Mahābhārata · Adhyāya 13.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.67.1
पितामह महाप्राज्ञ सर्वशास्त्रविशारद ।
त्वत्तोऽहं श्रोतुमिच्छामि धर्मं भरतसत्तम ॥ १३.६७.१ ॥
Avô, grande sábio, perito em todas as escrituras! Melhor dos Bharatas, desejo ouvir de ti o dharma.
13.67.2
शरणागतं ये रक्षन्ति भूतग्रामं चतुर्विधम् ।
किं तस्य भरतश्रेष्ठ फलं भवति तत्त्वतः ॥ १३.६७.२ ॥
Qual é, na verdade, o fruto para os que protegem os que buscam refúgio e a multidão dos seres de quatro tipos, melhor dos Bharatas?
13.67.3
इदं शृणु महाप्राज्ञ धर्मपुत्र महायशः ।
इतिहासं पुरावृत्तं शरणार्थं महाफलम् ॥ १३.६७.३ ॥
Ouve isto, grande sábio, filho de Dharma, de grande fama: uma antiga história sobre o refúgio, de grande fruto.
13.67.4
प्रपात्यमानः श्येनेन कपोतः प्रियदर्शनः ।
वृषदर्भं महाभागं नरेन्द्रं शरणं गतः ॥ १३.६७.४ ॥
Uma pomba, agradável de ver, perseguida por um falcão, buscou refúgio junto ao rei Vṛṣadarbha, de grande fortuna.
13.67.5
स तं दृष्ट्वा विशुद्धात्मा त्रासादङ्कमुपागतम् ।
आश्वास्याश्वसिहीत्याह न तेऽस्ति भयमण्डज ॥ १३.६७.५ ॥
Vendo-a chegar ao seu colo, tomada de medo, o rei de coração puro a consolou: "Anima-te, nascido do ovo; não há temor para ti."
13.67.6
भयं ते सुमहत्कस्मात्कुत्र किं वा कृतं त्वया ।
येन त्वमिह सम्प्राप्तो विसंज्ञो भ्रान्तचेतनः ॥ १३.६७.६ ॥
Por que é tão grande o teu temor? De quem, onde, ou o que fizeste, pelo qual chegaste aqui aturdido, com a mente confusa?
13.67.7
नवनीलोत्पलापीड चारुवर्ण सुदर्शन ।
दाडिमाशोकपुष्पाक्ष मा त्रसस्वाभयं तव ॥ १३.६७.७ ॥
Tu que usas uma guirlanda de lótus azuis frescos, de bela cor e aparência, de olhos como flores de romã e aśoka: não temas; há abhaya para ti.
13.67.8
मत्सकाशमनुप्राप्तं न त्वां कश्चित्समुत्सहेत् ।
मनसा ग्रहणं कर्तुं रक्षाध्यक्षपुरस्कृतम् ॥ १३.६७.८ ॥
Ninguém ousaria, nem mesmo em pensamento, apoderar-se de ti, que chegaste à minha presença e foste posto sob a proteção do guardião do reino.
13.67.9
काशिराज्यं तदद्यैव त्वदर्तं जीवितं तथा ।
त्यजेयं भव विस्रब्धः कपोत भयं तव ॥ १३.६७.९ ॥
Hoje mesmo entregaria o reino de Kāśi e a minha própria vida por ti. Fica tranquilo, ó pomba; que o teu medo desapareça.
13.67.10
ममैतद्विहितं भक्ष्यं न राजंस्त्रातुमर्हसि ।
अतिक्रान्तं च प्राप्तं च प्रयत्नाच्चोपपादितम् ॥ १३.६७.१० ॥
Este alimento me foi destinado, ó rei; não deves protegê-lo. O que se tinha perdido e o que foi obtido, consegui-o com o meu esforço.
13.67.11
मांसं च रुधइरं चास्य मज्जा मेदश्च मे हितम् ।
परितोषकरो ह्येष मम माऽस्याग्रतो भव ॥ १३.६७.११ ॥
A sua carne, sangue, medula e gordura são-me benéficos; só eles me trazem contentamento. Não te ponhas à frente dele.
13.67.12
तृष्णा मे बाधतेऽत्युग्रा क्षुधा निर्दहतीव माम् ।
मुञ्चैनं नहि शक्ष्यामि राजन्मन्दयितुं क्षुधाम् ॥ १३.६७.१२ ॥
A minha sede, muito feroz, atormenta-me; a fome queima-me como se ardesse. Solta-o, ó rei; não conseguirei aplacar a minha fome.
13.67.13
मया ह्यनुसृतो ह्येष मत्पक्षनखविक्षतः ।
किञ्चिदुच्छ्वासनिःश्वासं न राजन्गोप्तुमर्हसि ॥ १३.६७.१३ ॥
Perseguida por mim e ferida pelas unhas das minhas asas, esta ave: nem um pouco do seu fôlego deves tu proteger, ó rei.
