Mahābhārata · Adhyāya 13.65
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.65.1
बृहस्पतिसमं बुद्ध्या क्षमया ब्रह्मणः समम् ।
पराक्रमे शक्रसममादित्यसमतेजसम् ॥ १३.६५.१ ॥
Igual a Bṛhaspati em intelecto, igual a Brahmā em paciência, igual a Indra em bravura e igual ao sol em esplendor.
13.65.2
गाङ्गेयमर्जुनेनाजौ निहतं भूरितेजसम् ।
भ्रातृभिः सहितोऽन्यैश्च पर्यपृच्छद्युधिष्ठिरः ॥ १३.६५.२ ॥
Yudhiṣṭhira, junto com seus irmãos e outros, perguntou sobre o filho de Gaṅgā, de grande esplendor, morto em batalha por Arjuna.
13.65.3
शयानं वीरशयने कालाकाङ्क्षिणमच्युतम् ।
आजग्मुर्भरतश्रेष्ठं द्रष्टुकामा महर्षयः ॥ १३.६५.३ ॥
Os grandes sábios vieram, desejosos de ver o Imutável, o melhor dos Bharatas, deitado no leito dos heróis e aguardando a hora da morte.
13.65.4
अत्रिर्वसिष्ठोऽथ भृगुः पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः ।
अङ्गिरा गौतमोऽगस्त्यः सुमतिः सुयतात्मवान् ॥ १३.६५.४ ॥
Atri, Vasiṣṭha, Bhṛgu, Pulastya, Pulaha, Kratu, Aṅgiras, Gautama, Agastya, Sumati e aquele de alma bem contida.
13.65.5
विश्वामित्रः स्थूलगिराः संवर्तः प्रमतिर्दमः ।
बृहस्पत्युशनोव्यासश्च्यवनः फाश्यपो ध्रुवः ॥ १३.६५.५ ॥
Viśvāmitra, Sthūlagirā, Saṃvarta, Pramati, Dama, Bṛhaspati, Uśanas, Vyāsa, Cyavana, o descendente de Kāśyapa e Dhruva.
13.65.6
दुर्वासा जमदग्निश्च मार्कण्डेयोऽथ गालवः ।
भरद्वाजोऽथ रैभ्यश्चक यवक्रीतस्त्रितस्तथा ॥ १३.६५.६ ॥
Durvāsas, Jamadagni, depois Mārkaṇḍeya, Gālava, depois Bharadvāja, Raibhya, Cakra, Yavakrīta e Trita igualmente.
13.65.7
स्थूलाक्षः शबलाक्षश्च कण्वो मेधातिथिः कृशः ।
नारदः पर्वतश्चैव सुधन्वाऽथैकतो द्विजः ॥ १३.६५.७ ॥
Sthūlākṣa e Śabalākṣa, Kaṇva, Medhātithi, Kṛśa, Nārada, Parvata, Sudhanvan e um brâmane também estavam lá.
13.65.8
नितंभूर्भुवनो धौम्यः शतानन्दोऽकृतव्रणः ।
जामदग्र्यस्तथा रामः कचश्चेत्येवमादयः।
समागता महात्मानो भीष्मं द्रष्टुं महर्षयः ॥ १३.६५.८ ॥
Nitambhū, Bhuvana, Dhaumya, Śatānanda, Akṛtavraṇa, Rāma, filho de Jamadagni, Kaca e outros grandes sábios magnânimos como eles se reuniram para ver Bhīṣma.
13.65.9
तेषां महात्मनां पूजामागतानां युधिष्ठिरः ।
भ्रातृभिः सहितश्चक्रे यतावदनुपूर्वशः ॥ १३.६५.९ ॥
Yudhiṣṭhira, junto com seus irmãos, prestou a devida honra, na ordem certa, àqueles magnânimos que tinham chegado.
13.65.10
ते पूजिताः सुखासीनाः कथाश्रक्रुर्महर्षयः ।
भीष्माश्रिताः सुमधुराः सर्वेन्द्रियमनोहराः ॥ १३.६५.१० ॥
Honrados e sentados à vontade, os grandes sábios começaram a contar histórias centradas em Bhīṣma, muito doces e deleitosas para todos os sentidos e para a mente.
13.65.11
भीष्मस्तेषां कथाः श्रुत्वा ऋषीणां भावितात्मनाम् ।
मेने दिविष्ठमात्मानं तुष्ट्या परमया युतः ॥ १३.६५.११ ॥
Tendo ouvido as histórias daqueles sábios de almas purificadas, Bhīṣma, cheio de suprema satisfação, considerou-se morando no céu.
13.65.12
ततस्ते भीष्ममामन्त्र्य पाण्डवांश्च महर्षयः ।
अन्तर्धानं गताः सर्वे सर्वेषामेव पश्यताम् ॥ १३.६५.१२ ॥
Então os grandes sábios, despedindo-se de Bhīṣma e dos Pāṇḍavas, desapareceram todos à vista de todos.
13.65.13
तानृषीन्सुमहाभागानन्तर्धानगतानपि ।
पाण्डवास्तुष्टुवुः सर्वे प्रणेमुश्च मुहुर्मुहुः ॥ १३.६५.१३ ॥
Os Pāṇḍavas todos louvaram aqueles sábios de grande fortuna, ainda que tivessem desaparecido, e se prostraram diante deles repetidas vezes.
13.65.14
प्रसन्नमनसः सर्वे गाङ्गेयं कुरुसत्तमम् ।
उपतस्थुर्यथोद्यन्तमादित्यं मन्त्रकोविदाः ॥ १३.६५.१४ ॥
Com ânimo alegre, todos, versados nos mantras, aproximaram-se de Gāṅgeya, o melhor dos Kuru, como do sol nascente.
