Mahābhārata · Adhyāya 14.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.30.1
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
कार्तवीर्यस्य संवादं समुद्रस्य च भामिनि ॥ १४.३०.१ ॥
Aqui também narram esta antiga história, o diálogo entre Kārtavīrya e o oceano, ó radiante senhora.
14.30.2
कार्तवीर्यार्जुनो नाम राजा बाहुसहस्रवान् ।
येन सागरपर्यन्ता धनुषा निर्जिता मही ॥ १४.३०.२ ॥
Havia um rei chamado Kārtavīryārjuna, de mil braços, que conquistou com seu arco a terra limitada pelo oceano.
14.30.3
स कदाचित्समुद्रान्ते विचरन्बलदर्पितः ।
अवीकिरच्छरशतैः समुद्रमिति नः श्रुतम् ॥ १४.३०.३ ॥
Certa vez, vagando à beira do oceano, orgulhoso de sua força, cobriu o oceano com centenas de flechas, como ouvimos.
14.30.4
तं समुद्रो नमस्कृत्य कृताञ्जलिरुवाचह ।
मा मुञ्च वीर नाराचान्ब्रूहि किं करवाणि ते ॥ १४.३०.४ ॥
O oceano curvou-se diante dele e, com as mãos postas, disse: Ó herói, não lances as flechas; dize-me, o que devo fazer por ti?
14.30.5
मदाश्रयाणि भूतानि त्वद्विसृष्टैर्महेषुभिः ।
वध्यन्ते राजशार्दूल तेभ्यो देह्यभयं विभो ॥ १४.३०.५ ॥
Ó tigre entre reis, os seres que dependem de mim estão sendo abatidos pelas grandes flechas que lanças; ó poderoso, concede-lhes segurança.
14.30.6
मत्समो यदि संग्रामे शरासनधरः क्वचित् ।
विद्यते तं समाचक्ष्व यः समो मे महामृधे ॥ १४.३०.६ ॥
Se em algum lugar, na batalha, existe um arqueiro igual a mim, mostra-mo, aquele que é meu igual nesta grande batalha.
14.30.7
महर्षिर्जमदग्निस्ते यदि राजन्पुरा श्रुतः ।
तस्य पुत्रस्तवातिथ्यं यथावत्कर्तुमर्हति ॥ १४.३०.७ ॥
Ó rei, se antes ouviste falar do grande sábio Jamadagni, o seu filho é digno de te oferecer a hospitalidade devida.
14.30.8
ततः स राजा प्रययौ क्रोधेन महता वृतः ।
स तमाश्रममागम्य राममेवान्वपद्यत ॥ १४.३०.८ ॥
Então o rei partiu, cercado de grande cólera. Ao chegar àquele eremitério, dirigiu-se justamente a Rāma.
14.30.9
स रामप्रतिकूलानि चकार सह बन्धुभिः ।
आयासं जनयामास रामस्य च महात्मनः ॥ १४.३०.९ ॥
Junto com os seus parentes, praticou atos hostis contra Rāma e causou aflição ao magnânimo Rāma.
14.30.10
ततस्तेजः प्रजज्वाल रामस्यामिततेजसः ।
प्रदहन्रिपुसैन्यानि तदा कमललोचने ॥ १४.३०.१० ॥
Então flamejou o esplendor de Rāma, de brilho sem limites, queimando os exércitos inimigos, ó de olhos de lótus.
14.30.11
ततः परशुमादाय स तं बाहुसहस्रिणम् ।
चिन्छेद सहसा रामो बहुशाखमिव द्रुमम् ॥ १४.३०.११ ॥
Então Rāma, empunhando o machado, cortou de repente aquele de mil braços, como se abate uma árvore de muitos ramos.
14.30.12
तं हतं पतितं दृष्ट्वा समेताः सर्वबान्धवाः ।
असीनादाय शक्तीर्श्च भार्गवं पर्यधावयन् ॥ १४.३०.१२ ॥
Ao vê-lo morto e caído, todos os seus parentes se reuniram; tomando espadas e lanças, lançaram-se contra o Bhārgava (Rāma).
14.30.13
रामोऽपि धनुरादाय रथमारुह्य सत्वरः ।
विसृजञ्शरवर्षाणि व्यधमत्पार्थिवं बलम् ॥ १४.३०.१३ ॥
Rāma também, pegando o arco e subindo rapidamente em sua carruagem, dispersou o exército real derramando chuvas de flechas.
14.30.14
ततस्तु क्षत्रियाः केचिज्जमदग्निं निहत्य च ।
विविशुर्गिरिदुर्गाणि मृगाः सिंहार्दिता इव ॥ १४.३०.१४ ॥
Então alguns kṣatriyas, mortos pelo filho de Jamadagni, entraram em fortalezas montanhosas como veados perseguidos por um leão.
14.30.15
तेषां स्वविहितं कर्म तद्भयान्नानुतिष्ठताम् ।
प्रजा वृषलतां प्राप्ता ब्राह्मणानामदर्शनात् ॥ १४.३०.१५ ॥
Porque, por medo, não cumpriam seus deveres prescritos, e pela ausência de brâmanes à vista, o povo caiu no estado dos de baixo nascimento.
14.30.16
एवं ते द्रविडाऽभीराः पुण्ड्राश्च शबरैः सह ।
वृषलत्वं परिगता व्युत्थानात्क्षत्रधर्मतः ॥ १४.३०.१६ ॥
Assim, os Draviḍas, Ābhīras e Puṇḍras, junto com os Śabaras, caíram no estado dos de baixo nascimento por haverem abandonado o dever kṣatriya.
14.30.17
ततश्च हतवीरासु क्षत्रियासु पुनः पुनः ।
द्विजैरुत्पादितं क्षत्रं जामदग्न्यो न्यकृन्तत ॥ १४.३०.१७ ॥
Então, como os heróis kṣatriyas eram mortos repetidas vezes, o Jāmadagnya cortou novamente a linhagem kṣatriya que os brâmanes haviam gerado de novo.
14.30.18
एकविंशतिमे याते रामं वागशरीरिणी ।
दिव्या प्रोवाच मधुरा सर्वलोकपरिश्रुता ॥ १४.३०.१८ ॥
Quando a vigésima primeira vez passou, uma voz divina, doce e famosa em todos os mundos, sem corpo, falou a Rāma.
14.30.19
रामराम निवर्तस्व कं गुणं तात पश्यसि ।
क्षत्रबन्धूनिमान्प्राणैर्विप्रयोज्य पुनः पुनः ॥ १४.३०.१९ ॥
Rāma, Rāma, volte atrás! Querido filho, que mérito vês em tirar repetidamente a vida destes falsos kṣatriyas?
14.30.20
तथैव तं महात्मानमृचीकप्रमुखास्तदा ।
पितामहा महाभाग निवर्तस्वेत्यथाब्रुवन् ॥ १४.३०.२० ॥
Igualmente, então os antepassados liderados por Ṛcīka disseram àquele de grande alma: Ó afortunado, volta atrás.
14.30.21
पितुर्वधममृष्यंस्तु रामः प्रोवाच तानृषीन् ।
नार्हन्तीह भवन्तो मां निवारयितुमित्युत ॥ १४.३०.२१ ॥
Mas Rāma, não suportando a morte de seu pai, disse àqueles sábios: Aqui não sois dignos de me conter.
14.30.22
नार्हसे क्षत्रबन्धूंस्त्वं निहन्तुं जयतांवर ।
नेह युक्तं त्वया हन्तुं ब्राह्मणेन सता नृपान् ॥ १४.३०.२२ ॥
Não deves matar estes falsos kṣatriyas, ó melhor dos vencedores. Não te convém, sendo brâmane, matar aqui reis.