مهابهاراتا · أدهيايا 14.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.19.1
शुभानामशुभानां च नेह नाशोस्ति कर्मणाम् ।
प्राप्यप्राप्यानुपच्यन्ते क्षेत्रेक्षेत्रे तथातथा ॥ १४.१९.१ ॥
لا فناء هنا للأعمال الحسنة ولا السيئة؛ ففي كل حقل تنضج، فتنال ثمرتها مرة بعد مرة، كلٌّ على حسبه.
14.19.2
यथा प्रसूयमानस्तु फली दद्यात्फलं बहु ।
तथा स्याद्विपुलं पुण्यं शुद्धेन मनसा कृतम् ॥ १४.१९.२ ॥
كما تُعطي الشجرة المثمرة ثمرًا وفيرًا، كذلك يكون للعمل المنجز بقلب نقي ثواب عظيم.
14.19.3
पापं चापि तथैव स्यात्पापेन मनसा कृतम् ।
पुरोधाय मनो हीह कर्मण्यात्मा प्रवर्तते ॥ १४.१९.३ ॥
والذنب كذلك إذا فُعل بقلب آثم؛ فهنا تمضي النفس إلى الفعل والقلب في المقدمة.
14.19.4
यथा कर्मसमाविष्टः काममन्युसमावृतः ।
नरो गर्भं प्रविशति तत्रापि शृणु चोत्तरम् ॥ १४.१९.४ ॥
كما يدخل الرحم إنسانٌ منغمسٌ في الأعمال، محاطٌ بالشهوة والغضب؛ فاسمع أيضًا الجواب التالي في ذلك.
14.19.5
शुक्रं शोणितसंसृष्टं स्त्रिया गर्भाशयं गतम् ।
क्षेत्रं कर्मजमाप्नोति शुभं वा यदि वाऽशुभम् ॥ १४.१९.५ ॥
فالمني المختلط بالدم، إذا دخل رحم المرأة، نال جسدًا مولودًا من العمل، خيرًا كان أو شرًّا.
14.19.6
सौक्ष्म्यादव्यक्तयावाच्च न च क्वचन सज्जति ।
सम्प्राप्य ब्राह्मणः कायं तस्मात्तद्ब्रह्म शाश्वतम् ॥ १४.१९.६ ॥
لدقّته وعدم ظهوره لا يتعلق بشيء؛ فالبراهمن (النفس) وإن نال جسدًا — ولذلك فذلك البراهمن أزلي.
14.19.7
तद्बीजं सर्वभूतानां तेन जीवन्ति जन्तवः ॥ १४.१९.७ ॥
وذلك بذرة جميع الكائنات، وبه تحيا الكائنات الحية.
14.19.8
स जीवः सर्वभूतानां गर्भमाविश्य भागशः ।
दधाति चेतना सद्यः प्राणस्थानेष्ववस्थितः।
ततः स्पन्दयतेऽङ्गानि स गर्भश्चेतनान्वितः ॥ १४.१९.८ ॥
تلك الروح الحية لجميع الكائنات، إذ تدخل الرحم، تمنح الوعي على أجزاء؛ وهي مقيمة في مواضع النفس، تعطي الوعي فورا. ثم تحرك الأطراف؛ فيصبح ذلك الجنين مزودا بالوعي.
14.19.9
यथा लोहस्य विष्यन्दो निषिक्तो बिम्बविग्रहम् ।
उपैति तद्वज्जानीहि गर्भे जीवप्रवेशनम् ॥ १४.१९.९ ॥
كما أن تيار الحديد المذاب إذا صُبّ في القالب يأخذ شكل التمثال، فاعلم أن دخول الروح في الرحم كذلك.
14.19.10
लोहपिण्डं यथा वह्निः प्रविश्य ह्यतितापयेत् ।
तथा त्वमपि जानीहि गर्भे जीवोपपादनम्। ॥ १४.१९.१० ॥
كما تدخل النار كتلة الحديد فتحميها حميّا شديدا، فكذلك فاعلم أنت أيضا نشأة الروح في الرحم.
14.19.11
यथा च दीपः शरणं दीप्यमानः प्रकाशयेत् ।
एवमेव शरीराणि प्रकाशयति चेतनः ॥ १४.१९.११ ॥
كما أن المصباح، إذ يتّقد في مأواه، يبعث النور، فكذلك الذات الواعية تنير الأجساد.
14.19.12
यद्यच्च कुरुते कर्म शुभं वा यदि वाऽशुभम् ।
पूर्वदेहकृतं सर्वमवश्यमुपभुज्यते ॥ १४.१९.१२ ॥
كل عمل يعمله الإنسان، حسنا كان أو سيئا، فكل ما صُنع في جسد سابق لا بد أن يُجنى.
14.19.13
ततस्तु क्षीयते चैव पुनश्चान्यत्प्रचीयते ।
यावत्तु मोक्षयोगस्थं धर्मं नैवावबुध्यते ॥ १४.१९.१३ ॥
فيَنقص ذلك، ويتراكم شيء آخر من جديد، ما دام المرء لا يدرك الدَّارما القائمة في اتحاد التحرر.
14.19.14
तत्ते धर्मं प्रवक्ष्यामि सुखी भवति येन वै ।
आवर्तमानो जातीषु यथाऽन्योन्यासु सत्तम ॥ १४.१९.१४ ॥
لذلك سأبيّن لك الدَّارما التي بها يصير المرء سعيدًا، يا أفضل الأخيار، لمن يدور من ولادة إلى أخرى.
14.19.15
दानं व्रतं ब्रह्मचर्यं यथोक्तव्रतधारणम् ।
दमः प्रशान्तता चैव भूतानां चानुकम्पनम् ॥ १४.१९.१५ ॥
العطاء، والنذور، والعفة، وحفظ النذور كما هي مقررة، وضبط النفس، والسكينة، والرحمة بالكائنات.
14.19.16
संयमश्चानृशंस्य च परस्वादानवर्जनम् ।
व्यलीकानामकरणं भूताना मनसा भुवि ॥ १४.१९.१६ ॥
ضبط النفس وعدم القسوة، والامتناع عن أخذ مال الغير، وعدم إيذاء الكائنات على الأرض ولو بالنية.
14.19.17
मातापित्रोश्च शुश्रूषा देवतातितिपूजनम् ।
गुरुपूजा घृणा शौचं नित्यमिन्द्रयसंयमः ॥ १४.१९.१७ ॥
خدمة الأم والأب، وتكريم الآلهة والضيوف، وتبجيل المعلمين، والحياء، والطهارة، وضبط الحواس دائمًا.
14.19.18
प्रवर्तनं शुभानां च तत्सतां व्रतमुच्यते ।
ततो धर्मः प्रभवति यः प्रजाः पाति शाश्वतीः ॥ १४.१९.१८ ॥
ويُقال إن تعزيز الأعمال الصالحة هو عهد الأخيار؛ ومنه ينشأ ذلك الدَّارما الذي يحفظ الخلائق الدائمة.
14.19.19
सद्भिराचरितो धर्मः सदाचारे प्रतिष्ठितः ।
उभयार्थो भवत्येव स्वर्गार्थो मोक्षतस्तथा॥ ॥ १४.१९.१९ ॥
إن الدharma الذي يمارسه الأخيار، المستقر في السلوك الحسن، يخدم حقاً الغايتين: السماء وكذلك التحرر (موكشا).
14.19.20
एवं सत्सु सदा पश्येत्तत्रछाप्येषा ध्रुवा स्थितिः ।
आचारो धर्ममाचष्टे यस्मिन्सन्तो व्यवस्थिताः ॥ १४.१९.२० ॥
وهكذا ينبغي أن يُرى ذلك دائماً عند الأخيار؛ فهناك هذا النظام الثابت. والسلوك نفسه يعلن الدharma الذي يقيم فيه الأخيار.
14.19.21
तेषु तत्कर्म निक्षिप्तं यः स धर्मः सनातनः ।
यस्तं समभिपद्येत न स दुर्गतिमाप्नुयात् ॥ १४.१९.२१ ॥
فيهم وُضع ذلك الفعل، وهو الدharma الأبدي؛ ومن لجأ إليه لا ينال مصيراً سيئاً.
14.19.22
अतो नियम्यते लोकः प्रच्यवन्धर्मवर्त्मसु ।
यश्च योगी च मुक्तश्च स ऐतेभ्यो विशिष्यते ॥ १४.१९.२२ ॥
لذلك يُضبط العالم حين ينحرف عن مسالك الدharma؛ واليوغي والمتحرر أعلى من هؤلاء.
14.19.23
वर्तमानस्य धर्मेण पुरुषस्य यथा तथा ।
संसारतारणं ह्यस्य कालेन महता भवेत् ॥ १४.१९.२३ ॥
إن عبور السامسارا بالنسبة لمن يسير على الدharma، أياً كان، لا يتحقق له إلا بعد زمن طويل.
14.19.24
एवं पूर्वकृतं कर्म सर्वो जन्तुः प्रपद्यते ।
सर्वं तत्कारणं येन निकृतोऽप्यमिहागतः ॥ १४.१९.२४ ॥
وهكذا يلاقي كل كائن حي الفعل الذي أتى به من قبل؛ وذلك هو سبب كل شيء، فبه جاء هؤلاء إلى هنا وقد أصابتهم الجراح.
14.19.25
शरीरग्रहणं चास्य केन पूर्वं प्रकल्पितम् ।
इत्येवं संशये लोके तच्च वक्ष्याम्यतः परम् ॥ १४.१९.२५ ॥
من الذي قدّر أولاً تحصيل الجسد لهذه (النفس)؟ هكذا يقع الشك في العالم، وسأبيّن ذلك بعد هذا.
14.19.26
शरीरमात्मनः कृत्वा सर्वलोकपितामहः ।
त्रैलोक्यमसृजद्ब्रह्मा कृत्स्नं स्थावरजङ्गमम् ॥ १४.१९.२६ ॥
صنع براهما، جد جميع العوالم، لنفسه جسداً، فخلق العوالم الثلاثة وكل ما هو ساكن ومتحرك.
14.19.27
ततः प्रधानमसृजच्चेतनां तु शरीरिणाम् ।
यया सर्वमिदं व्याप्तं यां लोके परमां विदुः ॥ १४.१९.२७ ॥
ثم خلق الأصل الأول (برادهانا) ووعي الكائنات المتجسدة، وبه يتغلغل كل هذا، وهو ما يعرفونه في العالم بأنه الأسمى.
14.19.28
इदं तत्क्षरमित्युक्तं परं त्वमृतमक्षरम् ।
त्रयाणां मिथुनं सर्वमेकैकस्य पृथक्पृथक् ॥ १४.१९.२८ ॥
هذا يُسمّى الفاني، أما الأسمى فهو الخالد الذي لا يفنى. وازدواج الثلاثة موجود في كل شيء، في كل واحد على حدة.
14.19.29
असृजत्सर्वभूतानि पूर्वदृष्टः प्रजापतिः ।
स्थावराणि च भूतानि इत्येषा पौर्विकी श्रुतिः ॥ १४.१९.२९ ॥
خلق سيد المخلوقات، المعروف منذ القدم، جميع الكائنات، الساكن منها والحي؛ هكذا تقول التقاليد القديمة.
14.19.30
तस्य कालपरीमाणमकरोत्स पितामहः ।
भूतेषु परिवृत्तिं च पनरावृत्तिमेव च ॥ १४.१९.३० ॥
وضع ذلك الجد مقياس الزمن له، وكذلك دورة الكائنات وعودتها.
14.19.31
यथा तु कश्चिन्मेधावी दृष्टात्मा पूर्वजन्मनि ।
यत्प्रवक्ष्यामि तत्सर्वं यथावदुपपद्यते ॥ १४.१९.३१ ॥
كما أن حكيماً رأى الذات في ولادة سابقة، فإن كل ما سأبيّنه يتّسق تماماً.
14.19.32
सुखदुःखे यथा सम्यगनित्ये यः प्रपश्यति ।
कायं चामेध्यसंस्थानं विनाशं कर्मसंहितम् ॥ १४.१९.३२ ॥
من يرى على وجهه الصحيح أن اللذة والألم غير دائمين، وأن الجسد بنية نجسة مرتبطة بالفعل وإلى الفناء.
14.19.33
यच्च किञ्चित्सुखं तच्च दुःखं दृष्टमिति स्मरन् ।
संसारसागरं घोरं तरिष्यति सुदुस्तरम् ॥ १४.१९.३३ ॥
متذكراً أن كل لذة قد رُئيت أيضاً ألماً، سيعبر بحر السمسارا المرعب الشديد الصعوبة في عبوره.
14.19.34
जनीमरणरोगैश्च समाविष्टः प्रधानवित् ।
चेतनाव्तसु चैतन्यं समं भूतेषु पश्यति ॥ १४.१९.३४ ॥
ومع أنه محاط بالولادة والموت والمرض، فإن عارف المبدأ الأول يرى الوعي في الكائنات الحية متساوياً في جميع الكائنات.
14.19.35
निर्विद्यते ततः कश्चिन्मार्गमाणः परं पदम् ।
तस्योपदेशं वक्ष्यामि याथातथ्येन सत्तम ॥ १४.१९.३५ ॥
ثم يزهد أحدهم، باحثاً عن المقام الأسمى. يا خير الأخيار، سأبيّن تعليمه كما هو بحقيقته.
14.19.36
शाश्वतस्याव्ययस्याथ् यदस्य ज्ञानमुत्तमम् ।
प्रोच्यमानं मया विप्र निबोधदमशेषतः ॥ १४.१९.३६ ॥
إن المعرفة العليا بالأزلي غير الفاني، التي أعلنها أنا، أيها البراهمي، فافهمها كاملة.