13.65.15
प्रभावं तपसस्तेषामृषीणां वीक्ष्य पाण्डवाः ।
प्रकाशन्तो दिशः सर्वा विस्मयं परमं ययुः ॥ १३.६५.१५ ॥
Vendo o poder da austeridade daqueles sábios, os Pāṇḍavas, enquanto todas as direções resplandeciam, ficaram tomados de imensa admiração.
13.65.16
महाभाग्यं परं तेषामृषीणामनुचिन्त्य ते ।
पाण्डवाः सह भीष्मेण कथाश्चक्रुस्तदाश्रयाः ॥ १३.६५.१६ ॥
Refletindo sobre a suprema grande fortuna daqueles sábios, os Pāṇḍavas, apoiados em Bhīṣma, começaram a conversar com ele.
13.65.17
कथान्ते शिरसा पादौ स्पृष्ट्वा भीष्मस्य पाण्डवः ।
धर्म्यं धर्मसुतः प्रश्नं पर्यपृच्छद्युधिष्ठिरः ॥ १३.६५.१७ ॥
No fim da conversa, Yudhiṣṭhira, filho de Dharma e Pāṇḍava, tocou com a cabeça os pés de Bhīṣma e fez uma pergunta sobre o dharma.
13.65.18
के देशाः के जनपदा आश्रमाः के च पर्वताः ।
प्रकृष्टाः पुण्यतः काश्च ज्ञेया नद्यः पितामह ॥ १३.६५.१८ ॥
Quais são as regiões, os países, os eremitérios e as montanhas? Quais são os mais excelentes em mérito, e quais rios devem ser conhecidos, ó avô?
13.65.19
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
शिलोच्छवृत्तेः संवादं सिद्धस्य च युधिष्ठिर ॥ १३.६५.१९ ॥
Yudhiṣṭhira, aqui também se recorda este antigo diálogo entre um colhedor de restos de grãos e um sábio perfeito.
13.65.20
इमां कश्चित्परिक्रम्य पृथिवीं शैलभूषणाम् ।
असकृद्द्विपदां श्रेष्ठः श्रेष्ठस्य गृहमेधिनः ॥ १३.६५.२० ॥
Tendo percorrido repetidas vezes esta terra adornada de montanhas, um certo homem excelente chegou à casa de um excelente chefe de família.
13.65.21
शिलवृत्तेर्गृहं प्राप्तः स तेन विधिनाऽर्चितः ।
उवास रजनीं तत्र सुमुखः सुखभागृषिः ॥ १३.६५.२१ ॥
Chegou à casa do colhedor, que o honrou segundo o rito; e aquele sábio de semblante alegre, partícipe da felicidade, ali passou a noite.
13.65.22
शिलवृत्तिस्तु यत्कृत्यं प्रातस्तत्कृतवाञ्शुचिः ।
कृतकृत्यमुपातिष्ठत्सिद्धं तमतिथिं तदा ॥ १३.६५.२२ ॥
O colhedor, puro, cumpriu ao amanhecer o que devia fazer; depois, cumpridos os deveres, apresentou-se para servir o hóspede, o sábio perfeito.
13.65.23
तौ समेत्य महात्मानौ सुखासीनौ कथाः शुभाः ।
चक्रतुर्वेदसम्बद्धास्तच्छेषकृतलक्षणाः ॥ १३.६५.२३ ॥
Os dois magnânimos se encontraram, sentaram-se à vontade e conduziram conversas auspiciosas ligadas aos Vedas, marcadas pelos restos daquele rito.
13.65.24
शिलवृत्तिः कथान्ते तु सिद्धमामन्त्र्य यत्नतः ।
प्रश्नं पप्रच्छ मेधावी यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ १३.६५.२४ ॥
Ao fim da conversa, o sábio colhedor, dirigindo-se cuidadosamente ao sábio perfeito, fez a mesma pergunta que tu me fazes.
13.65.25
केदेशाः के जनपदाः केऽऽश्रमाः के च पर्वताः ।
प्रकृष्टाः पुण्यतः काश्च ज्ञेया नद्यस्तदुच्यताम् ॥ १३.६५.२५ ॥
Quais regiões, quais reinos, quais eremitérios e quais montanhas são os mais excelentes em mérito? Quais rios devem ser conhecidos? Que se diga.
13.65.26
ते देशास्ते जनपदास्तेऽऽश्रमास्ते च पर्वताः ।
येषां भागीरथी गङ्गा मध्येनैति रारिद्वरा ॥ १३.६५.२६ ॥
Essas são as regiões, esses os reinos, esses os eremitérios e essas as montanhas, no meio das quais corre o Gaṅgā Bhāgīrathī entre as rochas.
13.65.27
तपसा ब्रह्मचर्येण यज्ञैस्त्यागेन वा पुनः ।
गतिं तां न लभेज्जन्तुर्गङ्गां संसेव्य यां लभेत् ॥ १३.६५.२७ ॥
Pela austeridade, pela castidade, pelos sacrifícios ou ainda pela renúncia, um ser vivo não alcançaria aquela meta que alcança servindo ao Gaṅgā.
13.65.28
स्पष्टानि येषां गाङ्गेयैस्तोयैर्गात्राणि देहिनाम् ।
न्यस्तानि न पुनस्तेषां त्यागः स्वर्गाद्विधीयते ॥ १३.६५.२८ ॥
Para aqueles seres encarnados cujos corpos foram tocados pelas águas do Gaṅgā, ou nelas depositados, não se prescreve nova queda do céu.
13.65.29
सर्वाणि येषां गाङ्गेयैस्तोयैः कार्याणि देहिनाम् ।
गां त्यक्त्वा मानवा विप्र दिवि तिष्ठन्ति ते जनाः ॥ १३.६५.२९ ॥
Ó brâmane, aqueles seres encarnados para quem todos os ritos são feitos com as águas do Gaṅgā — esses homens, deixando a terra, habitam no céu.
