48
प्रकृष्टैरशुभैर्ग्रस्ताननेकैः पुरुषाधमान् ।
पततो नरके गङ्गा संश्रितान्प्रेत्य तारयेत् ॥ १३.६५.४८ ॥
ଅନେକ ପ୍ରବଳ ଅଶୁଭରେ ଗ୍ରସ୍ତ, ନରକ ଆଡ଼କୁ ପଡ଼ୁଥିବା ଅଧମ ପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ, ଯେଉଁମାନେ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରନ୍ତି, ଗଙ୍ଗା ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ପାର କରନ୍ତି।
13.65.49
ते संविभक्ता मुनिभिर्नूनं देवैः सवासवैः ।
येऽभिगच्छन्ति सततं गङ्गां मतिमतांवर ॥ १३.६५.४९ ॥
ଯେଉଁମାନେ ସର୍ବଦା ଗଙ୍ଗାକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ମୁନି ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଭକ୍ତ, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
13.65.50
विनयाचारहीनाश्च अशिवाश्च नराधमाः ।
ते भवन्ति शिवा विप्र ये वै गङ्गामुपाश्रिताः ॥ १३.६५.५० ॥
ବିନୟ ଓ ଆଚାରହୀନ, ଅଶୁଭ ଓ ଅଧମ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ, ହେ ବିପ୍ର, ଯେଉଁମାନେ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶୁଭ ହୁଅନ୍ତି।
13.65.51
यथा सुराणामभृतं पितॄणां च यथा स्वधा ।
सुधा यथा च नागानां तथा गङ्गाजलं नृणाम् ॥ १३.६५.५१ ॥
ଯେପରି ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅମୃତ, ପିତୃଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱଧା ଏବଂ ନାଗମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସୁଧା, ସେପରି ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଗଙ୍ଗାଜଳ।
13.65.52
उपासते यथा बाला मातरं क्षुधयाऽर्दिताः ।
श्रेयस्कामास्तथा गङ्गामुपासन्तीह देहिनः ॥ १३.६५.५२ ॥
କ୍ଷୁଧାରେ ପୀଡ଼ିତ ଶିଶୁମାନେ ଯେପରି ମାଆଙ୍କୁ ଉପାସନା କରନ୍ତି, ସେପରି ଶ୍ରେୟ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଦେହଧାରୀମାନେ ଏଠାରେ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରନ୍ତି।
13.65.53
स्वायंभुवं यथा स्थानं सर्वेषां श्रेष्ठमुच्यते ।
स्थानानां सरितां श्रेष्ठा गङ्गा तद्वदिहोच्यते ॥ १३.६५.५३ ॥
ସ୍ୱୟମ୍ଭୁ (ବ୍ରହ୍ମା)ଙ୍କ ସ୍ଥାନ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୁହାଯାଏ, ସେହିପରି ସ୍ଥାନ ଓ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗଙ୍ଗା ଶ୍ରେଷ୍ଠା କୁହାଯାଏ।
13.65.54
उपजीव्या यथा धेनुर्लोकानां ब्राह्ममेव वा ।
हविषां तु यथा सोमस्तरणेषु तथा त्वियम् ॥ १३.६५.५४ ॥
ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଜୀବ୍ୟ ଧେନୁ ବା ବ୍ରାହ୍ମ (ବେଦ) ଯେପରି, ହବିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସୋମ ଯେପରି, ସେପରି ତରଣ ସାଧନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହା (ଗଙ୍ଗା)।
13.65.55
यथोपजीविनां धेनुर्देवादीनां परा स्मृता ।
तथोपजीविनां गङ्गा सर्वप्राणभृतामिह ॥ १३.६५.५५ ॥
ଦେବତା ଆଦିଙ୍କ ଜୀବିକାରେ ଯେପରି ଗାଈ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ସ୍ମୃତ, ସେହିପରି ଏ ଲୋକରେ ସର୍ବପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଜୀବିକାରେ ଗଙ୍ଗା ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
13.65.56
देवाः सोमार्कसंस्थानि यता सत्रादिभिर्मखैः ।
अमृतान्युपजीवन्ति तथा गङ्गाजलं नराः ॥ १३.६५.५६ ॥
ଦେବତାମାନେ ସତ୍ରାଦି ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ସୋମ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସ୍ଥାନରୁ ମିଳୁଥିବା ଅମୃତରେ ବଞ୍ଚନ୍ତି; ସେହିପରି ମଣିଷମାନେ ଗଙ୍ଗାଜଳରେ ବଞ୍ଚନ୍ତି।
