ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 14.103
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.103.1
वासुदेवेन दानेषु कथितेषु यथाक्रमम् ।
अवितृप्तश्च धर्मेषु केशवं पुनरब्रवीत् ॥ १४.१०३.१ ॥
ବାସୁଦେବ ଦାନ ବିଷୟରେ କ୍ରମାନୁସାରେ କହିବା ପରେ ମଧ୍ୟ, ଧର୍ମରେ ଅତୃପ୍ତ ହୋଇ ସେ ପୁଣି କେଶବଙ୍କୁ କହିଲେ।
14.103.2
देव धर्मामृतमिदं शृण्वतोपि परंतप ।
न विद्यते सुरश्रेष्ठ मम तृप्तिर्हि माधव ॥ १४.१०३.२ ॥
ହେ ଦେବ, ହେ ଶତ୍ରୁତାପନ, ଏହି ଧର୍ମାମୃତ ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ, ହେ ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ହେ ମାଧବ, ମୋର ତୃପ୍ତି ହେଉନାହିଁ।
14.103.3
अनडुत्संप्रदानस्य यत्फलं तु विधीयते ।
तत्फलं कथयस्वेह तव भक्तस्य मेऽच्युत ॥ १४.१०३.३ ॥
ବୃଷ ଦାନର ଯେଉଁ ଫଳ ବିହିତ ହୋଇଛି, ହେ ଅଚ୍ୟୁତ, ସେହି ଫଳ ଏଠାରେ ତୁମ ଭକ୍ତ ମୋତେ କୁହ।
14.103.4
यानिचान्यानिदानानित्वया नोक्तानि कानिचित् ।
तान्याचक्ष्व सुरश्रेष्ठ तेषां चानुक्रमात्फलम् ॥ १४.१०३.४ ॥
ତୁମେ କହିନଥିବା ଯେଉଁ ଅନ୍ୟ ଦାନ ଅଛି, ହେ ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେସବୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କର, ଏବଂ କ୍ରମାନୁସାରେ ସେମାନଙ୍କର ଫଳ କୁହ।
14.103.5
पवित्रत्वात्सुपुण्यत्वात्पावनत्वात्तथैव च ।
शृणु धर्मामृतं श्रेष्ठं दत्तस्यानडुहः फलम् ॥ १४.१०३.५ ॥
ପବିତ୍ରତା ଓ ମହାପୁଣ୍ୟ ହେତୁ, ସେହିପରି ପାବନତା ହେତୁ, ଶୁଣ, ଦତ୍ତ ବୃଷର ଫଳ, ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମାମୃତ।
14.103.6
दशधेनुसमोऽनड्वानेकोपि कुरुपुङ्गव ।
मेदोमांसविपुष्टाङ्गो नीरोगः कोपवर्जितः ॥ १४.१०३.६ ॥
ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଗୋଟିଏ ବୃଷ ମଧ୍ୟ ଦଶ ଗାଈ ସହିତ ସମାନ; ମେଦ ଓ ମାଂସରେ ପୁଷ୍ଟ ଶରୀର, ନୀରୋଗ ଓ କ୍ରୋଧହୀନ।
14.103.7
युवा भद्रः सुशीलश्च सर्वदोषविवर्जितः ।
धुरं धारयति क्षिप्रं दत्तो विप्राय पाण्डव ॥ १४.१०३.७ ॥
ଯୁବା, ଭଦ୍ର, ସୁଶୀଳ ଓ ସର୍ବଦୋଷବର୍ଜିତ ବୃଷ ଶୀଘ୍ର ଧୁରା ବହନ କରେ; ହେ ପାଣ୍ଡବ, ତାହା ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
14.103.8
स तेन पुण्यदानेन वर्षकोटिं युधिष्ठिर ।
यथाकामं महादेजा गवां लोके महीयते ॥ १४.१०३.८ ॥
ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ସେହି ପୁଣ୍ୟଦାନ ଦ୍ୱାରା ସେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ କୋଟି ବର୍ଷ, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ, ଗୋଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
14.103.9
यश्च दद्यादनडुहौ द्वौ युक्तौ च धुरंधरौ ।
सुवृत्ताय दरिद्राय श्रोत्रियाय विशेषतः।
तस्य यत्पुण्यमाख्यातं तच्छृणुष्व युधिष्ठिर ॥ १४.१०३.९ ॥
ଯିଏ ସଦାଚାରୀ, ଦରିଦ୍ର, ବିଶେଷତଃ ବେଦଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଧୁରା ବହନକାରୀ ଦୁଇ ବୃଷ ଦାନ କରେ, ତାହାର ଯାହା ପୁଣ୍ୟ କୁହାଯାଇଛି, ତାହା ଶୁଣ, ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର।
14.103.10
सहस्रगोप्रदानेन यत्प्रोक्तं फलमुत्तमम् ।
तत्पुण्यफलमाप्नोति याति लोकान्स मामकान् ॥ १४.१०३.१० ॥
ସହସ୍ର ଗାଭୀ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ଉତ୍ତମ ଫଳ କୁହାଯାଇଛି, ସେ ସେହି ପୁଣ୍ୟଫଳ ପାଏ ଏବଂ ମୋ ଲୋକକୁ ଯାଏ।
14.103.11
यावन्ति चैव रोमाणि तयोरनुडुहोर्नृप ।
तावद्वर्षसहस्राणि मम लोके महीयते ॥ १४.१०३.११ ॥
ହେ ନୃପ, ସେହି ଦୁଇ ବୃଷର ଯେତେ ରୋମ ଅଛି, ସେତେ ହଜାର ବର୍ଷ ସେ ମୋ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
14.103.12
दरिद्रायैव दातव्यं न समृद्धाय पाण्डव ।
वर्षाणां हि तटाकेषु फलं नैव पयोधिषु ॥ १४.१०३.१२ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡବ, ଦାନ ଦରିଦ୍ରଙ୍କୁ ହିଁ ଦେବା ଉଚିତ, ସମୃଦ୍ଧଙ୍କୁ ନୁହେଁ; ବର୍ଷାର ଫଳ ପୋଖରୀରେ ମିଳେ, ସମୁଦ୍ରରେ ନୁହେଁ।
14.103.13
यस्तु दद्यादनडुहं दरिद्राय द्विजातये ।
स तेन पुण्यदानेन पुतात्मा कुरुपुङ्गव ॥ १४.१०३.१३ ॥
ଯିଏ ଦରିଦ୍ର ଦ୍ୱିଜାତିକୁ ବୃଷ ଦାନ କରେ, ସେ ସେହି ପୁଣ୍ୟଦାନରେ ପବିତ୍ରାତ୍ମା ହୁଏ, ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ।
14.103.14
विमानं दिव्यमारूढो दिव्यरूपी यथासुखम् ।
मम लोकेषु रमते यावदाभूतसंप्लुवम् ॥ १४.१०३.१४ ॥
ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ଆରୂଢ଼ ହୋଇ, ଦିବ୍ୟରୂପ ଧରି, ଯଥାସୁଖ, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ପ୍ରଳୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ମୋ ଲୋକରେ ରମେ।
14.103.15
गृहं दीपप्रभायुक्तं शय्यासनविभूषितम् ।
भाजनोपस्करैर्युक्तं धनधान्यैरलङ्कृतम्।
दासीगोभूमिसंयुक्तमन्यूनं सर्वसाधनैः ॥ १४.१०३.१५ ॥
ଦୀପପ୍ରଭାରେ ଯୁକ୍ତ, ଶଯ୍ୟା ଓ ଆସନରେ ବିଭୂଷିତ, ପାତ୍ର ଓ ଉପକରଣରେ ଯୁକ୍ତ, ଧନଧାନ୍ୟରେ ଅଳଙ୍କୃତ, ଦାସୀ, ଗୋ ଓ ଭୂମିରେ ସଂଯୁକ୍ତ, ସର୍ବ ସାଧନରେ ଅପୂର୍ଣ୍ଣତାହୀନ ଗୃହ।
14.103.16
ब्राह्मणाय दरिद्राय श्रोत्रियाय युधिष्ठिर ।
दद्यात्सदक्षिणं यस्तु तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०३.१६ ॥
ଦରିଦ୍ର ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦକ୍ଷିଣା ସହିତ ଯିଏ ଦାନ କରେ, ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ତାର ପୁଣ୍ୟଫଳ ଶୁଣ।
14.103.17
देवाः पितृगणाश्चैव ह्यग्नयो ऋषयस्तथा ।
