ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 14.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.19.1
शुभानामशुभानां च नेह नाशोस्ति कर्मणाम् ।
प्राप्यप्राप्यानुपच्यन्ते क्षेत्रेक्षेत्रे तथातथा ॥ १४.१९.१ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಶುಭ ಮತ್ತು ಅಶುಭ ಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ನಾಶವಿಲ್ಲ; ಪ್ರತಿ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ಅವು ತಕ್ಕಂತೆ ಫಲ ಪಡೆದು ಪಕ್ವವಾಗುತ್ತವೆ.
14.19.2
यथा प्रसूयमानस्तु फली दद्यात्फलं बहु ।
तथा स्याद्विपुलं पुण्यं शुद्धेन मनसा कृतम् ॥ १४.१९.२ ॥
ಫಲ ಕೊಡುವ ಮರ ಬಹಳ ಫಲ ನೀಡುವಂತೆ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮ ಮಹಾ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
14.19.3
पापं चापि तथैव स्यात्पापेन मनसा कृतम् ।
पुरोधाय मनो हीह कर्मण्यात्मा प्रवर्तते ॥ १४.१९.३ ॥
ಪಾಪ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡೇ ಆತ್ಮ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗುತ್ತದೆ.
14.19.4
यथा कर्मसमाविष्टः काममन्युसमावृतः ।
नरो गर्भं प्रविशति तत्रापि शृणु चोत्तरम् ॥ १४.१९.४ ॥
ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ, ಕಾಮ-ಕ್ರೋಧಗಳಿಂದ ಆವೃತನಾದ ಮನುಷ್ಯ ಗರ್ಭವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತೆ; ಅಲ್ಲಿಯ ಮುಂದಿನ ಉತ್ತರವನ್ನೂ ಕೇಳು.
14.19.5
शुक्रं शोणितसंसृष्टं स्त्रिया गर्भाशयं गतम् ।
क्षेत्रं कर्मजमाप्नोति शुभं वा यदि वाऽशुभम् ॥ १४.१९.५ ॥
ಸ್ತ್ರೀಯ ಗರ್ಭಾಶಯವನ್ನು ಸೇರಿ ರಕ್ತದೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತ ಶುಕ್ರ, ಕರ್ಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು—ಶುಭವೋ ಅಶುಭವೋ—ಪಡೆಯುತ್ತದೆ.
14.19.6
सौक्ष्म्यादव्यक्तयावाच्च न च क्वचन सज्जति ।
सम्प्राप्य ब्राह्मणः कायं तस्मात्तद्ब्रह्म शाश्वतम् ॥ १४.१९.६ ॥
ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಅವ್ಯಕ್ತತೆಯಿಂದ ಅದು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣ (ಆತ್ಮ) ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆದರೂ; ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಆ ಬ್ರಹ್ಮ ಶಾಶ್ವತ.
14.19.7
तद्बीजं सर्वभूतानां तेन जीवन्ति जन्तवः ॥ १४.१९.७ ॥
ಅದೇ ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಬೀಜ; ಅದರಿಂದಲೇ ಜೀವಿಗಳು ಬದುಕುತ್ತವೆ.
14.19.8
स जीवः सर्वभूतानां गर्भमाविश्य भागशः ।
दधाति चेतना सद्यः प्राणस्थानेष्ववस्थितः।
ततः स्पन्दयतेऽङ्गानि स गर्भश्चेतनान्वितः ॥ १४.१९.८ ॥
ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಆ ಜೀವ ಗರ್ಭವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಭಾಗಶಃ ಚೇತನೆಯನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತದೆ; ಪ್ರಾಣಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ತಕ್ಷಣ ಚೇತನೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಚಲಿಸುತ್ತದೆ; ಆ ಗರ್ಭ ಚೇತನೆಯಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತದೆ.
14.19.9
यथा लोहस्य विष्यन्दो निषिक्तो बिम्बविग्रहम् ।
उपैति तद्वज्जानीहि गर्भे जीवप्रवेशनम् ॥ १४.१९.९ ॥
ಕರಗಿದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಹರಿವು ಅಚ್ಚಿನಲ್ಲಿ ಸುರಿದು ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯುವಂತೆ, ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜೀವದ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ತಿಳಿ.
14.19.10
लोहपिण्डं यथा वह्निः प्रविश्य ह्यतितापयेत् ।
तथा त्वमपि जानीहि गर्भे जीवोपपादनम्। ॥ १४.१९.१० ॥
ಬೆಂಕಿ ಕಬ್ಬಿಣದ ಗಟ್ಟಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಅದನ್ನು ಬಹಳ ಬಿಸಿಮಾಡುವಂತೆ, ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜೀವದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯನ್ನು ನೀನೂ ತಿಳಿ.
14.19.11
यथा च दीपः शरणं दीप्यमानः प्रकाशयेत् ।
एवमेव शरीराणि प्रकाशयति चेतनः ॥ १४.१९.११ ॥
ದೀಪವು ಒಂದು ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಉರಿದು ಬೆಳಕು ನೀಡುವಂತೆ, ಚೇತನನು ದೇಹಗಳನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.
14.19.12
यद्यच्च कुरुते कर्म शुभं वा यदि वाऽशुभम् ।
पूर्वदेहकृतं सर्वमवश्यमुपभुज्यते ॥ १४.१९.१२ ॥
ಮನುಷ್ಯನು ಮಾಡುವ ಯಾವ ಕರ್ಮವಾದರೂ, ಶುಭವಾಗಲಿ ಅಶುಭವಾಗಲಿ, ಹಿಂದಿನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ್ದೆಲ್ಲವೂ ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
14.19.13
ततस्तु क्षीयते चैव पुनश्चान्यत्प्रचीयते ।
यावत्तु मोक्षयोगस्थं धर्मं नैवावबुध्यते ॥ १४.१९.१३ ॥
ನಂತರ ಅದು ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತೆ ಇನ್ನೊಂದು ಸಂಗ್ರಹವಾಗುತ್ತದೆ. ಮೋಕ್ಷಯೋಗದಲ್ಲಿರುವ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅರಿಯುವವರೆಗೂ ಹೀಗೆಯೇ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.
14.19.14
तत्ते धर्मं प्रवक्ष्यामि सुखी भवति येन वै ।
आवर्तमानो जातीषु यथाऽन्योन्यासु सत्तम ॥ १४.१९.१४ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಸತ್ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಯಾವುದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಸುಖಿಯಾಗುತ್ತಾನೋ ಆ ಧರ್ಮವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದರಿಂದ ಮತ್ತೊಂದಕ್ಕೆ ಸುತ್ತುತ್ತಿರುವವನಿಗೆ ಅದು.
14.19.15
दानं व्रतं ब्रह्मचर्यं यथोक्तव्रतधारणम् ।
दमः प्रशान्तता चैव भूतानां चानुकम्पनम् ॥ १४.१९.१५ ॥
ದಾನ, ವ್ರತ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ, ವಿಧಿಸಿದಂತೆ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವುದು, ದಮ, ಶಾಂತತೆ, ಮತ್ತು ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ.
14.19.16
संयमश्चानृशंस्य च परस्वादानवर्जनम् ।
व्यलीकानामकरणं भूताना मनसा भुवि ॥ १४.१९.१६ ॥
ಸಂಯಮ, ಕ್ರೂರತೆಯಿಲ್ಲದಿರುವುದು, ಇತರರ ಸ್ವತ್ತನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದಿರುವುದು, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಹಾನಿ ಮಾಡದಿರುವುದು.
14.19.17
मातापित्रोश्च शुश्रूषा देवतातितिपूजनम् ।
गुरुपूजा घृणा शौचं नित्यमिन्द्रयसंयमः ॥ १४.१९.१७ ॥
ತಾಯಿ-ತಂದೆಯರ ಸೇವೆ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುವುದು, ಗುರುಪೂಜೆ, ಲಜ್ಜೆ, ಶುಚಿತ್ವ, ನಿತ್ಯವೂ ಇಂದ್ರಿಯ ನಿಗ್ರಹ.
14.19.18
प्रवर्तनं शुभानां च तत्सतां व्रतमुच्यते ।
ततो धर्मः प्रभवति यः प्रजाः पाति शाश्वतीः ॥ १४.१९.१८ ॥
ಶುಭಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರವರ್ತಿಸುವುದೇ ಸತ್ಪುರುಷರ ವ್ರತ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅದರಿಂದ ಧರ್ಮ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ, ಅದು ಶಾಶ್ವತ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತದೆ.
14.19.19
सद्भिराचरितो धर्मः सदाचारे प्रतिष्ठितः ।
उभयार्थो भवत्येव स्वर्गार्थो मोक्षतस्तथा॥ ॥ १४.१९.१९ ॥
ಸತ್ಪುರುಷರಿಂದ ಆಚರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಧರ್ಮ, ಸದಾಚಾರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡದ್ದು, ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷ ಎರಡಕ್ಕೂ ಸಾಧನವಾಗುತ್ತದೆ.
14.19.20
एवं सत्सु सदा पश्येत्तत्रछाप्येषा ध्रुवा स्थितिः ।
आचारो धर्ममाचष्टे यस्मिन्सन्तो व्यवस्थिताः ॥ १४.१९.२० ॥
ಹೀಗೆ ಸತ್ಪುರುಷರಲ್ಲೇ ಯಾವಾಗಲೂ ಇದನ್ನು ನೋಡಬೇಕು; ಈ ಸ್ಥಿರ ಸ್ಥಿತಿ ಅಲ್ಲೇ ಇದೆ. ಸತ್ಪುರುಷರು ನೆಲೆಸಿರುವ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚಾರವೇ ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ.
14.19.21
तेषु तत्कर्म निक्षिप्तं यः स धर्मः सनातनः ।
यस्तं समभिपद्येत न स दुर्गतिमाप्नुयात् ॥ १४.१९.२१ ॥
ಅವರಲ್ಲಿ ಆ ಕರ್ಮ ನಿಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿದೆ; ಅದೇ ಸನಾತನ ಧರ್ಮ. ಅದನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವನು ದುರ್ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
14.19.22
अतो नियम्यते लोकः प्रच्यवन्धर्मवर्त्मसु ।
यश्च योगी च मुक्तश्च स ऐतेभ्यो विशिष्यते ॥ १४.१९.२२ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಧರ್ಮಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಜಾರುವವರನ್ನು ಲೋಕವು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಯೋಗಿ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತನು ಇವರಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನು.
14.19.23
वर्तमानस्य धर्मेण पुरुषस्य यथा तथा ।
संसारतारणं ह्यस्य कालेन महता भवेत् ॥ १४.१९.२३ ॥
ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಪುರುಷನಿಗೆ, ಹೇಗೇ ಇದ್ದರೂ, ಸಂಸಾರವನ್ನು ದಾಟುವುದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದೀರ್ಘಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತದೆ.
14.19.24
एवं पूर्वकृतं कर्म सर्वो जन्तुः प्रपद्यते ।
सर्वं तत्कारणं येन निकृतोऽप्यमिहागतः ॥ १४.१९.२४ ॥
ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಿಯೂ ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ; ಅದೇ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಕಾರಣ; ಅದರಿಂದಲೇ ಇವರು ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ.
14.19.25
शरीरग्रहणं चास्य केन पूर्वं प्रकल्पितम् ।
इत्येवं संशये लोके तच्च वक्ष्याम्यतः परम् ॥ १४.१९.२५ ॥
ಇವನ ದೇಹಧಾರಣೆಯನ್ನು ಮೊದಲು ಯಾರು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದರು? ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಸಂಶಯವಿದೆ. ಅದನ್ನು ಮುಂದೆ ಹೇಳುವೆನು.
14.19.26
शरीरमात्मनः कृत्वा सर्वलोकपितामहः ।
त्रैलोक्यमसृजद्ब्रह्मा कृत्स्नं स्थावरजङ्गमम् ॥ १४.१९.२६ ॥
ಸರ್ವಲೋಕ ಪಿತಾಮಹನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನೇ ಧರಿಸಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಸ್ಥಾವರ ಜಂಗಮ ಸಮಸ್ತವನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.
14.19.27
ततः प्रधानमसृजच्चेतनां तु शरीरिणाम् ।
यया सर्वमिदं व्याप्तं यां लोके परमां विदुः ॥ १४.१९.२७ ॥
ನಂತರ ಅವನು ಪ್ರಧಾನವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ದೇಹಧಾರಿಗಳ ಚೇತನೆಯನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಅದರಿಂದ ಇದೆಲ್ಲವೂ ವ್ಯಾಪ್ತವಾಗಿದೆ; ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಪರಮ ಎಂದು ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ.
14.19.28
इदं तत्क्षरमित्युक्तं परं त्वमृतमक्षरम् ।
त्रयाणां मिथुनं सर्वमेकैकस्य पृथक्पृथक् ॥ १४.१९.२८ ॥
ಇದು ಕ್ಷರ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಪರವಾದುದು ಅಮೃತ ಮತ್ತು ಅಕ್ಷರ. ಮೂರರ ಜೋಡಿ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ; ಪ್ರತಿಯೊಂದರಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ.
14.19.29
असृजत्सर्वभूतानि पूर्वदृष्टः प्रजापतिः ।
स्थावराणि च भूतानि इत्येषा पौर्विकी श्रुतिः ॥ १४.१९.२९ ॥
ಹಿಂದೆ ಕಂಡ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಸರ್ವಭೂತಗಳನ್ನು, ಸ್ಥಾವರ ಮತ್ತು ಭೂತಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಇದೇ ಪುರಾತನ ಶ್ರುತಿ.
14.19.30
तस्य कालपरीमाणमकरोत्स पितामहः ।
भूतेषु परिवृत्तिं च पनरावृत्तिमेव च ॥ १४.१९.३० ॥
ಆ ಪಿತಾಮಹನು ಅದಕ್ಕೆ ಕಾಲಪರಿಮಾಣವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು; ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನೂ ಪುನರಾವೃತ್ತಿಯನ್ನೂ.
14.19.31
यथा तु कश्चिन्मेधावी दृष्टात्मा पूर्वजन्मनि ।
यत्प्रवक्ष्यामि तत्सर्वं यथावदुपपद्यते ॥ १४.१९.३१ ॥
ಪೂರ್ವಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವನ್ನು ಕಂಡ ಯಾವ ಬುದ್ಧಿವಂತನಂತೆ, ನಾನು ಹೇಳಲಿರುವುದೆಲ್ಲವೂ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಸರಿಹೊಂದುತ್ತದೆ.
14.19.32
सुखदुःखे यथा सम्यगनित्ये यः प्रपश्यति ।
कायं चामेध्यसंस्थानं विनाशं कर्मसंहितम् ॥ १४.१९.३२ ॥
ಸುಖ-ದುಃಖಗಳು ಅನಿತ್ಯವೆಂದು, ದೇಹವು ಅಶುದ್ಧ ರಚನೆಯುಳ್ಳ ಕರ್ಮಬದ್ಧ ನಾಶವೆಂದು ಸರಿಯಾಗಿ ಕಾಣುವವನು.
14.19.33
यच्च किञ्चित्सुखं तच्च दुःखं दृष्टमिति स्मरन् ।
संसारसागरं घोरं तरिष्यति सुदुस्तरम् ॥ १४.१९.३३ ॥
ಯಾವ ಸುಖವಿದ್ದರೂ ಅದೂ ದುಃಖವೇ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ, ಅವನು ಭಯಂಕರವಾದ, ದಾಟಲು ಅತಿ ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಸಂಸಾರ ಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟುವನು.
14.19.34
जनीमरणरोगैश्च समाविष्टः प्रधानवित् ।
चेतनाव्तसु चैतन्यं समं भूतेषु पश्यति ॥ १४.१९.३४ ॥
ಜನನ, ಮರಣ, ರೋಗಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದರೂ, ಪ್ರಧಾನ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಬಲ್ಲವನು ಚೇತನವುಳ್ಳ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಚೈತನ್ಯವನ್ನು ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಸಮವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ.
14.19.35
निर्विद्यते ततः कश्चिन्मार्गमाणः परं पदम् ।
तस्योपदेशं वक्ष्यामि याथातथ्येन सत्तम ॥ १४.१९.३५ ॥
ಆಗ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬನು ಪರಮ ಪದವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ವಿರಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಓ ಸತ್ತಮನೇ, ಅವನ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಹೇಳುವೆನು.
14.19.36
शाश्वतस्याव्ययस्याथ् यदस्य ज्ञानमुत्तमम् ।
प्रोच्यमानं मया विप्र निबोधदमशेषतः ॥ १४.१९.३६ ॥
ಶಾಶ್ವತ ಮತ್ತು ಅವ್ಯಯವಾದ ಉತ್ತಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಓ ವಿಪ್ರನೇ, ಇದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿ.