ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 13.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.67.1
पितामह महाप्राज्ञ सर्वशास्त्रविशारद ।
त्वत्तोऽहं श्रोतुमिच्छामि धर्मं भरतसत्तम ॥ १३.६७.१ ॥
ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ, ਹੇ ਮਹਾਪ੍ਰਾਗਿਆ, ਸਰਵਸ਼ਾਸਤਰ-ਵਿਸ਼ਾਰਦ! ਹੇ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਥੋਂ ਧਰਮ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
13.67.2
शरणागतं ये रक्षन्ति भूतग्रामं चतुर्विधम् ।
किं तस्य भरतश्रेष्ठ फलं भवति तत्त्वतः ॥ १३.६७.२ ॥
ਜੋ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ?
13.67.3
इदं शृणु महाप्राज्ञ धर्मपुत्र महायशः ।
इतिहासं पुरावृत्तं शरणार्थं महाफलम् ॥ १३.६७.३ ॥
ਹੇ ਮਹਾਪ੍ਰਾਗਿਆ, ਧਰਮਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਯਸ਼ਸਵੀ! ਇਹ ਸੁਣੋ, ਸ਼ਰਨ ਬਾਰੇ ਮਹਾਫਲਦਾਇਕ ਪੁਰਾਤਨ ਇਤਿਹਾਸ।
13.67.4
प्रपात्यमानः श्येनेन कपोतः प्रियदर्शनः ।
वृषदर्भं महाभागं नरेन्द्रं शरणं गतः ॥ १३.६७.४ ॥
ਬਾਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਇੱਕ ਕਬੂਤਰ ਮਹਾਭਾਗ ਰਾਜੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਦਰਭ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
13.67.5
स तं दृष्ट्वा विशुद्धात्मा त्रासादङ्कमुपागतम् ।
आश्वास्याश्वसिहीत्याह न तेऽस्ति भयमण्डज ॥ १३.६७.५ ॥
ਉਸ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਡਰ ਕੇ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਆਏ ਉਸ ਪੰਛੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਹੌਸਲਾ ਦਿੰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਹੌਸਲਾ ਰੱਖ, ਹੇ ਅੰਡਜ! ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ।"
13.67.6
भयं ते सुमहत्कस्मात्कुत्र किं वा कृतं त्वया ।
येन त्वमिह सम्प्राप्तो विसंज्ञो भ्रान्तचेतनः ॥ १३.६७.६ ॥
ਤੈਨੂੰ ਇੰਨਾ ਵੱਡਾ ਡਰ ਕਿਉਂ ਹੈ? ਕਿਸ ਤੋਂ, ਕਿੱਥੇ, ਜਾਂ ਤੂੰ ਕੀ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਤੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਅਤੇ ਭਰਮਿਤ ਮਨ ਨਾਲ ਏਥੇ ਆਇਆ ਹੈਂ?
