Mahābhārata · Adhyāya 13.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.77.1
विपुलस्त्वकरोत्तीव्रं तपः कृत्वा गुरोर्वचः ।
तपोयुक्तमथात्मानममन्यत स वीर्यवान् ॥ १३.७७.१ ॥
Vipula practicó una austeridad feroz, siguiendo la palabra de su maestro. Dotado de tapas, el poderoso se consideró a sí mismo perfecto.
13.77.2
स तेन कर्मणा स्वर्गं पृथिवीं पृथिवीपते ।
चचार गतभीः प्रीतो लब्धकीर्तिवरो नृप ॥ १३.७७.२ ॥
Por aquella acción recorrió el cielo y la tierra, libre de temor y satisfecho, habiendo obtenido fama y dones. ¡Oh rey!
13.77.3
उभौ लोकौ जितौ चापि तथैवामन्यत प्रभुः ।
कर्मणा तेन कौरव्य तपसा विपुलेन च ॥ १३.७७.३ ॥
Por aquella acción y aquel vasto tapas, el poderoso se consideró vencedor de ambos mundos. ¡Oh Kauravya!
13.77.4
अथ काले व्यतिक्रान्ते कस्मिंश्चित्कुरुनन्दन ।
रुच्या भगिन्या आदानं प्रभूतदनधान्यवत् ॥ १३.७७.४ ॥
Entonces, cuando transcurrió cierto tiempo, ¡oh alegría de los Kurus!, se aceptó (algo) en casa de la hermana de Ruci, abundante en alimento y grano.
13.77.5
एतस्मिन्नेव काले तु दिव्या काचिद्वराङ्गना ।
बिभ्रती परमं रूपं जगामाथ विहायसा ॥ १३.७७.५ ॥
En ese mismo tiempo, cierta hermosa divina, portando una forma suprema, avanzó por el cielo.
13.77.6
तस्याः शरीरात्पुष्पाणि पतितानि महीतले ।
तस्याश्रमस्याविदूरे दिव्यगन्धानि भारत ॥ १३.७७.६ ॥
De su cuerpo cayeron flores de fragancia divina sobre la superficie de la tierra, no lejos de aquel ermitaño, ¡oh Bhārata!
13.77.7
तान्यगृह्णात्ततो राजन्रुचिर्ललितलोचना ।
तदा निमन्त्रकस्तस्या अङ्गेभ्यः क्षिप्रमागमत् ॥ १३.७७.७ ॥
Oh rey, entonces Ruci de hermosos ojos tomó aquellas flores; y en ese momento el huésped invitado salió rápidamente de sus miembros.
13.77.8
तस्या हि भगिनी तात ज्येष्ठा नाम्ना प्रभावती ।
भार्या चित्ररथस्याथ बभूवाङ्गेश्वरस्य वै ॥ १३.७७.८ ॥
En verdad, querido, su hermana mayor llamada Prabhāvatī se convirtió en esposa de Citraratha, señor de Aṅga.
13.77.9
पिनह्य तानि पुष्पाणि केशेषु वरवर्णिनी ।
आमन्त्रिता ततोऽगच्छद्रुचिरङ्गपतेर्गृहम् ॥ १३.७७.९ ॥
Sujetando aquellas flores en su cabello, la mujer de excelente tez, habiendo sido invitada, fue entonces a la casa del señor de Aṅga.
13.77.10
पुष्पाणि तानि दृष्ट्वा तु तदाङ्गेन्द्रवराङ्गना ।
भगिनीं चोदयामास पुष्पार्थे चारुलोचना ॥ १३.७७.१० ॥
Al ver aquellas flores, la excelente reina del señor de Aṅga, de hermosos ojos, instó a su hermana a conseguir flores.
13.77.11
सा भर्त्रे सर्वमाचष्ट रुचिः सुरुचिरानना ।
भगिन्या भाषितं सर्वमृषिस्तच्चाभ्यनन्दत ॥ १३.७७.११ ॥
Ruci, de rostro hermoso, contó a su esposo todo; y el sabio aprobó todo lo que la hermana había dicho.
13.77.12
ततो विपुलमानाय्य देवशर्मा महातपाः ।
पुष्पार्थे चोदयामास गच्छगच्छेति भारत ॥ १३.७७.१२ ॥
Entonces el gran asceta Devaśarmā, habiendo traído gran cantidad, la instó a ir por las flores, diciendo: «Ve, ve», oh Bhārata.
13.77.13
विपुलस्तु गुरोर्वाक्यमविचार्य महातपाः ।
स तथेत्यब्रवीद्राजंस्तं च देशं जगाम ह ॥ १३.७७.१३ ॥
Vipula, el gran asceta, sin deliberar sobre las palabras de su maestro, dijo «Así sea», oh rey, y se dirigió a aquel lugar.
13.77.14
यस्मिन्देशे तु तान्यासन्पतितानि नभस्तलात् ।
अम्लानान्यपि तत्रासन्कुसुमान्यपराण्यपि ॥ १३.७७.१४ ॥
En el lugar donde aquellas flores habían caído del cielo, había también otras flores, sin marchitar.
13.77.15
स ततस्तानि जग्राह दिव्यानि रुचिराणि च ।
प्राप्तानि स्वेन तपसा दिव्यगन्धानि भारत ॥ १३.७७.१५ ॥
Entonces tomó aquellas flores divinas y hermosas, obtenidas por su propia ascesis y de fragancia divina, oh Bhārata.
13.77.16
सम्प्राप्य तानि प्रीतात्मा गुरोर्वचनकारकः ।
तदा जगाम तूर्णं च चम्पां चम्पकमालिनीम् ॥ १३.७७.१६ ॥
Habiéndolas obtenido, con el corazón alegre y obediente a la palabra de su maestro, se dirigió rápidamente a Campā, ceñida de flores de campaka.
13.77.17
स वने निर्जने तात ददर्श मिथुनं नृणाम् ।
चक्रवत्परिवर्तन्तं गृहीत्वा पाणिना करम् ॥ १३.७७.१७ ॥
En aquel bosque solitario, querido, vio una pareja de hombres que giraba como una rueda, sosteniéndose de la mano.
13.77.18
तत्रैकस्तूर्णमगमत्तत्पदे च विवर्तयन् ।
एकस्तु न तदा राजंश्चक्रतुः कलहं ततः ॥ १३.७७.१८ ॥
Allí uno partió rápidamente, girando tras los pasos del otro; pero el otro, oh rey, no provocó entonces ninguna disputa.
13.77.19
त्वं शीघ्रं गच्छसीत्येकोऽब्रवीन्नेति तथाऽपरः ।
पतितेति च तौ राजन्परस्परमथोचतुः ॥ १३.७७.१९ ॥
Uno dijo: «Tú vas deprisa», y el otro dijo: «No». Entonces, oh rey, los dos se dijeron el uno al otro: «Ha caído».
13.77.20
तयोर्विस्पर्धतोरेवं शपथोऽयमभूत्तदा ।
सहसोद्दिश्य विपुलं ततो वाक्यमथोचतुः ॥ १३.७७.२० ॥
Mientras los dos disputaban así, entonces se hizo este juramento. Luego, dirigiéndose de repente a Vipula, pronunciaron estas palabras.
13.77.21
आवयोरनृतं प्राह यस्तस्याभूद्द्विजस्य वै ।
विपुलस्य परे लोके या गतिः सा भवेदिति ॥ १३.७७.२१ ॥
«Quien de nosotros diga una falsedad, que el destino de ese brahmán en el otro mundo sea también el destino de Vipula».
13.77.22
एतच्छ्रुत्वा तु विपुलो विषण्णवदनोऽभवत् ।
एवं तीव्रतपाश्चाहं कष्टश्चायं परिश्रमः ॥ १३.७७.२२ ॥
Al oír esto, el rostro de Vipula se entristeció. «Así pues, mi penitencia es severa, y este esfuerzo es doloroso».
13.77.23
मिथुनस्यास्य किं मे स्यात्कृतं पापं यथा गतिः ।
अनिष्टा सर्वभूतानां कीर्तिताऽनेन मेऽद्य वै ॥ १३.७७.२३ ॥
«¿Qué pecado habré cometido contra esta pareja, para que mi destino sea así? Hoy él ha declarado para mí un destino desfavorable para todos los seres».
13.77.24
एवं सञ्चिन्तयन्नेव विपुलो राजसत्तम ।
अवाङ्मुखो दीनमना दध्यौ दुष्कृतमात्मनः ॥ १३.७७.२४ ॥
Oh, mejor de los reyes, mientras reflexionaba así, Vipula, con el rostro abatido y el ánimo afligido, meditaba sobre su propia mala acción.
13.77.25
ततः षडन्यान्पुरुषानक्षैः काञ्चनराजतैः ।
अपश्यद्दीव्यमानान्वै लोभामर्षान्वितांस्तथा ॥ १३.७७.२५ ॥
Entonces vio a otros seis hombres jugando con dados de oro y plata, llenos de codicia y resentimiento.
13.77.26
कुर्वतः शपथं तेन यः कृतो मिथुनेन तु ।
विपुलं वै समुद्दिश्य तेपि वाक्यमथाब्रुवन् ॥ १३.७७.२६ ॥
Mientras aquella pareja hacía el juramento dirigido a Vipula, ellos también pronunciaron estas palabras.
13.77.27
लोभमास्थाय योऽस्माकं विषमं कर्तुमुत्सहेत् ।
विपुलस्य परे लोके या गतिस्तामवाप्नुयात्। ॥ १३.७७.२७ ॥
Quien de entre nosotros, recurriendo a la codicia, se atreva a obrar injustamente contra Vipula, alcance en el otro mundo el destino de Vipula.
13.77.28
एतच्छ्रुत्वा तु विपुलो नापश्यद्धर्मसङ्करम् ।
जन्मप्रभृति कौरव्य कृतपूर्वमथात्मनः ॥ १३.७७.२८ ॥
Al oír esto, Vipula no vio ninguna confusión del dharma que hubiera cometido desde su nacimiento, oh Kaurava.
13.77.29
स प्रदध्यौ तथा राजन्नग्नावग्निरिवाहितः ।
दह्यमानेन मनसा शापं श्रुत्वा तथाविधम् ॥ १३.७७.२९ ॥
Oh rey, él reflexionó como un fuego encendido en el fuego; al oír semejante maldición, su mente ardía.
13.77.30
तस्य चिन्तयतस्तात बह्वीर्वाचो निशम्य तु ।
इदमासीन्मनसि च रुच्या रक्षणकारितम् ॥ १३.७७.३० ॥
Querido, mientras él reflexionaba, habiendo oído muchas palabras, surgió en su mente esto: la resolución, por voluntad propia, de proteger.
13.77.31
लक्षणं लक्षणेनैव वदनं वदनेन च ।
विधाय न मया चोक्तं सत्यमेतद्गुरोस्तथा ॥ १३.७७.३१ ॥
Habiendo reconocido la marca por la marca y el rostro por el rostro, no se lo dije al maestro; esta es la verdad.
13.77.32
एतदात्मनि कौरव्य दुष्कृतं विपुलस्तदा ।
अमन्यत महाभाग तथा तच्च न संशयः ॥ १३.७७.३२ ॥
Oh descendiente de Kuru, oh afortunado, entonces él lo consideró en sí mismo una gran falta; y así era, sin duda.
13.77.33
स चम्पां नगरीमेत्य पुष्पाणि गुरवे ददौ ।
पूजयामास च गुरुं विधिवत्स गुरुप्रियः ॥ १३.७७.३३ ॥
Al llegar a la ciudad de Campā, ofreció flores a su maestro; querido de su maestro, honró al maestro debidamente según la regla.