Mahābhārata · Adhyāya 13.88
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.88.1
तस्मिन्नन्तर्हिते विप्रे राजा किमकरोत्तदा ।
भार्या चास्य महाभागा तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.८८.१ ॥
Quando aquele brâmane desapareceu, o que fez então o rei? E o que fez a sua esposa, a de grande fortuna? Avô, diz-me isso.
13.88.2
अदृष्ट्वा स महीपालस्तमृषिं सह भार्यया ।
परिश्रान्तो निववृते व्रीडितो नष्टचेतनः ॥ १३.८८.२ ॥
Não vendo aquele sábio junto com sua esposa, o rei voltou exausto, envergonhado e confuso.
13.88.3
स प्रविश्य पुरीं दीनो नाभ्यभाषत किञ्चन ।
तदेव चिन्तयामास च्यवनस्य विचेष्टितम् ॥ १३.८८.३ ॥
Entrando na cidade abatido, nada disse; continuava apenas a pensar no estranho ato de Cyavana.
13.88.4
अथ शून्येन मनसा प्रविवेश गृहं नृपः ।
ददर्श शयने तस्मिञ्शयानं भृगुनन्दनम् ॥ १३.८८.४ ॥
Então, com a mente vazia, o rei entrou na casa e viu, deitado no leito, o filho de Bhṛgu.
13.88.5
विस्मितौ तमृषिं दृष्ट्वा तदाश्चर्यं विचिन्त्य च ।
दर्शनात्तस्य तु तदा विश्रान्तौ सम्बभूवतुः ॥ १३.८८.५ ॥
Ao ver aquele sábio, ambos ficaram admirados; refletindo sobre o prodígio, e pela visão dele, os dois então encontraram repouso.
13.88.6
यथास्थानं ततो गत्वा तत्पादौ संववाहतुः ।
अथापरेण पार्श्वेन सुष्वाप स महामुनिः ॥ १३.८८.६ ॥
Depois, voltando ao seu lugar, massagearam-lhe os pés; e então aquele grande sábio adormeceu do outro lado.
13.88.7
तेनैव च स कालेन प्रत्यबुद्ध्यत वीर्यवान् ।
न च तौ चक्रतुः किञ्चिद्विकारं भयशङ्कितौ ॥ १३.८८.७ ॥
Naquele mesmo instante o sábio poderoso despertou, e os dois, assustados e apreensivos, não demonstraram nenhum sinal de perturbação.
13.88.8
प्रतिबुद्धस्तु स मुनिस्तौ प्रोवाच विशाम्पते ।
तैलाभ्यङ्गो दीयतां मे स्नास्येऽहमिति भारत ॥ १३.८८.८ ॥
Desperto, o sábio lhes disse: "Ó senhor dos povos, ó Bhārata, que me deem óleo para a unção; vou banhar-me."
13.88.9
तौ तथेति प्रतिश्रुत्य क्षुधितौ श्रमकर्शितौ ।
शतपाकेन तैलेन महार्हेणोपतस्थतुः ॥ १३.८८.९ ॥
Prometendo "Assim seja", os dois, famintos e exaustos de cansaço, apresentaram-se diante dele com óleo precioso cozido cem vezes.
13.88.10
ततः सुखासीनमृषिं वाग्यतौ संववाहतुः ।
न च पर्याप्तमित्याह भार्गवः सुमहातपाः ॥ १३.८८.१० ॥
Então massagearam o sábio, que estava sentado à vontade, ambos em silêncio; mas o Bhārgava de grande austeridade disse: "Não é suficiente."
13.88.11
यदा तौ निर्विकारौ तु लक्षमायास भार्गवः ।
तत उत्थाय सहसा स्नानशालां विवेश ह ॥ १३.८८.११ ॥
Quando o Bhārgava viu que os dois não mostravam mudança alguma, levantou-se de repente e entrou na sala de banho.
13.88.12
क्लृप्तमेव तु तत्रासीत्स्नानीयं पार्थिवोचितम् ।
असत्कृत्य च तत्सर्वं तत्रैवान्तरधीयत ॥ १३.८८.१२ ॥
No entanto, ali já estavam preparados os utensílios de banho dignos de um rei; mas ele desprezou tudo, e tudo desapareceu ali mesmo.
13.88.13
स मुनिः पुनरेवाथ नृपतेः पश्यतस्तदा ।
नासूयां चक्रतुस्तौ च दम्पती भरतर्षभ ॥ १३.८८.१३ ॥
Enquanto o rei observava, aquele sábio novamente; e o casal, ó touro dos Bharatas, não demonstrou inveja.
13.88.14
अथ स्नातः स भगवान्सिंहासनगतः प्रभुः ।
दर्शयामास कुशिकं सभार्यं कुरुनन्दन ॥ १३.८८.१४ ॥
Então o venerável senhor, banhado e sentado no trono, mostrou Kuśika com sua esposa, ó alegria dos Kurus.
13.88.15
संहृष्टवदनो राजा सभार्यः कुशिको मुनिम् ।
सिद्धमन्नमिति प्रह्वो निर्विकारो न्यवेदयत् ॥ १३.८८.१५ ॥
O rei Kuśika, com o rosto alegre, junto à esposa, humilde e imperturbável, informou ao sábio que a comida estava pronta.
13.88.16
आनीयतामिति मुनिस्तं चोवाच नराधिपम् ।
स राजा समुपाजह्रे तदन्नं सह भार्यया ॥ १३.८८.१६ ॥
"Que seja trazido", disse o sábio àquele senhor dos homens, e o rei trouxe aquela comida junto com sua esposa.
13.88.17
मांसप्रकारान्विविधाञ्शाकानि विविधानि च ।
लेह्यपिष्टविकारांश्च पानकानि लघूनि च ॥ १३.८८.१७ ॥
Diversos tipos de carne, variados legumes, preparações para lamber e moídas, e bebidas leves.
13.88.18
रसालापूपकांश्चित्रान्मोदकानथ षड्रसान् ।
रसान्नानाप्रकारांश्च वन्यं च मुनिभोजनम् ॥ १३.८८.१८ ॥
Rasālā, bolos variados, doces, pratos de seis sabores, sucos de muitos tipos, comida da floresta e a refeição própria dos sábios.
13.88.19
फलानि च विचित्राणि राजभोज्यानि भूरिशः ।
बदरेङ्गुदकाश्मर्यभल्लातकफलानि च ॥ १३.८८.१९ ॥
E muitos frutos maravilhosos, dignos de um rei: jujubas, tâmaras do deserto, frutos de aśmarya e de bhallātaka.
13.88.20
गृहस्थानां च यद्भोज्यं यच्चापि वनवासिनाम् ।
सर्वमाहारयामास राजा शापभयान्मुनेः ॥ १३.८८.२० ॥
Toda a comida dos chefes de família e também a dos habitantes da floresta; o rei mandou trazer tudo, por medo da maldição do sábio.
13.88.21
अथ सर्वमुपन्यस्तमग्रतश्च्यवनस्य तत् ।
ततः सर्वं समानीय तच्च शय्यासनं मुनिः ॥ १३.८८.२१ ॥
Então tudo foi posto diante de Cyavana. Depois o sábio reuniu tudo, também o leito e o assento.
13.88.22
वस्त्रैः शुभैरवच्छाद्य भोजनोपस्करैः सह ।
सर्वमादीपयामास च्यवनो भृगुनन्दनः ॥ १३.८८.२२ ॥
Tendo coberto tudo com belas vestes, junto com os utensílios de comida, Cyavana, filho de Bhṛgu, pôs tudo em chamas.
13.88.23
न च तौ चक्रतुः क्रोधं दम्पती सुमहाव्रतौ ।
तयोः सम्प्रेक्षतोरेव पुनरन्तर्हितोऽभवत् ॥ १३.८८.२३ ॥
Os dois, o casal de grandes votos, não deram lugar à ira; e enquanto olhavam, ele desapareceu novamente.
13.88.24
तथैव च स राजर्षिस्तस्थौ तां रजनीं तदा ।
सभार्यो वाग्यतः श्रीमान्न चकोपं समाविशत् ॥ १३.८८.२४ ॥
Assim também aquele sábio real, glorioso, com sua esposa, contendo a fala, permaneceu de pé naquela noite, e a ira não entrou nele.
13.88.25
नित्यसंस्कृतमन्नं तु विविधं राजवेश्मनि ।
शयनानि च मुख्यानि परिषेकाश्च पुष्कलाः ॥ १३.८८.२५ ॥
No palácio real havia comida de muitos tipos, sempre preparada, excelentes leitos e abundantes aspersões de água perfumada.
13.88.26
वस्त्रं च विविधाकारमभवत्समुपार्जितम् ।
न शशाक ततो द्रष्टमन्तरं च्यवनस्तदा ॥ १३.८८.२६ ॥
Também foram reunidas vestes de muitos tipos; então Cyavana não conseguiu encontrar neles nenhum defeito.
13.88.27
पुनरेव च विप्रर्षिः प्रोवाच कुशिकं नृपम् ।
सभार्यो मां रथेनाशु वह यत्र ब्रवीम्यहम् ॥ १३.८८.२७ ॥
Novamente o sábio brâmane disse ao rei Kuśika: "Leva-me depressa com a minha esposa na tua carruagem até onde eu te disser."
13.88.28
तथेति च प्राह नृपो निर्विशङ्कस्तपोधनम् ।
क्रीडारथोस्तु भगवन्नुत साङ्ग्रामिको रथः ॥ १३.८८.२८ ॥
Sem hesitar, o rei disse àquele rico em austeridade: "Assim seja. Venerável senhor, devo trazer um carro de prazer ou um carro de guerra?"
13.88.29
इत्युक्तः स मुनी राज्ञा तेन हृष्टेन तद्वचः ।
च्यवनः प्रत्युवाचेदं हृष्टः परपुरंजयम् ॥ १३.८८.२९ ॥
Quando o rei assim falou, o sábio Cyavana, conquistador de cidades inimigas, ouviu aquelas palavras do rei satisfeito e respondeu-lhe alegremente.
13.88.30
सज्जीकुरु रथं क्षिप्रं यस्ते साङ्ग्रामिको मतः ।
सायुधः सपताकश्च शक्तीकनकयष्टिमान् ॥ १३.८८.३० ॥
Prepara depressa a carruagem que é considerada o teu carro de guerra, armada com armas, adornada com estandartes, com lanças e varas douradas.
13.88.31
किंकिणीस्वननिर्घोषो युक्तस्तोरणकल्पनैः ।
गदास्वङ्गनिबद्धश्च परमेषुशतान्वितः ॥ १३.८८.३१ ॥
Ressoando com o tilintar de sinos, atrelado e adornado com arcos ornamentais, preso com maças e espadas, e provido de cem flechas supremas.
13.88.32
ततः स तं तथेत्युक्त्वा कल्पयित्वा महारथम् ।
भार्यां वामे धुरि तदा चात्मानं दक्षिणे तथा ॥ १३.८८.३२ ॥
Então, dizendo "Assim seja", preparou o grande carro, colocando sua esposa no assento esquerdo do jugo e a si mesmo no direito.
13.88.33
त्रिदण्डं वज्रसूच्यग्रं प्रतोदं तत्र चादधत् ।
सर्वमेतत्तथा दत्त्वा नृपो वाक्यमऽथाब्रवीत् ॥ १३.८८.३३ ॥
Ali também colocou uma vara de três hastes com ponta de diamante. Tendo entregue tudo isso, o rei então proferiu estas palavras.
13.88.34
भगवन्क्व रथो यातु ब्रवीतु भृगुनन्दन ।
यत्र वक्ष्यसि विप्रर्षे तत्र यास्यति ते रथः ॥ १३.८८.३४ ॥
"Venerável, para onde deve ir o carro? Diga-o, filho de Bhṛgu. Para onde quer que você, ó sábio brâmane, disser, para lá irá o seu carro."
13.88.35
एवमुक्तस्तु भगवान्प्रत्युवाचाथ तं नृपम् ।
इतः प्रभृति यातव्यं पदकम्पदकं शनैः ॥ १३.८८.३५ ॥
Assim interpelado, o venerável respondeu àquele rei: "A partir daqui deve-se ir passo a passo, devagar."
13.88.36
श्रमो मम यथा न स्यात्तथा मच्छन्दचारिणौ ।
सुसुखं चैव वोढव्यो जनः सर्वश्च पश्यतु ॥ १३.८८.३६ ॥
Para que eu não me canse, que me levem com grande conforto aqueles que se movem à minha vontade, e que todo o povo o veja.
13.88.37
नोत्सार्याः पथिकाः केचित्तेभ्योदास्ये वसु ह्यहम् ।
ब्राह्मणेभ्यश्च ये कामानर्थयिष्यन्तिमां पथि ॥ १३.८८.३७ ॥
Nenhum viajante deve ser afastado; eu lhes darei riquezas, e também aos brâmanes que nesta estrada pedirem os seus desejos.
13.88.38
सर्वान्दास्याम्यशेषेण धनं रत्नानि चैव हि ।
क्रियतां निखिलेनैतन्मा विचारय पार्थिव ॥ १३.८८.३८ ॥
Darei riquezas e joias a todos, sem exceção. Ó rei, que isto seja feito por completo; não hesites.
13.88.39
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा राजा भृत्यांस्तथाऽब्रवीत् ।
यद्यद्ब्रूयान्मुनिस्तत्तत्सर्वं देयमशङ्कितैः ॥ १३.८८.३९ ॥
Ao ouvir as palavras dele, o rei disse aos servos: tudo o que o sábio pedir deve ser dado sem hesitação.
13.88.40
ततो रत्नान्यनेकानि स्त्रियो युग्यमजाविकम् ।
कृताकृतं च कनकं गजेन्द्राश्चाचलोपमाः ॥ १३.८८.४० ॥
Depois foram dados muitos joias, mulheres, animais de tração, cabras e ovelhas, mercadorias acabadas e inacabadas, ouro e grandes elefantes como montanhas.
13.88.41
अन्वगच्छन्त तमृषिं राजामात्याश्च सर्वशः ।
हाहाभूतं च तत्सर्वमासीन्नगरमार्तवत् ॥ १३.८८.४१ ॥
O rei e todos os ministros seguiram aquele sábio; e toda a cidade, cheia de lamentos, parecia atingida pela dor.
13.88.42
तौ तीक्ष्णाग्रेण सहसा प्रतोदेन प्रतोदितौ ।
पृष्ठे विद्धौ कटे चैव निर्विकारौ तमूहतुः ॥ १३.८८.४२ ॥
Os dois foram subitamente picados com um aguilhão de ponta afiada; feridos nas costas e no flanco, puxaram-no sem se abalar.
13.88.43
वेपमानौ निराहारौ पञ्चाशद्रात्रकर्शितौ ।
कथंचिदूहतुर्धैर्याद्दम्पती तं रथोत्तमम् ॥ १३.८८.४३ ॥
Trêmulos, sem alimento, consumidos por cinquenta noites, o casal de algum modo puxou aquele excelente carro pela firmeza.
13.88.44
बहुशो भृशविद्धौ तौ क्षरमाणौ क्षतोद्भवम् ।
ददृशाते महाराज पुष्पिताविव किंशुकौ ॥ १३.८८.४४ ॥
Ó grande rei, muitas vezes gravemente feridos, vertendo sangue das feridas, os dois pareciam árvores kiṃśuka em flor.
13.88.45
तौ दृष्ट्वा पौरवर्गस्तु भृशं शोकसमाकुलः ।
अभिशापभयत्रस्तो न तं किञ्चिदुवाच ह ॥ १३.८८.४५ ॥
Ao vê-los, o povo da cidade, muito abatido de tristeza e aterrorizado com uma maldição, não lhe disse nada.
13.88.46
द्वन्द्वशश्चाब्रुवन्सर्वे पश्यध्वं तपसो बलम् ।
क्रुद्धा अपि मुनिश्रेष्ठं वीक्षितुं नेह शुक्नुमः ॥ १३.८८.४६ ॥
Aos pares, todos diziam: «Vede o poder da austeridade! Mesmo irados, não conseguimos sequer olhar para este melhor dos sábios.»
13.88.47
अहो भगवतो वीर्यं महर्षेर्भावितात्मनः ।
राज्ञश्चापि सभार्यस्य धैर्यं पश्यत यादृशम् ॥ १३.८८.४७ ॥
Oh, vede o poder daquele venerável grande sábio, senhor de si, e a firmeza do rei junto com sua esposa!
13.88.48
श्रान्तावपि हि कच्छ्रेण रथमेनं समूहतुः ।
न चैतयोर्विकारं वै ददर्शं भृगुनन्दनः ॥ १३.८८.४८ ॥
Embora exaustos, os dois puxaram este carro com dificuldade, e o filho de Bhṛgu não viu neles nenhuma alteração.
13.88.49
ततः स निर्विकारौ तु दृष्ट्वा भृगुकुलोद्वहः ।
वसु विश्राणयामास यथा वैश्रवणस्तथा ॥ १३.८८.४९ ॥
Então o mais nobre da linhagem de Bhṛgu, vendo-os inalterados, concedeu riquezas como Vaiśravaṇa (Kubera).
13.88.50
तत्रापि राजा प्रीतात्मा यथादिष्टमथाकरोत् ।
ततोऽस्य भगवान्प्रीतो बभूव मुनिसत्तमः ॥ १३.८८.५० ॥
Ali também o rei, de coração alegre, fez como lhe fora ordenado; então o venerável, o melhor dos sábios, ficou satisfeito com ele.
13.88.51
अवतीर्य रथश्रेष्ठाद्दम्पती तौ मुमोच ह ।
विमोच्य चैतौ विधिवत्ततो वाक्यमुवाच ह ॥ १३.८८.५१ ॥
Descendo do melhor dos carros, libertou aquele casal; tendo-os libertado ambos segundo o rito, disse então estas palavras.
13.88.52
स्निग्धगम्भीरया वाचा भार्गवः सुप्रसन्नया ।
ददामि वां वरं श्रेष्ठं तं ब्रूतामिति भारत ॥ १३.८८.५२ ॥
Com voz calorosa e profunda, o descendente de Bhṛgu, muito benevolente, disse: «Concedo a vós dois um excelente dom, ó Bhārata; dizei-o.»
13.88.53
सुकुमारौ च तौ विद्धौ कराभ्यां मुनिसत्तमः ।
पस्पर्शामृतकल्पाभ्यां स्नेहाद्भरतसतम ॥ १३.८८.५३ ॥
E o melhor dos sábios, por afeto, tocou aqueles dois ternos e feridos com suas mãos semelhantes ao néctar, ó melhor dos Bharatas.
13.88.54
अथाब्रवीन्नृपो वाक्यं श्रमो नास्त्यावयोरिह ।
विश्रान्तौ स्वः प्रभावात्ते ध्यानेनैवेह भार्गव ॥ १३.८८.५४ ॥
Então o rei disse: «Aqui nós dois não temos cansaço; pelo teu próprio poder, ó Bhārgava, e somente pela meditação, aqui descansamos.»
13.88.55
अथ तौ भगवान्प्राह प्रहृष्टश्च्यनस्तदा ।
न वृथा व्याहृतं पूर्वं यन्मया तद्भविष्यति ॥ १३.८८.५५ ॥
Então o venerável Cyavana, satisfeito, disse-lhes: o que eu disse antes não será em vão; acontecerá.
13.88.56
रमणीयः समुद्देशो गङ्गातीरमिदं शुभम् ।
किञ्चित्कालं व्रतपरो निवत्स्यामीह पार्थिव ॥ १३.८८.५६ ॥
Este é um lugar agradável e auspicioso à margem do Ganges. Ó rei, permanecerei aqui por algum tempo, dedicado ao meu voto.
13.88.57
गम्यतां स्वपुरं पुत्र विश्रान्तः पुनरेष्यसि ।
इहस्थं मां सभार्यस्त्वं द्रष्टासि श्वो नराधिप ॥ १३.८८.५७ ॥
Filho, vai para a tua cidade; depois de descansar, voltarás. Ó senhor dos homens, amanhã me verás aqui, junto com a tua esposa.
13.88.58
न च मन्युस्त्वया कार्यः श्रेयस्त्वां समुपस्थितम् ।
यत्काङ्क्षितं हृदिस्थं ते तत्सर्वं हि भविष्यति ॥ १३.८८.५८ ॥
Não deves sentir ira nem tristeza; a bênção já se aproximou de ti. Tudo o que desejas no coração certamente acontecerá.
13.88.59
इत्येवमुक्तः कुशिकः प्रहृष्टेनान्तरात्मना ।
प्रोवाच मुनिशार्दूलमिदं वचनमर्थवत् ॥ १३.८८.५९ ॥
Assim interpelado, Kuśika, com o coração alegre, dirigiu estas palavras cheias de sentido ao tigre entre os sábios.
13.88.60
न मे मन्युर्महाभाग पूतौ स्वो भगवंस्त्वया ।
संवृतौ यौवनस्थौ स्वो वपुष्मन्तौ बलान्वितौ ॥ १३.८८.६० ॥
Ó tu, grandemente afortunado, não sinto tristeza. Venerável senhor, purificaste-nos a ambos; nós os dois fomos rejuvenescidos, estabelecidos na juventude, de corpos belos e dotados de força.
13.88.61
प्रतोदेन व्रणा ये मे सभार्यस्य त्वया कृताः ।
तान्न पश्यामि गात्रेषु स्वस्थोस्मि सह भार्यया ॥ १३.८८.६१ ॥
As feridas que me causaste, a mim e à minha esposa, com um aguilhão, já não vejo nos meus membros; estou bem, junto com a minha esposa.
13.88.62
इमां च देवीं पश्यामि वपुषाऽप्सरसोपमाम् ।
श्रिया परमया युक्ता तथा दृष्टा पुरा मया ॥ १३.८८.६२ ॥
E vejo esta deusa, semelhante em forma a uma apsaras, dotada de suprema esplendor, tal como a vi outrora.
13.88.63
तव प्रसादसंवृत्तमिदं सर्वं महामुने ।
नैतच्चित्रं तु भगवंस्त्वयि सत्यपराक्रम ॥ १३.८८.६३ ॥
Ó grande sábio, tudo isto aconteceu pela tua graça. Não é surpreendente, ó venerável, em ti, de verdadeiro valor.
13.88.64
इत्युक्तः प्रत्युवाचैनं कुशिकं च्यवनस्तदा ।
आगच्छेथाः सभार्यश्च त्वमिहेति नराधिप ॥ १३.८८.६४ ॥
Assim interpelado, Cyavana respondeu então a Kuśika: Ó senhor dos homens, vem aqui com a tua esposa.
13.88.65
इत्युक्तः समनुज्ञातो राजर्षिरभिवाद्य तम् ।
प्रययौ वपुषा युक्तो नगरं देवराजवत् ॥ १३.८८.६५ ॥
Assim interpelado e com licença concedida, o rei-sábio saudou-o e foi para a cidade, dotado de um corpo formoso, como o senhor dos deuses.
13.88.66
तत एनमुपाजग्मुरमात्याः सपुरोहिताः ।
बलस्था गणिकायुक्ताः सर्वाः प्रकृतयस्तथा ॥ १३.८८.६६ ॥
Então os ministros vieram até ele, com os sacerdotes, os chefes militares com as cortesãs, e igualmente todos os súbditos.
13.88.67
तैर्वृतः कुशिको राजा श्रिया परमया ज्वलन् ।
प्रविवेश पुरं हृष्टः पूज्यमानोऽथ बन्दिभिः ॥ १३.८८.६७ ॥
Cercado por eles, o rei Kuśika, resplandecendo com suprema glória, entrou alegremente na cidade, honrado pelos bardos.
13.88.68
ततः प्रविश्य नगरं कृत्वा पौर्वाह्णिकीः क्रियाः ।
भुक्त्वा सभार्यो रजनीमुवास स महाद्युतिः ॥ १३.८८.६८ ॥
Então, tendo entrado na cidade, realizado os ritos da manhã e comido, aquele de grande esplendor passou a noite com sua esposa.
13.88.69
ततस्तु तौ नवमभिवीक्ष्य यौवनं ।
परस्परं विगतजराविवामरौ।
ननन्दतुः शयनगतौ वपुर्धरौ ।
श्रिया युतौ द्विजवरदत्तया तदा ॥ १३.८८.६९ ॥
Então os dois, contemplando a juventude nova um do outro, como imortais livres da velhice, deitados no leito e portando seus corpos, unidos pelo esplendor dado pelo melhor dos brâmanes, alegraram-se.
13.88.70
अथाप्युषिर्भृगुकुलकीर्तिवर्धन-
स्तपोधनो वनमभिराममृद्धिमत्।
मनीषया बहुविधरत्नभूषितं ।
ससर्ज यन्न पुरि शतक्रतोरपि ॥ १३.८८.७० ॥
Então o sábio, cuja riqueza é o ascetismo e que aumentou a fama da linhagem de Bhṛgu, também criou uma floresta deliciosa e próspera, adornada com sua habilidade com muitas espécies de joias, que nem mesmo existia na cidade de Indra, Śatakratu.