ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.77.1
विपुलस्त्वकरोत्तीव्रं तपः कृत्वा गुरोर्वचः ।
तपोयुक्तमथात्मानममन्यत स वीर्यवान् ॥ १३.७७.१ ॥
ವಿಪುಲನು ಗುರುವಿನ ಮಾತಿನಂತೆ ತೀವ್ರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದವನಾಗಿ ಆ ವೀರ್ಯವಂತನು ತನ್ನನ್ನು ಭಾವಿಸಿಕೊಂಡನು.
13.77.2
स तेन कर्मणा स्वर्गं पृथिवीं पृथिवीपते ।
चचार गतभीः प्रीतो लब्धकीर्तिवरो नृप ॥ १३.७७.२ ॥
ಆ ಕರ್ಮದಿಂದ ಅವನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸಂಚರಿಸಿದನು; ಕೀರ್ತಿಯನ್ನೂ ವರಗಳನ್ನೂ ಪಡೆದನು. ಓ ರಾಜನೇ!
13.77.3
उभौ लोकौ जितौ चापि तथैवामन्यत प्रभुः ।
कर्मणा तेन कौरव्य तपसा विपुलेन च ॥ १३.७७.३ ॥
ಆ ಕರ್ಮ ಮತ್ತು ಆ ಮಹಾ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಆ ಸಮರ್ಥನು ಎರಡೂ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದಂತೆ ಭಾವಿಸಿದನು. ಓ ಕೌರವ್ಯ!
13.77.4
अथ काले व्यतिक्रान्ते कस्मिंश्चित्कुरुनन्दन ।
रुच्या भगिन्या आदानं प्रभूतदनधान्यवत् ॥ १३.७७.४ ॥
ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಕಳೆದ ನಂತರ, ಓ ಕುರುನಂದನ! ರುಚಿಯ ಸಹೋದರಿಯ ಬಳಿ ಹೇರಳ ಅನ್ನ ಧಾನ್ಯದೊಂದಿಗೆ (ಏನೋ) ಸ್ವೀಕರಿಸಲಾಯಿತು.
13.77.5
एतस्मिन्नेव काले तु दिव्या काचिद्वराङ्गना ।
बिभ्रती परमं रूपं जगामाथ विहायसा ॥ १३.७७.५ ॥
ಅದೇ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ದಿವ್ಯ ಸುಂದರಿ, ಪರಮ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಆಕಾಶಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಬಂದಳು.
13.77.6
तस्याः शरीरात्पुष्पाणि पतितानि महीतले ।
तस्याश्रमस्याविदूरे दिव्यगन्धानि भारत ॥ १३.७७.६ ॥
ಆಕೆಯ ದೇಹದಿಂದ ದಿವ್ಯ ಸುಗಂಧದ ಹೂವುಗಳು ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದವು; ಆ ಆಶ್ರಮದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿಯೇ. ಓ ಭಾರತ!
13.77.7
तान्यगृह्णात्ततो राजन्रुचिर्ललितलोचना ।
तदा निमन्त्रकस्तस्या अङ्गेभ्यः क्षिप्रमागमत् ॥ १३.७७.७ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಆಗ ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳ ರುಚಿ ಆ ಹೂಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಳು. ಆಗ ಆಹ್ವಾನಿತ ಅತಿಥಿ ಅವಳ ಅಂಗಗಳಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬಂದನು.
13.77.8
तस्या हि भगिनी तात ज्येष्ठा नाम्ना प्रभावती ।
भार्या चित्ररथस्याथ बभूवाङ्गेश्वरस्य वै ॥ १३.७७.८ ॥
ಮಗುವೇ, ಅವಳ ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರಿ ಪ್ರಭಾವತಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವಳು; ಅವಳು ಅಂಗದೇಶದ ಅಧಿಪತಿ ಚಿತ್ರರಥನ ಪತ್ನಿಯಾದಳು.
13.77.9
पिनह्य तानि पुष्पाणि केशेषु वरवर्णिनी ।
आमन्त्रिता ततोऽगच्छद्रुचिरङ्गपतेर्गृहम् ॥ १३.७७.९ ॥
ಆ ಹೂಗಳನ್ನು ಕೂದಲಿನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ವರ್ಣದ ಆ ಸ್ತ್ರೀ ಆಹ್ವಾನಿತಳಾಗಿ ಅಂಗಪತಿಯ ಮನೆಗೆ ಹೋದಳು.
13.77.10
पुष्पाणि तानि दृष्ट्वा तु तदाङ्गेन्द्रवराङ्गना ।
भगिनीं चोदयामास पुष्पार्थे चारुलोचना ॥ १३.७७.१० ॥
ಆ ಹೂಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಅಂಗೇಂದ್ರನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಣಿ, ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳ ಆಕೆ, ಹೂಗಳಿಗಾಗಿ ತನ್ನ ಸಹೋದರಿಯನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದಳು.
13.77.11
सा भर्त्रे सर्वमाचष्ट रुचिः सुरुचिरानना ।
भगिन्या भाषितं सर्वमृषिस्तच्चाभ्यनन्दत ॥ १३.७७.११ ॥
ಸುಂದರ ಮುಖದ ರುಚಿ ತನ್ನ ಪತಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳಿದಳು. ಸಹೋದರಿ ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಋಷಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.
13.77.12
ततो विपुलमानाय्य देवशर्मा महातपाः ।
पुष्पार्थे चोदयामास गच्छगच्छेति भारत ॥ १३.७७.१२ ॥
ಆಗ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ದೇವಶರ್ಮನು ಬಹಳಷ್ಟು (ಹೂಗಳನ್ನು) ತಂದು, ಓ ಭಾರತ, 'ಹೋಗು, ಹೋಗು' ಎಂದು ಹೂಗಳಿಗಾಗಿ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದನು.
13.77.13
विपुलस्तु गुरोर्वाक्यमविचार्य महातपाः ।
स तथेत्यब्रवीद्राजंस्तं च देशं जगाम ह ॥ १३.७७.१३ ॥
ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ವಿಪುಲನು ಗುರುವಿನ ಮಾತನ್ನು ಆಲೋಚಿಸದೆ, "ಹಾಗೆಯೇ" ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.
13.77.14
यस्मिन्देशे तु तान्यासन्पतितानि नभस्तलात् ।
अम्लानान्यपि तत्रासन्कुसुमान्यपराण्यपि ॥ १३.७७.१४ ॥
ಯಾವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಿಂದ ಆ ಹೂವುಗಳು ಬಿದ್ದಿದ್ದವೋ, ಅಲ್ಲಿ ಬಾಡದ ಇತರ ಹೂವುಗಳೂ ಇದ್ದವು.
13.77.15
स ततस्तानि जग्राह दिव्यानि रुचिराणि च ।
प्राप्तानि स्वेन तपसा दिव्यगन्धानि भारत ॥ १३.७७.१५ ॥
ಆಗ ಅವನು ಆ ದಿವ್ಯ ಮತ್ತು ಸುಂದರ ಹೂವುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು; ಅವು ತನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಪ್ರಾಪ್ತವಾದವು, ದಿವ್ಯ ಸುಗಂಧವುಳ್ಳವು, ಓ ಭಾರತ.
13.77.16
सम्प्राप्य तानि प्रीतात्मा गुरोर्वचनकारकः ।
तदा जगाम तूर्णं च चम्पां चम्पकमालिनीम् ॥ १३.७७.१६ ॥
ಅವುಗಳನ್ನು ಪಡೆದು, ಸಂತೋಷಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಗುರುವಿನ ಮಾತನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವನಾಗಿ, ಚಂಪಕಮಾಲಿನಿಯಾದ ಚಂಪೆಗೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೊರಟನು.
13.77.17
स वने निर्जने तात ददर्श मिथुनं नृणाम् ।
चक्रवत्परिवर्तन्तं गृहीत्वा पाणिना करम् ॥ १३.७७.१७ ॥
ಅವನು ಆ ನಿರ್ಜನ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ, ಓ ಮಗು, ಚಕ್ರದಂತೆ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದ ಮನುಷ್ಯರ ಒಂದು ಜೋಡಿಯನ್ನು ಕಂಡನು; ಅವರು ಕೈಯಿಂದ ಕೈ ಹಿಡಿದಿದ್ದರು.
13.77.18
तत्रैकस्तूर्णमगमत्तत्पदे च विवर्तयन् ।
एकस्तु न तदा राजंश्चक्रतुः कलहं ततः ॥ १३.७७.१८ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ತಕ್ಷಣ ಹೊರಟನು, ಅವನ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಹಿಂದೆ ತಿರುಗುತ್ತಾ; ಆದರೆ ಓ ರಾಜನೇ, ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ಆಗ ಜಗಳವಾಡಲಿಲ್ಲ.
13.77.19
त्वं शीघ्रं गच्छसीत्येकोऽब्रवीन्नेति तथाऽपरः ।
पतितेति च तौ राजन्परस्परमथोचतुः ॥ १३.७७.१९ ॥
ಒಬ್ಬನು 'ನೀನು ಬೇಗ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀಯ' ಎಂದನು; ಇನ್ನೊಬ್ಬನು 'ಇಲ್ಲ' ಎಂದನು. ಓ ರಾಜನೇ, 'ಅದು ಬಿದ್ದಿದೆ' ಎಂದು ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಹೇಳಿದರು.
13.77.20
तयोर्विस्पर्धतोरेवं शपथोऽयमभूत्तदा ।
सहसोद्दिश्य विपुलं ततो वाक्यमथोचतुः ॥ १३.७७.२० ॥
ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಹೀಗೆ ವಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಆಗ ಈ ಶಪಥ ನಡೆಯಿತು. ನಂತರ ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ವಿಪುಲನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಅವರು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
13.77.21
आवयोरनृतं प्राह यस्तस्याभूद्द्विजस्य वै ।
विपुलस्य परे लोके या गतिः सा भवेदिति ॥ १३.७७.२१ ॥
"ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುತ್ತಾನೋ ಆ ದ್ವಿಜನಿಗೆ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಗತಿಯಾಗುವುದೋ, ಅದೇ ವಿಪುಲನಿಗೂ ಆಗಲಿ."
13.77.22
एतच्छ्रुत्वा तु विपुलो विषण्णवदनोऽभवत् ।
एवं तीव्रतपाश्चाहं कष्टश्चायं परिश्रमः ॥ १३.७७.२२ ॥
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ವಿಪುಲನ ಮುಖ ವಿಷಾದದಿಂದ ಬಾಡಿತು. 'ಹೀಗೆ ನನ್ನ ತೀವ್ರ ತಪಸ್ಸಿದೆ, ಈ ಕಷ್ಟದ ಪರಿಶ್ರಮವೂ ಇದೆ.'
13.77.23
मिथुनस्यास्य किं मे स्यात्कृतं पापं यथा गतिः ।
अनिष्टा सर्वभूतानां कीर्तिताऽनेन मेऽद्य वै ॥ १३.७७.२३ ॥
"ಈ ಜೋಡಿಗೆ ನಾನು ಯಾವ ಪಾಪ ಮಾಡಿದ್ದೇನೋ, ಅದರಿಂದ ನನ್ನ ಗತಿ ಹೀಗಾಗುತ್ತದೆಯೋ? ಇಂದು ಇವನು ನನಗಾಗಿ ಸರ್ವ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ ಅನಿಷ್ಟವಾದ ಗತಿಯನ್ನು ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟನು."
13.77.24
एवं सञ्चिन्तयन्नेव विपुलो राजसत्तम ।
अवाङ्मुखो दीनमना दध्यौ दुष्कृतमात्मनः ॥ १३.७७.२४ ॥
ಓ ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಹೀಗೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ವಿಪುಲನು ತಲೆಬಾಗಿ, ದೀನಮನಸ್ಕನಾಗಿ ತನ್ನ ದುಷ್ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿದನು.
13.77.25
ततः षडन्यान्पुरुषानक्षैः काञ्चनराजतैः ।
अपश्यद्दीव्यमानान्वै लोभामर्षान्वितांस्तथा ॥ १३.७७.२५ ॥
ನಂತರ ಅವನು ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಬೆಳ್ಳಿಯ ದಾಳಗಳಿಂದ ಆಡುತ್ತಿದ್ದ, ಲೋಭ ಮತ್ತು ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಇತರ ಆರು ಪುರುಷರನ್ನು ಕಂಡನು.
13.77.26
कुर्वतः शपथं तेन यः कृतो मिथुनेन तु ।
विपुलं वै समुद्दिश्य तेपि वाक्यमथाब्रुवन् ॥ १३.७७.२६ ॥
ಆ ಜೋಡಿ ವಿಪುಲನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾಡಿದ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವರೂ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
13.77.27
लोभमास्थाय योऽस्माकं विषमं कर्तुमुत्सहेत् ।
विपुलस्य परे लोके या गतिस्तामवाप्नुयात्। ॥ १३.७७.२७ ॥
ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಲೋಭವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ವಿಪುಲನಿಗೆ ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡಲು ಧೈರ್ಯಪಡುವವನು, ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆ ಗತಿಯನ್ನೇ ಪಡೆಯಲಿ.
13.77.28
एतच्छ्रुत्वा तु विपुलो नापश्यद्धर्मसङ्करम् ।
जन्मप्रभृति कौरव्य कृतपूर्वमथात्मनः ॥ १३.७७.२८ ॥
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದರೂ ವಿಪುಲನಿಗೆ ತಾನು ಹುಟ್ಟಿದಾಗಿನಿಂದ ಮುಂಚೆ ಮಾಡಿದ ಧರ್ಮ-ಭ್ರಷ್ಟತೆ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ, ಓ ಕೌರವ್ಯ.
13.77.29
स प्रदध्यौ तथा राजन्नग्नावग्निरिवाहितः ।
दह्यमानेन मनसा शापं श्रुत्वा तथाविधम् ॥ १३.७७.२९ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಅವನು ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಚ್ಚಿದ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಚಿಂತಿಸಿದನು; ಅಂತಹ ಶಾಪವನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಸುಡುತ್ತಿತ್ತು.
13.77.30
तस्य चिन्तयतस्तात बह्वीर्वाचो निशम्य तु ।
इदमासीन्मनसि च रुच्या रक्षणकारितम् ॥ १३.७७.३० ॥
ಓ ಮಗನೇ, ಅವನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅನೇಕ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇದು ಮೂಡಿತು — ಇಷ್ಟಪಟ್ಟು ರಕ್ಷಿಸುವ ಸಂಕಲ್ಪ.
13.77.31
लक्षणं लक्षणेनैव वदनं वदनेन च ।
विधाय न मया चोक्तं सत्यमेतद्गुरोस्तथा ॥ १३.७७.३१ ॥
ಲಕ್ಷಣದಿಂದಲೇ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು, ಮುಖದಿಂದಲೇ ಮುಖವನ್ನು (ಗುರುತಿಸಿ), ಗುರುವಿಗೆ ನಾನು ಅದನ್ನು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ; ಇದೇ ಸತ್ಯ.
13.77.32
एतदात्मनि कौरव्य दुष्कृतं विपुलस्तदा ।
अमन्यत महाभाग तथा तच्च न संशयः ॥ १३.७७.३२ ॥
ಕೌರವ್ಯನೇ, ಮಹಾಭಾಗನೇ, ಆಗ ಅವನು ಇದನ್ನು ತನ್ನಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ದುಷ್ಕೃತ್ಯವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು; ಅದು ಹಾಗೆಯೇ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
13.77.33
स चम्पां नगरीमेत्य पुष्पाणि गुरवे ददौ ।
पूजयामास च गुरुं विधिवत्स गुरुप्रियः ॥ १३.७७.३३ ॥
ಅವನು ಚಂಪಾ ನಗರಕ್ಕೆ ತಲುಪಿ ಗುರುವಿಗೆ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು; ಗುರುಪ್ರಿಯನಾದ ಅವನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಗುರುವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು.