Mahābhārata · Adhyāya 13.85
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.85.1
दर्शने कीदृशः स्नेहः संवासे च पितामह ।
महाभाग्यं गवां चैव तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १३.८५.१ ॥
Großvater, welche Art von Zuneigung entsteht durch das Sehen und das Zusammenleben? Und was ist das große Glück der Kühe? Bitte erkläre es mir.
13.85.2
हन्त ते कथयिष्यामि पुरावृत्तं महाद्युते ।
नहुषस्य च संवादं महर्षेश्च्यवनस्य च ॥ १३.८५.२ ॥
Ah, du Strahlender, ich will dir eine alte Geschichte erzählen: das Gespräch zwischen Nahuṣa und dem großen Weisen Cyavana.
13.85.3
पुरा महर्षिश्च्यवनो भार्गवो भरतर्षभ ।
उदवासकृतारम्भो बभूव स महाव्रतः ॥ १३.८५.३ ॥
Vor langer Zeit, o Stier der Bharatas, begann der große Weise Cyavana, ein Nachkomme Bhṛgus, ein Gelübde des Wohnens im Wasser und wurde ein Mann großer Gelübde.
13.85.4
निहत्य मानं क्रोधं च प्रहर्षं शोकमेव च ।
वर्षाणि द्वादश मुनिर्जलवासे धृतव्रतः ॥ १३.८५.४ ॥
Nachdem er Stolz, Zorn, Freude und Trauer getötet hatte, blieb der Weise, sein Gelübde des Wassers haltend, zwölf Jahre lang.
13.85.5
आदधत्सर्वभूतेषु विस्रम्यं परमं शुभम् ।
जलेचरेषु सर्वेषु शीतरश्मिरिव प्रभुः ॥ १३.८५.५ ॥
Unter allen Wesen und unter allen Geschöpfen, die sich im Wasser bewegen, stiftete er das höchste und heilsame Vertrauen, wie der kühlstrahlige Mond als Herr.
13.85.6
स्थाणुभूतः शुचिर्भूत्वा दैवतेभ्यः प्रणम्य च ।
गङ्गायमुनयोर्मध्ये जलं सम्प्रविवेश ह ॥ १३.८५.६ ॥
Regungslos wie ein Pfahl und rein geworden, nachdem er sich vor den Göttern verneigt hatte, trat er in das Wasser zwischen Gaṅgā und Yamunā.
13.85.7
गङ्गायमुनयोर्वेगं सुभीमं भीमनिःस्वनम् ।
प्रतिजग्राह शिरसा वातवेगसमं जवे ॥ १३.८५.७ ॥
Er nahm auf sein Haupt die schreckliche Gewalt und das furchtbare Tosen von Gaṅgā und Yamunā, einen Andrang gleich der Schnelligkeit des Windes.
13.85.8
गङ्गा च यमुना चैव सरितश्च सरांसि च ।
प्रदक्षिणमृषिं चक्रुर्न चैनं पर्यपीडयन् ॥ १३.८५.८ ॥
Gaṅgā und Yamunā, die übrigen Flüsse und die Seen umkreisten den Weisen, ihn zur Rechten haltend, und sie quälten ihn nicht.
13.85.9
अन्तर्जलेषु सुष्वाप काष्ठभूतो महामुनिः ।
ततश्चोर्ध्वस्थितो धीमानभवद्भरतर्षभ ॥ १३.८५.९ ॥
Dieser große Weise schlief im Wasser, reglos wie ein Stück Holz; dann, o Stier der Bharatas, erhob sich der Weise und stand über dem Wasser.
13.85.10
जलौकसां ससत्वानां बभूव प्रियदर्शनः ।
उपाजिघ्नन्त च तदा मत्स्यास्तं हृष्टमानसाः।
तत्र तस्यासतः कालः समतीतोऽभवन्महान् ॥ १३.८५.१० ॥
Er wurde den Wasserbewohnern und allen Lebewesen angenehm anzusehen; da kamen die Fische mit frohem Herzen zu ihm. Eine lange Zeit verging, während er dort verweilte.
13.85.11
ततः कदाचित्समये कस्मिंश्चिन्मत्स्यजीविनः ।
तं देशं समुपाजग्मुर्जालहस्ता महाद्युते ॥ १३.८५.११ ॥
Dann kamen eines Tages zur rechten Zeit Fischer an diesen Ort, o Strahlender, mit Netzen in den Händen.
13.85.12
निषादा बहवस्तत्र मत्स्योद्धरणनिश्चयाः ।
व्यायता बलिनः शूराः सलिलेष्वनुवर्तिनः।
अभ्याययुश्च तं देशं निश्चिता जालकर्म्णि ॥ १३.८५.१२ ॥
Viele Niṣādas, entschlossen, die Fische herauszuholen, kamen dorthin: breit gebaut, mächtig, tapfer, gewandt im Wasser und entschlossen beim Netzwerfen; sie näherten sich jenem Ort.
13.85.13
जालं ते योजयामासुर्नवसूत्रकृतं दृढम् ।
मत्स्योद्धरणमाकर्षस्तदा भरतसत्तम ॥ १३.८५.१३ ॥
Sie befestigten ein starkes Netz aus neun Fäden; dann, o Bester der Bharatas, wurde es eingezogen, um die Fische zu heben.
13.85.14
ततस्ते बहुभिर्योगैः कैवर्ता मत्स्यकाङ्क्षिणः ।
गङ्गायमुनयोर्वारि जालेनावकिरन्ति ते ॥ १३.८५.१४ ॥
Dann fegten jene Fischer, begierig nach Fischen, mit vielerlei Mitteln mit ihrem Netz die Wasser des Gaṅgā und der Yamunā ab.
13.85.15
जालं सुविततं तेषां नवसूत्रकृतं तथा ।
विस्तारायामसम्पन्नं यत्तत्र सलिले क्षमम् ॥ १३.८५.१५ ॥
Ihr Netz, aus neun Fäden gefertigt, war gut ausgebreitet; vollständig an Breite und Länge, war es für die dortigen Wasser geeignet.
13.85.16
ततस्ते सुमहच्चैव बलवच्च सुवर्तितम् ।
अवतीर्य ततः सर्वे जालं चकृषिरे तदा ॥ १३.८५.१६ ॥
Dann nahmen sie das sehr große, starke und gut gehandhabte Netz; dann zogen alle, in das Wasser hinabsteigend, das Netz.
13.85.17
अभीतरूपाः संहृष्टा अन्योन्यवशवर्तिनः ।
बबन्धुस्तत्र मत्स्यांश्च तथाऽन्याञ्जलचारिणः ॥ १३.८५.१७ ॥
Furchtlos im Aussehen, frohgemut und einander gehorsam, banden sie dort die Fische und auch die anderen Wasserlebewesen.
13.85.18
तथा मत्स्यैः परिवृतं च्यवनं भृगुनन्दनम् ।
आकर्षयन्महाराज जालेनाथ यदृच्छया ॥ १३.८५.१८ ॥
So zogen sie, großer König, zufällig mit ihrem Netz Cyavana, den Sohn des Bhṛgu, der von Fischen umgeben war, herauf.
13.85.19
नदीशैवलदिग्धाङ्गं हरिश्मश्रुजटाधरम् ।
लग्नैः शङ्खनखैर्गात्रे क्रोडैश्चित्रैरिवार्पितम्। ॥ १३.८५.१९ ॥
Sein Körper mit Flussmoos verschmiert, mit rötlichem Bart und verfilztem Haar, Muscheln und bunte Schnecken an seinen Leib geheftet, als wären sie dort befestigt.
13.85.20
तं जालेनोद्धृतं दृष्ट्वा ते तदा वेदपारगम् ।
सर्वे प्राञ्जलयो दाशाः शिरोभिः प्रापतन्भुवि ॥ १३.८५.२० ॥
Als sie den Meister der Veden aus dem Netz gehoben sahen, fielen alle Fischer mit gefalteten Händen mit dem Kopf zu Boden.
13.85.21
परिखेदपरित्रासाज्जालस्याकर्षणेन च ।
मत्स्या बभूवुर्व्यापन्नाः स्थलसंस्पर्शनेन च ॥ १३.८५.२१ ॥
Durch Erschöpfung und Schrecken beim Ziehen des Netzes und durch die Berührung des trockenen Landes kamen die Fische um.
13.85.22
स मुनिस्तत्तदा दृष्ट्वा मत्स्यानां कदनं कृतम् ।
बभूव कृपयाविष्टो निःश्वसंश्च पुनःपनः ॥ १३.८५.२२ ॥
Als der Weise das Gemetzel an den Fischen sah, wurde er von Mitleid ergriffen und seufzte immer wieder.
13.85.23
अज्ञानाद्यत्कृतं पापं प्रसादं तत्र नः कुरु ।
करवाम प्रिय किं ते तन्नो ब्रूहि महामुने ॥ १३.८५.२३ ॥
Für die Sünde, die wir aus Unwissenheit begangen haben, erweise uns deine Gnade. Großer Weiser, sag uns, was wir tun können, das dir gefällt.
13.85.24
इत्युक्तो मत्स्यमध्यस्थश्च्यवनो वाक्यमब्रवीत् ।
यो मेऽद्य परमः कामस्तं शृणुध्वं मसाहिताः ॥ १३.८५.२४ ॥
So angesprochen, sprach Cyavana, der inmitten der Fische war, diese Worte: »Hört, die ihr bei mir seid, meinen höchsten Wunsch in diesem Augenblick.«
13.85.25
प्राणोत्सर्गं विसर्गं वा मत्स्यैर्यास्याम्यहं सह ।
संवासान्नोत्सहे त्यक्तुं सलिलेऽध्युपितानहम् ॥ १३.८५.२५ ॥
Ich werde mit den Fischen mein Leben lassen oder sie verlassen; doch da ich lange mit ihnen im Wasser gewohnt habe, bringe ich es nicht über mich, sie zu verlassen.
13.85.26
इत्युक्तास्ते निषादास्तु सुभृशं भयकम्पिताः ।
सर्वे विवर्णवदना नहुषाय न्यवेदयन् ॥ १३.८५.२६ ॥
So angesprochen, zitterten jene Fischer vor großer Furcht, alle mit bleichen Gesichtern, und meldeten es Nahuṣa.