13.65.57
जाह्नवीपुलिनोत्थाभिः सिकताभिः समुक्षितम् ।
आत्मानं मन्यते लोको दिविष्ठमिव शोभितम् ॥ १३.६५.५७ ॥
ଜାହ୍ନବୀ କୂଳ ବାଲିରେ ସିକ୍ତ ହୋଇଥିବା ମଣିଷ ନିଜକୁ ସ୍ୱର୍ଗସ୍ଥ ପରି ଶୋଭିତ ବୋଲି ଭାବେ।
13.65.58
जाह्नवीतीरसम्भूतां मृदं मूर्ध्ना बिभर्ति यः ।
बिभर्ति रूपं सोऽर्कस्य तमोनाशाय निर्मलम् ॥ १३.६५.५८ ॥
ଜାହ୍ନବୀ କୂଳର ମାଟି ଯିଏ ମସ୍ତକରେ ଧାରଣ କରେ, ସେ ଅନ୍ଧକାର ନାଶ ପାଇଁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ନିର୍ମଳ ରୂପ ଧାରଣ କରେ।
13.65.59
गङ्गोर्मिभिरथो दिग्धः पुरुषं पवनो यदा ।
स्पृश्यते सोऽस्य पाप्मानं सद्य एवापकर्षति ॥ १३.६५.५९ ॥
ଗଙ୍ଗାର ଲହରୀରେ ସିକ୍ତ ପବନ ଯେବେ କୌଣସି ପୁରୁଷକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ସେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ତାହାର ପାପ ଦୂର କରେ।
13.65.60
व्यसनैरभितप्तस्य नरस्य विनशिष्यतः ।
गङ्गादर्शनजा प्रीतिर्व्यसनान्यपकर्षति ॥ १३.६५.६० ॥
ବିପଦରେ ପୀଡ଼ିତ ଓ ବିନଷ୍ଟ ହେବାକୁ ବସିଥିବା ମଣିଷକୁ ଗଙ୍ଗା-ଦର୍ଶନରୁ ଜାତ ଆନନ୍ଦ ତାହାର ବିପଦ ଦୂର କରେ।
13.65.61
हंसारावैः कोकरवै रवैरन्यैश्च पक्षिणाम् ।
पस्पर्ध गङ्गा गन्धर्वान्पुलिनैश्च शिलोच्चयान् ॥ १३.६५.६१ ॥
ହଂସର ଆରାବ, କୋକର ରବ ଓ ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷୀଙ୍କ ସ୍ୱରରେ ଗଙ୍ଗା ଗନ୍ଧର୍ବ, ବାଲିଚର ଓ ଶିଳାସ୍ତୂପ ସହିତ ପ୍ରତିଯୋଗିତା କରୁଥିଲେ।
13.65.62
हंसादिभिः सुबहुभिर्विविधैः पक्षिभिर्वृताम् ।
गङ्गां गोकुलसम्बादां दृष्ट्वा स्वर्गोऽपि विस्मृतः ॥ १३.६५.६२ ॥
ହଂସ ଆଦି ବହୁବିଧ ପକ୍ଷୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରା ଏବଂ ଗୋମଣ୍ଡଳୀରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଗଙ୍ଗାକୁ ଦେଖି ସ୍ୱର୍ଗ ମଧ୍ୟ ଭୁଲିଯାଏ।
13.65.63
न सा प्रीतिर्दिविष्ठस्य सर्वकामानुपाश्नतः ।
सम्भवेद्या परा प्रीतिर्गङ्गायाः पुलिने नृणाम् ॥ १३.६५.६३ ॥
ସର୍ବକାମନା ଭୋଗକାରୀ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେହି ପ୍ରୀତି ହୁଏ ନାହିଁ, ଯାହା ଗଙ୍ଗାତୀରରେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ହୁଏ।
13.65.64
वाङ्मन कर्मजैर्ग्रस्तः पापैरपि पुमानिह ।
वीक्ष्य गङ्गां भवेन्मूतो अत्र मे नास्ति संशयः ॥ १३.६५.६४ ॥
ବାକ୍ୟ, ମନ ଓ କର୍ମରୁ ଜାତ ପାପରେ ଗ୍ରସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଗଙ୍ଗାକୁ ଦେଖି ମୁକ୍ତ ହୁଏ; ଏଥିରେ ମୋର ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
13.65.65
सप्तावरान्सप्त परान्पितॄंस्तेभ्यश्च ये परे ।
पुमांस्तारयते गङ्गां वीक्ष्य स्पृष्ट्वाऽवगाह्य च ॥ १३.६५.६५ ॥
ଗଙ୍ଗାକୁ ଦେଖି, ସ୍ପର୍ଶ କରି ଓ ସ୍ନାନ କରି ମନୁଷ୍ୟ ତଳର ସାତ ଏବଂ ଉପରର ସାତ ପିତୃମାନଙ୍କୁ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଉପରର ପିତୃମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଉଦ୍ଧାର କରେ।
13.65.66
श्रुताभिलषिता पीता स्पृष्टा दृष्टाऽवगाहिता ।
गङ्गा तारयते नॄणामुभौ वंशौ विशेषतः ॥ १३.६५.६६ ॥
ଶ୍ରୁତ, ଅଭିଳଷିତ, ପାନ କରାଯାଇଥିବା, ସ୍ପର୍ଶିତ, ଦୃଷ୍ଟ ଏବଂ ଯେଉଁଥିରେ ସ୍ନାନ କରାଯାଇଛି ସେ ଗଙ୍ଗା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି; ବିଶେଷତଃ ସେମାନଙ୍କ ଉଭୟ ବଂଶକୁ।
13.65.67
तत्तीरगानां तपसा श्राद्धपारायणादिभिः ।
गङ्गाद्वारप्रभृतिभिस्तत्तीर्थैर्न परं नृणाम् ॥ १३.६५.६७ ॥
