Mahābhārata · Adhyāya 13.65
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.65.1
बृहस्पतिसमं बुद्ध्या क्षमया ब्रह्मणः समम् ।
पराक्रमे शक्रसममादित्यसमतेजसम् ॥ १३.६५.१ ॥
An Verstand Bṛhaspati gleich, an Geduld Brahmā gleich, an Tapferkeit Indra gleich und an Glanz der Sonne gleich.
13.65.2
गाङ्गेयमर्जुनेनाजौ निहतं भूरितेजसम् ।
भ्रातृभिः सहितोऽन्यैश्च पर्यपृच्छद्युधिष्ठिरः ॥ १३.६५.२ ॥
Yudhiṣṭhira befragte zusammen mit seinen Brüdern und anderen den Sohn der Gaṅgā, von großem Glanz, der im Kampf von Arjuna erschlagen worden war.
13.65.3
शयानं वीरशयने कालाकाङ्क्षिणमच्युतम् ।
आजग्मुर्भरतश्रेष्ठं द्रष्टुकामा महर्षयः ॥ १३.६५.३ ॥
Die großen Weisen kamen, begierig, den unversehrten Besten der Bharatas zu sehen, der auf dem Lager der Helden lag und die Stunde seines Todes erwartete.
13.65.4
अत्रिर्वसिष्ठोऽथ भृगुः पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः ।
अङ्गिरा गौतमोऽगस्त्यः सुमतिः सुयतात्मवान् ॥ १३.६५.४ ॥
Atri, Vasiṣṭha, Bhṛgu, Pulastya, Pulaha, Kratu, Aṅgiras, Gautama, Agastya, Sumati und der in seiner Seele wohlbezähmte.
13.65.5
विश्वामित्रः स्थूलगिराः संवर्तः प्रमतिर्दमः ।
बृहस्पत्युशनोव्यासश्च्यवनः फाश्यपो ध्रुवः ॥ १३.६५.५ ॥
Viśvāmitra, Sthūlagirā, Saṃvarta, Pramati, Dama, Bṛhaspati, Uśanas, Vyāsa, Cyavana, der Nachkomme Kāśyapas und Dhruva.
13.65.6
दुर्वासा जमदग्निश्च मार्कण्डेयोऽथ गालवः ।
भरद्वाजोऽथ रैभ्यश्चक यवक्रीतस्त्रितस्तथा ॥ १३.६५.६ ॥
Durvāsas, Jamadagni, dann Mārkaṇḍeya, Gālava, dann Bharadvāja, Raibhya, Cakra, Yavakrīta und ebenso Trita.
13.65.7
स्थूलाक्षः शबलाक्षश्च कण्वो मेधातिथिः कृशः ।
नारदः पर्वतश्चैव सुधन्वाऽथैकतो द्विजः ॥ १३.६५.७ ॥
Sthūlākṣa und Śabalākṣa, Kaṇva, Medhātithi, Kṛśa, Nārada, Parvata, Sudhanvan und ein Zweimalgeborener waren ebenfalls dort.
13.65.8
नितंभूर्भुवनो धौम्यः शतानन्दोऽकृतव्रणः ।
जामदग्र्यस्तथा रामः कचश्चेत्येवमादयः।
समागता महात्मानो भीष्मं द्रष्टुं महर्षयः ॥ १३.६५.८ ॥
Nitambhū, Bhuvana, Dhaumya, Śatānanda, Akṛtavraṇa, Rāma, der Sohn des Jamadagni, Kaca und andere großherzige große Weise wie diese waren zusammengekommen, um Bhīṣma zu sehen.
13.65.9
तेषां महात्मनां पूजामागतानां युधिष्ठिरः ।
भ्रातृभिः सहितश्चक्रे यतावदनुपूर्वशः ॥ १३.६५.९ ॥
Yudhiṣṭhira, zusammen mit seinen Brüdern, erwies diesen großherzigen Ankömmlingen der Reihe nach die gebührende Ehre.
13.65.10
ते पूजिताः सुखासीनाः कथाश्रक्रुर्महर्षयः ।
भीष्माश्रिताः सुमधुराः सर्वेन्द्रियमनोहराः ॥ १३.६५.१० ॥
Geehrt und bequem sitzend begannen die großen Weisen, Geschichten um Bhīṣma zu erzählen, überaus süß und alle Sinne und den Geist entzückend.
13.65.11
भीष्मस्तेषां कथाः श्रुत्वा ऋषीणां भावितात्मनाम् ।
मेने दिविष्ठमात्मानं तुष्ट्या परमया युतः ॥ १३.६५.११ ॥
Nachdem Bhīṣma die Erzählungen jener Weisen mit geläuterten Seelen gehört hatte, erfüllt von höchster Zufriedenheit, hielt er sich für im Himmel weilend.
13.65.12
ततस्ते भीष्ममामन्त्र्य पाण्डवांश्च महर्षयः ।
अन्तर्धानं गताः सर्वे सर्वेषामेव पश्यताम् ॥ १३.६५.१२ ॥
Dann verabschiedeten sich die großen Weisen von Bhīṣma und den Pāṇḍavas und verschwanden alle vor den Augen aller.
13.65.13
तानृषीन्सुमहाभागानन्तर्धानगतानपि ।
पाण्डवास्तुष्टुवुः सर्वे प्रणेमुश्च मुहुर्मुहुः ॥ १३.६५.१३ ॥
Alle Pāṇḍavas priesen jene überaus glücklichen Weisen, obwohl sie verschwunden waren, und verneigten sich immer wieder vor ihnen.
13.65.14
प्रसन्नमनसः सर्वे गाङ्गेयं कुरुसत्तमम् ।
उपतस्थुर्यथोद्यन्तमादित्यं मन्त्रकोविदाः ॥ १३.६५.१४ ॥
Mit fröhlichem Sinn traten alle, in den Mantras erfahren, zu Gāṅgeya, dem besten der Kuru, wie zur aufgehenden Sonne.
13.65.15
प्रभावं तपसस्तेषामृषीणां वीक्ष्य पाण्डवाः ।
प्रकाशन्तो दिशः सर्वा विस्मयं परमं ययुः ॥ १३.६५.१५ ॥
Als die Pāṇḍavas die Kraft der Askese jener Weisen sahen und alle Himmelsrichtungen leuchten, gerieten sie in höchstes Staunen.