प्रयच्छन्ति प्रहृष्टा वै यानमादित्यसन्निभम् ॥ १४.१०३.१७ ॥
ଦେବତା, ପିତୃଗଣ, ଅଗ୍ନି ଓ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ଯାନ ଦିଅନ୍ତି।
14.103.18
तेन गच्छेच्छ्रिया युक्तो ब्रह्मलोकमनुत्तमम् ।
स्त्रीसहस्रावृते रम्ये भवने तत्र काञ्चने।
मोदते ब्रह्मलोकस्थो यावदाभूतसप्लवम् ॥ १४.१०३.१८ ॥
ସେହି ଯାନରେ ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ହୋଇ ସେ ଅନୁତ୍ତମ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ଯାଉ; ସେଠାରେ ସହସ୍ର ନାରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରା ସୁନ୍ଦର ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଭବନରେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକବାସୀ ହୋଇ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ପ୍ରଳୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଆନନ୍ଦ କରେ।
14.103.19
शय्यं प्रस्तरणोपेतां यः प्रयच्छति पाण्डव ।
अर्चयित्वा द्विजं भक्त्या वस्त्रमाल्यानुलेपनैः।
भोजयित्वा विचित्रान्नं तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०३.१९ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡବ! ଯେ ଭକ୍ତିରେ ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ର, ମାଳ ଓ ଅନୁଲେପନରେ ସତ୍କାର କରି, ବିବିଧ ଅନ୍ନ ଭୋଜନ କରାଇ, ଆସ୍ତରଣ ସହିତ ଶଯ୍ୟା ଦାନ କରେ, ତାହାର ପୁଣ୍ୟଫଳ ଶୁଣ।
14.103.20
धेनुदानस्य यत्पुण्यं विधिदत्तस्य पाण्डव ।
तत्पुण्यं तमनुप्राप्य पितृलोके महीयते ॥ १४.१०३.२० ॥
ହେ ପାଣ୍ଡବ! ବିଧିପୂର୍ବକ ଦିଆଯାଇଥିବା ଧେନୁଦାନର ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟ, ସେହି ପୁଣ୍ୟ ପାଇ ସେ ପିତୃଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
14.103.21
शिल्पमध्ययनं वाऽपि विद्यां मन्त्रौषधानि च ।
यः प्रयच्छति विप्राय तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०३.२१ ॥
ଶିଳ୍ପ, ଅଧ୍ୟୟନ, ବିଦ୍ୟା, ମନ୍ତ୍ର ଓ ଔଷଧ ଯେ ବିପ୍ରକୁ ଦିଏ, ତାହାର ପୁଣ୍ୟଫଳ ଶୁଣ।
14.103.22
आहिताग्निसहस्रस्य पूजितस्यैव यत्फलम् ।
तत्पुण्यफलमाप्नोति यस्तु शय्यां प्रयच्चति ॥ १४.१०३.२२ ॥
ଯେ ଶଯ୍ୟା ଦାନ କରେ, ସେ ପୂଜିତ ସହସ୍ର ଆହିତାଗ୍ନିଙ୍କ ଫଳ ହିଁ ପାଏ।
14.103.23
छन्दोभिः संप्रयुक्तेन विमानेन विराजता ।
सप्तर्षिलोकान्व्रजति पूज्यते ब्रह्मवादिभिः ॥ १४.१०३.२३ ॥
ବେଦଛନ୍ଦଯୁକ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବିମାନରେ ସେ ସପ୍ତର୍ଷିଲୋକକୁ ଯାଏ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମବାଦୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୁଏ।
14.103.24
चतुर्युगानि वै त्रिंशत्क्रीडित्वा तत्र देववत् ।
इह मानुष्यके लोके विप्रो भवति वेदवित् ॥ १४.१०३.२४ ॥
ସେଠାରେ ଦେବତା ପରି ତିରିଶ ଚତୁର୍ଯୁଗ କ୍ରୀଡ଼ା କରି, ଏହି ମାନବଲୋକରେ ସେ ବେଦଜ୍ଞ ବିପ୍ର ହୁଏ।
14.103.25
विश्रामयति यो विप्रं श्रान्तमध्वनि कर्शितम् ।
कविनश्यति तदा पापं तस्य वर्षकृतं नृप ॥ १४.१०३.२५ ॥
ପଥରେ କ୍ଳାନ୍ତ ଓ କୃଶ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଯିଏ ବିଶ୍ରାମ ଦିଏ, ତାର ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ସଞ୍ଚିତ ପାପ ସେତେବେଳେ ନଷ୍ଟ ହୁଏ, ହେ ନୃପ।
14.103.26
अथ प्रक्षालयेत्पादौ तस्य तोयेन भक्तिमान् ।
दशवर्षकृतं पापं व्यपोहति न संशयः ॥ १४.१०३.२६ ॥
ତା'ପରେ ଭକ୍ତିପୂର୍ବକ ଯିଏ ତାଙ୍କ ପାଦ ଜଳରେ ଧୋଏ, ସେ ଦଶ ବର୍ଷର ସଞ୍ଚିତ ପାପ ଦୂର କରେ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
14.103.27
घृतेन वाऽथ तैलेन पादौ तस्य तु पूजयेत् ।
तद्द्वादसमारूढं पापमाशु व्यपोहति ॥ १४.१०३.२७ ॥
ଅଥବା ଘିଅ କିମ୍ବା ତେଲରେ ତାଙ୍କ ପାଦର ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ବାର ବର୍ଷର ସଞ୍ଚିତ ପାପ ସେ ଶୀଘ୍ର ଦୂର କରେ।
14.103.28
धेनुकाञ्चनदत्तस्य यत्पुण्यं समुदाहृतम् ।
तत्पुण्यफलमाप्नोति यस्त्वेनं विप्रमर्चयेत् ॥ १४.१०३.२८ ॥
ଗାଈ ଓ ସୁନା ଦାନ କରିବା ଲୋକର ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟ କୁହାଯାଇଛି, ସେହି ପୁଣ୍ୟଫଳ ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଲୋକ ପାଏ।
14.103.29
स्वागतेन तु यो विप्रं पूजयेदासनेन च ।
प्रत्युत्थानेन वा राजन्स देवानां प्रियो भवेत् ॥ १४.१०३.२९ ॥
ସ୍ୱାଗତ ଦେଇ, ଆସନ ଦେଇ, କିମ୍ବା ଉଠି ଠିଆ ହୋଇ ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରେ, ହେ ରାଜନ୍, ସେ ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହୁଏ।
14.103.30
स्वागतेनाग्नयो राजन्नासनेन शतक्रतुः ।
प्रत्युत्थानेन पितरः प्रीति यान्त्यतिथिप्रियाः ॥ १४.१०३.३० ॥
ସ୍ୱାଗତରେ ଅଗ୍ନିମାନେ, ଆସନରେ ଶତକ୍ରତୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ଉଠି ଠିଆ ହେବାରେ ପିତୃଗଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି; ଅତିଥିପ୍ରିୟ ପିତୃଗଣ, ହେ ନୃପ, ପ୍ରୀତି ପାଆନ୍ତି।
14.103.31
अग्निशक्रपितॄणां च तेषां प्रीत्या नराधिप ।
संवत्सरकृतं पापं तस्य सद्यो विनश्यति ॥ १४.१०३.३१ ॥
ହେ ନରାଧିପ, ଅଗ୍ନି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲେ ଏକ ବର୍ଷର ପାପ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ବିନଷ୍ଟ ହୁଏ।
14.103.32
यः प्रयच्छति विप्राय आसनं माल्यभूषितम् ।
