مهابهاراتا · أدهيايا 13.88
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.88.1
तस्मिन्नन्तर्हिते विप्रे राजा किमकरोत्तदा ।
भार्या चास्य महाभागा तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.८८.१ ॥
عندما اختفى ذلك البراهمي، ماذا فعل الملك حينئذٍ؟ وماذا فعلت زوجته ذات الحظ العظيم؟ أيها الجد، أخبرني بذلك.
13.88.2
अदृष्ट्वा स महीपालस्तमृषिं सह भार्यया ।
परिश्रान्तो निववृते व्रीडितो नष्टचेतनः ॥ १३.८८.२ ॥
ولم يرَ ذلك الحكيم مع زوجته، فعاد الملك منهكاً خجلاً مذهول العقل.
13.88.3
स प्रविश्य पुरीं दीनो नाभ्यभाषत किञ्चन ।
तदेव चिन्तयामास च्यवनस्य विचेष्टितम् ॥ १३.८८.३ ॥
دخل المدينة حزيناً ولم ينطق بشيء، بل ظل يفكر في تصرف تشيافانا الغريب.
13.88.4
अथ शून्येन मनसा प्रविवेश गृहं नृपः ।
ददर्श शयने तस्मिञ्शयानं भृगुनन्दनम् ॥ १३.८८.४ ॥
ثم دخل الملك البيت بذهن شارد، فرأى على الفراش ابن بهريغو مستلقياً.
13.88.5
विस्मितौ तमृषिं दृष्ट्वा तदाश्चर्यं विचिन्त्य च ।
दर्शनात्तस्य तु तदा विश्रान्तौ सम्बभूवतुः ॥ १३.८८.५ ॥
لما رأيا ذلك الحكيم اندهشا، وتأملا العجب، وبرؤيته استراحا حينئذٍ.
13.88.6
यथास्थानं ततो गत्वा तत्पादौ संववाहतुः ।
अथापरेण पार्श्वेन सुष्वाप स महामुनिः ॥ १३.८८.६ ॥
ثم عادا إلى مكانهما فدلكا قدميه، ثم نام ذلك الحكيم العظيم متقلباً على جانبه الآخر.
13.88.7
तेनैव च स कालेन प्रत्यबुद्ध्यत वीर्यवान् ।
न च तौ चक्रतुः किञ्चिद्विकारं भयशङ्कितौ ॥ १३.८८.७ ॥
وفي تلك اللحظة استيقظ الحكيم القدير، فلم يُبدِ الاثنان، وهما خائفان قلقان، أي تغيّر.
13.88.8
प्रतिबुद्धस्तु स मुनिस्तौ प्रोवाच विशाम्पते ।
तैलाभ्यङ्गो दीयतां मे स्नास्येऽहमिति भारत ॥ १३.८८.८ ॥
فلما استيقظ قال لهما الحكيم: «يا سيد الشعوب، يا بهارتا، أعطوني زيتًا للدلك؛ سأغتسل.»
13.88.9
तौ तथेति प्रतिश्रुत्य क्षुधितौ श्रमकर्शितौ ।
शतपाकेन तैलेन महार्हेणोपतस्थतुः ॥ १३.८८.९ ॥
وعدا قائلين: «ليكن ذلك»، فمثل الاثنان أمامه، جائعين منهكين من التعب، ومعهما زيت ثمين قُدِّر مئة مرة.
13.88.10
ततः सुखासीनमृषिं वाग्यतौ संववाहतुः ।
न च पर्याप्तमित्याह भार्गवः सुमहातपाः ॥ १३.८८.१० ॥
ثم دلكا الحكيم وهو جالس في راحة، والاثنان صامتان؛ فقال البهارغافا، صاحب التقشف العظيم: «ليس هذا بكافٍ.»
13.88.11
यदा तौ निर्विकारौ तु लक्षमायास भार्गवः ।
तत उत्थाय सहसा स्नानशालां विवेश ह ॥ १३.८८.११ ॥
فلما رأى البهارغافا أن الاثنين لم يُبديا تغيّرًا، نهض فجأة ودخل قاعة الاستحمام.
13.88.12
क्लृप्तमेव तु तत्रासीत्स्नानीयं पार्थिवोचितम् ।
असत्कृत्य च तत्सर्वं तत्रैवान्तरधीयत ॥ १३.८८.१२ ॥
غير أن هناك كانت أدوات الاستحمام اللائقة بالملوك قد أُعدّت من قبل؛ فاحتقرها كلها، فاختفت كلها هناك.
13.88.13
स मुनिः पुनरेवाथ नृपतेः पश्यतस्तदा ।
नासूयां चक्रतुस्तौ च दम्पती भरतर्षभ ॥ १३.८८.१३ ॥
وبينما الملك يرى، ذلك الحكيم مرة أخرى؛ ولم يُظهر ذانك الزوجان الحسد، يا ثور البهاراتا.
13.88.14
अथ स्नातः स भगवान्सिंहासनगतः प्रभुः ।
दर्शयामास कुशिकं सभार्यं कुरुनन्दन ॥ १३.८८.१४ ॥
ثم اغتسل ذلك السيد المبارك، وجلس على العرش، وأرى كوشيكا مع زوجته، يا بهجة الكورو.
13.88.15
संहृष्टवदनो राजा सभार्यः कुशिको मुनिम् ।
सिद्धमन्नमिति प्रह्वो निर्विकारो न्यवेदयत् ॥ १३.८८.१५ ॥
أعلن الملك كوشيكا، ذو الوجه المسرور، مع زوجته، متواضعًا غير مضطرب، للحكيم أن الطعام جاهز.
13.88.16
आनीयतामिति मुनिस्तं चोवाच नराधिपम् ।
स राजा समुपाजह्रे तदन्नं सह भार्यया ॥ १३.८८.१६ ॥
"فليُؤتَ به"، قال الحكيم لذلك سيد البشر، فأحضر الملك ذلك الطعام مع زوجته.
13.88.17
मांसप्रकारान्विविधाञ्शाकानि विविधानि च ।
लेह्यपिष्टविकारांश्च पानकानि लघूनि च ॥ १३.८८.१७ ॥
أنواع مختلفة من اللحم، وخضراوات متنوعة، ومأكولات تُلعق وأخرى مطحونة، ومشروبات خفيفة.
13.88.18
रसालापूपकांश्चित्रान्मोदकानथ षड्रसान् ।
रसान्नानाप्रकारांश्च वन्यं च मुनिभोजनम् ॥ १३.८८.१८ ॥
رسالا، وكعك متنوع، وحلويات، وأطعمة ذات الأطعم الستة، وعصائر من أنواع شتى، وطعام الغابة وطعام الحكماء.
13.88.19
फलानि च विचित्राणि राजभोज्यानि भूरिशः ।
बदरेङ्गुदकाश्मर्यभल्लातकफलानि च ॥ १३.८८.१९ ॥
وفواكه عجيبة كثيرة تليق بطعام الملوك: عناب، وتمر الصحراء، وثمار أشمريا وبهلاتكا.
13.88.20
गृहस्थानां च यद्भोज्यं यच्चापि वनवासिनाम् ।
सर्वमाहारयामास राजा शापभयान्मुनेः ॥ १३.८८.२० ॥
وكل ما كان من طعام لأهل البيوت ولسكان الغابة، أحضره الملك كله خوفًا من لعنة الحكيم.
13.88.21
अथ सर्वमुपन्यस्तमग्रतश्च्यवनस्य तत् ।
ततः सर्वं समानीय तच्च शय्यासनं मुनिः ॥ १३.८८.२१ ॥
ثم وُضع كل ذلك أمام تشيافانا. ثم جمع الحكيم كل شيء، وكذلك الفراش والمقعد.
13.88.22
वस्त्रैः शुभैरवच्छाद्य भोजनोपस्करैः सह ।
सर्वमादीपयामास च्यवनो भृगुनन्दनः ॥ १३.८८.२२ ॥
بعد أن غطى كل شيء بثياب فاخرة مع أدوات الطعام، أشعل تشيافانا ابن بهرغو النار في كل ذلك.
13.88.23
न च तौ चक्रतुः क्रोधं दम्पती सुमहाव्रतौ ।
तयोः सम्प्रेक्षतोरेव पुनरन्तर्हितोऽभवत् ॥ १३.८८.२३ ॥
لم يغضب الزوجان صاحبا النذور العظيمة؛ وبينما كانا ينظران، اختفى من جديد.
13.88.24
तथैव च स राजर्षिस्तस्थौ तां रजनीं तदा ।
सभार्यो वाग्यतः श्रीमान्न चकोपं समाविशत् ॥ १३.८८.२४ ॥
وكذلك وقف ذلك الحكيم الملكي المجيد مع زوجته، ضابطًا لسانه، تلك الليلة، ولم يدخله الغضب.
13.88.25
नित्यसंस्कृतमन्नं तु विविधं राजवेश्मनि ।
शयनानि च मुख्यानि परिषेकाश्च पुष्कलाः ॥ १३.८८.२५ ॥
كان في القصر الملكي طعام متنوع معدّ دائمًا، وأسِرّة فاخرة، ورشّ وفير من الماء المعطّر.
13.88.26
वस्त्रं च विविधाकारमभवत्समुपार्जितम् ।
न शशाक ततो द्रष्टमन्तरं च्यवनस्तदा ॥ १३.८८.२६ ॥
وقد جُمعت أيضًا ثياب من أنواع شتى، فلم يستطع تشيافانا حينئذٍ أن يرى فيها أي نقص.
13.88.27
पुनरेव च विप्रर्षिः प्रोवाच कुशिकं नृपम् ।
सभार्यो मां रथेनाशु वह यत्र ब्रवीम्यहम् ॥ १३.८८.२७ ॥
قال الحكيم البرهمي مرة أخرى للملك كوشيكا: "احملني مع زوجتي بسرعة على عربتك إلى المكان الذي أقول لك."
13.88.28
तथेति च प्राह नृपो निर्विशङ्कस्तपोधनम् ।
क्रीडारथोस्तु भगवन्नुत साङ्ग्रामिको रथः ॥ १३.८८.२८ ॥
قال الملك دون تردد لذلك الغني بالتقشف: "فليكن. أيها الجليل، أأحضر عربة للنزهة أم عربة للحرب؟"
13.88.29
इत्युक्तः स मुनी राज्ञा तेन हृष्टेन तद्वचः ।
च्यवनः प्रत्युवाचेदं हृष्टः परपुरंजयम् ॥ १३.८८.२९ ॥
لما قال الملك ذلك، سمع الحكيم تشيافانا، فاتح مدن الأعداء، كلام الملك المسرور، فأجابه بفرح.
13.88.30
सज्जीकुरु रथं क्षिप्रं यस्ते साङ्ग्रामिको मतः ।
सायुधः सपताकश्च शक्तीकनकयष्टिमान् ॥ १३.८८.३० ॥
جهّز بسرعة العربة التي تُعدّ عربة حربك، مسلّحة بالسلاح، مزيّنة بالأعلام، حاملة الرماح والعِصيّ الذهبية.
13.88.31
किंकिणीस्वननिर्घोषो युक्तस्तोरणकल्पनैः ।
गदास्वङ्गनिबद्धश्च परमेषुशतान्वितः ॥ १३.८८.३१ ॥
يرنّ بصوت الأجراس المتدلية، مُقرَن ومزيّن بزخارف قوسية، مشدود إليه الهراوات والسيوف، ومزوّد بمائة سهم فائق.
13.88.32
ततः स तं तथेत्युक्त्वा कल्पयित्वा महारथम् ।
भार्यां वामे धुरि तदा चात्मानं दक्षिणे तथा ॥ १३.८८.३२ ॥
فقال: «ليكن كذلك»، ثم جهّز العربة العظيمة، فأجلس زوجته على مقعد النير الأيسر، وأجلس نفسه على الأيمن.
