மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.111
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.111.1
स्वभक्तस्य हृषीकेश धर्माधर्ममजानतः ।
धर्मं पुण्यतमं देव पृच्छतः कथयस्व मे ॥ १४.१११.१ ॥
ஹ்ருஷீகேசா, உமது பக்தனாகிய, தர்மத்தையும் அதர்மத்தையும் அறியாத எனக்கு, தேவனே, மிகவும் புண்ணியமான தர்மத்தைக் கேட்கும் என்னிடம் சொல்லுங்கள்.
14.111.2
यदेतदग्निहोत्रं वै सृष्टं वर्णत्रयस्य तु ।
मन्त्रवद्यद्धुतं सम्यग्विधिना चाप्युपासितम्।
आहिताग्निं नयत्यूर्ध्वं सपत्नीकं सबान्धवम् ॥ १४.१११.२ ॥
மூன்று வர்ணங்களுக்காக படைக்கப்பட்ட இந்த அக்னிஹோத்ரம், மந்திரங்களுடன் முறையாக ஹோமம் செய்து, நன்கு உபாசிக்கப்பட்டால், அக்னியை ஸ்தாபித்தவனை மனைவி, உறவினர்களுடன் மேல்நோக்கி கொண்டு செல்லும்.
14.111.3
कथं तद्ब्राह्मणैर्देव होतव्यं क्षत्रियैः कथम् ।
वैश्यैर्वा देवदेवेश कथं वा सुहुतं भवेत् ॥ १४.१११.३ ॥
தேவா, அந்தணர்களால் அது எவ்வாறு ஹோமம் செய்யப்பட வேண்டும், க்ஷத்திரியர்களால் எவ்வாறு, அல்லது வைசியர்களால் எவ்வாறு? தேவதேவேசா, அல்லது அது எவ்வாறு நன்கு ஹோமம் செய்யப்பட்டதாக இருக்கும்?
14.111.4
कस्मिन्काले कतं कस्य आधेयोऽग्निः सुरोत्तम ।
आहितस्य कथं वाऽपि सम्यगाचरणं भवेत् ॥ १४.१११.४ ॥
எந்தக் காலத்தில், யாரால் அக்னி ஸ்தாபிக்கப்பட வேண்டும்? தேவர்களில் சிறந்தவனே, அக்னியை ஸ்தாபித்தவனின் ஒழுக்கம் எவ்வாறு நன்கு அமைய வேண்டும்?
14.111.5
कत्यग्नयः किमात्मानः स्थानं किं कस्य वा विभो ।
कतरस्मिन्हुते स्थाने कं व्रजेदाग्निहोत्रिकः ॥ १४.१११.५ ॥
அக்னிகள் எத்தனை, அவற்றின் இயல்புகள் என்ன, இடம் எது அல்லது யாருடையது, ஓ வீபோ? எந்த இடத்தில் ஹோமம் செய்யப்பட்டால் அக்னிஹோத்ரி எங்கு செல்வான்?
14.111.6
अग्निहोत्रनिमित्तं च किमुत्पन्नं पुराऽनघ ।
कथमेवाथ हूयन्ते प्रीयन्ते च सुराः कथम् ॥ १४.१११.६ ॥
அக்னிஹோத்ரத்தின் காரணமும், முன்பு அது எதனால் தோன்றியது, பாவமற்றவனே? அது எவ்வாறு ஹோமம் செய்யப்படுகிறது, தேவர்கள் எவ்வாறு மகிழ்கிறார்கள்?
14.111.7
विधिवन्मन्त्रवत्कृत्वा पूजितास्त्वग्नयः कथम् ।
कां गतिं वदतांश्रेष्ठ नयन्ति ह्यग्निहोत्रिणः ॥ १४.१११.७ ॥
விதிப்படியும் மந்திரங்களுடனும் வழிபடப்பட்ட அக்னிகள் எவ்வாறு எந்த கதியை அளிக்கின்றன? பேச்சாளர்களில் சிறந்தவரே, அக்னிஹோத்ரிகள் எந்த கதியை அடைகின்றனர்?
14.111.8
दुर्हुताश्चापि भगवन्नविज्ञातास्त्रयोऽग्नयः ।
किमाहिताग्नेः कुर्वन्ति दुश्चीर्णा वाऽपि केशव ॥ १४.१११.८ ॥
பகவானே, தவறாக அர்ப்பிக்கப்பட்ட, அறியப்படாத மூன்று அக்னிகள் ஆஹிதாக்னியை என்ன செய்கின்றன? கேசவா, தவறாகச் செய்யப்பட்டவை என்ன செய்கின்றன?
14.111.9
उत्सन्नाग्निस्तु पापात्मा कां योनिं देव गच्छति ।
एतत्सर्वं समासेन भक्त्या ह्युपगतस्य मे।
वक्तुमर्हसि सर्वज्ञ सर्वाधिकं नमोस्तु ते ॥ १४.१११.९ ॥
அக்னி அணைந்த பாவாத்மா எந்த யோனியை அடைகிறான்? தேவா, இவை அனைத்தையும் பக்தியுடன் அணுகிய எனக்குச் சுருக்கமாகக் கூற நீர் தகுந்தவர். சர்வஞ்ஞரே, எல்லாவற்றிற்கும் மேலானவரே, உமக்கு வணக்கம்.
14.111.10
शृणु राजन्महापुण्यमिदं धर्मामृतं परम् ।
यत्तु तारयते युक्तान्ब्राह्मणानग्निहोत्रिणः ॥ १४.१११.१० ॥
அரசே, இந்த மிகப்புண்ணியமும் உயர்ந்த தர்மாமிருதமுமான உபதேசத்தைக் கேள். அது யோகத்தில் நிலைத்த அக்னிஹோத்ரி பிராமணர்களைக் கரையேற்றுகிறது.
14.111.11
ब्र्हमित्वेनासृजं लोकानहमादौ महाद्युते ।
सृष्टोऽग्निर्मुखतः पूर्वं लोकानां हितकाम्यया ॥ १४.१११.११ ॥
மகாதேஜஸ்வியே, ஆதியில் நான் பிரம்மாவின் வடிவில் உலகங்களைப் படைத்தேன். உலகங்களின் நன்மையை விரும்பி, முதலில் வாயிலிருந்து அக்னி படைக்கப்பட்டது.
14.111.12
यस्मादग्रे स भूतानां सर्वेषां निर्मितो मया ।
तस्मादग्नीत्यभिहितः पुराणज्ञैर्मनीषिभिः ॥ १४.१११.१२ ॥
நான் அவரை முதலில் எல்லா உயிரினங்களுக்காகவும் படைத்ததால், புராண அறிஞர்களான ஞானிகள் அவரை 'அக்னி' என்று அழைத்தனர்.