13.65.30
पूर्वे वयसि कर्माणि कृत्वा पापानि ये नराः ।
पश्चाद्गङ्गां निषेवन्ते तेऽपि यान्त्युत्तमां गतिम् ॥ १३.६५.३० ॥
Aqueles homens que, tendo cometido ações pecaminosas na juventude, depois servem ao Gaṅgā — também esses alcançam a meta suprema.
13.65.31
युक्ताश्च पातकैस्त्यक्त्वा देहं शुद्धा भवन्ति ते ।
मुच्यन्ते देहसंत्यागाद्गङ्गायमुनसङ्गमे ॥ १३.६५.३१ ॥
Os que estavam ligados aos pecados, ao abandonar o corpo, tornam-se puros. Na confluência do Gaṅgā e do Yamunā são libertos pelo abandono do corpo.
13.65.32
स्नातानां शुचिभिस्तोयैर्गाङ्गेयैः प्रयतात्मनाम् ।
व्युष्टिर्भवति या पुंसां न सा क्रतुशतैरपि ॥ १३.६५.३२ ॥
O resultado luminoso que vem aos homens que se banharam nas águas puras do Gaṅgā, com a mente controlada, não se alcança nem com cem sacrifícios.
13.65.33
यावदस्थि मनुष्यस्य गङ्गातोयेषु तिष्ठति ।
तावद्वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते ॥ १३.६५.३३ ॥
Enquanto o osso de um homem permanecer nas águas do Gaṅgā, ele será honrado por milhares de anos no mundo celestial.
13.65.34
अपहत्य तमस्तीव्रं यथा भात्युदये रविः ।
तथाऽपहत्य पाप्मानं भाति गङ्गाजलोक्षितः ॥ १३.६५.३४ ॥
Como o sol, ao nascer, dissipa a densa escuridão e brilha, assim quem é aspergido com a água do Gaṅgā, dissipando o pecado, resplandece.
13.65.35
विसोमा इव शर्वर्यो विपुष्पास्तरवो यथा ।
तद्वद्देशा दिशश्चैव हीना गङ्गाजलैः शिवैः ॥ १३.६५.३५ ॥
Como noites sem lua e árvores sem flores, assim as regiões e as direções ficam privadas das águas auspiciosas do Gaṅgā.
13.65.36
वर्णाश्रमा यथा सर्वे धर्मज्ञानविवर्जिताः ।
क्रतवश्च यथाऽसोमास्तथा गङ्गां विना जगत् ॥ १३.६५.३६ ॥
Como todos os varṇas e āśramas privados do conhecimento do dharma, e como os sacrifícios sem soma, assim é o mundo sem o Gaṅgā.
13.65.37
यथा हीनं नभोऽर्केण भूः शैलैः खं च वायुना ।
तथा देशा दिशश्चैव गङ्गाहीना न संशयः ॥ १३.६५.३७ ॥
Assim como o céu sem o sol, a terra sem montanhas e o espaço sem vento, assim são as regiões e as direções sem o Gaṅgā; não há dúvida.
13.65.38
त्रिषु लोकेषु ये केचित्प्राणिनः सर्व एव ते ।
तर्प्यमाणाः परां तृप्तिं यान्ति गङ्गाजलैः शुभैः ॥ १३.६५.३८ ॥
Todos os seres vivos dos três mundos, saciados com as águas auspiciosas do Gaṅgā, alcançam a suprema satisfação.
13.65.39
अन्ये च देवा मुनयः प्रेतानि पितृभिः सह ।
तर्पितास्तृप्तिमायान्ति त्रिषु लोकेषु सर्वशः ॥ १३.६५.३९ ॥
Outros deuses, sábios e os espíritos dos falecidos junto com os antepassados, saciados, alcançam a satisfação em todos os lugares dos três mundos.
13.65.40
यस्तु सूर्येण निष्टप्तं गाङ्गेयं पिबते जलम् ।
गवां निर्हरनिर्मुक्ताद्यावकात्तद्विशिष्यते ॥ १३.६५.४० ॥
Quem bebe a água do Gaṅgā aquecida pelo sol supera até o mingau de cevada purificado do esterco de vaca.
13.65.41
इन्द्रव्रतसहस्रं तु यश्चोरत्कायशोधनम् ।
पिवेद्यश्चापि गङ्गाम्यः समौ स्यातां न वा समौ ॥ १३.६५.४१ ॥
Se quem realiza mil votos de Indra e quem bebe a água do Gaṅgā para purificar o corpo são iguais ou não, é matéria a ser considerada.
13.65.42
तिष्ठेद्युगसहस्रं तु पदेनैकेन यः पुमान् ।
मासमेकं तु गङ्गायां समौ स्यातां न वा सभौ ॥ १३.६५.४२ ॥
Se um homem que permanece sobre um pé por mil yugas e um homem que permanece um mês no Gaṅgā são iguais ou não, é matéria a ser considerada.
13.65.43
लम्बतेऽवाक्शिरा यस्तु युगानामयुतं पुमान् ।
तिष्ठेद्यथेष्टं यश्चापि गङ्गायां स विशिष्यते ॥ १३.६५.४३ ॥
O homem que fica pendurado de cabeça para baixo por dez mil eras, ou que permanece de pé no Gaṅgā pelo tempo que desejar, é o que se distingue.
13.65.44
अग्नौ प्रास्तं प्रधूयेत यथा तूलं द्विजोत्तम ।
तथा गङ्गावगाढस्य सर्वपापं प्रधूयते ॥ १३.६५.४४ ॥
Ó melhor dos duas vezes nascidos, assim como o algodão lançado ao fogo é consumido, assim todos os pecados de quem mergulhou no Gaṅgā são sacudidos e destruídos.
13.65.45
भूतानामिह सर्वेषां दुःखोपहतचेतसाम् ।
गतिमन्वेषमाणानां न गङ्गासदृशी गतिः ॥ १३.६५.४५ ॥
Para todos os seres aqui, cujas mentes são feridas pela dor e que buscam refúgio, não há refúgio como o Gaṅgā.
13.65.46
भवन्ति निर्विषाः सर्पा यथा तार्क्ष्यस्य दर्शनात् ।
गङ्गाया दर्शनातद्वत्सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १३.६५.४६ ॥
Assim como as serpentes ficam sem veneno à vista de Tārkṣya (Garuḍa), assim pela visão do Gaṅgā um homem é libertado de todos os pecados.
13.65.47
अप्रतिष्ठाश्च ये केचिदधर्मशरणाश्च ये ।
येषां प्रतिष्ठा गङ्गेह शरणं शर्म वर्म च। ॥ १३.६५.४७ ॥
Quem quer que esteja sem fundamento, e os que tomam a injustiça por refúgio, para eles aqui o Gaṅgā é fundamento, refúgio, alegria e armadura.
13.65.48
प्रकृष्टैरशुभैर्ग्रस्ताननेकैः पुरुषाधमान् ।
पततो नरके गङ्गा संश्रितान्प्रेत्य तारयेत् ॥ १३.६५.४८ ॥
O Gaṅgā, depois da morte, salva os mais baixos dos homens, agarrados por muitos males extremos e caindo para o inferno, que se acolheram a ela.
13.65.49
ते संविभक्ता मुनिभिर्नूनं देवैः सवासवैः ।
येऽभिगच्छन्ति सततं गङ्गां मतिमतांवर ॥ १३.६५.४९ ॥
Aqueles que constantemente vão ao Gaṅgā são certamente repartidos pelos sábios e pelos deuses junto com Vāsava, o melhor dos sábios.
13.65.50
विनयाचारहीनाश्च अशिवाश्च नराधमाः ।
ते भवन्ति शिवा विप्र ये वै गङ्गामुपाश्रिताः ॥ १३.६५.५० ॥
Homens desprovidos de humildade e boa conduta, inauspiciosos e os mais baixos dos homens, ó brâmane, que se refugiaram no Gaṅgā, tornam-se auspiciosos.
13.65.51
यथा सुराणामभृतं पितॄणां च यथा स्वधा ।
सुधा यथा च नागानां तथा गङ्गाजलं नृणाम् ॥ १३.६५.५१ ॥
Assim como o néctar é para os deuses, a svadhā para os antepassados e a sudhā para as serpentes, assim é a água do Gaṅgā para os homens.
13.65.52
उपासते यथा बाला मातरं क्षुधयाऽर्दिताः ।
श्रेयस्कामास्तथा गङ्गामुपासन्तीह देहिनः ॥ १३.६५.५२ ॥
Assim como crianças famintas atendem a sua mãe, assim os seres encarnados que desejam o bem veneram aqui o Gaṅgā.
13.65.53
स्वायंभुवं यथा स्थानं सर्वेषां श्रेष्ठमुच्यते ।
स्थानानां सरितां श्रेष्ठा गङ्गा तद्वदिहोच्यते ॥ १३.६५.५३ ॥
Assim como a morada do Svayambhū é dita a melhor de todas, assim, entre os lugares e os rios, o Gaṅgā é aqui declarado o melhor.
13.65.54
उपजीव्या यथा धेनुर्लोकानां ब्राह्ममेव वा ।
हविषां तु यथा सोमस्तरणेषु तथा त्वियम् ॥ १३.६५.५४ ॥
Assim como a vaca é o sustento dos mundos, ou o Brahman (o Veda), e como o Soma está entre as oblações, assim é esta (o Gaṅgā) entre os meios de travessia.
13.65.55
यथोपजीविनां धेनुर्देवादीनां परा स्मृता ।
तथोपजीविनां गङ्गा सर्वप्राणभृतामिह ॥ १३.६५.५५ ॥
Assim como a vaca é considerada a suprema para os deuses e outros que dela vivem, assim o Gaṅgā é o supremo aqui para todos os seres vivos que dele vivem.
13.65.56
देवाः सोमार्कसंस्थानि यता सत्रादिभिर्मखैः ।
अमृतान्युपजीवन्ति तथा गङ्गाजलं नराः ॥ १३.६५.५६ ॥
Assim como os deuses vivem dos néctares obtidos das moradas de Soma e do sol pelos sacrifícios como o satra, assim os homens vivem da água do Gaṅgā.
13.65.57
जाह्नवीपुलिनोत्थाभिः सिकताभिः समुक्षितम् ।
आत्मानं मन्यते लोको दिविष्ठमिव शोभितम् ॥ १३.६५.५७ ॥
O homem aspergido com a areia surgida das margens do Jāhnavī julga-se adornado como se habitasse o céu.
13.65.58
जाह्नवीतीरसम्भूतां मृदं मूर्ध्ना बिभर्ति यः ।
बिभर्ति रूपं सोऽर्कस्य तमोनाशाय निर्मलम् ॥ १३.६५.५८ ॥
Quem carrega sobre a cabeça o barro nascido da margem do Jāhnavī porta a forma pura do sol, para a destruição das trevas.
13.65.59
गङ्गोर्मिभिरथो दिग्धः पुरुषं पवनो यदा ।
स्पृश्यते सोऽस्य पाप्मानं सद्य एवापकर्षति ॥ १३.६५.५९ ॥
Quando o vento, aspergido pelas ondas do Gaṅgā, toca um homem, afasta de imediato o seu pecado.