13.88.33
त्रिदण्डं वज्रसूच्यग्रं प्रतोदं तत्र चादधत् ।
सर्वमेतत्तथा दत्त्वा नृपो वाक्यमऽथाब्रवीत् ॥ १३.८८.३३ ॥
وضع هناك أيضًا مِهماز ذا ثلاث عصيّ برأس كالماس. وبعد أن سلّم كل ذلك، قال الملك هذه الكلمات.
13.88.34
भगवन्क्व रथो यातु ब्रवीतु भृगुनन्दन ।
यत्र वक्ष्यसि विप्रर्षे तत्र यास्यति ते रथः ॥ १३.८८.३४ ॥
«أيها المبجَّل، إلى أين تسير العربة؟ قل لي يا ابن بهرغو. حيثما تقول أيها الحكيم البراهميّ، إلى هناك تسير عربتك.»
13.88.35
एवमुक्तस्तु भगवान्प्रत्युवाचाथ तं नृपम् ।
इतः प्रभृति यातव्यं पदकम्पदकं शनैः ॥ १३.८८.३५ ॥
فلما سُئل كذلك أجاب المبجَّلُ ذلك الملك: «من هنا فصاعدًا يجب أن تسير خطوةً خطوة، ببطء.»
13.88.36
श्रमो मम यथा न स्यात्तथा मच्छन्दचारिणौ ।
सुसुखं चैव वोढव्यो जनः सर्वश्च पश्यतु ॥ १३.८८.३६ ॥
حتى لا أتعب، فليُحمَل بيسرٍ تام بواسطة من يسيرون بمشيئتي، وليرَ الناس جميعًا ذلك.
13.88.37
नोत्सार्याः पथिकाः केचित्तेभ्योदास्ये वसु ह्यहम् ।
ब्राह्मणेभ्यश्च ये कामानर्थयिष्यन्तिमां पथि ॥ १३.८८.३७ ॥
لا ينبغي أن يُطرد أي مسافر؛ سأعطيهم الثروة، وكذلك البراهمة الذين يسألون في هذا الطريق ما يشتهون.
13.88.38
सर्वान्दास्याम्यशेषेण धनं रत्नानि चैव हि ।
क्रियतां निखिलेनैतन्मा विचारय पार्थिव ॥ १३.८८.३८ ॥
سأعطي الجميع الثروة والجواهر دون استثناء. أيها الملك، فلتُنفَّذ هذه الأمور كاملةً؛ ولا تتردد.
13.88.39
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा राजा भृत्यांस्तथाऽब्रवीत् ।
यद्यद्ब्रूयान्मुनिस्तत्तत्सर्वं देयमशङ्कितैः ॥ १३.८८.३९ ॥
فلما سمع الملك كلامه قال لخدمه: كل ما يطلبه الحكيم فليُعطَ دون تردد.
13.88.40
ततो रत्नान्यनेकानि स्त्रियो युग्यमजाविकम् ।
कृताकृतं च कनकं गजेन्द्राश्चाचलोपमाः ॥ १३.८८.४० ॥
ثم أُعطيت جواهر كثيرة، ونساء، ودوابّ جرّ، وماعز وخراف، وبضائع مصنوعة وغير مصنوعة، وذهباً، وأفيالاً عظيمةً كالجبال.
13.88.41
अन्वगच्छन्त तमृषिं राजामात्याश्च सर्वशः ।
हाहाभूतं च तत्सर्वमासीन्नगरमार्तवत् ॥ १३.८८.४१ ॥
وتبع الملك وجميع الوزراء ذلك الحكيم؛ وامتلأت المدينة كلها صراخاً وعويلاً كأنها أصابها الحزن.