ତାଙ୍କ ତୀରବର୍ତ୍ତୀ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ତପସ୍ୟା, ଶ୍ରାଦ୍ଧ, ପାରାୟଣ ଆଦି ଏବଂ ଗଙ୍ଗାଦ୍ୱାର ପ୍ରଭୃତି ସେହି ତୀର୍ଥସମୂହ ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହାଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କିଛି ନାହିଁ।
13.65.68
सायं प्रातः स्मरेद्गङ्गां नित्यं स्नाने तु कीर्तयेत् ।
तर्पणे पितृपूजासु मरणे चापि संस्मरेत् ॥ १३.६५.६८ ॥
ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ପ୍ରଭାତରେ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ; ନିତ୍ୟ ସ୍ନାନ ସମୟରେ ତାଙ୍କୁ କୀର୍ତ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ; ତର୍ପଣ ଓ ପିତୃପୂଜାରେ, ଏବଂ ମରଣ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଭଲରେ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ।
13.65.69
दर्शनात्स्पर्शनात्पानात्तथा गङ्गेति कीर्तनात् ।
पुनात्युपुण्यान्पुरुषाञ्शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १३.६५.६९ ॥
ଦେଖିବାରୁ, ସ୍ପର୍ଶ କରିବାରୁ, ପାନ କରିବାରୁ ଏବଂ 'ଗଙ୍ଗା' ନାମ କୀର୍ତ୍ତନ କରିବାରୁ ସେ ପୁଣ୍ୟହୀନ ପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶହ ଶହ ଓ ହଜାର ହଜାର ଥର ପବିତ୍ର କରନ୍ତି।
13.65.70
य इच्छेत्सफलं जन्म जीवितं श्रुतमेव च ।
स पितॄंस्तर्पयेद्गङ्गामभिगम्य सुरांस्तथा ॥ १३.६५.७० ॥
ଯେ ନିଜ ଜନ୍ମ, ଜୀବନ ଏବଂ ବିଦ୍ୟାକୁ ସଫଳ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ସେ ଗଙ୍ଗାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ପିତୃମାନଙ୍କୁ ତର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ; ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେପରି ତୃପ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।
13.65.71
न श्रुतैर्न च वित्तेन कर्मणा न च तत्फलम् ।
प्राप्नुयात्पुरुषोऽत्यन्तं गङ्गां प्राप्य यदाप्नुयात् ॥ १३.६५.७१ ॥
ବିଦ୍ୟା ଦ୍ୱାରା, ଧନ ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟ ସେହି ଫଳ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପାଇପାରେ ନାହିଁ, ଯାହା ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ପାଇ ସେ ପାଏ।
13.65.72
जात्यन्धैरिह तुल्यास्ते मृतैः पङ्गुभिरेव च ।
समर्था ये न पश्यन्ति गङ्गां पुण्यजलां शिवाम् ॥ १३.६५.७२ ॥
ସାମର୍ଥ୍ୟ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ପୁଣ୍ୟଜଳା, ମଙ୍ଗଳମୟୀ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଏଠାରେ ଜନ୍ମାନ୍ଧ, ମୃତ ଓ ପଙ୍ଗୁମାନଙ୍କ ସମାନ।
13.65.73
भूतभव्यभविष्यज्ञैर्महर्षिभिरुपस्थिताम् ।
देवैः सेन्द्रैश्च को गङ्गां नोपसेवेत मानवः ॥ १३.६५.७३ ॥
ଅତୀତ, ବର୍ତ୍ତମାନ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ ଜାଣୁଥିବା ମହର୍ଷି ଓ ଇନ୍ଦ୍ରସହିତ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ କେଉଁ ମାନବ ସେବା କରିବ ନାହିଁ?
13.65.74
वानप्रस्थैर्गृहस्थैश्च यतिभिर्ब्रह्मचारिभिः ।
विद्यावद्भिः श्रितां गङ्गां पुमान्को नाम नाश्रयेत् ॥ १३.६५.७४ ॥
ବାନପ୍ରସ୍ଥ, ଗୃହସ୍ଥ, ଯତି, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଓ ବିଦ୍ୱାନମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରିତ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ କେଉଁ ପୁରୁଷ ଆଶ୍ରୟ ନେବେ ନାହିଁ?
13.65.75
उत्कामद्बिश्च यः प्राणैः प्रयतः शिष्टसम्मतः ।
चिन्तयेन्मनसा गङ्गां स गतिं परमांलभेत् ॥ १३.६५.७५ ॥
ଶିଷ୍ଟଙ୍କ ସମ୍ମତ, ସଂଯମୀ ଯେ ପ୍ରାଣ ଯିବା ବେଳେ ମନରେ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରେ, ସେ ପରମ ଗତି ପାଏ।
13.65.76
न भयेभ्यो भयं तस्य न पापेभ्यो न राजतः ।
आदेहपतनाद्गङ्गामुपास्ते यः पुमानिह ॥ १३.६५.७६ ॥
ଏଠାରେ ଦେହ ପଡ଼ିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରୁଥିବା ପୁରୁଷର କୌଣସି ଭୟରୁ ଭୟ ନାହିଁ; ପାପରୁ ବା ରାଜାରୁ ଭୟ ନାହିଁ।
13.65.77
गगनाद्गां पतन्तीं वै महापुण्यां महेश्वरः ।
दधार शिरसा गङ्गां तामेव दिवि सेवते ॥ १३.६५.७७ ॥
ଆକାଶରୁ ପୃଥିବୀକୁ ପଡ଼ୁଥିବା ସେହି ମହାପୁଣ୍ୟ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ମହେଶ୍ୱର ନିଜ ମସ୍ତକରେ ଧାରଣ କଲେ; ସ୍ୱର୍ଗରେ ମଧ୍ୟ ସେ ତାଙ୍କରି ସେବା କରନ୍ତି।
13.65.78
अलङ्कृतास्त्रयो लोकाः पथिभिर्विमलैस्त्रिभिः ।
यस्तु तस्या जलं सेवेत्क्रतकृत्यः पुमान्भवेत्। ॥ १३.६५.७८ ॥
ତିନି ନିର୍ମଳ ପଥ ଦ୍ୱାରା ତିନି ଲୋକ ଅଳଙ୍କୃତ; ଯେ ତାଙ୍କ ଜଳ ସେବନ କରେ, ସେ ପୁରୁଷ କୃତକୃତ୍ୟ ହୁଏ।
13.65.79
दिवि ज्योतिर्यथाऽऽदित्यः पितॄणां चैव चन्द्रमाः ।
देवेश यथा नृणां गङ्गा च सरितां तथा ॥ १३.६५.७९ ॥
ସ୍ୱର୍ଗରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଲୋକ ପରି, ପିତୃଙ୍କ ପାଇଁ ଚନ୍ଦ୍ର ପରି; ହେ ଦେବେଶ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଗଙ୍ଗା ପରି, ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ସେପରି।
13.65.80
मात्रा पित्रा सुतैर्दारैर्विमुक्तस्य धनेन वा ।
न भवेद्धि तथा दुःखं यथा गङ्गा वियोगजम् ॥ १३.६५.८० ॥
ମାତା, ପିତା, ପୁତ୍ର, ପତ୍ନୀ କିମ୍ବା ଧନରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଗଙ୍ଗା ବିୟୋଗ ପରି ଦୁଃଖ ହୁଏ ନାହିଁ।
13.65.81
नारण्यैर्नेष्टविषयैर्न सुतैर्न धनागमैः ।
तथा प्रसादो भवति गङ्गां वीक्ष्य यथा भवेत् ॥ १३.६५.८१ ॥
ବଣ, ଇଷ୍ଟ ବିଷୟ, ପୁତ୍ର କିମ୍ବା ଧନଲାଭରେ ସେପରି ପ୍ରସନ୍ନତା ହୁଏ ନାହିଁ; ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ହୁଏ।
13.65.82
पूर्णमिन्दुं यथा दृष्ट्वा नृणां दृष्टिः प्रसीदति ।
तथा त्रिपथगां दृष्ट्वा नृणां दृष्टिः प्रसीदति ॥ १३.६५.८२ ॥
ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଦେଖି ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଯେପରି ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଏ, ସେପରି ତ୍ରିପଥଗା ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ଦେଖି ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଏ।
13.65.83
तद्भावस्तद्गतमनास्तन्निष्ठस्तत्परायणः ।
गङ्गांयोऽनुगतो भक्त्यास तस्याः प्रियतां व्रजेत् ॥ १३.६५.८३ ॥
ତାଙ୍କଠାରେ ଭାବ, ମନ, ନିଷ୍ଠା ଓ ପରମ ଆଶ୍ରୟ ରଖି ଭକ୍ତିରେ ଯେ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରେ, ସେ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହୁଏ।
