ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.67.1
पितामह महाप्राज्ञ सर्वशास्त्रविशारद ।
त्वत्तोऽहं श्रोतुमिच्छामि धर्मं भरतसत्तम ॥ १३.६७.१ ॥
ಪಿತಾಮಹನೇ, ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನೇ, ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರ ವಿಶಾರದನೇ! ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿಮ್ಮಿಂದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಕೇಳಲು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
13.67.2
शरणागतं ये रक्षन्ति भूतग्रामं चतुर्विधम् ।
किं तस्य भरतश्रेष्ठ फलं भवति तत्त्वतः ॥ १३.६७.२ ॥
ಶರಣಾಗತರನ್ನೂ ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಜೀವಿಗಳನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸುವವರಿಗೆ, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ?
13.67.3
इदं शृणु महाप्राज्ञ धर्मपुत्र महायशः ।
इतिहासं पुरावृत्तं शरणार्थं महाफलम् ॥ १३.६७.३ ॥
ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನೇ, ಧರ್ಮಪುತ್ರನೇ, ಮಹಾಯಶಸ್ವಿಯೇ! ಇದನ್ನು ಕೇಳು, ಶರಣಾಗತಿಯ ಕುರಿತಾದ ಮಹಾಫಲದಾಯಕ ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸವಿದು.
13.67.4
प्रपात्यमानः श्येनेन कपोतः प्रियदर्शनः ।
वृषदर्भं महाभागं नरेन्द्रं शरणं गतः ॥ १३.६७.४ ॥
ಗಿಡುಗದಿಂದ ಬೆನ್ನಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ, ನೋಡಲು ಸುಂದರವಾದ ಒಂದು ಪಾರಿವಾಳವು ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತ ರಾಜ ವೃಷದರ್ಭನ ಶರಣು ಹೊಕ್ಕಿತು.
13.67.5
स तं दृष्ट्वा विशुद्धात्मा त्रासादङ्कमुपागतम् ।
आश्वास्याश्वसिहीत्याह न तेऽस्ति भयमण्डज ॥ १३.६७.५ ॥
ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನ ಅವನು ಭಯದಿಂದ ಮಡಿಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಆ ಜೀವಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸುತ್ತಾ, "ಧೈರ್ಯ ತಾಳು, ಅಂಡಜನೇ! ನಿನಗೆ ಯಾವ ಭಯವೂ ಇಲ್ಲ" ಎಂದನು.
13.67.6
भयं ते सुमहत्कस्मात्कुत्र किं वा कृतं त्वया ।
येन त्वमिह सम्प्राप्तो विसंज्ञो भ्रान्तचेतनः ॥ १३.६७.६ ॥
ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಭಯ ಏಕೆ? ಯಾರಿಂದ, ಎಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ನೀನು ಏನು ಮಾಡಿದೆ, ಅದರಿಂದ ನೀನು ವಿಹ್ವಲನಾಗಿ, ಭ್ರಾಂತಚಿತ್ತನಾಗಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದೆ?
13.67.7
नवनीलोत्पलापीड चारुवर्ण सुदर्शन ।
दाडिमाशोकपुष्पाक्ष मा त्रसस्वाभयं तव ॥ १३.६७.७ ॥
ತಾಜಾ ನೀಲ ಕಮಲಗಳ ಹಾರ ಧರಿಸಿದವನೇ, ಸುಂದರ ವರ್ಣ ಮತ್ತು ರೂಪವುಳ್ಳವನೇ, ದಾಳಿಂಬೆ ಮತ್ತು ಅಶೋಕ ಹೂವಿನಂತಹ ಕಣ್ಣುಳ್ಳವನೇ, ಭಯಪಡಬೇಡ; ನಿನಗೆ ಅಭಯವಿದೆ.
13.67.8
मत्सकाशमनुप्राप्तं न त्वां कश्चित्समुत्सहेत् ।
मनसा ग्रहणं कर्तुं रक्षाध्यक्षपुरस्कृतम् ॥ १३.६७.८ ॥
ನನ್ನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದ ನಿನ್ನನ್ನು, ರಕ್ಷಕಾಧ್ಯಕ್ಷನ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಿನ್ನನ್ನು, ಯಾರೂ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಹಿಡಿಯಲು ಧೈರ್ಯಮಾಡರು.
