മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.77.1
विपुलस्त्वकरोत्तीव्रं तपः कृत्वा गुरोर्वचः ।
तपोयुक्तमथात्मानममन्यत स वीर्यवान् ॥ १३.७७.१ ॥
വിപുലൻ ഗുരുവിന്റെ വാക്കനുസരിച്ച് കഠിനമായ തപസ്സു ചെയ്തു. തപസ്സോടു കൂടിയവനായി ആ വീര്യവാൻ തന്നെത്തന്നെ കരുതി.
13.77.2
स तेन कर्मणा स्वर्गं पृथिवीं पृथिवीपते ।
चचार गतभीः प्रीतो लब्धकीर्तिवरो नृप ॥ १३.७७.२ ॥
ആ കർമ്മത്താൽ അവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലും ഭയമില്ലാതെ സന്തോഷത്തോടെ സഞ്ചരിച്ചു; കീർത്തിയും വരങ്ങളും നേടി. ഹേ രാജാവേ!
13.77.3
उभौ लोकौ जितौ चापि तथैवामन्यत प्रभुः ।
कर्मणा तेन कौरव्य तपसा विपुलेन च ॥ १३.७७.३ ॥
ആ കർമ്മത്താലും മഹത്തായ തപസ്സിനാലും ആ സമർത്ഥൻ ഇരു ലോകങ്ങളെയും ജയിച്ചതായി കരുതി. ഹേ കൗരവ്യാ!
13.77.4
अथ काले व्यतिक्रान्ते कस्मिंश्चित्कुरुनन्दन ।
रुच्या भगिन्या आदानं प्रभूतदनधान्यवत् ॥ १३.७७.४ ॥
കുറെ കാലം കഴിഞ്ഞശേഷം, ഹേ കുരുനന്ദനാ! രുചിയുടെ സഹോദരിയുടെ അടുക്കൽ ധാരാളം അന്നവും ധാന്യവും ചേർത്ത് (എന്തോ) സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു.
13.77.5
एतस्मिन्नेव काले तु दिव्या काचिद्वराङ्गना ।
बिभ्रती परमं रूपं जगामाथ विहायसा ॥ १३.७७.५ ॥
അതേ സമയത്ത് പരമമായ രൂപം ധരിച്ച ഒരു ദിവ്യസുന്ദരി ആകാശമാർഗ്ഗത്തിലൂടെ കടന്നുപോയി.
13.77.6
तस्याः शरीरात्पुष्पाणि पतितानि महीतले ।
तस्याश्रमस्याविदूरे दिव्यगन्धानि भारत ॥ १३.७७.६ ॥
അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ദിവ്യസുഗന്ധമുള്ള പൂക്കൾ ഭൂമിയിൽ വീണു; ആ ആശ്രമത്തിനടുത്തുതന്നെ. ഹേ ഭാരതാ!
13.77.7
तान्यगृह्णात्ततो राजन्रुचिर्ललितलोचना ।
तदा निमन्त्रकस्तस्या अङ्गेभ्यः क्षिप्रमागमत् ॥ १३.७७.७ ॥
രാജാവേ, അപ്പോൾ ലളിതമായ കണ്ണുകളുള്ള രുചി ആ പൂക്കൾ എടുത്തു. അപ്പോൾ ക്ഷണിക്കപ്പെട്ട അതിഥി അവളുടെ അംഗങ്ങളിൽ നിന്ന് വേഗം വന്നു.
13.77.8
तस्या हि भगिनी तात ज्येष्ठा नाम्ना प्रभावती ।
भार्या चित्ररथस्याथ बभूवाङ्गेश्वरस्य वै ॥ १३.७७.८ ॥
പ്രിയ കുഞ്ഞേ, അവളുടെ മൂത്ത സഹോദരി പ്രഭാവതി എന്ന പേരുള്ളവളായിരുന്നു; അവൾ അംഗദേശത്തിന്റെ അധിപതിയായ ചിത്രരഥന്റെ ഭാര്യയായി.
13.77.9
पिनह्य तानि पुष्पाणि केशेषु वरवर्णिनी ।
आमन्त्रिता ततोऽगच्छद्रुचिरङ्गपतेर्गृहम् ॥ १३.७७.९ ॥
ആ പൂക്കൾ മുടിയിൽ ചൂടി, സുന്ദരവർണ്ണയായ അവൾ ക്ഷണിക്കപ്പെട്ട് അംഗപതിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
13.77.10
पुष्पाणि तानि दृष्ट्वा तु तदाङ्गेन्द्रवराङ्गना ।
भगिनीं चोदयामास पुष्पार्थे चारुलोचना ॥ १३.७७.१० ॥
ആ പൂക്കൾ കണ്ടപ്പോൾ, അംഗേന്ദ്രന്റെ ശ്രേഷ്ഠ പത്നി, സുന്ദരകണ്ണുകളുള്ള അവൾ, പൂക്കൾക്കായി സഹോദരിയെ പ്രേരിപ്പിച്ചു.
13.77.11
सा भर्त्रे सर्वमाचष्ट रुचिः सुरुचिरानना ।
भगिन्या भाषितं सर्वमृषिस्तच्चाभ्यनन्दत ॥ १३.७७.११ ॥
സുന്ദരമുഖിയായ രുചി ഭർത്താവിനോട് എല്ലാം പറഞ്ഞു. സഹോദരി പറഞ്ഞതെല്ലാം ഋഷി സന്തോഷത്തോടെ അംഗീകരിച്ചു.
13.77.12
ततो विपुलमानाय्य देवशर्मा महातपाः ।
पुष्पार्थे चोदयामास गच्छगच्छेति भारत ॥ १३.७७.१२ ॥
അപ്പോൾ മഹാതപസ്വിയായ ദേവശർമ്മാവ് ധാരാളം (പൂക്കൾ) കൊണ്ടുവന്ന്, ഹേ ഭാരതാ, 'പോ, പോ' എന്ന് പൂക്കൾക്കായി പ്രേരിപ്പിച്ചു.
13.77.13
विपुलस्तु गुरोर्वाक्यमविचार्य महातपाः ।
स तथेत्यब्रवीद्राजंस्तं च देशं जगाम ह ॥ १३.७७.१३ ॥
മഹാതപസ്വിയായ വിപുലൻ ഗുരുവചനം ആലോചിക്കാതെ "അങ്ങനെയാകട്ടെ" എന്നു പറഞ്ഞു; ഹേ രാജാവേ, അദ്ദേഹം ആ സ്ഥലത്തേക്കു പോയി.
13.77.14
यस्मिन्देशे तु तान्यासन्पतितानि नभस्तलात् ।
अम्लानान्यपि तत्रासन्कुसुमान्यपराण्यपि ॥ १३.७७.१४ ॥
ആകാശത്തുനിന്ന് ആ പൂക്കൾ വീണ സ്ഥലത്ത് വാടാത്ത മറ്റു പൂക്കളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
13.77.15
स ततस्तानि जग्राह दिव्यानि रुचिराणि च ।
प्राप्तानि स्वेन तपसा दिव्यगन्धानि भारत ॥ १३.७७.१५ ॥
അപ്പോൾ അവൻ ആ ദിവ്യവും മനോഹരവുമായ പൂക്കൾ എടുത്തു; അവ സ്വന്തം തപസ്സിനാൽ ലഭിച്ചവയും ദിവ്യ സുഗന്ധമുള്ളവയുമായിരുന്നു, ഹേ ഭാരത.
13.77.16
सम्प्राप्य तानि प्रीतात्मा गुरोर्वचनकारकः ।
तदा जगाम तूर्णं च चम्पां चम्पकमालिनीम् ॥ १३.७७.१६ ॥
അവ ലഭിച്ച്, സന്തോഷിച്ച മനസ്സോടെ, ഗുരുവചനം പാലിക്കുന്നവനായി, ചമ്പകമാലിനിയായ ചമ്പയിലേക്ക് അദ്ദേഹം വേഗം പോയി.
13.77.17
स वने निर्जने तात ददर्श मिथुनं नृणाम् ।
चक्रवत्परिवर्तन्तं गृहीत्वा पाणिना करम् ॥ १३.७७.१७ ॥
ആ വിജനമായ വനത്തിൽ, പ്രിയനേ, ചക്രംപോലെ ചുറ്റിത്തിരിയുന്ന ഒരു മനുഷ്യജോഡിയെ അദ്ദേഹം കണ്ടു; അവർ കൈകൊണ്ടു കൈ പിടിച്ചിരുന്നു.