स याति मणिचित्रेण रथेनेन्द्रनिकेतनम् ॥ १४.१०३.३२ ॥
ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ମାଳାରେ ସଜ୍ଜିତ ଆସନ ଦିଏ, ସେ ମଣିଚିତ୍ରିତ ରଥରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାଏ।
14.103.33
पुरन्दरासने तत्र दिव्यनारीविभूषितः ।
षष्टिं वर्षसहस्राणि क्रीडत्यप्सरसां गणैः ॥ १४.१०३.३३ ॥
ସେଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ରାସନରେ ଦିବ୍ୟ ନାରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଭୂଷିତ ହୋଇ ଷାଠିଏ ହଜାର ବର୍ଷ ଅପ୍ସରାଗଣଙ୍କ ସହ କ୍ରୀଡ଼ା କରେ।
14.103.34
वाहनं यः प्रयच्छेत ब्राह्मणाय युधिष्ठिर ।
स याति रत्नचित्रेण वाहनेन सुरालयम् ॥ १४.१०३.३४ ॥
ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବାହନ ଦିଏ, ସେ ରତ୍ନଚିତ୍ରିତ ବାହନରେ ଦେବଲୋକ ଯାଏ।
14.103.35
स तत्र कामं क्रीडित्वा सेव्यमानोप्सरोगणैः ।
इह राजा भवेद्राजन्नात्र कार्या विचारणा ॥ १४.१०३.३५ ॥
ସେଠାରେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ କ୍ରୀଡ଼ା କରି ଅପ୍ସରାଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ହୁଏ; ହେ ରାଜନ, ଏଠାରେ ସେ ରାଜା ହେବ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
14.103.36
पादपं पल्लवाकीर्णं पुष्पतिं फलितं तथा ।
गन्धमाल्यैरथाभ्यर्च्य वस्त्राभरणभूषितम् ॥ १४.१०३.३६ ॥
ପଲ୍ଲବରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ପୁଷ୍ପିତ, ଫଳିତ ବୃକ୍ଷକୁ ଗନ୍ଧ ଓ ମାଳାରେ ପୂଜା କରି, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାରରେ ସଜାଇ (ଦାନ କରିବା ଉଚିତ)।
14.103.37
यः प्रयच्छति विप्राय श्रोत्रियाय सदक्षिणम् ।
भोजयित्वा यथाकामं तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०३.३७ ॥
ଯିଏ ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣା ସହିତ ଦାନ ଦିଏ ଓ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଭୋଜନ କରାଏ, ତାହାର ପୁଣ୍ୟଫଳ ଶୁଣ।
14.103.38
जांबूनदविचित्रेण विमानेन विराजता ।
पुरन्दरपुरं याति जयशब्दरवैर्युतः ॥ १४.१०३.३८ ॥
ସୁନାରେ ବିଚିତ୍ର ସଜ୍ଜିତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବିମାନରେ, ଜୟଧ୍ୱନି ସହିତ ସେ ପୁରନ୍ଦର (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କ ନଗରକୁ ଯାଏ।
14.103.39
ततः शक्रपुरे रम्ये तस्य कल्पकपादपः ।
ददाति चेप्सितं सर्वं मनसा यद्यदिच्छति ॥ १४.१०३.३९ ॥
ତା'ପରେ ରମଣୀୟ ଶକ୍ରପୁରୀରେ ତାହାର କଳ୍ପବୃକ୍ଷ, ମନରେ ସେ ଯାହା ଯାହା ଇଚ୍ଛା କରେ ସବୁ ତାକୁ ଦିଏ।
14.103.40
यावन्ति तस्य पत्राणि पुष्पाणि च फलानि च ।
तावद्वर्षसहस्राणि शक्रलोके महीयते ॥ १४.१०३.४० ॥
ତାହାର ଯେତେ ପତ୍ର, ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଅଛି, ସେତେ ହଜାର ବର୍ଷ ସେ ଶକ୍ରଲୋକରେ ପୂଜିତ ହୁଏ।
14.103.41
शक्रलोकावतीर्णश्च मानुष्यं लोकमागतः ।
रथाश्वगजसंपूर्णं पुरं राज्यं च वक्ष्यति ॥ १४.१०३.४१ ॥
ଶକ୍ରଲୋକରୁ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ମନୁଷ୍ୟଲୋକକୁ ଆସି ସେ ରଥ, ଅଶ୍ୱ ଓ ହାତୀରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ନଗର ଓ ରାଜ୍ୟ ପାଇବ।
14.103.42
स्थापयित्वा तु मद्भक्त्या यो मत्प्रतिकृति नरः ।
आलयं विधिवत्कृत्वा पूजाकर्म च कारयेत्।
स्वयं वा पूजयेद्भक्त्या तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०३.४२ ॥
ମୋ ଭକ୍ତିରେ ମୋ ପ୍ରତିମା ସ୍ଥାପନ କରି, ବିଧି ଅନୁସାରେ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରି, ପୂଜାକର୍ମ କରାଉଥିବା ବା ନିଜେ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜା କରୁଥିବା ମନୁଷ୍ୟର ପୁଣ୍ୟଫଳ ଶୁଣ।
14.103.43
अश्वमेधसहस्रस्य यत्पुण्यं समुदाहृतम् ।
तत्फलं समवाप्नोति मत्सालोक्यं प्रपद्यते।
न जाने निर्गमं तस्य मम लोकाद्युधिष्ठिर ॥ १४.१०३.४३ ॥
ହଜାର ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟ କୁହାଯାଇଛି, ସେହି ଫଳ ସେ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ ଏବଂ ମୋର ସାଲୋକ୍ୟ ପାଏ। ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ମୋ ଲୋକରୁ ତାହାର ନିର୍ଗମନ ମୁଁ ଜାଣେ ନାହିଁ।
14.103.44
देवालये विप्रगृहे गोवाटे चत्वरेऽपि वा ।
प्रज्वालयति यो दीपं तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०३.४४ ॥
ଦେବାଳୟରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଗୃହରେ, ଗୋଶାଳାରେ କିମ୍ବା ଚୌରାସ୍ତାରେ ମଧ୍ୟ ଯେ ଦୀପ ଜାଳେ, ତାହାର ପୁଣ୍ୟଫଳ ଶୁଣ।
14.103.45
आरुद्य काञ्चनं यानं द्योतयन्सर्वतो दिशम् ।
गच्छेदादित्यलोकं स सेव्यमानः सुरोत्तमैः॥छ ॥ १४.१०३.४५ ॥
ସୁନା ଯାନରେ ଆରୂଢ଼ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଆଲୋକିତ କରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ହୋଇ ସେ ଆଦିତ୍ୟଲୋକକୁ ଯାଏ।
14.103.46
तत्र प्रकामं क्रीडित्वा वर्षकोटिं महातपाः ।
इह लोके भवेद्विप्रो वेदवेदाङ्गपारगः ॥ १४.१०३.४६ ॥
ସେଠାରେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ କ୍ରୀଡ଼ା କରି, କୋଟି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ହେ ମହାତପସ୍ବୀ, ସେ ଏ ଲୋକରେ ବେଦ-ବେଦାଙ୍ଗ ପାରଙ୍ଗତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୁଏ।
14.103.47
देवालयेषु वा राजन्ब्राह्मणावसथेषु वा ।
चत्वरे वा चतुष्के वा रात्रौ वा यदि वा दिवा ॥ १४.१०३.४७ ॥
ହେ ରାଜନ, ଦେବାଳୟରେ, ବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆବାସରେ, ବା ଚୌରାସ୍ତାରେ, ବା ଚତୁଷ୍କରେ, ରାତିରେ ବା ଦିନରେ।
14.103.48
नानागन्धर्ववाद्यानि धर्मश्रावणिकानि च ।
यस्तु कारयते भक्त्या मद्गतेनान्तरात्मना ॥ १४.१०३.४८ ॥
ଯେ ଭକ୍ତିରେ, ମୋ ପ୍ରତି ଲୀନ ଅନ୍ତରାତ୍ମାରେ, ନାନା ଗନ୍ଧର୍ବ ବାଦ୍ୟ ଓ ଧର୍ମଶ୍ରବଣ କରାଏ।
14.103.49
तस्य देवा नरश्रेष्ठ पितरश्चापि हर्षिताः ।
सुप्रीताः संप्रयच्चन्ति विमानं कामगं सुखम् ॥ १४.१०३.४९ ॥
ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଦେବତା ଏବଂ ପିତୃଗଣ ଆନନ୍ଦିତ ଓ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଗମନଶୀଳ ବିମାନ ସୁଖରେ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି।
14.103.50
स च तेन पिमानेन याति देवपुरं नरः ।
तत्र दिव्याप्सरोभिस्तु सेव्यमानः प्रमोदते ॥ १४.१०३.५० ॥
ସେହି ମନୁଷ୍ୟ ସେହି ବିମାନରେ ଦେବପୁରକୁ ଯାଏ; ସେଠାରେ ଦିବ୍ୟ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ହୋଇ ଆନନ୍ଦ ପାଏ।
14.103.51
देवलोकावतीर्णस्तु सोस्मिँल्लोके नराधिप ।
वेदवेदाङ्गतत्वज्ञो भोगवान्ब्राह्मणो भवेत् ॥ १४.१०३.५१ ॥
ହେ ନରାଧିପ, ଦେବଲୋକରୁ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ସେ ଏହି ଲୋକରେ ବେଦବେଦାଙ୍ଗ ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞ, ଭୋଗସମ୍ପନ୍ନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୁଏ।
14.103.52
चत्वरे वा सभायां वा विस्तीर्णि वा सभाङ्गणे ।
कृत्वाऽग्निकुण्डं विपुलं स्थण्डिलं वा युधिष्ठिर ॥ १४.१०३.५२ ॥
ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଚଉରାସ୍ତାରେ, ସଭାରେ କିମ୍ବା ସଭାର ବିସ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ଅଗଣାରେ ଏକ ବୃହତ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ ବା ଉଚ୍ଚ ବେଦୀ ନିର୍ମାଣ କରି—
14.103.53
तत्राग्निं चतुरो मासाञ्ज्वालयेद्यस्तु भक्तिमाम् ।
समाप्तेषु च मासेषु पौष्यादिषु ततो द्विजान् ॥ १४.१०३.५३ ॥
ଯେ ଭକ୍ତିମାନ ସେଠାରେ ଚାରିମାସ ଅଗ୍ନି ଜାଳେ, ଏବଂ ପୌଷ ଆଦି ମାସ ସମାପ୍ତ ହେଲେ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ—
14.103.54
भोजयेत्पायसं मृष्टं मद्गतेनान्तरात्मना ।
दक्षिणां च यथाशक्ति ब्राह्म्णेभ्यो निवेदयत् ॥ १४.१०३.५४ ॥
ମୋ ପ୍ରତି ଲୀନ ଅନ୍ତରାତ୍ମାରେ ମଧୁର ପାୟସ ଭୋଜନ କରାଇବା ଉଚିତ; ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣା ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
14.103.55
एवमग्निं तु यः कुर्यान्नित्यमेवार्चयेत्तु माम् ।
तस्य पुण्यफलं यद्वै तन्निबोध युधिष्ठिर ॥ १४.१०३.५५ ॥
ଏହିପରି ଅଗ୍ନି ସ୍ଥାପନ କରି ଯେ ନିତ୍ୟ ମୋତେ ପୂଜା କରେ, ତାହାର ପୁଣ୍ୟଫଳ କଣ, ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ତାହା ଜାଣ।
14.103.56
तेनाहं शङ्करश्चैव पितरो ह्यग्नयस्तथा ।
यास्यामः परमां प्रीतिं नात्र कार्याविचारणा ॥ १४.१०३.५६ ॥
ତଦ୍ଦ୍ୱାରା ମୁଁ, ଶଙ୍କର, ପିତୃଗଣ ଓ ଅଗ୍ନିଗଣ ମଧ୍ୟ ପରମ ପ୍ରୀତି ପାଇବୁ; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
14.103.57
षष्टिं वर्षसहस्राणि षष्टिं वर्षशतानि च ।
सोस्मत्प्रीतिकरः श्रीमान्मम लोके महीयते ॥ १४.१०३.५७ ॥
ଷାଠିଏ ହଜାର ବର୍ଷ ଓ ଷାଠିଏ ଶହ ବର୍ଷ, ଆମକୁ ପ୍ରୀତି ଦେଉଥିବା ସେ ଶ୍ରୀମାନ ମୋ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
14.103.58
मम लोकावतीर्णश्च अस्मिँल्लोके महायशाः ।
वेदवेदाङ्गविद्विप्रो जायते राजपूजितः ॥ १४.१०३.५८ ॥
ମୋ ଲୋକରୁ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଏ ଲୋକରେ ମହାଯଶା, ବେଦ-ବେଦାଙ୍ଗଜ୍ଞ, ରାଜପୂଜିତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜନ୍ମ ନିଏ।
14.103.59
यः करोति नरश्रेष्ठ भरणं ब्राह्मणस्य तु ।
श्रोत्रियस्याभिजातस्य दरिद्रस्य विशेषतः।
तस्य पुण्यफलं यद्वै तन्निबोध युधिष्ठिर ॥ १४.१०३.५९ ॥
ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣର, ବିଶେଷତଃ ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ, କୁଳୀନ ଓ ଦରିଦ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣର ଭରଣପୋଷଣ କରେ, ତାହାର ପୁଣ୍ୟଫଳ କଣ, ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ତାହା ଜାଣ।
14.103.60
गवां कोटिप्रदानेन यत्पुण्यं समुदाहृतम् ।
तत्सर्वफलमाप्नोति वर्षेणैकेन पाण्डव ॥ १४.१०३.६० ॥
କୋଟି ଗାଈ ଦାନରୁ ଯାହା ପୁଣ୍ୟ କୁହାଯାଇଛି, ହେ ପାଣ୍ଡବ, ସେହି ସମସ୍ତ ଫଳ ସେ ଗୋଟିଏ ବର୍ଷରେ ପାଏ।
14.103.61
काञ्चनेन विचित्रेण विमानेनार्कशोभिना ।
स याति मामकं लोकं दिव्यस्त्रीगणसेवितः ॥ १४.१०३.६१ ॥
ସୁନାରେ ନିର୍ମିତ, ବିଚିତ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବିମାନରେ ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଦିବ୍ୟ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କର ସମୂହ ତାଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି।
14.103.62
गीयमानो वरस्त्रीभिर्वर्षाणां कोटिविंशतिम् ।
क्रीडित्वा मामके तत्र सर्वदेवैरभिष्टुतः।
मानुष्यमवतीर्णस्तु वेदविद्ब्राह्मणो भवेत् ॥ १४.१०३.६२ ॥