13.67.14
यदि स्वविषये राजन्प्रभुस्त्वं रक्षणे नृणाम् ।
खेचरस्य तृषार्तस्य न त्वं प्रभुरथोत्तम ॥ १३.६७.१४ ॥
Se és senhor no teu próprio reino para proteger os homens, ó rei, não és senhor deste ser do céu, atormentado pela fome e pela sede, ó melhor.
13.67.15
यदि वैरिषु भृत्येषु स्वजनव्यवहारयोः ।
विषयेष्विन्द्रियाणां च आकाशे मा पराक्रम ॥ १३.६७.१५ ॥
Se tens poder sobre os inimigos, sobre os servos, nas relações com os teus parentes e sobre os objetos dos sentidos, não exibas o teu poder no céu.
13.67.16
प्रभुत्वं हि पराक्रम्य सम्यक् पक्षहरेषु ते ।
यदि त्वमिह धर्मार्थी मामपि द्रष्टुमर्हसि ॥ १३.६७.१६ ॥
O teu senhorio exerce-se com razão pela bravura sobre os que arrancam as asas. Se aqui procuras o dharma e o bem, deves olhar também para mim.
13.67.17
श्रुत्वा श्येनस्य तद्वाक्यं राजर्षिर्विस्मयं गतः ।
सम्भाव्य चैनं तद्वाक्यं तदर्थी प्रत्यभाषत ॥ १३.६७.१७ ॥
Ao ouvir aquele discurso do falcão, o rei-sábio ficou admirado. Tendo ponderado aquelas palavras e desejando o seu propósito, respondeu-lhe.
13.67.18
गोवृषो वा वराहो वा मृगो वा महिषोपि वा ।
त्वदथर्मद्य क्रियतां क्षुधाप्रशमनाय ते ॥ १३.६७.१८ ॥
Que hoje se prepare para ti um boi, ou um javali, ou um veado, ou mesmo um búfalo, para aplacar a tua fome.
13.67.19
शरणागतं न त्यजेयमिति मे व्रतमाहितम् ।
न मुञ्चति ममाङ्गानि द्विजोऽयं पश्य वै द्विज ॥ १३.६७.१९ ॥
Nunca abandonarei quem veio buscar refúgio; este voto está firmemente estabelecido em mim. Esta ave nascida duas vezes não solta os meus membros; olha, ó ave.
13.67.20
न वराहं न चोक्षाणं न चान्यान्विविधान्द्विजान् ।
भक्षयामि महाराज किमन्नाद्येन तेन मे ॥ १३.६७.२० ॥
Não como javali, nem touro, nem as diversas outras aves nascidas duas vezes. De que me serve, ó grande rei, esse alimento?
13.67.21
यस्तु मे विहितो भक्ष्यः स्वयं देवैः सनातनः ।
श्येनाः कपोतान्खादन्ति स्तितिरेषा सनातनी ॥ १३.६७.२१ ॥
O alimento que os próprios deuses me destinaram, eterno: os falcões comem pombas. Esta é a regra eterna.
13.67.22
उशीनर कपोते तु यदि स्नेहस्तवानघ ।
ततस्त्वं मे प्रयच्छाद्य स्वमांसं तुलया धृतम् ॥ १३.६७.२२ ॥
Ó Uśīnara, se tens afeição pela pomba, ó irrepreensível, então dá-me agora a tua própria carne, pesada numa balança.
13.67.23
महाननुग्रहो मेऽद्य यस्त्वमेवमिहात्थ माम् ।
बाढमेव करिष्यामीत्युक्त्वाऽसौ राजसत्तमः ॥ १३.६७.२३ ॥
Hoje, pedires-me assim é um grande favor para mim. Dizendo: «Muito bem, farei exatamente isso», aquele melhor dos reis—
13.67.24
उत्कृत्योत्कृत्य मांसानि तुलया समतोलयत् ।
अन्तःपुरे ततस्तस्य स्त्रियो रत्नविभूषिताः ॥ १३.६७.२४ ॥
Repetidamente cortou pedaços de carne e pesou-os na balança. Então as mulheres do seu palácio interior, adornadas de joias—
13.67.25
हाहाभूता विनिष्क्रान्ताः श्रुत्वा परमदुःखिताः ।
तासां रुदितशब्देन मन्त्रिभृत्यजनस्य च ॥ १३.६७.२५ ॥
Suas rainhas, clamando em desespero e profundamente aflitas, saíram ao ouvir o som do choro; e também os ministros e servidores.
13.67.26
बभूव सुमहान्नादो मेघगम्भीरनिःस्वनः ।
निरुद्धं गगनं सर्वं व्यभ्रं मेघैः समन्ततः ॥ १३.६७.२६ ॥
Ergueu-se um grande estrondo, profundo como o rugido das nuvens de tempestade, e todo o céu, antes sem nuvens, foi coberto de nuvens por todos os lados.
13.67.27
मही प्रचलिता चासीत्तस्य सत्येन कर्मणा ॥ १३.६७.२७ ॥
E a terra tremeu por causa de seu ato de verdade.
13.67.28
स राजा पार्श्वतश्चैव बाहुभ्यामूरुतश्च यत् ।
तानि मांसानि सञ्छिद्य तुलां पूरयतेऽशनैः।
तथापि न समस्तेन कपोतेन बभूव ह ॥ १३.६७.२८ ॥
Aquele rei cortou a carne de seus flancos, de seus braços e de suas coxas, e encheu a balança com pedaços; ainda assim, não igualou a pomba.
13.67.29
अस्थिभूतो यदा राजा निर्मांसो रुधिरस्रवः ।
तुलां ततः समारूढः स्वं मांसक्षयमुत्सृजन् ॥ १३.६७.२९ ॥
Quando o rei ficou reduzido a ossos, sem carne e sangrando, subiu então à balança, oferecendo a perda de sua própria carne.
13.67.30
ततः सेन्द्रास्त्रयो लोकास्तं नरेन्द्रमुपस्थिताः ।
र्भर्यश्चाकाशगैस्तत्र वादिता देवदुन्दुभिः ॥ १३.६७.३० ॥
Então os três mundos, com Indra, apresentaram-se diante daquele senhor dos homens; e os Ṛbhus e os que andam pelo céu fizeram soar ali os tambores divinos.
13.67.31
अमृतेनावसिक्तश्च वृषदर्भो नरेश्वरः ।
दिव्यैश्च सुसुखैर्माल्यैरभिवृष्टः पुनःपुनः ॥ १३.६७.३१ ॥
Vṛṣadarbha, senhor dos homens, aspergido com néctar, foi coberto repetidamente com guirlandas divinas e muito agradáveis.
13.67.32
देवगन्धर्वसन्घातैरप्सरोभिश्च सर्वतः ।
नृत्तश्चैवोपगीतश्च पितामह इव प्रभुः ॥ १३.६७.३२ ॥
Cercado por todos os lados por multidões de deuses, gandharvas e apsarases que dançavam e cantavam, o senhor brilhava como o avô.
13.67.33
हेमप्रासादसम्बाधं मणिकाञ्चनतोरणम् ।
सवैडूर्यमणिस्तम्भं विमानं समधिष्ठितः ॥ १३.६७.३३ ॥
Subiu a um vimana aéreo, repleto de palácios dourados, com pórticos de gemas e ouro e colunas de lápis-lazúli e gemas.
13.67.34
स राजर्षिर्गतः स्वर्गं कर्मणा तेन शाश्वतम् ।
शरणागतेषु चैवं त्वं कुरु सर्वं युधिष्ठिर ॥ १३.६७.३४ ॥
Aquele sábio real foi ao céu eterno por aquele ato. Assim também, Yudhiṣṭhira, faça tudo pelos que buscam o teu refúgio.
13.67.35
भक्तानामनुरक्तानामाश्रितानां च रक्षिता ।
दयावान्सर्वभूतेषु परत्र सुखमेधते ॥ १३.६७.३५ ॥
O rei que protege os devotos, os leais e os dependentes, e que é compassivo com todos os seres, prospera em felicidade no outro mundo.
13.67.36
साधुवृत्तो हि यो राजा सद्वृत्तमनुतिष्ठति ।
किं न प्राप्तं भवेत्तेनि स्वव्याजेनेह कर्मणा ॥ १३.६७.३६ ॥
Pois o que não obteria aqui, por sua própria ação, um rei de boa conduta que segue a conduta reta?
13.67.37
स राजर्षिर्विशुद्धात्मा धीरः सत्यपराक्रमः ।
काशीनामीश्वरः ख्यातस्त्रिषु लोकेषु कर्मणा ॥ १३.६७.३७ ॥
Aquele rājarṣi, de alma pura, firme, de verdadeiro valor, tornou-se famoso nos três mundos por seus feitos como senhor dos Kāśīs.
13.67.38
योऽप्यन्यः कारेयदेवं शरणागतरक्षणम् ।
सोपि गच्छेत तामेव गतिं भरतसत्तम ॥ १३.६७.३८ ॥
Qualquer outro, como o filho de Kāreya, que proteja os que buscam refúgio, também alcançará esse mesmo destino, ó melhor dos Bharatas.
13.67.39
इदं वृत्तं हि राजर्षे वृषदर्भस्य कीर्तयन् ।
पूतात्मा वै भवेल्लोके शृणुयाद्यश्च नित्यशः ॥ १३.६७.३९ ॥
Ó rājarṣi, quem relata esta conduta de Vṛṣadarbha, e quem a ouve constantemente, torna-se de alma pura no mundo.