மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.65

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

13.65.1

बृहस्पतिसमं बुद्ध्या क्षमया ब्रह्मणः समम् ।
पराक्रमे शक्रसममादित्यसमतेजसम् ॥ १३.६५.१ ॥

அவர் அறிவில் பிருகஸ்பதிக்கு இணையானவர், பொறுமையில் பிரம்மனுக்கு இணையானவர், வீரத்தில் இந்திரனுக்கு இணையானவர், ஒளியில் ஆதித்தியனுக்கு இணையானவர்.

13.65.2

गाङ्गेयमर्जुनेनाजौ निहतं भूरितेजसम् ।
भ्रातृभिः सहितोऽन्यैश्च पर्यपृच्छद्युधिष्ठिरः ॥ १३.६५.२ ॥

போரில் அர்ஜுனனால் கொல்லப்பட்ட, பெரும் ஒளியுடைய கங்கையின் மகனைக் குறித்து, சகோதரர்களுடனும் மற்றவர்களுடனும் இருந்த யுதிஷ்டிரர் விசாரித்தார்.

13.65.3

शयानं वीरशयने कालाकाङ्क्षिणमच्युतम् ।
आजग्मुर्भरतश्रेष्ठं द्रष्टुकामा महर्षयः ॥ १३.६५.३ ॥

வீரர் படுக்கையில் கிடந்து காலத்தை எதிர்நோக்கியிருந்த அச்யுதனாகிய பரதசிரேஷ்டரைக் காண விரும்பி மகரிஷிகள் வந்தனர்.

13.65.4

अत्रिर्वसिष्ठोऽथ भृगुः पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः ।
अङ्गिरा गौतमोऽगस्त्यः सुमतिः सुयतात्मवान् ॥ १३.६५.४ ॥

அத்ரி, வசிஷ்டர், பிருகு, புலஸ்தியர், புலஹர், கிரது, அங்கிரஸ், கௌதமர், அகஸ்தியர், சுமதி, நன்கு அடக்கிய ஆத்மா கொண்டவர்.

13.65.5

विश्वामित्रः स्थूलगिराः संवर्तः प्रमतिर्दमः ।
बृहस्पत्युशनोव्यासश्च्यवनः फाश्यपो ध्रुवः ॥ १३.६५.५ ॥

விசுவாமித்திரர், ஸ்தூலகிரா, சம்வர்தர், பிரமதி, தமர், பிருகஸ்பதி, உசனஸ், வியாசர், சியவனர், காசியபரின் வழித்தோன்றல், துருவர்.

13.65.6

दुर्वासा जमदग्निश्च मार्कण्डेयोऽथ गालवः ।
भरद्वाजोऽथ रैभ्यश्चक यवक्रीतस्त्रितस्तथा ॥ १३.६५.६ ॥

துர்வாசர், ஜமதக்னி, பின்பு மார்க்கண்டேயர், கால்வர், பின்பு பரத்வாஜர், ரைப்யர், சக்ரர், யவக்ரீதர், திரிதரும் அவ்வாறே.

13.65.7

स्थूलाक्षः शबलाक्षश्च कण्वो मेधातिथिः कृशः ।
नारदः पर्वतश्चैव सुधन्वाऽथैकतो द्विजः ॥ १३.६५.७ ॥

ஸ்தூலாக்ஷன், சபலாக்ஷன், கண்வன், மேதாதிதி, கிருசன், நாரதர், பர்வதர், சுதன்வன் மற்றும் ஒரு துவிஜனும் இருந்தனர்.

13.65.8

नितंभूर्भुवनो धौम्यः शतानन्दोऽकृतव्रणः ।
जामदग्र्यस्तथा रामः कचश्चेत्येवमादयः।
समागता महात्मानो भीष्मं द्रष्टुं महर्षयः ॥ १३.६५.८ ॥

நிதம்பூ, புவனன், தௌம்யர், சதானந்தர், அக்ருதவ்ரணர், ஜமதக்னியின் மகன் ராமர், கசன் ஆகியோரும் இவர்களைப் போன்ற பிற மகாத்மா மகரிஷிகளும் பீஷ்மரைக் காணவந்து கூடினர்.

13.65.9

तेषां महात्मनां पूजामागतानां युधिष्ठिरः ।
भ्रातृभिः सहितश्चक्रे यतावदनुपूर्वशः ॥ १३.६५.९ ॥

வந்திருந்த அந்த மகாத்மாக்களுக்கு யுதிஷ்டிரர் தம் சகோதரர்களுடன் இணைந்து முறைப்படி முறையாக பூஜை செய்தார்.

13.65.10

ते पूजिताः सुखासीनाः कथाश्रक्रुर्महर्षयः ।
भीष्माश्रिताः सुमधुराः सर्वेन्द्रियमनोहराः ॥ १३.६५.१० ॥

பூஜிக்கப்பட்டு சுகமாக அமர்ந்த அந்த மகரிஷிகள் பீஷ்மரைப் பற்றிய, மிகவும் இனிமையான, புலன்கள் அனைத்தையும் மனத்தையும் கவரும் கதைகளைச் சொல்லத் தொடங்கினர்.

13.65.11

भीष्मस्तेषां कथाः श्रुत्वा ऋषीणां भावितात्मनाम् ।
मेने दिविष्ठमात्मानं तुष्ट्या परमया युतः ॥ १३.६५.११ ॥

மனம் தூய்மை பெற்ற அந்த ரிஷிகளின் கதைகளைக் கேட்ட பீஷ்மர் பேரின்பத்தால் நிறைந்து, தம்மைத் தேவலோகத்தில் இருப்பவராக எண்ணினார்.