ସେଠାରେ ମୋ ଲୋକରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଗାନ କରନ୍ତି; ବିଂଶତି କୋଟି ବର୍ଷ ସେ କ୍ରୀଡ଼ା କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ପରେ ମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ସେ ବେଦଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୁଅନ୍ତି।
14.103.63
करकां कर्णिकां वाऽपि महद्वा जलभाजनम् ।
यः प्रयच्छति विप्राय तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०३.६३ ॥
ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସାନ କଳସ, ସାନ ପାତ୍ର କିମ୍ବା ବଡ଼ ଜଳପାତ୍ର ଦିଏ, ତାହାର ପୁଣ୍ୟଫଳ ଶୁଣ।
14.103.64
ब्रह्मकूर्चे तु यत्पीते फलं प्रोक्तं नरादिप ।
तत्पुण्यफलमाप्नोति जलभाजनदो नरः।
सुतृप्तः सर्वसौगन्धः प्रहृष्टेन्द्रियमानसः ॥ १४.१०३.६४ ॥
ହେ ନରାଧିପ, ବ୍ରହ୍ମକୂର୍ଚ୍ଚ ପାନ କଲେ ଯେଉଁ ଫଳ କୁହାଯାଇଛି, ସେହି ପୁଣ୍ୟଫଳ ଜଳପାତ୍ର ଦାନକାରୀ ମନୁଷ୍ୟ ପାଏ; ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୃପ୍ତ, ସମସ୍ତ ସୁଗନ୍ଧଯୁକ୍ତ ଏବଂ ପ୍ରସନ୍ନ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଓ ମନବିଶିଷ୍ଟ ହୁଏ।
14.103.65
हंससारसयुक्तेन विमानेन विराजता ।
स याति वारुणं लोकं दिव्यगन्धर्वसेवितम् ॥ १४.१०३.६५ ॥
ହଂସ ଓ ସାରସ ଯୋଡ଼ାଯାଇଥିବା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବିମାନରେ ସେ ବରୁଣଲୋକକୁ ଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ତାଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି।
14.103.66
पानीयं यः प्रयच्छेद्वै जीवानां जीवनं परम् ।
ग्रीष्मे च त्रिषु मासेषु तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०३.६६ ॥
ଯିଏ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ପରମ ଜୀବନସ୍ୱରୂପ ପାନୀୟ ଜଳ ଦିଏ, ବିଶେଷତଃ ଗ୍ରୀଷ୍ମର ତିନି ମାସରେ ଦିଏ, ତାହାର ପୁଣ୍ୟଫଳ ଶୁଣ।
14.103.67
कपिलाकोटिनानस्य यत्पुण्यं तु विधीयते ।
तत्पुण्यफलमाप्नोति पानीयं यः प्रयच्छति ॥ १४.१०३.६७ ॥
କପିଳାର କୋଟି ସ୍ନାନରେ ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟ ବିହିତ, ସେହି ପୁଣ୍ୟଫଳ ଜଳ ଦାନକାରୀ ପାଏ।
14.103.68
पूर्णचन्द्रप्रकासेन विमानेन विराजता ।
स गच्छेच्चन्द्रभवनं सेव्यमानोप्सरोगणैः ॥ १४.१०३.६८ ॥
ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ରର ପ୍ରକାଶ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବିମାନରେ ସେ ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ଯାଏ; ଅପ୍ସରାଗଣ ତାହାର ସେବା କରନ୍ତି।
14.103.69
त्रिंशत्कोटियुगं तत्र दिव्यगन्धर्वसेवितः ।
क्रीडित्वा मानुषे लोके चतुर्वेदी द्विजो भवेत् ॥ १४.१०३.६९ ॥
ସେଠାରେ ତିରିଶ କୋଟି ଯୁଗ ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ହୋଇ କ୍ରୀଡ଼ା କରି, ସେ ମନୁଷ୍ୟଲୋକରେ ଚାରି ବେଦଜ୍ଞ ଦ୍ୱିଜ ହୁଏ।
14.103.70
शिरोभ्यङ्गप्रदानेन तेजस्वी प्रियदर्शनः ।
सुभगो रूपवाञ्शूरः पण्डितश्च भवेद्द्विजः ॥ १४.१०३.७० ॥
ମୁଣ୍ଡରେ ତୈଳ ମାଲିସ ଦାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ସେ ତେଜସ୍ୱୀ, ପ୍ରିୟଦର୍ଶନ, ସୌଭାଗ୍ୟବାନ, ରୂପବାନ, ଶୂର ଓ ପଣ୍ଡିତ ଦ୍ୱିଜ ହୁଏ।
14.103.71
वस्त्रदायी तु तेजस्वी सर्वत्र प्रियदर्शनः ।
सुभगो भवति श्रीमान्स्त्रीणां नित्यं मनोरमः ॥ १४.१०३.७१ ॥
ବସ୍ତ୍ରଦାନକାରୀ ତେଜସ୍ୱୀ ହୁଏ; ସର୍ବତ୍ର ସେ ପ୍ରିୟଦର୍ଶନ, ସୌଭାଗ୍ୟବାନ, ଶ୍ରୀମାନ ହୁଏ ଏବଂ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସଦା ମନୋରମ ରହେ।
14.103.72
उपानहौ च च्छत्रं च यो ददाति नरोत्तमः ।
स याति रथमुख्येन काञ्चनेन विराजता।
शक्रलोकं महातेजाः सेव्यमानोप्सरोगणैः ॥ १४.१०३.७२ ॥
ପାଦୁକା ଓ ଛତ୍ର ଦାନକାରୀ ନରୋତ୍ତମ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥରେ ଝଲସି ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ଯାଏ; ମହାତେଜସ୍ୱୀ ସେ ଅପ୍ସରାଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ହୁଏ।
14.103.73
काष्ठपादुकदा यान्ति विमानैर्वृक्षनिर्मितैः ।
धर्मराजपुरं रम्यं सेव्यमानाः सुरोत्तमैः ॥ १४.१०३.७३ ॥
କାଠ ପାଦୁକା ଦାନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି କାଠରେ ନିର୍ମିତ ବିମାନରେ ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ରମଣୀୟ ନଗରକୁ ଯାଆନ୍ତି; ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତାମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି।
14.103.74
दन्तकाष्ठप्रादनेन प्रियवाक्यो भवेन्नरः ।
सुगन्धवदनः श्रीमान्मेदासौभाग्यसंयुतः ॥ १४.१०३.७४ ॥
ଦାନ୍ତକାଠି ଦାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟ ପ୍ରିୟବାକ୍ୟ, ସୁଗନ୍ଧି ମୁଖ, ଶ୍ରୀମାନ ଏବଂ ବୁଦ୍ଧି ଓ ସୌଭାଗ୍ୟଯୁକ୍ତ ହୁଏ।
14.103.75
क्षीरं दधि घृतं वाऽपि गुडं मधुरसं तथा ।
ये प्रयच्छन्ति विप्रेभ्यः परां भक्तिमुपागताः ॥ १४.१०३.७५ ॥
କ୍ଷୀର, ଦହି, ଘିଅ କିମ୍ବା ଗୁଡ଼ ଓ ମଧୁର ରସ ଯେଉଁମାନେ ପରମ ଭକ୍ତିରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଦିଅନ୍ତି—
14.103.76
ते वृषैरश्वयानैश्च श्वेतस्रग्दामभूषिताः ।
उपगीयमाना गन्धर्वैर्यान्तीश्वरपुरं नराः ॥ १४.१०३.७६ ॥
ଧଳା ମାଳାରେ ଅଳଙ୍କୃତ ସେମାନେ ବଳଦ ଓ ଘୋଡ଼ା ଯୋଡ଼ା ଯାନରେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ଗାନ ଶୁଣି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନଗରକୁ ଯାଆନ୍ତି।
14.103.77
तत्र दिव्याप्सरोभिस्तु सेव्यमाना यथासुखम् ।
षष्टिवर्षसहस्राणि मोदन्ते देवसन्निभाः ॥ १४.१०३.७७ ॥