13.65.16
महाभाग्यं परं तेषामृषीणामनुचिन्त्य ते ।
पाण्डवाः सह भीष्मेण कथाश्चक्रुस्तदाश्रयाः ॥ १३.६५.१६ ॥
Über das höchste große Glück jener Weisen nachsinnend, begannen die Pāṇḍavas, sich auf Bhīṣma stützend, mit ihm zusammen Gespräche zu führen.
13.65.17
कथान्ते शिरसा पादौ स्पृष्ट्वा भीष्मस्य पाण्डवः ।
धर्म्यं धर्मसुतः प्रश्नं पर्यपृच्छद्युधिष्ठिरः ॥ १३.६५.१७ ॥
Am Ende des Gesprächs berührte Yudhiṣṭhira, der Sohn des Dharma und Pāṇḍava, mit dem Haupt Bhīṣmas Füße und stellte eine Frage zum Dharma.
13.65.18
के देशाः के जनपदा आश्रमाः के च पर्वताः ।
प्रकृष्टाः पुण्यतः काश्च ज्ञेया नद्यः पितामह ॥ १३.६५.१८ ॥
Welches sind die Gegenden, die Länder, die Einsiedeleien und die Berge? Welche sind an Verdienst die vortrefflichsten, und welche Flüsse sind zu kennen, o Großvater?
13.65.19
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
शिलोच्छवृत्तेः संवादं सिद्धस्य च युधिष्ठिर ॥ १३.६५.१९ ॥
Yudhiṣṭhira, auch hier führt man diese alte Geschichte an, den Dialog zwischen einem Ährensammler und einem vollendeten Weisen.
13.65.20
इमां कश्चित्परिक्रम्य पृथिवीं शैलभूषणाम् ।
असकृद्द्विपदां श्रेष्ठः श्रेष्ठस्य गृहमेधिनः ॥ १३.६५.२० ॥
Nachdem jemand diese von Bergen geschmückte Erde mehrfach durchwandert hatte, kam er zum Haus eines vortrefflichen Hausvaters.
13.65.21
शिलवृत्तेर्गृहं प्राप्तः स तेन विधिनाऽर्चितः ।
उवास रजनीं तत्र सुमुखः सुखभागृषिः ॥ १३.६५.२१ ॥
Er kam zum Haus des Ährensammlers, der ihn nach Vorschrift ehrte; und dieser Weise mit heiterem Antlitz, der am Glück teilhatte, blieb dort die Nacht über.
13.65.22
शिलवृत्तिस्तु यत्कृत्यं प्रातस्तत्कृतवाञ्शुचिः ।
कृतकृत्यमुपातिष्ठत्सिद्धं तमतिथिं तदा ॥ १३.६५.२२ ॥
Der Ährensammler verrichtete am Morgen rein, was zu tun war; dann, seine Pflicht erfüllt, wartete er dem Gast, dem vollendeten Weisen, auf.
13.65.23
तौ समेत्य महात्मानौ सुखासीनौ कथाः शुभाः ।
चक्रतुर्वेदसम्बद्धास्तच्छेषकृतलक्षणाः ॥ १३.६५.२३ ॥
Die beiden Großmütigen trafen sich, saßen bequem beieinander und führten glückverheißende Gespräche über die Veden, gezeichnet von den Resten jenes Opfers.
13.65.24
शिलवृत्तिः कथान्ते तु सिद्धमामन्त्र्य यत्नतः ।
प्रश्नं पप्रच्छ मेधावी यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ १३.६५.२४ ॥
Am Ende des Gesprächs sprach der weise Ährensammler den vollendeten Weisen sorgfältig an und stellte die Frage, die du mir stellst.
13.65.25
केदेशाः के जनपदाः केऽऽश्रमाः के च पर्वताः ।
प्रकृष्टाः पुण्यतः काश्च ज्ञेया नद्यस्तदुच्यताम् ॥ १३.६५.२५ ॥
Welche Länder, welche Königreiche, welche Einsiedeleien und welche Berge sind an Verdienst die vorzüglichsten? Welche Flüsse sind zu kennen? Das möge gesagt werden.
13.65.26
ते देशास्ते जनपदास्तेऽऽश्रमास्ते च पर्वताः ।
येषां भागीरथी गङ्गा मध्येनैति रारिद्वरा ॥ १३.६५.२६ ॥
Jene sind die Länder, jene die Königreiche, jene die Einsiedeleien und jene die Berge, inmitten derer die Bhāgīrathī Gaṅgā zwischen Felsen dahinfließt.
13.65.27
तपसा ब्रह्मचर्येण यज्ञैस्त्यागेन वा पुनः ।
गतिं तां न लभेज्जन्तुर्गङ्गां संसेव्य यां लभेत् ॥ १३.६५.२७ ॥
Durch Askese, Keuschheit, Opfer oder auch durch Entsagung würde ein Lebewesen jenes Ziel nicht erlangen, das es erlangt, wenn es der Gaṅgā dient.
13.65.28
स्पष्टानि येषां गाङ्गेयैस्तोयैर्गात्राणि देहिनाम् ।
न्यस्तानि न पुनस्तेषां त्यागः स्वर्गाद्विधीयते ॥ १३.६५.२८ ॥
Für jene verkörperten Wesen, deren Leiber von den Wassern der Gaṅgā berührt oder in sie gelegt wurden, ist kein erneuter Sturz aus dem Himmel bestimmt.
13.65.29
सर्वाणि येषां गाङ्गेयैस्तोयैः कार्याणि देहिनाम् ।
गां त्यक्त्वा मानवा विप्र दिवि तिष्ठन्ति ते जनाः ॥ १३.६५.२९ ॥
O Brahmane, jene verkörperten Wesen, für die alle Riten mit den Wassern der Gaṅgā vollzogen werden — jene Menschen, die die Erde verlassen, weilen im Himmel.