13.65.60
व्यसनैरभितप्तस्य नरस्य विनशिष्यतः ।
गङ्गादर्शनजा प्रीतिर्व्यसनान्यपकर्षति ॥ १३.६५.६० ॥
Para o homem atormentado pelas calamidades e prestes a perecer, a alegria nascida de ver o Gaṅgā afasta suas calamidades.
13.65.61
हंसारावैः कोकरवै रवैरन्यैश्च पक्षिणाम् ।
पस्पर्ध गङ्गा गन्धर्वान्पुलिनैश्च शिलोच्चयान् ॥ १३.६५.६१ ॥
Com os clamores dos cisnes, os grasnidos dos kokas e as vozes de outras aves, o Gaṅgā rivalizava com os Gandharvas, com seus bancos de areia e com os amontoados de rochas.
13.65.62
हंसादिभिः सुबहुभिर्विविधैः पक्षिभिर्वृताम् ।
गङ्गां गोकुलसम्बादां दृष्ट्वा स्वर्गोऽपि विस्मृतः ॥ १३.६५.६२ ॥
Ao ver o Gaṅgā, cercado de muitas espécies de aves, cisnes e outras, e repleto de rebanhos de vacas, até o céu é esquecido.
13.65.63
न सा प्रीतिर्दिविष्ठस्य सर्वकामानुपाश्नतः ।
सम्भवेद्या परा प्रीतिर्गङ्गायाः पुलिने नृणाम् ॥ १३.६५.६३ ॥
A alegria que surge nos homens à margem do Gaṅgā não é a mesma que surge até no habitante do céu que desfruta de todos os desejos.
13.65.64
वाङ्मन कर्मजैर्ग्रस्तः पापैरपि पुमानिह ।
वीक्ष्य गङ्गां भवेन्मूतो अत्र मे नास्ति संशयः ॥ १३.६५.६४ ॥
Mesmo um homem preso por pecados nascidos da fala, da mente e da ação se liberta aqui ao ver o Gaṅgā; disso não tenho dúvida.
13.65.65
सप्तावरान्सप्त परान्पितॄंस्तेभ्यश्च ये परे ।
पुमांस्तारयते गङ्गां वीक्ष्य स्पृष्ट्वाऽवगाह्य च ॥ १३.६५.६५ ॥
O homem que, tendo visto, tocado e banhado-se no Gaṅgā, liberta os sete ancestrais inferiores e os sete superiores, e os que estão além deles.
13.65.66
श्रुताभिलषिता पीता स्पृष्टा दृष्टाऽवगाहिता ।
गङ्गा तारयते नॄणामुभौ वंशौ विशेषतः ॥ १३.६५.६६ ॥
O Gaṅgā, do qual se ouve falar, que se deseja, que se bebe, se toca, se vê ou no qual se banha, liberta os homens, especialmente as duas linhagens deles.
13.65.67
तत्तीरगानां तपसा श्राद्धपारायणादिभिः ।
गङ्गाद्वारप्रभृतिभिस्तत्तीर्थैर्न परं नृणाम् ॥ १३.६५.६७ ॥
Para os que vão às suas margens, nada é mais elevado para os homens do que a austeridade, os ritos ancestrais, a recitação e aqueles vaus sagrados começando por Gaṅgādvāra.
13.65.68
सायं प्रातः स्मरेद्गङ्गां नित्यं स्नाने तु कीर्तयेत् ।
तर्पणे पितृपूजासु मरणे चापि संस्मरेत् ॥ १३.६५.६८ ॥
Ao entardecer e pela manhã deve-se lembrar do Gaṅgā; no banho diário deve-se proclamar o seu nome; na libação, no culto aos antepassados e mesmo na morte deve-se lembrá-la bem.
13.65.69
दर्शनात्स्पर्शनात्पानात्तथा गङ्गेति कीर्तनात् ।
पुनात्युपुण्यान्पुरुषाञ्शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १३.६५.६९ ॥
Por vê-la, tocá-la, bebê-la e proclamar o nome 'Gaṅgā', ela purifica até homens sem mérito, centenas e milhares de vezes.
13.65.70
य इच्छेत्सफलं जन्म जीवितं श्रुतमेव च ।
स पितॄंस्तर्पयेद्गङ्गामभिगम्य सुरांस्तथा ॥ १३.६५.७० ॥
Quem deseja que seu nascimento, sua vida e seu saber deem fruto deve ir ao Gaṅgā e saciar os antepassados, e do mesmo modo os deuses.
13.65.71
न श्रुतैर्न च वित्तेन कर्मणा न च तत्फलम् ।
प्राप्नुयात्पुरुषोऽत्यन्तं गङ्गां प्राप्य यदाप्नुयात् ॥ १३.६५.७१ ॥
Nem pelo saber, nem pela riqueza, nem pela ação ritual o homem alcança plenamente aquele fruto que obtém ao chegar ao Gaṅgā.
13.65.72
जात्यन्धैरिह तुल्यास्ते मृतैः पङ्गुभिरेव च ।
समर्था ये न पश्यन्ति गङ्गां पुण्यजलां शिवाम् ॥ १३.६५.७२ ॥
Os que, podendo, não contemplam o Gaṅgā, de águas meritórias e auspiciosas, são aqui como os cegos de nascença, como os mortos e como os coxos.
13.65.73
भूतभव्यभविष्यज्ञैर्महर्षिभिरुपस्थिताम् ।
देवैः सेन्द्रैश्च को गङ्गां नोपसेवेत मानवः ॥ १३.६५.७३ ॥
Que homem não serviria o Ganges, frequentado pelos grandes sábios que conhecem passado, presente e futuro, e pelos deuses junto com Indra?
13.65.74
वानप्रस्थैर्गृहस्थैश्च यतिभिर्ब्रह्मचारिभिः ।
विद्यावद्भिः श्रितां गङ्गां पुमान्को नाम नाश्रयेत् ॥ १३.६५.७४ ॥
Que homem não buscaria refúgio no Ganges, procurado por eremitas, chefes de família, ascetas, estudantes celibatários e sábios?