ସେଠାରେ ଦିବ୍ୟ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୁଖରେ ସେବିତ ହୋଇ ଦେବତୁଲ୍ୟ ସେମାନେ ଷାଠିଏ ହଜାର ବର୍ଷ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
14.103.78
ततः कालावतीर्णाश्च जायन्ते त्विह मानवाः ।
प्रभूतधनधान्याश्च भोगवन्तो नरोत्तमाः ॥ १४.१०३.७८ ॥
ତା'ପରେ କାଳ ପୂରଣ ହେଲେ ସେମାନେ ଏଠାରେ ମନୁଷ୍ୟରୂପେ ଜନ୍ମ ନିଅନ୍ତି—ପ୍ରଚୁର ଧନଧାନ୍ୟ, ଭୋଗ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନୁଷ୍ୟ ରୂପେ।
14.103.79
वैशाखे मासि वैशाखे दिवसे पाण्डुनन्दन ।
वैवस्वतं समुद्दिश्य परां भक्तिमुपागताः ॥ १४.१०३.७९ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନ, ବୈଶାଖ ମାସରେ, ବୈଶାଖ ଦିନରେ, ବୈବସ୍ୱତ (ଯମ)ଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ପରମ ଭକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
14.103.80
अभ्यर्च्य विधिवद्विप्रांस्तिलान्गुडसमन्वितान् ।
ये प्रयच्छन्ति विप्रेभ्यस्तेषां पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०३.८० ॥
ବିଧିବତ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ଗୁଡ଼ ସହିତ ତିଳ ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଦିଅନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପୁଣ୍ୟଫଳ ଶୁଣ।
14.103.81
गोप्रदानेन यत्पुण्यं विधिवत्पाण्डुनन्दन ।
तत्पुण्यं समनुप्राप्तो यमलोके महीयते।
ततश्चापि च्युतः कालादिह राजा भविष्यति ॥ १४.१०३.८१ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନ, ବିଧିବତ୍ ଗୋଦାନରୁ ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ସେହି ପୁଣ୍ୟ ପାଇ ସେ ଯମଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ; ତାପରେ କାଳକ୍ରମେ ଏଠାରେ ରାଜା ହେବ।
14.103.82
तस्मिन्नेव दिने विप्रान्भोजयित्वा सुदक्षिणम् ।
तोयपूर्णानि दिव्यानि भाजनानि दिशन्ति ये ॥ १४.१०३.८२ ॥
ସେହି ଦିନରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇ ଓ ଉତ୍ତମ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ ଜଳପୂର୍ଣ୍ଣ ଦିବ୍ୟ ପାତ୍ର ଯେଉଁମାନେ ଦିଅନ୍ତି।
14.103.83
ते यान्त्यादित्यवर्णाभैर्विमानैर्वरुणालयम् ।
तत्र दिव्याङ्गनाभिस्तु रमन्ते कामकामिनः ॥ १४.१०३.८३ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବିମାନରେ ସେମାନେ ବରୁଣଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି; ସେଠାରେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଦିବ୍ୟ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ସହିତ ରମନ୍ତି।
14.103.84
ततोऽवतीर्णाः कालेन ते चास्मिन्मानुषे पुनः ।
भोगवन्तो द्विजश्रेष्ठ भविष्यन्ति न संशयः ॥ १४.१०३.८४ ॥
ତାପରେ କାଳକ୍ରମେ ସେମାନେ ପୁଣି ଏହି ମନୁଷ୍ୟଲୋକରେ ଅବତରଣ କରନ୍ତି; ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେମାନେ ଭୋଗବାନ ହେବେ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
14.103.85
अनन्तराशी यश्चापि वर्तते व्रतवत्सदा ।
सत्यवाक्क्रोधरहितः शुचिः स्नानरतः सदा।
स विमानेन दिव्येन याति शक्रपुरं नरः ॥ १४.१०३.८५ ॥
ଯିଏ ସର୍ବଦା ବ୍ରତନିଷ୍ଠ, ବ୍ରତ ପରେ ଭୋଜନକାରୀ, ସତ୍ୟବାଦୀ, କ୍ରୋଧରହିତ, ଶୁଚି ଏବଂ ସର୍ବଦା ସ୍ନାନରତ, ସେ ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ଇନ୍ଦ୍ରପୁରୀକୁ ଯାଏ।
14.103.86
तत्र दिव्याप्सरोभिस्तु वर्षकोटिं महातपाः ।
क्रीडित्वा मानुषे लोके जायते वेदविद्द्विजः ॥ १४.१०३.८६ ॥
ସେଠାରେ ଦିବ୍ୟ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ସହ କୋଟି ବର୍ଷ କ୍ରୀଡ଼ା କରି ସେହି ମହାତପସ୍ୱୀ ମନୁଷ୍ୟଲୋକରେ ବେଦଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପେ ଜନ୍ମ ନିଏ।
14.103.87
एकभुक्तेन यश्चापि वर्षमेकं तु वर्तते ।
ब्रह्मचारी जितक्रोधः सत्यशौचसमन्वितः।
स विमानेन दिव्येन याति शक्रपुरं नरः ॥ १४.१०३.८७ ॥
ଯିଏ ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ଦିନକୁ ଗୋଟିଏ ଥର ଭୋଜନ କରି, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, କ୍ରୋଧଜୟୀ ଏବଂ ସତ୍ୟ ଓ ଶୁଚିତାରେ ଯୁକ୍ତ ରହେ, ସେ ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ଇନ୍ଦ୍ରପୁରୀକୁ ଯାଏ।
14.103.88
दशकोटिसहस्राणि क्रीडित्वाऽप्सरसां गणैः ।
इह मानुष्यके लोके वेदविद्ब्राह्मणो भवेत् ॥ १४.१०३.८८ ॥
ଅପ୍ସରାଗଣଙ୍କ ସହ ଦଶ ହଜାର କୋଟି ବର୍ଷ କ୍ରୀଡ଼ା କରି, ଏହି ମନୁଷ୍ୟଲୋକରେ ସେ ବେଦଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୁଏ।
14.103.89
चतुर्थकाले यो भुङ्क्ते ब्रह्मचारी जितेन्द्रियः ।
वर्तते चैकवर्षं तु तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०३.८९ ॥
ଚତୁର୍ଥ ସମୟରେ ଭୋଜନ କରୁଥିବା, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟଜୟୀ ଯେ ଏକ ବର୍ଷ ଏପରି ରହେ, ତାହାର ପୁଣ୍ୟଫଳ ଶୁଣ।
14.103.90
चित्रबर्हिणयुक्तेन विचित्रध्वजशोभिना ।
याति यानेन दिव्येन स महेन्द्रपुरं नरः ॥ १४.१०३.९० ॥
ବିଚିତ୍ର ପକ୍ଷବିଶିଷ୍ଟ ମୟୂରମାନଙ୍କ ସହ ଯୋଡ଼ା ହୋଇ, ବିଚିତ୍ର ଧ୍ୱଜାରେ ଶୋଭିତ ଦିବ୍ୟ ଯାନରେ ସେ ମନୁଷ୍ୟ ମହେନ୍ଦ୍ରପୁରୀକୁ ଯାଏ।
14.103.91
अकृशाभिर्वरस्त्रीभिः सेव्यमानो यथासुखम् ।
ततो द्वादशकोटिं स समाः सम्यक्प्रमोदते ॥ १४.१०३.९१ ॥
ଅକୃଶ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୁଖରେ ସେବିତ ହୋଇ ସେ ପରେ ବାର କୋଟି ବର୍ଷ ଭଲରେ ଆନନ୍ଦ ଭୋଗ କରେ।
14.103.92
शक्रलोकावतीर्णस्तु लोके चास्मिन्नराधिप ।
भवेद्वै ब्राह्मणो विद्वान्क्षमावान्वेदपारगः ॥ १४.१०३.९२ ॥
ହେ ନରାଧିପ, ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଏହି ଲୋକରେ ସେ ବିଦ୍ୱାନ, କ୍ଷମାଶୀଳ, ବେଦପାରଙ୍ଗତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୁଏ।
14.103.93
षष्ठकाले तु योऽश्नाति वर्षमेकमकल्मषः ।
ब्रह्मचर्यव्रतैर्युक्तः शुचि क्रोधविवर्जितः।
तपोयुक्तस्य तस्याथ शृणुष्व फलमुत्तमम् ॥ १४.१०३.९३ ॥
ଷଷ୍ଠ ସମୟରେ ଯେ ଏକ ବର୍ଷ ନିଷ୍ପାପ ହୋଇ ଖାଏ, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ବ୍ରତରେ ଯୁକ୍ତ, ଶୁଚି ଓ କ୍ରୋଧହୀନ, ସେହି ତପୋଯୁକ୍ତର ଉତ୍ତମ ଫଳ ଏବେ ଶୁଣ।
14.103.94
अत्यादित्यप्रकाशेन विमानेनार्कसंनिभः ।
स याति मम लोकान्वै दिव्यनारीनिषेवितः ॥ १४.१०३.९४ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ପ୍ରକାଶିତ ବିମାନରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ହୋଇ, ଦିବ୍ୟ ନାରୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ହୋଇ ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ଯାଏ।
14.103.95
तत्र साध्यैर्मरुद्भिस्तु पूज्यमानो यथासुखम् ।
पश्यन्नेव सदा मां तु क्रीडत्यप्सरसां गणैः ॥ १४.१०३.९५ ॥
ସେଠାରେ ସାଧ୍ୟ ଓ ମରୁତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୁଖରେ ପୂଜିତ ହୋଇ, ସର୍ବଦା ମୋତେ ଦେଖି, ଅପ୍ସରାଗଣ ସହିତ ସେ କ୍ରୀଡ଼ା କରେ।
14.103.96
पक्षोपवासं यश्चापि कुरुते मद्गतात्मना ।
समाप्ते तु व्रते तस्मिंस्तर्पयेच्छ्रोत्रियान्द्विजान् ॥ १४.१०३.९६ ॥
ମୋ ପ୍ରତି ମନ ରଖି ଯେ ପକ୍ଷୋପବାସ କରେ, ସେ ବ୍ରତ ସମାପ୍ତ ହେଲେ ବେଦଜ୍ଞ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।
14.103.97
सोपि गच्छति दिव्येन विमानेन महातपाः ।
द्योतयनप्रभया व्योम मम लोकं प्रपद्यते।
स तत्र मोदते कामं कामरूपी यथासुखम् ॥ १४.१०३.९७ ॥
ସେ ମହାତପସ୍ୱୀ ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ଯାଆନ୍ତି; ନିଜ ପ୍ରଭାରେ ଆକାଶକୁ ଆଲୋକିତ କରି ମୋ ଲୋକରେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି। ସେଠାରେ ସେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ରୂପ ଧରି ସୁଖରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
14.103.98
त्रिंशत्कोटिसमा राजन्क्रीडित्वा तत्र देववत् ।
इह मानुष्यके लोके पूजनीयो द्विजो भवेत्।
त्रयाणामपि वेदानां साङ्गानां पारगे भवेत् ॥ १४.१०३.९८ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସେଠାରେ ସେ ଦେବତାଙ୍କ ପରି ତିରିଶ କୋଟି ବର୍ଷ କ୍ରୀଡ଼ା କରନ୍ତି। ତାପରେ ଏହି ମନୁଷ୍ୟଲୋକରେ ସେ ପୂଜନୀୟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ଅଙ୍ଗ ସହିତ ତିନି ବେଦରେ ପାରଙ୍ଗତ ହୁଅନ୍ତି।
14.103.99
यश्च मासोपवासं वै कुरुते मद्गतात्मना ।
जितेन्द्रियो जितक्रोधोजितधीः स्नानतत्परः ॥ १४.१०३.९९ ॥
ଯିଏ ମୋ ପ୍ରତି ମନ ଲଗାଇ ଏକ ମାସ ଉପବାସ କରେ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଓ କ୍ରୋଧ ଜିତିଥିବା, ସ୍ଥିର ବୁଦ୍ଧିବିଶିଷ୍ଟ ଏବଂ ସ୍ନାନରେ ତତ୍ପର।
14.103.100
समाप्ते नियमे तत्र भोजयित्वा द्विजोत्तमान् ।
दक्षिणां च ततो दद्यात्प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ १४.१०३.१०० ॥
ନିୟମ ସମାପ୍ତ ହେଲେ ସେଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇବା ଉଚିତ; ତାପରେ ପ୍ରସନ୍ନ ଅନ୍ତଃକରଣରେ ଦକ୍ଷିଣା ଦେବା ଉଚିତ।
14.103.101
स गच्छति महातेजा ब्रह्मलोकमनुम् ।
सिंहयुक्तेन यानेन दिव्यस्त्रीगणसेवितः ॥ १४.१०३.१०१ ॥
ସେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି; ସିଂହଯୁକ୍ତ ଯାନରେ, ଦିବ୍ୟ ନାରୀଗଣଙ୍କ ସେବାରେ ପରିବୃତ ହୋଇ।
14.103.102
स तत्र ब्रह्मणो लोके दिव्यर्षिगणसेवितः ।
शतकोटिसमा राजन्यथाकामं प्रमोदते ॥ १४.१०३.१०२ ॥
ସେଠାରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକରେ, ଦିବ୍ୟ ଋଷିଗଣଙ୍କ ସେବାରେ ପରିବୃତ ହୋଇ, ହେ ରାଜନ୍, ସେ ଶହେ କୋଟି ବର୍ଷ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
14.103.103
ततः कालावतीर्णश्च सोस्मिँल्लोके द्विजो भवेत् ।
षडङ्गविच्चतुर्वेदी त्रिंशज्जन्मान्यरोगवान् ॥ १४.१०३.१०३ ॥
ତା'ପରେ ଯଥା ସମୟରେ ସେ ଏହି ଲୋକରେ ଦ୍ୱିଜ ରୂପେ ଜନ୍ମ ନିଏ; ଛଅ ବେଦାଙ୍ଗ ଓ ଚାରି ବେଦର ଜ୍ଞାତା, ତିରିଶ ଜନ୍ମ ରୋଗମୁକ୍ତ।
14.103.104
यस्त्यक्त्वा सर्वकर्माणि शुचिः क्रोधविवर्जितः ।
महाप्रस्तानमेकाग्नो याति मद्गतमानसः ॥ १४.१०३.१०४ ॥
ଯିଏ ସବୁ କର୍ମ ତ୍ୟାଗ କରି, ଶୁଚି ଓ କ୍ରୋଧହୀନ ହୋଇ, ଏକାଗ୍ରଚିତ୍ତରେ, ମୋ'ଠାରେ ମନ ରଖି ମହାପ୍ରସ୍ଥାନ କରେ।
14.103.105
स गच्छेदिन्द्रसदनं विमानेन महातपाः ।
महामणिविचित्रेण सौवर्णन विराजता ॥ १४.१०३.१०५ ॥
ସେ ମହାତପସ୍ୱୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭବନକୁ ଯାଏ; ବଡ଼ ମଣିରେ ବିଚିତ୍ର ଓ ସୁନାରେ ଝଲସୁଥିବା ବିମାନରେ।
14.103.106
शतकोटिसमास्तत्र सुराधिपतिपूजितः ।
नाकपृष्ठे निवसति दिव्यस्त्रीगणसेवितः ॥ १४.१०३.१०६ ॥
ସେଠାରେ ଶହେ କୋଟି ବର୍ଷ, ଦେବାଧିପତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୋଇ, ସ୍ୱର୍ଗର ପୃଷ୍ଠରେ ବାସ କରେ; ଦିବ୍ୟ ସ୍ତ୍ରୀଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ।
14.103.107
शक्रलोकावतीर्णश्च मानुषेषूपजायते ।
राज्ञां राजा महातेजाः सर्वलोकार्चितः प्रभुः ॥ १४.१०३.१०७ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକରୁ ଓହ୍ଲାଇ ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନିଏ; ରାଜାମାନଙ୍କର ରାଜା, ମହାତେଜସ୍ୱୀ, ସର୍ବଲୋକ ପୂଜିତ ପ୍ରଭୁ।
14.103.108
प्रायोपवेशं यश्चापि कुरुते मद्गतात्मना ।
नमो ब्रह्मण्यदेवायेत्युक्त्वा मन्त्रं समाहितः।
अन्तःस्वस्थो जितक्रोधस्तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०३.१०८ ॥
ମୋ'ଠାରେ ଆତ୍ମା ରଖି ଯିଏ ପ୍ରାୟୋପବେଶ କରେ, 'ନମୋ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ୟଦେବାୟ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସମାହିତ ଚିତ୍ତରେ, ଭିତରେ ସ୍ଥିର ଓ କ୍ରୋଧ ଜିତି — ତାହାର ପୁଣ୍ୟଫଳ ଶୁଣ।
14.103.109
कामगः कामरूपी च बालसूर्यसमप्रभः ।
स विमानेन दिव्येन याति लोकाननामयान् ॥ १४.१०३.१०९ ॥
ସେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଗମନ କରନ୍ତି ଏବଂ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଉଦୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ପ୍ରଭାବାନ। ସେ ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ରୋଗରହିତ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
14.103.110
स्वर्गत्स्वर्गं महातेजा गत्वा चैव यथासुखम् ।
मम लोकेषु रमते यावदाभूतसंप्लवम् ॥ १४.१०३.११० ॥
ମହାତେଜା ଏକ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅନ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇ ସୁଖରେ ଜୀବମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଳୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋ ଲୋକରେ ରମଣ କରନ୍ତି।
14.103.111
अग्निप्रवेशं यश्चापि कुरुते मद्गतात्मना ।
सोपि यानेन दिव्येन मम लोकं प्रपद्यते ॥ १४.१०३.१११ ॥
ଯିଏ ମୋତେ ମନ ଲଗାଇ ଅଗ୍ନିପ୍ରବେଶ କରେ, ସେ ମଧ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ଯାନରେ ମୋ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
14.103.112
तत्र सर्वगुणोपेतः पश्यन्नेव स मां सदा ।
त्रिंशत्कोटिसमा राजन्मोदते मम संनिधौ।
ततोऽवतीर्णः कालेन वेदविद्ब्राह्मणो भवेत् ॥ १४.१०३.११२ ॥
ସେଠାରେ ସର୍ବଗୁଣସମ୍ପନ୍ନ ହୋଇ, ସଦା ମୋତେ ଦେଖି, ହେ ରାଜନ୍, ତିରିଶ କୋଟି ବର୍ଷ ମୋ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ କରେ। ପରେ କାଳକ୍ରମେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ସେ ବେଦଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୁଏ।
14.103.113
कर्षणं साधयन्यस्तु मां प्रपन्नः शुचिव्रतः ।
नमो ब्रह्मण्यदेवायेत्येतन्मन्त्रमुदाहरन् ॥ १४.१०३.११३ ॥
ଯିଏ କୃଷିକାର୍ଯ୍ୟ କରି, ଶୁଚିବ୍ରତ ହୋଇ ମୋ ଶରଣ ନେଇ "ବ୍ରହ୍ମଣ୍ୟଦେବାୟ ନମଃ" ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ।
14.103.114
बालसूर्यप्रकाशेन विमानेन विराजता ।
मम लोकं समासाद्य वर्षकोटिं प्रमोदते।
मम लोकावतीर्णश्च सोस्मिँल्लोके नृपो भवेत् ॥ १४.१०३.११४ ॥
ଉଦୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଲୋକ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବିମାନରେ ମୋ ଲୋକରେ ପହଞ୍ଚି ସେ କୋଟି ବର୍ଷ ଆନନ୍ଦ କରେ। ମୋ ଲୋକରୁ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ସେ ଏ ଲୋକରେ ରାଜା ହୁଏ।
14.103.115
निवेशयति मन्मूर्त्यामात्मानं मद्गतः शुचिः ।
रुद्रदक्षिणमूर्त्यां वा चतुर्दश्यां विशेषतः ॥ १४.१०३.११५ ॥
ମୋ ପ୍ରତି ମନ ଦେଇଥିବା ଶୁଚି ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ମୋ ମୂର୍ତ୍ତିରେ, କିମ୍ବା ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣମୂର୍ତ୍ତିରେ, ବିଶେଷତଃ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀରେ ସ୍ଥାପନ କରେ।
14.103.116
सिद्धैर्ब्रह्मर्षिभिश्चैव देवलोकैश्च पूजितः ।
गन्धर्वैर्भूतसङ्घैश्च गीयमानो महातपाः ॥ १४.१०३.११६ ॥
ସିଦ୍ଧ, ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି ଓ ଦେବଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଭୂତଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗୀତ ମହାତପସ୍ୱୀ।
14.103.117
प्रविशेत्स महातेजा मां वा शङ्करमेव वा ।
न स्यात्पुनर्भवो राजन्नात्र कार्या विचारणा ॥ १४.१०३.११७ ॥
ସେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ମୋତେ ବା ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ହେ ରାଜନ୍, ତାର ପୁନର୍ଜନ୍ମ ହେବ ନାହିଁ; ଏଥିରେ ବିଚାର କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ।
14.103.118
गोकृते स्त्रीकृते चैव गुरुविप्रकृतेऽपि वा ।
हन्यन्ते ये तु राजेन्द्र शक्रलोकं व्रजन्ति ते ॥ १४.१०३.११८ ॥
ଗାଈ ପାଇଁ, ସ୍ତ୍ରୀ ପାଇଁ, କିମ୍ବା ଗୁରୁ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇଁ ଯେଉଁମାନେ ହତ ହୁଅନ୍ତି, ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
14.103.119
तत्र जांबूनदमये विमाने कामगामिनि ।
मन्वन्तरं प्रमोदन्ते दिव्यनारीनिषेविताः ॥ १४.१०३.११९ ॥
ସେଠାରେ ସୁନାର, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଗମନକାରୀ ବିମାନରେ, ଦିବ୍ୟ ନାରୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ହୋଇ ସେମାନେ ଗୋଟିଏ ମନ୍ୱନ୍ତର ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।