13.67.9
काशिराज्यं तदद्यैव त्वदर्तं जीवितं तथा ।
त्यजेयं भव विस्रब्धः कपोत भयं तव ॥ १३.६७.९ ॥
ಕಾಶೀ ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ನನ್ನ ಜೀವವನ್ನೂ ಇಂದೇ ನಿನಗಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತೇನೆ. ಪಾರಿವಾಳವೇ, ನಿಶ್ಚಿಂತನಾಗಿರು; ನಿನ್ನ ಭಯ ದೂರವಾಗಲಿ.
13.67.10
ममैतद्विहितं भक्ष्यं न राजंस्त्रातुमर्हसि ।
अतिक्रान्तं च प्राप्तं च प्रयत्नाच्चोपपादितम् ॥ १३.६७.१० ॥
ಇದು ನನಗೆ ನಿಗದಿಯಾದ ಆಹಾರ; ರಾಜನೇ, ಇದನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ತಪ್ಪಿಹೋದದ್ದೂ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದೂ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಪಡೆದದ್ದು.
13.67.11
मांसं च रुधइरं चास्य मज्जा मेदश्च मे हितम् ।
परितोषकरो ह्येष मम माऽस्याग्रतो भव ॥ १३.६७.११ ॥
ಇದರ ಮಾಂಸ, ರಕ್ತ, ಮಜ್ಜೆ, ಕೊಬ್ಬು ನನಗೆ ಹಿತಕರ; ಇವುಗಳೇ ನನಗೆ ತೃಪ್ತಿ ನೀಡುವವು. ಇದರ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಬೇಡ.
13.67.12
तृष्णा मे बाधतेऽत्युग्रा क्षुधा निर्दहतीव माम् ।
मुञ्चैनं नहि शक्ष्यामि राजन्मन्दयितुं क्षुधाम् ॥ १३.६७.१२ ॥
ನನ್ನ ಬಾಯಾರಿಕೆ ಅತಿ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಬಾಧಿಸುತ್ತಿದೆ; ಹಸಿವು ನನ್ನನ್ನು ಸುಡುತ್ತಿದೆಯೋ ಎಂಬಂತಿದೆ. ಇವನನ್ನು ಬಿಡು, ರಾಜನೇ; ನಾನು ಹಸಿವನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಲಾರೆ.
13.67.13
मया ह्यनुसृतो ह्येष मत्पक्षनखविक्षतः ।
किञ्चिदुच्छ्वासनिःश्वासं न राजन्गोप्तुमर्हसि ॥ १३.६७.१३ ॥
ನನ್ನಿಂದ ಹಿಂಬಾಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ನನ್ನ ರೆಕ್ಕೆಯ ಉಗುರುಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಈ ಪಕ್ಷಿಯ ಉಸಿರನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪವೂ, ಓ ರಾಜನೇ, ನೀನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಅರ್ಹನಲ್ಲ.
13.67.14
यदि स्वविषये राजन्प्रभुस्त्वं रक्षणे नृणाम् ।
खेचरस्य तृषार्तस्य न त्वं प्रभुरथोत्तम ॥ १३.६७.१४ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ನೀನು ಪ್ರಭುವಾದರೆ, ಓ ಉತ್ತಮನೇ, ಹಸಿವು ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಪೀಡಿತವಾದ ಈ ಆಕಾಶಚಾರಿಗೆ ನೀನು ಪ್ರಭು ಅಲ್ಲ.
13.67.15
यदि वैरिषु भृत्येषु स्वजनव्यवहारयोः ।
विषयेष्विन्द्रियाणां च आकाशे मा पराक्रम ॥ १३.६७.१५ ॥
ಶತ್ರುಗಳ ಮೇಲೆ, ಸೇವಕರ ಮೇಲೆ, ಸ್ವಜನರ ವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲಿ, ಇಂದ್ರಿಯ ವಿಷಯಗಳ ಮೇಲೆ ನಿನಗೆ ಅಧಿಕಾರವಿದ್ದರೆ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ತೋರಿಸಬೇಡ.