13.65.12

ततस्ते भीष्ममामन्त्र्य पाण्डवांश्च महर्षयः ।
अन्तर्धानं गताः सर्वे सर्वेषामेव पश्यताम् ॥ १३.६५.१२ ॥

பிறகு அந்த மகரிஷிகள் அனைவரும் பீஷ்மரிடமும் பாண்டவர்களிடமும் விடைபெற்று, எல்லோரும் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போதே மறைந்துவிட்டனர்.

13.65.13

तानृषीन्सुमहाभागानन्तर्धानगतानपि ।
पाण्डवास्तुष्टुवुः सर्वे प्रणेमुश्च मुहुर्मुहुः ॥ १३.६५.१३ ॥

மறைந்து சென்ற அந்த மிகு பாக்கியம் பெற்ற ரிஷிகளையும் பாண்டவர்கள் அனைவரும் துதித்தனர்; திரும்பத் திரும்ப வணங்கினர்.

13.65.14

प्रसन्नमनसः सर्वे गाङ्गेयं कुरुसत्तमम् ।
उपतस्थुर्यथोद्यन्तमादित्यं मन्त्रकोविदाः ॥ १३.६५.१४ ॥

மகிழ்ந்த மனத்துடன் மந்திர அறிஞர்களான அனைவரும், உதிக்கும் சூரியனைப் போல கங்கையின் மகனும் குருக்களில் சிறந்தவருமான பீஷ்மரை அணுகினர்.

13.65.15

प्रभावं तपसस्तेषामृषीणां वीक्ष्य पाण्डवाः ।
प्रकाशन्तो दिशः सर्वा विस्मयं परमं ययुः ॥ १३.६५.१५ ॥

அந்த ரிஷிகளின் தவத்தின் ஆற்றலைக் கண்ட பாண்டவர்கள், எல்லா திசைகளும் ஒளிர்வதைக் கண்டு மிகுந்த வியப்படைந்தனர்.

13.65.16

महाभाग्यं परं तेषामृषीणामनुचिन्त्य ते ।
पाण्डवाः सह भीष्मेण कथाश्चक्रुस्तदाश्रयाः ॥ १३.६५.१६ ॥

அந்த ரிஷிகளின் பெரும் பாக்கியத்தை எண்ணியபடி, பீஷ்மரை அண்டி அவருடன் சேர்ந்து, பாண்டவர்கள் உரையாடினர்.

13.65.17

कथान्ते शिरसा पादौ स्पृष्ट्वा भीष्मस्य पाण्डवः ।
धर्म्यं धर्मसुतः प्रश्नं पर्यपृच्छद्युधिष्ठिरः ॥ १३.६५.१७ ॥

உரையாடல் முடிந்ததும், பாண்டவனாகிய தர்மனின் மகன் யுதிஷ்டிரன், பீஷ்மரின் பாதங்களைத் தலையால் தொட்டு, தர்மம் பற்றிய கேள்வியைக் கேட்டான்.

13.65.18

के देशाः के जनपदा आश्रमाः के च पर्वताः ।
प्रकृष्टाः पुण्यतः काश्च ज्ञेया नद्यः पितामह ॥ १३.६५.१८ ॥

பிதாமகரே, எந்த தேசங்கள், ஜனபதங்கள், ஆசிரமங்கள், மலைகள் உள்ளன? புண்ணியத்தில் எவை மேன்மையானவை, எந்த நதிகள் அறியத்தக்கவை?

13.65.19

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
शिलोच्छवृत्तेः संवादं सिद्धस्य च युधिष्ठिर ॥ १३.६५.१९ ॥

யுதிஷ்டிரா, இங்கும் சிலோஞ்ச வாழ்க்கை வாழ்பவருக்கும் சித்தருக்கும் இடையிலான இந்தப் பழங்கால உரையாடலை மக்கள் எடுத்துக்காட்டுவர்.

13.65.20

इमां कश्चित्परिक्रम्य पृथिवीं शैलभूषणाम् ।
असकृद्द्विपदां श्रेष्ठः श्रेष्ठस्य गृहमेधिनः ॥ १३.६५.२० ॥

மலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இந்தப் பூமியை பலமுறை சுற்றிவந்த ஒருவன், சிறந்த இல்லறத்தானின் வீட்டை அடைந்தான்.

13.65.21

शिलवृत्तेर्गृहं प्राप्तः स तेन विधिनाऽर्चितः ।
उवास रजनीं तत्र सुमुखः सुखभागृषिः ॥ १३.६५.२१ ॥

அவர் சிலோஞ்ச வாழ்க்கை வாழ்பவரின் வீட்டை அடைந்தார்; அவர் முறைப்படி அவரை உபசரித்தார். மகிழ்ந்த முகமும் இன்பத்தின் பங்குமுடைய அந்த ரிஷி அங்கே இரவு முழுவதும் தங்கினார்.