13.65.75
उत्कामद्बिश्च यः प्राणैः प्रयतः शिष्टसम्मतः ।
चिन्तयेन्मनसा गङ्गां स गतिं परमांलभेत् ॥ १३.६५.७५ ॥
O homem disciplinado, aprovado pelos virtuosos, que, ao expirar seus alentos vitais, medita no Ganges com a mente, alcança a meta suprema.
13.65.76
न भयेभ्यो भयं तस्य न पापेभ्यो न राजतः ।
आदेहपतनाद्गङ्गामुपास्ते यः पुमानिह ॥ १३.६५.७६ ॥
Para o homem que aqui adora o Ganges até a queda do corpo, não há medo de nenhum medo, nem dos pecados, nem do rei.
13.65.77
गगनाद्गां पतन्तीं वै महापुण्यां महेश्वरः ।
दधार शिरसा गङ्गां तामेव दिवि सेवते ॥ १३.६५.७७ ॥
A grande sagrada Gaṅgā, caindo do céu à terra, Maheśvara a recebeu na cabeça, e também no céu a serve.
13.65.78
अलङ्कृतास्त्रयो लोकाः पथिभिर्विमलैस्त्रिभिः ।
यस्तु तस्या जलं सेवेत्क्रतकृत्यः पुमान्भवेत्। ॥ १३.६५.७८ ॥
Os três mundos são adornados por três caminhos puros; o homem que serve sua água torna-se alguém que cumpriu seu dever.
13.65.79
दिवि ज्योतिर्यथाऽऽदित्यः पितॄणां चैव चन्द्रमाः ।
देवेश यथा नृणां गङ्गा च सरितां तथा ॥ १३.६५.७९ ॥
Como o sol é a luz no céu e a lua é para os antepassados, ó senhor dos deuses, assim é o Gaṅgā para os homens entre os rios.
13.65.80
मात्रा पित्रा सुतैर्दारैर्विमुक्तस्य धनेन वा ।
न भवेद्धि तथा दुःखं यथा गङ्गा वियोगजम् ॥ १३.६५.८० ॥
Nem quem está separado de mãe, pai, filhos, esposas ou riqueza sofre tanto quanto a dor nascida da separação do Gaṅgā.
13.65.81
नारण्यैर्नेष्टविषयैर्न सुतैर्न धनागमैः ।
तथा प्रसादो भवति गङ्गां वीक्ष्य यथा भवेत् ॥ १३.६५.८१ ॥
Nem pelas florestas, nem pelos objetos desejados, nem pelos filhos, nem pelos ganhos de riqueza surge tal alegria como a que surge ao contemplar o Gaṅgā.
13.65.82
पूर्णमिन्दुं यथा दृष्ट्वा नृणां दृष्टिः प्रसीदति ।
तथा त्रिपथगां दृष्ट्वा नृणां दृष्टिः प्रसीदति ॥ १३.६५.८२ ॥
Assim como o olhar dos homens se alegra ao contemplar a lua cheia, assim se alegra ao contemplar o Gaṅgā de três caminhos.
13.65.83
तद्भावस्तद्गतमनास्तन्निष्ठस्तत्परायणः ।
गङ्गांयोऽनुगतो भक्त्यास तस्याः प्रियतां व्रजेत् ॥ १३.६५.८३ ॥
Quem, com a mente e o ser fixos nela, tendo-a como suprema refúgio, segue o Gaṅgā com devoção, alcança ser amado por ela.
13.65.84
भूस्थैः खस्थैर्दिविष्ठैश्च भूतैरुच्चावचैरपि ।
गङ्गा विगाह्या सततमेतत्कार्यतमं सताम् ॥ १३.६५.८४ ॥
Os seres da terra, do céu e do paraíso, elevados e humildes, devem sempre banhar-se no Gaṅgā; este é o dever mais importante dos bons.
13.65.85
विश्वलोकेषु पुण्यत्वाद्गङ्गायाः प्रथितं यशः ।
दुर्मृताननपत्यांश्च सा मृताननयद्दिवम्।
यत्पुत्रान्सगरस्येतो भस्माख्याननयद्दिवम् ॥ १३.६५.८५ ॥
Em todos os mundos, sua glória é renomada pela santidade do Gaṅgā. Ela conduziu ao céu os que morreram prematuramente, os sem descendência e os mortos; e conduziu ao céu os filhos de Sagara, que aqui eram chamados de cinzas.
13.65.86
वाय्वीरिताभिः सुमनोहराभि-
र्द्रुताभिरत्यर्थसमुत्थिताभिः।
गङ्गोर्मिभिर्भानुमतीभिरिद्धाः ।
सहस्ररश्मिप्रतिमा भवन्ति ॥ १३.६५.८६ ॥
Iluminados pelas ondas do Gaṅgā, agitadas pelo vento, muito deliciosas, rápidas, erguendo-se bem alto, tornam-se semelhantes ao sol de mil raios.
13.65.87
पयस्विनीं घृतिनीमत्युदारां ।
समृद्धिनीं वेगिनीं दुर्विगाह्याम्।
गङ्गां गत्वा यैः शरीरं विसृष्टं ।
गता धीरस्ते विबुधैः समत्वम् ॥ १३.६५.८७ ॥
Aqueles homens firmes que, tendo ido ao Gaṅgā — rica em água, nutritiva como o ghee, muito generosa, próspera, veloz e difícil de penetrar — ali abandonaram seus corpos, alcançaram a igualdade com os deuses.
13.65.88
अन्धाञ्चडान्द्रव्यहीनांश्च गङ्गा ।
यशस्विनी बृहती विश्वरूपा।
देवैः सेन्द्रैर्मुनिभिर्मानवैश्च ।
निषेविता सर्वकामैर्युनक्ति ॥ १३.६५.८८ ॥
Até os cegos, os cruéis e os desprovidos, o Gaṅgā gloriosa, vasta, de todas as formas, servida pelos deuses com Indra, pelos sábios e pelos homens, os une, com todos os desejos realizados, (ao objetivo supremo).
13.65.89
ऊर्जस्वतीं मधुमतीं महापुण्यां त्रिवर्त्मगाम् ।
त्रिलोकगोप्त्रीं ये गङ्गां संश्रितास्ते दिवं गताः ॥ १३.६५.८९ ॥
Aqueles que se refugiaram no Gaṅgā — cheia de vigor, doce, muito sagrada, que flui por três caminhos, protetora dos três mundos — foram para o céu.
13.65.90
यो वत्स्यति द्रक्ष्यति वाऽपि मर्त्य-
स्मस्मै प्रयच्छन्ति सुखानि देवाः।
तद्भाविताः स्पर्शनदर्शनेन ।
इष्टां गतिं तस्य सुरा दिशन्ति ॥ १३.६५.९० ॥
Quem habitar junto ao Gaṅgā, ou mesmo a vir, a esse mortal os deuses concedem felicidade; purificados pelo seu toque e visão, os deuses lhe concedem o destino desejado.
13.65.91
दक्षां पृश्निं बृहतीं विप्रकृष्टां ।
शिवामृद्धां भागिनीं सुप्रसन्नाम्।
विभावरीं सर्वभूतप्रतिष्ठां ।
गङ्गां गता ये त्रिदिवं गतास्ते ॥ १३.६५.९१ ॥
Aqueles que foram ao Gaṅgā — hábil, malhada, vasta, de longo alcance, auspiciosa, próspera, dadora de porções, muito benévola, radiante, sustento de todos os seres — foram ao céu.
13.65.92
ख्यातिर्यस्याः खं दिवं गां च नित्या-
मूर्ध्वं दिशो विदिशश्चावतस्थे।
तस्या जलं सेव्य सरिद्वराया ।
मर्त्याः सर्वे कुतकृत्या भवन्ति ॥ १३.६५.९२ ॥
Cuja fama se estende sempre pelo céu, pelo paraíso, pela terra, pelas direções superiores e intermediárias: ao beber a água desse melhor dos rios, todos os mortais se realizam.
13.65.93
इयं गङ्गेति नियतं प्रतिष्ठा ।
गुहस्य स्क्मस्य च गर्भयोषा।
प्रातस्त्रिवर्गा घृतवहा विपाप्मा ।
गङ्गाऽवतीर्णा वियतो विश्वतोया ॥ १३.६५.९३ ॥
Este Gaṅgā é certamente o sustento de Guha e de Skanda, e a mãe que os trouxe no ventre. Ao amanhecer, tríplice, portadora de ghee, sem pecado, a Gaṅgā desceu do céu, plena de todas as águas.
13.65.94
दिवो भुवश्चापि वीक्ष्यानुरूपा ॥ १३.६५.९४ ॥
Tendo contemplado o céu e a terra, ela é apropriada.
13.65.95
सुताऽवनीध्रस्य हरस्य भार्या ।
दिवो भुवश्चापि कृतानुरूपा।
भव्या पृथिव्यां भागिनी चापि राज-
न्गङ्गा लोकानां पृण्यदा वै त्रयाणाम् ॥ १३.६५.९५ ॥
Ela é filha de Avanīdhra (o Himalaia) e esposa de Hara (Śiva). Feita adequada ao céu e à terra, é auspiciosa e partícipe na terra, ó rei; Gaṅgā é a doadora de mérito dos três mundos.
13.65.96
मधुस्रवा घृतधारा घृतार्चि-
र्महोर्मिभिः शोभिता ब्राह्मणैश्च।
दिवश्च्युता शिरसाऽऽप्ता शिवेन ।
गङ्गाऽवनीध्रात्त्रिदिवस्य माता ॥ १३.६५.९६ ॥
Fluindo como mel, corrente de manteiga clarificada, com chamas de ghee, adornada por grandes ondas e pelos brâmanes; caída do céu e recebida na cabeça por Śiva, Gaṅgā veio de Avanīdhra, a mãe do céu.
13.65.97
योनिर्वरिष्ठा विरजा वितन्वी ।
शय्याऽचिरा वारिवहा यशोदा।
विश्वावती चाकृतिरिष्टसिद्धा ।
गङ्गोक्षितानां भुवनस्य पन्थाः ॥ १३.६५.९७ ॥
A melhor fonte, imaculada, esbelta; leito, veloz, portadora de água, gloriosa; onipresente, dotada de forma, realizadora de desejos — Gaṅgā é o caminho do mundo para os aspergidos com suas águas.
13.65.98
क्षान्त्या मह्या गोपने धारणे च ।
दीप्त्य कृशानोस्तपनस्य चैव।
तुल्या गङ्गा सम्मता ब्राह्मणानां ।
गृहस्य ब्रह्मण्यतया च नित्यम् ॥ १३.६५.९८ ॥
Em paciência igual à terra, em proteger e sustentar, em brilho igual ao fogo e ao sol; Gaṅgā é sempre considerada igual pelos brâmanes, e sempre pela devoção da casa aos brâmanes.
13.65.99
ऋषिष्टुतां विष्णुपदीं पुराणां ।
सुपुण्यतोयां मनसाऽपि लोके।
सर्वात्मना जाह्नवीं ये प्रवन्ना ।
स्ते ब्रह्मणः सदनं सम्प्रयाताः ॥ १३.६५.९९ ॥
Aqueles que, neste mundo, se refugiam de todo o coração, mesmo que apenas com a mente, no Gaṅgā — louvado pelos sábios, nascido do pé de Viṣṇu, antigo, de águas muito meritórias — alcançam a morada de Brahmā.