13.67.16
प्रभुत्वं हि पराक्रम्य सम्यक् पक्षहरेषु ते ।
यदि त्वमिह धर्मार्थी मामपि द्रष्टुमर्हसि ॥ १३.६७.१६ ॥
ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ರೆಕ್ಕೆ ಕಿತ್ತವರ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರಭುತ್ವ ಸರಿಯಾದದ್ದು. ಇಲ್ಲಿ ನೀನು ಧರ್ಮಾರ್ಥಿಯಾಗಿದ್ದರೆ, ನನ್ನನ್ನೂ ನೋಡಬೇಕು.
13.67.17
श्रुत्वा श्येनस्य तद्वाक्यं राजर्षिर्विस्मयं गतः ।
सम्भाव्य चैनं तद्वाक्यं तदर्थी प्रत्यभाषत ॥ १३.६७.१७ ॥
ಆ ಶ್ಯೇನನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ರಾಜರ್ಷಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡನು. ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಅದರ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಅರಿಯಲು ಬಯಸಿ ಅವನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
13.67.18
गोवृषो वा वराहो वा मृगो वा महिषोपि वा ।
त्वदथर्मद्य क्रियतां क्षुधाप्रशमनाय ते ॥ १३.६७.१८ ॥
ಗೂಳಿ, ಅಥವಾ ಹಂದಿ, ಅಥವಾ ಜಿಂಕೆ, ಅಥವಾ ಎಮ್ಮೆ ಕೂಡ — ಇಂದು ನಿನ್ನ ಹಸಿವನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಲು ನಿನಗಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಿ.
13.67.19
शरणागतं न त्यजेयमिति मे व्रतमाहितम् ।
न मुञ्चति ममाङ्गानि द्विजोऽयं पश्य वै द्विज ॥ १३.६७.१९ ॥
ಶರಣಾಗತನನ್ನು ನಾನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ; ಇದೇ ನನ್ನ ದೃಢ ವ್ರತ. ಈ ದ್ವಿಜನು ನನ್ನ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಿಲ್ಲ, ಓ ದ್ವಿಜನೇ, ನೋಡು.
13.67.20
न वराहं न चोक्षाणं न चान्यान्विविधान्द्विजान् ।
भक्षयामि महाराज किमन्नाद्येन तेन मे ॥ १३.६७.२० ॥
ಹಂದಿಯನ್ನೂ ಎತ್ತನ್ನೂ ಇತರ ವಿವಿಧ ದ್ವಿಜರನ್ನೂ ನಾನು ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲ; ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಆ ಆಹಾರದಿಂದ ನನಗೇನು ಪ್ರಯೋಜನ?
13.67.21
यस्तु मे विहितो भक्ष्यः स्वयं देवैः सनातनः ।
श्येनाः कपोतान्खादन्ति स्तितिरेषा सनातनी ॥ १३.६७.२१ ॥
ನನಗಾಗಿ ದೇವತೆಗಳೇ ನಿಯಮಿಸಿದ ಸನಾತನ ಆಹಾರ ಯಾವುದೋ—ಗಿಡುಗಗಳು ಪಾರಿವಾಳಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತವೆ; ಇದೇ ಸನಾತನ ನಿಯಮ.
13.67.22
उशीनर कपोते तु यदि स्नेहस्तवानघ ।
ततस्त्वं मे प्रयच्छाद्य स्वमांसं तुलया धृतम् ॥ १३.६७.२२ ॥
ಉಶೀನರ, ಪಾರಿವಾಳದ ಮೇಲೆ ನಿನಗೆ ಸ್ನೇಹವಿದ್ದರೆ, ಓ ನಿರ್ದೋಷಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಕ್ಕಡಿಯಲ್ಲಿ ತೂಗಿ ಈಗ ನನಗೆ ಕೊಡು.
