مهابهاراتا · أدهيايا 13.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.67.1
पितामह महाप्राज्ञ सर्वशास्त्रविशारद ।
त्वत्तोऽहं श्रोतुमिच्छामि धर्मं भरतसत्तम ॥ १३.६७.१ ॥
أيها الجد، يا عظيم الحكمة، يا خبيرًا بجميع الشاستر! يا خير البهاراتا، أريد أن أسمع الدهارما منك.
13.67.2
शरणागतं ये रक्षन्ति भूतग्रामं चतुर्विधम् ।
किं तस्य भरतश्रेष्ठ फलं भवति तत्त्वतः ॥ १३.६७.२ ॥
ما الثمرة حقًّا لمن يحمي الذين لجأوا إليه ومجموعة الكائنات ذات الأصناف الأربعة، يا خير البهاراتا؟
13.67.3
इदं शृणु महाप्राज्ञ धर्मपुत्र महायशः ।
इतिहासं पुरावृत्तं शरणार्थं महाफलम् ॥ १३.६७.३ ॥
اسمع هذا يا ابن الدهارما، يا عظيم الحكمة والشهرة: حكاية قديمة عن اللجوء، ذات ثمرة عظيمة.
13.67.4
प्रपात्यमानः श्येनेन कपोतः प्रियदर्शनः ।
वृषदर्भं महाभागं नरेन्द्रं शरणं गतः ॥ १३.६७.४ ॥
حمامةٌ حسنة المنظر، يطاردها صقر، لجأت إلى الملك فريشادربها ذي الحظ العظيم.
13.67.5
स तं दृष्ट्वा विशुद्धात्मा त्रासादङ्कमुपागतम् ।
आश्वास्याश्वसिहीत्याह न तेऽस्ति भयमण्डज ॥ १३.६७.५ ॥
فلمّا رآها قد جاءت إلى حِجره من الخوف، طمأنها الملك صافي القلب قائلًا: «اطمئنّي أيها المولود من البيض، لا خوف عليك.»
13.67.6
भयं ते सुमहत्कस्मात्कुत्र किं वा कृतं त्वया ।
येन त्वमिह सम्प्राप्तो विसंज्ञो भ्रान्तचेतनः ॥ १३.६७.६ ॥
لماذا خوفك عظيم إلى هذا الحد؟ من مَن، وأين، أو ماذا فعلتَ، حتى جئتَ إلى هنا مذهولًا مضطرب الفكر؟
13.67.7
नवनीलोत्पलापीड चारुवर्ण सुदर्शन ।
दाडिमाशोकपुष्पाक्ष मा त्रसस्वाभयं तव ॥ १३.६७.७ ॥
يا من ترتدي إكليلاً من زهور اللوتس الزرقاء الطازجة، جميل اللون حسن المنظر، وعيناك كزهر الرمان والأشوكا: لا تخف، لك الأمان.
13.67.8
मत्सकाशमनुप्राप्तं न त्वां कश्चित्समुत्सहेत् ।
मनसा ग्रहणं कर्तुं रक्षाध्यक्षपुरस्कृतम् ॥ १३.६७.८ ॥
ما من أحد يجرؤ، ولو في خاطره، على أخذك وأنت قد جئت إلى حضرتي ووضعت تحت حماية حارس المملكة.
13.67.9
काशिराज्यं तदद्यैव त्वदर्तं जीवितं तथा ।
त्यजेयं भव विस्रब्धः कपोत भयं तव ॥ १३.६७.९ ॥
سأتخلى اليوم عن مملكة كاشي وعن حياتي نفسها من أجلك. فاطمئن أيها الحمامة، وليزل خوفك.
13.67.10
ममैतद्विहितं भक्ष्यं न राजंस्त्रातुमर्हसि ।
अतिक्रान्तं च प्राप्तं च प्रयत्नाच्चोपपादितम् ॥ १३.६७.१० ॥
هذا الطعام قد قُدِّر لي، أيها الملك؛ فلا ينبغي لك أن تحميه. وما فات وما أُدرك، قد حصلتُ عليه بجهدي.
13.67.11
मांसं च रुधइरं चास्य मज्जा मेदश्च मे हितम् ।
परितोषकरो ह्येष मम माऽस्याग्रतो भव ॥ १३.६७.११ ॥
لحمه ودمه ونخاعه وشحمه نافعة لي؛ فهي وحدها تُرضيني. فلا تقف أمامه.
13.67.12
तृष्णा मे बाधतेऽत्युग्रा क्षुधा निर्दहतीव माम् ।
मुञ्चैनं नहि शक्ष्यामि राजन्मन्दयितुं क्षुधाम् ॥ १३.६७.१२ ॥
عطشي شديد يعذبني، والجوع يحرقني كأنه نار. أطلقه أيها الملك، فلن أستطيع تهدئة جوعي.
13.67.13
मया ह्यनुसृतो ह्येष मत्पक्षनखविक्षतः ।
किञ्चिदुच्छ्वासनिःश्वासं न राजन्गोप्तुमर्हसि ॥ १३.६७.१३ ॥
هذا الطائر الذي طاردته وجرحته أظافر جناحي، لا ينبغي لك، أيها الملك، أن تحمي ولو قليلا من نفسه.
13.67.14
यदि स्वविषये राजन्प्रभुस्त्वं रक्षणे नृणाम् ।
खेचरस्य तृषार्तस्य न त्वं प्रभुरथोत्तम ॥ १३.६७.१४ ॥
إن كنت أيها الملك سيدا في مملكتك على حماية الناس، فلست أنت سيدا على هذا الطائر المعذب بالجوع والعطش، أيها الأفضل.
13.67.15
यदि वैरिषु भृत्येषु स्वजनव्यवहारयोः ।
विषयेष्विन्द्रियाणां च आकाशे मा पराक्रम ॥ १३.६७.१५ ॥
إن كان لك سلطان على الأعداء والخدم وفي معاملة الأقارب وعلى موضوعات الحواس، فلا تُظهر بأسك في السماء.
13.67.16
प्रभुत्वं हि पराक्रम्य सम्यक् पक्षहरेषु ते ।
यदि त्वमिह धर्मार्थी मामपि द्रष्टुमर्हसि ॥ १३.६७.१६ ॥
سيادتك تُمارَس بحق بالبأس على من ينتزعون الأجنحة. وإن كنت هنا طالبا للدهرم والنفع، فعليك أن تنظر إليّ أيضا.
13.67.17
श्रुत्वा श्येनस्य तद्वाक्यं राजर्षिर्विस्मयं गतः ।
सम्भाव्य चैनं तद्वाक्यं तदर्थी प्रत्यभाषत ॥ १३.६७.१७ ॥
لما سمع الملك الحكيم كلام الصقر ذلك، دُهش. فتأمّل كلامه، وأراد غايته، فأجابه.
13.67.18
गोवृषो वा वराहो वा मृगो वा महिषोपि वा ।
त्वदथर्मद्य क्रियतां क्षुधाप्रशमनाय ते ॥ १३.६७.१८ ॥
ليُعدّ لك اليوم ثور، أو خنزير بري، أو غزال، أو حتى جاموس، لتسكين جوعك.
13.67.19
शरणागतं न त्यजेयमिति मे व्रतमाहितम् ।
न मुञ्चति ममाङ्गानि द्विजोऽयं पश्य वै द्विज ॥ १३.६७.१९ ॥
لن أتخلى أبدًا عمّن جاء طالبًا الملاذ؛ فهذا العهد راسخ فيّ. هذا الطائر المولود مرتين لا يترك أطرافي، انظر أيها الطائر.
13.67.20
न वराहं न चोक्षाणं न चान्यान्विविधान्द्विजान् ।
भक्षयामि महाराज किमन्नाद्येन तेन मे ॥ १३.६७.२० ॥
لا آكل خنزيرًا ولا ثورًا ولا غيره من الطيور المولودة مرتين؛ أيها الملك العظيم، ما نفع ذلك الطعام لي؟
13.67.21
यस्तु मे विहितो भक्ष्यः स्वयं देवैः सनातनः ।
श्येनाः कपोतान्खादन्ति स्तितिरेषा सनातनी ॥ १३.६७.२१ ॥
الطعام الذي قدّره لي الآلهة أنفسهم منذ القدم أزلًا: الصقور تأكل الحمام؛ هذه هي القاعدة الأزلية.
13.67.22
उशीनर कपोते तु यदि स्नेहस्तवानघ ।
ततस्त्वं मे प्रयच्छाद्य स्वमांसं तुलया धृतम् ॥ १३.६७.२२ ॥
يا أوشيناراً، إن كان لك حبٌّ للحمامة، أيها البريء، فأعطني الآن لحمك أنت، موزونًا بالميزان.
13.67.23
महाननुग्रहो मेऽद्य यस्त्वमेवमिहात्थ माम् ।
बाढमेव करिष्यामीत्युक्त्वाऽसौ राजसत्तमः ॥ १३.६७.२३ ॥
إن قولك لي هكذا اليوم نعمةٌ عظيمة عليّ. فقال ذلك الملك الأفضل: «حسنًا، سأفعل تمامًا كما قلت»—
13.67.24
उत्कृत्योत्कृत्य मांसानि तुलया समतोलयत् ।
अन्तःपुरे ततस्तस्य स्त्रियो रत्नविभूषिताः ॥ १३.६७.२४ ॥
فقطع اللحم مرةً بعد أخرى ووزنه بالميزان. ثم إن نساء قصره الداخلي المتزيّنات بالجواهر—
13.67.25
हाहाभूता विनिष्क्रान्ताः श्रुत्वा परमदुःखिताः ।
तासां रुदितशब्देन मन्त्रिभृत्यजनस्य च ॥ १३.६७.२५ ॥
خرجت نساؤه صارخات في هلع، شديدات الحزن، عند سماع صوت البكاء؛ وكذلك الوزراء والخدم.
13.67.26
बभूव सुमहान्नादो मेघगम्भीरनिःस्वनः ।
निरुद्धं गगनं सर्वं व्यभ्रं मेघैः समन्ततः ॥ १३.६७.२६ ॥
ارتفع صوت عظيم عميق كدوي الغيوم الرعدية، وغُطيت السماء كلها، التي كانت خالية من الغيوم، بالغيوم من كل جانب.
13.67.27
मही प्रचलिता चासीत्तस्य सत्येन कर्मणा ॥ १३.६७.२७ ॥
وارتجفت الأرض بسبب عمله الصادق.
13.67.28
स राजा पार्श्वतश्चैव बाहुभ्यामूरुतश्च यत् ।
तानि मांसानि सञ्छिद्य तुलां पूरयतेऽशनैः।
तथापि न समस्तेन कपोतेन बभूव ह ॥ १३.६७.२८ ॥
قطع ذلك الملك اللحم من جانبيه ومن ذراعيه ومن فخذيه، وملأ الميزان بالقطع؛ ومع ذلك لم يعادل الحمامة.
13.67.29
अस्थिभूतो यदा राजा निर्मांसो रुधिरस्रवः ।
तुलां ततः समारूढः स्वं मांसक्षयमुत्सृजन् ॥ १३.६७.२९ ॥
عندما صار الملك عظاماً لا لحم عليها، يسيل منها الدم، صعد عندئذٍ إلى الميزان، مقدِّماً فقدان لحمه.
13.67.30
ततः सेन्द्रास्त्रयो लोकास्तं नरेन्द्रमुपस्थिताः ।
र्भर्यश्चाकाशगैस्तत्र वादिता देवदुन्दुभिः ॥ १३.६७.३० ॥
ثم مثلت العوالم الثلاثة مع إندرا أمام ذلك سيد البشر؛ وقرع الرِبهو والسائرون في السماء هناك طبول الآلهة.
13.67.31
अमृतेनावसिक्तश्च वृषदर्भो नरेश्वरः ।
दिव्यैश्च सुसुखैर्माल्यैरभिवृष्टः पुनःपुनः ॥ १३.६७.३१ ॥
وُشِّح ملك البشر فريشا دربها، المرشوش بالأمرت، مرارًا وتكرارًا بأكاليل إلهية بالغة الرضا.
13.67.32
देवगन्धर्वसन्घातैरप्सरोभिश्च सर्वतः ।
नृत्तश्चैवोपगीतश्च पितामह इव प्रभुः ॥ १३.६७.३२ ॥
محاطًا من كل جانب بجماعات الآلهة والغاندهاروا والأبساراس يرقصن ويغنين، أشرق السيد كالجد.
13.67.33
हेमप्रासादसम्बाधं मणिकाञ्चनतोरणम् ।
सवैडूर्यमणिस्तम्भं विमानं समधिष्ठितः ॥ १३.६७.३३ ॥
صعد إلى فيمانة سماوية تزدحم بالقصور الذهبية، ذات بوابات من الجواهر والذهب وأعمدة من اللازورد والجواهر.
13.67.34
स राजर्षिर्गतः स्वर्गं कर्मणा तेन शाश्वतम् ।
शरणागतेषु चैवं त्वं कुरु सर्वं युधिष्ठिर ॥ १३.६७.३४ ॥
ذهب ذلك الحكيم الملكي إلى السماء الخالدة بذلك العمل. وكذلك أنت يا يوديشثيرا، افعل كل شيء لمن يلتمسون لجوءك.
13.67.35
भक्तानामनुरक्तानामाश्रितानां च रक्षिता ।
दयावान्सर्वभूतेषु परत्र सुखमेधते ॥ १३.६७.३५ ॥
الملك الذي يحمي المخلصين والموالين والمستظلين به، ويرحم جميع الكائنات، ينمو في السعادة في العالم الآخر.
13.67.36
साधुवृत्तो हि यो राजा सद्वृत्तमनुतिष्ठति ।
किं न प्राप्तं भवेत्तेनि स्वव्याजेनेह कर्मणा ॥ १३.६७.३६ ॥
فإن الملك حسن السيرة الذي يتبع السلوك القويم، أي شيء لا ينالهُ هنا بفعله الخاص؟
13.67.37
स राजर्षिर्विशुद्धात्मा धीरः सत्यपराक्रमः ।
काशीनामीश्वरः ख्यातस्त्रिषु लोकेषु कर्मणा ॥ १३.६७.३७ ॥
ذلك الملك الحكيم، طاهر النفس، ثابت الجَنان، صاحب بأس حق، اشتهر في العوالم الثلاثة بأعماله سيدًا على الكاشيين.
13.67.38
योऽप्यन्यः कारेयदेवं शरणागतरक्षणम् ।
सोपि गच्छेत तामेव गतिं भरतसत्तम ॥ १३.६७.३८ ॥
وكل من غيره، كابن كاريا، يحمي من لجأ إليه، سيبلغ تلك المنزلة ذاتها، يا خير البهاراتا.
13.67.39
इदं वृत्तं हि राजर्षे वृषदर्भस्य कीर्तयन् ।
पूतात्मा वै भवेल्लोके शृणुयाद्यश्च नित्यशः ॥ १३.६७.३९ ॥
يا ملك الحكماء، من يروي هذا السلوك لفريشادربها، ومن يسمعه دائمًا، يصير طاهر النفس في العالم.