13.65.30
पूर्वे वयसि कर्माणि कृत्वा पापानि ये नराः ।
पश्चाद्गङ्गां निषेवन्ते तेऽपि यान्त्युत्तमां गतिम् ॥ १३.६५.३० ॥
Jene Menschen, die in früheren Lebensjahren sündhafte Taten begangen haben und danach der Gaṅgā dienen — auch sie gelangen zum höchsten Ziel.
13.65.31
युक्ताश्च पातकैस्त्यक्त्वा देहं शुद्धा भवन्ति ते ।
मुच्यन्ते देहसंत्यागाद्गङ्गायमुनसङ्गमे ॥ १३.६५.३१ ॥
Die mit Sünden Behafteten werden, nachdem sie den Körper verlassen haben, rein. Am Zusammenfluss von Gaṅgā und Yamunā werden sie durch das Verlassen des Körpers befreit.
13.65.32
स्नातानां शुचिभिस्तोयैर्गाङ्गेयैः प्रयतात्मनाम् ।
व्युष्टिर्भवति या पुंसां न सा क्रतुशतैरपि ॥ १३.६५.३२ ॥
Die lichte Frucht, die Menschen zuteilwird, die sich in den reinen Wassern der Gaṅgā gebadet haben und ihren Geist gezügelt haben, wird selbst durch hundert Opfer nicht erreicht.
13.65.33
यावदस्थि मनुष्यस्य गङ्गातोयेषु तिष्ठति ।
तावद्वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते ॥ १३.६५.३३ ॥
Solange der Knochen eines Menschen in den Wassern der Gaṅgā verbleibt, wird er tausende Jahre lang in der Himmelswelt geehrt.
13.65.34
अपहत्य तमस्तीव्रं यथा भात्युदये रविः ।
तथाऽपहत्य पाप्मानं भाति गङ्गाजलोक्षितः ॥ १३.६५.३४ ॥
Wie die Sonne bei ihrem Aufgang die grimmige Finsternis vertreibt und leuchtet, so leuchtet der mit Wasser der Gaṅgā Besprengte, nachdem er die Sünde vertrieben hat.
13.65.35
विसोमा इव शर्वर्यो विपुष्पास्तरवो यथा ।
तद्वद्देशा दिशश्चैव हीना गङ्गाजलैः शिवैः ॥ १३.६५.३५ ॥
Wie Nächte ohne Mond und Bäume ohne Blüten, so sind Länder und Himmelsrichtungen der heilsamen Wasser der Gaṅgā beraubt.
13.65.36
वर्णाश्रमा यथा सर्वे धर्मज्ञानविवर्जिताः ।
क्रतवश्च यथाऽसोमास्तथा गङ्गां विना जगत् ॥ १३.६५.३६ ॥
Wie alle Varṇas und Āśramas ohne Kenntnis des Dharma und wie Opfer ohne Soma, so ist die Welt ohne die Gaṅgā.
13.65.37
यथा हीनं नभोऽर्केण भूः शैलैः खं च वायुना ।
तथा देशा दिशश्चैव गङ्गाहीना न संशयः ॥ १३.६५.३७ ॥
Wie der Himmel ohne die Sonne, die Erde ohne Berge und der Raum ohne Wind, so sind die Länder und Richtungen ohne die Gaṅgā – daran ist kein Zweifel.
13.65.38
त्रिषु लोकेषु ये केचित्प्राणिनः सर्व एव ते ।
तर्प्यमाणाः परां तृप्तिं यान्ति गङ्गाजलैः शुभैः ॥ १३.६५.३८ ॥
Alle Lebewesen in den drei Welten erlangen, wenn sie mit den heilsamen Wassern der Gaṅgā gelabt werden, höchste Zufriedenheit.
13.65.39
अन्ये च देवा मुनयः प्रेतानि पितृभिः सह ।
तर्पितास्तृप्तिमायान्ति त्रिषु लोकेषु सर्वशः ॥ १३.६५.३९ ॥
Auch andere Götter, Weise und die Geister der Verstorbenen zusammen mit den Ahnen erlangen, gelabt, überall in den drei Welten Zufriedenheit.
13.65.40
यस्तु सूर्येण निष्टप्तं गाङ्गेयं पिबते जलम् ।
गवां निर्हरनिर्मुक्ताद्यावकात्तद्विशिष्यते ॥ १३.६५.४० ॥
Wer das von der Sonne erwärmte Wasser der Gaṅgā trinkt, übertrifft sogar die von Kuhmist gereinigte Gerstengrütze.
13.65.41
इन्द्रव्रतसहस्रं तु यश्चोरत्कायशोधनम् ।
पिवेद्यश्चापि गङ्गाम्यः समौ स्यातां न वा समौ ॥ १३.६५.४१ ॥
Ob derjenige, der tausend Indra-Gelübde vollzieht, und derjenige, der zur Körperreinigung das Wasser der Gaṅgā trinkt, gleich sind oder nicht, ist eine Frage der Überlegung.
13.65.42
तिष्ठेद्युगसहस्रं तु पदेनैकेन यः पुमान् ।
मासमेकं तु गङ्गायां समौ स्यातां न वा सभौ ॥ १३.६५.४२ ॥
Ob ein Mann, der tausend Yugas auf einem Fuß steht, und ein Mann, der einen Monat in der Gaṅgā verweilt, gleich sind oder nicht, ist eine Frage der Überlegung.
13.65.43
लम्बतेऽवाक्शिरा यस्तु युगानामयुतं पुमान् ।
तिष्ठेद्यथेष्टं यश्चापि गङ्गायां स विशिष्यते ॥ १३.६५.४३ ॥
Wer kopfüber hängend zehntausend Zeitalter verharrt, oder wer im Gaṅgā so lange steht, wie er will, der zeichnet sich aus.
13.65.44
अग्नौ प्रास्तं प्रधूयेत यथा तूलं द्विजोत्तम ।
तथा गङ्गावगाढस्य सर्वपापं प्रधूयते ॥ १३.६५.४४ ॥
O Bester der Zweimalgeborenen, wie Baumwolle, die ins Feuer geworfen wird, verbrennt, so werden alle Sünden dessen, der in den Gaṅgā eingetaucht ist, abgeschüttelt und vernichtet.
13.65.45
भूतानामिह सर्वेषां दुःखोपहतचेतसाम् ।
गतिमन्वेषमाणानां न गङ्गासदृशी गतिः ॥ १३.६५.४५ ॥
Für alle Wesen hier, deren Geist vom Leid getroffen ist und die eine Zuflucht suchen, gibt es keine Zuflucht wie den Gaṅgā.
13.65.46
भवन्ति निर्विषाः सर्पा यथा तार्क्ष्यस्य दर्शनात् ।
गङ्गाया दर्शनातद्वत्सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १३.६५.४६ ॥
Wie Schlangen beim Anblick von Tārkṣya (Garuḍa) giftlos werden, so wird man durch den Anblick des Gaṅgā von allen Sünden befreit.
13.65.47
अप्रतिष्ठाश्च ये केचिदधर्मशरणाश्च ये ।
येषां प्रतिष्ठा गङ्गेह शरणं शर्म वर्म च। ॥ १३.६५.४७ ॥
Wer auch immer ohne Halt ist und Unrecht als Zuflucht nimmt, für diese ist hier der Gaṅgā Halt, Zuflucht, Freude und Panzer.
13.65.48
प्रकृष्टैरशुभैर्ग्रस्ताननेकैः पुरुषाधमान् ।
पततो नरके गङ्गा संश्रितान्प्रेत्य तारयेत् ॥ १३.६५.४८ ॥
Der Gaṅgā führt nach dem Tod jene niedrigsten Menschen hinüber, die von vielen gewaltigen Übeln ergriffen sind und zur Hölle fallen, sofern sie bei ihr Zuflucht gesucht haben.
13.65.49
ते संविभक्ता मुनिभिर्नूनं देवैः सवासवैः ।
येऽभिगच्छन्ति सततं गङ्गां मतिमतांवर ॥ १३.६५.४९ ॥
Jene, die ständig zur Gaṅgā gehen, sind gewiss von den Weisen und von den Göttern zusammen mit Vāsava zugeteilt, o Bester der Weisen.
13.65.50
विनयाचारहीनाश्च अशिवाश्च नराधमाः ।
ते भवन्ति शिवा विप्र ये वै गङ्गामुपाश्रिताः ॥ १३.६५.५० ॥
Menschen ohne Demut und gutes Betragen, unheilvolle und niedrigste der Menschen, o Brahmane, die bei der Gaṅgā Zuflucht gesucht haben, werden heilbringend.
13.65.51
यथा सुराणामभृतं पितॄणां च यथा स्वधा ।
सुधा यथा च नागानां तथा गङ्गाजलं नृणाम् ॥ १३.६५.५१ ॥
Wie der Nektar für die Götter, die Svadhā für die Ahnen und die Sudhā für die Schlangen, so ist das Wasser der Gaṅgā für die Menschen.
13.65.52
उपासते यथा बाला मातरं क्षुधयाऽर्दिताः ।
श्रेयस्कामास्तथा गङ्गामुपासन्तीह देहिनः ॥ १३.६५.५२ ॥
Wie hungrige Kinder ihre Mutter umsorgen, so verehren hier die verkörperten Wesen, die Wohlergehen wünschen, die Gaṅgā.
13.65.53
स्वायंभुवं यथा स्थानं सर्वेषां श्रेष्ठमुच्यते ।
स्थानानां सरितां श्रेष्ठा गङ्गा तद्वदिहोच्यते ॥ १३.६५.५३ ॥
Wie der Sitz des Selbstgeborenen als der beste von allen gilt, so wird hier unter den Orten und Flüssen die Gaṅgā als die beste erklärt.
13.65.54
उपजीव्या यथा धेनुर्लोकानां ब्राह्ममेव वा ।
हविषां तु यथा सोमस्तरणेषु तथा त्वियम् ॥ १३.६५.५४ ॥
Wie die Kuh der Lebensunterhalt der Welten ist oder das Brahman (der Veda), und wie der Soma unter den Opfergaben steht, so ist diese (die Gaṅgā) unter den Mitteln zur Überfahrt.
13.65.55
यथोपजीविनां धेनुर्देवादीनां परा स्मृता ।
तथोपजीविनां गङ्गा सर्वप्राणभृतामिह ॥ १३.६५.५५ ॥
So wie die Kuh für die Götter und andere, die von ihr leben, als die höchste gilt, so ist die Gaṅgā hier die höchste für alle Lebewesen, die von ihr leben.
13.65.56
देवाः सोमार्कसंस्थानि यता सत्रादिभिर्मखैः ।
अमृतान्युपजीवन्ति तथा गङ्गाजलं नराः ॥ १३.६५.५६ ॥
So wie die Götter durch Opfer wie das Satra von den Nektaren leben, die aus den Stätten Somas und der Sonne gewonnen werden, so leben die Menschen vom Wasser der Gaṅgā.
13.65.57
जाह्नवीपुलिनोत्थाभिः सिकताभिः समुक्षितम् ।
आत्मानं मन्यते लोको दिविष्ठमिव शोभितम् ॥ १३.६५.५७ ॥
Ein Mensch, der mit dem Sand der Ufer der Jāhnavī besprengt ist, hält sich für geschmückt, als wohne er im Himmel.
13.65.58
जाह्नवीतीरसम्भूतां मृदं मूर्ध्ना बिभर्ति यः ।
बिभर्ति रूपं सोऽर्कस्य तमोनाशाय निर्मलम् ॥ १३.६५.५८ ॥
Wer den Lehm vom Ufer der Jāhnavī auf dem Haupt trägt, trägt die reine Gestalt der Sonne zur Vernichtung der Finsternis.
13.65.59
गङ्गोर्मिभिरथो दिग्धः पुरुषं पवनो यदा ।
स्पृश्यते सोऽस्य पाप्मानं सद्य एवापकर्षति ॥ १३.६५.५९ ॥
Wenn der Wind, besprengt von den Wellen der Gaṅgā, einen Menschen berührt, entfernt er sogleich dessen Sünde.
13.65.60
व्यसनैरभितप्तस्य नरस्य विनशिष्यतः ।
गङ्गादर्शनजा प्रीतिर्व्यसनान्यपकर्षति ॥ १३.६५.६० ॥
Für den von Unglück gequälten und dem Untergang geweihten Menschen entfernt die Freude, die aus dem Anblick der Gaṅgā entsteht, seine Unglücke.
