மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.103
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.103.1
वासुदेवेन दानेषु कथितेषु यथाक्रमम् ।
अवितृप्तश्च धर्मेषु केशवं पुनरब्रवीत् ॥ १४.१०३.१ ॥
வாசுதேவர் தானங்களைப் பற்றி முறைப்படி உபதேசித்த பின்னரும், தர்மங்களில் திருப்தியடையாதவராக மீண்டும் கேசவரிடம் கூறினார்.
14.103.2
देव धर्मामृतमिदं शृण्वतोपि परंतप ।
न विद्यते सुरश्रेष्ठ मम तृप्तिर्हि माधव ॥ १४.१०३.२ ॥
தேவா, எதிரிகளை வாட்டுபவரே, இந்த தர்ம அமிர்தத்தைக் கேட்டாலும், தேவர்களில் சிறந்தவரே, மாதவரே, எனக்குத் திருப்தி இல்லை.
14.103.3
अनडुत्संप्रदानस्य यत्फलं तु विधीयते ।
तत्फलं कथयस्वेह तव भक्तस्य मेऽच्युत ॥ १४.१०३.३ ॥
காளை தானத்தின் பலன் விதிக்கப்பட்டுள்ளதே, அந்தப் பலனை இங்கே, அச்சுதரே, உமது பக்தனாகிய எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
14.103.4
यानिचान्यानिदानानित्वया नोक्तानि कानिचित् ।
तान्याचक्ष्व सुरश्रेष्ठ तेषां चानुक्रमात्फलम् ॥ १४.१०३.४ ॥
நீங்கள் சொல்லாத வேறு எந்த தானங்கள் இருந்தாலும், தேவர்களில் சிறந்தவரே, அவற்றையும் கூறுங்கள், அவற்றின் பலன்களையும் முறைப்படி கூறுங்கள்.
14.103.5
पवित्रत्वात्सुपुण्यत्वात्पावनत्वात्तथैव च ।
शृणु धर्मामृतं श्रेष्ठं दत्तस्यानडुहः फलम् ॥ १४.१०३.५ ॥
தூய்மையால், மிகுந்த புண்ணியத்தால், புனிதமாக்கும் தன்மையால், அவ்வாறே, கேள், கொடுக்கப்பட்ட காளையின் பலனாகிய சிறந்த தர்ம அமிர்தத்தை.
14.103.6
दशधेनुसमोऽनड्वानेकोपि कुरुपुङ्गव ।
मेदोमांसविपुष्टाङ्गो नीरोगः कोपवर्जितः ॥ १४.१०३.६ ॥
குருக்களில் சிறந்தவரே, ஒரு காளையும் பத்துப் பசுக்களுக்குச் சமம்; கொழுப்பும் சதையும் நிறைந்த உடலும், நோயற்றதும், கோபமற்றதுமானது.
14.103.7
युवा भद्रः सुशीलश्च सर्वदोषविवर्जितः ।
धुरं धारयति क्षिप्रं दत्तो विप्राय पाण्डव ॥ १४.१०३.७ ॥
இளமையும், நற்குணமும், நல்லொழுக்கமும், எல்லா குறைகளும் அற்றதுமான காளை விரைவில் நுகத்தைச் சுமக்கும்; ஹே பாண்டவா, அதை அந்தணருக்குக் கொடுக்க வேண்டும்.
14.103.8
स तेन पुण्यदानेन वर्षकोटिं युधिष्ठिर ।
यथाकामं महादेजा गवां लोके महीयते ॥ १४.१०३.८ ॥
ஹே யுதிஷ்டிரா, அந்த புண்ணிய தானத்தால் அவன் பத்து கோடி ஆண்டுகள் மகா தேஜஸுடன், விரும்பியபடி பசுக்களின் உலகில் மதிக்கப்படுவான்.
14.103.9
यश्च दद्यादनडुहौ द्वौ युक्तौ च धुरंधरौ ।
सुवृत्ताय दरिद्राय श्रोत्रियाय विशेषतः।
तस्य यत्पुण्यमाख्यातं तच्छृणुष्व युधिष्ठिर ॥ १४.१०३.९ ॥
நல்லொழுக்கமுள்ள, ஏழையான, குறிப்பாக வேதம் கற்ற அந்தணருக்கு, நுகம் சுமக்கும் இரண்டு காளைகளைக் கொடுப்பவனுக்கு உள்ள புண்ணியம் கூறப்பட்டது; ஹே யுதிஷ்டிரா, அதைக் கேள்.
14.103.10
सहस्रगोप्रदानेन यत्प्रोक्तं फलमुत्तमम् ।
तत्पुण्यफलमाप्नोति याति लोकान्स मामकान् ॥ १४.१०३.१० ॥
ஆயிரம் பசுக்களைத் தானம் செய்வதால் சொல்லப்பட்ட உயர்ந்த பலனை அவன் அடைகிறான்; அந்தப் புண்ணியப் பலனைப் பெற்று, அவன் என் உலகங்களுக்குச் செல்கிறான்.
14.103.11
यावन्ति चैव रोमाणि तयोरनुडुहोर्नृप ।
तावद्वर्षसहस्राणि मम लोके महीयते ॥ १४.१०३.११ ॥
ஹே அரசனே, அந்த இரண்டு காளைகளுக்கும் எத்தனை மயிர்கள் உள்ளனவோ, அத்தனை ஆயிரம் ஆண்டுகள் அவன் என் உலகத்தில் மதிக்கப்படுவான்.
14.103.12
दरिद्रायैव दातव्यं न समृद्धाय पाण्डव ।
वर्षाणां हि तटाकेषु फलं नैव पयोधिषु ॥ १४.१०३.१२ ॥
ஹே பாண்டவா, தானம் ஏழைக்கே கொடுக்கப்பட வேண்டும், செல்வருக்கு அல்ல; மழையின் பலன் குளங்களில்தான் கிடைக்கும், கடல்களில் அல்ல.
14.103.13
यस्तु दद्यादनडुहं दरिद्राय द्विजातये ।
स तेन पुण्यदानेन पुतात्मा कुरुपुङ्गव ॥ १४.१०३.१३ ॥
ஏழை துவிஜனுக்கு எவன் ஒரு காளையை தானம் செய்கிறானோ, அவன் அந்த புண்ணிய தானத்தால் தூய ஆன்மா ஆகிறான், குருகுல ரிஷபமே.
14.103.14
विमानं दिव्यमारूढो दिव्यरूपी यथासुखम् ।
मम लोकेषु रमते यावदाभूतसंप्लुवम् ॥ १४.१०३.१४ ॥
தெய்வீக விமானத்தில் ஏறி, தெய்வீக உருவத்துடன், விரும்பியபடி அவன் என் உலகங்களில் உயிர்களின் பிரளயம் வரை மகிழ்ந்திருக்கிறான்.
14.103.15
गृहं दीपप्रभायुक्तं शय्यासनविभूषितम् ।
भाजनोपस्करैर्युक्तं धनधान्यैरलङ्कृतम्।
दासीगोभूमिसंयुक्तमन्यूनं सर्वसाधनैः ॥ १४.१०३.१५ ॥
விளக்கொளி நிறைந்ததும், படுக்கைகளும் ஆசனங்களும் அலங்கரித்ததும், பாத்திரங்களும் உபகரணங்களும் உடையதும், செல்வமும் தானியமும் அணிசெய்ததும், பணிப்பெண்கள், பசுக்கள், நிலம் கொண்டதும், எல்லா வசதிகளும் குறையாததுமான வீடு.
14.103.16
ब्राह्मणाय दरिद्राय श्रोत्रियाय युधिष्ठिर ।
दद्यात्सदक्षिणं यस्तु तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०३.१६ ॥
ஏழையும் வேதம் அறிந்தவருமான பிராமணனுக்கு தட்சிணையுடன் எவன் கொடுக்கிறானோ, யுதிஷ்டிரா, அவனது புண்ணியப் பலனைக் கேள்.
14.103.17
देवाः पितृगणाश्चैव ह्यग्नयो ऋषयस्तथा ।
प्रयच्छन्ति प्रहृष्टा वै यानमादित्यसन्निभम् ॥ १४.१०३.१७ ॥
தேவர்களும், பித்ருக்களின் கூட்டங்களும், அக்னிகளும், ரிஷிகளும் மகிழ்ச்சியுடன் சூரியனைப் போன்ற வாகனத்தை அளிக்கின்றனர்.
14.103.18
तेन गच्छेच्छ्रिया युक्तो ब्रह्मलोकमनुत्तमम् ।
स्त्रीसहस्रावृते रम्ये भवने तत्र काञ्चने।
मोदते ब्रह्मलोकस्थो यावदाभूतसप्लवम् ॥ १४.१०३.१८ ॥
அந்த வாகனத்தின் மூலம் ஒளியுடன் கூடியவன் ஒப்பற்ற பிரம்மலோகத்திற்குச் செல்லட்டும்; அங்கே ஆயிரம் பெண்களால் சூழப்பட்ட அழகிய பொன் மாளிகையில் பிரம்மலோகத்தில் உயிர்களின் பிரளயம் வரை மகிழ்ந்திருக்கிறான்.
14.103.19
शय्यं प्रस्तरणोपेतां यः प्रयच्छति पाण्डव ।
अर्चयित्वा द्विजं भक्त्या वस्त्रमाल्यानुलेपनैः।
भोजयित्वा विचित्रान्नं तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०३.१९ ॥
பாண்டவனே! பக்தியுடன் துவிஜனை ஆடைகள், மாலைகள், சந்தனம் ஆகியவற்றால் வழிபட்டு, பலவகை உணவளித்து, விரிப்புடன் கூடிய படுக்கையை எவன் தானம் செய்கிறானோ, அவனுடைய புண்ணியப் பலனைக் கேள்.
14.103.20
धेनुदानस्य यत्पुण्यं विधिदत्तस्य पाण्डव ।
तत्पुण्यं तमनुप्राप्य पितृलोके महीयते ॥ १४.१०३.२० ॥
பாண்டவனே! விதிப்படி கொடுக்கப்பட்ட பசுவை தானம் செய்வதால் கிடைக்கும் புண்ணியத்தை அடைந்தவன் பித்ருலோகத்தில் மகிமை பெறுகிறான்.
14.103.21
शिल्पमध्ययनं वाऽपि विद्यां मन्त्रौषधानि च ।
यः प्रयच्छति विप्राय तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०३.२१ ॥
சிற்பக் கலையையோ, கற்றலையோ, வித்தையையோ, மந்திரங்களையும் மருந்துகளையும் பிராமணனுக்கு எவன் வழங்குகிறானோ, அவனுடைய புண்ணியப் பலனைக் கேள்.
14.103.22
आहिताग्निसहस्रस्य पूजितस्यैव यत्फलम् ।
तत्पुण्यफलमाप्नोति यस्तु शय्यां प्रयच्चति ॥ १४.१०३.२२ ॥
படுக்கையை தானம் செய்பவன், ஆயிரம் அக்னிஹோத்திரிகளை வழிபட்டதால் கிடைக்கும் அதே பலனையே பெறுகிறான்.
14.103.23
छन्दोभिः संप्रयुक्तेन विमानेन विराजता ।
सप्तर्षिलोकान्व्रजति पूज्यते ब्रह्मवादिभिः ॥ १४.१०३.२३ ॥
வேத சந்தங்களுடன் கூடிய ஒளிர்கின்ற விமானத்தில் அவன் சப்தரிஷி லோகங்களுக்குச் செல்கிறான்; பிரம்மவாதிகளால் போற்றப்படுகிறான்.
14.103.24
चतुर्युगानि वै त्रिंशत्क्रीडित्वा तत्र देववत् ।
इह मानुष्यके लोके विप्रो भवति वेदवित् ॥ १४.१०३.२४ ॥
அங்கே தேவனைப் போல முப்பது சதுர்யுகங்கள் இன்புற்று, இம்மனித உலகில் வேதம் அறிந்த பிராமணனாகப் பிறக்கிறான்.
14.103.25
विश्रामयति यो विप्रं श्रान्तमध्वनि कर्शितम् ।
कविनश्यति तदा पापं तस्य वर्षकृतं नृप ॥ १४.१०३.२५ ॥
வழியில் களைத்து மெலிந்த பிராமணனுக்கு ஓய்வு அளிப்பவனின் பல ஆண்டுகளாகச் சேர்ந்த பாவம் அப்போது அழிகிறது, அரசே.
14.103.26
अथ प्रक्षालयेत्पादौ तस्य तोयेन भक्तिमान् ।
दशवर्षकृतं पापं व्यपोहति न संशयः ॥ १४.१०३.२६ ॥
பின்னர் பக்தியுடன் அவனுடைய பாதங்களை நீரால் கழுவுபவன் பத்து ஆண்டுகளாகச் சேர்ந்த பாவத்தை நீக்குகிறான், இதில் ஐயமில்லை.
14.103.27
घृतेन वाऽथ तैलेन पादौ तस्य तु पूजयेत् ।
तद्द्वादसमारूढं पापमाशु व्यपोहति ॥ १४.१०३.२७ ॥
அல்லது நெய்யாலோ எண்ணெயாலோ அவனுடைய பாதங்களை வழிபட வேண்டும்; பன்னிரண்டு ஆண்டுகளாகச் சேர்ந்த பாவத்தை அவன் விரைவில் நீக்குகிறான்.
14.103.28
धेनुकाञ्चनदत्तस्य यत्पुण्यं समुदाहृतम् ।
तत्पुण्यफलमाप्नोति यस्त्वेनं विप्रमर्चयेत् ॥ १४.१०३.२८ ॥
பசுவையும் பொன்னையும் தானம் செய்தவனுக்கு எந்தப் புண்ணியம் சொல்லப்பட்டதோ, அந்தப் புண்ணியப் பலனை இந்தப் பிராமணனை வழிபடுபவன் அடைகிறான்.
14.103.29
स्वागतेन तु यो विप्रं पूजयेदासनेन च ।
प्रत्युत्थानेन वा राजन्स देवानां प्रियो भवेत् ॥ १४.१०३.२९ ॥
வரவேற்பாலும், இருக்கை அளிப்பதாலும், அல்லது எழுந்து நிற்பதாலும் பிராமணனை வழிபடுபவன், அரசே, தேவர்களுக்கு அன்பனாகிறான்.
14.103.30
स्वागतेनाग्नयो राजन्नासनेन शतक्रतुः ।
प्रत्युत्थानेन पितरः प्रीति यान्त्यतिथिप्रियाः ॥ १४.१०३.३० ॥
வரவேற்பால் அக்னிகள், இருக்கையால் நூறு வேள்வி செய்த இந்திரன், எழுந்து நிற்பதால் பிதிரர்கள் மகிழ்ச்சி அடைகின்றனர்; விருந்தினரை விரும்பும் பிதிரர்கள் அரசே, மகிழ்ச்சியை அடைகின்றனர்.
14.103.31
अग्निशक्रपितॄणां च तेषां प्रीत्या नराधिप ।
संवत्सरकृतं पापं तस्य सद्यो विनश्यति ॥ १४.१०३.३१ ॥
ஓ மன்னா, அக்னி, இந்திரன், பிதிரர்கள் ஆகியோரை மகிழ்விப்பதால் ஓராண்டில் செய்யப்பட்ட அவனது பாவம் உடனே அழிகிறது.
14.103.32
यः प्रयच्छति विप्राय आसनं माल्यभूषितम् ।
स याति मणिचित्रेण रथेनेन्द्रनिकेतनम् ॥ १४.१०३.३२ ॥
மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இருக்கையை பிராமணருக்குக் கொடுப்பவன் மணிகளால் அழகுபடுத்தப்பட்ட தேரில் இந்திரனின் இருப்பிடத்திற்குச் செல்கிறான்.
14.103.33
पुरन्दरासने तत्र दिव्यनारीविभूषितः ।
षष्टिं वर्षसहस्राणि क्रीडत्यप्सरसां गणैः ॥ १४.१०३.३३ ॥
அங்கே இந்திரனின் இருக்கையில், தேவ மகளிரால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, அறுபதாயிரம் ஆண்டுகள் அப்சரஸ்களின் கூட்டங்களுடன் விளையாடுகிறான்.
14.103.34
वाहनं यः प्रयच्छेत ब्राह्मणाय युधिष्ठिर ।
स याति रत्नचित्रेण वाहनेन सुरालयम् ॥ १४.१०३.३४ ॥
ஓ யுதிஷ்டிரா, பிராமணருக்கு வாகனம் கொடுப்பவன் ரத்தினங்களால் அழகுபடுத்தப்பட்ட வாகனத்தில் தேவலோகம் செல்கிறான்.
14.103.35
स तत्र कामं क्रीडित्वा सेव्यमानोप्सरोगणैः ।
इह राजा भवेद्राजन्नात्र कार्या विचारणा ॥ १४.१०३.३५ ॥
அங்கே விருப்பம்போல் விளையாடி அப்சரஸ் கூட்டங்களால் பணிவிடை பெறுகிறான்; ஓ மன்னா, இங்கே அவன் அரசனாவான், இதில் ஐயம் வேண்டாம்.
14.103.36
पादपं पल्लवाकीर्णं पुष्पतिं फलितं तथा ।
गन्धमाल्यैरथाभ्यर्च्य वस्त्राभरणभूषितम् ॥ १४.१०३.३६ ॥
தளிர்கள் நிறைந்த, பூத்த, காய்த்த மரத்தை, வாசனைகளாலும் மாலைகளாலும் பூஜித்த பின், ஆடையும் அணிகலன்களும் அணிவித்து (தானம் செய்ய வேண்டும்).
14.103.37
यः प्रयच्छति विप्राय श्रोत्रियाय सदक्षिणम् ।
भोजयित्वा यथाकामं तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०३.३७ ॥
யார் சுரோத்திரிய அந்தணருக்கு தட்சிணையுடன் கொடுத்து, விருப்பம்போல் உணவளிக்கிறாரோ, அவனுடைய புண்ணியப் பலனைக் கேள்.
14.103.38
जांबूनदविचित्रेण विमानेन विराजता ।
पुरन्दरपुरं याति जयशब्दरवैर्युतः ॥ १४.१०३.३८ ॥
பொன்னால் அழகுறச் செய்யப்பட்ட ஒளிரும் விமானத்தில், வெற்றி முழக்கங்களுடன் அவன் புரந்தரனின் நகரத்திற்குச் செல்கிறான்.
14.103.39
ततः शक्रपुरे रम्ये तस्य कल्पकपादपः ।
ददाति चेप्सितं सर्वं मनसा यद्यदिच्छति ॥ १४.१०३.३९ ॥
பின்னர் அழகிய இந்திரபுரியில் அவனுடைய கல்பவிருட்சம், மனதில் அவன் எதை விரும்புகிறானோ, விரும்பிய அனைத்தையும் அவனுக்குத் தருகிறது.
14.103.40
यावन्ति तस्य पत्राणि पुष्पाणि च फलानि च ।
तावद्वर्षसहस्राणि शक्रलोके महीयते ॥ १४.१०३.४० ॥
அதன் இலைகள், பூக்கள், கனிகள் எத்தனையோ, அத்தனை ஆயிரம் ஆண்டுகள் அவன் இந்திரலோகத்தில் போற்றப்படுகிறான்.
14.103.41
शक्रलोकावतीर्णश्च मानुष्यं लोकमागतः ।
रथाश्वगजसंपूर्णं पुरं राज्यं च वक्ष्यति ॥ १४.१०३.४१ ॥
இந்திரலோகத்திலிருந்து இறங்கி மனிதவுலகுக்கு வந்த அவன், தேர்கள், குதிரைகள், யானைகள் நிறைந்த நகரத்தையும் அரசையும் அடைவான்.
14.103.42
स्थापयित्वा तु मद्भक्त्या यो मत्प्रतिकृति नरः ।
आलयं विधिवत्कृत्वा पूजाकर्म च कारयेत्।
स्वयं वा पूजयेद्भक्त्या तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०३.४२ ॥
என் மீதுள்ள பக்தியால் என் திருவுருவைப் பிரதிஷ்டை செய்து, முறைப்படி கோயில் கட்டி, பூஜைச் சடங்குகளைச் செய்விக்கும் அல்லது தானே பக்தியுடன் வழிபடும் மனிதனின் புண்ணியப் பலனைக் கேள்.
14.103.43
अश्वमेधसहस्रस्य यत्पुण्यं समुदाहृतम् ।
तत्फलं समवाप्नोति मत्सालोक्यं प्रपद्यते।
न जाने निर्गमं तस्य मम लोकाद्युधिष्ठिर ॥ १४.१०३.४३ ॥
ஆயிரம் அசுவமேத யாகங்களின் புண்ணியம் எதுவென்று சொல்லப்பட்டதோ, அந்தப் பலனை அவன் அடைகிறான்; என் உலகில் வாழும் நிலையை அடைகிறான். ஹே யுதிஷ்டிரா, என் உலகிலிருந்து அவன் வெளியேறுவதை நான் அறியேன்.
14.103.44
देवालये विप्रगृहे गोवाटे चत्वरेऽपि वा ।
प्रज्वालयति यो दीपं तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०३.४४ ॥
கோயிலிலோ, பிராமணரின் வீட்டிலோ, மாட்டுக் கொட்டிலிலோ, அல்லது சந்திப்பிலோ கூட விளக்கு ஏற்றுபவனின் புண்ணிய பலனைக் கேள்.
14.103.45
आरुद्य काञ्चनं यानं द्योतयन्सर्वतो दिशम् ।
गच्छेदादित्यलोकं स सेव्यमानः सुरोत्तमैः॥छ ॥ १४.१०३.४५ ॥
பொன் வாகனத்தில் ஏறி, எல்லா திசைகளையும் ஒளிர்வித்து, சிறந்த தேவர்களால் சேவிக்கப்பட்டவனாக அவன் ஆதித்ய உலகை அடையட்டும்.
14.103.46
तत्र प्रकामं क्रीडित्वा वर्षकोटिं महातपाः ।
इह लोके भवेद्विप्रो वेदवेदाङ्गपारगः ॥ १४.१०३.४६ ॥
அங்கே விருப்பம்போல் இன்புற்று, கோடி ஆண்டுகள், ஹே மகாதபஸ்வி, இவ்வுலகில் வேதங்களையும் வேதாங்கங்களையும் கரைகண்ட பிராமணனாக அவன் பிறக்கிறான்.
14.103.47
देवालयेषु वा राजन्ब्राह्मणावसथेषु वा ।
चत्वरे वा चतुष्के वा रात्रौ वा यदि वा दिवा ॥ १४.१०३.४७ ॥
ஹே அரசனே, கோயில்களிலோ, பிராமணர்களின் இல்லங்களிலோ, சந்திப்பிலோ, மேடையிலோ, இரவிலோ அல்லது பகலிலோ.
14.103.48
नानागन्धर्ववाद्यानि धर्मश्रावणिकानि च ।
यस्तु कारयते भक्त्या मद्गतेनान्तरात्मना ॥ १४.१०३.४८ ॥
பக்தியுடனும், என்னில் நிலைத்த உள்ளத்துடனும், பல கந்தர்வ வாத்தியங்களையும் தர்ம உபதேசக் கேள்விகளையும் யார் நடத்துகிறானோ.
14.103.49
तस्य देवा नरश्रेष्ठ पितरश्चापि हर्षिताः ।
सुप्रीताः संप्रयच्चन्ति विमानं कामगं सुखम् ॥ १४.१०३.४९ ॥
நர சிரேஷ்டனே, அவனுக்குத் தேவர்களும் பித்ருக்களும் மகிழ்ச்சியுடன், மிகுந்த திருப்தியுடன், விரும்பிய இடத்திற்குச் செல்லும் விமானத்தை இன்பமாக அளிக்கின்றனர்.
14.103.50
स च तेन पिमानेन याति देवपुरं नरः ।
तत्र दिव्याप्सरोभिस्तु सेव्यमानः प्रमोदते ॥ १४.१०३.५० ॥
அந்த மனிதன் அந்த விமானத்தில் தேவபுரத்துக்குச் செல்கிறான்; அங்கே தெய்வீக அப்சரஸுகளால் பணிவிடை பெற்று மகிழ்ச்சியடைகிறான்.
14.103.51
देवलोकावतीर्णस्तु सोस्मिँल्लोके नराधिप ।
वेदवेदाङ्गतत्वज्ञो भोगवान्ब्राह्मणो भवेत् ॥ १४.१०३.५१ ॥
நராதிபனே, தேவலோகத்திலிருந்து இறங்கி வந்த அவன், இவ்வுலகில் வேதங்களையும் வேதாங்கங்களையும் அறிந்த, செல்வச் சிறப்புடைய பிராமணனாக இருப்பான்.
14.103.52
चत्वरे वा सभायां वा विस्तीर्णि वा सभाङ्गणे ।
कृत्वाऽग्निकुण्डं विपुलं स्थण्डिलं वा युधिष्ठिर ॥ १४.१०३.५२ ॥
யுதிஷ்டிரா, நாற்சந்தியிலோ, சபையிலோ, அல்லது சபை முற்றத்திலோ ஒரு பெரிய அக்னிகுண்டத்தையோ, உயர்ந்த மேடையையோ அமைத்து—
14.103.53
तत्राग्निं चतुरो मासाञ्ज्वालयेद्यस्तु भक्तिमाम् ।
समाप्तेषु च मासेषु पौष्यादिषु ततो द्विजान् ॥ १४.१०३.५३ ॥
அங்கே நான்கு மாதங்கள் அக்னியை எரியச் செய்யும் பக்தியுள்ளவன், பௌஷம் முதலான மாதங்கள் முடிந்ததும், துவிஜர்களை—
14.103.54
भोजयेत्पायसं मृष्टं मद्गतेनान्तरात्मना ।
दक्षिणां च यथाशक्ति ब्राह्म्णेभ्यो निवेदयत् ॥ १४.१०३.५४ ॥
என்னில் நிலைத்த மனத்துடன் இனிய பாயசத்தை உண்பிக்க வேண்டும்; தன் சக்திக்கு ஏற்ப பிராமணர்களுக்கு தட்சிணையை அளிக்க வேண்டும்.
14.103.55
एवमग्निं तु यः कुर्यान्नित्यमेवार्चयेत्तु माम् ।
तस्य पुण्यफलं यद्वै तन्निबोध युधिष्ठिर ॥ १४.१०३.५५ ॥
இவ்வாறு அக்னியை நிறுவி நாள்தோறும் என்னையும் வழிபடுபவனின் புண்ணிய பலன் எதுவோ, அதை அறிவாயாக, யுதிஷ்டிரா.
14.103.56
तेनाहं शङ्करश्चैव पितरो ह्यग्नयस्तथा ।
यास्यामः परमां प्रीतिं नात्र कार्याविचारणा ॥ १४.१०३.५६ ॥
அதனால் நானும், சங்கரனும், பிதுர்களும், அக்னிகளும் பெரும் மகிழ்ச்சியை அடைவோம்; இதில் ஐயம் கொள்ள வேண்டாம்.
14.103.57
षष्टिं वर्षसहस्राणि षष्टिं वर्षशतानि च ।
सोस्मत्प्रीतिकरः श्रीमान्मम लोके महीयते ॥ १४.१०३.५७ ॥
அறுபதாயிரம் ஆண்டுகளும் அறுபது நூறு ஆண்டுகளும், எங்களுக்கு மகிழ்ச்சி அளிக்கும் அந்த மேன்மையானவன் என் உலகில் கௌரவிக்கப்படுகிறான்.
14.103.58
मम लोकावतीर्णश्च अस्मिँल्लोके महायशाः ।
वेदवेदाङ्गविद्विप्रो जायते राजपूजितः ॥ १४.१०३.५८ ॥
என் உலகிலிருந்து இறங்கி இந்த உலகில் பெரும் புகழுடைய, வேதங்களையும் வேதாங்கங்களையும் அறிந்த, அரசர்களால் போற்றப்படும் அந்தணன் பிறக்கிறான்.
14.103.59
यः करोति नरश्रेष्ठ भरणं ब्राह्मणस्य तु ।
श्रोत्रियस्याभिजातस्य दरिद्रस्य विशेषतः।
तस्य पुण्यफलं यद्वै तन्निबोध युधिष्ठिर ॥ १४.१०३.५९ ॥
நரர்களில் சிறந்தவனே, அந்தணனை, குறிப்பாக வேதம் கற்றவனும் உயர்குடியினனும் ஏழையுமான அந்தணனை, எவன் பேணுகிறானோ, அவனது புண்ணிய பலன் எதுவோ, அதை அறிவாயாக, யுதிஷ்டிரா.
14.103.60
गवां कोटिप्रदानेन यत्पुण्यं समुदाहृतम् ।
तत्सर्वफलमाप्नोति वर्षेणैकेन पाण्डव ॥ १४.१०३.६० ॥
கோடி பசுக்களை தானம் செய்வதால் உண்டாகும் புண்ணியம் எனச் சொல்லப்பட்டது, அந்தப் பலன் அனைத்தையும் ஒரே ஆண்டில் அவன் அடைகிறான், பாண்டவனே.
14.103.61
काञ्चनेन विचित्रेण विमानेनार्कशोभिना ।
स याति मामकं लोकं दिव्यस्त्रीगणसेवितः ॥ १४.१०३.६१ ॥
பொன்னால் ஆனதும் பல வண்ணங்களுடையதும் சூரியனைப் போல் ஒளிர்வதுமான விமானத்தில் அவன் என் உலகத்திற்குச் செல்கிறான்; அங்கே தெய்வீகப் பெண்கள் கூட்டம் அவனைச் சேவிக்கிறது.
14.103.62
गीयमानो वरस्त्रीभिर्वर्षाणां कोटिविंशतिम् ।
क्रीडित्वा मामके तत्र सर्वदेवैरभिष्टुतः।
मानुष्यमवतीर्णस्तु वेदविद्ब्राह्मणो भवेत् ॥ १४.१०३.६२ ॥
அங்கே என் உலகில் சிறந்த பெண்கள் அவனைப் பாடுகின்றனர்; இருபது கோடி ஆண்டுகள் அவன் விளையாடி மகிழ்கிறான், எல்லா தேவர்களும் அவனைப் போற்றுகின்றனர். பின்னர் மனித பிறவியில் இறங்கும்போது அவன் வேதங்களை அறிந்த பிராமணனாகிறான்.
14.103.63
करकां कर्णिकां वाऽपि महद्वा जलभाजनम् ।
यः प्रयच्छति विप्राय तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०३.६३ ॥
ஒரு பிராமணனுக்குச் சிறிய கலசமோ, சிறிய பாத்திரமோ, அல்லது பெரிய நீர்ப்பாத்திரமோ கொடுப்பவனின் புண்ணிய பலனைக் கேள்.
14.103.64
ब्रह्मकूर्चे तु यत्पीते फलं प्रोक्तं नरादिप ।
तत्पुण्यफलमाप्नोति जलभाजनदो नरः।
सुतृप्तः सर्वसौगन्धः प्रहृष्टेन्द्रियमानसः ॥ १४.१०३.६४ ॥
அரசே, பிரஹ்மகூர்ச பானத்தைக் குடிப்பதால் கிடைக்கும் பலன் என்று சொல்லப்பட்டது; அதே புண்ணிய பலனை நீர்ப்பாத்திரம் தருபவன் அடைகிறான். அவன் நன்கு திருப்தியடைந்து, எல்லா நறுமணங்களுடனும், மகிழ்ந்த புலன்களும் மனமும் கொண்டவனாகிறான்.
14.103.65
हंससारसयुक्तेन विमानेन विराजता ।
स याति वारुणं लोकं दिव्यगन्धर्वसेवितम् ॥ १४.१०३.६५ ॥
அன்னங்களும் கொக்குகளும் பூட்டப்பட்ட ஒளிரும் விமானத்தில் அவன் வருணனின் உலகத்திற்குச் செல்கிறான்; அங்கே தெய்வீக கந்தர்வர்கள் அவனைச் சேவிக்கின்றனர்.
14.103.66
पानीयं यः प्रयच्छेद्वै जीवानां जीवनं परम् ।
ग्रीष्मे च त्रिषु मासेषु तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०३.६६ ॥
உயிரினங்களுக்கு உயிர் தரும் மேலான குடிநீரைக் கொடுப்பவன், குறிப்பாக வெயில் காலத்தின் மூன்று மாதங்களில் கொடுப்பவன், அவனது புண்ணிய பலனைக் கேள்.
14.103.67
कपिलाकोटिनानस्य यत्पुण्यं तु विधीयते ।
तत्पुण्यफलमाप्नोति पानीयं यः प्रयच्छति ॥ १४.१०३.६७ ॥
கபிலையின் கோடி நீராட்டத்தால் விதிக்கப்பட்ட எந்தப் புண்ணியமோ, அந்தப் புண்ணியப் பலனை நீர் அளிப்பவன் அடைகிறான்.
14.103.68
पूर्णचन्द्रप्रकासेन विमानेन विराजता ।
स गच्छेच्चन्द्रभवनं सेव्यमानोप्सरोगणैः ॥ १४.१०३.६८ ॥
முழு நிலவின் ஒளியுடன் ஒளிரும் விமானத்தில் அவன் சந்திர உலகை அடைவான்; அப்சரஸ் கூட்டங்கள் அவனுக்குப் பணிவிடை செய்யும்.
14.103.69
त्रिंशत्कोटियुगं तत्र दिव्यगन्धर्वसेवितः ।
क्रीडित्वा मानुषे लोके चतुर्वेदी द्विजो भवेत् ॥ १४.१०३.६९ ॥
அங்கே முப்பது கோடி யுகங்கள் தெய்வ கந்தர்வர்களால் சேவிக்கப்பட்டு இன்புற்ற பின், அவன் மனித உலகில் நான்கு வேதங்களை அறிந்த துவிஜனாகப் பிறக்கிறான்.
14.103.70
शिरोभ्यङ्गप्रदानेन तेजस्वी प्रियदर्शनः ।
सुभगो रूपवाञ्शूरः पण्डितश्च भवेद्द्विजः ॥ १४.१०३.७० ॥
தலைக்கு எண்ணெய் தேய்ப்பதை அளித்ததால், அவன் ஒளியுள்ளவனும், பார்க்க இனியவனும், நல்லதிர்ஷ்டமுடையவனும், அழகனும், வீரனும், அறிஞனுமான துவிஜனாவான்.
14.103.71
वस्त्रदायी तु तेजस्वी सर्वत्र प्रियदर्शनः ।
सुभगो भवति श्रीमान्स्त्रीणां नित्यं मनोरमः ॥ १४.१०३.७१ ॥
ஆடை அளிப்பவன் ஒளியுள்ளவனாகி, எங்கும் பார்க்க இனியவனும், நல்லதிர்ஷ்டமுடையவனும், செல்வச்சிறப்புடையவனுமாகிறான்; பெண்களுக்கு எப்போதும் மனம் கவர்பவனாகிறான்.
14.103.72
उपानहौ च च्छत्रं च यो ददाति नरोत्तमः ।
स याति रथमुख्येन काञ्चनेन विराजता।
शक्रलोकं महातेजाः सेव्यमानोप्सरोगणैः ॥ १४.१०३.७२ ॥
காலணிகளும் குடையும் அளிக்கும் சிறந்த மனிதன், பொன் நிறத்து உயர்ந்த தேரில் ஒளிர்ந்து இந்திரலோகம் செல்கிறான்; அவன் மிக்க ஒளியுடையவனாக அப்சரஸ் கூட்டங்களால் சேவிக்கப்படுகிறான்.
14.103.73
काष्ठपादुकदा यान्ति विमानैर्वृक्षनिर्मितैः ।
धर्मराजपुरं रम्यं सेव्यमानाः सुरोत्तमैः ॥ १४.१०३.७३ ॥
மர பாதுகைகளை தானம் செய்பவர்கள் மரத்தால் செய்யப்பட்ட விமானங்களில் தர்மராஜனின் இனிய நகருக்குச் செல்கிறார்கள்; சிறந்த தேவர்கள் அவர்களை உபசரிக்கின்றனர்.
14.103.74
दन्तकाष्ठप्रादनेन प्रियवाक्यो भवेन्नरः ।
सुगन्धवदनः श्रीमान्मेदासौभाग्यसंयुतः ॥ १४.१०३.७४ ॥
பல் குச்சிகளைத் தானம் செய்வதால் மனிதன் இனிய சொல்லுடையவனாகவும், நறுமண முகமுடையவனாகவும், செல்வமுடையவனாகவும், அறிவும் நற்பேறும் கொண்டவனாகவும் ஆகிறான்.
14.103.75
क्षीरं दधि घृतं वाऽपि गुडं मधुरसं तथा ।
ये प्रयच्छन्ति विप्रेभ्यः परां भक्तिमुपागताः ॥ १४.१०३.७५ ॥
பால், தயிர், நெய், அல்லது வெல்லம் மற்றும் இனிப்புச் சாறு ஆகியவற்றை எவர் பிராமணர்களுக்கு மிக்க பக்தியுடன் அளிக்கிறார்களோ—
14.103.76
ते वृषैरश्वयानैश्च श्वेतस्रग्दामभूषिताः ।
उपगीयमाना गन्धर्वैर्यान्तीश्वरपुरं नराः ॥ १४.१०३.७६ ॥
அவர்கள், வெள்ளை மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, காளைகளும் குதிரைகளும் இழுக்கும் வாகனங்களில் கந்தர்வர்களால் பாடப்பட்டவாறு ஈசுவரனின் நகருக்குச் செல்கின்றனர்.
14.103.77
तत्र दिव्याप्सरोभिस्तु सेव्यमाना यथासुखम् ।
षष्टिवर्षसहस्राणि मोदन्ते देवसन्निभाः ॥ १४.१०३.७७ ॥
அங்கே தெய்வீக அப்சரஸ்களால் இன்பமாக உபசரிக்கப்பட்டு, தேவர்களுக்கு ஒப்பானவர்களாக அறுபதாயிரம் ஆண்டுகள் மகிழ்ந்திருக்கின்றனர்.
14.103.78
ततः कालावतीर्णाश्च जायन्ते त्विह मानवाः ।
प्रभूतधनधान्याश्च भोगवन्तो नरोत्तमाः ॥ १४.१०३.७८ ॥
பின்னர் காலம் முடிந்ததும் அவர்கள் இங்கே மனிதர்களாகப் பிறக்கின்றனர்—மிகுந்த செல்வமும் தானியமும் கொண்டவர்களாகவும், இன்பம் அனுபவிப்பவர்களாகவும், சிறந்த மனிதர்களாகவும்.
14.103.79
वैशाखे मासि वैशाखे दिवसे पाण्डुनन्दन ।
वैवस्वतं समुद्दिश्य परां भक्तिमुपागताः ॥ १४.१०३.७९ ॥
பாண்டுவின் மகனே, வைசாக மாதத்தில், வைசாக நாளில், வைவஸ்வதனை (யமனை) நோக்கி உயர்ந்த பக்தியை அடைபவர்கள்.
14.103.80
अभ्यर्च्य विधिवद्विप्रांस्तिलान्गुडसमन्वितान् ।
ये प्रयच्छन्ति विप्रेभ्यस्तेषां पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०३.८० ॥
விதிப்படி அந்தணர்களை வழிபட்டு, வெல்லத்துடன் கூடிய எள்ளை அந்தணர்களுக்குக் கொடுப்பவர்களின் புண்ணியப் பலனைக் கேள்.
14.103.81
गोप्रदानेन यत्पुण्यं विधिवत्पाण्डुनन्दन ।
तत्पुण्यं समनुप्राप्तो यमलोके महीयते।
ततश्चापि च्युतः कालादिह राजा भविष्यति ॥ १४.१०३.८१ ॥
பாண்டுவின் மகனே, விதிப்படி பசு தானத்தால் கிடைக்கும் புண்ணியத்தை அடைந்து அவன் யமலோகத்தில் மதிக்கப்படுகிறான்; பின்னர் காலம் வந்ததும் இங்கே அரசனாவான்.
14.103.82
तस्मिन्नेव दिने विप्रान्भोजयित्वा सुदक्षिणम् ।
तोयपूर्णानि दिव्यानि भाजनानि दिशन्ति ये ॥ १४.१०३.८२ ॥
அதே நாளில் அந்தணர்களுக்கு உணவளித்து நல்ல தட்சிணை கொடுத்து, நீரால் நிரப்பப்பட்ட தெய்வீகப் பாத்திரங்களைக் கொடுப்பவர்கள்.
14.103.83
ते यान्त्यादित्यवर्णाभैर्विमानैर्वरुणालयम् ।
तत्र दिव्याङ्गनाभिस्तु रमन्ते कामकामिनः ॥ १४.१०३.८३ ॥
சூரியனைப் போல் ஒளிரும் விமானங்களில் அவர்கள் வருணனின் உலகிற்குச் செல்கிறார்கள்; அங்கே விருப்பம்போல் இன்பம் துய்த்து தெய்வீக அப்சரசுகளுடன் மகிழ்கிறார்கள்.
14.103.84
ततोऽवतीर्णाः कालेन ते चास्मिन्मानुषे पुनः ।
भोगवन्तो द्विजश्रेष्ठ भविष्यन्ति न संशयः ॥ १४.१०३.८४ ॥
பின்னர் காலம் வந்ததும் அவர்கள் மீண்டும் இந்த மனித உலகில் இறங்கி வருகிறார்கள்; ஓ, சிறந்த இருபிறப்பாளனே, இன்பம் துய்ப்பவர்களாக ஆவார்கள்; இதில் ஐயமில்லை.
14.103.85
अनन्तराशी यश्चापि वर्तते व्रतवत्सदा ।
सत्यवाक्क्रोधरहितः शुचिः स्नानरतः सदा।
स विमानेन दिव्येन याति शक्रपुरं नरः ॥ १४.१०३.८५ ॥
எப்போதும் விரதத்தில் நிலைத்து, விரதத்திற்குப் பின் மட்டுமே உண்பவனாகவும், சத்தியம் பேசுபவனாகவும், கோபமற்றவனாகவும், தூய்மையுடையவனாகவும், எப்போதும் நீராடுவதில் ஈடுபட்டவனாகவும் இருக்கும் மனிதன், திவ்ய விமானத்தில் இந்திரனின் நகரத்திற்குச் செல்கிறான்.
14.103.86
तत्र दिव्याप्सरोभिस्तु वर्षकोटिं महातपाः ।
क्रीडित्वा मानुषे लोके जायते वेदविद्द्विजः ॥ १४.१०३.८६ ॥
அங்கே திவ்ய அப்சரசுகளுடன் கோடி ஆண்டுகள் விளையாடி மகாதபஸ்வி மனிதலோகத்தில் வேதம் அறிந்த பிராம்மணனாகப் பிறக்கிறான்.
14.103.87
एकभुक्तेन यश्चापि वर्षमेकं तु वर्तते ।
ब्रह्मचारी जितक्रोधः सत्यशौचसमन्वितः।
स विमानेन दिव्येन याति शक्रपुरं नरः ॥ १४.१०३.८७ ॥
ஓராண்டு காலம் ஒருவேளை மட்டும் உண்டு வாழ்ந்து, பிரம்மசாரியாகவும், கோபத்தை வென்றவனாகவும், சத்தியமும் தூய்மையும் உடையவனாகவும் இருக்கும் மனிதன், திவ்ய விமானத்தில் இந்திரனின் நகரத்திற்குச் செல்கிறான்.
14.103.88
दशकोटिसहस्राणि क्रीडित्वाऽप्सरसां गणैः ।
इह मानुष्यके लोके वेदविद्ब्राह्मणो भवेत् ॥ १४.१०३.८८ ॥
அப்சரசுகளின் கூட்டங்களுடன் பத்தாயிரம் கோடி ஆண்டுகள் விளையாடிய பின், இந்த மனிதலோகத்தில் வேதம் அறிந்த பிராம்மணனாக அவன் ஆவான்.
14.103.89
चतुर्थकाले यो भुङ्क्ते ब्रह्मचारी जितेन्द्रियः ।
वर्तते चैकवर्षं तु तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०३.८९ ॥
நான்காம் வேளையில் உண்பவனும், பிரம்மசாரியும், புலன்களை வென்றவனுமாகிய ஒருவன் ஓராண்டு இவ்வாறு வாழ்கிறான்; அவனுடைய புண்ணியப் பலனைக் கேள்.
14.103.90
चित्रबर्हिणयुक्तेन विचित्रध्वजशोभिना ।
याति यानेन दिव्येन स महेन्द्रपुरं नरः ॥ १४.१०३.९० ॥
பல வண்ண மயில்களைப் பூட்டிய, பலவித கொடிகளால் அழகுற்ற திவ்ய வாகனத்தில், அந்த மனிதன் மகேந்திரனின் நகரத்திற்குச் செல்கிறான்.
14.103.91
अकृशाभिर्वरस्त्रीभिः सेव्यमानो यथासुखम् ।
ततो द्वादशकोटिं स समाः सम्यक्प्रमोदते ॥ १४.१०३.९१ ॥
ஒல்லியற்ற சிறந்த பெண்களால் இன்பமாக பணிவிடை பெற்றவனாய், பிறகு பன்னிரண்டு கோடி ஆண்டுகள் அவன் நன்கு மகிழ்கிறான்.
14.103.92
शक्रलोकावतीर्णस्तु लोके चास्मिन्नराधिप ।
भवेद्वै ब्राह्मणो विद्वान्क्षमावान्वेदपारगः ॥ १४.१०३.९२ ॥
மன்னா, இந்திர உலகிலிருந்து இறங்கி இவ்வுலகில் அவன் கற்றறிந்த, பொறுமையுள்ள, வேதங்களில் தேர்ந்த பிராமணனாவான்.
14.103.93
षष्ठकाले तु योऽश्नाति वर्षमेकमकल्मषः ।
ब्रह्मचर्यव्रतैर्युक्तः शुचि क्रोधविवर्जितः।
तपोयुक्तस्य तस्याथ शृणुष्व फलमुत्तमम् ॥ १४.१०३.९३ ॥
ஆறாம் வேளையில் ஒரு ஆண்டு பாவமற்றவனாக உண்பவனும், பிரம்மசரிய விரதங்களைக் கொண்டவனும், தூய்மையும் கோபமின்மையும் உடையவனுமாகிய, தவத்தில் நிலைத்தவனுக்கு உள்ள உயர்ந்த பலனைக் கேள்.
14.103.94
अत्यादित्यप्रकाशेन विमानेनार्कसंनिभः ।
स याति मम लोकान्वै दिव्यनारीनिषेवितः ॥ १४.१०३.९४ ॥
சூரியனையும் மிஞ்சும் ஒளியுள்ள விமானத்தில், சூரியனைப் போல ஒளிர்ந்து, தேவப் பெண்களால் சேவிக்கப்பட்டவனாக, அவன் என் உலகங்களுக்குச் செல்கிறான்.
14.103.95
तत्र साध्यैर्मरुद्भिस्तु पूज्यमानो यथासुखम् ।
पश्यन्नेव सदा मां तु क्रीडत्यप्सरसां गणैः ॥ १४.१०३.९५ ॥
அங்கே சாத்தியர்களாலும் மருத்களாலும் இன்பமாக வழிபடப்பட்டு, எப்போதும் என்னைக் கண்டவனாக, அப்சரஸ் கூட்டங்களுடன் அவன் விளையாடுகிறான்.
14.103.96
पक्षोपवासं यश्चापि कुरुते मद्गतात्मना ।
समाप्ते तु व्रते तस्मिंस्तर्पयेच्छ्रोत्रियान्द्विजान् ॥ १४.१०३.९६ ॥
என்னிடம் மனம் ஒன்றி பதினைந்து நாள் உபவாசம் இருப்பவன், அந்த விரதம் முடிந்ததும் வேதம் கற்ற இருபிறப்பாளர்களைத் திருப்தி செய்ய வேண்டும்.
14.103.97
सोपि गच्छति दिव्येन विमानेन महातपाः ।
द्योतयनप्रभया व्योम मम लोकं प्रपद्यते।
स तत्र मोदते कामं कामरूपी यथासुखम् ॥ १४.१०३.९७ ॥
அந்த மகாதபஸ்வி தெய்வீக விமானத்தில் செல்கிறான்; தன் ஒளியால் வானத்தை விளக்கியபடி என் உலகை அடைகிறான். அங்கே அவன் விரும்பிய வடிவத்தில், இன்பமாக மகிழ்கிறான்.
14.103.98
त्रिंशत्कोटिसमा राजन्क्रीडित्वा तत्र देववत् ।
इह मानुष्यके लोके पूजनीयो द्विजो भवेत्।
त्रयाणामपि वेदानां साङ्गानां पारगे भवेत् ॥ १४.१०३.९८ ॥
அரசே, அங்கே அவன் தேவர்களைப் போல முப்பது கோடி ஆண்டுகள் விளையாடுகிறான். பின்னர் இம்மனித உலகில் போற்றத்தக்க பிராமணனாகப் பிறந்து, அங்கங்களுடன் கூடிய மூன்று வேதங்களிலும் தேர்ச்சி பெறுகிறான்.
14.103.99
यश्च मासोपवासं वै कुरुते मद्गतात्मना ।
जितेन्द्रियो जितक्रोधोजितधीः स्नानतत्परः ॥ १४.१०३.९९ ॥
என்னிடம் மனதை நிலைநிறுத்தி ஒரு மாதம் உபவாசம் இருப்பவன், புலன்களையும் கோபத்தையும் வென்று, நிதானமான புத்தியுடன், நீராடுவதில் ஈடுபட்டிருப்பவன்.
14.103.100
समाप्ते नियमे तत्र भोजयित्वा द्विजोत्तमान् ।
दक्षिणां च ततो दद्यात्प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ १४.१०३.१०० ॥
விரதம் முடிந்ததும் அங்கே சிறந்த பிராமணர்களுக்கு உணவளிக்க வேண்டும்; பின்னர் மகிழ்ந்த உள்ளத்துடன் தட்சிணை கொடுக்க வேண்டும்.
14.103.101
स गच्छति महातेजा ब्रह्मलोकमनुम् ।
सिंहयुक्तेन यानेन दिव्यस्त्रीगणसेवितः ॥ १४.१०३.१०१ ॥
அந்த மகாதேஜஸ்வி பின்னர் பிரம்மலோகத்திற்குச் செல்கிறான்; சிங்கங்கள் பூட்டிய வாகனத்தில், தெய்வீகப் பெண்களின் கூட்டத்தால் சேவிக்கப்பட்டவனாக.
14.103.102
स तत्र ब्रह्मणो लोके दिव्यर्षिगणसेवितः ।
शतकोटिसमा राजन्यथाकामं प्रमोदते ॥ १४.१०३.१०२ ॥
அங்கே பிரம்மலோகத்தில், தெய்வீக ரிஷிக் கூட்டங்களால் சேவிக்கப்பட்டவனாக, அரசே, நூறு கோடி ஆண்டுகள் விரும்பியபடி மகிழ்கிறான்.
14.103.103
ततः कालावतीर्णश्च सोस्मिँल्लोके द्विजो भवेत् ।
षडङ्गविच्चतुर्वेदी त्रिंशज्जन्मान्यरोगवान् ॥ १४.१०३.१०३ ॥
பின்னர் காலம் வந்ததும் அவன் இவ்வுலகில் இரு பிறப்புடைய அந்தணனாகப் பிறக்கிறான்; ஆறு வேதாங்கங்களையும் நான்கு வேதங்களையும் அறிந்தவனாக, முப்பது பிறவிகள் நோயின்றி.
14.103.104
यस्त्यक्त्वा सर्वकर्माणि शुचिः क्रोधविवर्जितः ।
महाप्रस्तानमेकाग्नो याति मद्गतमानसः ॥ १४.१०३.१०४ ॥
எல்லா கர்மங்களையும் துறந்து, தூய்மையாகவும் சினமின்றியும், ஒருமுகமாக, என்னில் மனம் நிலைத்தவனாக மகாபிரஸ்தானம் செல்பவன்.
14.103.105
स गच्छेदिन्द्रसदनं विमानेन महातपाः ।
महामणिविचित्रेण सौवर्णन विराजता ॥ १४.१०३.१०५ ॥
அந்த மகாதபசி இந்திரனின் இல்லத்திற்குச் செல்வான்; பெரிய மணிகளால் வேறுபட்டதும் பொன்னால் ஒளிர்வதுமான விமானத்தில்.
14.103.106
शतकोटिसमास्तत्र सुराधिपतिपूजितः ।
नाकपृष्ठे निवसति दिव्यस्त्रीगणसेवितः ॥ १४.१०३.१०६ ॥
அங்கே நூறு கோடி ஆண்டுகள், தேவர்களின் தலைவனால் வணங்கப்பட்டு, சொர்க்கத்தின் மேல் பகுதியில் வசிக்கிறான்; தெய்வப் பெண்களின் கூட்டங்களால் சேவிக்கப்பட்டவனாக.
14.103.107
शक्रलोकावतीर्णश्च मानुषेषूपजायते ।
राज्ञां राजा महातेजाः सर्वलोकार्चितः प्रभुः ॥ १४.१०३.१०७ ॥
இந்திரலோகத்திலிருந்து இறங்கி அவன் மனிதர்களிடையே பிறக்கிறான்; அரசர்களுக்கெல்லாம் அரசனாக, மகாதேஜஸ்வியாக, எல்லா உலகங்களாலும் வணங்கப்படும் இறைவனாக.
14.103.108
प्रायोपवेशं यश्चापि कुरुते मद्गतात्मना ।
नमो ब्रह्मण्यदेवायेत्युक्त्वा मन्त्रं समाहितः।
अन्तःस्वस्थो जितक्रोधस्तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०३.१०८ ॥
என்னில் மனம் நிறுத்தி பிராயோபவேசம் இருப்பவனும், 'நமோ ப்ரஹ்மண்யதேவாய' என்ற மந்திரத்தை உச்சரித்து, ஒருமுகமாக, உள்ளே நிலைத்து, சினத்தை வென்றவனாக இருப்பவனும் — அவனுடைய புண்ணியப் பலனைக் கேள்.
14.103.109
कामगः कामरूपी च बालसूर्यसमप्रभः ।
स विमानेन दिव्येन याति लोकाननामयान् ॥ १४.१०३.१०९ ॥
அவர் விரும்பியபடி செல்பவராகவும், விரும்பிய உருவம் எடுப்பவராகவும், உதய சூரியனைப் போன்ற ஒளி கொண்டவராகவும் இருக்கிறார். அவர் தெய்வீக விமானத்தில் நோயற்ற உலகங்களுக்குச் செல்கிறார்.
14.103.110
स्वर्गत्स्वर्गं महातेजा गत्वा चैव यथासुखम् ।
मम लोकेषु रमते यावदाभूतसंप्लवम् ॥ १४.१०३.११० ॥
மகா தேஜஸ் கொண்டவர் ஒரு சொர்க்கத்திலிருந்து மற்றொரு சொர்க்கத்திற்குச் சென்று, இன்பமாக என் உலகங்களில் உயிரினங்களின் பிரளயம் வரை மகிழ்ந்திருக்கிறார்.
14.103.111
अग्निप्रवेशं यश्चापि कुरुते मद्गतात्मना ।
सोपि यानेन दिव्येन मम लोकं प्रपद्यते ॥ १४.१०३.१११ ॥
என்னிடம் மனம் நிலைத்து அக்னிப்பிரவேசம் செய்பவரும் தெய்வீக வாகனத்தின் மூலம் என் உலகை அடைகிறார்.
14.103.112
तत्र सर्वगुणोपेतः पश्यन्नेव स मां सदा ।
त्रिंशत्कोटिसमा राजन्मोदते मम संनिधौ।
ततोऽवतीर्णः कालेन वेदविद्ब्राह्मणो भवेत् ॥ १४.१०३.११२ ॥
அங்கு எல்லா நற்குணங்களுடனும் கூடியவராய், எப்போதும் என்னைக் காண்பவராய், அரசே, முப்பது கோடி ஆண்டுகள் என் சன்னிதியில் மகிழ்கிறார். பின்னர் காலக்கிரமத்தில் இறங்கி வேதம் அறிந்த பிராமணராகிறார்.
14.103.113
कर्षणं साधयन्यस्तु मां प्रपन्नः शुचिव्रतः ।
नमो ब्रह्मण्यदेवायेत्येतन्मन्त्रमुदाहरन् ॥ १४.१०३.११३ ॥
உழவுத் தொழிலைச் செய்தபடி, தூய விரதம் கொண்டு என்னை சரணடைந்து, "பிராமண-தேவனுக்கு வணக்கம்" என்ற இந்த மந்திரத்தை உச்சரிப்பவர்.
14.103.114
बालसूर्यप्रकाशेन विमानेन विराजता ।
मम लोकं समासाद्य वर्षकोटिं प्रमोदते।
मम लोकावतीर्णश्च सोस्मिँल्लोके नृपो भवेत् ॥ १४.१०३.११४ ॥
உதய சூரியனின் ஒளி கொண்ட, பிரகாசிக்கும் விமானத்தில் என் உலகை அடைந்து, அவர் பல கோடி ஆண்டுகள் மகிழ்கிறார். என் உலகிலிருந்து இறங்கி, அவர் இந்த உலகில் அரசனாகிறார்.
14.103.115
निवेशयति मन्मूर्त्यामात्मानं मद्गतः शुचिः ।
रुद्रदक्षिणमूर्त्यां वा चतुर्दश्यां विशेषतः ॥ १४.१०३.११५ ॥
என்னிடம் மனம் நிலைத்த தூய்மையானவன் தன் ஆன்மாவை என் திருமேனியில் நிறுவுகிறான்; அல்லது ருத்திரனின் தென்முக வடிவில், குறிப்பாக சதுர்தசி நாளில்.
14.103.116
सिद्धैर्ब्रह्मर्षिभिश्चैव देवलोकैश्च पूजितः ।
गन्धर्वैर्भूतसङ्घैश्च गीयमानो महातपाः ॥ १४.१०३.११६ ॥
சித்தர்களாலும், பிரம்மரிஷிகளாலும், தேவலோகத்தாராலும் வழிபடப்பட்டு, கந்தர்வர்களாலும் பூதக் கூட்டங்களாலும் பாடப்பட்டு, பெரும் தவம் செய்தவன்.
14.103.117
प्रविशेत्स महातेजा मां वा शङ्करमेव वा ।
न स्यात्पुनर्भवो राजन्नात्र कार्या विचारणा ॥ १४.१०३.११७ ॥
அந்த மகா தேஜஸ்வி என்னிலோ சங்கரனிலோ புகுந்தால், ஓ அரசே, அவனுக்கு மறுபிறப்பு இராது; இதில் ஆராய வேண்டியதில்லை.
14.103.118
गोकृते स्त्रीकृते चैव गुरुविप्रकृतेऽपि वा ।
हन्यन्ते ये तु राजेन्द्र शक्रलोकं व्रजन्ति ते ॥ १४.१०३.११८ ॥
பசுக்களுக்காகவோ, பெண்களுக்காகவோ, அல்லது குரு, பிராமணர் இவர்களுக்காகவோ கொல்லப்படுகிறவர்கள், ஓ அரசர்களின் அரசே, அவர்கள் இந்திரலோகம் செல்கின்றனர்.
14.103.119
तत्र जांबूनदमये विमाने कामगामिनि ।
मन्वन्तरं प्रमोदन्ते दिव्यनारीनिषेविताः ॥ १४.१०३.११९ ॥
அங்கே பொன்னால் ஆன, விரும்பிய இடம் செல்லும் விமானத்தில், தேவமங்கையரால் சேவிக்கப்பட்டு, ஒரு மன்வந்தரம் அவர்கள் மகிழ்கின்றனர்.