13.65.100
लोकानिमान्नयति या जननीव पुत्रा-
न्सर्वात्मना सर्वगुणोपपन्ना।
तत्स्थानकं ब्राह्ममभीप्समानै-
र्गङ्गा सदैवात्मवशैरुपास्या ॥ १३.६५.१०० ॥
O Gaṅgā, que conduz estes mundos como uma mãe conduz seus filhos, dotada de todas as boas qualidades de todo o coração, deve ser sempre venerado por aqueles de autocontrole que desejam a morada de Brahmā.
13.65.101
गंङ्गां श्रयेदात्मवान्सिद्धिकामः ॥ १३.६५.१०१ ॥
Aquele de autocontrole que deseja o sucesso deve buscar refúgio no Gaṅgā.
13.65.102
प्रसाद्य देवान्सविभून्समस्ता-
न्भगीरथस्तपसोग्रेण गङ्गाम्।
गामानयत्तामभिगम्य शश्व-
त्पुंसां भयं नेह चामुत्र विद्यात् ॥ १३.६५.१०२ ॥
Tendo aplacado todos os deuses junto com os poderosos, Bhagīratha, por penitência feroz, trouxe o Gaṅgā à terra. Deve-se saber que os homens que constantemente se aproximam dela não têm medo, nem aqui nem no além.
13.65.103
उदाहृतः सर्वथा ते गुणानां ।
मयैकदेशः प्रसमीक्ष्य बृद्ध्या।
शक्तिर्न से काचिदिहास्ति वक्तुं ।
गुणान्सर्वान्परिमातुं तथैव ॥ १३.६५.१०३ ॥
Tendo considerado com o meu entendimento, falei-te apenas de uma parte das suas qualidades, de todos os modos. Não tenho poder aqui para dizer nem medir todas as suas qualidades.
13.65.104
मेरोः समुद्रस्य च सर्वयत्नैः ।
सङ्ख्योपलानामुदकस्य वाऽपि।
शक्यं वक्तुं नेह गङ्गाजलानां ।
गुणाख्यानं परिमातुं तथैव ॥ १३.६५.१०४ ॥
Nem com todo esforço é possível dizer o Meru, o oceano, o número das pedras ou da água; assim também aqui não é possível relatar nem medir as virtudes das águas do Gaṅgā.
13.65.105
तस्मादेतान्परया श्रद्धयोक्ता-
न्गुणान्सर्वाञ्जाह्नवीयान्सदैव।
भवेद्वाचा मनसा कर्मणा च ।
भक्त्या युक्तः श्रद्धया श्रद्दधानः ॥ १३.६५.१०५ ॥
Portanto, que tua fala, tua mente e tuas ações estejam sempre unidas à devoção, crendo com fé em todas estas virtudes do Jāhnavī, expostas com suprema reverência.
13.65.106
लोकानिमांस्त्रीन्यशसा वितत्य ।
सिद्धिं प्राप्य महतीं तां दुरापाम्।
गङ्गाकृतानचिरेणैव लोका-
न्यथेष्टमिष्टान्विहरिष्यसि त्वम् ॥ १३.६५.१०६ ॥
Tendo espalhado tua fama por estes três mundos e alcançado aquela grande perfeição, tão difícil de obter, logo, graças ao Gaṅgā, percorrerás à vontade os mundos que desejas.
13.65.107
तव मम च गुणैर्महानुभावा ।
जुषतु भतिं सततं स्वधर्मयुक्तैः।
अभिमतजनवत्सला हि गङ्गा ।
जगति युनक्ति सुखैश्च भक्तिमन्तम् ॥ १३.६५.१०७ ॥
Que os magnânimos dotados de virtudes como as tuas e as minhas voltem sempre a mente ao seu dever; pois o Gaṅgā é afetuosa com os que lhe são caros e, no mundo, une o devoto à felicidade.
13.65.108
इति परममतिर्गुणानशेषा-
ञ्शिलरतये त्रिपथानुयोगरूपान्।
बहुविधमनुशास्य तथ्यरूपा-
न्गगनतलं द्युतिमान्विवेश सिद्धः ॥ १३.६५.१०८ ॥
Assim, o siddha de suprema sabedoria, tendo ensinado de muitas maneiras, em verdade, todas as virtudes do rio de três caminhos para o leito de pedra, entrou radiante na abóbada celeste.
13.65.109
शिलवृत्तिस्तु सिद्धस्य वाक्यैः सम्बोधितस्तदा ।
गङ्गामुपास्य विधिवत्सिद्धिं प्राप सुदुर्लभाम् ॥ १३.६५.१०९ ॥
Então o colhedor de pedras, instruído pelas palavras do sábio perfeito, adorou devidamente o Gaṅgā e alcançou uma perfeição muito difícil de obter.
13.65.110
तथा त्वमपि कौन्तेय भक्त्या परमया युतः ।
गङ्गामभ्येहि सततं प्राप्स्यसे सिद्धिमुत्तमाम् ॥ १३.६५.११० ॥
Assim também tu, filho de Kuntī, dotado de suprema devoção, aproxima-te constantemente do Gaṅgā; alcançarás a suprema perfeição.
13.65.111
श्रुत्वेतिहासं भीष्मोक्तं गङ्गायाः स्तवसंयुतम् ।
युधिष्ठिरः परां प्रीतिमगच्छद्धातृभिः सह ॥ १३.६५.१११ ॥
Tendo ouvido aquela antiga narrativa contada por Bhīṣma, unida ao louvor do Gaṅgā, Yudhiṣṭhira sentiu suprema alegria junto com seus irmãos.