13.65.61
हंसारावैः कोकरवै रवैरन्यैश्च पक्षिणाम् ।
पस्पर्ध गङ्गा गन्धर्वान्पुलिनैश्च शिलोच्चयान् ॥ १३.६५.६१ ॥
Mit den Rufen der Schwäne, dem Krächzen der Kokas und den Stimmen anderer Vögel wetteiferte die Gaṅgā mit den Gandharvas, mit ihren Sandbänken und mit den Felshaufen.
13.65.62
हंसादिभिः सुबहुभिर्विविधैः पक्षिभिर्वृताम् ।
गङ्गां गोकुलसम्बादां दृष्ट्वा स्वर्गोऽपि विस्मृतः ॥ १३.६५.६२ ॥
Hat man die Gaṅgā gesehen, umgeben von vielen Arten von Vögeln, Schwänen und anderen, und gedrängt voller Rinderherden, so ist selbst der Himmel vergessen.
13.65.63
न सा प्रीतिर्दिविष्ठस्य सर्वकामानुपाश्नतः ।
सम्भवेद्या परा प्रीतिर्गङ्गायाः पुलिने नृणाम् ॥ १३.६५.६३ ॥
Jene Freude, die den Menschen am Ufer der Gaṅgā zuteilwird, entsteht nicht einmal bei dem Himmelsbewohner, der alle Wünsche genießt.
13.65.64
वाङ्मन कर्मजैर्ग्रस्तः पापैरपि पुमानिह ।
वीक्ष्य गङ्गां भवेन्मूतो अत्र मे नास्ति संशयः ॥ १३.६५.६४ ॥
Auch ein Mensch, der von Sünden aus Rede, Geist und Tat ergriffen ist, wird hier, wenn er die Gaṅgā sieht, befreit; daran habe ich keinen Zweifel.
13.65.65
सप्तावरान्सप्त परान्पितॄंस्तेभ्यश्च ये परे ।
पुमांस्तारयते गङ्गां वीक्ष्य स्पृष्ट्वाऽवगाह्य च ॥ १३.६५.६५ ॥
Ein Mensch, der die Gaṅgā gesehen, berührt und in ihr gebadet hat, erlöst die sieben unteren und die sieben oberen Ahnen sowie jene, die über ihnen stehen.
13.65.66
श्रुताभिलषिता पीता स्पृष्टा दृष्टाऽवगाहिता ।
गङ्गा तारयते नॄणामुभौ वंशौ विशेषतः ॥ १३.६५.६६ ॥
Die Gaṅgā, von der man hört, nach der man verlangt, die man trinkt, berührt, sieht oder in der man badet, erlöst die Menschen, besonders beide ihre Geschlechterlinien.
13.65.67
तत्तीरगानां तपसा श्राद्धपारायणादिभिः ।
गङ्गाद्वारप्रभृतिभिस्तत्तीर्थैर्न परं नृणाम् ॥ १३.६५.६७ ॥
Für jene, die zu ihren Ufern gehen, gibt es für die Menschen nichts Höheres als Askese, Ahnenriten, Rezitation und jene heiligen Furten, beginnend mit Gaṅgādvāra.
13.65.68
सायं प्रातः स्मरेद्गङ्गां नित्यं स्नाने तु कीर्तयेत् ।
तर्पणे पितृपूजासु मरणे चापि संस्मरेत् ॥ १३.६५.६८ ॥
Abends und morgens soll man an die Gaṅgā denken, beim täglichen Bad ihren Namen preisen, bei der Libation, beim Ahnenkult und auch im Sterben sie gut im Gedächtnis behalten.
13.65.69
दर्शनात्स्पर्शनात्पानात्तथा गङ्गेति कीर्तनात् ।
पुनात्युपुण्यान्पुरुषाञ्शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १३.६५.६९ ॥
Durch Sehen, Berühren, Trinken und das Aussprechen des Namens 'Gaṅgā' reinigt sie auch verdienstlose Menschen hundert- und tausendfach.
13.65.70
य इच्छेत्सफलं जन्म जीवितं श्रुतमेव च ।
स पितॄंस्तर्पयेद्गङ्गामभिगम्य सुरांस्तथा ॥ १३.६५.७० ॥
Wer wünscht, dass seine Geburt, sein Leben und sein Wissen Früchte tragen, soll zur Gaṅgā gehen und die Ahnen sättigen, ebenso die Götter.
13.65.71
न श्रुतैर्न च वित्तेन कर्मणा न च तत्फलम् ।
प्राप्नुयात्पुरुषोऽत्यन्तं गङ्गां प्राप्य यदाप्नुयात् ॥ १३.६५.७१ ॥
Weder durch Wissen, noch durch Reichtum, noch durch rituelles Handeln erlangt ein Mensch voll jene Frucht, die er erlangt, wenn er die Gaṅgā erreicht.
13.65.72
जात्यन्धैरिह तुल्यास्ते मृतैः पङ्गुभिरेव च ।
समर्था ये न पश्यन्ति गङ्गां पुण्यजलां शिवाम् ॥ १३.६५.७२ ॥
Wer es vermag und die Gaṅgā mit ihren verdienstvollen, heilbringenden Wassern nicht erblickt, der gleicht hier den von Geburt an Blinden, den Toten und den Lahmen.
13.65.73
भूतभव्यभविष्यज्ञैर्महर्षिभिरुपस्थिताम् ।
देवैः सेन्द्रैश्च को गङ्गां नोपसेवेत मानवः ॥ १३.६५.७३ ॥
Welcher Mensch würde der Gaṅgā nicht dienen, die von den großen Weisen, die Vergangenheit, Gegenwart und Zukunft kennen, und von den Göttern mit Indra aufgesucht wird?
13.65.74
वानप्रस्थैर्गृहस्थैश्च यतिभिर्ब्रह्मचारिभिः ।
विद्यावद्भिः श्रितां गङ्गां पुमान्को नाम नाश्रयेत् ॥ १३.६५.७४ ॥
Welcher Mann würde nicht Zuflucht bei der Gaṅgā suchen, die von Waldeinsiedlern, Hausvätern, Asketen, Brahmacārins und den Gelehrten aufgesucht wird?
