Mahābhārata · Adhyāya 14.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.30.1
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
कार्तवीर्यस्य संवादं समुद्रस्य च भामिनि ॥ १४.३०.१ ॥
Auch hier erzählt man diese alte Geschichte, den Dialog zwischen Kārtavīrya und dem Ozean, o strahlende Dame.
14.30.2
कार्तवीर्यार्जुनो नाम राजा बाहुसहस्रवान् ।
येन सागरपर्यन्ता धनुषा निर्जिता मही ॥ १४.३०.२ ॥
Es gab einen König namens Kārtavīryārjuna, mit tausend Armen, der mit seinem Bogen die vom Ozean begrenzte Erde eroberte.
14.30.3
स कदाचित्समुद्रान्ते विचरन्बलदर्पितः ।
अवीकिरच्छरशतैः समुद्रमिति नः श्रुतम् ॥ १४.३०.३ ॥
Einst, am Rand des Ozeans umherwandernd, stolz auf seine Kraft, überschüttete er den Ozean mit Hunderten von Pfeilen, so haben wir gehört.
14.30.4
तं समुद्रो नमस्कृत्य कृताञ्जलिरुवाचह ।
मा मुञ्च वीर नाराचान्ब्रूहि किं करवाणि ते ॥ १४.३०.४ ॥
Der Ozean verneigte sich vor ihm und sprach mit gefalteten Händen: O Held, lass die Pfeile nicht los; sag mir, was soll ich für dich tun?
14.30.5
मदाश्रयाणि भूतानि त्वद्विसृष्टैर्महेषुभिः ।
वध्यन्ते राजशार्दूल तेभ्यो देह्यभयं विभो ॥ १४.३०.५ ॥
O Tiger unter den Königen, die Wesen, die von mir abhängen, werden von den großen Pfeilen erschlagen, die du abschießt; o Mächtiger, gewähre ihnen Sicherheit.
14.30.6
मत्समो यदि संग्रामे शरासनधरः क्वचित् ।
विद्यते तं समाचक्ष्व यः समो मे महामृधे ॥ १४.३०.६ ॥
Wenn irgendwo im Kampf ein Bogenschütze ist, der mir gleich ist, zeige ihn mir, den, der in dieser großen Schlacht mir ebenbürtig ist.
14.30.7
महर्षिर्जमदग्निस्ते यदि राजन्पुरा श्रुतः ।
तस्य पुत्रस्तवातिथ्यं यथावत्कर्तुमर्हति ॥ १४.३०.७ ॥
O König, wenn du zuvor vom großen Weisen Jamadagni gehört hast, so ist sein Sohn würdig, dir die gebührende Gastfreundschaft zu erweisen.
14.30.8
ततः स राजा प्रययौ क्रोधेन महता वृतः ।
स तमाश्रममागम्य राममेवान्वपद्यत ॥ १४.३०.८ ॥
Da brach der König auf, von großem Zorn umgeben. Als er jene Einsiedelei erreicht hatte, wandte er sich gerade an Rāma.
14.30.9
स रामप्रतिकूलानि चकार सह बन्धुभिः ।
आयासं जनयामास रामस्य च महात्मनः ॥ १४.३०.९ ॥
Zusammen mit seinen Verwandten tat er Rāma feindliche Dinge und verursachte dem großherzigen Rāma Kummer.
14.30.10
ततस्तेजः प्रजज्वाल रामस्यामिततेजसः ।
प्रदहन्रिपुसैन्यानि तदा कमललोचने ॥ १४.३०.१० ॥
Da loderte die Glut Rāmas von unermesslicher Strahlkraft auf und verbrannte die feindlichen Heere, o Lotusäugige.
14.30.11
ततः परशुमादाय स तं बाहुसहस्रिणम् ।
चिन्छेद सहसा रामो बहुशाखमिव द्रुमम् ॥ १४.३०.११ ॥
Da ergriff Rāma die Axt und hieb plötzlich jenen Tausendarmigen nieder, wie man einen vielästigen Baum fällt.
14.30.12
तं हतं पतितं दृष्ट्वा समेताः सर्वबान्धवाः ।
असीनादाय शक्तीर्श्च भार्गवं पर्यधावयन् ॥ १४.३०.१२ ॥
Als sie ihn erschlagen und gefallen sahen, versammelten sich alle seine Verwandten; mit Schwertern und Speeren stürmten sie auf den Bhārgava (Rāma) los.
14.30.13
रामोऽपि धनुरादाय रथमारुह्य सत्वरः ।
विसृजञ्शरवर्षाणि व्यधमत्पार्थिवं बलम् ॥ १४.३०.१३ ॥
Auch Rāma nahm seinen Bogen, bestieg eilends seinen Streitwagen und zerstreute das königliche Heer, indem er einen Pfeilregen ergoss.
14.30.14
ततस्तु क्षत्रियाः केचिज्जमदग्निं निहत्य च ।
विविशुर्गिरिदुर्गाणि मृगाः सिंहार्दिता इव ॥ १४.३०.१४ ॥
Da zogen sich einige Kṣatriyas, vom Sohn des Jamadagni erschlagen, in Bergfestungen zurück, wie Hirsche, von einem Löwen gehetzt.
14.30.15
तेषां स्वविहितं कर्म तद्भयान्नानुतिष्ठताम् ।
प्रजा वृषलतां प्राप्ता ब्राह्मणानामदर्शनात् ॥ १४.३०.१५ ॥
Weil sie aus Furcht ihre vorgeschriebene Pflicht nicht erfüllten und die Brahmanen nicht mehr gesehen wurden, geriet das Volk in den Zustand der Niedriggeborenen.
14.30.16
एवं ते द्रविडाऽभीराः पुण्ड्राश्च शबरैः सह ।
वृषलत्वं परिगता व्युत्थानात्क्षत्रधर्मतः ॥ १४.३०.१६ ॥
So gerieten die Draviḍas, Ābhīras und Puṇḍras zusammen mit den Śabaras in den Zustand der Niedriggeborenen, weil sie vom kṣatra-Dharma abgewichen waren.
14.30.17
ततश्च हतवीरासु क्षत्रियासु पुनः पुनः ।
द्विजैरुत्पादितं क्षत्रं जामदग्न्यो न्यकृन्तत ॥ १४.३०.१७ ॥
Als die heldenhaften Kṣatriyas immer wieder erschlagen wurden, hieb der Jāmadagnya das Kṣatra-Geschlecht, das die Brahmanen von Neuem hervorgebracht hatten, abermals nieder.
14.30.18
एकविंशतिमे याते रामं वागशरीरिणी ।
दिव्या प्रोवाच मधुरा सर्वलोकपरिश्रुता ॥ १४.३०.१८ ॥
Als das einundzwanzigste Mal vergangen war, sprach eine göttliche, süße, in allen Welten berühmte körperlose Stimme zu Rāma.
14.30.19
रामराम निवर्तस्व कं गुणं तात पश्यसि ।
क्षत्रबन्धूनिमान्प्राणैर्विप्रयोज्य पुनः पुनः ॥ १४.३०.१९ ॥
Rāma, Rāma, kehre um! Lieber Sohn, welchen Verdienst siehst du darin, diesen Scheinkṣatriyas immer wieder das Leben zu nehmen?
14.30.20
तथैव तं महात्मानमृचीकप्रमुखास्तदा ।
पितामहा महाभाग निवर्तस्वेत्यथाब्रुवन् ॥ १४.३०.२० ॥
Ebenso sprachen da die Ahnen unter Führung Ṛcīkas zu jenem Großseeligen: O Glückseliger, kehre um.
14.30.21
पितुर्वधममृष्यंस्तु रामः प्रोवाच तानृषीन् ।
नार्हन्तीह भवन्तो मां निवारयितुमित्युत ॥ १४.३०.२१ ॥
Doch Rāma, der den Tod seines Vaters nicht ertrug, sprach zu jenen Weisen: Ihr seid hier nicht berechtigt, mich aufzuhalten.
14.30.22
नार्हसे क्षत्रबन्धूंस्त्वं निहन्तुं जयतांवर ।
नेह युक्तं त्वया हन्तुं ब्राह्मणेन सता नृपान् ॥ १४.३०.२२ ॥
Du sollst diese Scheinkṣatriyas nicht töten, o Bester der Sieger. Für dich als Brahmane ist es nicht angemessen, hier Könige zu töten.