13.67.7
नवनीलोत्पलापीड चारुवर्ण सुदर्शन ।
दाडिमाशोकपुष्पाक्ष मा त्रसस्वाभयं तव ॥ १३.६७.७ ॥
ਤਾਜ਼ੇ ਨੀਲੇ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਿਆ, ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਅਤੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ, ਅਨਾਰ ਤੇ ਅਸ਼ੋਕ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਿਆ, ਨਾ ਡਰ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਭੈ ਹੈ।
13.67.8
मत्सकाशमनुप्राप्तं न त्वां कश्चित्समुत्सहेत् ।
मनसा ग्रहणं कर्तुं रक्षाध्यक्षपुरस्कृतम् ॥ १३.६७.८ ॥
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਤੈਨੂੰ, ਰੱਖਿਅਕ-ਅਧਿਅਕਸ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਰੱਖੇ ਗਏ ਤੈਨੂੰ, ਕੋਈ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਫੜਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।
13.67.9
काशिराज्यं तदद्यैव त्वदर्तं जीवितं तथा ।
त्यजेयं भव विस्रब्धः कपोत भयं तव ॥ १३.६७.९ ॥
ਕਾਸ਼ੀ ਦਾ ਰਾਜ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਵੀ ਅੱਜ ਹੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਿਆਗ ਦਿਆਂਗਾ। ਕਬੂਤਰਾ, ਭਰੋਸਾ ਰੱਖ; ਤੇਰਾ ਡਰ ਦੂਰ ਹੋਵੇ।
13.67.10
ममैतद्विहितं भक्ष्यं न राजंस्त्रातुमर्हसि ।
अतिक्रान्तं च प्राप्तं च प्रयत्नाच्चोपपादितम् ॥ १३.६७.१० ॥
ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਨਿਯਤ ਭੋਜਨ ਹੈ; ਰਾਜਨ, ਇਸਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਖੁੰਝ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਮਿਲਿਆ, ਉਹ ਯਤਨ ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਹੈ।
13.67.11
मांसं च रुधइरं चास्य मज्जा मेदश्च मे हितम् ।
परितोषकरो ह्येष मम माऽस्याग्रतो भव ॥ १३.६७.११ ॥
ਇਸ ਦਾ ਮਾਸ, ਲਹੂ, ਮਿੱਝ ਅਤੇ ਚਰਬੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹਿਤਕਾਰੀ ਹੈ; ਇਹੀ ਮੈਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਾ ਖੜ੍ਹ।
13.67.12
तृष्णा मे बाधतेऽत्युग्रा क्षुधा निर्दहतीव माम् ।
मुञ्चैनं नहि शक्ष्यामि राजन्मन्दयितुं क्षुधाम् ॥ १३.६७.१२ ॥
ਮੇਰੀ ਪਿਆਸ ਬਹੁਤ ਤੀਬਰ ਹੋ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ; ਭੁੱਖ ਮੈਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਸਾੜ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ, ਰਾਜਨ; ਮੈਂ ਭੁੱਖ ਸ਼ਾਂਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਾਂਗਾ।
13.67.13
मया ह्यनुसृतो ह्येष मत्पक्षनखविक्षतः ।
किञ्चिदुच्छ्वासनिःश्वासं न राजन्गोप्तुमर्हसि ॥ १३.६७.१३ ॥
ਮੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਮੇਰੇ ਖੰਭਾਂ ਦੇ ਨਹੁੰਆਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋਇਆ ਇਹ ਪੰਛੀ; ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਇਸਦੇ ਸਾਹ ਦਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੀ ਬਚਾਉਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
13.67.14
यदि स्वविषये राजन्प्रभुस्त्वं रक्षणे नृणाम् ।
खेचरस्य तृषार्तस्य न त्वं प्रभुरथोत्तम ॥ १३.६७.१४ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇ ਤੂੰ ਸੁਆਮੀ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਹੇ ਉੱਤਮ, ਭੁੱਖ-ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਇਸ ਅਕਾਸ਼ਚਾਰੀ ਦਾ ਤੂੰ ਸੁਆਮੀ ਨਹੀਂ ਹੈਂ।
13.67.15
यदि वैरिषु भृत्येषु स्वजनव्यवहारयोः ।
विषयेष्विन्द्रियाणां च आकाशे मा पराक्रम ॥ १३.६७.१५ ॥
ਜੇ ਵੈਰੀਆਂ, ਸੇਵਕਾਂ, ਸਵਜਨਾਂ ਦੇ ਵਿਹਾਰ ਅਤੇ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਉੱਤੇ ਤੇਰਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਨਾ ਦਿਖਾ।
13.67.16
प्रभुत्वं हि पराक्रम्य सम्यक् पक्षहरेषु ते ।
यदि त्वमिह धर्मार्थी मामपि द्रष्टुमर्हसि ॥ १३.६७.१६ ॥
ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਖੰਭ ਖੋਹਣ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਤੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁਤਵ ਠੀਕ ਹੈ। ਜੇ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਧਰਮ ਤੇ ਅਰਥ ਦਾ ਇੱਛੁਕ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਣਾ ਤੇਰਾ ਫ਼ਰਜ਼ ਹੈ।
13.67.17
श्रुत्वा श्येनस्य तद्वाक्यं राजर्षिर्विस्मयं गतः ।
सम्भाव्य चैनं तद्वाक्यं तदर्थी प्रत्यभाषत ॥ १३.६७.१७ ॥
ਉਸ ਸ਼੍ਯੇਨ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਰਾਜਰਸ਼ੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਦੇ ਬੋਲਾਂ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸਦਾ ਮਨੋਰਥ ਜਾਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
13.67.18
गोवृषो वा वराहो वा मृगो वा महिषोपि वा ।
त्वदथर्मद्य क्रियतां क्षुधाप्रशमनाय ते ॥ १३.६७.१८ ॥
ਗਊ ਦਾ ਬਲਦ, ਜਾਂ ਸੂਰ, ਜਾਂ ਹਿਰਨ, ਜਾਂ ਮੱਝ ਵੀ — ਅੱਜ ਤੇਰੀ ਭੁੱਖ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
13.67.19
शरणागतं न त्यजेयमिति मे व्रतमाहितम् ।
न मुञ्चति ममाङ्गानि द्विजोऽयं पश्य वै द्विज ॥ १३.६७.१९ ॥
ਸ਼ਰਣਾਗਤ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਤਿਆਗਾਂਗਾ, ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਵਰਤ ਹੈ। ਇਹ ਦ੍ਵਿਜ ਮੇਰੇ ਅੰਗ ਨਹੀਂ ਛੱਡ ਰਿਹਾ, ਹੇ ਦ੍ਵਿਜ, ਵੇਖ।
13.67.20
न वराहं न चोक्षाणं न चान्यान्विविधान्द्विजान् ।
भक्षयामि महाराज किमन्नाद्येन तेन मे ॥ १३.६७.२० ॥
ਨਾ ਸੂਰ, ਨਾ ਬਲਦ, ਨਾ ਹੀ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦ੍ਵਿਜਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਉਸ ਅੰਨ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਲੋੜ?
13.67.21
यस्तु मे विहितो भक्ष्यः स्वयं देवैः सनातनः ।
श्येनाः कपोतान्खादन्ति स्तितिरेषा सनातनी ॥ १३.६७.२१ ॥
ਮੇਰੇ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪ ਜੋ ਸਨਾਤਨ ਭੋਜਨ ਨਿਯਤ ਕੀਤਾ ਹੈ—ਬਾਜ਼ ਕਬੂਤਰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਹੀ ਸਨਾਤਨ ਨਿਯਮ ਹੈ।
13.67.22
उशीनर कपोते तु यदि स्नेहस्तवानघ ।
ततस्त्वं मे प्रयच्छाद्य स्वमांसं तुलया धृतम् ॥ १३.६७.२२ ॥
ਹੇ ਉਸ਼ੀਨਰ, ਜੇ ਕਬੂਤਰ ਉੱਤੇ ਤੇਰਾ ਸਨੇਹ ਹੈ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਤਾਂ ਹੁਣ ਆਪਣਾ ਮਾਸ ਤੱਕੜੀ ਵਿੱਚ ਤੋਲ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਦੇ ਦੇ।
13.67.23
महाननुग्रहो मेऽद्य यस्त्वमेवमिहात्थ माम् ।
बाढमेव करिष्यामीत्युक्त्वाऽसौ राजसत्तमः ॥ १३.६७.२३ ॥
ਅੱਜ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵੱਡੀ ਮਿਹਰ ਹੈ। 'ਠੀਕ ਹੈ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਾਂਗਾ'—ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਾਜਾ—
13.67.24
उत्कृत्योत्कृत्य मांसानि तुलया समतोलयत् ।
अन्तःपुरे ततस्तस्य स्त्रियो रत्नविभूषिताः ॥ १३.६७.२४ ॥
ਉਸ ਨੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮਾਸ ਕੱਟ ਕੇ ਤੱਕੜੀ ਵਿੱਚ ਤੋਲਿਆ। ਤਦ ਉਸ ਦੇ ਅੰਤਹਪੁਰ ਦੀਆਂ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ—
13.67.25
हाहाभूता विनिष्क्रान्ताः श्रुत्वा परमदुःखिताः ।
तासां रुदितशब्देन मन्त्रिभृत्यजनस्य च ॥ १३.६७.२५ ॥
ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ ਹਾਹਾਕਾਰ ਕਰਦੀਆਂ, ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆਈਆਂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੋਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਅਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੇ (ਰੋਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ)।
13.67.26
बभूव सुमहान्नादो मेघगम्भीरनिःस्वनः ।
निरुद्धं गगनं सर्वं व्यभ्रं मेघैः समन्ततः ॥ १३.६७.२६ ॥
ਮੇਘ ਗਰਜਣ ਵਾਂਗ ਗੰਭੀਰ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਠੀ; ਬੱਦਲਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸਾਰਾ ਅਸਮਾਨ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਿਆ।
13.67.27
मही प्रचलिता चासीत्तस्य सत्येन कर्मणा ॥ १३.६७.२७ ॥
ਉਸ ਦੇ ਸੱਚ ਦੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਕੰਬ ਉੱਠੀ।
13.67.28
स राजा पार्श्वतश्चैव बाहुभ्यामूरुतश्च यत् ।
तानि मांसानि सञ्छिद्य तुलां पूरयतेऽशनैः।
तथापि न समस्तेन कपोतेन बभूव ह ॥ १३.६७.२८ ॥
ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ, ਬਾਹਾਂ ਤੋਂ ਅਤੇ ਪੱਟਾਂ ਤੋਂ ਜੋ ਮਾਸ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨਾਲ ਤੱਕੜੀ ਭਰੀ; ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਕਬੂਤਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਾ ਹੋਇਆ।
13.67.29
अस्थिभूतो यदा राजा निर्मांसो रुधिरस्रवः ।
तुलां ततः समारूढः स्वं मांसक्षयमुत्सृजन् ॥ १३.६७.२९ ॥
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ ਢਾਂਚਾ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਮਾਸ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਲਹੂ ਵਗਦਾ ਹੋਇਆ, ਤਦ ਆਪਣੇ ਮਾਸ ਦੇ ਖੈ ਨੂੰ ਅਰਪਦਾ ਹੋਇਆ ਉਹ ਤੱਕੜੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
13.67.30
ततः सेन्द्रास्त्रयो लोकास्तं नरेन्द्रमुपस्थिताः ।
र्भर्यश्चाकाशगैस्तत्र वादिता देवदुन्दुभिः ॥ १३.६७.३० ॥
ਤਦ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਤਿੰਨੇ ਲੋਕ ਉਸ ਨਰੇਂਦਰ ਕੋਲ ਆਏ; ਅਤੇ ਰਿਭੂ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਉੱਥੇ ਦੇਵ-ਦੁੰਦੁਭੀ ਵਜਾਈ।
13.67.31
अमृतेनावसिक्तश्च वृषदर्भो नरेश्वरः ।
दिव्यैश्च सुसुखैर्माल्यैरभिवृष्टः पुनःपुनः ॥ १३.६७.३१ ॥
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਵ੍ਰਿਸ਼ਦਰਭ ਨਰੇਸ਼ਵਰ ਦਿਵ੍ਯ, ਅਤਿ ਸੁਖਦਾਈ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵਰਸਾਇਆ ਗਿਆ।
13.67.32
देवगन्धर्वसन्घातैरप्सरोभिश्च सर्वतः ।
नृत्तश्चैवोपगीतश्च पितामह इव प्रभुः ॥ १३.६७.३२ ॥
ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਚੌਗਿਰਦੇ ਨਾਚ ਤੇ ਗਾਇਨ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ; ਪ੍ਰਭੂ ਪਿਤਾਮਹ ਵਾਂਗ ਸ਼ੋਭਿਤ ਹੋਇਆ।
13.67.33
हेमप्रासादसम्बाधं मणिकाञ्चनतोरणम् ।
सवैडूर्यमणिस्तम्भं विमानं समधिष्ठितः ॥ १३.६७.३३ ॥
ਸੋਨੇ ਦੇ ਮਹਿਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਮਣੀ-ਸੋਨੇ ਦੇ ਤੋਰਨਾਂ ਅਤੇ ਵੈਡੂਰਯ ਮਣੀ ਦੇ ਥੰਮ੍ਹਾਂ ਵਾਲੇ ਵਿਮਾਨ ਉੱਤੇ ਉਹ ਸਵਾਰ ਹੋਇਆ।
13.67.34
स राजर्षिर्गतः स्वर्गं कर्मणा तेन शाश्वतम् ।
शरणागतेषु चैवं त्वं कुरु सर्वं युधिष्ठिर ॥ १३.६७.३४ ॥
ਉਹ ਰਾਜਰਸ਼ੀ ਉਸ ਕਰਮ ਨਾਲ ਸ਼ਾਸ਼ਵਤ ਸਵਰਗ ਗਿਆ; ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਸ਼ਰਨਾਗਤਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਤੂੰ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰ।
13.67.35
भक्तानामनुरक्तानामाश्रितानां च रक्षिता ।
दयावान्सर्वभूतेषु परत्र सुखमेधते ॥ १३.६७.३५ ॥
ਭਗਤਾਂ, ਅਨੁਰਕਤਾਂ ਅਤੇ ਆਸ਼ਰਿਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਰਾਜਾ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
13.67.36
साधुवृत्तो हि यो राजा सद्वृत्तमनुतिष्ठति ।
किं न प्राप्तं भवेत्तेनि स्वव्याजेनेह कर्मणा ॥ १३.६७.३६ ॥
ਜਿਹੜਾ ਸਦਾਚਾਰੀ ਰਾਜਾ ਸਦਵਿਰਤੀ ਦਾ ਪਾਲਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਕੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ?
13.67.37
स राजर्षिर्विशुद्धात्मा धीरः सत्यपराक्रमः ।
काशीनामीश्वरः ख्यातस्त्रिषु लोकेषु कर्मणा ॥ १३.६७.३७ ॥
ਉਹ ਰਾਜਰਸ਼ੀ, ਵਿਸ਼ੁੱਧ ਆਤਮਾ, ਧੀਰ, ਸੱਚੇ ਪਰਾਕਰਮੀ; ਕਰਮ ਨਾਲ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।
13.67.38
योऽप्यन्यः कारेयदेवं शरणागतरक्षणम् ।
सोपि गच्छेत तामेव गतिं भरतसत्तम ॥ १३.६७.३८ ॥
ਕਾਰੇਯ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਵੀ ਜੋ ਸ਼ਰਣ ਆਏ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੀ ਉਹੀ ਗਤੀ ਪਾਵੇਗਾ, ਹੇ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ।
13.67.39
इदं वृत्तं हि राजर्षे वृषदर्भस्य कीर्तयन् ।
पूतात्मा वै भवेल्लोके शृणुयाद्यश्च नित्यशः ॥ १३.६७.३९ ॥
ਹੇ ਰਾਜਰਸ਼ੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਦਰਭ ਦਾ ਇਹ ਚਰਿਤਰ ਜੋ ਵਖਾਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਨਿੱਤ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।