13.88.42
तौ तीक्ष्णाग्रेण सहसा प्रतोदेन प्रतोदितौ ।
पृष्ठे विद्धौ कटे चैव निर्विकारौ तमूहतुः ॥ १३.८८.४२ ॥
وقع الاثنان فجأة تحت مِهماز حاد الرأس؛ مطعونين في الظهر وفي الخاصرة، جرّاه دون أن يتحركا.
13.88.43
वेपमानौ निराहारौ पञ्चाशद्रात्रकर्शितौ ।
कथंचिदूहतुर्धैर्याद्दम्पती तं रथोत्तमम् ॥ १३.८८.४३ ॥
كان الزوجان يرتجفان، صائمين، منهكين بعد خمسين ليلة، يجرّان بالثبات تلك العربة الفاخرة بطريقة ما.
13.88.44
बहुशो भृशविद्धौ तौ क्षरमाणौ क्षतोद्भवम् ।
ददृशाते महाराज पुष्पिताविव किंशुकौ ॥ १३.८८.४४ ॥
أيها الملك العظيم، كانا قد أُصيبا إصابات بالغة مرارًا، ينزّ الدم من جراحهما، فبدا الاثنان كشجرتي كِنشُكَة مزهرتين.
13.88.45
तौ दृष्ट्वा पौरवर्गस्तु भृशं शोकसमाकुलः ।
अभिशापभयत्रस्तो न तं किञ्चिदुवाच ह ॥ १३.८८.४५ ॥
لمّا رأى أهل المدينة الاثنين، امتلأوا حزنًا شديدًا، وخوفًا من اللعنة، فلم يقولوا له شيئًا.
13.88.46
द्वन्द्वशश्चाब्रुवन्सर्वे पश्यध्वं तपसो बलम् ।
क्रुद्धा अपि मुनिश्रेष्ठं वीक्षितुं नेह शुक्नुमः ॥ १३.८८.४६ ॥
قال الجميع مثنى مثنى: «انظروا إلى قوة التقشف! فنحن، وإن كنا غاضبين، لا نقدر حتى على النظر إلى هذا خير الحكماء.»
13.88.47
अहो भगवतो वीर्यं महर्षेर्भावितात्मनः ।
राज्ञश्चापि सभार्यस्य धैर्यं पश्यत यादृशम् ॥ १३.८८.४७ ॥
آه، انظروا إلى قوة ذلك الحكيم العظيم المبارك، المتحكم في نفسه، وإلى ثبات الملك مع زوجته!
13.88.48
श्रान्तावपि हि कच्छ्रेण रथमेनं समूहतुः ।
न चैतयोर्विकारं वै ददर्शं भृगुनन्दनः ॥ १३.८८.४८ ॥
ومع أنهما منهكان، جرّا هذه العربة بصعوبة، ولم يرَ ابن بهرغو فيهما أي تغيّر.
13.88.49
ततः स निर्विकारौ तु दृष्ट्वा भृगुकुलोद्वहः ।
वसु विश्राणयामास यथा वैश्रवणस्तथा ॥ १३.८८.४९ ॥
فلما رأى سيّد سلالة بهريغو أنهما لم يتغيّرا، أعطاهما الثروة كما يفعل فايشرافانا (كوبيرا).
13.88.50
तत्रापि राजा प्रीतात्मा यथादिष्टमथाकरोत् ।
ततोऽस्य भगवान्प्रीतो बभूव मुनिसत्तमः ॥ १३.८८.५० ॥
وهناك أيضًا فعل الملك، والقلب مسرور، ما أُمر به؛ فرضي عنه الحكيم المبارك الأفضل بين الحكماء.
13.88.51
अवतीर्य रथश्रेष्ठाद्दम्पती तौ मुमोच ह ।
विमोच्य चैतौ विधिवत्ततो वाक्यमुवाच ह ॥ १३.८८.५१ ॥
نزل من أفضل العربات وأطلق ذلك الزوجين؛ وبعد أن أطلقهما كما ينبغي، قال هذه الكلمات.
13.88.52
स्निग्धगम्भीरया वाचा भार्गवः सुप्रसन्नया ।
ददामि वां वरं श्रेष्ठं तं ब्रूतामिति भारत ॥ १३.८८.५२ ॥
بصوت دافئ عميق، قال سليل بهريغو وهو في غاية اللطف: «أمنحكما كلاكما وردانًا فاضلًا، يا بهارata، فاذكراه.»
13.88.53
सुकुमारौ च तौ विद्धौ कराभ्यां मुनिसत्तमः ।
पस्पर्शामृतकल्पाभ्यां स्नेहाद्भरतसतम ॥ १३.८८.५३ ॥
ولمس الحكيم الأفضل، بدافع المحبة، ذينك الاثنين الرقيقين الجريحين بيديه اللتين كأنهما الرحيق، يا أفضل البهاراتا!
13.88.54
अथाब्रवीन्नृपो वाक्यं श्रमो नास्त्यावयोरिह ।
विश्रान्तौ स्वः प्रभावात्ते ध्यानेनैवेह भार्गव ॥ १३.८८.५४ ॥
ثم قال الملك: «ليس بنا تعب هنا، يا بهارغافا؛ لقد استرحنا هنا بقوتك وحدها وبالتأمل.»
13.88.55
अथ तौ भगवान्प्राह प्रहृष्टश्च्यनस्तदा ।
न वृथा व्याहृतं पूर्वं यन्मया तद्भविष्यति ॥ १३.८८.५५ ॥
فقال لهما المبارك تشيفانا مسرورا: ما قلته من قبل لن يذهب سدى، بل سيقع.
13.88.56
रमणीयः समुद्देशो गङ्गातीरमिदं शुभम् ।
किञ्चित्कालं व्रतपरो निवत्स्यामीह पार्थिव ॥ १३.८८.५६ ॥
هذا المكان الجميل المبارك على ضفة الغانج. أيها الملك، سأقيم هنا مدة من الزمن، متفرغا لنذري.
13.88.57
गम्यतां स्वपुरं पुत्र विश्रान्तः पुनरेष्यसि ।
इहस्थं मां सभार्यस्त्वं द्रष्टासि श्वो नराधिप ॥ १३.८८.५७ ॥
يا بني، اذهب إلى مدينتك؛ وبعد أن ترتاح ستعود. أيها سيد البشر، غدا سترانى هنا مع زوجتك.
13.88.58
न च मन्युस्त्वया कार्यः श्रेयस्त्वां समुपस्थितम् ।
यत्काङ्क्षितं हृदिस्थं ते तत्सर्वं हि भविष्यति ॥ १३.८८.५८ ॥
ولا ينبغي لك أن تحمل غضبا أو حزنا؛ فقد دنا منك الخير. وكل ما تشتهيه في قلبك سيتحقق حتما.
13.88.59
इत्येवमुक्तः कुशिकः प्रहृष्टेनान्तरात्मना ।
प्रोवाच मुनिशार्दूलमिदं वचनमर्थवत् ॥ १३.८८.५९ ॥
فلما خوطب بذلك، قال كوشيكا بقلب مسرور لذلك نمر الحكماء هذه الكلمات ذات المعنى.
13.88.60
न मे मन्युर्महाभाग पूतौ स्वो भगवंस्त्वया ।
संवृतौ यौवनस्थौ स्वो वपुष्मन्तौ बलान्वितौ ॥ १३.८८.६० ॥
يا ذا الحظ العظيم، لا حزن عندي. أيها الجليل، لقد طهّرتنا كلينا؛ وقد صرنا نحن الاثنين شبابا ثابتين في الفتوة، جميلي الأجساد، موفوري القوة.
13.88.61
प्रतोदेन व्रणा ये मे सभार्यस्य त्वया कृताः ।
तान्न पश्यामि गात्रेषु स्वस्थोस्मि सह भार्यया ॥ १३.८८.६१ ॥
الجراح التي أحدثتها بالمِهماز فيّ وفي زوجتي لم أعد أراها على أطرافي؛ أنا بخير مع زوجتي.
13.88.62
इमां च देवीं पश्यामि वपुषाऽप्सरसोपमाम् ।
श्रिया परमया युक्ता तथा दृष्टा पुरा मया ॥ १३.८८.६२ ॥
وأرى هذه الإلهة، مثيلةَ الأبسرا في الجسم، المتّصفة بالجمال الأسمى، كما رأيتها من قبل.
13.88.63
तव प्रसादसंवृत्तमिदं सर्वं महामुने ।
नैतच्चित्रं तु भगवंस्त्वयि सत्यपराक्रम ॥ १३.८८.६३ ॥
أيها الحكيم العظيم، كل هذا كان بفضلك. وليس هذا عجيبًا منك أيها الجليل، يا صاحب البأس الصادق.
13.88.64
इत्युक्तः प्रत्युवाचैनं कुशिकं च्यवनस्तदा ।
आगच्छेथाः सभार्यश्च त्वमिहेति नराधिप ॥ १३.८८.६४ ॥
فلما خوطب بذلك، أجاب تشيافانا كوشيكا: يا سيد البشر، تعال إلى هنا مع زوجتك.
13.88.65
इत्युक्तः समनुज्ञातो राजर्षिरभिवाद्य तम् ।
प्रययौ वपुषा युक्तो नगरं देवराजवत् ॥ १३.८८.६५ ॥
فلما خوطب بذلك ونال الإذن، حيّاه الحكيم الملكي وانصرف إلى المدينة، متّصفًا بجسم جميل، كملك الآلهة.
13.88.66
तत एनमुपाजग्मुरमात्याः सपुरोहिताः ।
बलस्था गणिकायुक्ताः सर्वाः प्रकृतयस्तथा ॥ १३.८८.६६ ॥
ثم أتاه الوزراء مع الكهنة، وقادة الجيش مع الغانيات، وجميع الرعايا كذلك.
13.88.67
तैर्वृतः कुशिको राजा श्रिया परमया ज्वलन् ।
प्रविवेश पुरं हृष्टः पूज्यमानोऽथ बन्दिभिः ॥ १३.८८.६७ ॥
دخل الملك كوشيكا محاطًا بهم، متوهّجًا بأسمى بهاء، فرحًا إلى المدينة، والمنشدون يكرّمونه.
13.88.68
ततः प्रविश्य नगरं कृत्वा पौर्वाह्णिकीः क्रियाः ।
भुक्त्वा सभार्यो रजनीमुवास स महाद्युतिः ॥ १३.८८.६८ ॥
ثم دخل المدينة، وأدّى شعائر الضحى وتناول الطعام، وأمضى الليل مع زوجته ذلك العظيم البهاء.
13.88.69
ततस्तु तौ नवमभिवीक्ष्य यौवनं ।
परस्परं विगतजराविवामरौ।
ननन्दतुः शयनगतौ वपुर्धरौ ।
श्रिया युतौ द्विजवरदत्तया तदा ॥ १३.८८.६९ ॥
فابتهج الاثنان حينئذ، إذ رأى كلٌّ منهما شباب صاحبه الجديد، كالخالدين الذين لا يعرفون الشيخوخة، مستلقيين على الفراش حاملين أجسادهما، متحدين بالبهاء الذي وهبه أفضل البراهمة.
13.88.70
अथाप्युषिर्भृगुकुलकीर्तिवर्धन-
स्तपोधनो वनमभिराममृद्धिमत्।
मनीषया बहुविधरत्नभूषितं ।
ससर्ज यन्न पुरि शतक्रतोरपि ॥ १३.८८.७० ॥
ثم إن الحكيم، الذي ثروته التقشّف والذي زاد في شهرة سلالة بهريغو، خلق أيضًا غابة بهيجة مزدهرة، زيّنها بحكمته بأنواع كثيرة من الجواهر، وهي لم تكن حتى في مدينة إندرا شاتاكراتو.