மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.88
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.88.1
तस्मिन्नन्तर्हिते विप्रे राजा किमकरोत्तदा ।
भार्या चास्य महाभागा तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.८८.१ ॥
அந்த அந்தணர் மறைந்தபோது அரசன் அப்போது என்ன செய்தான்? அவனுடைய மகாபாக்கியவதியான மனைவி என்ன செய்தாள்? பிதாமகரே, அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
13.88.2
अदृष्ट्वा स महीपालस्तमृषिं सह भार्यया ।
परिश्रान्तो निववृते व्रीडितो नष्टचेतनः ॥ १३.८८.२ ॥
அந்த முனிவரை தன் மனைவியுடன் காணாமல் அந்த அரசன் களைப்புற்று, வெட்கமடைந்து, உணர்விழந்தவனாகத் திரும்பினான்.
13.88.3
स प्रविश्य पुरीं दीनो नाभ्यभाषत किञ्चन ।
तदेव चिन्तयामास च्यवनस्य विचेष्टितम् ॥ १३.८८.३ ॥
அவன் வருத்தத்துடன் நகருக்குள் நுழைந்து எதுவும் பேசவில்லை; சியவனனின் அந்த விநோதச் செயலையே அவன் சிந்தித்துக்கொண்டிருந்தான்.
13.88.4
अथ शून्येन मनसा प्रविवेश गृहं नृपः ।
ददर्श शयने तस्मिञ्शयानं भृगुनन्दनम् ॥ १३.८८.४ ॥
பின்னர் வெறுமையான மனத்துடன் அரசன் வீட்டுக்குள் நுழைந்தான்; அங்கே படுக்கையில் படுத்திருந்த பிருகுவின் மகனைக் கண்டான்.
13.88.5
विस्मितौ तमृषिं दृष्ट्वा तदाश्चर्यं विचिन्त्य च ।
दर्शनात्तस्य तु तदा विश्रान्तौ सम्बभूवतुः ॥ १३.८८.५ ॥
அந்த முனிவரைக் கண்டு இருவரும் வியப்படைந்தனர்; அந்த அதிசயத்தை ஆராய்ந்து, அவனைக் கண்ட அந்தத் தரிசனத்தால் அப்போது இருவரும் இளைப்பாறினர்.
13.88.6
यथास्थानं ततो गत्वा तत्पादौ संववाहतुः ।
अथापरेण पार्श्वेन सुष्वाप स महामुनिः ॥ १३.८८.६ ॥
பின்னர் அவர்கள் தங்கள் இடத்துக்குச் சென்று அவனுடைய பாதங்களை அமுக்கினர்; பின்னர் அந்த மகாமுனிவன் மற்றொரு பக்கமாகத் திரும்பித் தூங்கினான்.
13.88.7
तेनैव च स कालेन प्रत्यबुद्ध्यत वीर्यवान् ।
न च तौ चक्रतुः किञ्चिद्विकारं भयशङ्कितौ ॥ १३.८८.७ ॥
அதே நேரத்தில் வீரியவானான அவர் விழித்தெழுந்தார்; அஞ்சி சங்கையுற்ற அவர்கள் இருவரும் சிறிதும் மாற்றம் காட்டவில்லை.
13.88.8
प्रतिबुद्धस्तु स मुनिस्तौ प्रोवाच विशाम्पते ।
तैलाभ्यङ्गो दीयतां मे स्नास्येऽहमिति भारत ॥ १३.८८.८ ॥
விழித்தெழுந்த அம்முனிவர் அவர்களிடம், "ஓ பாரதா, ஓ மன்னா! எனக்கு எண்ணெய் தேய்த்துவிடுங்கள், நான் நீராடுவேன்" என்றார்.
13.88.9
तौ तथेति प्रतिश्रुत्य क्षुधितौ श्रमकर्शितौ ।
शतपाकेन तैलेन महार्हेणोपतस्थतुः ॥ १३.८८.९ ॥
"சரி" என்று உறுதியளித்து, பசியும் களைப்பும் கொண்ட அவ்விருவரும் நூறு முறை காய்ச்சிய விலை உயர்ந்த எண்ணெயுடன் அருகில் வந்தனர்.
