Mahābhārata · Adhyāya 13.76
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.76.1
ततः कदाचिद्देवेन्द्रो दिव्यरूपवपुर्धरः ।
इदमन्तरमित्येवमभ्यगात्तमथाश्रमम् ॥ १३.७६.१ ॥
Entonces, en cierto momento, el señor de los dioses, portando un cuerpo de forma divina, pensando «esta es la ocasión», llegó a aquel ermitaño.
13.76.2
रूपमप्रतिमं कृत्वा लोभनीयं जनाधिपः ।
दर्शनीयतमो भूत्वा प्रविवेश तमाश्रमम् ॥ १३.७६.२ ॥
Habiendo tomado una forma incomparable y seductora, el señor de los hombres se volvió de una belleza sin igual y entró en aquel ermitaño.
13.76.3
स ददर्श तमासीनं विपुलस्य कलेबरम् ।
निश्चेष्टं स्तब्धनयनं यताऽऽलेख्यगतं तथा ॥ १३.७६.३ ॥
Vio allí el cuerpo de Vipula sentado, inmóvil, con los ojos fijos, como si estuviera pintado en un cuadro.
13.76.4
रुचिं च रुचिरापाङ्गीं पीनश्रोणिपयोधराम् ।
पद्मपत्रविशालाक्षीं सम्पूर्णेन्दुनिभाननाम् ॥ १३.७६.४ ॥
Y a Ruci, de miradas hermosas, de caderas y pechos llenos, de ojos anchos como pétalos de loto y rostro semejante a la luna llena.
13.76.5
सा तमालोक्य सहसा प्रत्युत्तातुमियेष ह ।
रूपेण विस्मिता कोऽसीत्यथ वक्तुमिवेच्छती ॥ १३.७६.५ ॥
Al verlo, ella de pronto quiso levantarse; asombrada por su belleza, como queriendo decir: «¿Quién eres?».
13.76.6
उत्थातुकामा तु सती विष्टव्धा विपुलेन सा ।
निगृहीता मनुष्येन्द्र न शशाक विचेष्टितुम् ॥ १३.७६.६ ॥
Pero la mujer fiel, deseando levantarse, quedó sujeta por Vipula; oh señor de los hombres, ni siquiera pudo moverse.
13.76.7
तामाबभाषे देवेन्द्रः साम्ना परमवल् ।
त्वदर्थमागतं विद्धि देवेन्द्र मां शुचिस्मिते ॥ १३.७६.७ ॥
El señor de los dioses le habló con palabras muy suaves: «Sabe que he venido por ti, oh tú de sonrisa pura.»
13.76.8
क्लिश्यमानमनङ्गेन त्वत्सङ्कल्पभवेन ह ।
तत्पर्याप्नुहि मां सुभ्रु पुरा कालोऽतिवर्तते ॥ १३.७६.८ ॥
Estoy atormentado por Ananga, nacido de tu propio deseo. Por eso, oh tú de bellas cejas, complácemе, pues el tiempo pasa.
13.76.9
तमेवंवादिनं शक्रं शुश्राव विपुलो मुनिः ।
गुरुपत्नयाः शरीरस्थो ददर्श त्रिदसाधिपम् ॥ १३.७६.९ ॥
El sabio Vipula oyó a Śakra hablar así, y, morando en el cuerpo de la esposa del maestro, vio al señor de los treinta dioses.
13.76.10
न शशाक च सा राजन्प्रत्युत्थातुमनिन्दिता ।
वक्तुं च नाशकद्राजन्विष्टब्दा विपुलेन सा ॥ १३.७६.१० ॥
Oh rey, aquella mujer sin mácula no pudo levantarse ni hablar, pues estaba paralizada, oh rey, por Vipula.
13.76.11
आकारं गुरुपत्न्यास्तु स विज्ञाय भृगूद्वहः ।
निजय्नाह महातेजा योगेन बलवत्प्रभो।
बबन्ध योगबन्धैश्च तस्याः सर्वेन्द्रियाणि सः ॥ १३.७६.११ ॥
Comprendiendo el estado de la esposa del maestro, aquel mejor de los Bhṛgu, de gran esplendor, la contuvo con fuerza por el poder del yoga; oh señor, ató todos sus sentidos con ligaduras yóguicas.
13.76.12
तां निर्विकारां दृष्ट्वा तु पुनरेव शचीपतिः ।
उवाच व्रीहितो राजंस्तां योगबलमोहिताम् ॥ १३.७६.१२ ॥
Viendo que ella estaba inmóvil, el esposo de Śacī volvió a hablar; avergonzado, oh rey, se dirigió a ella, aturdida por el poder del yoga.
13.76.13
एह्येहीति ततः सा तु प्रतिवक्तुमियेष तम् ।
स तां वाच्यं गुरोः पत्न्या विपुलः पर्यवर्तयत् ॥ १३.७६.१३ ॥
"Ven, ven" — entonces ella quiso responderle; pero Vipula alteró las palabras que debía pronunciar la esposa del maestro.
13.76.14
भोः किमागमने कृत्यमिति तस्यास्तु निःसृता ।
वक्त्राच्छशाङ्कसदृशाद्वाणी संस्कारभूषणा ॥ १३.७६.१४ ॥
"¡Oh!, ¿cuál es el propósito de tu venida?" — tal palabra salió de su rostro semejante a la luna, adornada de cortesía.
13.76.15
वीडिता सा तु तद्वाक्यमुक्त्वा परवशा तदा ।
पुरन्दरश्च संत्रस्तो बभूव विमना भृशम् ॥ १३.७६.१५ ॥
Avergonzada, ella pronunció aquellas palabras y entonces quedó bajo el dominio de otro; y Indra, destructor de fortalezas, se llenó de gran temor y de profunda tristeza.
13.76.16
स तद्वैकृतमालक्ष्य देवराजो विशांपते ।
अवैक्षत सहस्राक्षस्तदा दिव्येन चक्षुषा ॥ १३.७६.१६ ॥
Oh señor de los pueblos, el rey de los dioses, el de mil ojos, notó aquella alteración y entonces miró con su ojo divino.
13.76.17
स ददर्श मुनिं तस्याः शरीरान्तरगोचरम् ।
प्रतिबिम्बमिवादर्शे गुरुपत्न्याः शरीरगम् ॥ १३.७६.१७ ॥
Él vio a aquel sabio dentro del alcance de su cuerpo, como un reflejo en un espejo, residiendo en el cuerpo de la esposa del maestro.
13.76.18
स तं घोरेण तपसा युक्तं दृष्ट्वा पुरंदरः ।
प्रावेपत सुसंत्रस्तो व्रीडितश्च तदा विभो ॥ १३.७६.१८ ॥
Al ver que él estaba dotado de terrible austeridad, Indra, destructor de fortalezas, tembló muy asustado; y entonces, oh poderoso, también se avergonzó.
13.76.19
विमुच्य गुरुपत्नीं तु विपुलः सुमहातपाः ।
स्वकलेबरमाविश्य शक्रं भीतमथाब्रवीत् ॥ १३.७६.१९ ॥
Liberando a la esposa del maestro, Vipula, de gran austeridad, entró en su propio cuerpo y habló al atemorizado Indra.
13.76.20
अजितेन्द्रिय दुर्बुद्धे पापात्मक पुरंदर ।
न चिरं पूजयिष्यन्ति देवास्त्वां मानुषास्तथा ॥ १३.७६.२० ॥
¡Oh Purandara, sin dominio de tus sentidos, de mala mente y pecador! Los dioses y los hombres no te honrarán por mucho tiempo.
13.76.21
किन्नु तद्विस्मृतं शक्र न तन्मनसि ते स्थितम् ।
गौतमेनासि यन्मुक्तो भगाङ्कपरिचिह्नितः ॥ १३.७६.२१ ॥
¡Oh Śakra, lo has olvidado? ¿No quedó en tu mente que Gautama te liberó, tú que fuiste marcado con la señal del bhaga?
13.76.22
जाने त्वां बालिशमतिमकृतात्मानमस्थिरम् ।
मयेयं रक्ष्यते मूढ गच्छ पाप यथागतम् ॥ १३.७६.२२ ॥
Sé que eres de mente necia, sin control de ti mismo y voluble. Esta mujer está protegida por mí. Oh necio, oh pecador, vuelve por donde viniste.
13.76.23
नाहं त्वामद्य मूढात्मन्दहेयं हि स्वतेजसा ।
कृपायमानस्तु न ते दग्धुमिच्छामि वासव ॥ १३.७६.२३ ॥
Oh insensato, hoy no te quemaré con mi esplendor. Pero, movido por la compasión, Vāsava, no deseo quemarte.
13.76.24
स च घोरतमो धीमान्गुरुर्मे पापचेतसम् ।
दृष्ट्वा त्वां निर्दहेदद्य क्रोधदीप्तेन चक्षुषा ॥ १३.७६.२४ ॥
Y mi maestro, el más terrible y sabio, al verte de mente pecadora, hoy te reducirá a cenizas con su ojo ardiente de cólera.
13.76.25
नैवं तु शक्र कर्तव्यं पुनर्मान्याश्च ते द्विजाः ।
मा गमः ससुतामात्यः क्षयं ब्रह्मबलार्दितः ॥ १३.७६.२५ ॥
¡Oh Śakra, no debes actuar así de nuevo; los brahmanes son dignos de tu honor. Afligido por el poder del brahman, no vayas a la ruina con tus hijos y ministros.
13.76.26
अमरोस्मीति यद्बुद्धिं समास्थाय प्रवर्तते ।
मावमंस्था न तपसा न साध्यं नाम किञ्चन ॥ १३.७६.२६ ॥
Tú que actúas con la idea de 'soy inmortal', no desprecies el ascetismo; nada es inalcanzable por medio del tapas.
13.76.27
तच्छ्रुत्वा वचनं शक्रो विपुलस्य महात्मनः ।
न किञ्चिदुक्त्वा व्रीडार्तस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ १३.७६.२७ ॥
Al oír aquellas palabras del magnánimo Vipula, Śakra, afligido por la vergüenza, nada dijo y desapareció allí mismo.
13.76.28
मुहूर्तयाते तस्मिंस्तु देवशर्मा महातपाः ।
कृत्वा यज्ञं यथाकाममाजगाम स्वमाश्रमम् ॥ १३.७६.२८ ॥
Pasado un instante, el gran asceta Devaśarman, habiendo realizado el sacrificio como deseaba, regresó a su ermita.
13.76.29
आगतेऽथ गुरौ राजन्विपुलः प्रियकर्मकृत् ।
रक्षितां गुरेव भार्यां न्यवेदयदनिन्दिताम् ॥ १३.७६.२९ ॥
Oh rey, cuando el maestro regresó, Vipula, el que hacía cosas agradables, le presentó a su esposa intachable, protegida como si fuera la del maestro.
13.76.30
अभिवाद्य च शान्तात्मा स गुरुं गुरुवत्सलः ।
विपुलः पर्युपातिष्ठद्यथापूर्वमशङ्कितः ॥ १३.७६.३० ॥
Saludando respetuosamente al maestro, Vipula, de alma serena y devoto de su maestro, le sirvió sin temor, como antes.
13.76.31
विश्रान्ताय ततस्तस्मै सहासीनाय भार्यया ।
निवेदयामास तदा विपुलः शक्रकर्म तत् ॥ १३.७६.३१ ॥
Entonces, al que había descansado y estaba sentado con su esposa, Vipula le relató la hazaña de Śakra.
13.76.32
तच्छुत्वा स मुनिस्तुष्टों विपुलस्य प्रतापवान् ।
बभूव शीलवृत्ताभ्यां तपसा नियमेन च ॥ १३.७६.३२ ॥
Al oír aquello, aquel sabio poderoso quedó complacido con el carácter, la conducta, la austeridad y la disciplina de Vipula.
13.76.33
विपुलस्य गुरौ वृत्तिं भक्तिमात्मनि तत्प्रभुः ।
धर्मे च स्थिरतां दृष्ट्वा साधुसाध्वित्यभाषत ॥ १३.७६.३३ ॥
Al ver la conducta de Vipula hacia su maestro, su devoción interior y su firmeza en el dharma, aquel señor dijo: «¡Bien, bien!».
13.76.34
प्रतिनन्द्य च धर्मात्मा शिष्यं धर्मपरायणम् ।
वरेण च्छन्दयामास देवशर्मा महामतिः ॥ १३.७६.३४ ॥
Elogiando al discípulo consagrado al dharma, Devaśarman, de alma justa y gran mente, le ofreció un don.
13.76.35
स्थितिं च धर्मे जग्राह स तस्माद्गुरुवत्सलः ।
अनुज्ञातश्च गुरुणा चचारानुत्तमं तपः ॥ १३.७६.३५ ॥
Desde entonces, devoto de su maestro, se afirmó en el dharma; con permiso de su maestro practicó la austeridad suprema.
13.76.36
तथैव देवशर्मापि सभार्यः स महातपाः ।
निर्भयो बलवृत्रघ्नाच्चचार विजने वने ॥ १३.७६.३६ ॥
Asimismo, el gran asceta Devaśarman, sin temor ni siquiera del poder de Indra, matador de Vṛtra, vagaba con su esposa por un bosque solitario.