13.65.84
भूस्थैः खस्थैर्दिविष्ठैश्च भूतैरुच्चावचैरपि ।
गङ्गा विगाह्या सततमेतत्कार्यतमं सताम् ॥ १३.६५.८४ ॥
ପୃଥିବୀ, ଆକାଶ ଓ ସ୍ୱର୍ଗରେ ରହୁଥିବା ଉଚ୍ଚ-ନୀଚ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ସତତ ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ; ଏହା ସତ୍ପୁରୁଷଙ୍କ ପରମ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ।
13.65.85
विश्वलोकेषु पुण्यत्वाद्गङ्गायाः प्रथितं यशः ।
दुर्मृताननपत्यांश्च सा मृताननयद्दिवम्।
यत्पुत्रान्सगरस्येतो भस्माख्याननयद्दिवम् ॥ १३.६५.८५ ॥
ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଗଙ୍ଗାର ପବିତ୍ରତା ହେତୁ ତାଙ୍କର ଯଶ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଅକାଳ ମୃତ, ନିଃସନ୍ତାନ ଓ ମୃତମାନଙ୍କୁ ସେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଗଲେ; ସଗରଙ୍କ ଯେଉଁ ପୁତ୍ରମାନେ ଏଠାରେ ଭସ୍ମ ନାମରେ ଖ୍ୟାତ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଗଲେ।
13.65.86
वाय्वीरिताभिः सुमनोहराभि-
र्द्रुताभिरत्यर्थसमुत्थिताभिः।
गङ्गोर्मिभिर्भानुमतीभिरिद्धाः ।
सहस्ररश्मिप्रतिमा भवन्ति ॥ १३.६५.८६ ॥
ପବନରେ ପ୍ରେରିତ, ଅତି ମନୋହର, ବେଗବନ୍ତ ଓ ଅତ୍ୟଧିକ ଉଠୁଥିବା ଗଙ୍ଗାର ତରଙ୍ଗରେ ଉଦ୍ଦୀପିତ ହୋଇ ସେମାନେ ସହସ୍ର କିରଣ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ହୁଅନ୍ତି।
13.65.87
पयस्विनीं घृतिनीमत्युदारां ।
समृद्धिनीं वेगिनीं दुर्विगाह्याम्।
गङ्गां गत्वा यैः शरीरं विसृष्टं ।
गता धीरस्ते विबुधैः समत्वम् ॥ १३.६५.८७ ॥
ଜଳପୂର୍ଣ୍ଣା, ଘୃତ ପରି ପୋଷଣଦାୟିନୀ, ଅତି ଉଦାରା, ସମୃଦ୍ଧିଦାୟିନୀ, ବେଗବତୀ ଓ ଦୁର୍ଗମା ଗଙ୍ଗାକୁ ଯାଇ ଯେଉଁମାନେ ଶରୀର ତ୍ୟାଗ କଲେ, ସେହି ଧୀର ପୁରୁଷମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ସହ ସମତା ପାଇଲେ।
13.65.88
अन्धाञ्चडान्द्रव्यहीनांश्च गङ्गा ।
यशस्विनी बृहती विश्वरूपा।
देवैः सेन्द्रैर्मुनिभिर्मानवैश्च ।
निषेविता सर्वकामैर्युनक्ति ॥ १३.६५.८८ ॥
ଅନ୍ଧ, ନିର୍ଦ୍ଦୟ ଓ ଧନହୀନମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଯଶସ୍ୱିନୀ, ବୃହତୀ, ବିଶ୍ୱରୂପା ଗଙ୍ଗା ଇନ୍ଦ୍ରସହିତ ଦେବତା, ମୁନି ଓ ମାନବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତା ହୋଇ ସମସ୍ତ କାମନା ସହିତ (ପରମ ଗତି ସହ) ଯୋଡ଼ନ୍ତି।
13.65.89
ऊर्जस्वतीं मधुमतीं महापुण्यां त्रिवर्त्मगाम् ।
त्रिलोकगोप्त्रीं ये गङ्गां संश्रितास्ते दिवं गताः ॥ १३.६५.८९ ॥
ଊର୍ଜସ୍ୱିନୀ, ମଧୁମତୀ, ମହାପୁଣ୍ୟା, ତ୍ରିପଥଗାମିନୀ, ତ୍ରିଲୋକରକ୍ଷିକା ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ଯେଉଁମାନେ ଆଶ୍ରୟ କଲେ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ।
13.65.90
यो वत्स्यति द्रक्ष्यति वाऽपि मर्त्य-
स्मस्मै प्रयच्छन्ति सुखानि देवाः।
तद्भाविताः स्पर्शनदर्शनेन ।
इष्टां गतिं तस्य सुरा दिशन्ति ॥ १३.६५.९० ॥
ଯେଉଁ ମର୍ତ୍ୟ ଗଙ୍ଗାରେ ବାସ କରିବ କିମ୍ବା ତାହାକୁ ଦେଖିବ, ଦେବତାମାନେ ତାହାକୁ ସୁଖ ଦିଅନ୍ତି। ତାହାର ସ୍ପର୍ଶ ଓ ଦର୍ଶନରେ ପବିତ୍ର ହୋଇ ଦେବତାମାନେ ତାହାକୁ ଇଷ୍ଟ ଗତି ଦିଅନ୍ତି।
13.65.91
दक्षां पृश्निं बृहतीं विप्रकृष्टां ।
शिवामृद्धां भागिनीं सुप्रसन्नाम्।
विभावरीं सर्वभूतप्रतिष्ठां ।
गङ्गां गता ये त्रिदिवं गतास्ते ॥ १३.६५.९१ ॥
ଦକ୍ଷା, ପୃଶ୍ନି, ବୃହତୀ, ଦୂରବ୍ୟାପ୍ତା, ଶିବା, ଋଦ୍ଧା, ଭାଗିନୀ, ଅତି ପ୍ରସନ୍ନା, ପ୍ରଭାବତୀ, ସର୍ବଭୂତଙ୍କ ଆଧାର ଗଙ୍ଗାକୁ ଯେଉଁମାନେ ଯାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ।
13.65.92
ख्यातिर्यस्याः खं दिवं गां च नित्या-
मूर्ध्वं दिशो विदिशश्चावतस्थे।
तस्या जलं सेव्य सरिद्वराया ।
मर्त्याः सर्वे कुतकृत्या भवन्ति ॥ १३.६५.९२ ॥
ଯାହାର ଖ୍ୟାତି ଆକାଶ, ସ୍ୱର୍ଗ, ପୃଥିବୀ, ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ଦିଗ ଓ ଉପଦିଗରେ ସର୍ବଦା ବ୍ୟାପିଛି, ସେହି ନଦୀଶ୍ରେଷ୍ଠାର ଜଳ ସେବନ କରି ସମସ୍ତ ମର୍ତ୍ୟ କୃତକୃତ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି।
13.65.93
इयं गङ्गेति नियतं प्रतिष्ठा ।
गुहस्य स्क्मस्य च गर्भयोषा।
प्रातस्त्रिवर्गा घृतवहा विपाप्मा ।
गङ्गाऽवतीर्णा वियतो विश्वतोया ॥ १३.६५.९३ ॥
ଏହି ଗଙ୍ଗା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଗୁହ ଓ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କର ଆଧାର ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଗର୍ଭରେ ଧାରଣ କରିଥିବା ମାତା। ପ୍ରଭାତରେ ତ୍ରିବର୍ଗା, ଘୃତବାହିନୀ, ନିଷ୍ପାପା ଗଙ୍ଗା ଆକାଶରୁ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ଯିଏ ସର୍ବଜଳମୟୀ।
13.65.94
दिवो भुवश्चापि वीक्ष्यानुरूपा ॥ १३.६५.९४ ॥
ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଦେଖି (ସେ) ଅନୁରୂପ।
13.65.95
सुताऽवनीध्रस्य हरस्य भार्या ।
दिवो भुवश्चापि कृतानुरूपा।
भव्या पृथिव्यां भागिनी चापि राज-
न्गङ्गा लोकानां पृण्यदा वै त्रयाणाम् ॥ १३.६५.९५ ॥
ସେ ଅବନୀଧ୍ର (ହିମାଳୟ)ଙ୍କ କନ୍ୟା, ହର (ଶିବ)ଙ୍କ ପତ୍ନୀ। ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିବା; ପୃଥିବୀରେ ମଙ୍ଗଳମୟୀ ଓ ଭାଗୀଦାରିଣୀ, ହେ ରାଜନ୍! ଗଙ୍ଗା ତିନି ଲୋକକୁ ପୁଣ୍ୟ ଦେଉଥିବା।
13.65.96
मधुस्रवा घृतधारा घृतार्चि-
र्महोर्मिभिः शोभिता ब्राह्मणैश्च।
दिवश्च्युता शिरसाऽऽप्ता शिवेन ।
गङ्गाऽवनीध्रात्त्रिदिवस्य माता ॥ १३.६५.९६ ॥
ମଧୁ ପ୍ରବାହିତ କରୁଥିବା, ଘୃତଧାରା, ଘୃତଶିଖା ଭଳି; ମହା ତରଙ୍ଗ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ; ସ୍ୱର୍ଗରୁ ପଡ଼ି ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମସ୍ତକରେ ଗ୍ରହୀତ; ଅବନୀଧ୍ରରୁ ଆସିଥିବା ଗଙ୍ଗା ସ୍ୱର୍ଗର ମାତା।
13.65.97
योनिर्वरिष्ठा विरजा वितन्वी ।
शय्याऽचिरा वारिवहा यशोदा।
विश्वावती चाकृतिरिष्टसिद्धा ।
गङ्गोक्षितानां भुवनस्य पन्थाः ॥ १३.६५.९७ ॥
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉତ୍ସ, ନିର୍ମଳା, କୃଶା; ଶଯ୍ୟା, ଶୀଘ୍ରଗାମିନୀ, ଜଳବାହିନୀ, ଯଶସ୍ୱିନୀ; ସର୍ବବ୍ୟାପିନୀ, ରୂପବତୀ, ଇଷ୍ଟସିଦ୍ଧିଦାୟିନୀ; ଗଙ୍ଗା, ଅଭିଷିକ୍ତମାନଙ୍କର ଜଗତର ପଥ।
13.65.98
क्षान्त्या मह्या गोपने धारणे च ।
दीप्त्य कृशानोस्तपनस्य चैव।
तुल्या गङ्गा सम्मता ब्राह्मणानां ।
गृहस्य ब्रह्मण्यतया च नित्यम् ॥ १३.६५.९८ ॥
କ୍ଷମାରେ ପୃଥିବୀ ସମାନ, ରକ୍ଷା ଓ ଧାରଣରେ, ତେଜରେ ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ; ଗଙ୍ଗା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସର୍ବଦା ସମାନ ବୋଲି ମାନ୍ୟ; ଗୃହର ବ୍ରାହ୍ମଣଭକ୍ତି ହେତୁ ମଧ୍ୟ ସର୍ବଦା।
13.65.99
ऋषिष्टुतां विष्णुपदीं पुराणां ।
सुपुण्यतोयां मनसाऽपि लोके।
सर्वात्मना जाह्नवीं ये प्रवन्ना ।
स्ते ब्रह्मणः सदनं सम्प्रयाताः ॥ १३.६५.९९ ॥
ଋଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଦରୁ ଆସିଥିବା, ପ୍ରାଚୀନ, ଅତି ପୁଣ୍ୟ ଜଳବିଶିଷ୍ଟ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ଯେଉଁମାନେ ଏ ଲୋକରେ ମନରେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶରଣ ନିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଧାମକୁ ଯାଆନ୍ତି।
13.65.100
लोकानिमान्नयति या जननीव पुत्रा-
न्सर्वात्मना सर्वगुणोपपन्ना।
तत्स्थानकं ब्राह्ममभीप्समानै-
र्गङ्गा सदैवात्मवशैरुपास्या ॥ १३.६५.१०० ॥
ମାଆ ଯେପରି ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ନିଏ, ସେହିପରି ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ନେଉଥିବା, ସର୍ବଗୁଣସମ୍ପନ୍ନା ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମଧାମ ଇଚ୍ଛୁକ ଆତ୍ମସଂଯମୀମାନେ ସଦା ଉପାସନା କରିବେ।
13.65.101
गंङ्गां श्रयेदात्मवान्सिद्धिकामः ॥ १३.६५.१०१ ॥
ଆତ୍ମସଂଯମୀ ଏବଂ ସିଦ୍ଧି ଇଚ୍ଛୁକ ବ୍ୟକ୍ତି ଗଙ୍ଗାଙ୍କ ଶରଣ ନେବା ଉଚିତ।
13.65.102
प्रसाद्य देवान्सविभून्समस्ता-
न्भगीरथस्तपसोग्रेण गङ्गाम्।
गामानयत्तामभिगम्य शश्व-
त्पुंसां भयं नेह चामुत्र विद्यात् ॥ १३.६५.१०२ ॥
ଭଗୀରଥ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ବିଭୂତିମାନଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି, ଘୋର ତପସ୍ୟାରେ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ପୃଥିବୀକୁ ଆଣିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଉଥିବା ପୁରୁଷମାନଙ୍କର ଏ ଲୋକ ଓ ପରଲୋକରେ ଭୟ ନ ଥାଏ ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ।
13.65.103
उदाहृतः सर्वथा ते गुणानां ।
मयैकदेशः प्रसमीक्ष्य बृद्ध्या।
शक्तिर्न से काचिदिहास्ति वक्तुं ।
गुणान्सर्वान्परिमातुं तथैव ॥ १३.६५.१०३ ॥
ବୁଦ୍ଧିରେ ବିଚାର କରି, ମୁଁ ତୁମକୁ ଗଙ୍ଗାଙ୍କ ଗୁଣର କେବଳ ଏକ ଅଂଶ ସବୁ ପ୍ରକାରେ କହିଛି। ସେହି ସମସ୍ତ ଗୁଣ କହିବା କିମ୍ବା ମାପିବାର ଶକ୍ତି ମୋ ପାଖରେ ନାହିଁ।
13.65.104
मेरोः समुद्रस्य च सर्वयत्नैः ।
सङ्ख्योपलानामुदकस्य वाऽपि।
शक्यं वक्तुं नेह गङ्गाजलानां ।
गुणाख्यानं परिमातुं तथैव ॥ १३.६५.१०४ ॥
