మహాభారతం · అధ్యాయం 13.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.77.1
विपुलस्त्वकरोत्तीव्रं तपः कृत्वा गुरोर्वचः ।
तपोयुक्तमथात्मानममन्यत स वीर्यवान् ॥ १३.७७.१ ॥
విపులుడు గురువు వాక్యానుసారం తీవ్రమైన తపస్సు చేశాడు. తపస్సుతో కూడినవాడిగా ఆ వీర్యవంతుడు తనను భావించుకున్నాడు.
13.77.2
स तेन कर्मणा स्वर्गं पृथिवीं पृथिवीपते ।
चचार गतभीः प्रीतो लब्धकीर्तिवरो नृप ॥ १३.७७.२ ॥
ఆ కర్మ వలన అతడు స్వర్గంలోనూ భూమిపైనా భయం లేకుండా సంతోషంగా సంచరించాడు; కీర్తిని, వరాలను పొందాడు. ఓ రాజా!
13.77.3
उभौ लोकौ जितौ चापि तथैवामन्यत प्रभुः ।
कर्मणा तेन कौरव्य तपसा विपुलेन च ॥ १३.७७.३ ॥
ఆ కర్మ వలన, ఆ మహత్తరమైన తపస్సు వలన ఆ సమర్థుడు రెండు లోకాలనూ జయించినట్లు భావించాడు. ఓ కౌరవ్యా!
13.77.4
अथ काले व्यतिक्रान्ते कस्मिंश्चित्कुरुनन्दन ।
रुच्या भगिन्या आदानं प्रभूतदनधान्यवत् ॥ १३.७७.४ ॥
కొంతకాలం గడిచిన తర్వాత, ఓ కురునందనా! రుచి సోదరి వద్ద విస్తారమైన అన్నధాన్యాలతో (ఏదో) స్వీకరించబడింది.
13.77.5
एतस्मिन्नेव काले तु दिव्या काचिद्वराङ्गना ।
बिभ्रती परमं रूपं जगामाथ विहायसा ॥ १३.७७.५ ॥
అదే సమయంలో ఒక దివ్య సుందరి, పరమ రూపాన్ని ధరించి, ఆకాశమార్గంలో వెళ్లింది.
13.77.6
तस्याः शरीरात्पुष्पाणि पतितानि महीतले ।
तस्याश्रमस्याविदूरे दिव्यगन्धानि भारत ॥ १३.७७.६ ॥
ఆమె శరీరం నుండి దివ్యసుగంధ పుష్పాలు భూమిపై రాలాయి; ఆ ఆశ్రమానికి దగ్గరలోనే. ఓ భారతా!
13.77.7
तान्यगृह्णात्ततो राजन्रुचिर्ललितलोचना ।
तदा निमन्त्रकस्तस्या अङ्गेभ्यः क्षिप्रमागमत् ॥ १३.७७.७ ॥
ఓ రాజా, అప్పుడు అందమైన కన్నులు గల రుచి ఆ పుష్పాలను తీసుకుంది. అప్పుడు ఆహ్వానితుడైన అతిథి ఆమె అంగాల నుండి త్వరగా వచ్చాడు.
13.77.8
तस्या हि भगिनी तात ज्येष्ठा नाम्ना प्रभावती ।
भार्या चित्ररथस्याथ बभूवाङ्गेश्वरस्य वै ॥ १३.७७.८ ॥
ప్రియ బిడ్డా, ఆమె పెద్ద సోదరి ప్రభావతి అనే పేరుతో ఉండేది. ఆమె అంగదేశపు ప్రభువు చిత్రరథుని భార్యయ్యింది.
13.77.9
पिनह्य तानि पुष्पाणि केशेषु वरवर्णिनी ।
आमन्त्रिता ततोऽगच्छद्रुचिरङ्गपतेर्गृहम् ॥ १३.७७.९ ॥
ఆ పుష్పాలను తలవెంట్రుకలలో ధరించి, శ్రేష్ఠమైన వర్ణం గల ఆ స్త్రీ ఆహ్వానించబడి అంగపతి ఇంటికి వెళ్ళింది.
13.77.10
पुष्पाणि तानि दृष्ट्वा तु तदाङ्गेन्द्रवराङ्गना ।
भगिनीं चोदयामास पुष्पार्थे चारुलोचना ॥ १३.७७.१० ॥
ఆ పుష్పాలను చూసి, అంగేంద్రుని శ్రేష్ఠ భార్య, అందమైన కన్నులు గల ఆమె, పుష్పాల కోసం తన సోదరిని ప్రేరేపించింది.
13.77.11
सा भर्त्रे सर्वमाचष्ट रुचिः सुरुचिरानना ।
भगिन्या भाषितं सर्वमृषिस्तच्चाभ्यनन्दत ॥ १३.७७.११ ॥
అందమైన ముఖం గల రుచి తన భర్తకు అంతా చెప్పింది. సోదరి చెప్పినదంతా ఋషి సంతోషంగా అంగీకరించాడు.
13.77.12
ततो विपुलमानाय्य देवशर्मा महातपाः ।
पुष्पार्थे चोदयामास गच्छगच्छेति भारत ॥ १३.७७.१२ ॥
అప్పుడు మహాతపస్వి దేవశర్మ పుష్కలంగా (పుష్పాలు) తెచ్చి, ఓ భారతా, 'వెళ్ళు, వెళ్ళు' అని పుష్పాల కోసం ప్రేరేపించాడు.
13.77.13
विपुलस्तु गुरोर्वाक्यमविचार्य महातपाः ।
स तथेत्यब्रवीद्राजंस्तं च देशं जगाम ह ॥ १३.७७.१३ ॥
మహాతపస్వి విపులుడు గురువు మాటను ఆలోచించకుండా "అలాగే" అని పలికి, ఓ రాజా, ఆ ప్రదేశానికి వెళ్లాడు.
13.77.14
यस्मिन्देशे तु तान्यासन्पतितानि नभस्तलात् ।
अम्लानान्यपि तत्रासन्कुसुमान्यपराण्यपि ॥ १३.७७.१४ ॥
ఏ ప్రదేశంలో ఆకాశం నుండి ఆ పూలు పడ్డాయో, అక్కడ వాడని ఇతర పూలు కూడా ఉన్నాయి.
13.77.15
स ततस्तानि जग्राह दिव्यानि रुचिराणि च ।
प्राप्तानि स्वेन तपसा दिव्यगन्धानि भारत ॥ १३.७७.१५ ॥
అప్పుడు అతడు ఆ దివ్యమైన, సుందరమైన పూలను తీసుకున్నాడు; అవి అతని స్వీయ తపస్సు వలన లభించినవి, దివ్య పరిమళం కలవి, ఓ భారతా.
13.77.16
सम्प्राप्य तानि प्रीतात्मा गुरोर्वचनकारकः ।
तदा जगाम तूर्णं च चम्पां चम्पकमालिनीम् ॥ १३.७७.१६ ॥
వాటిని పొంది, సంతోషించిన హృదయంతో, గురువు మాటను పాటించేవాడై, వెంటనే చంపకమాలినియైన చంపా వైపు వెళ్లాడు.
13.77.17
स वने निर्जने तात ददर्श मिथुनं नृणाम् ।
चक्रवत्परिवर्तन्तं गृहीत्वा पाणिना करम् ॥ १३.७७.१७ ॥
అతడు ఆ నిర్జనమైన అడవిలో, ఓ తాతా, చక్రంలా తిరుగుతున్న ఒక మనుషుల జంటను చూశాడు; వారు చేతితో చేతిని పట్టుకున్నారు.
13.77.18
तत्रैकस्तूर्णमगमत्तत्पदे च विवर्तयन् ।
एकस्तु न तदा राजंश्चक्रतुः कलहं ततः ॥ १३.७७.१८ ॥
అక్కడ ఒకడు వెంటనే వెళ్లాడు, అతని అడుగుజాడలో తిరుగుతూ; కానీ ఓ రాజా, మరొకడు అప్పుడు కలహం చేయలేదు.
13.77.19
त्वं शीघ्रं गच्छसीत्येकोऽब्रवीन्नेति तथाऽपरः ।
पतितेति च तौ राजन्परस्परमथोचतुः ॥ १३.७७.१९ ॥
ఒకడు 'నువ్వు త్వరగా వెళ్తున్నావు' అన్నాడు, మరొకడు 'కాదు' అన్నాడు. ఓ రాజా, 'అది పడిపోయింది' అని ఆ ఇద్దరూ ఒకరితో ఒకరు అన్నారు.
13.77.20
तयोर्विस्पर्धतोरेवं शपथोऽयमभूत्तदा ।
सहसोद्दिश्य विपुलं ततो वाक्यमथोचतुः ॥ १३.७७.२० ॥
ఆ ఇద్దరూ ఈ విధంగా వాదిస్తుండగా అప్పుడు ఈ ప్రమాణం జరిగింది. తరువాత అకస్మాత్తుగా విపులుడిని ఉద్దేశించి వారు ఈ మాటలు అన్నారు.
13.77.21
आवयोरनृतं प्राह यस्तस्याभूद्द्विजस्य वै ।
विपुलस्य परे लोके या गतिः सा भवेदिति ॥ १३.७७.२१ ॥
"మన ఇద్దరిలో ఎవరు అబద్ధం చెబుతారో, ఆ బ్రాహ్మణునికి పరలోకంలో ఏ గతి కలుగుతుందో, అదే విపులునికీ కలుగుగాక."
13.77.22
एतच्छ्रुत्वा तु विपुलो विषण्णवदनोऽभवत् ।
एवं तीव्रतपाश्चाहं कष्टश्चायं परिश्रमः ॥ १३.७७.२२ ॥
ఇది విని విపులుని ముఖం విషాదంగా మారింది. 'ఇలా నా తీవ్ర తపస్సు ఉంది, ఈ కష్టమైన శ్రమ కూడా ఉంది.'
13.77.23
मिथुनस्यास्य किं मे स्यात्कृतं पापं यथा गतिः ।
अनिष्टा सर्वभूतानां कीर्तिताऽनेन मेऽद्य वै ॥ १३.७७.२३ ॥
"ఈ జంటకు నేను ఏ పాపం చేశానో, దాని వల్ల నా గతి ఇలా ఉంటుందో? ఈ రోజు ఇతడు నా కోసం సర్వ ప్రాణులకు అనిష్టమైన గతిని ప్రకటించాడు."
13.77.24
एवं सञ्चिन्तयन्नेव विपुलो राजसत्तम ।
अवाङ्मुखो दीनमना दध्यौ दुष्कृतमात्मनः ॥ १३.७७.२४ ॥
ఓ రాజశ్రేష్ఠా, ఇలా ఆలోచిస్తూ విపులుడు తలవంచుకుని, దీనమనస్కుడై తన దుష్కర్మను గురించి ధ్యానించాడు.
13.77.25
ततः षडन्यान्पुरुषानक्षैः काञ्चनराजतैः ।
अपश्यद्दीव्यमानान्वै लोभामर्षान्वितांस्तथा ॥ १३.७७.२५ ॥
అప్పుడు అతడు బంగారు, వెండి పాచికలతో ఆడుతున్న, లోభం మరియు ఆగ్రహంతో నిండిన మరో ఆరుగురు పురుషులను చూశాడు.
13.77.26
कुर्वतः शपथं तेन यः कृतो मिथुनेन तु ।
विपुलं वै समुद्दिश्य तेपि वाक्यमथाब्रुवन् ॥ १३.७७.२६ ॥
ఆ జంట విపులుని లక్ష్యంగా చేసిన ప్రమాణాన్ని చేస్తుండగా, వారు కూడా ఈ మాటలు పలికారు.
13.77.27
लोभमास्थाय योऽस्माकं विषमं कर्तुमुत्सहेत् ।
विपुलस्य परे लोके या गतिस्तामवाप्नुयात्। ॥ १३.७७.२७ ॥
మనలో లోభాన్ని ఆశ్రయించి విపులునికి అన్యాయం చేయడానికి సాహసించేవాడు, పరలోకంలో ఆ గతినే పొందుగాక.
13.77.28
एतच्छ्रुत्वा तु विपुलो नापश्यद्धर्मसङ्करम् ।
जन्मप्रभृति कौरव्य कृतपूर्वमथात्मनः ॥ १३.७७.२८ ॥
ఇది విని కూడా విపులుడు తన పుట్టుక నుండి ముందు చేసిన ధర్మ-సంకరాన్ని చూడలేదు, ఓ కౌరవ్యా.
13.77.29
स प्रदध्यौ तथा राजन्नग्नावग्निरिवाहितः ।
दह्यमानेन मनसा शापं श्रुत्वा तथाविधम् ॥ १३.७७.२९ ॥
ఓ రాజా, అతడు అగ్నిలో ఉంచిన అగ్నిలా చింతించాడు; అలాంటి శాపం విని అతని మనస్సు కాలిపోయింది.
13.77.30
तस्य चिन्तयतस्तात बह्वीर्वाचो निशम्य तु ।
इदमासीन्मनसि च रुच्या रक्षणकारितम् ॥ १३.७७.३० ॥
ఓ తాతా, అతడు చింతిస్తుండగా, అనేక మాటలు విని, అతని మనస్సులో ఇష్టంగా రక్షించాలనే సంకల్పం కలిగింది.
13.77.31
लक्षणं लक्षणेनैव वदनं वदनेन च ।
विधाय न मया चोक्तं सत्यमेतद्गुरोस्तथा ॥ १३.७७.३१ ॥
లక్షణంతోనే లక్షణాన్ని, ముఖంతోనే ముఖాన్ని నిర్ణయించి, గురువుకు నేను దానిని చెప్పలేదు; ఇదే సత్యం.
13.77.32
एतदात्मनि कौरव्य दुष्कृतं विपुलस्तदा ।
अमन्यत महाभाग तथा तच्च न संशयः ॥ १३.७७.३२ ॥
కౌరవ్యా, మహాభాగా, అప్పుడు అతడు దీనిని తనలో ఒక పెద్ద పాపంగా భావించాడు; అది అలాగే ఉంది, సందేహం లేదు.
13.77.33
स चम्पां नगरीमेत्य पुष्पाणि गुरवे ददौ ।
पूजयामास च गुरुं विधिवत्स गुरुप्रियः ॥ १३.७७.३३ ॥
అతడు చంపా నగరానికి చేరి గురువుకు పుష్పాలను ఇచ్చాడు; గురువుకు ప్రియుడైన అతడు విధిప్రకారం గురువును పూజించాడు.