13.65.22

शिलवृत्तिस्तु यत्कृत्यं प्रातस्तत्कृतवाञ्शुचिः ।
कृतकृत्यमुपातिष्ठत्सिद्धं तमतिथिं तदा ॥ १३.६५.२२ ॥

சிலோஞ்ச வாழ்க்கை வாழ்பவர் விடியற்காலையில் செய்ய வேண்டியதைத் தூய்மையுடன் செய்தார்; பின்னர் கடமை முடித்தவராய் அந்த விருந்தினரான சித்தரை அணுகி பணிவிடை செய்தார்.

13.65.23

तौ समेत्य महात्मानौ सुखासीनौ कथाः शुभाः ।
चक्रतुर्वेदसम्बद्धास्तच्छेषकृतलक्षणाः ॥ १३.६५.२३ ॥

அந்த இரு மகாத்மாக்களும் சந்தித்து, இன்பமாக அமர்ந்து, வேதம் தொடர்புடைய மங்கலக் கதைகளைப் பேசினர்; அவை அதன் எஞ்சிய அடையாளங்களைக் கொண்டிருந்தன.

13.65.24

शिलवृत्तिः कथान्ते तु सिद्धमामन्त्र्य यत्नतः ।
प्रश्नं पप्रच्छ मेधावी यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ १३.६५.२४ ॥

உரையாடல் முடிவில் சிலோஞ்ச வாழ்க்கை வாழ்பவரான அந்த மேதாவி சித்தரை முறையாக அழைத்து, நீ என்னிடம் கேட்பதை ஒத்த கேள்வியைக் கேட்டார்.

13.65.25

केदेशाः के जनपदाः केऽऽश्रमाः के च पर्वताः ।
प्रकृष्टाः पुण्यतः काश्च ज्ञेया नद्यस्तदुच्यताम् ॥ १३.६५.२५ ॥

எந்த தேசங்கள், எந்த ஜனபதங்கள், எந்த ஆசிரமங்கள், எந்த மலைகள் புண்ணியத்தில் சிறந்தவை? எந்த நதிகள் அறிய வேண்டியவை? அதைச் சொல்லுங்கள்.

13.65.26

ते देशास्ते जनपदास्तेऽऽश्रमास्ते च पर्वताः ।
येषां भागीरथी गङ्गा मध्येनैति रारिद्वरा ॥ १३.६५.२६ ॥

அவையே தேசங்கள், அவையே ஜனபதங்கள், அவையே ஆசிரமங்கள், அவையே மலைகள் — எவற்றின் நடுவே பாகீரதி கங்கை பாறைகளின் ஊடே ஓடுகிறதோ.

13.65.27

तपसा ब्रह्मचर्येण यज्ञैस्त्यागेन वा पुनः ।
गतिं तां न लभेज्जन्तुर्गङ्गां संसेव्य यां लभेत् ॥ १३.६५.२७ ॥

தவத்தாலும், பிரம்மசரியத்தாலும், யாகங்களாலும், துறவினாலும் கூட ஜீவன் அடையாத கதியை, கங்கையை வழிபட்டு அடைகிறான்.

13.65.28

स्पष्टानि येषां गाङ्गेयैस्तोयैर्गात्राणि देहिनाम् ।
न्यस्तानि न पुनस्तेषां त्यागः स्वर्गाद्विधीयते ॥ १३.६५.२८ ॥

கங்கை நீரால் யாருடைய உடல்கள் தொடப்பட்டனவோ, அல்லது அதில் விடப்பட்டனவோ, அவர்களுக்கு மீண்டும் சொர்க்கத்திலிருந்து வீழ்ச்சி விதிக்கப்படவில்லை.

13.65.29

सर्वाणि येषां गाङ्गेयैस्तोयैः कार्याणि देहिनाम् ।
गां त्यक्त्वा मानवा विप्र दिवि तिष्ठन्ति ते जनाः ॥ १३.६५.२९ ॥

பிராமணரே, எவருடைய எல்லா கர்மங்களும் கங்கை நீரால் செய்யப்படுகின்றனவோ, அந்த மனிதர்கள் பூமியை விட்டு சொர்க்கத்தில் வாழ்கின்றனர்.

13.65.30

पूर्वे वयसि कर्माणि कृत्वा पापानि ये नराः ।
पश्चाद्गङ्गां निषेवन्ते तेऽपि यान्त्युत्तमां गतिम् ॥ १३.६५.३० ॥

முன் வயதில் பாவச் செயல்களைச் செய்து, பின்னர் கங்கையை வழிபடும் மனிதர்களும் உயர்ந்த கதியை அடைகின்றனர்.

13.65.31

युक्ताश्च पातकैस्त्यक्त्वा देहं शुद्धा भवन्ति ते ।
मुच्यन्ते देहसंत्यागाद्गङ्गायमुनसङ्गमे ॥ १३.६५.३१ ॥

பாவங்களால் பிணைக்கப்பட்டவர்கள் உடலைத் துறந்து தூய்மையடைகிறார்கள். கங்கை யமுனை சங்கமத்தில் உடல் துறப்பதால் அவர்கள் விடுதலை பெறுகிறார்கள்.

13.65.32

स्नातानां शुचिभिस्तोयैर्गाङ्गेयैः प्रयतात्मनाम् ।
व्युष्टिर्भवति या पुंसां न सा क्रतुशतैरपि ॥ १३.६५.३२ ॥

கங்கையின் தூய நீரில் நீராடி மனதை அடக்கியவர்களுக்கு வரும் பயன் நூறு யாகங்களாலும் கிடைக்காது.