ମେରୁ ଓ ସମୁଦ୍ରର, ପଥରଗୁଡ଼ିକର ସଂଖ୍ୟା ବା ଜଳର ସବୁ ଯତ୍ନରେ ମଧ୍ୟ କହିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ; ସେହିପରି ଏଠାରେ ଗଙ୍ଗାଜଳର ଗୁଣ ବର୍ଣ୍ଣନା ଓ ମାପ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
13.65.105
तस्मादेतान्परया श्रद्धयोक्ता-
न्गुणान्सर्वाञ्जाह्नवीयान्सदैव।
भवेद्वाचा मनसा कर्मणा च ।
भक्त्या युक्तः श्रद्धया श्रद्दधानः ॥ १३.६५.१०५ ॥
ତେଣୁ ପରମ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ କହାଯାଇଥିବା ଜାହ୍ନବୀର ଏହି ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ସର୍ବଦା ବାଣୀ, ମନ ଓ କର୍ମରେ, ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ବିଶ୍ୱାସ ରଖି ସ୍ଥିର ହୁଅ।
13.65.106
लोकानिमांस्त्रीन्यशसा वितत्य ।
सिद्धिं प्राप्य महतीं तां दुरापाम्।
गङ्गाकृतानचिरेणैव लोका-
न्यथेष्टमिष्टान्विहरिष्यसि त्वम् ॥ १३.६५.१०६ ॥
ଏହି ତିନି ଲୋକକୁ ତୁମ ଯଶରେ ବିସ୍ତାର କରି, ସେହି ଦୁର୍ଲଭ ମହାସିଦ୍ଧି ପାଇ, ଗଙ୍ଗାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୀଘ୍ର ତୁମେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଇଷ୍ଟ ଲୋକରେ ବିହାର କରିବ।
13.65.107
तव मम च गुणैर्महानुभावा ।
जुषतु भतिं सततं स्वधर्मयुक्तैः।
अभिमतजनवत्सला हि गङ्गा ।
जगति युनक्ति सुखैश्च भक्तिमन्तम् ॥ १३.६५.१०७ ॥
ତୁମ ଓ ମୋ ପରି ଗୁଣଯୁକ୍ତ ମହାନୁଭାବମାନେ ନିଜ ଧର୍ମରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ସର୍ବଦା ମତି ଲଗାନ୍ତୁ; କାରଣ ଗଙ୍ଗା ପ୍ରିୟଜନଙ୍କ ପ୍ରତି ସ୍ନେହଶୀଳା, ଏବଂ ଜଗତରେ ଭକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ସୁଖ ସହିତ ଯୋଡ଼ନ୍ତି।
13.65.108
इति परममतिर्गुणानशेषा-
ञ्शिलरतये त्रिपथानुयोगरूपान्।
बहुविधमनुशास्य तथ्यरूपा-
न्गगनतलं द्युतिमान्विवेश सिद्धः ॥ १३.६५.१०८ ॥
ଏହିପରି ପରମ ବୁଦ୍ଧିମାନ ସିଦ୍ଧ ଶିଳାଶୟ୍ୟା ପାଇଁ ତ୍ରିପଥା (ଗଙ୍ଗା)ର ସମସ୍ତ ଗୁଣକୁ ନାନାବିଧରେ ସତ୍ୟରୂପେ ଉପଦେଶ ଦେଇ, ତେଜସ୍ୱୀ ହୋଇ ଆକାଶମଣ୍ଡଳରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
13.65.109
शिलवृत्तिस्तु सिद्धस्य वाक्यैः सम्बोधितस्तदा ।
गङ्गामुपास्य विधिवत्सिद्धिं प्राप सुदुर्लभाम् ॥ १३.६५.१०९ ॥
ଶିଳବୃତ୍ତି ସିଦ୍ଧଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ ସେତେବେଳେ ଜାଗ୍ରତ ହୋଇ, ବିଧିବତ୍ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରି ସେ ଅତି ଦୁର୍ଲଭ ସିଦ୍ଧି ପାଇଲେ।
13.65.110
तथा त्वमपि कौन्तेय भक्त्या परमया युतः ।
गङ्गामभ्येहि सततं प्राप्स्यसे सिद्धिमुत्तमाम् ॥ १३.६५.११० ॥
ସେହିପରି ତୁମେ ମଧ୍ୟ, ହେ କୌନ୍ତେୟ, ପରମ ଭକ୍ତିରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ସତତ ଗଙ୍ଗା ନିକଟକୁ ଯାଅ; ତୁମେ ଉତ୍ତମ ସିଦ୍ଧି ପାଇବ।
13.65.111
श्रुत्वेतिहासं भीष्मोक्तं गङ्गायाः स्तवसंयुतम् ।
युधिष्ठिरः परां प्रीतिमगच्छद्धातृभिः सह ॥ १३.६५.१११ ॥
ଭୀଷ୍ମଙ୍କ କଥିତ, ଗଙ୍ଗାଙ୍କ ସ୍ତୁତିସହିତ ସେହି ଇତିହାସ ଶୁଣି ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ଅତି ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।