13.67.23
महाननुग्रहो मेऽद्य यस्त्वमेवमिहात्थ माम् ।
बाढमेव करिष्यामीत्युक्त्वाऽसौ राजसत्तमः ॥ १३.६७.२३ ॥
ಇಂದು ನೀನು ನನಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದು ನನ್ನ ಮೇಲಿನ ದೊಡ್ಡ ಅನುಗ್ರಹ. 'ಸರಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದ ಆ ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠ—
13.67.24
उत्कृत्योत्कृत्य मांसानि तुलया समतोलयत् ।
अन्तःपुरे ततस्तस्य स्त्रियो रत्नविभूषिताः ॥ १३.६७.२४ ॥
ಅವನು ಪದೇಪದೇ ಮಾಂಸವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ತಕ್ಕಡಿಯಲ್ಲಿ ತೂಗಿದನು. ಆಗ ಅವನ ಅಂತಃಪುರದ ರತ್ನಭೂಷಿತ ಸ್ತ್ರೀಯರು—
13.67.25
हाहाभूता विनिष्क्रान्ताः श्रुत्वा परमदुःखिताः ।
तासां रुदितशब्देन मन्त्रिभृत्यजनस्य च ॥ १३.६७.२५ ॥
ಅವನ ರಾಣಿಯರು ಹಾಹಾಕಾರ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತರಾಗಿ ಹೊರಬಂದರು; ಅವರ ಅಳುವ ಶಬ್ದದಿಂದಲೂ ಮಂತ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ಸೇವಕರ (ಅಳುವ ಶಬ್ದದಿಂದಲೂ).
13.67.26
बभूव सुमहान्नादो मेघगम्भीरनिःस्वनः ।
निरुद्धं गगनं सर्वं व्यभ्रं मेघैः समन्ततः ॥ १३.६७.२६ ॥
ಮೇಘಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ಗಂಭೀರವಾದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಶಬ್ದವು ಎದ್ದಿತು; ಮೋಡವಿಲ್ಲದಿದ್ದ ಆಕಾಶವೆಲ್ಲವೂ ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಮೇಘಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಯಿತು.
13.67.27
मही प्रचलिता चासीत्तस्य सत्येन कर्मणा ॥ १३.६७.२७ ॥
ಅವನ ಸತ್ಯಕರ್ಮದಿಂದ ಭೂಮಿ ನಡುಗಿತು.
13.67.28
स राजा पार्श्वतश्चैव बाहुभ्यामूरुतश्च यत् ।
तानि मांसानि सञ्छिद्य तुलां पूरयतेऽशनैः।
तथापि न समस्तेन कपोतेन बभूव ह ॥ १३.६७.२८ ॥
ಆ ರಾಜನು ಪಾರ್ಶ್ವಗಳಿಂದ, ಬಾಹುಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ತೊಡೆಗಳಿಂದ ಇದ್ದ ಮಾಂಸವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ತುಂಡುಗಳಿಂದ ತಕ್ಕಡಿಯನ್ನು ತುಂಬಿದನು; ಆದರೂ ಅದು ಪಾರಿವಾಳಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾಗಲಿಲ್ಲ.
13.67.29
अस्थिभूतो यदा राजा निर्मांसो रुधिरस्रवः ।
तुलां ततः समारूढः स्वं मांसक्षयमुत्सृजन् ॥ १३.६७.२९ ॥
ರಾಜನು ಎಲುಬುಗಳಷ್ಟೇ ಉಳಿದು, ಮಾಂಸವಿಲ್ಲದೆ, ರಕ್ತ ಸುರಿಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ತನ್ನ ಮಾಂಸದ ನಾಶವನ್ನೇ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾ ತಕ್ಕಡಿಯನ್ನು ಏರಿದನು.
13.67.30
ततः सेन्द्रास्त्रयो लोकास्तं नरेन्द्रमुपस्थिताः ।
र्भर्यश्चाकाशगैस्तत्र वादिता देवदुन्दुभिः ॥ १३.६७.३० ॥
ಆಗ ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳೂ ಆ ನರೇಂದ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದವು; ಋಭುಗಳೂ ಆಕಾಶಚಾರಿಗಳೂ ಅಲ್ಲಿ ದೇವದುಂದುಭಿಗಳನ್ನು ಬಾರಿಸಿದರು.
13.67.31
अमृतेनावसिक्तश्च वृषदर्भो नरेश्वरः ।
दिव्यैश्च सुसुखैर्माल्यैरभिवृष्टः पुनःपुनः ॥ १३.६७.३१ ॥
ಅಮೃತದಿಂದ ಅಭಿಷಿಕ್ತನಾದ ವೃಷದರ್ಭ ನರೇಶ್ವರನು, ದಿವ್ಯವಾದ, ಅತ್ಯಂತ ಸುಖಕರ ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಪುನಃಪುನಃ ಸುರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.
13.67.32
देवगन्धर्वसन्घातैरप्सरोभिश्च सर्वतः ।
नृत्तश्चैवोपगीतश्च पितामह इव प्रभुः ॥ १३.६७.३२ ॥
ದೇವ-ಗಂಧರ್ವರ ಸಮೂಹಗಳು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರೆಯರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿ ಹಾಡುತ್ತಿರಲು, ಪ್ರಭುವು ಪಿತಾಮಹನಂತೆ ಶೋಭಿಸಿದನು.
13.67.33
हेमप्रासादसम्बाधं मणिकाञ्चनतोरणम् ।
सवैडूर्यमणिस्तम्भं विमानं समधिष्ठितः ॥ १३.६७.३३ ॥
ಚಿನ್ನದ ಅರಮನೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಮಣಿ-ಚಿನ್ನದ ತೋರಣಗಳ, ವೈಡೂರ್ಯ ಮಣಿ ಕಂಭಗಳ ವಿಮಾನವನ್ನು ಅವನು ಏರಿದನು.
13.67.34
स राजर्षिर्गतः स्वर्गं कर्मणा तेन शाश्वतम् ।
शरणागतेषु चैवं त्वं कुरु सर्वं युधिष्ठिर ॥ १३.६७.३४ ॥
ಆ ರಾಜರ್ಷಿಯು ಆ ಕರ್ಮದಿಂದ ಶಾಶ್ವತ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು; ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಶರಣಾಗತರ ಬಗ್ಗೆ ನೀನೂ ಹೀಗೆಯೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡು.
13.67.35
भक्तानामनुरक्तानामाश्रितानां च रक्षिता ।
दयावान्सर्वभूतेषु परत्र सुखमेधते ॥ १३.६७.३५ ॥
ಭಕ್ತರನ್ನು, ಅನುರಕ್ತರನ್ನು, ಆಶ್ರಿತರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ, ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ದಯೆಯುಳ್ಳ ರಾಜನು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸುಖವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
13.67.36
साधुवृत्तो हि यो राजा सद्वृत्तमनुतिष्ठति ।
किं न प्राप्तं भवेत्तेनि स्वव्याजेनेह कर्मणा ॥ १३.६७.३६ ॥
ಸದ್ವೃತ್ತನಾದ ರಾಜನು ಸದ್ವೃತ್ತವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಕರ್ಮದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಏನು ಸಿಗದಿರಬಲ್ಲದು?
13.67.37
स राजर्षिर्विशुद्धात्मा धीरः सत्यपराक्रमः ।
काशीनामीश्वरः ख्यातस्त्रिषु लोकेषु कर्मणा ॥ १३.६७.३७ ॥
ಆ ರಾಜರ್ಷಿ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನವನು, ಧೀರ, ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮಿ; ತನ್ನ ಕರ್ಮದಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಶಿಯ ಒಡೆಯನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು.
13.67.38
योऽप्यन्यः कारेयदेवं शरणागतरक्षणम् ।
सोपि गच्छेत तामेव गतिं भरतसत्तम ॥ १३.६७.३८ ॥
ಕಾರೇಯನಂತೆ ಶರಣಾಗತರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಇನ್ನೊಬ್ಬನೂ ಅದೇ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವನು, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
13.67.39
इदं वृत्तं हि राजर्षे वृषदर्भस्य कीर्तयन् ।
पूतात्मा वै भवेल्लोके शृणुयाद्यश्च नित्यशः ॥ १३.६७.३९ ॥
ರಾಜರ್ಷಿಯೇ, ವೃಷದರ್ಭನ ಈ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸುವವನು ಮತ್ತು ನಿತ್ಯವೂ ಕೇಳುವವನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನಾಗುವನು.