Mahābhārata · Adhyāya 14.111

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

14.111.1

स्वभक्तस्य हृषीकेश धर्माधर्ममजानतः ।
धर्मं पुण्यतमं देव पृच्छतः कथयस्व मे ॥ १४.१११.१ ॥

O Hṛṣīkeśa, mir, deinem Ergebenen, der Dharma und Adharma nicht kennt, o Gott, sage den verdienstvollsten Dharma, da ich frage.

14.111.2

यदेतदग्निहोत्रं वै सृष्टं वर्णत्रयस्य तु ।
मन्त्रवद्यद्धुतं सम्यग्विधिना चाप्युपासितम्।
आहिताग्निं नयत्यूर्ध्वं सपत्नीकं सबान्धवम् ॥ १४.१११.२ ॥

Dieses Agnihotra, für die drei Varṇas geschaffen, wenn es mit Mantras und ordnungsgemäß nach der Regel dargebracht und verehrt wird, führt den, der das heilige Feuer errichtet hat, nach oben, zusammen mit Gattin und Verwandten.

14.111.3

कथं तद्ब्राह्मणैर्देव होतव्यं क्षत्रियैः कथम् ।
वैश्यैर्वा देवदेवेश कथं वा सुहुतं भवेत् ॥ १४.१११.३ ॥

O Gott, wie soll es von Brahmanen dargebracht werden, wie von Kṣatriyas, oder wie von Vaiśyas? O Herr der Götter, oder wie wird es wohl dargebracht?

14.111.4

कस्मिन्काले कतं कस्य आधेयोऽग्निः सुरोत्तम ।
आहितस्य कथं वाऽपि सम्यगाचरणं भवेत् ॥ १४.१११.४ ॥

Zu welcher Zeit und von wem soll das Feuer errichtet werden? O Bester der Götter, wie soll das Verhalten dessen, der das Feuer errichtet hat, recht geführt werden?

14.111.5

कत्यग्नयः किमात्मानः स्थानं किं कस्य वा विभो ।
कतरस्मिन्हुते स्थाने कं व्रजेदाग्निहोत्रिकः ॥ १४.१११.५ ॥

Wie viele sind die Feuer, was sind ihre Wesen, was ist der Ort, oder wessen ist er, o Mächtiger? An welchem Ort, wenn dargebracht, geht der Agnihotra-Ausübende in welche Welt?

14.111.6

अग्निहोत्रनिमित्तं च किमुत्पन्नं पुराऽनघ ।
कथमेवाथ हूयन्ते प्रीयन्ते च सुराः कथम् ॥ १४.१११.६ ॥

Was war der Anlass des Agnihotra, und woraus entstand er einst, o Makelloser? Wie wird er dargebracht, und wie werden die Götter erfreut?

14.111.7

विधिवन्मन्त्रवत्कृत्वा पूजितास्त्वग्नयः कथम् ।
कां गतिं वदतांश्रेष्ठ नयन्ति ह्यग्निहोत्रिणः ॥ १४.१११.७ ॥

Wie führen die Feuer, nach Vorschrift und mit Mantras verehrt, zu welchem Ziel? Bester der Redner, welches Ziel erreichen die Agnihotrin?

14.111.8

दुर्हुताश्चापि भगवन्नविज्ञातास्त्रयोऽग्नयः ।
किमाहिताग्नेः कुर्वन्ति दुश्चीर्णा वाऽपि केशव ॥ १४.१११.८ ॥

Was tun die drei Feuer, falsch dargebracht und unerkannt, dem, der das Feuer errichtet hat? Oder was tun die schlecht vollzogenen Handlungen, o Keśava?

14.111.9

उत्सन्नाग्निस्तु पापात्मा कां योनिं देव गच्छति ।
एतत्सर्वं समासेन भक्त्या ह्युपगतस्य मे।
वक्तुमर्हसि सर्वज्ञ सर्वाधिकं नमोस्तु ते ॥ १४.१११.९ ॥

In welchen Schoß geht der sündige Mensch, dessen Feuer erloschen ist? O Gott, es ziemt dir, mir dies alles kurz zu sagen, da ich in Hingabe zu dir gekommen bin. O Allwissender, über allen Erhabener, dir sei Verehrung.

14.111.10

शृणु राजन्महापुण्यमिदं धर्मामृतं परम् ।
यत्तु तारयते युक्तान्ब्राह्मणानग्निहोत्रिणः ॥ १४.१११.१० ॥

Höre, o König, auf diesen höchst verdienstvollen, erhabenen Nektar des Dharma, der die hingegebenen Brahmanen, die das Agnihotra vollziehen, hinüberführt.

14.111.11

ब्र्हमित्वेनासृजं लोकानहमादौ महाद्युते ।
सृष्टोऽग्निर्मुखतः पूर्वं लोकानां हितकाम्यया ॥ १४.१११.११ ॥

O Hochglänzender, am Anfang schuf ich die Welten in der Gestalt Brahmās. Das Feuer wurde zuerst aus dem Mund erschaffen, aus dem Wunsch nach dem Wohl der Welten.

14.111.12

यस्मादग्रे स भूतानां सर्वेषां निर्मितो मया ।
तस्मादग्नीत्यभिहितः पुराणज्ञैर्मनीषिभिः ॥ १४.१११.१२ ॥

Weil ich ihn zuerst für alle Wesen erschuf, nannten ihn die weisen Kenner der Purāṇas »Agni« (Feuer).

14.111.13

यस्मात्तु सर्वकृत्येषु पूर्वमस्मै प्रदीयते ।
आहुतिर्दीप्यमानाय तस्मादग्नीति कथ्यते ॥ १४.१११.१३ ॥

Denn bei allen Opferhandlungen wird die Spende zuerst ihm dargebracht, dem Leuchtenden; darum wird er Agni genannt.

14.111.14

यस्माच्च तु नयत्यग्रां गतिं विप्रान्सुपूजितः ।
यस्माच्च नयनाद्राजन्देवेष्वग्नीति कथ्यते ॥ १४.१११.१४ ॥

Und da er, wohl verehrt, die Brahmanen zum höchsten Pfad führt, und weil er führt, o König, wird er unter den Göttern Agni genannt.

14.111.15

तस्माच्च दुर्हुतः सोयमलं भक्षयितुं क्षणात् ।
यजमानं नरश्रेष्ठ क्रव्यादोऽग्निस्ततः स्मृतः ॥ १४.१११.१५ ॥

Darum, o Bester der Menschen, ist er, wenn er falsch dargebracht wird, durchaus imstande, den Opferer im Nu zu verschlingen; und so wird Agni auch als der Fleischfresser (kravyād) erinnert.

14.111.16

सर्वभूतात्मको राजन्देवानामेष वै मुखम् ।
प्रथमं मन्मुखात्सृष्टो लोकार्थे पचनः प्रभुः ॥ १४.१११.१६ ॥

O König, dieser, die Seele aller Wesen, ist wahrlich der Mund der Götter; dieser Herr, zuerst aus meinem Mund erschaffen, ist der Koch zum Wohle der Welten.

14.111.17

सृष्टमात्रो जगत्सर्वमत्तुमैच्छत्पुरा खलु ।
ततः प्रशमितः सोग्निरूपास्यैव मया पुरा ॥ १४.१११.१७ ॥

Kaum war er erschaffen, da begehrte er, die ganze Welt zu verschlingen; da wurde jener Agni besänftigt, nachdem er zuvor von mir verehrt worden war.

14.111.18

सततोपासनात्सोयमौपासन इति स्मृतः ॥ १४.१११.१८ ॥

Durch beständige Verehrung wird dieser als Aupāsana erinnert.

14.111.19

आहुतिः सर्वमाख्याति तस्मिन्वसति सोनलः ।
आवसथ्य इति ख्यातस्तेनासौ ब्रह्मवादिभिः ॥ १४.१११.१९ ॥

Die Opfergabe offenbart alles; in ihr weilt jenes Feuer. Darum nennen es die Brahman-Kundigen Āvasathya.

14.111.20

तस्मात्पञ्च महायज्ञा वर्तन्ते यस्य धर्मतः ।
सोममण्डलमध्येन गतिस्तस्य द्विजन्मनः ॥ १४.१११.२० ॥

Darum führt für den Zweimalgeborenen, dem die fünf großen Opfer gemäß dem Dharma dargebracht werden, sein Weg durch die Mitte der Mondscheibe.

14.111.21

ते च सप्तर्षयः सिद्धाः संयतेन्द्रियबुद्धयः ।
गता ह्यमरसायुज्यं ते ह्यग्न्यर्चनतत्पराः ॥ १४.१११.२१ ॥

Und jene sieben Weisen, vollendet, mit gezügelten Sinnen und Verstand, dem Feuerkult ergeben, erlangten in der Tat die Vereinigung mit den Unsterblichen.

14.111.22

अपरे चावसथ्यं च पचनाग्निं प्रचक्षते ।
तस्मिन्पञ्च महायज्ञा वैश्वदेवश्च वर्तते ॥ १४.१११.२२ ॥

Andere nennen das Hausfeuer und das Kochfeuer; in ihm vollziehen sich die fünf großen Opfer und das Vaiśvadeva.

14.111.23

स्थलीपाकं च गार्हं च सर्वे चास्मिन्प्रतिष्ठिताः ।
गृह्यकर्मवहो यस्मात्तस्माद्गृहपतिस्तु सः ॥ १४.१११.२३ ॥

Das Kochen im Topf und die häuslichen Riten sind alle in ihm gegründet; weil er die häuslichen Riten trägt, ist er der Gṛhapati, der Hausherr.

14.111.24

औपासनं चावसथ्यं सभ्यं पचनपावकम् ।
आहुर्ब्रह्मविदः केचिन्मतमेतन्ममापि च ॥ १४.१११.२४ ॥

Einige Brahman-Kundige nennen das Verehrungsfeuer, das Hausfeuer, das Versammlungsfeuer und das Kochfeuer; das ist auch meine Ansicht.

14.111.25

अग्निहोत्रप्रकारं च शृणु राजन्समाहितः ।
त्रयाणां गुणनामानां वह्नीनामुच्यते मया ॥ १४.१११.२५ ॥

O König, höre aufmerksam auf die Weise des Agnihotra. Ich werde von den drei Feuern sprechen, die nach ihren Eigenschaften benannt sind.

14.111.26

गृहाणां हि पतित्वं हि गृहपत्यमिति स्मृतम् ।
गृहपत्यं तु यस्यासीत्तत्तस्माद्गार्हपत्यता ॥ १४.१११.२६ ॥

Die Herrschaft über das Haus wird als gṛhapatya überliefert. Da das Feuer des Hausherrn ihm gehörte, heißt es gārhapatya.

14.111.27

यजमानं तु यस्मात्तु दक्षिणां तु गतिं नयेत् ।
दक्षिणाग्निं तमाहुस्ते दक्षिणायतनं द्विजाः ॥ १४.१११.२७ ॥

Da er den Opfernden nach Süden führt, nennen sie es das südliche Feuer; die Zweimalgeborenen nennen es den südlichen Sitz.

14.111.28

आहुतिः सर्वमाख्याति हव्यं वै वहनं स्मृतम् ।
सर्वहव्यवहो वह्निर्गतश्चाहवनीयताम् ॥ १४.१११.२८ ॥

Die Opfergabe macht alles offenbar; das Tragen der Opfergabe gilt als vahana. Das Feuer, das alle Opfergaben trägt, erlangte den Zustand des āhavanīya.

14.111.29

यं चाक्सथ्यं जुहुयान्मूलाग्निं विधिवद्द्विजः ।
आवसथ्यं तु तं चाग्निं पचनाग्निं प्रचक्षते ॥ १४.१११.२९ ॥

Der Zweimalgeborene, der die āvasathya-Opferspende nach Vorschrift in das Wurzelfeuer darbringt — dieses Feuer heißt das Kochfeuer, pacana-agni.

14.111.30

तेषां स भागतो वह्निः सभ्य इत्यभिधीयते ।
आवतथ्यस्तु यो वह्निः प्रथमः स प्रजापतिः ॥ १४.१११.३० ॥

Das Feuer, das ihr Anteil ist, heißt sabhya, das Versammlungsfeuer. Das Feuer namens āvatathya ist das erste; dieses ist Prajāpati.

