ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 14.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.30.1
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
कार्तवीर्यस्य संवादं समुद्रस्य च भामिनि ॥ १४.३०.१ ॥
ಇಲ್ಲಿಯೂ ಜನರು ಈ ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ — ಕಾರ್ತವೀರ್ಯ ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರನ ಸಂವಾದವನ್ನು, ಓ ಭಾಮಿನಿ.
14.30.2
कार्तवीर्यार्जुनो नाम राजा बाहुसहस्रवान् ।
येन सागरपर्यन्ता धनुषा निर्जिता मही ॥ १४.३०.२ ॥
ಕಾರ್ತವೀರ್ಯಾರ್ಜುನ ಎಂಬ ರಾಜನಿದ್ದನು; ಸಾವಿರ ತೋಳುಗಳುಳ್ಳವನು. ಸಮುದ್ರದವರೆಗಿನ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಗೆದ್ದವನು ಅವನೇ.
14.30.3
स कदाचित्समुद्रान्ते विचरन्बलदर्पितः ।
अवीकिरच्छरशतैः समुद्रमिति नः श्रुतम् ॥ १४.३०.३ ॥
ಒಮ್ಮೆ ಅವನು ಸಮುದ್ರತೀರದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ, ಬಲದ ಗರ್ವದಿಂದ, ನೂರಾರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.
14.30.4
तं समुद्रो नमस्कृत्य कृताञ्जलिरुवाचह ।
मा मुञ्च वीर नाराचान्ब्रूहि किं करवाणि ते ॥ १४.३०.४ ॥
ಸಮುದ್ರನು ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಕೈಜೋಡಿಸಿ ಹೇಳಿದನು — ಓ ವೀರ, ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡಬೇಡ; ಹೇಳು, ನಿನಗಾಗಿ ನಾನೇನು ಮಾಡಲಿ?
14.30.5
मदाश्रयाणि भूतानि त्वद्विसृष्टैर्महेषुभिः ।
वध्यन्ते राजशार्दूल तेभ्यो देह्यभयं विभो ॥ १४.३०.५ ॥
ಓ ರಾಜಶಾರ್ದೂಲ, ನನ್ನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿರುವ ಜೀವಿಗಳು ನೀನು ಬಿಟ್ಟ ಮಹಾಬಾಣಗಳಿಂದ ಹತವಾಗುತ್ತಿವೆ; ಓ ವಿಭೋ, ಅವುಗಳಿಗೆ ಅಭಯ ನೀಡು.
14.30.6
मत्समो यदि संग्रामे शरासनधरः क्वचित् ।
विद्यते तं समाचक्ष्व यः समो मे महामृधे ॥ १४.३०.६ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸಮಾನನಾದ ಬಿಲ್ಲುಗಾರ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಇದ್ದರೆ, ಅವನನ್ನು ತೋರಿಸು — ಈ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸಮನಾದವನು ಯಾರು ಎಂದು.
14.30.7
महर्षिर्जमदग्निस्ते यदि राजन्पुरा श्रुतः ।
तस्य पुत्रस्तवातिथ्यं यथावत्कर्तुमर्हति ॥ १४.३०.७ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಮಹರ್ಷಿ ಜಮದಗ್ನಿಯ ಬಗ್ಗೆ ನೀನು ಹಿಂದೆ ಕೇಳಿದ್ದರೆ, ಅವರ ಮಗನು ನಿನಗೆ ಯಥಾವಿಧಿ ಆತಿಥ್ಯ ನೀಡಲು ಸಮರ್ಥನು.
14.30.8
ततः स राजा प्रययौ क्रोधेन महता वृतः ।
स तमाश्रममागम्य राममेवान्वपद्यत ॥ १४.३०.८ ॥
ಆಗ ಆ ರಾಜನು ಮಹಾ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ ಹೊರಟನು. ಆ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ತಲುಪಿ ಅವನು ರಾಮನನ್ನೇ ಎದುರುಗೊಂಡನು.
14.30.9
स रामप्रतिकूलानि चकार सह बन्धुभिः ।
आयासं जनयामास रामस्य च महात्मनः ॥ १४.३०.९ ॥
ಅವನು ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ರಾಮನಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನು; ಮಹಾತ್ಮನಾದ ರಾಮನಿಗೆ ಯಾತನೆ ಉಂಟುಮಾಡಿದನು.
14.30.10
ततस्तेजः प्रजज्वाल रामस्यामिततेजसः ।
प्रदहन्रिपुसैन्यानि तदा कमललोचने ॥ १४.३०.१० ॥
ಆಗ ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ರಾಮನ ತೇಜಸ್ಸು ಉರಿದು ಹೊತ್ತಿತು; ಶತ್ರುಸೇನೆಗಳನ್ನು ಸುಡುತ್ತಾ, ಓ ಕಮಲನಯನೆ, ಅದು ಆಗ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿತು.
14.30.11
ततः परशुमादाय स तं बाहुसहस्रिणम् ।
चिन्छेद सहसा रामो बहुशाखमिव द्रुमम् ॥ १४.३०.११ ॥
ಆಗ ಕೊಡಲಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದ ರಾಮನು, ಬಹು ಕೊಂಬೆಗಳುಳ್ಳ ಮರವನ್ನು ಕಡಿದಂತೆ, ಆ ಸಹಸ್ರಬಾಹುವನ್ನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕಡಿದನು.
14.30.12
तं हतं पतितं दृष्ट्वा समेताः सर्वबान्धवाः ।
असीनादाय शक्तीर्श्च भार्गवं पर्यधावयन् ॥ १४.३०.१२ ॥
ಅವನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟು ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಬಂಧುಗಳು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದರು; ಖಡ್ಗ ಮತ್ತು ಈಟಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಭಾರ್ಗವನ (ರಾಮನ) ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದರು.
14.30.13
रामोऽपि धनुरादाय रथमारुह्य सत्वरः ।
विसृजञ्शरवर्षाणि व्यधमत्पार्थिवं बलम् ॥ १४.३०.१३ ॥
ರಾಮನೂ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತ್ವರೆಯಿಂದ ರಥವನ್ನೇರಿ, ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗರೆದು ರಾಜಸೇನೆಯನ್ನು ಚದುರಿಸಿದನು.
14.30.14
ततस्तु क्षत्रियाः केचिज्जमदग्निं निहत्य च ।
विविशुर्गिरिदुर्गाणि मृगाः सिंहार्दिता इव ॥ १४.३०.१४ ॥
ಆಗ ಕೆಲವು ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಜಮದಗ್ನಿಯ ಮಗನಿಂದ ಹತರಾಗಿ, ಸಿಂಹಪೀಡಿತ ಜಿಂಕೆಗಳಂತೆ ಪರ್ವತದುರ್ಗಗಳನ್ನು ಸೇರಿದರು.
14.30.15
तेषां स्वविहितं कर्म तद्भयान्नानुतिष्ठताम् ।
प्रजा वृषलतां प्राप्ता ब्राह्मणानामदर्शनात् ॥ १४.३०.१५ ॥
ಭಯದಿಂದ ಅವರು ತಮ್ಮ ವಿಹಿತ ಕರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸದಿರಲು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ದರ್ಶನವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಪ್ರಜೆಗಳು ವೃಷಲತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿದರು.
14.30.16
एवं ते द्रविडाऽभीराः पुण्ड्राश्च शबरैः सह ।
वृषलत्वं परिगता व्युत्थानात्क्षत्रधर्मतः ॥ १४.३०.१६ ॥
ಹೀಗೆ ದ್ರಾವಿಡರು, ಅಭೀರರು, ಪುಂಡ್ರರು ಮತ್ತು ಶಬರರೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮದಿಂದ ವಿಮುಖರಾದ ಕಾರಣ ವೃಷಲತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿದರು.
14.30.17
ततश्च हतवीरासु क्षत्रियासु पुनः पुनः ।
द्विजैरुत्पादितं क्षत्रं जामदग्न्यो न्यकृन्तत ॥ १४.३०.१७ ॥
ಆಗ ವೀರ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಪದೇಪದೇ ಹತರಾಗಲು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಉತ್ಪಾದಿಸಿದ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ವಂಶವನ್ನು ಜಾಮದಗ್ನ್ಯನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
14.30.18
एकविंशतिमे याते रामं वागशरीरिणी ।
दिव्या प्रोवाच मधुरा सर्वलोकपरिश्रुता ॥ १४.३०.१८ ॥
ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದನೆಯದು ಕಳೆದಾಗ, ರಾಮನಿಗೆ ಅಶರೀರಿ, ದಿವ್ಯ, ಮಧುರ, ಸರ್ವಲೋಕ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ವಾಣಿ ನುಡಿಯಿತು.
14.30.19
रामराम निवर्तस्व कं गुणं तात पश्यसि ।
क्षत्रबन्धूनिमान्प्राणैर्विप्रयोज्य पुनः पुनः ॥ १४.३०.१९ ॥
ರಾಮ ರಾಮ, ಹಿಂದಿರುಗು. ಪ್ರಿಯ ಮಗನೇ, ಈ ಕ್ಷತ್ರಿಯ-ಬಂಧುಗಳ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ತೆಗೆಯುವುದರಲ್ಲಿ ನೀನು ಯಾವ ಗುಣವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೀಯ?
14.30.20
तथैव तं महात्मानमृचीकप्रमुखास्तदा ।
पितामहा महाभाग निवर्तस्वेत्यथाब्रुवन् ॥ १४.३०.२० ॥
ಹಾಗೆಯೇ, ಆಗ ಋಚೀಕ ಮೊದಲಾದ ಪಿತಾಮಹರು ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ, ಓ ಮಹಾಭಾಗ, ಹಿಂದಿರುಗು ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
14.30.21
पितुर्वधममृष्यंस्तु रामः प्रोवाच तानृषीन् ।
नार्हन्तीह भवन्तो मां निवारयितुमित्युत ॥ १४.३०.२१ ॥
ತಂದೆಯ ವಧೆಯನ್ನು ಸಹಿಸದ ರಾಮನು ಆ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು — ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ತಡೆಯಲು ನೀವು ಅರ್ಹರಲ್ಲ.
14.30.22
नार्हसे क्षत्रबन्धूंस्त्वं निहन्तुं जयतांवर ।
नेह युक्तं त्वया हन्तुं ब्राह्मणेन सता नृपान् ॥ १४.३०.२२ ॥
ಜಯಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಈ ಕ್ಷತ್ರಿಯ-ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾದ ನಿನಗೆ ಇಲ್ಲಿ ರಾಜರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು ಉಚಿತವಲ್ಲ.