മഹാഭാരതം · അധ്യായം 14.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.19.1
शुभानामशुभानां च नेह नाशोस्ति कर्मणाम् ।
प्राप्यप्राप्यानुपच्यन्ते क्षेत्रेक्षेत्रे तथातथा ॥ १४.१९.१ ॥
ഇവിടെ ശുഭ-അശുഭ കർമ്മങ്ങൾക്ക് നാശമില്ല; ഓരോ ക്ഷേത്രത്തിലും അവ തക്കവണ്ണം ഫലം നേടി പക്വമാകുന്നു.
14.19.2
यथा प्रसूयमानस्तु फली दद्यात्फलं बहु ।
तथा स्याद्विपुलं पुण्यं शुद्धेन मनसा कृतम् ॥ १४.१९.२ ॥
ഫലം നൽകുന്ന വൃക്ഷം ഏറെ ഫലം നൽകുന്നതുപോലെ, ശുദ്ധമനസ്സോടെ ചെയ്ത കർമ്മം വലിയ പുണ്യം നൽകുന്നു.
14.19.3
पापं चापि तथैव स्यात्पापेन मनसा कृतम् ।
पुरोधाय मनो हीह कर्मण्यात्मा प्रवर्तते ॥ १४.१९.३ ॥
പാപമനസ്സോടെ ചെയ്ത പാപവും അങ്ങനെതന്നെ. ഇവിടെ മനസ്സിനെ മുന്നിൽ നിർത്തിയാണ് ആത്മാവ് കർമ്മത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.
14.19.4
यथा कर्मसमाविष्टः काममन्युसमावृतः ।
नरो गर्भं प्रविशति तत्रापि शृणु चोत्तरम् ॥ १४.१९.४ ॥
കർമ്മത്തിൽ മുഴുകി, കാമക്രോധങ്ങളാൽ മൂടപ്പെട്ട മനുഷ്യൻ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതുപോലെ; അതിലും തുടർന്നുള്ള മറുപടി കേൾക്കുക.
14.19.5
शुक्रं शोणितसंसृष्टं स्त्रिया गर्भाशयं गतम् ।
क्षेत्रं कर्मजमाप्नोति शुभं वा यदि वाऽशुभम् ॥ १४.१९.५ ॥
സ്ത്രീയുടെ ഗർഭാശയത്തിൽ ചെന്ന് രക്തവുമായി കലർന്ന ശുക്ലം, കർമ്മത്താൽ ഉണ്ടായ ക്ഷേത്രത്തെ—ശുഭമോ അശുഭമോ—നേടുന്നു.
14.19.6
सौक्ष्म्यादव्यक्तयावाच्च न च क्वचन सज्जति ।
सम्प्राप्य ब्राह्मणः कायं तस्मात्तद्ब्रह्म शाश्वतम् ॥ १४.१९.६ ॥
സൂക്ഷ്മത്വത്താലും അവ്യക്തതയാലും അത് ഒരിടത്തും പറ്റിച്ചേരുന്നില്ല. ബ്രാഹ്മണൻ (ആത്മാവ്) ശരീരം പ്രാപിച്ചാലും; അതിനാൽ ആ ബ്രഹ്മം ശാശ്വതമാണ്.
14.19.7
तद्बीजं सर्वभूतानां तेन जीवन्ति जन्तवः ॥ १४.१९.७ ॥
അതാണ് സർവഭൂതങ്ങളുടെയും ബീജം; അതിനാൽ ജീവികൾ ജീവിക്കുന്നു.
14.19.8
स जीवः सर्वभूतानां गर्भमाविश्य भागशः ।
दधाति चेतना सद्यः प्राणस्थानेष्ववस्थितः।
ततः स्पन्दयतेऽङ्गानि स गर्भश्चेतनान्वितः ॥ १४.१९.८ ॥
സർവഭൂതങ്ങളുടെയും ആ ജീവൻ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് ഭാഗങ്ങളായി ചേതനയെ ധരിക്കുന്നു; പ്രാണസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിലകൊണ്ട് ഉടൻ ചേതന നൽകുന്നു. പിന്നെ അവയവങ്ങളെ ചലിപ്പിക്കുന്നു; ആ ഗർഭം ചേതനയോടു കൂടിയതാകുന്നു.
14.19.9
यथा लोहस्य विष्यन्दो निषिक्तो बिम्बविग्रहम् ।
उपैति तद्वज्जानीहि गर्भे जीवप्रवेशनम् ॥ १४.१९.९ ॥
ഉരുകിയ ഇരുമ്പിന്റെ ഒഴുക്ക് അച്ചിൽ ഒഴിച്ച് രൂപം പ്രാപിക്കുന്നതുപോലെ, ഗർഭത്തിൽ ജീവന്റെ പ്രവേശനം അങ്ങനെയെന്ന് അറിയുക.
14.19.10
लोहपिण्डं यथा वह्निः प्रविश्य ह्यतितापयेत् ।
तथा त्वमपि जानीहि गर्भे जीवोपपादनम्। ॥ १४.१९.१० ॥
അഗ്നി ഇരുമ്പുകട്ടയിൽ പ്രവേശിച്ച് അതിനെ അതിതീവ്രമായി ചൂടാക്കുന്നതുപോലെ, ഗർഭത്തിൽ ജീവന്റെ ഉത്പത്തി നീയും അറിയുക.
14.19.11
यथा च दीपः शरणं दीप्यमानः प्रकाशयेत् ।
एवमेव शरीराणि प्रकाशयति चेतनः ॥ १४.१९.११ ॥
ദീപം ഒരിടത്ത് പ്രകാശിച്ച് വെളിച്ചം നൽകുന്നതുപോലെ, ചേതനൻ ശരീരങ്ങളെ അങ്ങനെതന്നെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു.
14.19.12
यद्यच्च कुरुते कर्म शुभं वा यदि वाऽशुभम् ।
पूर्वदेहकृतं सर्वमवश्यमुपभुज्यते ॥ १४.१९.१२ ॥
മനുഷ്യൻ ചെയ്യുന്ന ഏതു കർമവും, ശുഭമോ അശുഭമോ, മുൻ ശരീരത്തിൽ ചെയ്തതെല്ലാം തീർച്ചയായും അനുഭവിക്കപ്പെടുന്നു.
14.19.13
ततस्तु क्षीयते चैव पुनश्चान्यत्प्रचीयते ।
यावत्तु मोक्षयोगस्थं धर्मं नैवावबुध्यते ॥ १४.१९.१३ ॥
പിന്നീട് അത് ക്ഷയിക്കുന്നു; വീണ്ടും മറ്റൊന്ന് സഞ്ചിതമാകുന്നു. മോക്ഷയോഗത്തിലുള്ള ധർമ്മത്തെ അറിയുന്നതുവരെ ഇങ്ങനെതന്നെ തുടരുന്നു.
14.19.14
तत्ते धर्मं प्रवक्ष्यामि सुखी भवति येन वै ।
आवर्तमानो जातीषु यथाऽन्योन्यासु सत्तम ॥ १४.१९.१४ ॥
അതിനാൽ, സജ്ജനങ്ങളിൽ ഉത്തമനേ, ഏതിനാൽ മനുഷ്യൻ സുഖിയാകുന്നുവോ ആ ധർമ്മം നിന്നോടു ഞാൻ പറയാം; ജന്മങ്ങളിൽ ഒന്നിൽനിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്ക് ചുറ്റിത്തിരിയുന്നവന്ന് അത്.
14.19.15
दानं व्रतं ब्रह्मचर्यं यथोक्तव्रतधारणम् ।
दमः प्रशान्तता चैव भूतानां चानुकम्पनम् ॥ १४.१९.१५ ॥
ദാനം, വ്രതം, ബ്രഹ്മചര്യം, പറഞ്ഞിട്ടുള്ള വ്രതങ്ങൾ പാലിക്കൽ, ദമം, ശാന്തത, ജീവികളോടുള്ള അനുകമ്പ.
14.19.16
संयमश्चानृशंस्य च परस्वादानवर्जनम् ।
व्यलीकानामकरणं भूताना मनसा भुवि ॥ १४.१९.१६ ॥
സംയമം, ക്രൂരതയില്ലായ്മ, പരധനം എടുക്കാതിരിക്കൽ, ഭൂമിയിലെ ജീവികളോട് മനസ്സുകൊണ്ടുപോലും ദ്രോഹം ചെയ്യാതിരിക്കൽ.
14.19.17
मातापित्रोश्च शुश्रूषा देवतातितिपूजनम् ।
गुरुपूजा घृणा शौचं नित्यमिन्द्रयसंयमः ॥ १४.१९.१७ ॥
മാതാപിതാക്കളെ ശുശ്രൂഷിക്കൽ, ദേവന്മാരെയും അതിഥികളെയും പൂജിക്കൽ, ഗുരുപൂജ, ലജ്ജ, ശൗചം, നിത്യവും ഇന്ദ്രിയ നിയന്ത്രണം.
14.19.18
प्रवर्तनं शुभानां च तत्सतां व्रतमुच्यते ।
ततो धर्मः प्रभवति यः प्रजाः पाति शाश्वतीः ॥ १४.१९.१८ ॥
ശുഭകർമ്മങ്ങളെ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നതാണ് സജ്ജനങ്ങളുടെ വ്രതം എന്നു പറയുന്നു; അതിൽനിന്ന് ആ ധർമ്മം ഉദയം ചെയ്യുന്നു, അത് ശാശ്വതമായ പ്രജകളെ പാലിക്കുന്നു.
14.19.19
सद्भिराचरितो धर्मः सदाचारे प्रतिष्ठितः ।
उभयार्थो भवत्येव स्वर्गार्थो मोक्षतस्तथा॥ ॥ १४.१९.१९ ॥
സജ്ജനങ്ങൾ ആചരിച്ച ധർമ്മം, സദാചാരത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്, തീർച്ചയായും സ്വർഗ്ഗത്തിനും മോക്ഷത്തിനും ഒരുപോലെ ഉപകരിക്കുന്നു.
14.19.20
एवं सत्सु सदा पश्येत्तत्रछाप्येषा ध्रुवा स्थितिः ।
आचारो धर्ममाचष्टे यस्मिन्सन्तो व्यवस्थिताः ॥ १४.१९.२० ॥
ഇങ്ങനെ സജ്ജനങ്ങളിൽ എപ്പോഴും കാണണം; ഈ സ്ഥിരമായ മര്യാദ അവിടെയാണ്. സജ്ജനങ്ങൾ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ധർമ്മത്തെ ആചാരം തന്നെ പ്രസ്താവിക്കുന്നു.
14.19.21
तेषु तत्कर्म निक्षिप्तं यः स धर्मः सनातनः ।
यस्तं समभिपद्येत न स दुर्गतिमाप्नुयात् ॥ १४.१९.२१ ॥
അവരിൽ ആ കർമ്മം നിക്ഷേപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതാണ് സനാതനധർമ്മം. അതിനെ സമീപിക്കുന്നവൻ ദുർഗതി പ്രാപിക്കുകയില്ല.
14.19.22
अतो नियम्यते लोकः प्रच्यवन्धर्मवर्त्मसु ।
यश्च योगी च मुक्तश्च स ऐतेभ्यो विशिष्यते ॥ १४.१९.२२ ॥
അതിനാൽ ധർമ്മമാർഗ്ഗങ്ങളിൽ നിന്ന് വഴുതിപ്പോകുന്നവരെ ലോകം നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്നു; യോഗിയും മുക്തനും ഇവരെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠരാണ്.
14.19.23
वर्तमानस्य धर्मेण पुरुषस्य यथा तथा ।
संसारतारणं ह्यस्य कालेन महता भवेत् ॥ १४.१९.२३ ॥
ധർമ്മത്തിൽ വർത്തിക്കുന്ന പുരുഷന് എങ്ങനെയായാലും, സംസാരം കടക്കുന്നത് അവന് തീർച്ചയായും ദീർഘകാലത്തിനുശേഷമാകും.
14.19.24
एवं पूर्वकृतं कर्म सर्वो जन्तुः प्रपद्यते ।
सर्वं तत्कारणं येन निकृतोऽप्यमिहागतः ॥ १४.१९.२४ ॥
ഇങ്ങനെ ഓരോ ജീവിയും മുൻകൃതകർമ്മം അനുഭവിക്കുന്നു; അതാണ് എല്ലാറ്റിനും കാരണം; അതിനാൽ പീഡിതരായി ഇവർ ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
14.19.25
शरीरग्रहणं चास्य केन पूर्वं प्रकल्पितम् ।
इत्येवं संशये लोके तच्च वक्ष्याम्यतः परम् ॥ १४.१९.२५ ॥
ഇവന്റെ ശരീരഗ്രഹണം ആദ്യം ആരാണ് നിശ്ചയിച്ചത്? ലോകത്തിൽ ഇങ്ങനെ സംശയമുണ്ട്. അതിനെ ഇനി ഞാൻ പറയാം.
14.19.26
शरीरमात्मनः कृत्वा सर्वलोकपितामहः ।
त्रैलोक्यमसृजद्ब्रह्मा कृत्स्नं स्थावरजङ्गमम् ॥ १४.१९.२६ ॥
സർവലോക പിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവ് സ്വന്തം ശരീരം സ്വീകരിച്ച് മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും സ്ഥാവരജംഗമമായ സകലവും സൃഷ്ടിച്ചു.
14.19.27
ततः प्रधानमसृजच्चेतनां तु शरीरिणाम् ।
यया सर्वमिदं व्याप्तं यां लोके परमां विदुः ॥ १४.१९.२७ ॥
പിന്നെ അവൻ പ്രധാനത്തെ സൃഷ്ടിച്ചു; ശരീരികളുടെ ചേതനയെയും സൃഷ്ടിച്ചു. അതിനാൽ ഇതെല്ലാം വ്യാപ്തമാണ്; ലോകത്തിൽ അതിനെ പരമം എന്ന് അറിയുന്നു.
14.19.28
इदं तत्क्षरमित्युक्तं परं त्वमृतमक्षरम् ।
त्रयाणां मिथुनं सर्वमेकैकस्य पृथक्पृथक् ॥ १४.१९.२८ ॥
ഇത് ക്ഷരം എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു; പരമമോ അമൃതവും അക്ഷരവുമാണ്. മൂന്നിന്റെ ജോടി എല്ലാത്തിലും ഉണ്ട്; ഓരോന്നിലും വേറെവേറെ.
14.19.29
असृजत्सर्वभूतानि पूर्वदृष्टः प्रजापतिः ।
स्थावराणि च भूतानि इत्येषा पौर्विकी श्रुतिः ॥ १४.१९.२९ ॥
മുൻപ് ദർശിക്കപ്പെട്ട പ്രജാപതി സർവഭൂതങ്ങളെയും സ്ഥാവരങ്ങളെയും ഭൂതങ്ങളെയും സൃഷ്ടിച്ചു; ഇതാണ് പുരാതനമായ ശ്രുതി.
14.19.30
तस्य कालपरीमाणमकरोत्स पितामहः ।
भूतेषु परिवृत्तिं च पनरावृत्तिमेव च ॥ १४.१९.३० ॥
ആ പിതാമഹൻ അതിന് കാലപരിമാണം നിശ്ചയിച്ചു; ഭൂതങ്ങളിൽ പരിവൃത്തിയും പുനരാവൃത്തിയും നിശ്ചയിച്ചു.
14.19.31
यथा तु कश्चिन्मेधावी दृष्टात्मा पूर्वजन्मनि ।
यत्प्रवक्ष्यामि तत्सर्वं यथावदुपपद्यते ॥ १४.१९.३१ ॥
മുൻജന്മത്തിൽ ആത്മാവിനെ ദർശിച്ച ഒരു ബുദ്ധിമാനെപ്പോലെ, ഞാൻ പറയാൻ പോകുന്നതെല്ലാം യഥാവിധി യോജിക്കുന്നു.
14.19.32
सुखदुःखे यथा सम्यगनित्ये यः प्रपश्यति ।
कायं चामेध्यसंस्थानं विनाशं कर्मसंहितम् ॥ १४.१९.३२ ॥
സുഖദുഃഖങ്ങൾ അനിത്യമാണെന്നും, ശരീരം അശുദ്ധഘടനയും കർമ്മബന്ധിതമായ നാശവുമാണെന്നും ശരിയായി കാണുന്നവൻ.
14.19.33
यच्च किञ्चित्सुखं तच्च दुःखं दृष्टमिति स्मरन् ।
संसारसागरं घोरं तरिष्यति सुदुस्तरम् ॥ १४.१९.३३ ॥
എന്തു സുഖമുണ്ടായാലും അതും ദുഃഖമാണെന്ന് ഓർത്തുകൊണ്ട്, അവൻ ഭയങ്കരവും കടക്കാൻ അതിവിഷമവുമായ സംസാരസാഗരം കടക്കും.
14.19.34
जनीमरणरोगैश्च समाविष्टः प्रधानवित् ।
चेतनाव्तसु चैतन्यं समं भूतेषु पश्यति ॥ १४.१९.३४ ॥
ജനനമരണരോഗങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവനായാലും, പ്രധാനതത്ത്വം അറിയുന്നവൻ ചേതനയുള്ള ജീവികളിലെ ചൈതന്യം എല്ലാ ഭൂതങ്ങളിലും സമമായി കാണുന്നു.
14.19.35
निर्विद्यते ततः कश्चिन्मार्गमाणः परं पदम् ।
तस्योपदेशं वक्ष्यामि याथातथ्येन सत्तम ॥ १४.१९.३५ ॥
അപ്പോൾ ആരെങ്കിലും പരമപദം തേടി വിരക്തനാകുന്നു. സത്തമാ, അവന്റെ ഉപദേശം ഞാൻ യാഥാർഥ്യമായി പറയാം.
14.19.36
शाश्वतस्याव्ययस्याथ् यदस्य ज्ञानमुत्तमम् ।
प्रोच्यमानं मया विप्र निबोधदमशेषतः ॥ १४.१९.३६ ॥
ശാശ്വതവും അവ്യയവുമായ ഉത്തമജ്ഞാനം ഞാൻ പറയുന്നു. വിപ്രാ, ഇതിനെ പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാക്കുക.