13.77.18
तत्रैकस्तूर्णमगमत्तत्पदे च विवर्तयन् ।
एकस्तु न तदा राजंश्चक्रतुः कलहं ततः ॥ १३.७७.१८ ॥
അവിടെ ഒരാൾ വേഗം പോയി, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാൽപ്പാടിൽ ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞുകൊണ്ട്; എന്നാൽ ഹേ രാജാവേ, മറ്റൊരാൾ അപ്പോൾ കലഹിച്ചില്ല.
13.77.19
त्वं शीघ्रं गच्छसीत्येकोऽब्रवीन्नेति तथाऽपरः ।
पतितेति च तौ राजन्परस्परमथोचतुः ॥ १३.७७.१९ ॥
ഒരാൾ "നീ വേഗം പോകുന്നു" എന്നു പറഞ്ഞു; മറ്റൊരാൾ "ഇല്ല" എന്നു പറഞ്ഞു. രാജാവേ, "അത് വീണുപോയി" എന്ന് ആ രണ്ടുപേരും പരസ്പരം പറഞ്ഞു.
13.77.20
तयोर्विस्पर्धतोरेवं शपथोऽयमभूत्तदा ।
सहसोद्दिश्य विपुलं ततो वाक्यमथोचतुः ॥ १३.७७.२० ॥
ആ രണ്ടുപേരും ഇങ്ങനെ തർക്കിക്കുമ്പോൾ അപ്പോൾ ഈ ശപഥം ഉണ്ടായി. പിന്നെ പെട്ടെന്നു വിപുലനെ ഉദ്ദേശിച്ച് അവർ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
13.77.21
आवयोरनृतं प्राह यस्तस्याभूद्द्विजस्य वै ।
विपुलस्य परे लोके या गतिः सा भवेदिति ॥ १३.७७.२१ ॥
"നമ്മിൽ ആരാണോ അസത്യം പറയുന്നത്, ആ ബ്രാഹ്മണന് പരലോകത്തിൽ ഏതു ഗതി ഉണ്ടാകുമോ, അതു തന്നെ വിപുലനും ഉണ്ടാകട്ടെ."
13.77.22
एतच्छ्रुत्वा तु विपुलो विषण्णवदनोऽभवत् ।
एवं तीव्रतपाश्चाहं कष्टश्चायं परिश्रमः ॥ १३.७७.२२ ॥
ഇതു കേട്ടപ്പോൾ വിപുലന്റെ മുഖം വിഷാദമുള്ളതായി. "ഇങ്ങനെ എന്റെ കഠിനതപസ്സുണ്ട്; ഈ കഠിനപ്രയത്നവും ദുഃഖകരമാണ്."
13.77.23
मिथुनस्यास्य किं मे स्यात्कृतं पापं यथा गतिः ।
अनिष्टा सर्वभूतानां कीर्तिताऽनेन मेऽद्य वै ॥ १३.७७.२३ ॥
"ഈ ജോടിക്ക് ഞാൻ എന്തു പാപം ചെയ്തിരിക്കും, അതുകൊണ്ടാണോ എന്റെ ഗതി ഇങ്ങനെ? ഇന്ന് ഇദ്ദേഹം എനിക്കായി സർവ ജീവികൾക്കും അനിഷ്ടമായ ഗതി പറഞ്ഞുവല്ലോ."
13.77.24
एवं सञ्चिन्तयन्नेव विपुलो राजसत्तम ।
अवाङ्मुखो दीनमना दध्यौ दुष्कृतमात्मनः ॥ १३.७७.२४ ॥
രാജശ്രേഷ്ഠാ, ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ വിപുലൻ മുഖം താഴ്ത്തി, ദീനമനസ്സോടെ തന്റെ ദുഷ്കൃത്യത്തെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിച്ചു.
13.77.25
ततः षडन्यान्पुरुषानक्षैः काञ्चनराजतैः ।
अपश्यद्दीव्यमानान्वै लोभामर्षान्वितांस्तथा ॥ १३.७७.२५ ॥
പിന്നീട് സ്വർണ്ണ-വെള്ളി ചൂതുകരുകൾ കൊണ്ട് കളിക്കുന്ന, ലോഭവും അമർഷവും നിറഞ്ഞ മറ്റ് ആറ് പുരുഷന്മാരെ അവൻ കണ്ടു.
13.77.26
कुर्वतः शपथं तेन यः कृतो मिथुनेन तु ।
विपुलं वै समुद्दिश्य तेपि वाक्यमथाब्रुवन् ॥ १३.७७.२६ ॥
ആ ദമ്പതികൾ വിപുലനെ ലക്ഷ്യമാക്കി ചെയ്ത ശപഥം ചെയ്യുമ്പോൾ, അവരും ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
13.77.27
लोभमास्थाय योऽस्माकं विषमं कर्तुमुत्सहेत् ।
विपुलस्य परे लोके या गतिस्तामवाप्नुयात्। ॥ १३.७७.२७ ॥
നമ്മിൽ ലോഭത്തെ ആശ്രയിച്ച് വിപുലനോട് അന്യായം ചെയ്യാൻ ധൈര്യപ്പെടുന്നവൻ, പരലോകത്ത് ആ ഗതിതന്നെ പ്രാപിക്കട്ടെ.
13.77.28
एतच्छ्रुत्वा तु विपुलो नापश्यद्धर्मसङ्करम् ।
जन्मप्रभृति कौरव्य कृतपूर्वमथात्मनः ॥ १३.७७.२८ ॥
ഇതു കേട്ടിട്ടും വിപുലൻ തന്റെ ജന്മം മുതൽ മുമ്പ് ചെയ്ത ധർമ്മസങ്കരം കണ്ടില്ല, ഹേ കൗരവ്യാ.
13.77.29
स प्रदध्यौ तथा राजन्नग्नावग्निरिवाहितः ।
दह्यमानेन मनसा शापं श्रुत्वा तथाविधम् ॥ १३.७७.२९ ॥
രാജാവേ, അവൻ അഗ്നിയിൽ ജ്വലിപ്പിച്ച അഗ്നിപോലെ വ്യസനിച്ചു; അത്തരം ശാപം കേട്ട് അവന്റെ മനസ്സ് വെന്തുരുകി.
13.77.30
तस्य चिन्तयतस्तात बह्वीर्वाचो निशम्य तु ।
इदमासीन्मनसि च रुच्या रक्षणकारितम् ॥ १३.७७.३० ॥
മകനേ, അവൻ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, പല വാക്കുകൾ കേട്ട്, അവന്റെ മനസ്സിൽ ഇഷ്ടത്തോടെ സംരക്ഷിക്കാനുള്ള ഈ ചിന്ത ഉദിച്ചു.
13.77.31
लक्षणं लक्षणेनैव वदनं वदनेन च ।
विधाय न मया चोक्तं सत्यमेतद्गुरोस्तथा ॥ १३.७७.३१ ॥
ലക്ഷണത്താൽ തന്നെ ലക്ഷണവും മുഖത്താൽ തന്നെ മുഖവും (തിരിച്ചറിഞ്ഞ്), ഗുരുവിനോട് ഞാൻ അത് പറഞ്ഞില്ല; ഇതാണ് സത്യം.
13.77.32
एतदात्मनि कौरव्य दुष्कृतं विपुलस्तदा ।
अमन्यत महाभाग तथा तच्च न संशयः ॥ १३.७७.३२ ॥
കൗരവ്യാ, മഹാഭാഗാ, അപ്പോൾ അവൻ ഇതിനെ തന്നിൽ വലിയ ദുഷ്കൃത്യമായി കരുതി; അത് അങ്ങനെതന്നെ, സംശയമില്ല.
13.77.33
स चम्पां नगरीमेत्य पुष्पाणि गुरवे ददौ ।
पूजयामास च गुरुं विधिवत्स गुरुप्रियः ॥ १३.७७.३३ ॥
അവൻ ചമ്പാനഗരത്തിലെത്തി ഗുരുവിന് പുഷ്പങ്ങൾ നൽകി; ഗുരുപ്രിയനായ അവൻ വിധിപ്രകാരം ഗുരുവിനെ പൂജിച്ചു.