13.88.10
ततः सुखासीनमृषिं वाग्यतौ संववाहतुः ।
न च पर्याप्तमित्याह भार्गवः सुमहातपाः ॥ १३.८८.१० ॥
பின்னர் சுகமாக அமர்ந்திருந்த முனிவரை, வாயடக்கி அவ்விருவரும் தடவினர்; ஆனால் மிகுந்த தவமுடைய பார்கவர், "போதாது" என்றார்.
13.88.11
यदा तौ निर्विकारौ तु लक्षमायास भार्गवः ।
तत उत्थाय सहसा स्नानशालां विवेश ह ॥ १३.८८.११ ॥
அவ்விருவரும் சிறிதும் மாற்றமின்றி இருப்பதை பார்கவர் கண்டபோது, திடீரென எழுந்து நீராடும் அறைக்குள் நுழைந்தார்.
13.88.12
क्लृप्तमेव तु तत्रासीत्स्नानीयं पार्थिवोचितम् ।
असत्कृत्य च तत्सर्वं तत्रैवान्तरधीयत ॥ १३.८८.१२ ॥
அங்கே அரசனுக்குத் தகுந்த நீராடும் பொருட்கள் ஏற்கெனவே தயாராக இருந்தன; ஆனால் அவற்றை அவமதித்து, அனைத்தும் அங்கேயே மறைந்துபோயின.
13.88.13
स मुनिः पुनरेवाथ नृपतेः पश्यतस्तदा ।
नासूयां चक्रतुस्तौ च दम्पती भरतर्षभ ॥ १३.८८.१३ ॥
அப்போது அரசன் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, அந்த முனிவர் மீண்டும்; ஓ பரதர்களில் சிறந்தவனே, அந்த இருவரான கணவன் மனைவியும் பொறாமை கொள்ளவில்லை.
13.88.14
अथ स्नातः स भगवान्सिंहासनगतः प्रभुः ।
दर्शयामास कुशिकं सभार्यं कुरुनन्दन ॥ १३.८८.१४ ॥
பின்னர் நீராடிய அந்தப் பகவான், சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்த பிரபு, கௌசிகனை அவன் மனைவியுடன் காட்டினார்; ஓ குருநந்தனா.
13.88.15
संहृष्टवदनो राजा सभार्यः कुशिको मुनिम् ।
सिद्धमन्नमिति प्रह्वो निर्विकारो न्यवेदयत् ॥ १३.८८.१५ ॥
மகிழ்ந்த முகமுள்ள அரசன் கௌசிகன், மனைவியுடன் பணிவாக, சலனமற்றவனாக, முனிவரிடம் உணவு தயாரென்று அறிவித்தான்.
13.88.16
आनीयतामिति मुनिस्तं चोवाच नराधिपम् ।
स राजा समुपाजह्रे तदन्नं सह भार्यया ॥ १३.८८.१६ ॥
"கொண்டு வரப்படட்டும்" என்று முனிவர் அரசனிடம் சொன்னார். அந்த அரசன் மனைவியுடன் அந்த உணவைக் கொண்டு வந்தான்.
13.88.17
मांसप्रकारान्विविधाञ्शाकानि विविधानि च ।
लेह्यपिष्टविकारांश्च पानकानि लघूनि च ॥ १३.८८.१७ ॥
பல வகை இறைச்சிகள், பலவித கறிகள், நக்கித் தின்னும் பொருட்கள், அரைத்த உணவுகள், இலேசான பானங்கள்.
13.88.18
रसालापूपकांश्चित्रान्मोदकानथ षड्रसान् ।
रसान्नानाप्रकारांश्च वन्यं च मुनिभोजनम् ॥ १३.८८.१८ ॥
இனிப்பு ரசாலா, பலவகை அப்பங்கள், மோதகங்கள், அறுசுவை உணவுகள், பல வகைச் சாறுகள், காட்டு உணவுகளும் முனிவர் உணவும்.
13.88.19
फलानि च विचित्राणि राजभोज्यानि भूरिशः ।
बदरेङ्गुदकाश्मर्यभल्लातकफलानि च ॥ १३.८८.१९ ॥
பலவகையான அரிய பழங்கள், அரசர்கள் உண்ணத்தகுந்தவை மிகுதியாக; இலந்தை, இங்குதம், அஸ்மர்யம், பல்லாதகம் ஆகிய பழங்களும்.
13.88.20
गृहस्थानां च यद्भोज्यं यच्चापि वनवासिनाम् ।
सर्वमाहारयामास राजा शापभयान्मुनेः ॥ १३.८८.२० ॥
இல்லறத்தாரின் உணவும், வனவாசிகளின் உணவும் எல்லாவற்றையும் முனிவரின் சாபப் பயத்தால் அரசன் கொண்டுவரச் செய்தான்.
13.88.21
अथ सर्वमुपन्यस्तमग्रतश्च्यवनस्य तत् ।
ततः सर्वं समानीय तच्च शय्यासनं मुनिः ॥ १३.८८.२१ ॥
பின்னர் அது அனைத்தும் சியவனருக்கு முன்பாக வைக்கப்பட்டது. பிறகு முனிவர் அனைத்தையும் ஒன்று சேர்த்து, படுக்கையையும் இருக்கையையும் அவ்வாறே செய்தார்.
13.88.22
वस्त्रैः शुभैरवच्छाद्य भोजनोपस्करैः सह ।
सर्वमादीपयामास च्यवनो भृगुनन्दनः ॥ १३.८८.२२ ॥
நல்ல ஆடைகளால் மூடி, உணவுப் பாத்திரங்களுடன் அனைத்தையும், பிருகுவின் மகனான சியவனர் எரியூட்டினார்.
13.88.23
न च तौ चक्रतुः क्रोधं दम्पती सुमहाव्रतौ ।
तयोः सम्प्रेक्षतोरेव पुनरन्तर्हितोऽभवत् ॥ १३.८८.२३ ॥
அந்த இருவரும், மிகப்பெரிய விரதம் கொண்ட தம்பதியர், கோபம் கொள்ளவில்லை. அவர்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையிலேயே அவர் மீண்டும் மறைந்துவிட்டார்.
13.88.24
तथैव च स राजर्षिस्तस्थौ तां रजनीं तदा ।
सभार्यो वाग्यतः श्रीमान्न चकोपं समाविशत् ॥ १३.८८.२४ ॥
அதுபோலவே அந்த இராஜரிஷி, புகழ்மிக்கவர், மனைவியுடன், பேச்சை அடக்கியவராக, அன்றிரவு நின்றார்; கோபம் அவரை அணுகவில்லை.
13.88.25
नित्यसंस्कृतमन्नं तु विविधं राजवेश्मनि ।
शयनानि च मुख्यानि परिषेकाश्च पुष्कलाः ॥ १३.८८.२५ ॥
அரண்மனையில் எப்போதும் சமைக்கப்பட்ட பல வகை உணவுகள் இருந்தன; சிறந்த படுக்கைகளும் ஏராளமான நறுமண நீர்த் தெளிப்புகளும் இருந்தன.
13.88.26
वस्त्रं च विविधाकारमभवत्समुपार्जितम् ।
न शशाक ततो द्रष्टमन्तरं च्यवनस्तदा ॥ १३.८८.२६ ॥
பல வகையான ஆடைகளும் சேர்த்து வைக்கப்பட்டிருந்தன; அப்போது சியவனரால் அதில் எந்த குறையையும் காண முடியவில்லை.
13.88.27
पुनरेव च विप्रर्षिः प्रोवाच कुशिकं नृपम् ।
सभार्यो मां रथेनाशु वह यत्र ब्रवीम्यहम् ॥ १३.८८.२७ ॥
மீண்டும் அந்த அந்தணரான முனிவர் குசிக மன்னனிடம் கூறினார்: "மனைவியுடன் உள்ள என்னை விரைவாக ரதத்தில் நான் சொல்லும் இடத்திற்குக் கொண்டு செல்."
13.88.28
तथेति च प्राह नृपो निर्विशङ्कस्तपोधनम् ।
क्रीडारथोस्तु भगवन्नुत साङ्ग्रामिको रथः ॥ १३.८८.२८ ॥
அரசன் தயக்கமின்றி அந்தத் தவச் செல்வரிடம், "சரி" என்று கூறினான்; "ஐயனே, விளையாட்டு ரதமா அல்லது போர் ரதமா?"
13.88.29
इत्युक्तः स मुनी राज्ञा तेन हृष्टेन तद्वचः ।
च्यवनः प्रत्युवाचेदं हृष्टः परपुरंजयम् ॥ १३.८८.२९ ॥
அரசன் இவ்வாறு கூறக் கேட்ட அந்த முனிவர் சியவனர், அவனுடைய மகிழ்ச்சியான சொற்களைக் கேட்டு, எதிரி நகரங்களை வென்றவரான அவனிடம் மகிழ்ச்சியுடன் பதிலளித்தார்.
13.88.30
सज्जीकुरु रथं क्षिप्रं यस्ते साङ्ग्रामिको मतः ।
सायुधः सपताकश्च शक्तीकनकयष्टिमान् ॥ १३.८८.३० ॥
விரைவாக ரதத்தை தயார் செய், எது உன் போர் ரதம் என்று கருதப்படுகிறதோ அதை — ஆயுதங்களும், கொடிகளும், ஈட்டிகளும், பொன் தண்டுகளும் உடையதை.
13.88.31
किंकिणीस्वननिर्घोषो युक्तस्तोरणकल्पनैः ।
गदास्वङ्गनिबद्धश्च परमेषुशतान्वितः ॥ १३.८८.३१ ॥
மணிகளின் ஒலியால் முழங்கும், தோரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, கதைகளும் வாட்களும் கட்டப்பட்ட, நூறு சிறந்த அம்புகளுடன் கூடிய (தேர்).
13.88.32
ततः स तं तथेत्युक्त्वा कल्पयित्वा महारथम् ।
भार्यां वामे धुरि तदा चात्मानं दक्षिणे तथा ॥ १३.८८.३२ ॥
அவர் 'அப்படியே' என்று சொல்லி அந்த மகாரதத்தைச் சித்தப்படுத்தி, இடப்பக்க நுகத்தில் மனைவியையும், வலப்பக்கத்தில் தம்மையும் அமர்த்தினார்.
13.88.33
त्रिदण्डं वज्रसूच्यग्रं प्रतोदं तत्र चादधत् ।
सर्वमेतत्तथा दत्त्वा नृपो वाक्यमऽथाब्रवीत् ॥ १३.८८.३३ ॥
அங்கே மூன்று தண்டுகளும் வஜ்ர முனையுமுள்ள அங்குசத்தையும் வைத்தார். இவையனைத்தையும் கொடுத்த பின் அரசர் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.
13.88.34
भगवन्क्व रथो यातु ब्रवीतु भृगुनन्दन ।
यत्र वक्ष्यसि विप्रर्षे तत्र यास्यति ते रथः ॥ १३.८८.३४ ॥
பகவானே, தேர் எங்கே செல்லட்டும்? சொல்லுங்கள், பிருகுவின் மைந்தரே. விப்ரரிஷியே, நீங்கள் எங்கு சொல்லுகிறீர்களோ அங்கே உங்கள் தேர் செல்லும்.
13.88.35
एवमुक्तस्तु भगवान्प्रत्युवाचाथ तं नृपम् ।
इतः प्रभृति यातव्यं पदकम्पदकं शनैः ॥ १३.८८.३५ ॥
இவ்வாறு கேட்கப்பட்ட பகவான் அரசருக்குப் பதிலளித்தார்: 'இன்று முதல் அடி அடியாக மெல்ல மெல்லச் செல்ல வேண்டும்.'
13.88.36
श्रमो मम यथा न स्यात्तथा मच्छन्दचारिणौ ।
सुसुखं चैव वोढव्यो जनः सर्वश्च पश्यतु ॥ १३.८८.३६ ॥
எனக்குச் சோர்வு ஏற்படாதவாறு, என் விருப்பப்படி நகரும் (காளைகளால்) மிக சுகமாக இழுக்கப்பட வேண்டும்; எல்லோரும் இதைக் காணட்டும்.