14.111.31

ब्रह्मा च गार्हपत्योऽग्निस्तस्मिन्नेव हि सोभवत् ।
दक्षिणाग्निस्त्वयं रुद्रः क्रोधात्मा चण्ड एव सः ॥ १४.१११.३१ ॥

Brahmā ist das Feuer des Hausherrn, und in ihm selbst entstand er. Dieses Südfeuer ist Rudra, dessen Wesen der Zorn ist und der grimmig ist.

14.111.32

अहमाहवनीयोऽग्निराहोमाद्यस्य वै मुखे ।
सभ्योऽग्निः पञ्चमो यस्तु स्कन्द एव नराधिप ॥ १४.१११.३२ ॥

Ich bin das Opferfeuer, das im Munde dessen ist, der die Opfergabe beginnt. Das fünfte, das Versammlungsfeuer, ist wahrlich Skanda, o Herr der Menschen.

14.111.33

पृथिवी गार्हपत्योऽग्निरन्तरिक्षं च दक्षिणः ।
स्वर्गमाहवनीयोऽग्निरेवमग्नित्रयं स्मृतम् ॥ १४.१११.३३ ॥

Die Erde ist das Feuer des Hausherrn, der Luftraum ist das Südfeuer, und der Himmel ist das Opferfeuer; so wird die Dreiheit der Feuer überliefert.

14.111.34

वृत्तश्च गार्हपत्योऽग्निर्यस्माद्वृत्ता च मेदिनी ।
अर्धचन्द्राकृतिस्तं वै दक्षिणाग्निस्तथा भवेत् ॥ १४.१११.३४ ॥

Das Feuer des Hausherrn ist rund, weil die Erde rund ist; und das Südfeuer soll ebenso halbmondförmig sein.

14.111.35

चतुरश्रं ततः स्वर्गं निर्मलं तु निरामयम् ।
तस्मादाहवनीयोऽग्निश्चतुरश्रो भवेन्नृप ॥ १४.१११.३५ ॥

Der Himmel ist viereckig, makellos und frei von Krankheit; darum, o König, soll das Opferfeuer viereckig sein.

14.111.36

जुहुयाद्गार्हपत्यं यो भुवं जयति स द्विजः ।
जुहोति दक्षिणं यस्तु स जयत्यन्तरिक्षकम् ॥ १४.१११.३६ ॥

Wer als Zweifach-Geborener im Feuer des Hausherrn opfert, erobert die Erde; und wer im Südfeuer opfert, erobert den Luftraum.

14.111.37

पृथिवीमन्तरिक्षं च दिवं ऋषिगणैः सह ।
जयत्याहवनीयं यो जुहुयाद्भक्तिमान्नरः ॥ १४.१११.३७ ॥

Der hingebungsvolle Mensch, der Opfergaben in das āhavanīya-Feuer gießt, erobert Erde, Luftraum und Himmel zusammen mit den Scharen der Seher.

14.111.38

आभिमुख्येन होमस्तु यस्य यज्ञेषु वर्तते ।
तेनाप्याहवनीयत्वं गतो वह्निर्महाद्युतिः ॥ १४.१११.३८ ॥

Weil das Opfer dem zugewandt dargebracht wird, dem die Opfer gelten, erlangte auch das Feuer von großem Glanz den Rang des āhavanīya.

14.111.39

आहोमादग्निहोत्रेषु यज्ञैर्वा यत्र सर्वशः ।
यस्मात्तस्मात्प्रवर्तन्ते ततो ह्याहवनीयता ॥ १४.१११.३९ ॥

In den Agnihotra-Riten und den Opfern, wo die Handlungen ganz vom Opfer ausgehen, entfalten sie sich eben daher, und so entsteht die Eigenschaft des āhavanīya.

14.111.40

यस्त्वावसथ्यं जुहुयान्मूलाग्निं विधिवद्द्विजः ।
स तु सप्तर्षिलोकेषु सपत्नीकः प्रमोदते ॥ १४.१११.४० ॥

Der Zweimalgeborene aber, der nach Vorschrift in das āvasathya- und das Urfeuer opfert, erfreut sich zusammen mit seiner Gattin in den Welten der sieben Seher.

14.111.41

इष्टो भवति सर्वाग्नेरग्निहोत्रं च तद्भवेत् ।
त्राणाद्वै यजमानस्य ह्यग्निहोत्रमिति स्मृतम् ॥ १४.१११.४१ ॥

Es ist allen Feuern lieb, und das ist das Agnihotra; denn es schützt den Opferherrn, darum wird das Agnihotra so überliefert.

14.111.42

होइज्येषु विषादो वै विषादो दुःखमुच्यते ।
दुःखं तापत्रयं प्रोक्तं तापं हि नरकं विदुः ॥ १४.१११.४२ ॥

In den Opferriten heißt Verzagtheit wahrlich Verzagtheit; Verzagtheit heißt Leid, Leid wird als dreifache Qual verkündet, und die Qual erkennt man als Hölle.

14.111.43

आध्यात्मिकं चाधिदैवमाधिभौतिकमेव च ।
एतत्तापत्रयं प्रोक्तमात्मविद्भिर्नराधिप ॥ १४.१११.४३ ॥

Das innere, das göttliche und das materielle: Diese dreifache Qual haben die Kenner des Selbst verkündet, o Herr der Menschen.

14.111.44

यस्माद्वै त्रायते दुःखाद्यजमानं हुतोऽनलः ।
तस्मात्तु विधिवत्प्रोक्तमग्निहोत्रमिति श्रुतौ ॥ १४.१११.४४ ॥

Weil das geopferte Feuer den Opferer vor Leid bewahrt, wird es in der Śruti gemäß der Vorschrift Agnihotra genannt.

14.111.45

तदग्निहोत्रं सृष्टं वै ब्रह्मणा लोककर्तृणा ।
वेदाश्चाप्यग्निहोत्रं तु जज्ञिरे स्वयमेव तु ॥ १४.१११.४५ ॥

Jenes Agnihotra wurde von Brahmā, dem Schöpfer der Welten, geschaffen; und die Veden selbst entstanden von selbst aus dem Agnihotra.

14.111.46

अग्निहोत्रफला दारा दत्तभुक्तफलं धनम् ।
रतिपुत्रफला दारा दत्तभुक्तफलं धनम् ॥ १४.१११.४६ ॥

Ehefrauen, deren Frucht das Agnihotra ist; Reichtum, dessen Frucht das Gegebene und Genossene ist. Ehefrauen, deren Frucht Lust und Söhne sind; Reichtum, dessen Frucht das Gegebene und Genossene ist.

14.111.47

त्रिवेदमन्त्रसंयोगादग्निहोत्रं प्रवर्तते ।
ऋग्यजुःसामभिः पुण्यैः स्थाप्यते सूत्रसंयुतैः ॥ १४.१११.४७ ॥

Durch die Verbindung der Mantras der drei Veden wird das Agnihotra in Gang gesetzt; durch die heiligen Verse von Ṛg, Yajus und Sāma, verbunden mit den rituellen Fäden, wird es gegründet.

14.111.48

वसन्ते ब्राह्मणस्य स्यादाधेयोऽग्निर्नराधिप ।
वसन्तो ब्राह्मणो ज्ञेयो वेदयोनिः स उच्यते ॥ १४.१११.४८ ॥

O Herr der Menschen, für einen Brahmanen soll das zu errichtende Feuer im Frühling sein. Der Frühling soll als der Brahmane erkannt werden; er heißt der Schoß der Veden.

14.111.49

अग्न्याधेयं तु येनाथ वसन्ते क्रियतेऽनघ ।
तस्य श्रीर्बह्मवृद्धिश्च ब्राह्मणस्य विवर्धते ॥ १४.१११.४९ ॥

O Sündloser, durch die im Frühling vollzogene Entzündung des heiligen Feuers wachsen das Glück und die Vermehrung des heiligen Wissens des Brahmanen.

14.111.50

क्षत्रियस्याग्निराधेयो ग्रीष्मे श्रेष्ठः स वै नृप ।
येनाधानं तु वै ग्रीष्मे क्रियते तस्य वर्धते।
श्रीः प्रजाःक पशवश्चैव वित्तं तेजो बलं यशः ॥ १४.१११.५० ॥

O König, für den Kṣatriya ist die Entzündung des Feuers im Sommer die beste; durch das, wodurch im Sommer die Entzündung vollzogen wird, wachsen sein Glück, seine Untertanen, sein Vieh, sein Reichtum, sein Glanz, seine Kraft und sein Ruhm.

14.111.51

शरदृतौ तु वैश्यस्य ह्याधानीयो हुताशनः ।
शरद्रात्रं स्वयं वैश्यो वैश्ययोनिः स उच्यते ॥ १४.१११.५१ ॥

In der Herbstzeit gehört das zu entzündende Opferfeuer dem Vaiśya; in der Herbstnacht heißt der Vaiśya selbst der Ursprung der Vaiśyas.

14.111.52

शरद्याधानमेवं वै क्रियते येन पाण्डव ।
तस्यापि श्रीः प्रजाऽऽयुश्च पशवोऽर्थश्च वर्धते ॥ १४.१११.५२ ॥

O Sohn Pāṇḍus, durch das, wodurch im Herbst so die Entzündung vollzogen wird, wachsen auch sein Glück, seine Nachkommen, sein Leben, sein Vieh und sein Reichtum.

14.111.53

पशवः सर्व एवैते त्रिभिः सर्वैरलङ्कृताः ।
अग्निहोत्रा ह्यवर्तन्ते तैरेव ध्रियते जगत् ॥ १४.१११.५३ ॥

Alle diese Tiere sind ganz von den dreien geschmückt; die Agnihotra-Opfer kreisen ja, und durch sie allein wird die Welt getragen.

14.111.54

ग्राम्यारण्याश्च पशवो पृक्षाश्चैव तृणानि च ।
फलान्योषधयश्चापि अग्निहोत्रकृते हविः ॥ १४.१११.५४ ॥

Haus- und Wildtiere, auch Bären, Gras, Früchte und Heilkräuter – dies ist die Opfergabe für das Agnihotra-Opfer.

14.111.55

रसाः स्नेहास्तथा गन्धा रत्नानि मणयस्तथा ।
काञ्चनानि च लोहानि ह्यग्निहोत्रकृतेऽभवन् ॥ १४.१११.५५ ॥

Geschmäcke, Öle, Düfte, Juwelen, Edelsteine, Gold und Metalle entstanden alle um des Agnihotra willen.

14.111.56

आयुर्वेदो धनुर्वेदो मीमांसा न्यायविस्तरः ।
धर्मशास्त्रं च तत्सर्वमग्निहोत्रकृते कृतम् ॥ १४.१११.५६ ॥

Heilkunde, Bogenkunst, Mīmāṃsā, die weitläufige Logik des Nyāya und das Dharmaśāstra — all dies wurde um des Agnihotra willen geschaffen.

14.111.57

छन्दः शिक्षा च कल्पश्च तथा व्याकरणानि च ।
शास्त्रं ज्योतिर्निरुक्तं चाप्यग्निहोत्रकृते कृतम् ॥ १४.१११.५७ ॥

Metrik, Phonetik, das Ritualhandbuch, die Grammatiken, die Traktate, die Astronomie und die Etymologie wurden ebenfalls um des Agnihotra willen geschaffen.

14.111.58

इतिहासपुराणं च गाथाश्चोपनिषत्तथा ।
आथर्वणानि कर्माणि चाग्निहोत्रकृते कृतम् ॥ १४.१११.५८ ॥

Die Epen und Purāṇas, die Gāthās, die Upaniṣaden und die atharvanischen Riten wurden ebenfalls um des Agnihotra willen vollzogen.

14.111.59

यच्चैतस्यां पृथिव्यां वै किंचिदस्ति चराचरम् ।
तत्सर्वमग्निहोत्रस्य कृते सृष्टं स्वयंभुवा ॥ १४.१११.५९ ॥

Alles, was auf dieser Erde an Bewegtem und Unbewegtem existiert, wurde vom Selbstseienden um des Agnihotra willen geschaffen.

14.111.60

अग्निहोत्रस्य दर्शस्य पूर्णमासस्य चाप्यथ ।
युपेष्टिपशुबन्धानां सोमपानक्रियावताम् ॥ १४.१११.६० ॥

Auch für den Agnihotra, die Darśa- und Pūrṇamāsa-Riten, den Opferpfosten, die Opfergaben, die Tieropfer und jene, die die Soma-Trank-Riten vollziehen.

14.111.61

तिथिनक्षत्रयोगानां मुहूर्तकरणात्मकम् ।
कालस्य वेदनार्थं तु ज्योतिर्ज्ञानं पुराऽनघ ॥ १४.१११.६१ ॥

Die Sternkunde, bestehend aus der Berechnung von Tithi, Nakṣatra, Yoga, Muhūrta und Karaṇa, bestand einst, um die Zeit zu erkennen, o Sündenloser.

14.111.62

ऋग्यजुः साममन्त्राणां श्लोकतत्वार्थचिन्तनात् ।
प्रत्यापत्तिविकल्पानां छन्दोज्ञानं प्रल्पितम् ॥ १४.१११.६२ ॥

Durch das Nachsinnen über das Wesen und den Sinn der Verse der Mantras von Ṛg, Yajus und Sāma sowie über Wiederkehr und Abwandlung wurde die Kenntnis des Metrums entwickelt.

14.111.63

वर्णाक्षरपदार्थानां सन्धिलिङ्गं प्रकीर्तितम् ।
नामधातुविवेकार्थं पुरा व्याकरणं स्मृतम् ॥ १४.१११.६३ ॥

Die Sandhi und das Geschlecht von Lauten, Silben, Wörtern und Bedeutungen wurden dargelegt; um Nomina von Verbalwurzeln zu unterscheiden, wurde einst die Grammatik überliefert.

14.111.64

यूपवेद्यध्वरार्थं तु प्रोक्षणश्रवणाय तु ।
यज्ञदैवतयोगार्थं शिक्षाज्ञानं प्रकल्पितम् ॥ १४.१११.६४ ॥

Für Opferpfahl, Altar und Ritus, für das Hören der Besprengung und für die Verbindung des Opfers mit seiner Gottheit wurde die Lehre der Lautkunde (śikṣā) entwickelt.

14.111.65

यज्ञपात्रपवित्रार्थं द्रव्यसंभारणाय च ।
सर्वयज्ञविकल्पाय पुराकल्पं प्रकल्पितम् ॥ १४.१११.६५ ॥

Für die Reinheit der Opfergefäße, für das Sammeln der Materialien und für die Varianten aller Opfer wurde ein altes Ritualhandbuch (kalpa) entwickelt.

14.111.66

नामधातुविकल्पानां तत्वार्थनियमाय च ।
सर्ववेदनिरुक्तानां निरुक्तमृषिभिः कृतम् ॥ १४.१११.६६ ॥

Für die Regel über Wesen und Bedeutung der Varianten von Nomina und Verbalwurzeln sowie für die Etymologien aller Veden verfassten die Seher das Nirukta.

14.111.67

वेद्यर्थं पृथिवी सृष्टा संभारार्थ तथैव च ।
इध्मार्थमथ यूपार्थं ब्रह्मा चक्रे वनस्पतिम् ॥ १४.१११.६७ ॥

Die Erde wurde für den Altar geschaffen, ebenso für die Opfergaben; für die Feuerhölzer und den Opferpfosten schuf Brahmā die Bäume.

14.111.68

ग्राम्यारण्याश्च पशवो जायन्ते यज्ञकारणात् ।
मन्त्राणां विनियोगं च प्रोक्षितं श्रपणं तथा ॥ १४.१११.६८ ॥

Haus- und Wildtiere werden um des Opfers willen geboren; ebenso die Verwendung der Mantras, das Besprengen und das Kochen.

14.111.69

अनुयाजप्रयाजाश्च मरुतां शंसिनस्तथा ।
औद्गात्रं चैव साम्नां वै प्रतिप्रस्थानमेव च ॥ १४.१११.६९ ॥

Die Opfer anuyāja und prayāja, die Rezitation der Maruts, das Amt des udgātṛ für die Sāman und ebenso das pratiprasthāna.

14.111.70

विष्णुक्रमाणां क्रमणं दक्षिणावभृथं तथा ।
त्रिकासमर्चनं चैव स्यानेषूपहृतं तथा ॥ १४.१११.७० ॥

Das Schreiten der Schritte Viṣṇus, die Rituale dakṣiṇā und avabhṛtha, die Verehrung des dreifachen Feuers und das an seinen Stätten dargebrachte Opfer.

14.111.71

देवताग्रहणं मोक्षं हविषां श्रपणं तथा ।
नावबुद्ध्यन्ति ये विप्रा निन्दन्ति च पशोर्वधम्।
ते यान्ति नरकं घोरं रौरवं तमसाऽऽवृतम् ॥ १४.१११.७१ ॥

Jene Brahmanen, die die Entnahme der Götteranteile, die Freigabe der Opfergaben und das Kochen nicht verstehen und die Tötung der Tiere verurteilen, gehen in die schreckliche Hölle Raurava, von Finsternis umhüllt.

14.111.72

शतवर्षसहस्राणि तत्र स्थित्वा नराधमाः ।
कृमिर्भिर्भक्ष्यमाणाश्च तिष्ठेयुः पूयशोणिते ॥ १४.१११.७२ ॥

Nachdem sie dort hunderttausende Jahre verweilt haben, würden diese niedrigsten der Menschen, von Würmern verzehrt, im Eiter und Blut liegen.

14.111.73

वृक्षा यूपत्वमिच्छन्ति पशुत्वं पशवस्तथा ।
तृणानीच्छन्ति बर्हिष्ट्वमोषध्यश्च हविष्यताम्।
सोमत्वं च लताः सर्वा वेदित्वं च वसुंधर ॥ १४.१११.७३ ॥

Die Bäume wünschen sich den Zustand von Opferpfählen, und die Tiere ebenso den Zustand von Opfertieren. Die Gräser wünschen sich den Zustand heiligen Grases, und die Kräuter den Zustand von Opfergaben. Alle Ranken wünschen sich den Zustand des Soma, und die Erde wünscht sich den Zustand des Altars.

14.111.74

यस्मात्पशुत्वमिच्छन्ति पशवः स्वर्गलिप्सया ।
तस्मात्पशुवधे हिंसा नास्ति यज्ञेषु पाण्डव ॥ १४.१११.७४ ॥

Weil die Tiere aus Sehnsucht nach dem Himmel den Zustand von Opfertieren wünschen, gibt es bei den Opfern keine Gewalt in der Tötung der Tiere, o Sohn des Pāṇḍu.

14.111.75

यूपास्तन्मन्त्रसंस्कारैर्दर्भाश्च पशवस्तथा ।
यजमानेन सहिताः स्वर्गं यान्ति नरेश्वर ॥ १४.१११.७५ ॥

Die Opferpfähle, durch jene Mantras geweiht, und das heilige Gras und die Tiere gehen ebenso zusammen mit dem Opferherrn in den Himmel, o Herr der Menschen.

14.111.76

यावत्कालं हि यज्वा वै स्वर्गलोके महीयते ।
तावत्कालं प्रमोदन्ते पशवो ह्यध्वरे हताः ॥ १४.१११.७६ ॥

Solange der Opfernde in der Himmelswelt geehrt wird, so lange erfreuen sich auch die im Opfer geschlachteten Tiere.

14.111.77

अहिंसा वैदिकं कर्म ब्रह्मकर्मेति तत्कृतम् ।
वेदोक्तं ये न कुर्वन्ति हिंसाबुद्ध्या क्रतून्द्विजाः।
सद्यः शूद्रत्वामायान्ति प्रेत्य चण्डालतामपि ॥ १४.१११.७७ ॥

Gewaltlosigkeit ist das vedische Ritual, es heißt das heilige Ritual und wird durch sie vollzogen. Zweimal Geborene, die die im Veda vorgeschriebenen Opfer nicht mit gewalttätiger Gesinnung vollziehen, erlangen sogleich den Zustand eines Śūdra, und nach dem Tod sogar den eines Caṇḍāla.