13.65.33

यावदस्थि मनुष्यस्य गङ्गातोयेषु तिष्ठति ।
तावद्वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते ॥ १३.६५.३३ ॥

மனிதனின் எலும்பு கங்கை நீரில் இருக்கும் வரை, அவன் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் சுவர்க்கலோகத்தில் கௌரவிக்கப்படுகிறான்.

13.65.34

अपहत्य तमस्तीव्रं यथा भात्युदये रविः ।
तथाऽपहत्य पाप्मानं भाति गङ्गाजलोक्षितः ॥ १३.६५.३४ ॥

சூரியன் உதயமாகும்போது கொடிய இருளை நீக்கி ஒளிர்வதுபோல், கங்கை நீரால் நனைக்கப்பட்டவன் பாவத்தை நீக்கி ஒளிர்கிறான்.

13.65.35

विसोमा इव शर्वर्यो विपुष्पास्तरवो यथा ।
तद्वद्देशा दिशश्चैव हीना गङ्गाजलैः शिवैः ॥ १३.६५.३५ ॥

சந்திரன் இல்லாத இரவுகளும், பூக்கள் இல்லாத மரங்களும் போல, மங்கல கங்கை நீர் இல்லாத நாடுகளும் திசைகளும் பொலிவிழந்தவையாகும்.

13.65.36

वर्णाश्रमा यथा सर्वे धर्मज्ञानविवर्जिताः ।
क्रतवश्च यथाऽसोमास्तथा गङ्गां विना जगत् ॥ १३.६५.३६ ॥

தர்ம ஞானமற்ற வர்ணங்களும் ஆசிரமங்களும், சோமம் இல்லாத யாகங்களும் போல, கங்கை இல்லாமல் உலகம் இருக்கிறது.

13.65.37

यथा हीनं नभोऽर्केण भूः शैलैः खं च वायुना ।
तथा देशा दिशश्चैव गङ्गाहीना न संशयः ॥ १३.६५.३७ ॥

சூரியனின்றி வானம், மலைகளின்றி பூமி, காற்றின்றி ஆகாயம் எப்படியோ, அப்படியே கங்கை இல்லாத நாடுகளும் திசைகளும் இருக்கும்; இதில் ஐயமில்லை.

13.65.38

त्रिषु लोकेषु ये केचित्प्राणिनः सर्व एव ते ।
तर्प्यमाणाः परां तृप्तिं यान्ति गङ्गाजलैः शुभैः ॥ १३.६५.३८ ॥

மூன்று உலகங்களிலும் உள்ள எல்லா உயிரினங்களும் கங்கையின் புனித நீரால் தர்ப்பணம் செய்யப்படும்போது உயர்ந்த திருப்தியை அடைகின்றன.

13.65.39

अन्ये च देवा मुनयः प्रेतानि पितृभिः सह ।
तर्पितास्तृप्तिमायान्ति त्रिषु लोकेषु सर्वशः ॥ १३.६५.३९ ॥

மற்ற தேவர்களும், முனிவர்களும், பிரேதங்களும், பித்ருக்களுடன் சேர்ந்து தர்ப்பணம் பெற்று, மூன்று உலகங்களிலும் எங்கும் திருப்தியை அடைகின்றனர்.

13.65.40

यस्तु सूर्येण निष्टप्तं गाङ्गेयं पिबते जलम् ।
गवां निर्हरनिर्मुक्ताद्यावकात्तद्विशिष्यते ॥ १३.६५.४० ॥

சூரியனால் சூடேற்றப்பட்ட கங்கை நீரைப் பருகுபவன், பசுக்களின் சாணத்தால் வெளியேறிய யவாகுவை விட உயர்ந்தவனாகிறான்.

13.65.41

इन्द्रव्रतसहस्रं तु यश्चोरत्कायशोधनम् ।
पिवेद्यश्चापि गङ्गाम्यः समौ स्यातां न वा समौ ॥ १३.६५.४१ ॥

ஆயிரம் இந்திர-விரதங்களைச் செய்பவனும், உடல் சுத்திக்காக கங்கை நீரைப் பருகுபவனும் சமமானவர்களா, இல்லையா என்பது ஆராயத்தக்கது.

13.65.42

तिष्ठेद्युगसहस्रं तु पदेनैकेन यः पुमान् ।
मासमेकं तु गङ्गायां समौ स्यातां न वा सभौ ॥ १३.६५.४२ ॥

ஒரு காலில் ஆயிரம் யுகங்கள் நிற்கும் மனிதனும், கங்கையில் ஒரு மாதம் தங்கும் மனிதனும் சமமானவர்களா, இல்லையா என்பது ஆராயத்தக்கது.

13.65.43

लम्बतेऽवाक्शिरा यस्तु युगानामयुतं पुमान् ।
तिष्ठेद्यथेष्टं यश्चापि गङ्गायां स विशिष्यते ॥ १३.६५.४३ ॥

தலை கீழாகத் தொங்கிப் பத்தாயிரம் யுகங்கள் இருப்பவனோ, அல்லது கங்கையில் விரும்பிய காலம் வரை நிற்பவனோ, அவன் சிறப்புப் பெறுகிறான்.

13.65.44

अग्नौ प्रास्तं प्रधूयेत यथा तूलं द्विजोत्तम ।
तथा गङ्गावगाढस्य सर्वपापं प्रधूयते ॥ १३.६५.४४ ॥

இருபிறப்பாளரில் சிறந்தவனே, நெருப்பில் எறியப்பட்ட பஞ்சு எரிந்து போவது போல, கங்கையில் மூழ்குபவனின் பாவங்கள் அனைத்தும் அழிகின்றன.

13.65.45

भूतानामिह सर्वेषां दुःखोपहतचेतसाम् ।
गतिमन्वेषमाणानां न गङ्गासदृशी गतिः ॥ १३.६५.४५ ॥

இங்கு துன்பத்தால் கலங்கிய மனம் கொண்ட எல்லா உயிர்களுக்கும், புகலிடம் தேடுவோருக்கு, கங்கையைப் போன்ற புகலிடம் வேறில்லை.

13.65.46

भवन्ति निर्विषाः सर्पा यथा तार्क्ष्यस्य दर्शनात् ।
गङ्गाया दर्शनातद्वत्सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १३.६५.४६ ॥

கருடனைக் கண்டதும் பாம்புகள் விஷமற்றுப் போவது போல, கங்கையைக் கண்டதால் மனிதன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான்.

13.65.47

अप्रतिष्ठाश्च ये केचिदधर्मशरणाश्च ये ।
येषां प्रतिष्ठा गङ्गेह शरणं शर्म वर्म च। ॥ १३.६५.४७ ॥

ஆதாரமற்றவர்களும், அதர்மத்தைப் புகலிடமாகக் கொண்டவர்களும் யாராயினும், அவர்களுக்கு இங்கே கங்கையே ஆதாரமும், புகலிடமும், இன்பமும், கவசமுமாகும்.

13.65.48

प्रकृष्टैरशुभैर्ग्रस्ताननेकैः पुरुषाधमान् ।
पततो नरके गङ्गा संश्रितान्प्रेत्य तारयेत् ॥ १३.६५.४८ ॥

பல கொடிய அசுபங்களால் பிடிக்கப்பட்டு நரகத்தை நோக்கி விழும் இழிந்த மனிதர்களை, கங்கையை அடைக்கலமாகக் கொண்டவர்களை, கங்கை மரணத்திற்குப் பின் கரை சேர்க்கிறாள்.

13.65.49

ते संविभक्ता मुनिभिर्नूनं देवैः सवासवैः ।
येऽभिगच्छन्ति सततं गङ्गां मतिमतांवर ॥ १३.६५.४९ ॥

எப்போதும் கங்கையை அடைபவர்கள் முனிவர்களாலும் இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்களாலும் நிச்சயமாகப் பங்கிடப்பட்டவர்கள், அறிவுடையோரில் சிறந்தவனே.

13.65.50

विनयाचारहीनाश्च अशिवाश्च नराधमाः ।
ते भवन्ति शिवा विप्र ये वै गङ्गामुपाश्रिताः ॥ १३.६५.५० ॥

ஒழுக்கமும் நல்நடையும் இல்லாத, அசுபமான, கீழ்மக்களும், பிராமணனே, கங்கையை அடைக்கலமாகக் கொண்டவர்கள் மங்கலமானவர்களாகிறார்கள்.

13.65.51

यथा सुराणामभृतं पितॄणां च यथा स्वधा ।
सुधा यथा च नागानां तथा गङ्गाजलं नृणाम् ॥ १३.६५.५१ ॥

தேவர்களுக்கு அமிர்தம் போலவும், பிதுர்களுக்கு ஸ்வதா போலவும், நாகங்களுக்கு சுதை போலவும், அவ்வாறே மனிதர்களுக்கு கங்கை நீர்.

13.65.52

उपासते यथा बाला मातरं क्षुधयाऽर्दिताः ।
श्रेयस्कामास्तथा गङ्गामुपासन्तीह देहिनः ॥ १३.६५.५२ ॥

பசியால் வாடும் குழந்தைகள் தாயை வழிபடுவது போல, நலன் விரும்பும் உடல்தரித்தவர்கள் இங்கு கங்கையை வழிபடுகிறார்கள்.

13.65.53

स्वायंभुवं यथा स्थानं सर्वेषां श्रेष्ठमुच्यते ।
स्थानानां सरितां श्रेष्ठा गङ्गा तद्वदिहोच्यते ॥ १३.६५.५३ ॥

சுயம்பு (பிரம்மா) இடம் எல்லாவற்றிலும் சிறந்ததென்று சொல்லப்படுவது போல, இடங்களிலும் நதிகளிலும் கங்கை சிறந்ததென்று இங்கு சொல்லப்படுகிறது.

13.65.54

उपजीव्या यथा धेनुर्लोकानां ब्राह्ममेव वा ।
हविषां तु यथा सोमस्तरणेषु तथा त्वियम् ॥ १३.६५.५४ ॥

உலகங்களுக்கு பசுவும், அல்லது பிரம்ம (வேத) அறிவும் ஆதாரமாக இருப்பதுபோல, அவிகளில் சோமம் போல, கடக்கும் வழிகளில் இது (கங்கை) உள்ளது.

13.65.55

यथोपजीविनां धेनुर्देवादीनां परा स्मृता ।
तथोपजीविनां गङ्गा सर्वप्राणभृतामिह ॥ १३.६५.५५ ॥

தேவர்கள் முதலானோருக்கு வாழ்வளிக்கும் பசு எவ்வாறு உயர்ந்ததாகக் கருதப்படுகிறதோ, அவ்வாறே இவ்வுலகில் உயிருள்ள அனைவருக்கும் வாழ்வளிக்கும் கங்கை உயர்ந்ததாகும்.

13.65.56

देवाः सोमार्कसंस्थानि यता सत्रादिभिर्मखैः ।
अमृतान्युपजीवन्ति तथा गङ्गाजलं नराः ॥ १३.६५.५६ ॥

தேவர்கள் சத்திரம் முதலான யாகங்களால் சோம, சூரியர் நிலைகளிலிருந்து கிடைக்கும் அமுதத்தால் வாழ்வதுபோல், மனிதர்கள் கங்கை நீரால் வாழ்கின்றனர்.

13.65.57

जाह्नवीपुलिनोत्थाभिः सिकताभिः समुक्षितम् ।
आत्मानं मन्यते लोको दिविष्ठमिव शोभितम् ॥ १३.६५.५७ ॥

ஜாஹ்னவியின் கரை மணலால் தெளிக்கப்பட்ட மனிதன், தன்னைத் தேவலோகத்தில் இருப்பவனைப் போல் அழகுடையவனாக எண்ணுகிறான்.

13.65.58

जाह्नवीतीरसम्भूतां मृदं मूर्ध्ना बिभर्ति यः ।
बिभर्ति रूपं सोऽर्कस्य तमोनाशाय निर्मलम् ॥ १३.६५.५८ ॥

ஜாஹ்னவி கரையின் மண்ணைத் தலையில் தாங்குபவன், இருளை அழிக்கும் சூரியனின் தூய வடிவத்தைத் தாங்குகிறான்.

13.65.59

गङ्गोर्मिभिरथो दिग्धः पुरुषं पवनो यदा ।
स्पृश्यते सोऽस्य पाप्मानं सद्य एवापकर्षति ॥ १३.६५.५९ ॥

கங்கையின் அலைகளால் நனைக்கப்பட்ட காற்று ஒரு மனிதனைத் தொடும்போது, அது உடனே அவனுடைய பாவத்தை நீக்குகிறது.

13.65.60

व्यसनैरभितप्तस्य नरस्य विनशिष्यतः ।
गङ्गादर्शनजा प्रीतिर्व्यसनान्यपकर्षति ॥ १३.६५.६० ॥

துன்பங்களால் வாட்டப்பட்டு அழிவை நோக்கிச் செல்லும் மனிதனுக்கு, கங்கையைக் காண்பதால் உண்டாகும் மகிழ்ச்சி அவனுடைய துன்பங்களை நீக்குகிறது.

13.65.61

हंसारावैः कोकरवै रवैरन्यैश्च पक्षिणाम् ।
पस्पर्ध गङ्गा गन्धर्वान्पुलिनैश्च शिलोच्चयान् ॥ १३.६५.६१ ॥

அன்னங்களின் ஒலியாலும், கோகங்களின் குரலாலும், பிற பறவைகளின் ஒலிகளாலும் கங்கை கந்தர்வர்களோடும், தன் மணல்திட்டுகளோடும் பாறைக் குவியல்களோடும் போட்டியிட்டது.

13.65.62

हंसादिभिः सुबहुभिर्विविधैः पक्षिभिर्वृताम् ।
गङ्गां गोकुलसम्बादां दृष्ट्वा स्वर्गोऽपि विस्मृतः ॥ १३.६५.६२ ॥

அன்னம் முதலிய பல வகை பறவைகளால் சூழப்பட்டதும், பசுக்கூட்டங்களால் நெருக்கமானதுமான கங்கையைக் கண்டால் சுவர்க்கமும் மறக்கப்படும்.

13.65.63

न सा प्रीतिर्दिविष्ठस्य सर्वकामानुपाश्नतः ।
सम्भवेद्या परा प्रीतिर्गङ्गायाः पुलिने नृणाम् ॥ १३.६५.६३ ॥

எல்லா விருப்பங்களையும் அனுபவிக்கும் தேவலோகவாசிக்கும் அந்த மேலான மகிழ்ச்சி உண்டாவதில்லை; கங்கைக் கரையில் மனிதர்களுக்கு உண்டாகும் உயர்ந்த மகிழ்ச்சி அது.

13.65.64

वाङ्मन कर्मजैर्ग्रस्तः पापैरपि पुमानिह ।
वीक्ष्य गङ्गां भवेन्मूतो अत्र मे नास्ति संशयः ॥ १३.६५.६४ ॥

வாக்கு, மனம், செயல் ஆகியவற்றால் உண்டான பாவங்களால் பிடிக்கப்பட்ட மனிதனும் இங்கு கங்கையைக் கண்டு விடுதலை பெறுவான்; இதில் எனக்கு ஐயமில்லை.

13.65.65

सप्तावरान्सप्त परान्पितॄंस्तेभ्यश्च ये परे ।
पुमांस्तारयते गङ्गां वीक्ष्य स्पृष्ट्वाऽवगाह्य च ॥ १३.६५.६५ ॥

கங்கையைக் கண்டு, தொட்டு, நீராடுகிற மனிதன், கீழுள்ள ஏழு தலைமுறை மூதாதையரையும், மேலுள்ள ஏழு தலைமுறை மூதாதையரையும், அவர்களுக்கும் மேலானோரையும் கரையேற்றுகிறான்.

13.65.66

श्रुताभिलषिता पीता स्पृष्टा दृष्टाऽवगाहिता ।
गङ्गा तारयते नॄणामुभौ वंशौ विशेषतः ॥ १३.६५.६६ ॥

கேட்கப்பட்ட, விரும்பப்பட்ட, பருகப்பட்ட, தொடப்பட்ட, காணப்பட்ட, நீராடப்பட்ட கங்கை மனிதர்களைக் கரையேற்றுகிறாள்; சிறப்பாக அவர்களின் இரு வம்சங்களையும்.

13.65.67

तत्तीरगानां तपसा श्राद्धपारायणादिभिः ।
गङ्गाद्वारप्रभृतिभिस्तत्तीर्थैर्न परं नृणाम् ॥ १३.६५.६७ ॥

அவளுடைய கரையில் செல்வோருக்குத் தவம், சிராத்தம், பாராயணம் போன்றவற்றாலும், கங்காத்வாரம் முதலான அந்தத் தீர்த்தங்களாலும் மனிதர்களுக்கு இவற்றை விடச் சிறந்தது எதுவும் இல்லை.

13.65.68

सायं प्रातः स्मरेद्गङ्गां नित्यं स्नाने तु कीर्तयेत् ।
तर्पणे पितृपूजासु मरणे चापि संस्मरेत् ॥ १३.६५.६८ ॥

மாலையிலும் காலையிலும் கங்கையை நினைக்க வேண்டும்; நித்ய ஸ்நானத்தின்போது அவளைப் புகழ்ந்து பாட வேண்டும்; தர்ப்பணத்திலும் பித்ரு பூஜையிலும், மரணத்தின்போதும் அவளை நன்கு நினைக்க வேண்டும்.

13.65.69

दर्शनात्स्पर्शनात्पानात्तथा गङ्गेति कीर्तनात् ।
पुनात्युपुण्यान्पुरुषाञ्शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १३.६५.६९ ॥

காண்பதாலும், தொடுவதாலும், பருகுவதாலும், 'கங்கா' என்று புகழ்ந்து கூறுவதாலும் அவள் புண்ணியமற்ற மனிதர்களைக்கூட நூறாயிரம் முறை ஆயிரம் முறை தூய்மைப்படுத்துகிறாள்.

13.65.70

य इच्छेत्सफलं जन्म जीवितं श्रुतमेव च ।
स पितॄंस्तर्पयेद्गङ्गामभिगम्य सुरांस्तथा ॥ १३.६५.७० ॥

தன் பிறப்பும், வாழ்வும், கல்வியும் பயனுள்ளதாக ஆக வேண்டும் என்று விரும்புபவன், கங்கையை அடைந்து பித்ருக்களுக்குத் தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்; தேவர்களையும் அவ்வாறே திருப்திப்படுத்த வேண்டும்.

13.65.71

न श्रुतैर्न च वित्तेन कर्मणा न च तत्फलम् ।
प्राप्नुयात्पुरुषोऽत्यन्तं गङ्गां प्राप्य यदाप्नुयात् ॥ १३.६५.७१ ॥

கல்வியாலும், செல்வத்தாலும், கர்மத்தாலும் மனிதன் முழுமையாக அந்தப் பலனை அடைய முடியாது; கங்கையை அடைந்ததால் அவன் எதை அடைவானோ, அதை அடைகிறான்.

13.65.72

जात्यन्धैरिह तुल्यास्ते मृतैः पङ्गुभिरेव च ।
समर्था ये न पश्यन्ति गङ्गां पुण्यजलां शिवाम् ॥ १३.६५.७२ ॥

புண்ணிய நீரும் மங்களமுமான கங்கையை சக்தியுடன் இருந்தும் காணாதவர்கள், இங்கே பிறவிக் குருடர், இறந்தவர், முடவர் போன்றவர்களுக்கு ஒப்பானவர்கள்.

13.65.73

भूतभव्यभविष्यज्ञैर्महर्षिभिरुपस्थिताम् ।
देवैः सेन्द्रैश्च को गङ्गां नोपसेवेत मानवः ॥ १३.६५.७३ ॥

கடந்த, நிகழ், எதிர்கால அறிவுடைய மகரிஷிகளாலும், இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்களாலும் சேவிக்கப்படும் கங்கையை எந்த மனிதன் சேவிக்காமல் இருப்பான்?

13.65.74

वानप्रस्थैर्गृहस्थैश्च यतिभिर्ब्रह्मचारिभिः ।
विद्यावद्भिः श्रितां गङ्गां पुमान्को नाम नाश्रयेत् ॥ १३.६५.७४ ॥

வானப்பிரஸ்தர், இல்லறத்தார், சந்நியாசிகள், பிரம்மச்சாரிகள், கல்விமான்களால் அடைக்கலமாகக் கொள்ளப்பட்ட கங்கையை எந்த மனிதன் நாடமாட்டான்?

13.65.75

उत्कामद्बिश्च यः प्राणैः प्रयतः शिष्टसम्मतः ।
चिन्तयेन्मनसा गङ्गां स गतिं परमांलभेत् ॥ १३.६५.७५ ॥

ஒழுக்கமுள்ள சான்றோர்களால் மதிக்கப்படும் அடக்கமுள்ளவன், உயிர் பிரியும் நேரத்தில் மனதால் கங்கையை நினைத்தால், அவன் உயர்ந்த கதியை அடைவான்.

13.65.76

न भयेभ्यो भयं तस्य न पापेभ्यो न राजतः ।
आदेहपतनाद्गङ्गामुपास्ते यः पुमानिह ॥ १३.६५.७६ ॥

இங்கு உடல் வீழும் வரை கங்கையை வழிபடும் மனிதனுக்கு எந்த பயத்திலிருந்தும் பயம் இல்லை; பாவங்களிலிருந்தும் அரசனிடமிருந்தும் பயம் இல்லை.

13.65.77

गगनाद्गां पतन्तीं वै महापुण्यां महेश्वरः ।
दधार शिरसा गङ्गां तामेव दिवि सेवते ॥ १३.६५.७७ ॥

ஆகாயத்திலிருந்து பூமிக்கு விழுந்த அந்த மகா புண்ணியமான கங்கையை மகேசுவரன் தன் தலையில் தாங்கினார்; சொர்க்கத்திலும் அவளையே வழிபடுகிறார்.

13.65.78

अलङ्कृतास्त्रयो लोकाः पथिभिर्विमलैस्त्रिभिः ।
यस्तु तस्या जलं सेवेत्क्रतकृत्यः पुमान्भवेत्। ॥ १३.६५.७८ ॥

தூய்மையான மூன்று வழிகளால் மூன்று உலகங்களும் அலங்கரிக்கப்படுகின்றன; அவளுடைய நீரை எவன் சேவிக்கிறானோ அவன் கடமை நிறைவேறியவனாவான்.

13.65.79

दिवि ज्योतिर्यथाऽऽदित्यः पितॄणां चैव चन्द्रमाः ।
देवेश यथा नृणां गङ्गा च सरितां तथा ॥ १३.६५.७९ ॥

வானில் சூரியன் ஒளி போன்றவன்; பிதுர்களுக்குச் சந்திரன் போன்றவன். தேவர்களின் தலைவனே, மனிதர்களுக்குக் கங்கை போல, நதிகளில் அவளே (சிறந்தவள்).

13.65.80

मात्रा पित्रा सुतैर्दारैर्विमुक्तस्य धनेन वा ।
न भवेद्धि तथा दुःखं यथा गङ्गा वियोगजम् ॥ १३.६५.८० ॥

தாய், தந்தை, மக்கள், மனைவியர் அல்லது செல்வத்திலிருந்து பிரிந்தவனுக்கும், கங்கையிடமிருந்து பிரிந்தால் ஏற்படும் துக்கம் போன்றது இருக்காது.

13.65.81

नारण्यैर्नेष्टविषयैर्न सुतैर्न धनागमैः ।
तथा प्रसादो भवति गङ्गां वीक्ष्य यथा भवेत् ॥ १३.६५.८१ ॥

காடுகளாலோ, விருப்பப் பொருட்களாலோ, மக்களாலோ, செல்வ வருவாயாலோ அப்படிப்பட்ட மனத் தெளிவு உண்டாவதில்லை; கங்கையைக் கண்டால் அது உண்டாகும்.

13.65.82

पूर्णमिन्दुं यथा दृष्ट्वा नृणां दृष्टिः प्रसीदति ।
तथा त्रिपथगां दृष्ट्वा नृणां दृष्टिः प्रसीदति ॥ १३.६५.८२ ॥

முழு நிலவைக் கண்டு மனிதர்களின் பார்வை தெளிவடைவது போல, மூவுலகப் பாதையாகிய கங்கையைக் கண்டு மனிதர்களின் பார்வை தெளிவடைகிறது.

13.65.83

तद्भावस्तद्गतमनास्तन्निष्ठस्तत्परायणः ।
गङ्गांयोऽनुगतो भक्त्यास तस्याः प्रियतां व्रजेत् ॥ १३.६५.८३ ॥

அவளிடம் மனத்தைப் பதித்து, அவளையே நிலையாகவும் உயர் புகலிடமாகவும் கொண்டு, பக்தியுடன் கங்கையைப் பின்பற்றுபவன் அவளுக்குப் பிரியமானவனாகும் நிலையை அடைவான்.

13.65.84

भूस्थैः खस्थैर्दिविष्ठैश्च भूतैरुच्चावचैरपि ।
गङ्गा विगाह्या सततमेतत्कार्यतमं सताम् ॥ १३.६५.८४ ॥

நிலத்தில் இருப்பவர்களும், ஆகாயத்தில் இருப்பவர்களும், சுவர்க்கத்தில் இருப்பவர்களும், உயர்ந்தவர்களும் தாழ்ந்தவர்களுமான உயிரினங்களும் எப்போதும் கங்கையில் நீராட வேண்டும்; இதுவே சான்றோர்களின் மிகச் சிறந்த கடமை.

13.65.85

विश्वलोकेषु पुण्यत्वाद्गङ्गायाः प्रथितं यशः ।
दुर्मृताननपत्यांश्च सा मृताननयद्दिवम्।
यत्पुत्रान्सगरस्येतो भस्माख्याननयद्दिवम् ॥ १३.६५.८५ ॥

உலகங்கள் அனைத்திலும் கங்கையின் புனிதத்தால் அவளுடைய புகழ் பரவியுள்ளது. அவள் அகாலத்தில் இறந்தவர்களையும் மக்கட்பேறு இல்லாதவர்களையும் இறந்தவர்களையும் சொர்க்கத்திற்கு அழைத்துச் சென்றாள்; சகரனின் புதல்வர்கள் இங்கே சாம்பல் என்று அழைக்கப்பட்டவர்களையும் சொர்க்கத்திற்கு அழைத்துச் சென்றாள்.