ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.76
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.76.1
ततः कदाचिद्देवेन्द्रो दिव्यरूपवपुर्धरः ।
इदमन्तरमित्येवमभ्यगात्तमथाश्रमम् ॥ १३.७६.१ ॥
ಆಗ ಒಮ್ಮೆ ದೇವೇಂದ್ರನು ದಿವ್ಯ ರೂಪ ಮತ್ತು ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿ, 'ಇದು ಅವಕಾಶ' ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಆ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಂದನು.
13.76.2
रूपमप्रतिमं कृत्वा लोभनीयं जनाधिपः ।
दर्शनीयतमो भूत्वा प्रविवेश तमाश्रमम् ॥ १३.७६.२ ॥
ಅನುಪಮ, ಮನವನ್ನು ಸೆಳೆಯುವ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಜನಾಧಿಪನು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರನಾಗಿ ಆ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
13.76.3
स ददर्श तमासीनं विपुलस्य कलेबरम् ।
निश्चेष्टं स्तब्धनयनं यताऽऽलेख्यगतं तथा ॥ १३.७६.३ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ವಿಪುಲನ ದೇಹವನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು; ಅದು ಚಲನೆಯಿಲ್ಲದೆ, ನಿಶ್ಚಲ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಬರೆದಂತಿತ್ತು.
13.76.4
रुचिं च रुचिरापाङ्गीं पीनश्रोणिपयोधराम् ।
पद्मपत्रविशालाक्षीं सम्पूर्णेन्दुनिभाननाम् ॥ १३.७६.४ ॥
ರುಚಿಯನ್ನು ಕಂಡನು; ಸುಂದರ ನೋಟವುಳ್ಳವಳು, ದಟ್ಟ ಸೊಂಟ ಮತ್ತು ಕುಚಗಳುಳ್ಳವಳು, ತಾವರೆ ದಳದಂತೆ ವಿಶಾಲ ನಯನಗಳುಳ್ಳವಳು, ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತಹ ಮುಖವುಳ್ಳವಳು.
13.76.5
सा तमालोक्य सहसा प्रत्युत्तातुमियेष ह ।
रूपेण विस्मिता कोऽसीत्यथ वक्तुमिवेच्छती ॥ १३.७६.५ ॥
ಅವನನ್ನು ಕಂಡು ಅವಳು ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದೇಳಲು ಬಯಸಿದಳು; ಅವನ ರೂಪದಿಂದ ವಿಸ್ಮಿತಳಾಗಿ, 'ನೀನು ಯಾರು?' ಎಂದು ಕೇಳಲು ಬಯಸುವವಳಂತೆ.
13.76.6
उत्थातुकामा तु सती विष्टव्धा विपुलेन सा ।
निगृहीता मनुष्येन्द्र न शशाक विचेष्टितुम् ॥ १३.७६.६ ॥
ಏಳಲು ಬಯಸಿದ ಆ ಪತಿವ್ರತೆ ವಿಪುಲನಿಂದ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಬಂಧಿತಳಾದಳು; ಓ ಮನುಷ್ಯೇಂದ್ರ, ಅವಳು ಚಲಿಸಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
13.76.7
तामाबभाषे देवेन्द्रः साम्ना परमवल् ।
त्वदर्थमागतं विद्धि देवेन्द्र मां शुचिस्मिते ॥ १३.७६.७ ॥
ದೇವೇಂದ್ರನು ಅವಳೊಡನೆ ಅತ್ಯಂತ ಮೃದುವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಹೇಳಿದನು: 'ಶುದ್ಧ ನಗುವುಳ್ಳವಳೇ, ನಿನಗಾಗಿಯೇ ನಾನು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ತಿಳಿ.'
13.76.8
क्लिश्यमानमनङ्गेन त्वत्सङ्कल्पभवेन ह ।
तत्पर्याप्नुहि मां सुभ्रु पुरा कालोऽतिवर्तते ॥ १३.७६.८ ॥
ನಿನ್ನ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಅನಂಗನಿಂದ ನಾನು ಪೀಡಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸುಂದರ ಹುಬ್ಬಿನವಳೇ, ನನ್ನನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸು; ಕಾಲ ಮೀರುತ್ತಿದೆ.
13.76.9
तमेवंवादिनं शक्रं शुश्राव विपुलो मुनिः ।
गुरुपत्नयाः शरीरस्थो ददर्श त्रिदसाधिपम् ॥ १३.७६.९ ॥
ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಶಕ್ರನನ್ನು ವಿಪುಲ ಮುನಿ ಕೇಳಿದನು. ಗುರುಪತ್ನಿಯ ದೇಹದಲ್ಲಿದ್ದ ಅವನು ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದನು.
13.76.10
न शशाक च सा राजन्प्रत्युत्थातुमनिन्दिता ।
वक्तुं च नाशकद्राजन्विष्टब्दा विपुलेन सा ॥ १३.७६.१० ॥
ರಾಜನೇ, ಆ ನಿರ್ದೋಷೆ ಎದ್ದೇಳಲಾರದೆ, ಮಾತನಾಡಲಾರದೆ ಹೋದಳು; ರಾಜನೇ, ವಿಪುಲನಿಂದ ಅವಳು ಬಂಧಿತಳಾಗಿದ್ದಳು.
13.76.11
आकारं गुरुपत्न्यास्तु स विज्ञाय भृगूद्वहः ।
निजय्नाह महातेजा योगेन बलवत्प्रभो।
बबन्ध योगबन्धैश्च तस्याः सर्वेन्द्रियाणि सः ॥ १३.७६.११ ॥
ಗುರುಪತ್ನಿಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅರಿತ ಆ ಭೃಗುಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯು, ಯೋಗಬಲದಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ತಡೆದನು. ಪ್ರಭುವೇ, ಯೋಗಬಂಧನಗಳಿಂದ ಅವಳ ಎಲ್ಲಾ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದನು.
13.76.12
तां निर्विकारां दृष्ट्वा तु पुनरेव शचीपतिः ।
उवाच व्रीहितो राजंस्तां योगबलमोहिताम् ॥ १३.७६.१२ ॥
ಅವಳು ನಿಶ್ಚಲಳಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಶಚೀಪತಿ ಮತ್ತೆ ಮಾತನಾಡಿದನು. ರಾಜನೇ, ನಾಚಿಕೊಂಡು, ಯೋಗಬಲದಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡ ಅವಳೊಡನೆ ಅವನು ಹೇಳಿದನು.
13.76.13
एह्येहीति ततः सा तु प्रतिवक्तुमियेष तम् ।
स तां वाच्यं गुरोः पत्न्या विपुलः पर्यवर्तयत् ॥ १३.७६.१३ ॥
"ಬಾ, ಬಾ" ಎಂದು ಅವಳು ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಲು ಬಯಸಿದಳು; ಆದರೆ ವಿಪುಲನು ಗುರುಪತ್ನಿ ಹೇಳಬೇಕಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿಬಿಟ್ಟನು.
13.76.14
भोः किमागमने कृत्यमिति तस्यास्तु निःसृता ।
वक्त्राच्छशाङ्कसदृशाद्वाणी संस्कारभूषणा ॥ १३.७६.१४ ॥
"ಅಯ್ಯೋ, ಬರುವುದಕ್ಕೆ ಏನು ಕಾರಣ?" ಎಂಬ ಮಾತು ಅವಳ ಚಂದ್ರನಂತಹ ಮುಖದಿಂದ ಹೊರಬಿತ್ತು; ಅದು ಸಂಸ್ಕಾರದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿತ್ತು.
13.76.15
वीडिता सा तु तद्वाक्यमुक्त्वा परवशा तदा ।
पुरन्दरश्च संत्रस्तो बभूव विमना भृशम् ॥ १३.७६.१५ ॥
ನಾಚಿಕೊಂಡ ಅವಳು ಆ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿ, ಆಗ ಪರವಶಳಾದಳು; ಪುರಂದರನಾದ ಇಂದ್ರನೂ ಬಹಳ ಭಯಗೊಂಡು ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗಿದನು.
13.76.16
स तद्वैकृतमालक्ष्य देवराजो विशांपते ।
अवैक्षत सहस्राक्षस्तदा दिव्येन चक्षुषा ॥ १३.७६.१६ ॥
ಜನಾಧಿಪನೇ, ಆ ವಿಕಾರವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ದೇವರಾಜನಾದ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನು ಆಗ ದಿವ್ಯ ನೇತ್ರದಿಂದ ನೋಡಿದನು.
13.76.17
स ददर्श मुनिं तस्याः शरीरान्तरगोचरम् ।
प्रतिबिम्बमिवादर्शे गुरुपत्न्याः शरीरगम् ॥ १३.७६.१७ ॥
ಅವನು ಆ ಮುನಿಯನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಅವಳ ದೇಹದೊಳಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವನನ್ನು, ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬದಂತೆ ಗುರುಪತ್ನಿಯ ದೇಹದಲ್ಲಿದ್ದವನನ್ನು.
13.76.18
स तं घोरेण तपसा युक्तं दृष्ट्वा पुरंदरः ।
प्रावेपत सुसंत्रस्तो व्रीडितश्च तदा विभो ॥ १३.७६.१८ ॥
ಘೋರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಪುರಂದರ ಇಂದ್ರನು ಬಹಳ ಭಯಗೊಂಡು ನಡುಗಿದನು; ಓ ವಿಭೋ, ಆಗ ನಾಚಿಕೆಯೂ ಆದನು.
13.76.19
विमुच्य गुरुपत्नीं तु विपुलः सुमहातपाः ।
स्वकलेबरमाविश्य शक्रं भीतमथाब्रवीत् ॥ १३.७६.१९ ॥
ಗುರುಪತ್ನಿಯನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸಿ, ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ವಿಪುಲನು ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಭಯಭೀತನಾದ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
13.76.20
अजितेन्द्रिय दुर्बुद्धे पापात्मक पुरंदर ।
न चिरं पूजयिष्यन्ति देवास्त्वां मानुषास्तथा ॥ १३.७६.२० ॥
ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹವಿಲ್ಲದ, ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯ, ಪಾಪಿಷ್ಠ ಪುರಂದರನೇ! ದೇವತೆಗಳೂ ಮನುಷ್ಯರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಪೂಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
13.76.21
किन्नु तद्विस्मृतं शक्र न तन्मनसि ते स्थितम् ।
गौतमेनासि यन्मुक्तो भगाङ्कपरिचिह्नितः ॥ १३.७६.२१ ॥
ಶಕ್ರನೇ! ಅದನ್ನು ಮರೆತೆಯಾ? ಗೌತಮನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸಿದನೆಂಬುದು, ಭಗ ಚಿಹ್ನೆಯಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನೀನು, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲವೇ?
13.76.22
जाने त्वां बालिशमतिमकृतात्मानमस्थिरम् ।
मयेयं रक्ष्यते मूढ गच्छ पाप यथागतम् ॥ १३.७६.२२ ॥
ನೀನು ಮೂರ್ಖ ಬುದ್ಧಿಯವನು, ಆತ್ಮನಿಯಂತ್ರಣವಿಲ್ಲದವನು, ಅಸ್ಥಿರನು ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಇವಳನ್ನು ನಾನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಮೂಢನೇ, ಪಾಪಿಯೇ, ಬಂದ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಹಿಂದಿರುಗು.
13.76.23
नाहं त्वामद्य मूढात्मन्दहेयं हि स्वतेजसा ।
कृपायमानस्तु न ते दग्धुमिच्छामि वासव ॥ १३.७६.२३ ॥
ಮೂಢಾತ್ಮನೇ, ಇಂದು ನಾನು ನನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಸುಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಕರಗಿ, ವಾಸವನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಸುಡಲು ನಾನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.
13.76.24
स च घोरतमो धीमान्गुरुर्मे पापचेतसम् ।
दृष्ट्वा त्वां निर्दहेदद्य क्रोधदीप्तेन चक्षुषा ॥ १३.७६.२४ ॥
ಆ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರನೂ, ಬುದ್ಧಿವಂತನೂ ಆದ ನನ್ನ ಗುರುವು, ಪಾಪಚಿತ್ತನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ, ಇಂದು ಕೋಪದಿಂದ ಉರಿಯುವ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಸುಟ್ಟುಬಿಡುವನು.
13.76.25
नैवं तु शक्र कर्तव्यं पुनर्मान्याश्च ते द्विजाः ।
मा गमः ससुतामात्यः क्षयं ब्रह्मबलार्दितः ॥ १३.७६.२५ ॥
ಓ ಶಕ್ರನೇ, ನೀನು ಮತ್ತೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಬಾರದು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ನಿನಗೆ ಗೌರವಾರ್ಹರು. ಬ್ರಹ್ಮಬಲದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾಶವಾಗಬೇಡ.
13.76.26
अमरोस्मीति यद्बुद्धिं समास्थाय प्रवर्तते ।
मावमंस्था न तपसा न साध्यं नाम किञ्चन ॥ १३.७६.२६ ॥
'ನಾನು ಅಮರ' ಎಂಬ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ವರ್ತಿಸುವವನೇ, ತಪಸ್ಸನ್ನು ತುಚ್ಛೀಕರಿಸಬೇಡ; ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಯಾವುದೂ ಅಸಾಧ್ಯವಲ್ಲ.
13.76.27
तच्छ्रुत्वा वचनं शक्रो विपुलस्य महात्मनः ।
न किञ्चिदुक्त्वा व्रीडार्तस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ १३.७६.२७ ॥
ಮಹಾತ್ಮ ವಿಪುಲನ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಶಕ್ರ ಏನನ್ನೂ ಹೇಳದೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅದೃಶ್ಯನಾದನು.
13.76.28
मुहूर्तयाते तस्मिंस्तु देवशर्मा महातपाः ।
कृत्वा यज्ञं यथाकाममाजगाम स्वमाश्रमम् ॥ १३.७६.२८ ॥
ಅವನು ಹೋದ ಒಂದು ಮುಹೂರ್ತದ ನಂತರ, ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ದೇವಶರ್ಮನು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡಿ ತನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಂದನು.
13.76.29
आगतेऽथ गुरौ राजन्विपुलः प्रियकर्मकृत् ।
रक्षितां गुरेव भार्यां न्यवेदयदनिन्दिताम् ॥ १३.७६.२९ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಗುರು ಹಿಂತಿರುಗಿದಾಗ, ಪ್ರಿಯ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ವಿಪುಲನು ಗುರುವಿನಂತೆ ಕಾಪಾಡಿದ ನಿರ್ದೋಷೆಯಾದ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದನು.
13.76.30
अभिवाद्य च शान्तात्मा स गुरुं गुरुवत्सलः ।
विपुलः पर्युपातिष्ठद्यथापूर्वमशङ्कितः ॥ १३.७६.३० ॥
ಶಾಂತಚಿತ್ತನಾದ, ಗುರುವಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯುಳ್ಳ ವಿಪುಲನು ಗುರುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಮೊದಲಿನಂತೆಯೇ ನಿಶ್ಶಂಕನಾಗಿ ಅವರ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದನು.
13.76.31
विश्रान्ताय ततस्तस्मै सहासीनाय भार्यया ।
निवेदयामास तदा विपुलः शक्रकर्म तत् ॥ १३.७६.३१ ॥
ಆಗ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ, ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಅವನಿಗೆ ವಿಪುಲನು ಇಂದ್ರನ ಆ ಕರ್ಮವನ್ನು ನಿವೇದಿಸಿದನು.
13.76.32
तच्छुत्वा स मुनिस्तुष्टों विपुलस्य प्रतापवान् ।
बभूव शीलवृत्ताभ्यां तपसा नियमेन च ॥ १३.७६.३२ ॥
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ಪ್ರತಾಪವಂತ ಮುನಿ ವಿಪುಲನ ಶೀಲ, ನಡತೆ, ತಪಸ್ಸು, ನಿಯಮಗಳಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟನಾದನು.
13.76.33
विपुलस्य गुरौ वृत्तिं भक्तिमात्मनि तत्प्रभुः ।
धर्मे च स्थिरतां दृष्ट्वा साधुसाध्वित्यभाषत ॥ १३.७६.३३ ॥
ವಿಪುಲನ ಗುರುವಿನ ಕಡೆಗಿನ ನಡತೆ, ಆತ್ಮದಲ್ಲಿನ ಭಕ್ತಿ, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿನ ಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ಪ್ರಭು 'ಸಾಧು, ಸಾಧು!' ಎಂದನು.
13.76.34
प्रतिनन्द्य च धर्मात्मा शिष्यं धर्मपरायणम् ।
वरेण च्छन्दयामास देवशर्मा महामतिः ॥ १३.७६.३४ ॥
ಧರ್ಮಾತ್ಮನೂ ಮಹಾಮತಿಯೂ ಆದ ದೇವಶರ್ಮನು ಧರ್ಮಪರಾಯಣ ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ಅಭಿನಂದಿಸಿ ವರದಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು.
13.76.35
स्थितिं च धर्मे जग्राह स तस्माद्गुरुवत्सलः ।
अनुज्ञातश्च गुरुणा चचारानुत्तमं तपः ॥ १३.७६.३५ ॥
ಗುರುವಿನ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರನಾದ ಅವನು ಅಂದಿನಿಂದ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದನು; ಗುರುವಿನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು.
13.76.36
तथैव देवशर्मापि सभार्यः स महातपाः ।
निर्भयो बलवृत्रघ्नाच्चचार विजने वने ॥ १३.७६.३६ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ದೇವಶರ್ಮನೂ ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ, ವೃತ್ರಹಂತಕ ಇಂದ್ರನ ಬಲಕ್ಕೂ ಅಂಜದೆ, ನಿರ್ಜನ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದನು.