Mahābhārata · Adhyāya 14.103
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.103.1
वासुदेवेन दानेषु कथितेषु यथाक्रमम् ।
अवितृप्तश्च धर्मेषु केशवं पुनरब्रवीत् ॥ १४.१०३.१ ॥
Nachdem Vāsudeva die Gaben der Reihe nach dargelegt hatte, sprach er, noch nicht gesättigt von den Dharmas, erneut zu Keśava.
14.103.2
देव धर्मामृतमिदं शृण्वतोपि परंतप ।
न विद्यते सुरश्रेष्ठ मम तृप्तिर्हि माधव ॥ १४.१०३.२ ॥
O Gott, Versengerin der Feinde, obwohl ich diesen Nektar des Dharma höre, o Bester der Götter, o Mādhava, finde ich keine Sättigung.
14.103.3
अनडुत्संप्रदानस्य यत्फलं तु विधीयते ।
तत्फलं कथयस्वेह तव भक्तस्य मेऽच्युत ॥ १४.१०३.३ ॥
Verkünde hier, o Acyuta, mir, deinem Verehrer, die Frucht, die für die Gabe eines Stiers vorgeschrieben ist.
14.103.4
यानिचान्यानिदानानित्वया नोक्तानि कानिचित् ।
तान्याचक्ष्व सुरश्रेष्ठ तेषां चानुक्रमात्फलम् ॥ १४.१०३.४ ॥
Beschreibe, o Bester der Götter, welche anderen Gaben du nicht erwähnt hast, und ihre Früchte der Reihe nach.
14.103.5
पवित्रत्वात्सुपुण्यत्वात्पावनत्वात्तथैव च ।
शृणु धर्मामृतं श्रेष्ठं दत्तस्यानडुहः फलम् ॥ १४.१०३.५ ॥
Wegen seiner Reinheit, seines großen Verdienstes und seiner reinigenden Kraft höre nun den vortrefflichen Nektar des Dharma: die Frucht des gegebenen Stiers.
14.103.6
दशधेनुसमोऽनड्वानेकोपि कुरुपुङ्गव ।
मेदोमांसविपुष्टाङ्गो नीरोगः कोपवर्जितः ॥ १४.१०३.६ ॥
O Stier der Kurus, auch ein einziger Stier ist zehn Kühen gleich, wenn sein Körper gut mit Fett und Fleisch genährt, gesund und frei von Zorn ist.
14.103.7
युवा भद्रः सुशीलश्च सर्वदोषविवर्जितः ।
धुरं धारयति क्षिप्रं दत्तो विप्राय पाण्डव ॥ १४.१०३.७ ॥
Ein junger, sanfter, wohlerzogener Stier, frei von allen Fehlern, trägt das Joch sogleich; o Pāṇḍava, er soll einem Brahmanen gegeben werden.
14.103.8
स तेन पुण्यदानेन वर्षकोटिं युधिष्ठिर ।
यथाकामं महादेजा गवां लोके महीयते ॥ १४.१०३.८ ॥
O Yudhiṣṭhira, durch jene verdienstvolle Gabe wird der Hochglänzende zehn Millionen Jahre lang, nach Wunsch, in der Welt der Kühe geehrt.
14.103.9
यश्च दद्यादनडुहौ द्वौ युक्तौ च धुरंधरौ ।
सुवृत्ताय दरिद्राय श्रोत्रियाय विशेषतः।
तस्य यत्पुण्यमाख्यातं तच्छृणुष्व युधिष्ठिर ॥ १४.१०३.९ ॥
Höre, o Yudhiṣṭhira, das Verdienst, das dem verkündet wird, der zwei Jochochsen einem armen, wohlgesinnten Brahmanen gibt, besonders einem Veda-Kundigen.
14.103.10
सहस्रगोप्रदानेन यत्प्रोक्तं फलमुत्तमम् ।
तत्पुण्यफलमाप्नोति याति लोकान्स मामकान् ॥ १४.१०३.१० ॥
Er erlangt die höchste Frucht, die für die Gabe von tausend Kühen verkündet wird, empfängt jene Frucht des Verdienstes und geht in meine Welten.
14.103.11
यावन्ति चैव रोमाणि तयोरनुडुहोर्नृप ।
तावद्वर्षसहस्राणि मम लोके महीयते ॥ १४.१०३.११ ॥
O König, so viele Tausend Jahre, wie Haare jene beiden Ochsen haben, wird er in meiner Welt geehrt.
14.103.12
दरिद्रायैव दातव्यं न समृद्धाय पाण्डव ।
वर्षाणां हि तटाकेषु फलं नैव पयोधिषु ॥ १४.१०३.१२ ॥
O Pāṇḍava, die Gabe soll nur dem Armen gegeben werden, nicht dem Wohlhabenden; denn die Frucht der Regen findet sich in Teichen, nicht in den Meeren.
14.103.13
यस्तु दद्यादनडुहं दरिद्राय द्विजातये ।
स तेन पुण्यदानेन पुतात्मा कुरुपुङ्गव ॥ १४.१०३.१३ ॥
Wer einem armen Zweimalgeborenen einen Ochsen schenkt, wird durch diese verdienstvolle Gabe in seiner Seele gereinigt, o Stier der Kurus.
14.103.14
विमानं दिव्यमारूढो दिव्यरूपी यथासुखम् ।
मम लोकेषु रमते यावदाभूतसंप्लुवम् ॥ १४.१०३.१४ ॥
Auf einem göttlichen Himmelswagen reitend, von göttlicher Gestalt, erfreut er sich nach Belieben in meinen Welten bis zur Auflösung der Wesen.
14.103.15
गृहं दीपप्रभायुक्तं शय्यासनविभूषितम् ।
भाजनोपस्करैर्युक्तं धनधान्यैरलङ्कृतम्।
दासीगोभूमिसंयुक्तमन्यूनं सर्वसाधनैः ॥ १४.१०३.१५ ॥
Ein Haus, erfüllt von Lampenlicht, geschmückt mit Betten und Sitzen, versehen mit Gefäßen und Gerätschaften, geschmückt mit Reichtum und Getreide, mit Dienerinnen, Rindern und Land, an nichts mangelnd, mit allen Mitteln ausgestattet.
14.103.16
ब्राह्मणाय दरिद्राय श्रोत्रियाय युधिष्ठिर ।
दद्यात्सदक्षिणं यस्तु तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०३.१६ ॥
Höre, o Yudhiṣṭhira, die Frucht des Verdienstes dessen, der einem armen, im Veda bewanderten Brahmanen mit einer Gabe (Dakṣiṇā) schenkt.
14.103.17
देवाः पितृगणाश्चैव ह्यग्नयो ऋषयस्तथा ।
प्रयच्छन्ति प्रहृष्टा वै यानमादित्यसन्निभम् ॥ १४.१०३.१७ ॥
Die Götter, die Scharen der Ahnen, die Feuer und die Seher schenken ebenfalls freudig ein sonnengleiches Gefährt.
14.103.18
तेन गच्छेच्छ्रिया युक्तो ब्रह्मलोकमनुत्तमम् ।
स्त्रीसहस्रावृते रम्ये भवने तत्र काञ्चने।
मोदते ब्रह्मलोकस्थो यावदाभूतसप्लवम् ॥ १४.१०३.१८ ॥
Mit Glanz begabt auf jenem Gefährt, möge er in die unübertreffliche Welt Brahmās gelangen; dort, in einem herrlichen goldenen Palast, umgeben von tausend Frauen, im Brahmā-Reich weilend, erfreut er sich bis zur Auflösung der Wesen.
14.103.19
शय्यं प्रस्तरणोपेतां यः प्रयच्छति पाण्डव ।
अर्चयित्वा द्विजं भक्त्या वस्त्रमाल्यानुलेपनैः।
भोजयित्वा विचित्रान्नं तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०३.१९ ॥
O Sohn Pāṇḍus, höre den Verdienstfrucht dessen, der einen zweimal Geborenen mit Hingabe durch Gewänder, Girlanden und Salben ehrt, ihn mit mannigfaltiger Speise sättigt und ein mit Decke versehenes Lager schenkt.
14.103.20
धेनुदानस्य यत्पुण्यं विधिदत्तस्य पाण्डव ।
तत्पुण्यं तमनुप्राप्य पितृलोके महीयते ॥ १४.१०३.२० ॥
O Sohn Pāṇḍus, nachdem er das Verdienst der nach Vorschrift gegebenen Kuh erlangt hat, wird er in der Welt der Ahnen geehrt.
14.103.21
शिल्पमध्ययनं वाऽपि विद्यां मन्त्रौषधानि च ।
यः प्रयच्छति विप्राय तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०३.२१ ॥
Höre den Verdienstfrucht dessen, der einem Brahmanen ein Handwerk, das Studium, Wissen, Mantras und Heilmittel gibt.
14.103.22
आहिताग्निसहस्रस्य पूजितस्यैव यत्फलम् ।
तत्पुण्यफलमाप्नोति यस्तु शय्यां प्रयच्चति ॥ १४.१०३.२२ ॥
Wer ein Lager schenkt, erlangt genau die Frucht, die den tausend geehrten Feuerhütern gehört.
14.103.23
छन्दोभिः संप्रयुक्तेन विमानेन विराजता ।
सप्तर्षिलोकान्व्रजति पूज्यते ब्रह्मवादिभिः ॥ १४.१०३.२३ ॥
Auf einem strahlenden Luftwagen, mit den vedischen Versmaßen verbunden, fährt er zu den Welten der sieben Seher und wird von den Verkündern des Brahman geehrt.
14.103.24
चतुर्युगानि वै त्रिंशत्क्रीडित्वा तत्र देववत् ।
इह मानुष्यके लोके विप्रो भवति वेदवित् ॥ १४.१०३.२४ ॥
Nachdem er dort wie ein Gott dreißig Vierfach-Weltalter lang sich vergnügt hat, wird er in dieser menschlichen Welt ein Brahmane, der den Veda kennt.
14.103.25
विश्रामयति यो विप्रं श्रान्तमध्वनि कर्शितम् ।
कविनश्यति तदा पापं तस्य वर्षकृतं नृप ॥ १४.१०३.२५ ॥
Wer einem Brahmanen, der auf dem Weg erschöpft und ausgezehrt ist, Ruhe gewährt, dessen über Jahre angesammelte Sünde wird dann vernichtet, o König.
14.103.26
अथ प्रक्षालयेत्पादौ तस्य तोयेन भक्तिमान् ।
दशवर्षकृतं पापं व्यपोहति न संशयः ॥ १४.१०३.२६ ॥
Wer dann mit Hingabe seine Füße mit Wasser wäscht, der tilgt die in zehn Jahren angesammelte Sünde, daran ist kein Zweifel.
14.103.27
घृतेन वाऽथ तैलेन पादौ तस्य तु पूजयेत् ।
तद्द्वादसमारूढं पापमाशु व्यपोहति ॥ १४.१०३.२७ ॥
Oder man verehre seine Füße mit Ghee oder mit Öl; er tilgt schnell die in zwölf Jahren angesammelte Sünde.
14.103.28
धेनुकाञ्चनदत्तस्य यत्पुण्यं समुदाहृतम् ।
तत्पुण्यफलमाप्नोति यस्त्वेनं विप्रमर्चयेत् ॥ १४.१०३.२८ ॥
Das Verdienst, das dem verkündet wird, der Kuh und Gold schenkt, dessen Frucht erlangt, wer diesen Brahmanen ehrt.
14.103.29
स्वागतेन तु यो विप्रं पूजयेदासनेन च ।
प्रत्युत्थानेन वा राजन्स देवानां प्रियो भवेत् ॥ १४.१०३.२९ ॥
Wer einen Brahmanen mit einem Willkommensgruß, mit einem Sitz oder durch Aufstehen ehrt, o König, der wird den Göttern lieb.
14.103.30
स्वागतेनाग्नयो राजन्नासनेन शतक्रतुः ।
प्रत्युत्थानेन पितरः प्रीति यान्त्यतिथिप्रियाः ॥ १४.१०३.३० ॥
Durch Willkommensgruß erfreuen sich die Feuer, durch einen Sitz Indra der hundert Opfer, durch Aufstehen die Ahnen; die gastliebenden Ahnen, o König, erlangen Freude.
14.103.31
अग्निशक्रपितॄणां च तेषां प्रीत्या नराधिप ।
संवत्सरकृतं पापं तस्य सद्यो विनश्यति ॥ १४.१०३.३१ ॥
O Herr der Menschen, durch das Erfreuen von Agni, Indra und den Ahnen wird die Sünde, die man in einem Jahr begangen hat, sogleich vernichtet.
14.103.32
यः प्रयच्छति विप्राय आसनं माल्यभूषितम् ।
स याति मणिचित्रेण रथेनेन्द्रनिकेतनम् ॥ १४.१०३.३२ ॥
Wer einem Brahmanen einen mit Girlanden geschmückten Sitz schenkt, geht in einem mit Juwelen verzierten Streitwagen zur Wohnstatt Indras.
14.103.33
पुरन्दरासने तत्र दिव्यनारीविभूषितः ।
षष्टिं वर्षसहस्राणि क्रीडत्यप्सरसां गणैः ॥ १४.१०३.३३ ॥
Dort, auf dem Thron Indras, von göttlichen Frauen geschmückt, spielt er sechzigtausend Jahre lang mit Scharen von Apsarasen.
14.103.34
वाहनं यः प्रयच्छेत ब्राह्मणाय युधिष्ठिर ।
स याति रत्नचित्रेण वाहनेन सुरालयम् ॥ १४.१०३.३४ ॥
O Yudhiṣṭhira, wer einem Brahmanen ein Fahrzeug schenkt, geht in einem mit Juwelen verzierten Gefährt zur Welt der Götter.
14.103.35
स तत्र कामं क्रीडित्वा सेव्यमानोप्सरोगणैः ।
इह राजा भवेद्राजन्नात्र कार्या विचारणा ॥ १४.१०३.३५ ॥
Dort, nachdem er nach Belieben gespielt hat und von Scharen von Apsarasen bedient wird, wird er hier König, o König – daran besteht kein Zweifel.
14.103.36
पादपं पल्लवाकीर्णं पुष्पतिं फलितं तथा ।
गन्धमाल्यैरथाभ्यर्च्य वस्त्राभरणभूषितम् ॥ १४.१०३.३६ ॥
Nachdem man einen mit Sprossen übersäten, blühenden und fruchttragenden Baum mit Wohlgerüchen und Girlanden verehrt und mit Stoffen und Schmuck geschmückt hat…
14.103.37
यः प्रयच्छति विप्राय श्रोत्रियाय सदक्षिणम् ।
भोजयित्वा यथाकामं तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०३.३७ ॥
Wer einem gelehrten Brahmanen mit Dakṣiṇā gibt und ihn nach Wunsch speist, höre die Frucht seines Verdienstes.
14.103.38
जांबूनदविचित्रेण विमानेन विराजता ।
पुरन्दरपुरं याति जयशब्दरवैर्युतः ॥ १४.१०३.३८ ॥
In einem leuchtenden Lufwagen, wunderbar mit Gold geschmückt, unter Siegesrufen, zieht er zur Stadt Puraṃdaras (Indras).
14.103.39
ततः शक्रपुरे रम्ये तस्य कल्पकपादपः ।
ददाति चेप्सितं सर्वं मनसा यद्यदिच्छति ॥ १४.१०३.३९ ॥
Dann gibt ihm in der reizvollen Stadt Śakras sein Wunschbaum alles, was er begehrt, was immer er im Geiste wünscht.
14.103.40
यावन्ति तस्य पत्राणि पुष्पाणि च फलानि च ।
तावद्वर्षसहस्राणि शक्रलोके महीयते ॥ १४.१०३.४० ॥
So viele tausend Jahre, wie Blätter, Blüten und Früchte er trägt, wird er in der Welt Śakras geehrt.
14.103.41
शक्रलोकावतीर्णश्च मानुष्यं लोकमागतः ।
रथाश्वगजसंपूर्णं पुरं राज्यं च वक्ष्यति ॥ १४.१०३.४१ ॥
Vom Welt Śakras herabgestiegen und in die Menschenwelt gekommen, wird er eine Stadt und ein Reich voller Wagen, Pferde und Elefanten erlangen.
14.103.42
स्थापयित्वा तु मद्भक्त्या यो मत्प्रतिकृति नरः ।
आलयं विधिवत्कृत्वा पूजाकर्म च कारयेत्।
स्वयं वा पूजयेद्भक्त्या तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०३.४२ ॥
Höre die Frucht des Verdienstes des Mannes, der aus Hingabe zu mir mein Bildnis aufstellt, einen Tempel nach der Vorschrift errichtet und die Kultriten vollziehen lässt, oder der mich selbst in Hingabe verehrt.
14.103.43
अश्वमेधसहस्रस्य यत्पुण्यं समुदाहृतम् ।
तत्फलं समवाप्नोति मत्सालोक्यं प्रपद्यते।
न जाने निर्गमं तस्य मम लोकाद्युधिष्ठिर ॥ १४.१०३.४३ ॥
Das Verdienst, das als das von tausend Pferdeopfern verkündet wird, diese Frucht erlangt er, und er gelangt zur Gemeinschaft mit meiner Welt. Ich kenne seinen Auszug aus meiner Welt nicht, o Yudhiṣṭhira.
14.103.44
देवालये विप्रगृहे गोवाटे चत्वरेऽपि वा ।
प्रज्वालयति यो दीपं तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०३.४४ ॥
Höre die Frucht des Verdienstes dessen, der eine Lampe entzündet im Tempel, im Haus eines Brahmanen, im Kuhstall oder sogar an einer Kreuzung.
14.103.45
आरुद्य काञ्चनं यानं द्योतयन्सर्वतो दिशम् ।
गच्छेदादित्यलोकं स सेव्यमानः सुरोत्तमैः॥छ ॥ १४.१०३.४५ ॥
Auf einem goldenen Wagen fahrend, alle Himmelsrichtungen erhellend, von den besten Göttern bedient, geht er in die Welt der Sonne.
14.103.46
तत्र प्रकामं क्रीडित्वा वर्षकोटिं महातपाः ।
इह लोके भवेद्विप्रो वेदवेदाङ्गपारगः ॥ १४.१०३.४६ ॥
Dort, nachdem er nach Herzenslust zehn Millionen Jahre gespielt hat, o großer Asket, wird er in dieser Welt als Brahmane geboren, der die Veden und ihre Glieder meistert.
14.103.47
देवालयेषु वा राजन्ब्राह्मणावसथेषु वा ।
चत्वरे वा चतुष्के वा रात्रौ वा यदि वा दिवा ॥ १४.१०३.४७ ॥
O König, in Tempeln oder in den Wohnungen der Brahmanen, oder an einer Kreuzung, oder auf einem Platz, bei Nacht oder bei Tag.
14.103.48
नानागन्धर्ववाद्यानि धर्मश्रावणिकानि च ।
यस्तु कारयते भक्त्या मद्गतेनान्तरात्मना ॥ १४.१०३.४८ ॥
Wer mit Hingabe und mit dem inneren Selbst auf mich gerichtet die verschiedenen Instrumente der Gandharvas und das Hören heiliger Lehren veranlasst.
14.103.49
तस्य देवा नरश्रेष्ठ पितरश्चापि हर्षिताः ।
सुप्रीताः संप्रयच्चन्ति विमानं कामगं सुखम् ॥ १४.१०३.४९ ॥
O Bester der Menschen, die Götter und Ahnen, erfreut und hoch zufrieden mit ihm, schenken ihm freudig ein himmlisches Gefährt, das dorthin fährt, wohin man will.
14.103.50
स च तेन पिमानेन याति देवपुरं नरः ।
तत्र दिव्याप्सरोभिस्तु सेव्यमानः प्रमोदते ॥ १४.१०३.५० ॥
Und jener Mensch fährt mit diesem Gefährt in die Stadt der Götter, und dort, von himmlischen Apsaras umsorgt, erfreut er sich.
14.103.51
देवलोकावतीर्णस्तु सोस्मिँल्लोके नराधिप ।
वेदवेदाङ्गतत्वज्ञो भोगवान्ब्राह्मणो भवेत् ॥ १४.१०३.५१ ॥
O Herr der Menschen, vom Götterwelt herabgestiegen, wird er in dieser Welt ein wohlhabender Brahmane, der das Wesen der Veden und ihrer Glieder kennt.
14.103.52
चत्वरे वा सभायां वा विस्तीर्णि वा सभाङ्गणे ।
कृत्वाऽग्निकुण्डं विपुलं स्थण्डिलं वा युधिष्ठिर ॥ १४.१०३.५२ ॥
O Yudhiṣṭhira, nachdem man an einer Wegkreuzung, in einer Versammlungshalle oder im weiten Hof einer Versammlungshalle eine große Feuergrube oder einen erhöhten Altar errichtet hat—
14.103.53
तत्राग्निं चतुरो मासाञ्ज्वालयेद्यस्तु भक्तिमाम् ।
समाप्तेषु च मासेषु पौष्यादिषु ततो द्विजान् ॥ १४.१०३.५३ ॥
Wer dort andächtig vier Monate lang das Feuer brennen lässt, und wenn die Monate, beginnend mit Pauṣa, vollendet sind, dann die Zweimalgeborenen—
14.103.54
भोजयेत्पायसं मृष्टं मद्गतेनान्तरात्मना ।
दक्षिणां च यथाशक्ति ब्राह्म्णेभ्यो निवेदयत् ॥ १४.१०३.५४ ॥
Mit dem inneren Selbst auf mich gerichtet, soll er sie mit süßem Milchreis speisen und den Brahmanen nach seinen Mitteln eine Gabe darbringen.
14.103.55
एवमग्निं तु यः कुर्यान्नित्यमेवार्चयेत्तु माम् ।
तस्य पुण्यफलं यद्वै तन्निबोध युधिष्ठिर ॥ १४.१०३.५५ ॥
Wer so das Feuer errichtet und mich beständig verehrt — höre, Yudhiṣṭhira, die Frucht des Verdienstes, die ihm zukommt.
14.103.56
तेनाहं शङ्करश्चैव पितरो ह्यग्नयस्तथा ।
यास्यामः परमां प्रीतिं नात्र कार्याविचारणा ॥ १४.१०३.५६ ॥
Dadurch werden ich, Śaṅkara, die Ahnen und die Feuer gleichermaßen höchste Freude erlangen; daran sollte kein Zweifel sein.
14.103.57
षष्टिं वर्षसहस्राणि षष्टिं वर्षशतानि च ।
सोस्मत्प्रीतिकरः श्रीमान्मम लोके महीयते ॥ १४.१०३.५७ ॥
Sechzigtausend Jahre und sechzigmal hundert Jahre lang wird jener Glanzvolle, der uns Freude bereitet, in Meiner Welt geehrt.
14.103.58
मम लोकावतीर्णश्च अस्मिँल्लोके महायशाः ।
वेदवेदाङ्गविद्विप्रो जायते राजपूजितः ॥ १४.१०३.५८ ॥
Aus Meiner Welt herabgestiegen, wird in dieser Welt ein Brahmane von großem Ruhm geboren, Kenner der Veden und ihrer Glieder, von Königen geehrt.
14.103.59
यः करोति नरश्रेष्ठ भरणं ब्राह्मणस्य तु ।
श्रोत्रियस्याभिजातस्य दरिद्रस्य विशेषतः।
तस्य पुण्यफलं यद्वै तन्निबोध युधिष्ठिर ॥ १४.१०३.५९ ॥
O Bester der Menschen, höre, Yudhiṣṭhira, die Frucht des Verdienstes dessen, der einen Brahmanen unterstützt — besonders einen gelehrten, edlen und armen Brahmanen.
14.103.60
गवां कोटिप्रदानेन यत्पुण्यं समुदाहृतम् ।
तत्सर्वफलमाप्नोति वर्षेणैकेन पाण्डव ॥ १४.१०३.६० ॥
Das Verdienst, das für die Gabe von zehn Millionen Kühen verkündet wird, o Pāṇḍava — all diese Frucht erlangt er in einem einzigen Jahr.
14.103.61
काञ्चनेन विचित्रेण विमानेनार्कशोभिना ।
स याति मामकं लोकं दिव्यस्त्रीगणसेवितः ॥ १४.१०३.६१ ॥
In einem goldenen, wundersamen himmlischen Wagen, leuchtend wie die Sonne, geht er in meine Welt, bedient von Scharen himmlischer Frauen.
14.103.62
गीयमानो वरस्त्रीभिर्वर्षाणां कोटिविंशतिम् ।
क्रीडित्वा मामके तत्र सर्वदेवैरभिष्टुतः।
मानुष्यमवतीर्णस्तु वेदविद्ब्राह्मणो भवेत् ॥ १४.१०३.६२ ॥
Dort, von vortrefflichen Frauen besungen und von allen Göttern gepriesen, erfreut er sich zwanzig Koṭi Jahre lang in meiner Welt. Dann, in menschliche Geburt herabgestiegen, wird er ein in den Veden bewanderter Brahmane.
14.103.63
करकां कर्णिकां वाऽपि महद्वा जलभाजनम् ।
यः प्रयच्छति विप्राय तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०३.६३ ॥
Höre nun die Frucht des Verdienstes dessen, der einem Brahmanen einen kleinen Krug, ein kleines Gefäß oder sogar ein großes Wassergefäß schenkt.
14.103.64
ब्रह्मकूर्चे तु यत्पीते फलं प्रोक्तं नरादिप ।
तत्पुण्यफलमाप्नोति जलभाजनदो नरः।
सुतृप्तः सर्वसौगन्धः प्रहृष्टेन्द्रियमानसः ॥ १४.१०३.६४ ॥
O Herr der Menschen, die Frucht, die für das Trinken von Brahma-Kūrca verkündet wurde, ist eben die Verdienstfrucht, die der Spender eines Wassergefäßes erlangt: Er wird völlig gesättigt, mit allen Wohlgerüchen begabt, mit erfreuten Sinnen und Geist.
14.103.65
हंससारसयुक्तेन विमानेन विराजता ।
स याति वारुणं लोकं दिव्यगन्धर्वसेवितम् ॥ १४.१०३.६५ ॥
In einem leuchtenden himmlischen Wagen, bespannt mit Schwänen und Kranichen, geht er in die Welt Varuṇas, bedient von göttlichen Gandharvas.
14.103.66
पानीयं यः प्रयच्छेद्वै जीवानां जीवनं परम् ।
ग्रीष्मे च त्रिषु मासेषु तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०३.६६ ॥
Höre nun die Frucht des Verdienstes dessen, der Trinkwasser gibt, das höchste Leben der Lebewesen, besonders in den drei Sommermonaten.
14.103.67
कपिलाकोटिनानस्य यत्पुण्यं तु विधीयते ।
तत्पुण्यफलमाप्नोति पानीयं यः प्रयच्छति ॥ १४.१०३.६७ ॥
Das Verdienst, das für das Bad in zehn Millionen Kapilā-Kühen vorgeschrieben ist, diese Frucht des Verdienstes erlangt, wer Wasser gibt.
14.103.68
पूर्णचन्द्रप्रकासेन विमानेन विराजता ।
स गच्छेच्चन्द्रभवनं सेव्यमानोप्सरोगणैः ॥ १४.१०३.६८ ॥
In einem Lufwagen, der im Licht des Vollmonds strahlt, geht er zur Wohnstätte des Mondes, von Scharen der Apsarasen bedient.
14.103.69
त्रिंशत्कोटियुगं तत्र दिव्यगन्धर्वसेवितः ।
क्रीडित्वा मानुषे लोके चतुर्वेदी द्विजो भवेत् ॥ १४.१०३.६९ ॥
Dort, von göttlichen Gandharvas bedient, dreißig Krore Yugas lang, nachdem er sich erfreut hat, wird er in der Menschenwelt ein zweimal Geborener, Brahmane, der die vier Veden kennt.
14.103.70
शिरोभ्यङ्गप्रदानेन तेजस्वी प्रियदर्शनः ।
सुभगो रूपवाञ्शूरः पण्डितश्च भवेद्द्विजः ॥ १४.१०३.७० ॥
Durch das Geben von Kopfsalbe wird er ein strahlender, anmutiger, glücklicher, schöner, tapferer und gelehrter zweimal Geborener, ein Brahmane.
14.103.71
वस्त्रदायी तु तेजस्वी सर्वत्र प्रियदर्शनः ।
सुभगो भवति श्रीमान्स्त्रीणां नित्यं मनोरमः ॥ १४.१०३.७१ ॥
Wer Kleidung gibt, wird strahlend; überall ist er anmutig, glücklich und glanzvoll und stets bezaubernd für die Frauen.
14.103.72
उपानहौ च च्छत्रं च यो ददाति नरोत्तमः ।
स याति रथमुख्येन काञ्चनेन विराजता।
शक्रलोकं महातेजाः सेव्यमानोप्सरोगणैः ॥ १४.१०३.७२ ॥
Der beste der Menschen, der Sandalen und einen Schirm gibt, fährt auf einem vorzüglichen goldenen Wagen, der glänzt, zur Welt Indras; dieser Mann von großem Glanz wird von Scharen der Apsarasen bedient.
14.103.73
काष्ठपादुकदा यान्ति विमानैर्वृक्षनिर्मितैः ।
धर्मराजपुरं रम्यं सेव्यमानाः सुरोत्तमैः ॥ १४.१०३.७३ ॥
Wer hölzerne Sandalen schenkt, fährt in aus Bäumen gefertigten himmlischen Wagen zur lieblichen Stadt des Dharma-Königs, umsorgt von den besten der Götter.
14.103.74
दन्तकाष्ठप्रादनेन प्रियवाक्यो भवेन्नरः ।
सुगन्धवदनः श्रीमान्मेदासौभाग्यसंयुतः ॥ १४.१०३.७४ ॥
Wer Zahnhölzer schenkt, wird liebenswürdig im Wort, wohlriechend im Antlitz, wohlhabend und mit Verstand und Glück begabt.
14.103.75
क्षीरं दधि घृतं वाऽपि गुडं मधुरसं तथा ।
ये प्रयच्छन्ति विप्रेभ्यः परां भक्तिमुपागताः ॥ १४.१०३.७५ ॥
Wer mit höchster Hingabe den Brahmanen Milch, Quark, Ghee oder Jaggery und süßen Saft darbietet—
14.103.76
ते वृषैरश्वयानैश्च श्वेतस्रग्दामभूषिताः ।
उपगीयमाना गन्धर्वैर्यान्तीश्वरपुरं नराः ॥ १४.१०३.७६ ॥
Mit weißen Girlanden geschmückt fahren diese Menschen in von Stieren und Pferden gezogenen Wagen, von Gandharvas besungen, zur Stadt des Herrn.
14.103.77
तत्र दिव्याप्सरोभिस्तु सेव्यमाना यथासुखम् ।
षष्टिवर्षसहस्राणि मोदन्ते देवसन्निभाः ॥ १४.१०३.७७ ॥
Dort, von den göttlichen Apsaras mühelos umsorgt, erfreuen sie sich wie Götter sechzigtausend Jahre lang.
14.103.78
ततः कालावतीर्णाश्च जायन्ते त्विह मानवाः ।
प्रभूतधनधान्याश्च भोगवन्तो नरोत्तमाः ॥ १४.१०३.७८ ॥
Dann, wenn ihre Zeit vorüber ist, werden sie hier als Menschen wiedergeboren, reich an Gütern und Korn, sich der Freuden erfreuend, die besten der Menschen.
14.103.79
वैशाखे मासि वैशाखे दिवसे पाण्डुनन्दन ।
वैवस्वतं समुद्दिश्य परां भक्तिमुपागताः ॥ १४.१०३.७९ ॥
O Sohn Pāṇḍus, im Monat Vaiśākha, an einem Tag des Vaiśākha, diejenigen, die sich an Vaivasvata (Yama) wenden und höchste Hingabe erlangen.
14.103.80
अभ्यर्च्य विधिवद्विप्रांस्तिलान्गुडसमन्वितान् ।
ये प्रयच्छन्ति विप्रेभ्यस्तेषां पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०३.८० ॥
Höre nun den Verdienstlohn derer, die die Brahmanen nach der Vorschrift ehren und ihnen Sesam mit Jaggery schenken.
14.103.81
गोप्रदानेन यत्पुण्यं विधिवत्पाण्डुनन्दन ।
तत्पुण्यं समनुप्राप्तो यमलोके महीयते।
ततश्चापि च्युतः कालादिह राजा भविष्यति ॥ १४.१०३.८१ ॥
O Sohn Pāṇḍus, nachdem er das Verdienst der nach Vorschrift gegebenen Kuh erlangt hat, wird er in Yamas Welt geehrt; dann, vom Lauf der Zeit herabgefallen, wird er hier König werden.
14.103.82
तस्मिन्नेव दिने विप्रान्भोजयित्वा सुदक्षिणम् ।
तोयपूर्णानि दिव्यानि भाजनानि दिशन्ति ये ॥ १४.१०३.८२ ॥
Diejenigen, die an eben diesem Tag die Brahmanen speisen, reich beschenken und mit Wasser gefüllte göttliche Gefäße geben.
14.103.83
ते यान्त्यादित्यवर्णाभैर्विमानैर्वरुणालयम् ।
तत्र दिव्याङ्गनाभिस्तु रमन्ते कामकामिनः ॥ १४.१०३.८३ ॥
Sie ziehen in Wagen, so hell wie die Sonne, zur Wohnstatt Varuṇas; dort ergötzen sie sich, mit erfüllten Wünschen, an göttlichen himmlischen Frauen.
14.103.84
ततोऽवतीर्णाः कालेन ते चास्मिन्मानुषे पुनः ।
भोगवन्तो द्विजश्रेष्ठ भविष्यन्ति न संशयः ॥ १४.१०३.८४ ॥
Dann, vom Lauf der Zeit wieder in diese menschliche Welt herabgestiegen, werden sie Menschen des Genusses sein, o Bester der Zweimalgeborenen; daran ist kein Zweifel.
14.103.85
अनन्तराशी यश्चापि वर्तते व्रतवत्सदा ।
सत्यवाक्क्रोधरहितः शुचिः स्नानरतः सदा।
स विमानेन दिव्येन याति शक्रपुरं नरः ॥ १४.१०३.८५ ॥
Der Mann, der stets den Gelübden treu bleibt, nur nach dem Fasten isst, wahrhaftig, frei von Zorn, rein und immer in Waschungen versunken ist, fährt auf einem göttlichen Luftwagen in Indras Stadt.
14.103.86
तत्र दिव्याप्सरोभिस्तु वर्षकोटिं महातपाः ।
क्रीडित्वा मानुषे लोके जायते वेदविद्द्विजः ॥ १४.१०३.८६ ॥
Dort, nachdem er zehn Millionen Jahre mit den göttlichen Apsaras geweilt hat, wird dieser große Asket in der Menschenwelt als des Veda kundiger Brahmane geboren.
14.103.87
एकभुक्तेन यश्चापि वर्षमेकं तु वर्तते ।
ब्रह्मचारी जितक्रोधः सत्यशौचसमन्वितः।
स विमानेन दिव्येन याति शक्रपुरं नरः ॥ १४.१०३.८७ ॥
Der Mann, der ein volles Jahr lang nur einmal am Tag isst, als keuscher Schüler lebt, den Zorn besiegt hat und mit Wahrhaftigkeit und Reinheit erfüllt ist, fährt auf einem göttlichen Luftwagen in Indras Stadt.
14.103.88
दशकोटिसहस्राणि क्रीडित्वाऽप्सरसां गणैः ।
इह मानुष्यके लोके वेदविद्ब्राह्मणो भवेत् ॥ १४.१०३.८८ ॥
Nachdem er zehntausend mal zehn Millionen Jahre mit Scharen von Apsaras geweilt hat, wird er in dieser Menschenwelt ein des Veda kundiger Brahmane.
14.103.89
चतुर्थकाले यो भुङ्क्ते ब्रह्मचारी जितेन्द्रियः ।
वर्तते चैकवर्षं तु तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०३.८९ ॥
Höre nun die Frucht des Verdienstes jenes keuschen Schülers, der seine Sinne bezwungen hat, zum vierten Zeitpunkt isst und so ein Jahr lang lebt.
14.103.90
चित्रबर्हिणयुक्तेन विचित्रध्वजशोभिना ।
याति यानेन दिव्येन स महेन्द्रपुरं नरः ॥ १४.१०३.९० ॥
Von Pfauen mit buntem Gefieder gezogen und mit vielfarbigen Bannern geschmückt, fährt dieser Mann in einem göttlichen Gefährt in Indras große Stadt.
14.103.91
अकृशाभिर्वरस्त्रीभिः सेव्यमानो यथासुखम् ।
ततो द्वादशकोटिं स समाः सम्यक्प्रमोदते ॥ १४.१०३.९१ ॥
Von vollkommenen, herrlichen Frauen bequem bedient, erfreut er sich dann zwölf Koṭi Jahre lang vollkommen.
14.103.92
शक्रलोकावतीर्णस्तु लोके चास्मिन्नराधिप ।
भवेद्वै ब्राह्मणो विद्वान्क्षमावान्वेदपारगः ॥ १४.१०३.९२ ॥
Vom Welt Śakras herabgestiegen, o Herr der Menschen, wird er in dieser Welt ein gelehrter, geduldiger Brahmane, der die Veden durchdrungen hat.
14.103.93
षष्ठकाले तु योऽश्नाति वर्षमेकमकल्मषः ।
ब्रह्मचर्यव्रतैर्युक्तः शुचि क्रोधविवर्जितः।
तपोयुक्तस्य तस्याथ शृणुष्व फलमुत्तमम् ॥ १४.१०३.९३ ॥
Höre nun die höchste Frucht dessen, der ein Jahr lang zur sechsten Zeit isst, sündenlos ist, mit den Gelübden der Keuschheit ausgestattet, rein und frei von Zorn, und mit Askese verbunden ist.
14.103.94
अत्यादित्यप्रकाशेन विमानेनार्कसंनिभः ।
स याति मम लोकान्वै दिव्यनारीनिषेवितः ॥ १४.१०३.९४ ॥
In einem Luftwagen, der heller strahlt als die Sonne, der Sonne gleich leuchtend, von göttlichen Frauen bedient, geht er in meine Welten.
14.103.95
तत्र साध्यैर्मरुद्भिस्तु पूज्यमानो यथासुखम् ।
पश्यन्नेव सदा मां तु क्रीडत्यप्सरसां गणैः ॥ १४.१०३.९५ ॥
Dort, von den Sādhyas und Maruts bequem verehrt, mich stets sehend, spielt er mit Scharen von Apsarasen.
14.103.96
पक्षोपवासं यश्चापि कुरुते मद्गतात्मना ।
समाप्ते तु व्रते तस्मिंस्तर्पयेच्छ्रोत्रियान्द्विजान् ॥ १४.१०३.९६ ॥
Wer mit dem Geist auf mich gerichtet auch ein Fasten von einer Halbmonatsfrist vollzieht, soll nach Vollendung dieses Gelübdes die gelehrten zweimal Geborenen zufriedenstellen.
14.103.97
सोपि गच्छति दिव्येन विमानेन महातपाः ।
द्योतयनप्रभया व्योम मम लोकं प्रपद्यते।
स तत्र मोदते कामं कामरूपी यथासुखम् ॥ १४.१०३.९७ ॥
Auch dieser große Asket fährt in einem himmlischen Wagen, erleuchtet den Himmel mit seinem Glanz und gelangt in meine Welt. Dort, in jeder Gestalt, die er wünscht, erfreut er sich nach Belieben.
14.103.98
त्रिंशत्कोटिसमा राजन्क्रीडित्वा तत्र देववत् ।
इह मानुष्यके लोके पूजनीयो द्विजो भवेत्।
त्रयाणामपि वेदानां साङ्गानां पारगे भवेत् ॥ १४.१०३.९८ ॥
O König, dort spielt er trideset Crores Jahre lang wie ein Gott. Dann wird er in dieser Menschenwelt ein ehrwürdiger Brahmane und ist mit den drei Veden samt ihren Hilfswissenschaften vertraut.
14.103.99
यश्च मासोपवासं वै कुरुते मद्गतात्मना ।
जितेन्द्रियो जितक्रोधोजितधीः स्नानतत्परः ॥ १४.१०३.९९ ॥
Wer, den Geist auf mich gerichtet, einen Monat lang fastet, seine Sinne und seinen Zorn bezwungen hat, dessen Verstand gezügelt ist und der sich dem Baden hingibt.
14.103.100
समाप्ते नियमे तत्र भोजयित्वा द्विजोत्तमान् ।
दक्षिणां च ततो दद्यात्प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ १४.१०३.१०० ॥
Wenn das Gelübde vollendet ist, soll er dort die besten Brahmanen speisen und dann mit freudigem Herzen eine Gabe geben.
14.103.101
स गच्छति महातेजा ब्रह्मलोकमनुम् ।
सिंहयुक्तेन यानेन दिव्यस्त्रीगणसेवितः ॥ १४.१०३.१०१ ॥
Dieser Strahlende begibt sich dann in die Welt Brahmās, in einem mit Löwen bespannten Fahrzeug, umgeben von Scharen himmlischer Frauen.
14.103.102
स तत्र ब्रह्मणो लोके दिव्यर्षिगणसेवितः ।
शतकोटिसमा राजन्यथाकामं प्रमोदते ॥ १४.१०३.१०२ ॥
Dort, in der Welt Brahmās, umgeben von Scharen göttlicher Weisen, erfreut er sich, o König, nach Belieben hundert Crores Jahre lang.
14.103.103
ततः कालावतीर्णश्च सोस्मिँल्लोके द्विजो भवेत् ।
षडङ्गविच्चतुर्वेदी त्रिंशज्जन्मान्यरोगवान् ॥ १४.१०३.१०३ ॥
Dann, wenn seine Zeit gekommen ist, wird er in dieser Welt als ein Zweimalgeborener geboren, kundig der sechs Vedāṅgas und der vier Vedas, trittfrei von Krankheit durch dreißig Geburten.
14.103.104
यस्त्यक्त्वा सर्वकर्माणि शुचिः क्रोधविवर्जितः ।
महाप्रस्तानमेकाग्नो याति मद्गतमानसः ॥ १४.१०३.१०४ ॥
Wer, alle Handlungen aufgebend, rein und frei von Zorn, mit einem einzigen Sinn und dem auf mich gerichteten Herzen, zum großen Aufbruch geht.
14.103.105
स गच्छेदिन्द्रसदनं विमानेन महातपाः ।
महामणिविचित्रेण सौवर्णन विराजता ॥ १४.१०३.१०५ ॥
Dieser große Asket geht zur Wohnstätte Indras, in einem Lufwagen, mit großen Juwelen geschmückt und golden strahlend.
14.103.106
शतकोटिसमास्तत्र सुराधिपतिपूजितः ।
नाकपृष्ठे निवसति दिव्यस्त्रीगणसेवितः ॥ १४.१०३.१०६ ॥
Dort wohnt er hundert Koṭi Jahre lang, vom Herrn der Götter verehrt, auf dem Rücken des Himmels, von Scharen himmlischer Frauen umsorgt.
14.103.107
शक्रलोकावतीर्णश्च मानुषेषूपजायते ।
राज्ञां राजा महातेजाः सर्वलोकार्चितः प्रभुः ॥ १४.१०३.१०७ ॥
Vom Indra-Welt herabgestiegen, wird er unter den Menschen geboren: König der Könige, von großem Glanz, von allen Welten geehrt, ein Herr.
14.103.108
प्रायोपवेशं यश्चापि कुरुते मद्गतात्मना ।
नमो ब्रह्मण्यदेवायेत्युक्त्वा मन्त्रं समाहितः।
अन्तःस्वस्थो जितक्रोधस्तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०३.१०८ ॥
Wer auch das Fasten bis zum Tod unternimmt, mit dem auf mich gerichteten Selbst, das Mantra »Verehrung dem brahmaṇya-Gott« sprechend, gesammelt, innerlich gefestigt, den Zorn besiegt — höre die Frucht seines Verdienstes.
14.103.109
कामगः कामरूपी च बालसूर्यसमप्रभः ।
स विमानेन दिव्येन याति लोकाननामयान् ॥ १४.१०३.१०९ ॥
Er geht, wohin er will, nimmt jede Gestalt an, die er wünscht, leuchtend wie die aufgehende Sonne, und fährt auf einem göttlichen Wagen zu den Welten ohne Leid.
14.103.110
स्वर्गत्स्वर्गं महातेजा गत्वा चैव यथासुखम् ।
मम लोकेषु रमते यावदाभूतसंप्लवम् ॥ १४.१०३.११० ॥
Der Hochstrahlende, der mühelos von Himmel zu Himmel zieht, erfreut sich in meinen Welten bis zur großen Auflösung der Wesen.
14.103.111
अग्निप्रवेशं यश्चापि कुरुते मद्गतात्मना ।
सोपि यानेन दिव्येन मम लोकं प्रपद्यते ॥ १४.१०३.१११ ॥
Wer mit dem auf mich gerichteten Geist ins Feuer geht, erreicht ebenfalls meine Welt auf einem göttlichen Fahrzeug.
14.103.112
तत्र सर्वगुणोपेतः पश्यन्नेव स मां सदा ।
त्रिंशत्कोटिसमा राजन्मोदते मम संनिधौ।
ततोऽवतीर्णः कालेन वेदविद्ब्राह्मणो भवेत् ॥ १४.१०३.११२ ॥
Dort, mit allen Vorzügen begabt und mich stets schauend, o König, erfreut er sich dreißig Millionen Jahre in meiner Gegenwart; dann, zur rechten Zeit herabsteigend, wird er ein Brahmane, der in den Veden bewandert ist.
14.103.113
कर्षणं साधयन्यस्तु मां प्रपन्नः शुचिव्रतः ।
नमो ब्रह्मण्यदेवायेत्येतन्मन्त्रमुदाहरन् ॥ १४.१०३.११३ ॥
Wer bei der Feldarbeit, mit reinen Gelübden, bei mir Zuflucht sucht und diesen Spruch spricht: »Verehrung dem Gott, der den Brahmanen gewogen ist.«
14.103.114
बालसूर्यप्रकाशेन विमानेन विराजता ।
मम लोकं समासाद्य वर्षकोटिं प्रमोदते।
मम लोकावतीर्णश्च सोस्मिँल्लोके नृपो भवेत् ॥ १४.१०३.११४ ॥
Nachdem er auf einem leuchtenden Luftwagen, hell wie die aufgehende Sonne, meine Welt erreicht hat, erfreut er sich zehn Millionen Jahre; dann, aus meiner Welt herabsteigend, wird er in dieser Welt König.
14.103.115
निवेशयति मन्मूर्त्यामात्मानं मद्गतः शुचिः ।
रुद्रदक्षिणमूर्त्यां वा चतुर्दश्यां विशेषतः ॥ १४.१०३.११५ ॥
Der reine Mensch, dessen Geist auf mich gerichtet ist, setzt sein Selbst in mein Bildnis oder in die südliche Gestalt Rudras ein, besonders am vierzehnten Tag.
14.103.116
सिद्धैर्ब्रह्मर्षिभिश्चैव देवलोकैश्च पूजितः ।
गन्धर्वैर्भूतसङ्घैश्च गीयमानो महातपाः ॥ १४.१०३.११६ ॥
Von den Vollendeten, den brahmanischen Weisen und den Götterwelten verehrt, von den Gandharvas und den Scharen der Wesen besungen, der große Asket.
14.103.117
प्रविशेत्स महातेजा मां वा शङ्करमेव वा ।
न स्यात्पुनर्भवो राजन्नात्र कार्या विचारणा ॥ १४.१०३.११७ ॥
Wer von großem Glanz in mich oder in Śaṅkara eingeht, wird nicht wiedergeboren, o König; daran ist nicht zu zweifeln.
14.103.118
गोकृते स्त्रीकृते चैव गुरुविप्रकृतेऽपि वा ।
हन्यन्ते ये तु राजेन्द्र शक्रलोकं व्रजन्ति ते ॥ १४.१०३.११८ ॥
Wer um der Kühe, um der Frauen oder um eines Lehrers oder Brahmanen willen erschlagen wird, o Herr der Könige, der geht in Indras Welt.
14.103.119
तत्र जांबूनदमये विमाने कामगामिनि ।
मन्वन्तरं प्रमोदन्ते दिव्यनारीनिषेविताः ॥ १४.१०३.११९ ॥
Dort, in einem goldenen himmlischen Wagen, der fährt, wohin er will, von göttlichen Frauen umsorgt, freuen sie sich einen Manvantara lang.