13.65.75
उत्कामद्बिश्च यः प्राणैः प्रयतः शिष्टसम्मतः ।
चिन्तयेन्मनसा गङ्गां स गतिं परमांलभेत् ॥ १३.६५.७५ ॥
Wer, selbstbeherrscht und von den Rechtschaffenen gebilligt, beim Entweichen der Lebensatem die Gaṅgā im Geiste betrachtet, der erlangt das höchste Ziel.
13.65.76
न भयेभ्यो भयं तस्य न पापेभ्यो न राजतः ।
आदेहपतनाद्गङ्गामुपास्ते यः पुमानिह ॥ १३.६५.७६ ॥
Für den Menschen, der hier die Gaṅgā verehrt bis zum Fall seines Leibes, gibt es keine Furcht vor irgendeiner Furcht, nicht vor Sünden, nicht vor dem König.
13.65.77
गगनाद्गां पतन्तीं वै महापुण्यां महेश्वरः ।
दधार शिरसा गङ्गां तामेव दिवि सेवते ॥ १३.६५.७७ ॥
Die hochheilige Gaṅgā, die vom Himmel zur Erde fiel, trug Maheśvara auf seinem Haupt, und auch im Himmel dient er ihr.
13.65.78
अलङ्कृतास्त्रयो लोकाः पथिभिर्विमलैस्त्रिभिः ।
यस्तु तस्या जलं सेवेत्क्रतकृत्यः पुमान्भवेत्। ॥ १३.६५.७८ ॥
Die drei Welten sind durch drei reine Wege geschmückt; wer ihr Wasser verehrt, wird einer, der seine Pflicht vollendet hat.
13.65.79
दिवि ज्योतिर्यथाऽऽदित्यः पितॄणां चैव चन्द्रमाः ।
देवेश यथा नृणां गङ्गा च सरितां तथा ॥ १३.६५.७९ ॥
Wie die Sonne das Licht am Himmel ist und der Mond für die Ahnen, o Herr der Götter, so ist die Gaṅgā für die Menschen unter den Flüssen.
13.65.80
मात्रा पित्रा सुतैर्दारैर्विमुक्तस्य धनेन वा ।
न भवेद्धि तथा दुःखं यथा गङ्गा वियोगजम् ॥ १३.६५.८० ॥
Auch wer von Mutter, Vater, Söhnen, Frauen oder Reichtum getrennt ist, leidet nicht so wie der Schmerz, der aus der Trennung von der Gaṅgā entsteht.
13.65.81
नारण्यैर्नेष्टविषयैर्न सुतैर्न धनागमैः ।
तथा प्रसादो भवति गङ्गां वीक्ष्य यथा भवेत् ॥ १३.६५.८१ ॥
Weder durch Wälder, noch durch begehrte Dinge, noch durch Söhne, noch durch Reichtum entsteht solche Freude, wie sie beim Anblick der Gaṅgā entsteht.
13.65.82
पूर्णमिन्दुं यथा दृष्ट्वा नृणां दृष्टिः प्रसीदति ।
तथा त्रिपथगां दृष्ट्वा नृणां दृष्टिः प्रसीदति ॥ १३.६५.८२ ॥
So wie sich der Blick der Menschen beim Anblick des Vollmonds erhellt, so erhellt er sich beim Anblick der dreipfadigen Gaṅgā.
13.65.83
तद्भावस्तद्गतमनास्तन्निष्ठस्तत्परायणः ।
गङ्गांयोऽनुगतो भक्त्यास तस्याः प्रियतां व्रजेत् ॥ १३.६५.८३ ॥
Wer mit seinem ganzen Sinn und Wesen auf sie gerichtet ist, sie als höchste Zuflucht hat und der Gaṅgā mit Hingabe folgt, erlangt, von ihr geliebt zu werden.
13.65.84
भूस्थैः खस्थैर्दिविष्ठैश्च भूतैरुच्चावचैरपि ।
गङ्गा विगाह्या सततमेतत्कार्यतमं सताम् ॥ १३.६५.८४ ॥
Wesen auf der Erde, im Luftraum und im Himmel, hohe wie niedrige, sollen sich stets in der Gaṅgā baden; dies ist die wichtigste Pflicht der Guten.
13.65.85
विश्वलोकेषु पुण्यत्वाद्गङ्गायाः प्रथितं यशः ।
दुर्मृताननपत्यांश्च सा मृताननयद्दिवम्।
यत्पुत्रान्सगरस्येतो भस्माख्याननयद्दिवम् ॥ १३.६५.८५ ॥
Durch die Heiligkeit der Gaṅgā ist ihr Ruhm in allen Welten verbreitet. Sie führte zum Himmel die vorzeitig Verstorbenen, die Kinderlosen und die Toten; und sie führte zum Himmel die Söhne Sagaras, die hier Asche genannt wurden.
13.65.86
वाय्वीरिताभिः सुमनोहराभि-
र्द्रुताभिरत्यर्थसमुत्थिताभिः।
गङ्गोर्मिभिर्भानुमतीभिरिद्धाः ।
सहस्ररश्मिप्रतिमा भवन्ति ॥ १३.६५.८६ ॥
Von den Wellen der Gaṅgā entflammt, vom Wind bewegt, überaus lieblich, schnell, hoch emporsteigend, werden sie dem Sonnengott mit den tausend Strahlen gleich.
13.65.87
पयस्विनीं घृतिनीमत्युदारां ।
समृद्धिनीं वेगिनीं दुर्विगाह्याम्।
गङ्गां गत्वा यैः शरीरं विसृष्टं ।
गता धीरस्ते विबुधैः समत्वम् ॥ १३.६५.८७ ॥
Jene Standhaften, die zur Gaṅgā gegangen sind — wasserreich, nährend wie Butterschmalz, überaus großzügig, wohlhabend machend, schnell und schwer zu durchschreiten — und dort ihren Leib abgelegt haben, erlangten Gleichheit mit den Göttern.
13.65.88
अन्धाञ्चडान्द्रव्यहीनांश्च गङ्गा ।
यशस्विनी बृहती विश्वरूपा।
देवैः सेन्द्रैर्मुनिभिर्मानवैश्च ।
निषेविता सर्वकामैर्युनक्ति ॥ १३.६५.८८ ॥
Selbst die Blinden, die Grausamen und die Besitzlosen verbindet die ruhmreiche, weite, allgestaltige Gaṅgā — von den Göttern mit Indra, von den Weisen und von den Menschen verehrt — mit allen erfüllten Wünschen (mit dem höchsten Ziel).
13.65.89
ऊर्जस्वतीं मधुमतीं महापुण्यां त्रिवर्त्मगाम् ।
त्रिलोकगोप्त्रीं ये गङ्गां संश्रितास्ते दिवं गताः ॥ १३.६५.८९ ॥
Jene, die bei der Gaṅgā Zuflucht suchten — voller Kraft, süß, überaus heilig, auf drei Wegen fließend, Beschützerin der drei Welten — sind zum Himmel gegangen.
13.65.90
यो वत्स्यति द्रक्ष्यति वाऽपि मर्त्य-
स्मस्मै प्रयच्छन्ति सुखानि देवाः।
तद्भाविताः स्पर्शनदर्शनेन ।
इष्टां गतिं तस्य सुरा दिशन्ति ॥ १३.६५.९० ॥
Wer am Gaṅgā wohnt oder sie auch nur erblickt, dem schenken die Götter Glück; durch ihre Berührung und ihren Anblick geläutert, gewähren die Götter ihm das ersehnte Ziel.
13.65.91
दक्षां पृश्निं बृहतीं विप्रकृष्टां ।
शिवामृद्धां भागिनीं सुप्रसन्नाम्।
विभावरीं सर्वभूतप्रतिष्ठां ।
गङ्गां गता ये त्रिदिवं गतास्ते ॥ १३.६५.९१ ॥
Wer zum Gaṅgā gegangen ist – die Geschickte, die Gefleckte, die Weite, die Weitreichende, die Glückbringende, die Gedeihende, die Anteilgebende, die Huldvollste, die Leuchtende, der Halt aller Wesen – ist zum Himmel gegangen.
13.65.92
ख्यातिर्यस्याः खं दिवं गां च नित्या-
मूर्ध्वं दिशो विदिशश्चावतस्थे।
तस्या जलं सेव्य सरिद्वराया ।
मर्त्याः सर्वे कुतकृत्या भवन्ति ॥ १३.६५.९२ ॥
Deren Ruhm stets den Himmel, das Firmament, die Erde, die oberen Richtungen und die Zwischenrichtungen erfüllt – wer das Wasser dieses besten Flusses trinkt, dem gelingt jedes Vorhaben.
13.65.93
इयं गङ्गेति नियतं प्रतिष्ठा ।
गुहस्य स्क्मस्य च गर्भयोषा।
प्रातस्त्रिवर्गा घृतवहा विपाप्मा ।
गङ्गाऽवतीर्णा वियतो विश्वतोया ॥ १३.६५.९३ ॥
Diese Gaṅgā ist gewiss der Halt des Guha und des Skanda und die Mutter, die sie im Schoß trug. Im Morgengrauen, dreigeteilt, ghee tragend, sündenfrei, stieg die Gaṅgā vom Himmel herab, allwasserreich.
13.65.94
दिवो भुवश्चापि वीक्ष्यानुरूपा ॥ १३.६५.९४ ॥
Nachdem sie Himmel und Erde erblickt hat, ist (sie) angemessen.
13.65.95
सुताऽवनीध्रस्य हरस्य भार्या ।
दिवो भुवश्चापि कृतानुरूपा।
भव्या पृथिव्यां भागिनी चापि राज-
न्गङ्गा लोकानां पृण्यदा वै त्रयाणाम् ॥ १३.६५.९५ ॥
Sie ist die Tochter des Avanīdhra (des Himālaya) und die Gattin des Hara (Śiva). Dem Himmel und der Erde angemessen gemacht, ist sie auf der Erde heilbringend und teilhabend, o König; Gaṅgā ist die Spenderin des Verdienstes für die drei Welten.
13.65.96
मधुस्रवा घृतधारा घृतार्चि-
र्महोर्मिभिः शोभिता ब्राह्मणैश्च।
दिवश्च्युता शिरसाऽऽप्ता शिवेन ।
गङ्गाऽवनीध्रात्त्रिदिवस्य माता ॥ १३.६५.९६ ॥
Honigfließend, ein Strom von Butterschmalz, mit Flammen aus Ghee, geschmückt mit großen Wogen und von Brahmanen; vom Himmel gefallen und von Śiva auf dem Haupt empfangen, kam Gaṅgā von Avanīdhra, der Mutter des Himmels.
13.65.97
योनिर्वरिष्ठा विरजा वितन्वी ।
शय्याऽचिरा वारिवहा यशोदा।
विश्वावती चाकृतिरिष्टसिद्धा ।
गङ्गोक्षितानां भुवनस्य पन्थाः ॥ १३.६५.९७ ॥
Die beste Quelle, makellos, schlank; Lager, schnell, wasserführend, ruhmreich; allumfassend, gestaltet, Wünsche erfüllend — Gaṅgā ist der Weg der Welt für jene, die mit ihrem Wasser besprengt werden.
13.65.98
क्षान्त्या मह्या गोपने धारणे च ।
दीप्त्य कृशानोस्तपनस्य चैव।
तुल्या गङ्गा सम्मता ब्राह्मणानां ।
गृहस्य ब्रह्मण्यतया च नित्यम् ॥ १३.६५.९८ ॥
An Geduld der Erde gleich, im Schützen und Tragen, an Glanz Feuer und Sonne gleich; Gaṅgā gilt den Brahmanen stets als gleich, und stets durch die Brahmanenverehrung des Hauses.
13.65.99
ऋषिष्टुतां विष्णुपदीं पुराणां ।
सुपुण्यतोयां मनसाऽपि लोके।
सर्वात्मना जाह्नवीं ये प्रवन्ना ।
स्ते ब्रह्मणः सदनं सम्प्रयाताः ॥ १३.६५.९९ ॥
Wer in dieser Welt auch nur mit dem Geiste, ganz und gar Zuflucht nimmt zur Gaṅgā — von den Weisen gepriesen, dem Fuß Viṣṇus entsprungen, uralt, mit überaus verdienstvollem Wasser — der gelangt in Brahmās Wohnsitz.
13.65.100
लोकानिमान्नयति या जननीव पुत्रा-
न्सर्वात्मना सर्वगुणोपपन्ना।
तत्स्थानकं ब्राह्ममभीप्समानै-
र्गङ्गा सदैवात्मवशैरुपास्या ॥ १३.६५.१०० ॥
Die Gaṅgā, die diese Welten führt wie eine Mutter ihre Söhne, von ganzem Herzen mit allen guten Eigenschaften begabt, soll stets von jenen verehrt werden, die Selbstbeherrschung üben und die Wohnstatt Brahmās begehren.
13.65.101
गंङ्गां श्रयेदात्मवान्सिद्धिकामः ॥ १३.६५.१०१ ॥
Wer Selbstbeherrschung besitzt und Vollendung begehrt, soll bei der Gaṅgā Zuflucht suchen.
13.65.102
प्रसाद्य देवान्सविभून्समस्ता-
न्भगीरथस्तपसोग्रेण गङ्गाम्।
गामानयत्तामभिगम्य शश्व-
त्पुंसां भयं नेह चामुत्र विद्यात् ॥ १३.६५.१०२ ॥
Nachdem Bhagīratha alle Götter samt den Mächtigen versöhnt hatte, holte er durch strenge Askese die Gaṅgā zur Erde herab. Man soll wissen: Wer ihr beständig naht, hat weder hier noch im Jenseits Furcht.
13.65.103
उदाहृतः सर्वथा ते गुणानां ।
मयैकदेशः प्रसमीक्ष्य बृद्ध्या।
शक्तिर्न से काचिदिहास्ति वक्तुं ।
गुणान्सर्वान्परिमातुं तथैव ॥ १३.६५.१०३ ॥
Nach reiflicher Überlegung habe ich dir von ihren Eigenschaften nur einen Teil auf jede Weise dargelegt. Ich habe keine Kraft, alle ihre Eigenschaften hier zu nennen oder zu messen.
13.65.104
मेरोः समुद्रस्य च सर्वयत्नैः ।
सङ्ख्योपलानामुदकस्य वाऽपि।
शक्यं वक्तुं नेह गङ्गाजलानां ।
गुणाख्यानं परिमातुं तथैव ॥ १३.६५.१०४ ॥
Auch mit aller Mühe lassen sich Meru, Ozean, die Zahl der Steine oder das Wasser nicht aussprechen; ebenso lassen sich hier die Vorzüge der Gaṅgā-Wasser weder erzählen noch messen.
13.65.105
तस्मादेतान्परया श्रद्धयोक्ता-
न्गुणान्सर्वाञ्जाह्नवीयान्सदैव।
भवेद्वाचा मनसा कर्मणा च ।
भक्त्या युक्तः श्रद्धया श्रद्दधानः ॥ १३.६५.१०५ ॥
Darum sollst du in allen diesen mit höchster Ehrfurcht erzählten Vorzügen der Jāhnavī stets mit Wort, Geist und Tat in Hingabe verbunden sein und mit Vertrauen glauben.
13.65.106
लोकानिमांस्त्रीन्यशसा वितत्य ।
सिद्धिं प्राप्य महतीं तां दुरापाम्।
गङ्गाकृतानचिरेणैव लोका-
न्यथेष्टमिष्टान्विहरिष्यसि त्वम् ॥ १३.६५.१०६ ॥
Nachdem du deinen Ruhm über diese drei Welten verbreitet und jene große, schwer zu erlangende Vollkommenheit erreicht hast, wirst du bald durch die Gaṅgā nach Belieben in den ersehnten Welten umherziehen.
13.65.107
तव मम च गुणैर्महानुभावा ।
जुषतु भतिं सततं स्वधर्मयुक्तैः।
अभिमतजनवत्सला हि गङ्गा ।
जगति युनक्ति सुखैश्च भक्तिमन्तम् ॥ १३.६५.१०७ ॥
Mögen großherzige Wesen mit Tugenden wie den deinen und meinen ihren Sinn stets auf ihre Pflicht richten; denn die Gaṅgā ist ihren Lieben zugetan und verbindet im Weltlauf den Hingegebenen mit Glück.
13.65.108
इति परममतिर्गुणानशेषा-
ञ्शिलरतये त्रिपथानुयोगरूपान्।
बहुविधमनुशास्य तथ्यरूपा-
न्गगनतलं द्युतिमान्विवेश सिद्धः ॥ १३.६५.१०८ ॥
So drang der Siddha von höchster Einsicht, nachdem er alle Vorzüge des dreifach fließenden Flusses für das Steinlager in vielfacher Weise wahrhaft gelehrt hatte, strahlend in das Himmelsgewölbe ein.
13.65.109
शिलवृत्तिस्तु सिद्धस्य वाक्यैः सम्बोधितस्तदा ।
गङ्गामुपास्य विधिवत्सिद्धिं प्राप सुदुर्लभाम् ॥ १३.६५.१०९ ॥
Da wurde der Steinsammler durch die Worte des vollendeten Weisen belehrt, verehrte die Gaṅgā gemäß der Regel und erlangte eine äußerst schwer erreichbare Vollendung.
13.65.110
तथा त्वमपि कौन्तेय भक्त्या परमया युतः ।
गङ्गामभ्येहि सततं प्राप्स्यसे सिद्धिमुत्तमाम् ॥ १३.६५.११० ॥
Ebenso du, Sohn der Kuntī, mit höchster Hingabe ausgestattet, nähere dich beständig der Gaṅgā; du wirst die höchste Vollendung erlangen.
13.65.111
श्रुत्वेतिहासं भीष्मोक्तं गङ्गायाः स्तवसंयुतम् ।
युधिष्ठिरः परां प्रीतिमगच्छद्धातृभिः सह ॥ १३.६५.१११ ॥
Nachdem Yudhiṣṭhira jene von Bhīṣma erzählte alte Überlieferung, verbunden mit dem Lobpreis der Gaṅgā, gehört hatte, empfand er mit seinen Brüdern höchste Freude.