Mahābhārata · Adhyāya 14.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.30.1
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
कार्तवीर्यस्य संवादं समुद्रस्य च भामिनि ॥ १४.३०.१ ॥
Aquí también recuentan esta antigua historia, el diálogo entre Kārtavīrya y el océano, oh radiante dama.
14.30.2
कार्तवीर्यार्जुनो नाम राजा बाहुसहस्रवान् ।
येन सागरपर्यन्ता धनुषा निर्जिता मही ॥ १४.३०.२ ॥
Había un rey llamado Kārtavīryārjuna, de mil brazos, que conquistó con su arco la tierra limitada por el océano.
14.30.3
स कदाचित्समुद्रान्ते विचरन्बलदर्पितः ।
अवीकिरच्छरशतैः समुद्रमिति नः श्रुतम् ॥ १४.३०.३ ॥
Una vez, vagando a la orilla del océano, orgulloso de su fuerza, cubrió el océano con cientos de flechas, según hemos oído.
14.30.4
तं समुद्रो नमस्कृत्य कृताञ्जलिरुवाचह ।
मा मुञ्च वीर नाराचान्ब्रूहि किं करवाणि ते ॥ १४.३०.४ ॥
El océano se inclinó ante él y, con las manos juntas, dijo: ¡Oh héroe, no sueltes tus flechas; dime, qué debo hacer por ti?
14.30.5
मदाश्रयाणि भूतानि त्वद्विसृष्टैर्महेषुभिः ।
वध्यन्ते राजशार्दूल तेभ्यो देह्यभयं विभो ॥ १४.३०.५ ॥
¡Oh tigre entre reyes!, los seres que dependen de mí están siendo abatidos por las grandes flechas que lanzas; ¡oh poderoso!, concédeles protección.
14.30.6
मत्समो यदि संग्रामे शरासनधरः क्वचित् ।
विद्यते तं समाचक्ष्व यः समो मे महामृधे ॥ १४.३०.६ ॥
Si en algún lugar hay en la batalla un arquero igual a mí, señálamelo, quien sea mi igual en esta gran batalla.
14.30.7
महर्षिर्जमदग्निस्ते यदि राजन्पुरा श्रुतः ।
तस्य पुत्रस्तवातिथ्यं यथावत्कर्तुमर्हति ॥ १४.३०.७ ॥
Oh rey, si antes has oído hablar del gran sabio Jamadagni, su hijo es digno de brindarte la hospitalidad debida.
14.30.8
ततः स राजा प्रययौ क्रोधेन महता वृतः ।
स तमाश्रममागम्य राममेवान्वपद्यत ॥ १४.३०.८ ॥
Entonces el rey partió, rodeado de gran cólera. Al llegar a aquel ermitaño, se dirigió directamente a Rāma.
14.30.9
स रामप्रतिकूलानि चकार सह बन्धुभिः ।
आयासं जनयामास रामस्य च महात्मनः ॥ १४.३०.९ ॥
Junto con sus parientes hizo cosas hostiles contra Rāma y causó aflicción al magnánimo Rāma.
14.30.10
ततस्तेजः प्रजज्वाल रामस्यामिततेजसः ।
प्रदहन्रिपुसैन्यानि तदा कमललोचने ॥ १४.३०.१० ॥
Entonces llameó el fulgor de Rāma, de esplendor sin límites, abrasando los ejércitos enemigos, oh de ojos de loto.
14.30.11
ततः परशुमादाय स तं बाहुसहस्रिणम् ।
चिन्छेद सहसा रामो बहुशाखमिव द्रुमम् ॥ १४.३०.११ ॥
Entonces Rāma, tomando el hacha, cortó de repente a aquel de mil brazos, como se tala un árbol de muchas ramas.
14.30.12
तं हतं पतितं दृष्ट्वा समेताः सर्वबान्धवाः ।
असीनादाय शक्तीर्श्च भार्गवं पर्यधावयन् ॥ १४.३०.१२ ॥
Al verlo muerto y caído, todos sus parientes se reunieron; tomando espadas y lanzas, se lanzaron contra el Bhārgava (Rāma).
14.30.13
रामोऽपि धनुरादाय रथमारुह्य सत्वरः ।
विसृजञ्शरवर्षाणि व्यधमत्पार्थिवं बलम् ॥ १४.३०.१३ ॥
Rāma también, tomando su arco y subiendo rápidamente a su carro, dispersó al ejército real derramando lluvias de flechas.
14.30.14
ततस्तु क्षत्रियाः केचिज्जमदग्निं निहत्य च ।
विविशुर्गिरिदुर्गाणि मृगाः सिंहार्दिता इव ॥ १४.३०.१४ ॥
Entonces algunos kṣatriyas, muertos por el hijo de Jamadagni, se refugiaron en fortalezas montañosas como ciervos acosados por un león.
14.30.15
तेषां स्वविहितं कर्म तद्भयान्नानुतिष्ठताम् ।
प्रजा वृषलतां प्राप्ता ब्राह्मणानामदर्शनात् ॥ १४.३०.१५ ॥
Porque, por temor, no cumplían sus deberes prescritos, y por la ausencia de brāhmaṇas a la vista, el pueblo cayó en el estado de los de baja cuna.
14.30.16
एवं ते द्रविडाऽभीराः पुण्ड्राश्च शबरैः सह ।
वृषलत्वं परिगता व्युत्थानात्क्षत्रधर्मतः ॥ १४.३०.१६ ॥
Así, los Draviḍas, Ābhīras y Puṇḍras, junto con los Śabaras, cayeron en el estado de los de baja cuna por haberse apartado del deber kṣatriya.
14.30.17
ततश्च हतवीरासु क्षत्रियासु पुनः पुनः ।
द्विजैरुत्पादितं क्षत्रं जामदग्न्यो न्यकृन्तत ॥ १४.३०.१७ ॥
Entonces, como los héroes kṣatriyas eran muertos una y otra vez, el Jāmadagnya cortó de nuevo el linaje kṣatriya que los brāhmaṇas habían engendrado.
14.30.18
एकविंशतिमे याते रामं वागशरीरिणी ।
दिव्या प्रोवाच मधुरा सर्वलोकपरिश्रुता ॥ १४.३०.१८ ॥
Cuando pasó la vigésima primera vez, una voz divina, dulce y famosa en todos los mundos, sin cuerpo, habló a Rāma.
14.30.19
रामराम निवर्तस्व कं गुणं तात पश्यसि ।
क्षत्रबन्धूनिमान्प्राणैर्विप्रयोज्य पुनः पुनः ॥ १४.३०.१९ ॥
¡Rāma, Rāma, vuelve atrás! Querido hijo, ¿qué mérito ves en quitar una y otra vez la vida a estos falsos kṣatriyas?
14.30.20
तथैव तं महात्मानमृचीकप्रमुखास्तदा ।
पितामहा महाभाग निवर्तस्वेत्यथाब्रुवन् ॥ १४.३०.२० ॥
Igualmente, entonces los antepasados encabezados por Ṛcīka dijeron a aquel de gran alma: ¡Oh afortunado, vuelve atrás!
14.30.21
पितुर्वधममृष्यंस्तु रामः प्रोवाच तानृषीन् ।
नार्हन्तीह भवन्तो मां निवारयितुमित्युत ॥ १४.३०.२१ ॥
Pero Rāma, no soportando la muerte de su padre, dijo a aquellos sabios: Aquí no sois dignos de contenerme.
14.30.22
नार्हसे क्षत्रबन्धूंस्त्वं निहन्तुं जयतांवर ।
नेह युक्तं त्वया हन्तुं ब्राह्मणेन सता नृपान् ॥ १४.३०.२२ ॥
No debes matar a estos falsos kṣatriyas, ¡oh mejor de los vencedores! No te conviene, siendo brahmán, matar aquí a reyes.