13.88.37
नोत्सार्याः पथिकाः केचित्तेभ्योदास्ये वसु ह्यहम् ।
ब्राह्मणेभ्यश्च ये कामानर्थयिष्यन्तिमां पथि ॥ १३.८८.३७ ॥
வழியில் செல்லும் எவரையும் விரட்டக் கூடாது; நான் அவர்களுக்கு செல்வத்தைக் கொடுப்பேன். இந்த வழியில் விருப்பங்களைக் கேட்கும் பிராமணர்களுக்கும் கொடுப்பேன்.
13.88.38
सर्वान्दास्याम्यशेषेण धनं रत्नानि चैव हि ।
क्रियतां निखिलेनैतन्मा विचारय पार्थिव ॥ १३.८८.३८ ॥
நான் அனைவருக்கும் எந்தக் குறையுமின்றி செல்வமும் ரத்தினங்களும் கொடுப்பேன். அரசே, இதை முழுமையாகச் செய்யுங்கள்; சந்தேகப்படாதீர்கள்.
13.88.39
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा राजा भृत्यांस्तथाऽब्रवीत् ।
यद्यद्ब्रूयान्मुनिस्तत्तत्सर्वं देयमशङ्कितैः ॥ १३.८८.३९ ॥
அவனுடைய அந்தச் சொற்களைக் கேட்ட அரசன் ஊழியர்களிடம் இவ்வாறு சொன்னான்: முனிவர் எது எதைச் சொன்னாலும், அது அனைத்தையும் தயக்கமின்றி கொடுக்க வேண்டும்.
13.88.40
ततो रत्नान्यनेकानि स्त्रियो युग्यमजाविकम् ।
कृताकृतं च कनकं गजेन्द्राश्चाचलोपमाः ॥ १३.८८.४० ॥
பின்னர் பல ரத்தினங்கள், பெண்கள், வண்டி இழுக்கும் விலங்குகள், ஆடுகளும் செம்மறியாடுகளும், முடிந்தவையும் முடியாதவையுமான பொருட்கள், பொன், மலைகளைப் போன்ற யானைகள் ஆகியவற்றைக் கொடுத்தனர்.
13.88.41
अन्वगच्छन्त तमृषिं राजामात्याश्च सर्वशः ।
हाहाभूतं च तत्सर्वमासीन्नगरमार्तवत् ॥ १३.८८.४१ ॥
அரசனும் அமைச்சர்களும் அனைவரும் அந்த முனிவரைப் பின்தொடர்ந்தனர்; முழு நகரமும் "ஹா ஹா" என்ற அழுகையால் நிறைந்து, துயருற்றது போல் இருந்தது.
13.88.42
तौ तीक्ष्णाग्रेण सहसा प्रतोदेन प्रतोदितौ ।
पृष्ठे विद्धौ कटे चैव निर्विकारौ तमूहतुः ॥ १३.८८.४२ ॥
அவ்விரண்டையும் கூரிய முனையுள்ள தோட்டியால் திடீரென்று குத்தினர்; முதுகிலும் விலாவிலும் குத்துண்டு, அவை சலனமின்றி அதை இழுத்துச் சென்றன.
13.88.43
वेपमानौ निराहारौ पञ्चाशद्रात्रकर्शितौ ।
कथंचिदूहतुर्धैर्याद्दम्पती तं रथोत्तमम् ॥ १३.८८.४३ ॥
நடுங்கியவர்களாய், உணவின்றி, ஐம்பது இரவுகளால் மெலிந்த அந்த தம்பதியர் மனஉறுதியால் எப்படியோ அந்த உயர்ந்த தேரை இழுத்தனர்.
13.88.44
बहुशो भृशविद्धौ तौ क्षरमाणौ क्षतोद्भवम् ।
ददृशाते महाराज पुष्पिताविव किंशुकौ ॥ १३.८८.४४ ॥
மகாராஜாவே, பலமுறை பெரிதும் காயம்பட்டு, புண்களிலிருந்து இரத்தம் ஒழுக அவ்விருவரும் பூத்த கிம்சுக மரங்கள் போல் காணப்பட்டனர்.
13.88.45
तौ दृष्ट्वा पौरवर्गस्तु भृशं शोकसमाकुलः ।
अभिशापभयत्रस्तो न तं किञ्चिदुवाच ह ॥ १३.८८.४५ ॥
அவ்விருவரையும் கண்ட நகரமக்கள் பெரும் துயரில் மூழ்கினர்; சாபத்தின் பயத்தால் நடுங்கி அவனிடம் ஒன்றும் சொல்லவில்லை.
13.88.46
द्वन्द्वशश्चाब्रुवन्सर्वे पश्यध्वं तपसो बलम् ।
क्रुद्धा अपि मुनिश्रेष्ठं वीक्षितुं नेह शुक्नुमः ॥ १३.८८.४६ ॥
அனைவரும் இருவர் இருவராக, 'தவத்தின் வலிமையைப் பாருங்கள்! சினம் கொண்டிருந்தாலும் இந்த முனிவர்களில் சிறந்தவரை நேருக்கு நேர் பார்க்கவும் நம்மால் இயலவில்லை' என்றனர்.
13.88.47
अहो भगवतो वीर्यं महर्षेर्भावितात्मनः ।
राज्ञश्चापि सभार्यस्य धैर्यं पश्यत यादृशम् ॥ १३.८८.४७ ॥
ஆ! அந்த பகவான், தன்னடக்கமுள்ள மகரிஷியின் வீரியமும், மனைவியுடன் கூடிய அந்த அரசனின் மனஉறுதியும் எத்தகையவை என்று பாருங்கள்!
13.88.48
श्रान्तावपि हि कच्छ्रेण रथमेनं समूहतुः ।
न चैतयोर्विकारं वै ददर्शं भृगुनन्दनः ॥ १३.८८.४८ ॥
களைப்புற்றிருந்தும் அவ்விருவரும் கஷ்டப்பட்டு இந்தத் தேரை இழுத்தனர்; பிருகுவின் மகன் அவர்களிடம் எந்த மாற்றத்தையும் காணவில்லை.
13.88.49
ततः स निर्विकारौ तु दृष्ट्वा भृगुकुलोद्वहः ।
वसु विश्राणयामास यथा वैश्रवणस्तथा ॥ १३.८८.४९ ॥
பின்பு பிருகு குலத்தின் சிறந்தவர், அவர்கள் இருவரும் மாறாதிருப்பதைக் கண்டு, குபேரனைப் போல செல்வத்தை அளித்தார்.
13.88.50
तत्रापि राजा प्रीतात्मा यथादिष्टमथाकरोत् ।
ततोऽस्य भगवान्प्रीतो बभूव मुनिसत्तमः ॥ १३.८८.५० ॥
அங்கும் அரசன் மகிழ்ந்த மனத்துடன், கட்டளையிட்டபடியே செய்தான். அப்போது அந்த முனிவர்களில் சிறந்த பகவான் அவர் மீது மகிழ்ச்சி அடைந்தார்.
13.88.51
अवतीर्य रथश्रेष्ठाद्दम्पती तौ मुमोच ह ।
विमोच्य चैतौ विधिवत्ततो वाक्यमुवाच ह ॥ १३.८८.५१ ॥
சிறந்த தேரிலிருந்து இறங்கி அந்தத் தம்பதியரை விடுவித்தார். முறைப்படி அவர்கள் இருவரையும் விடுவித்த பின் இவ்வார்த்தையைச் சொன்னார்.
13.88.52
स्निग्धगम्भीरया वाचा भार्गवः सुप्रसन्नया ।
ददामि वां वरं श्रेष्ठं तं ब्रूतामिति भारत ॥ १३.८८.५२ ॥
பிருகுவின் வழிவந்தவர் அன்பும் ஆழமுமான குரலில், மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் சொன்னார்: ஓ பரதனின் வம்சத்தவனே, நான் உங்கள் இருவருக்கும் சிறந்த வரத்தை அளிக்கிறேன்; அதைச் சொல்லுங்கள்.
13.88.53
सुकुमारौ च तौ विद्धौ कराभ्यां मुनिसत्तमः ।
पस्पर्शामृतकल्पाभ्यां स्नेहाद्भरतसतम ॥ १३.८८.५३ ॥
அந்த மென்மையான, காயம்பட்ட இருவரையும் அந்த முனிவர்களில் சிறந்தவர், அன்பினால் அமுதம் போன்ற தம் கைகளால் தொட்டார். ஓ பரதர்களில் சிறந்தவனே!
13.88.54
अथाब्रवीन्नृपो वाक्यं श्रमो नास्त्यावयोरिह ।
विश्रान्तौ स्वः प्रभावात्ते ध्यानेनैवेह भार्गव ॥ १३.८८.५४ ॥
பின்பு அரசன் சொன்னான்: இங்கு எங்கள் இருவருக்கும் களைப்பு இல்லை. ஓ பிருகுவின் வழியே, உமது ஆற்றலாலும் தியானத்தாலுமே நாங்கள் இங்கு ஓய்வு பெற்றிருக்கிறோம்.
13.88.55
अथ तौ भगवान्प्राह प्रहृष्टश्च्यनस्तदा ।
न वृथा व्याहृतं पूर्वं यन्मया तद्भविष्यति ॥ १३.८८.५५ ॥
அப்போது மகிழ்ச்சியடைந்த பகவான் சியவனர் அவ்விருவரிடம் கூறினார்: நான் முன்பு சொன்னது வீணாகாது, அது நிகழும்.
13.88.56
रमणीयः समुद्देशो गङ्गातीरमिदं शुभम् ।
किञ्चित्कालं व्रतपरो निवत्स्यामीह पार्थिव ॥ १३.८८.५६ ॥
இது கங்கைக் கரையின் அழகிய, மங்கலமான இடம். அரசே, நான் இங்கே சிறிது காலம் விரதத்தில் ஈடுபட்டு வசிப்பேன்.
13.88.57
गम्यतां स्वपुरं पुत्र विश्रान्तः पुनरेष्यसि ।
इहस्थं मां सभार्यस्त्वं द्रष्टासि श्वो नराधिप ॥ १३.८८.५७ ॥
மகனே, உன் நகருக்குச் செல். ஓய்வு எடுத்துக்கொண்டு மீண்டும் வருவாய். மனிதர்களின் அதிபதியே, நாளை மனைவியுடன் இங்கே என்னைக் காண்பாய்.
13.88.58
न च मन्युस्त्वया कार्यः श्रेयस्त्वां समुपस्थितम् ।
यत्काङ्क्षितं हृदिस्थं ते तत्सर्वं हि भविष्यति ॥ १३.८८.५८ ॥
நீ கோபமோ துயரமோ கொள்ளக்கூடாது; நலன் உன்னை அணுகியிருக்கிறது. உன் இதயத்தில் விரும்பியது அனைத்தும் நிச்சயம் நிகழும்.
13.88.59
इत्येवमुक्तः कुशिकः प्रहृष्टेनान्तरात्मना ।
प्रोवाच मुनिशार्दूलमिदं वचनमर्थवत् ॥ १३.८८.५९ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட குசிகர் மகிழ்ந்த உள்ளத்துடன் அந்த முனிவர்களில் சிறந்தவரிடம் இந்த அர்த்தமுள்ள சொற்களைச் சொன்னார்.
13.88.60
न मे मन्युर्महाभाग पूतौ स्वो भगवंस्त्वया ।
संवृतौ यौवनस्थौ स्वो वपुष्मन्तौ बलान्वितौ ॥ १३.८८.६० ॥
மகாபாகனே, எனக்கு துயரம் இல்லை. பகவானே, நீர் எங்கள் இருவரையும் தூய்மைப்படுத்தினீர்; நாங்கள் இருவரும் இளமையில் நிலைபெற்று, அழகிய உடலும் வலிமையும் உடையவர்களானோம்.
13.88.61
प्रतोदेन व्रणा ये मे सभार्यस्य त्वया कृताः ।
तान्न पश्यामि गात्रेषु स्वस्थोस्मि सह भार्यया ॥ १३.८८.६१ ॥
நீ என் மனைவியுடன் இருந்த என்மீது அங்குசத்தால் செய்த காயங்களை இப்போது என் உடலில் காணவில்லை; மனைவியுடன் நான் நலமாக இருக்கிறேன்.
13.88.62
इमां च देवीं पश्यामि वपुषाऽप्सरसोपमाम् ।
श्रिया परमया युक्ता तथा दृष्टा पुरा मया ॥ १३.८८.६२ ॥
இந்த தேவியை உடலில் அப்சரசுக்கு ஒப்பாக நான் காண்கிறேன்; மிகுந்த அழகுடன் கூடியவளான இவள் முன்பு நான் கண்டது போலவே இருக்கிறாள்.
13.88.63
तव प्रसादसंवृत्तमिदं सर्वं महामुने ।
नैतच्चित्रं तु भगवंस्त्वयि सत्यपराक्रम ॥ १३.८८.६३ ॥
மகாமுனியே, இவை அனைத்தும் உமது அருளால் நிகழ்ந்தவை. பகவானே, உண்மையான வீரியம் கொண்ட உம்மிடம் இது ஆச்சரியம் அல்ல.
13.88.64
इत्युक्तः प्रत्युवाचैनं कुशिकं च्यवनस्तदा ।
आगच्छेथाः सभार्यश्च त्वमिहेति नराधिप ॥ १३.८८.६४ ॥
இப்படிச் சொல்லப்பட்டபோது சியவனன் குசிகனுக்குப் பதில் சொன்னான்: ஓ மன்னா, நீ மனைவியுடன் இங்கே வா.
13.88.65
इत्युक्तः समनुज्ञातो राजर्षिरभिवाद्य तम् ।
प्रययौ वपुषा युक्तो नगरं देवराजवत् ॥ १३.८८.६५ ॥
இப்படிச் சொல்லப்பட்டு, அனுமதி பெற்ற ராஜரிஷி அவரை வணங்கி, அழகிய உடலுடன் தேவராஜனைப் போல நகரத்திற்குச் சென்றான்.
13.88.66
तत एनमुपाजग्मुरमात्याः सपुरोहिताः ।
बलस्था गणिकायुक्ताः सर्वाः प्रकृतयस्तथा ॥ १३.८८.६६ ॥
அப்போது அமைச்சர்கள், புரோகிதர்களுடன், படைத்தலைவர்கள், பெண்டிருடன், எல்லா குடிமக்களும் அவனை அணுகினர்.
13.88.67
तैर्वृतः कुशिको राजा श्रिया परमया ज्वलन् ।
प्रविवेश पुरं हृष्टः पूज्यमानोऽथ बन्दिभिः ॥ १३.८८.६७ ॥
அவர்களால் சூழப்பட்ட குசிக அரசன் மிகுந்த ஒளியுடன் ஒளிர்ந்தவனாய், மகிழ்ச்சியுடன் நகரத்திற்குள் நுழைந்தான்; பாடகர்களால் அவன் போற்றப்பட்டான்.
13.88.68
ततः प्रविश्य नगरं कृत्वा पौर्वाह्णिकीः क्रियाः ।
भुक्त्वा सभार्यो रजनीमुवास स महाद्युतिः ॥ १३.८८.६८ ॥
பின்னர் நகரத்தில் நுழைந்து காலைக் கடமைகளைச் செய்து, உணவு உண்டு, மனைவியுடன் அந்த மகா ஒளியுடையவன் இரவைக் கழித்தான்.
13.88.69
ततस्तु तौ नवमभिवीक्ष्य यौवनं ।
परस्परं विगतजराविवामरौ।
ननन्दतुः शयनगतौ वपुर्धरौ ।
श्रिया युतौ द्विजवरदत्तया तदा ॥ १३.८८.६९ ॥
அப்போது அவ்விருவரும் ஒருவரை ஒருவர் புதிய இளமையுடன் பார்த்து, முதுமையற்ற அமரர்களைப் போல, படுக்கையில் கிடந்தவர்களாய், சிறந்த பிராமணரால் அளிக்கப்பட்ட ஒளியுடன் கூடியவர்களாய் மகிழ்ந்தனர்.
13.88.70
अथाप्युषिर्भृगुकुलकीर्तिवर्धन-
स्तपोधनो वनमभिराममृद्धिमत्।
मनीषया बहुविधरत्नभूषितं ।
ससर्ज यन्न पुरि शतक्रतोरपि ॥ १३.८८.७० ॥
பின்னர் பிருகு குலத்தின் புகழை வளர்த்த தவச் செல்வரான முனிவரும் அழகிய, செழிப்பான ஒரு காட்டை உருவாக்கினார்; அது பல வகை ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது; இந்திரனின் நகரத்திலும் அது இல்லை.