14.111.13
यस्मात्तु सर्वकृत्येषु पूर्वमस्मै प्रदीयते ।
आहुतिर्दीप्यमानाय तस्मादग्नीति कथ्यते ॥ १४.१११.१३ ॥
ஏனெனில் எல்லா வேள்விச் செயல்களிலும் முதலில் இவருக்கே, ஒளிவிடும் இவருக்கே, ஆகுதி அளிக்கப்படுகிறது; ஆகையால் இவர் 'அக்னி' என்று சொல்லப்படுகிறார்.
14.111.14
यस्माच्च तु नयत्यग्रां गतिं विप्रान्सुपूजितः ।
यस्माच्च नयनाद्राजन्देवेष्वग्नीति कथ्यते ॥ १४.१११.१४ ॥
மேலும் இவர் நன்கு வழிபடப்பட்டு அந்தணர்களை உயர்ந்த கதிக்கு அழைத்துச் செல்கிறார்; அரசே, இவர் அழைத்துச் செல்வதால் தேவர்களிடையே 'அக்னி' என்று சொல்லப்படுகிறார்.
14.111.15
तस्माच्च दुर्हुतः सोयमलं भक्षयितुं क्षणात् ।
यजमानं नरश्रेष्ठ क्रव्यादोऽग्निस्ततः स्मृतः ॥ १४.१११.१५ ॥
அதனால், நரர்களில் சிறந்தவனே, இவர் தவறாக ஆகுதி அளிக்கப்பட்டால் ஒரு கணத்தில் யஜமானனையும் விழுங்கிவிடும் வல்லமை உடையவர்; ஆகையால் அவர் 'கவ்யாதர்' அதாவது ஊன் உண்பவர் என்றும் நினைக்கப்படுகிறார்.
14.111.16
सर्वभूतात्मको राजन्देवानामेष वै मुखम् ।
प्रथमं मन्मुखात्सृष्टो लोकार्थे पचनः प्रभुः ॥ १४.१११.१६ ॥
அரசே, எல்லா உயிர்களின் ஆன்மாவாகிய இவரே தேவர்களின் முகம்; முதலில் என் முகத்திலிருந்து படைக்கப்பட்ட இந்த இறைவன், உலகங்களின் நன்மைக்காக உணவைச் சமைப்பவர் (பசனர்).
14.111.17
सृष्टमात्रो जगत्सर्वमत्तुमैच्छत्पुरा खलु ।
ततः प्रशमितः सोग्निरूपास्यैव मया पुरा ॥ १४.१११.१७ ॥
உருவாகியவுடனேயே அவர் பண்டைய காலத்தில் முழு உலகையும் விழுங்க விரும்பினார்; அதன் பின் முன்பு என்னால் வழிபடப்பட்டு அந்த அக்னி சாந்தப்படுத்தப்பட்டார்.
14.111.18
सततोपासनात्सोयमौपासन इति स्मृतः ॥ १४.१११.१८ ॥
தொடர்ச்சியான வழிபாட்டால் இவர் 'ஔபாசனர்' என்று நினைவுகூரப்படுகிறார்.
14.111.19
आहुतिः सर्वमाख्याति तस्मिन्वसति सोनलः ।
आवसथ्य इति ख्यातस्तेनासौ ब्रह्मवादिभिः ॥ १४.१११.१९ ॥
ஆஹுதி அனைத்தையும் அறிவிக்கிறது; அதில் அந்த அக்னி வசிக்கிறது. ஆகையால் பிரம்மவாதிகளால் அவர் 'ஆவசத்யர்' என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
14.111.20
तस्मात्पञ्च महायज्ञा वर्तन्ते यस्य धर्मतः ।
सोममण्डलमध्येन गतिस्तस्य द्विजन्मनः ॥ १४.१११.२० ॥
ஆகையால் எவருக்கு தர்மப்படி ஐந்து மகாயஞ்ஞங்கள் நடைபெறுகின்றனவோ, அந்த இருபிறப்பாளனின் வழி சோம மண்டலத்தின் நடுவே செல்கிறது.
14.111.21
ते च सप्तर्षयः सिद्धाः संयतेन्द्रियबुद्धयः ।
गता ह्यमरसायुज्यं ते ह्यग्न्यर्चनतत्पराः ॥ १४.१११.२१ ॥
அந்த சப்தரிஷிகள் — சித்தர்களாய், புலன்களையும் புத்தியையும் அடக்கியவர்களாய், அக்னி வழிபாட்டில் ஈடுபட்டவர்களாய் — தேவர்களுடன் சாயுஜ்யத்தை அடைந்தனர்.
14.111.22
अपरे चावसथ्यं च पचनाग्निं प्रचक्षते ।
तस्मिन्पञ्च महायज्ञा वैश्वदेवश्च वर्तते ॥ १४.१११.२२ ॥
வேறு சிலர் ஆவசத்யத்தையும் சமையல் அக்னியையும் கூறுவர்; அதில் ஐந்து மகாயஞ்ஞங்களும் வைஸ்வதேவமும் நடைபெறுகின்றன.
14.111.23
स्थलीपाकं च गार्हं च सर्वे चास्मिन्प्रतिष्ठिताः ।
गृह्यकर्मवहो यस्मात्तस्माद्गृहपतिस्तु सः ॥ १४.१११.२३ ॥
ஸ்தாலீபாகமும் கார்ஹபத்தியச் சடங்குகளும் எல்லாம் இதிலேயே நிலைபெற்றுள்ளன. இல்லற கர்மங்களைச் சுமப்பதால் அவர் கிரஹபதி எனப்படுகிறார்.
14.111.24
औपासनं चावसथ्यं सभ्यं पचनपावकम् ।
आहुर्ब्रह्मविदः केचिन्मतमेतन्ममापि च ॥ १४.१११.२४ ॥
சில பிரம்மவித்துகள் ஔபாசனம், ஆவசத்யம், சப்யம், பசனபாவகம் என்பர்; இதுவே என் கருத்தும் ஆகும்.
14.111.25
अग्निहोत्रप्रकारं च शृणु राजन्समाहितः ।
त्रयाणां गुणनामानां वह्नीनामुच्यते मया ॥ १४.१११.२५ ॥
அரசே, ஒருமனதுடன் அக்னிஹோத்ர முறையைக் கேள். குணங்களால் பெயர் பெற்ற மூன்று அக்னிகளைப் பற்றி நான் கூறுகிறேன்.
14.111.26
गृहाणां हि पतित्वं हि गृहपत्यमिति स्मृतम् ।
गृहपत्यं तु यस्यासीत्तत्तस्माद्गार्हपत्यता ॥ १४.१११.२६ ॥
வீட்டின் அதிகாரமே கிரஹபத்தியம் எனப்படுகிறது என்று நினைவுகூரப்படுகிறது. கிரஹபத்திய அக்னி யாருடையதாக இருந்ததோ, அதனாலேயே அது கார்ஹபத்தியம் எனப்பட்டது.
14.111.27
यजमानं तु यस्मात्तु दक्षिणां तु गतिं नयेत् ।
दक्षिणाग्निं तमाहुस्ते दक्षिणायतनं द्विजाः ॥ १४.१११.२७ ॥
யஜமானனை தெற்குத் திசையை நோக்கி அழைத்துச் செல்வதால், அதனை தட்சிணாக்னி என்கின்றனர். இருபிறப்பாளர்கள் அதனை தெற்கு ஸ்தானம் என்கின்றனர்.
14.111.28
आहुतिः सर्वमाख्याति हव्यं वै वहनं स्मृतम् ।
सर्वहव्यवहो वह्निर्गतश्चाहवनीयताम् ॥ १४.१११.२८ ॥
ஆஹுதி அனைத்தையும் வெளிப்படுத்துகிறது; ஹவ்யத்தைச் சுமப்பதே வஹனம் எனப்படுகிறது. எல்லா ஹவ்யங்களையும் சுமக்கும் அக்னி ஆஹவனீயத்தன்மையை அடைந்தது.
14.111.29
यं चाक्सथ्यं जुहुयान्मूलाग्निं विधिवद्द्विजः ।
आवसथ्यं तु तं चाग्निं पचनाग्निं प्रचक्षते ॥ १४.१११.२९ ॥
இருபிறப்பாளர் விதிப்படி எந்த மூலாக்னியில் ஆவஸத்தியத்தில் ஹோமம் செய்கிறாரோ, அந்த அக்னியை பசனாக்னி என்று கூறுகின்றனர்.
14.111.30
तेषां स भागतो वह्निः सभ्य इत्यभिधीयते ।
आवतथ्यस्तु यो वह्निः प्रथमः स प्रजापतिः ॥ १४.१११.३० ॥
அவற்றின் பங்காக உள்ள அக்னி சபியம் எனப்படுகிறது. ஆவதத்தியம் என்னும் அக்னியோ முதலாவது அக்னி; அவரே பிரஜாபதி.
14.111.31
ब्रह्मा च गार्हपत्योऽग्निस्तस्मिन्नेव हि सोभवत् ।
दक्षिणाग्निस्त्वयं रुद्रः क्रोधात्मा चण्ड एव सः ॥ १४.१११.३१ ॥
பிரம்மா காருகபத்திய அக்கினி ஆவார்; அதிலேயே அவரும் தோன்றினார். இந்த தக்ஷிணாக்கினி ருத்திரர்; அவர் சினத்தின் இயல்புடையவர், கொடியவர்.
14.111.32
अहमाहवनीयोऽग्निराहोमाद्यस्य वै मुखे ।
सभ्योऽग्निः पञ्चमो यस्तु स्कन्द एव नराधिप ॥ १४.१११.३२ ॥
நான் ஆஹவனீய அக்கினி; ஆகுதியைத் தொடங்குபவரின் வாயில் இருக்கிறேன். ஐந்தாவது சபியக் அக்கினி, அது ஸ்கந்தரே, ஓ மன்னா.
14.111.33
पृथिवी गार्हपत्योऽग्निरन्तरिक्षं च दक्षिणः ।
स्वर्गमाहवनीयोऽग्निरेवमग्नित्रयं स्मृतम् ॥ १४.१११.३३ ॥
பூமி காருகபத்திய அக்கினி, அந்தரிக்ஷம் தக்ஷிணாக்கினி, சுவர்க்கம் ஆஹவனீய அக்கினி; இவ்வாறு மூன்று அக்கினிகள் நினைவுகூரப்பட்டன.
14.111.34
वृत्तश्च गार्हपत्योऽग्निर्यस्माद्वृत्ता च मेदिनी ।
अर्धचन्द्राकृतिस्तं वै दक्षिणाग्निस्तथा भवेत् ॥ १४.१११.३४ ॥
காருகபத்திய அக்கினி வட்ட வடிவானது, ஏனெனில் பூமியும் வட்டமானது; தக்ஷிணாக்கினி அரைச்சந்திர வடிவாக இருக்க வேண்டும்.
14.111.35
चतुरश्रं ततः स्वर्गं निर्मलं तु निरामयम् ।
तस्मादाहवनीयोऽग्निश्चतुरश्रो भवेन्नृप ॥ १४.१११.३५ ॥
பின்னர் சுவர்க்கம் நான்கு முனைகள் கொண்டது, தூய்மையானது, நோயற்றது; ஆகையால், ஓ மன்னா, ஆஹவனீய அக்கினி நான்கு கோணமுடையதாக இருக்க வேண்டும்.
14.111.36
जुहुयाद्गार्हपत्यं यो भुवं जयति स द्विजः ।
जुहोति दक्षिणं यस्तु स जयत्यन्तरिक्षकम् ॥ १४.१११.३६ ॥
காருகபத்திய அக்கினியில் ஆகுதி செய்யும் த்விஜன் பூமியை வெல்கிறான்; தக்ஷிணாக்கினியில் ஆகுதி செய்பவன் அந்தரிக்ஷத்தை வெல்கிறான்.
14.111.37
पृथिवीमन्तरिक्षं च दिवं ऋषिगणैः सह ।
जयत्याहवनीयं यो जुहुयाद्भक्तिमान्नरः ॥ १४.१११.३७ ॥
பக்தியுள்ள மனிதன் ஆஹவனீய அக்னியில் ஆகுதி செய்பவன், ரிஷி கணங்களுடன் பூமியையும், அந்தரிக்ஷத்தையும், சொர்க்கத்தையும் வெல்கிறான்.
14.111.38
आभिमुख्येन होमस्तु यस्य यज्ञेषु वर्तते ।
तेनाप्याहवनीयत्वं गतो वह्निर्महाद्युतिः ॥ १४.१११.३८ ॥
யாகங்களில் எதற்கு நேருக்கு நேராக ஹோமம் நிகழ்கிறதோ, அதனால் மஹாதேஜஸ்வியான அக்னியும் ஆஹவனீயத் தன்மையை அடைந்தது.
14.111.39
आहोमादग्निहोत्रेषु यज्ञैर्वा यत्र सर्वशः ।
यस्मात्तस्मात्प्रवर्तन्ते ततो ह्याहवनीयता ॥ १४.१११.३९ ॥
அக்னிஹோத்ரங்களிலும் யாகங்களிலும், எங்கு முழுவதும் ஆஹோமத்திலிருந்து செயல்கள் தொடங்குகின்றனவோ, அதனால் ஆஹவனீயத்தன்மை உண்டாகிறது.
14.111.40
यस्त्वावसथ्यं जुहुयान्मूलाग्निं विधिवद्द्विजः ।
स तु सप्तर्षिलोकेषु सपत्नीकः प्रमोदते ॥ १४.१११.४० ॥
எந்த த்விஜன் விதிப்படி ஆவசத்ய அக்னியிலும் மூலாக்னியிலும் ஆகுதி செய்கிறானோ, அவன் தன் மனைவியுடன் சப்தரிஷி லோகங்களில் மகிழ்கிறான்.
14.111.41
इष्टो भवति सर्वाग्नेरग्निहोत्रं च तद्भवेत् ।
त्राणाद्वै यजमानस्य ह्यग्निहोत्रमिति स्मृतम् ॥ १४.१११.४१ ॥
இது எல்லா அக்னிகளுக்கும் இஷ்டமானது; அதுவே அக்னிஹோத்ரம். யஜமானனைக் காப்பதால் அது அக்னிஹோத்ரம் என்று நினைவுகூரப்படுகிறது.
14.111.42
होइज्येषु विषादो वै विषादो दुःखमुच्यते ।
दुःखं तापत्रयं प्रोक्तं तापं हि नरकं विदुः ॥ १४.१११.४२ ॥
ஹோமயாகங்களில் உள்ள விஷாதமே விஷாதம் எனப்படும்; விஷாதம் துக்கம் எனப்படுகிறது; துக்கம் மூன்று தாபங்கள் எனச் சொல்லப்பட்டது; தாபம் நரகம் என அறியப்படுகிறது.
14.111.43
आध्यात्मिकं चाधिदैवमाधिभौतिकमेव च ।
एतत्तापत्रयं प्रोक्तमात्मविद्भिर्नराधिप ॥ १४.१११.४३ ॥
ஆத்மிகம், ஆதிதைவிகம், ஆதிபௌதிகம் ஆகிய இம்மூன்று தாபங்களே ஆத்மஞானிகளால் கூறப்பட்டவை, ஓ நராதிபா.
14.111.44
यस्माद्वै त्रायते दुःखाद्यजमानं हुतोऽनलः ।
तस्मात्तु विधिवत्प्रोक्तमग्निहोत्रमिति श्रुतौ ॥ १४.१११.४४ ॥
ஆகுதியாக வழங்கப்பட்ட அக்னி யஜமானனை துன்பத்திலிருந்து காப்பதால், ஸ்ருதியில் விதிப்படி இது அக்னிஹோத்ரம் எனக் கூறப்பட்டது.
14.111.45
तदग्निहोत्रं सृष्टं वै ब्रह्मणा लोककर्तृणा ।
वेदाश्चाप्यग्निहोत्रं तु जज्ञिरे स्वयमेव तु ॥ १४.१११.४५ ॥
அந்த அக்னிஹோத்ரம் உலகை படைத்த பிரம்மனால் படைக்கப்பட்டது; வேதங்களும் அக்னிஹோத்ரத்திலிருந்தே தாமாகவே தோன்றின.
14.111.46
अग्निहोत्रफला दारा दत्तभुक्तफलं धनम् ।
रतिपुत्रफला दारा दत्तभुक्तफलं धनम् ॥ १४.१११.४६ ॥
அக்னிஹோத்ரம் பலனாகக் கொண்ட மனைவிகள்; கொடுத்து அனுபவிப்பதே பலனான செல்வம். இன்பமும் மக்களும் பலனாகக் கொண்ட மனைவிகள்; கொடுத்து அனுபவிப்பதே பலனான செல்வம்.
14.111.47
त्रिवेदमन्त्रसंयोगादग्निहोत्रं प्रवर्तते ।
ऋग्यजुःसामभिः पुण्यैः स्थाप्यते सूत्रसंयुतैः ॥ १४.१११.४७ ॥
மூன்று வேதங்களின் மந்திரங்களின் சேர்க்கையால் அக்னிஹோத்ரம் நடைபெறுகிறது; ருக், யஜுஸ், சாம ஆகியவற்றின் புனித மந்திரங்களாலும் சூத்திரங்களாலும் அது நிறுவப்படுகிறது.
14.111.48
वसन्ते ब्राह्मणस्य स्यादाधेयोऽग्निर्नराधिप ।
वसन्तो ब्राह्मणो ज्ञेयो वेदयोनिः स उच्यते ॥ १४.१११.४८ ॥
ஓ நராதிபா, பிராமணனுக்கு வசந்த காலத்தில் ஆதேய அக்னி நிறுவப்பட வேண்டும். வசந்தமே பிராமணன் என அறியப்பட வேண்டும்; அவர் வேதங்களின் யோனி எனக் கூறப்படுகிறார்.
14.111.49
अग्न्याधेयं तु येनाथ वसन्ते क्रियतेऽनघ ।
तस्य श्रीर्बह्मवृद्धिश्च ब्राह्मणस्य विवर्धते ॥ १४.१११.४९ ॥
பாவமற்றவனே! வசந்த காலத்தில் எதனால் அக்னியாதேயம் செய்யப்படுகிறதோ, அதனால் பிராமணனுக்கு செல்வமும் பிரம்ம வளர்ச்சியும் பெருகுகின்றன.
14.111.50
क्षत्रियस्याग्निराधेयो ग्रीष्मे श्रेष्ठः स वै नृप ।
येनाधानं तु वै ग्रीष्मे क्रियते तस्य वर्धते।
श्रीः प्रजाःक पशवश्चैव वित्तं तेजो बलं यशः ॥ १४.१११.५० ॥
அரசே! க்ஷத்திரியனுக்கு கோடையில் அக்னியாதேயம் சிறந்தது. எதனால் கோடையில் ஆதானம் செய்யப்படுகிறதோ, அதனால் அவனுக்கு செல்வம், மக்கள், கால்நடைகள், பொருள், தேஜஸ், பலம், புகழ் பெருகும்.
14.111.51
शरदृतौ तु वैश्यस्य ह्याधानीयो हुताशनः ।
शरद्रात्रं स्वयं वैश्यो वैश्ययोनिः स उच्यते ॥ १४.१११.५१ ॥
சரத் ருதுவில் வைசியனுக்கு ஆதானீயமான ஹுதாசனன் உண்டு. சரத் இரவில் வைசியனே தானே வைசியர்களின் மூலம் என்று சொல்லப்படுகிறான்.
14.111.52
शरद्याधानमेवं वै क्रियते येन पाण्डव ।
तस्यापि श्रीः प्रजाऽऽयुश्च पशवोऽर्थश्च वर्धते ॥ १४.१११.५२ ॥
பாண்டவனே! சரத்தில் இவ்வாறு எதனால் ஆதானம் செய்யப்படுகிறதோ, அதனால் அவனுக்கு செல்வம், மக்கள், ஆயுள், கால்நடைகள், பொருள் ஆகியவை பெருகுகின்றன.
14.111.53
पशवः सर्व एवैते त्रिभिः सर्वैरलङ्कृताः ।
अग्निहोत्रा ह्यवर्तन्ते तैरेव ध्रियते जगत् ॥ १४.१११.५३ ॥
இந்த விலங்குகள் அனைத்தும் மூன்றினாலும் முழுவதும் அலங்கரிக்கப்பட்டவை. அக்னிஹோத்ரங்களே சுழல்கின்றன; அவற்றாலேயே உலகம் தாங்கப்படுகிறது.
14.111.54
ग्राम्यारण्याश्च पशवो पृक्षाश्चैव तृणानि च ।
फलान्योषधयश्चापि अग्निहोत्रकृते हविः ॥ १४.१११.५४ ॥
ஊர் மற்றும் காட்டு விலங்குகள், கரடிகள், புல், பழங்கள், மூலிகைகள் ஆகியவையும் அக்னிஹோத்ரத்திற்கான ஹவிஸ் ஆகும்.
14.111.55
रसाः स्नेहास्तथा गन्धा रत्नानि मणयस्तथा ।
काञ्चनानि च लोहानि ह्यग्निहोत्रकृतेऽभवन् ॥ १४.१११.५५ ॥
சுவைகளும், நெய் முதலிய எண்ணெய்களும், நறுமணங்களும், ரத்தினங்களும், மணிகளும், தங்கமும் இரும்பும் அக்னிஹோத்ரத்துக்காகவே உண்டாயின.
14.111.56
आयुर्वेदो धनुर्वेदो मीमांसा न्यायविस्तरः ।
धर्मशास्त्रं च तत्सर्वमग्निहोत्रकृते कृतम् ॥ १४.१११.५६ ॥
ஆயுர்வேதம், தனுர்வேதம், மீமாம்சை, நியாயத்தின் விரிவு, தர்மசாஸ்திரம் ஆகிய அனைத்தும் அக்னிஹோத்ரத்துக்காகவே செய்யப்பட்டன.
14.111.57
छन्दः शिक्षा च कल्पश्च तथा व्याकरणानि च ।
शास्त्रं ज्योतिर्निरुक्तं चाप्यग्निहोत्रकृते कृतम् ॥ १४.१११.५७ ॥
சந்தஸ், சிக்ஷை, கல்பம், இலக்கணங்கள், சாஸ்திரம், ஜோதிடம், நிருக்தம் ஆகியவையும் அக்னிஹோத்ரத்துக்காகவே செய்யப்பட்டன.
14.111.58
इतिहासपुराणं च गाथाश्चोपनिषत्तथा ।
आथर्वणानि कर्माणि चाग्निहोत्रकृते कृतम् ॥ १४.१११.५८ ॥
இதிஹாசமும் புராணமும் காதைகளும் உபநிடதமும் அதர்வண கர்மங்களும் அக்னிஹோத்ரத்துக்காகவே செய்யப்பட்டன.
14.111.59
यच्चैतस्यां पृथिव्यां वै किंचिदस्ति चराचरम् ।
तत्सर्वमग्निहोत्रस्य कृते सृष्टं स्वयंभुवा ॥ १४.१११.५९ ॥
இந்த பூமியில் அசைவதும் அசையாததுமாக உள்ள அனைத்தும் சுயம்பூவால் அக்னிஹோத்ரத்துக்காகவே படைக்கப்பட்டன.
14.111.60
अग्निहोत्रस्य दर्शस्य पूर्णमासस्य चाप्यथ ।
युपेष्टिपशुबन्धानां सोमपानक्रियावताम् ॥ १४.१११.६० ॥
அக்னிஹோத்ரம், தர்சம், பூர்ணமாசம், யூபம், இஷ்டி, பசுபந்தம் மற்றும் சோமபான யாகம் செய்பவர்களுக்காகவும்.
14.111.61
तिथिनक्षत्रयोगानां मुहूर्तकरणात्मकम् ।
कालस्य वेदनार्थं तु ज्योतिर्ज्ञानं पुराऽनघ ॥ १४.१११.६१ ॥
திதி, நட்சத்திரம், யோகங்கள், முகூர்த்தம், கரணங்கள் ஆகியவற்றைக் கொண்ட, காலத்தை அறிவதற்கான அந்த ஜ்யோதிஷ ஞானம் முன்பு இருந்தது, ஓ பாவமற்றவனே.
14.111.62
ऋग्यजुः साममन्त्राणां श्लोकतत्वार्थचिन्तनात् ।
प्रत्यापत्तिविकल्पानां छन्दोज्ञानं प्रल्पितम् ॥ १४.१११.६२ ॥
ருக், யஜுஸ், சாம மந்திரங்களின் சுலோகங்களின் தத்துவத்தையும் பொருளையும் சிந்தித்து, மீண்டும் வருதல் மற்றும் மாற்று வடிவங்களைக் கொண்டு சந்த ஞானம் உருவாக்கப்பட்டது.
14.111.63
वर्णाक्षरपदार्थानां सन्धिलिङ्गं प्रकीर्तितम् ।
नामधातुविवेकार्थं पुरा व्याकरणं स्मृतम् ॥ १४.१११.६३ ॥
எழுத்துகள், அசைகள், சொற்கள், பொருள்களின் சந்தியும் பாலும் விளக்கப்பட்டுள்ளன; பெயர்ச்சொல், வினையடி ஆகியவற்றின் வேறுபாட்டிற்காக முன்பு இலக்கணம் நினைவுகூரப்பட்டது.
14.111.64
यूपवेद्यध्वरार्थं तु प्रोक्षणश्रवणाय तु ।
यज्ञदैवतयोगार्थं शिक्षाज्ञानं प्रकल्पितम् ॥ १४.१११.६४ ॥
யூபம், வேதி, யாகம் ஆகியவற்றிற்காகவும், பிரோக்ஷணத்தைக் கேட்பதற்காகவும், யஜ்ஞ தேவதையுடன் இணைவதற்காகவும் சிக்ஷா (ஒலியியல்) ஞானம் உருவாக்கப்பட்டது.
14.111.65
यज्ञपात्रपवित्रार्थं द्रव्यसंभारणाय च ।
सर्वयज्ञविकल्पाय पुराकल्पं प्रकल्पितम् ॥ १४.१११.६५ ॥
யஜ்ஞ பாத்திரங்களின் தூய்மைக்காகவும், பொருட்களைச் சேகரிப்பதற்காகவும், எல்லா யாகங்களின் மாற்று முறைகளுக்காகவும் பழங்காலக் கல்ப (சடங்கு நூல்) உருவாக்கப்பட்டது.
14.111.66
नामधातुविकल्पानां तत्वार्थनियमाय च ।
सर्ववेदनिरुक्तानां निरुक्तमृषिभिः कृतम् ॥ १४.१११.६६ ॥
பெயர்கள் மற்றும் வினையடிகளின் மாற்றுகளின் தத்துவத்தையும் பொருளையும் நெறிப்படுத்த, எல்லா வேதங்களின் நிருக்தங்களுக்காக முனிவர்களால் நிருக்தம் உருவாக்கப்பட்டது.
14.111.67
वेद्यर्थं पृथिवी सृष्टा संभारार्थ तथैव च ।
इध्मार्थमथ यूपार्थं ब्रह्मा चक्रे वनस्पतिम् ॥ १४.१११.६७ ॥
வேதிக்காக பூமி படைக்கப்பட்டது; அவ்வாறே சம்பாரங்களுக்காகவும். இத்மத்திற்காகவும் யூபத்திற்காகவும் பிரம்மா தாவரங்களைப் படைத்தார்.
14.111.68
ग्राम्यारण्याश्च पशवो जायन्ते यज्ञकारणात् ।
मन्त्राणां विनियोगं च प्रोक्षितं श्रपणं तथा ॥ १४.१११.६८ ॥
யாகத்தின் பொருட்டு கிராம மற்றும் காட்டு விலங்குகள் பிறக்கின்றன; மந்திரங்களின் பயன்பாடும், பிரோக்ஷணமும், சுடுதலும் அவ்வாறே.
14.111.69
अनुयाजप्रयाजाश्च मरुतां शंसिनस्तथा ।
औद्गात्रं चैव साम्नां वै प्रतिप्रस्थानमेव च ॥ १४.१११.६९ ॥
அனுயாஜமும் பிரயாஜமும், மருத்துகளின் சம்சனமும், சாமங்களின் ஔத்காத்ரமும், பிரதிப்ரஸ்தானமும்.
14.111.70
विष्णुक्रमाणां क्रमणं दक्षिणावभृथं तथा ।
त्रिकासमर्चनं चैव स्यानेषूपहृतं तथा ॥ १४.१११.७० ॥
விஷ்ணுவின் அடிகளைக் கடத்தல், தக்ஷிணை மற்றும் அவபிருதம், திரிகாசத்தில் அர்ச்சனை, இடங்களில் அளிக்கப்பட்ட ஹவிஸ் ஆகியவையும்.
14.111.71
देवताग्रहणं मोक्षं हविषां श्रपणं तथा ।
नावबुद्ध्यन्ति ये विप्रा निन्दन्ति च पशोर्वधम्।
ते यान्ति नरकं घोरं रौरवं तमसाऽऽवृतम् ॥ १४.१११.७१ ॥
தேவதைகளின் பங்கு ஏற்றல், ஹவிஸ்களின் விடுதலை, சுடுதல் ஆகியவற்றை அறியாத, பசு வதத்தை நிந்திக்கும் பிராமணர்கள் இருளால் மூடிய கொடிய ரௌரவ நரகத்திற்குச் செல்கின்றனர்.
14.111.72
शतवर्षसहस्राणि तत्र स्थित्वा नराधमाः ।
कृमिर्भिर्भक्ष्यमाणाश्च तिष्ठेयुः पूयशोणिते ॥ १४.१११.७२ ॥
அங்கே நூறாயிரம் ஆண்டுகள் தங்கி, அந்த கீழ்மக்கள் புழுக்களால் தின்னப்பட்டு சீழிலும் இரத்தத்திலும் கிடப்பார்கள்.
14.111.73
वृक्षा यूपत्वमिच्छन्ति पशुत्वं पशवस्तथा ।
तृणानीच्छन्ति बर्हिष्ट्वमोषध्यश्च हविष्यताम्।
सोमत्वं च लताः सर्वा वेदित्वं च वसुंधर ॥ १४.१११.७३ ॥
மரங்கள் யூபத்துவத்தை விரும்புகின்றன, விலங்குகள் பசுத்துவத்தை விரும்புகின்றன, அவ்வாறே. புற்கள் பர்ஹிஷ்த்துவத்தை விரும்புகின்றன, மூலிகைகள் ஹவிஷ்யத்தை விரும்புகின்றன. எல்லாக் கொடிகளும் சோமத்துவத்தை விரும்புகின்றன, பூமி வேதித்துவத்தை விரும்புகிறது.
14.111.74
यस्मात्पशुत्वमिच्छन्ति पशवः स्वर्गलिप्सया ।
तस्मात्पशुवधे हिंसा नास्ति यज्ञेषु पाण्डव ॥ १४.१११.७४ ॥
விலங்குகள் சொர்க்கத்தின் ஆசையால் பசுத்துவத்தை விரும்புவதால், யாகங்களில் விலங்குவதத்தில் ஹிம்சை இல்லை, பாண்டவனே.
14.111.75
यूपास्तन्मन्त्रसंस्कारैर्दर्भाश्च पशवस्तथा ।
यजमानेन सहिताः स्वर्गं यान्ति नरेश्वर ॥ १४.१११.७५ ॥
யூபங்களும், அந்த மந்திரங்களின் சம்ஸ்காரத்தால், தர்ப்பைகளும், விலங்குகளும் அவ்வாறே யஜமானனுடன் சேர்ந்து சொர்க்கத்திற்குச் செல்கின்றன, நரேசுவரனே.
14.111.76
यावत्कालं हि यज्वा वै स्वर्गलोके महीयते ।
तावत्कालं प्रमोदन्ते पशवो ह्यध्वरे हताः ॥ १४.१११.७६ ॥
யஜ்வா சொர்க்க லோகத்தில் எவ்வளவு காலம் மதிக்கப்படுகிறானோ, அவ்வளவு காலம் யாகத்தில் கொல்லப்பட்ட விலங்குகளும் மகிழ்ச்சியடைகின்றன.
14.111.77
अहिंसा वैदिकं कर्म ब्रह्मकर्मेति तत्कृतम् ।
वेदोक्तं ये न कुर्वन्ति हिंसाबुद्ध्या क्रतून्द्विजाः।
सद्यः शूद्रत्वामायान्ति प्रेत्य चण्डालतामपि ॥ १४.१११.७७ ॥
அகிம்சை வைதிகச் செயல், அது பிரம்மகர்மம் எனப்படுகிறது, அதனால் செய்யப்பட்டது. வேதம் கூறிய யாகங்களை ஹிம்சா புத்தியுடன் செய்யாத த்விஜர்கள் உடனே சூத்ரத்துவத்தை அடைகிறார்கள், இறந்த பின் சண்டாளத்துவத்தையும் அடைகிறார்கள்.
14.111.78
गावो यज्ञार्थमुत्पन्ना दक्षिणार्थं तथैव च ।
सुवर्णं रजतं चैव पात्रक्रुभार्थमेव च ॥ १४.१११.७८ ॥
பசுக்கள் யாகத்திற்காகப் பிறந்தவை, தக்ஷிணைக்காகவும் அவ்வாறே; தங்கமும் வெள்ளியும் கூட, பாத்திரங்கள் செய்வதற்கும் கூட.
14.111.79
दर्भाः संस्तरणार्तं तु रक्षसां रक्षणाय च ।
पजनार्थं द्विजाः सृष्टास्तारका दिवि देवताः ॥ १४.१११.७९ ॥
குசப் புல் ஆசனம் விரிப்பதற்காகவும் அரக்கர்களிடமிருந்து காப்பதற்காகவும் படைக்கப்பட்டது; விலங்குகளுக்கும் மனிதர்களுக்கும் இருபிறப்பாளர்கள் படைக்கப்பட்டனர்; வானில் நட்சத்திரங்கள் தேவர்களாயின.
14.111.80
क्षत्रिया रक्षणार्थं तु वैश्या वार्तानिमित्ततः ।
शुश्रूषार्थं त्रयाणां वै शूद्राः सृष्टाः स्वयंभुवा ॥ १४.१११.८० ॥
க்ஷத்திரியர்கள் காப்பதற்காகவும், வைசியர்கள் தொழில் வாழ்வுக்காகவும், சூத்திரர்கள் மூன்று வர்ணத்தாருக்கு சேவை செய்வதற்காகவும் சுயம்புவால் படைக்கப்பட்டனர்.
14.111.81
एवमेतज्जगत्सर्वमग्निहोत्रकृते कृतम् ।
नावबुध्यन्ति ये चैव नरास्तु तमसा वृताः ॥ १४.१११.८१ ॥
இவ்வாறு இந்த முழு உலகமும் அக்னிஹோத்ர யாகத்திற்காகவே படைக்கப்பட்டது; ஆனால் அறியாமை இருளால் சூழப்பட்ட மனிதர்கள் இதை உணர்வதில்லை.
14.111.82
ते यान्ति नरकं घोरं रौरवं नाम विश्रुतम् ।
रौरवाद्विप्रयुक्तास्तु कृमियोनिं व्रजन्ति ते ॥ १४.१११.८२ ॥
அவர்கள் பயங்கரமான, ரௌரவம் என்று புகழ்பெற்ற நரகத்தை அடைவார்கள்; ரௌரவத்திலிருந்து விடுபட்ட பின் புழுப்பிறவியை அடைவார்கள்.
14.111.83
यथोक्तमग्निहोत्राणां शुश्रूषन्ति च ये द्विजाः ।
तैर्दत्तं सहुतं चेष्टं दत्तमध्यापितं भवेत् ॥ १४.१११.८३ ॥
அக்னிஹோத்ரங்களை முறைப்படி சேவிக்கும் இருபிறப்பாளர்களால் செய்யப்படும் தானம், ஹோமம், யாகம் மற்றும் கற்பித்தல் நிறைவுபெறுகின்றன.
14.111.84
एवमिष्टं च पूर्तं च यद्विप्रैः क्रियते नृप ।
तत्सर्वं सम्यगाहृत्य चादित्ये स्थापयाम्यहम् ॥ १४.१११.८४ ॥
அரசே, இவ்வாறு பிராமணர்களால் செய்யப்படும் யாகமும் பூர்த்த தர்மங்களும் அனைத்தையும் நான் முழுமையாகச் சேகரித்து ஆதித்யனில் நிலைநிறுத்துகிறேன்.
14.111.85
मया स्थापितमादित्ये लोकस्य सुकृतं हि तत् ।
धारयेद्यत्सहस्रांशुः सुकृतं ह्यग्निहोत्रिणाम् ॥ १४.१११.८५ ॥
நான் ஆதித்யனில் நிறுவிய இது உலகின் நற்செயல்; ஆயிரம் கதிரோன் அதைத் தாங்கட்டும், ஏனெனில் அது அக்னிஹோத்ரிகளின் நற்செயல்.
14.111.86
यावत्कालं तु तिष्ठन्ति लोके चाप्यग्निहोत्रिणः ।
तावदेव हि पुण्येन दीप्यते रविणाऽम्बरे ॥ १४.१११.८६ ॥
உலகில் அக்னிஹோத்ரிகள் நிலைத்திருக்கும் காலம் வரை, அந்தப் புண்ணியத்தால் வானில் சூரியன் ஒளிர்கிறது.
14.111.87
स्वर्गे स्वर्गं गतानां तु वीर्याद्भवति वीर्यवान् ।
तत्र ते ह्युपभुञ्जन्ति ह्यग्निहोत्रस्य तत्फलम्।
समानरूपा देवानां तिष्ठन्त्याबूतसंप्लवम् ॥ १४.१११.८७ ॥
சொர்க்கம் சென்றவர்கள் தங்கள் ஆற்றலால் வலிமை பெறுகின்றனர். அங்கே அவர்கள் அக்னிஹோத்ரத்தின் பலனை அனுபவிக்கின்றனர்; தேவர்களுக்கு ஒத்த வடிவுடன் பெருவெள்ளம் வரை நிலைக்கின்றனர்.
14.111.88
वृथाऽग्निना च ये केचिद्दह्यन्ते ह्यग्निहोत्रिणः ।
न तेऽग्निहोत्रिणां लोके मानसाऽपि व्रजन्ति ते ॥ १४.१११.८८ ॥
வீணாக நெருப்பால் எரிக்கப்படும் அக்னிஹோத்ரிகள் எவரோ, அவர்கள் உலகில் அக்னிஹோத்ரிகளின் உலகை மனத்தாலும் அடைவதில்லை.
14.111.89
वीरघ्रास्तु दुराचारा दरिद्रास्तु नराधमाः ।
विकला व्याधिताश्चापि जायन्ते शूद्रयोनिषु ॥ १४.१११.८९ ॥
வீரர்களைக் கொல்பவர்களும், தீயொழுக்கமுடையவர்களும், வறியவர்களும், கீழ்மக்களும், ஊனமுற்றவர்களும், நோயுற்றவர்களும் சூத்திர யோனிகளில் பிறக்கின்றனர்.
14.111.90
तस्मादप्रोषितैर्नित्यमग्निहोत्रं द्विजातिभिः ।
होतव्यं विधिवद्राजन्नूर्ध्वामिच्छन्ति ये गतिम् ॥ १४.१११.९० ॥
ஆகையால், அரசே, மேலான கதியை விரும்புவோர் ஒருபோதும் வெளியூர் செல்லாமல், இருபிறப்பாளர்கள் விதிப்படி நாளும் அக்னிஹோத்ரத்தை ஆற்ற வேண்டும்.
14.111.91
आत्मवन्नावमन्तव्यमग्निहोत्रं युधिष्टिर ।
न त्याज्यं क्षणिमप्येतदग्निहोत्रं युधिष्ठिर ॥ १४.१११.९१ ॥
யுதிஷ்டிரா, அக்னிஹோத்ரத்தை தன்னைப் போலவே கருதி அவமதிக்கக் கூடாது. யுதிஷ்டிரா, இந்த அக்னிஹோத்ரத்தை ஒரு கணமும் கைவிடக் கூடாது.
14.111.92
वृद्धत्वेऽप्यग्निहोत्रं ये गृह्णन्ति विधिवद्द्विजाः ।
शूद्रान्नाद्विरता दान्ताः संयतेन्द्रियबुद्धयः ॥ १४.१११.९२ ॥
முதுமையிலும் விதிப்படி அக்னிஹோத்ரம் செய்யும், சூத்திரரின் உணவைத் தவிர்க்கும், அடக்கமுள்ள, புலன்களையும் புத்தியையும் அடக்கிய இருபிறப்பாளர்கள்.
14.111.93
पञ्चयज्ञपरा नित्यं लोभक्रोधविवर्जिताः ।
द्विकालमतिथींश्चैव पूजयन्ति च भक्तितः ॥ १४.१११.९३ ॥
எப்போதும் ஐம்பெருவேள்விகளில் ஈடுபட்டவர்களாகவும், பேராசையும் கோபமும் இல்லாதவர்களாகவும், இருவேளையும் பக்தியுடன் விருந்தினர்களை வழிபடுபவர்களாகவும் உள்ளவர்கள்.
14.111.94
तेऽपि सूर्योदयप्रख्यैर्विमानैर्वायुवेगिभिः ।
मम लोके प्रमोदन्ते दृष्ट्वा मां च युधिष्ठिर ॥ १४.१११.९४ ॥
அவர்களும் சூரியோதயம் போன்ற ஒளியுடைய, காற்றின் வேகமுள்ள விமானங்களில் என் உலகில் மகிழ்கின்றனர்; யுதிஷ்டிரா, என்னைக் கண்டும் மகிழ்கின்றனர்.
14.111.95
मन्वन्तरं च तत्रैकं मोदिता द्विजसत्तमाः ।
इह मानुष्यके लोके जायन्ते द्विजसत्तमाः ॥ १४.१११.९५ ॥
அங்கே ஒரு மன்வந்தரம் வரை மகிழ்ந்து, சிறந்த இருபிறப்பாளர்களே, அவர்கள் இங்கே மனித உலகில் மீண்டும் பிறக்கின்றனர்.
14.111.96
बालाहिताग्रयो ये च शूद्रान्नाद्विरताः सदा ।
क्रोधलोभविनिर्मुक्ताः प्रातस्स्नानपरायणाः।
यथोक्तमग्निहोत्रं वै जुह्वते विजितेन्द्रियाः ॥ १४.१११.९६ ॥
இளமையிலேயே அக்னியை நிறுவியவர்களும், எப்போதும் சூத்திரரின் உணவைத் தவிர்ப்பவர்களும், கோபமும் பேராசையும் நீங்கியவர்களும், அதிகாலை நீராடலில் ஈடுபட்டவர்களும், புலன்களை வென்று விதிப்படி அக்னிஹோத்ரம் செய்பவர்களும்.
14.111.97
आतिथेयाः सदा सौम्या द्विकालं मत्परायणाः ।
ते यान्त्यपुनरावृत्तिं भित्त्वा चादित्यमण्डलम् ॥ १४.१११.९७ ॥
எப்போதும் விருந்தோம்பலுடனும் சாந்தத்துடனும் இருபொழுதும் என்னில் பற்றுடையோர் சூரியமண்டலத்தைத் துளைத்து மீளாத நிலையை அடைகின்றனர்.
14.111.98
मम लोकं सपत्नीका यानैः सूर्योदयप्रभैः ।
तत्र बालार्कसङ्काशाः कामगाः कामरूपिणः ॥ १४.१११.९८ ॥
அவர்கள் தங்கள் மனைவியருடன் சூரியோதயம் போன்ற ஒளியுள்ள வாகனங்களில் என் உலகிற்குச் செல்கின்றனர்; அங்கே அவர்கள் இளம் சூரியனைப் போன்றவர்கள், விருப்பப்படி செல்பவர்கள், விருப்பப்படி உருவெடுப்பவர்கள்.
14.111.99
ऐश्वर्यगुणसंपन्नाः क्रीडन्ति च यथासुखम् ।
इत्येषामाहिताग्नीनां विभूतिः पाण्डुनन्दन ॥ १४.१११.९९ ॥
ஐசுவரியமும் குணங்களும் நிறைந்தவர்களாய் அவர்கள் இன்பமாக விளையாடுகின்றனர். பாண்டுவின் மகனே, ஆஹிதாக்கினிகளின் பெருமை இதுவே.
14.111.100
श्रुतिं केचिन्निन्दमानाः श्रुतिं दूष्यन्त्यबुद्धयः ।
प्रमाणं न च कुर्वन्ति ये यान्तीहापि दुर्गतिम्। ॥ १४.१११.१०० ॥
சிலர் அறிவற்றவர்களாய் சுருதியை நிந்தித்து அதைக் கறைப்படுத்துகின்றனர்; அதைப் பிரமாணமாகக் கொள்ளாதவர்கள் இவ்வுலகிலேயே துர்கதியை அடைகின்றனர்.
14.111.101
प्रमाणमितिहासं च वेदान्कुर्वति ये द्विजाः ।
ते यान्त्यमरसायुज्यं नित्यमास्तिक्यबुद्धयः ॥ १४.१११.१०१ ॥
இதிகாசத்தையும் வேதங்களையும் பிரமாணமாகக் கொள்ளும் துவிஜர்கள், எப்போதும் ஆஸ்திக புத்தியுடையோராய் அமரர்களுடன் ஐக்கியத்தை அடைகின்றனர்.