மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.30.1
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
कार्तवीर्यस्य संवादं समुद्रस्य च भामिनि ॥ १४.३०.१ ॥
இங்கும் மக்கள் இந்தப் பழைய கதையைக் கூறுவார்கள் — கார்த்தவீரியனுக்கும் கடலுக்கும் இடையிலான உரையாடலை, ஓ பாமினி.
14.30.2
कार्तवीर्यार्जुनो नाम राजा बाहुसहस्रवान् ।
येन सागरपर्यन्ता धनुषा निर्जिता मही ॥ १४.३०.२ ॥
கார்த்தவீரியார்ஜுனன் என்ற பெயருடைய ஓர் அரசன் இருந்தான்; ஆயிரம் கரங்கள் கொண்டவன். கடல் எல்லையான பூமியை வில்லால் வென்றவன் அவனே.
14.30.3
स कदाचित्समुद्रान्ते विचरन्बलदर्पितः ।
अवीकिरच्छरशतैः समुद्रमिति नः श्रुतम् ॥ १४.३०.३ ॥
ஒருமுறை அவன் கடற்கரையில் உலாவிக்கொண்டிருந்தபோது, வலிமைச் செருக்கால், நூற்றுக்கணக்கான அம்புகளால் கடலை மூடினான் என்று நாங்கள் கேட்டோம்.
14.30.4
तं समुद्रो नमस्कृत्य कृताञ्जलिरुवाचह ।
मा मुञ्च वीर नाराचान्ब्रूहि किं करवाणि ते ॥ १४.३०.४ ॥
கடல் அவனை வணங்கி, கைகூப்பி கூறியது — வீரனே, அம்புகளை விடாதே; சொல், உனக்காக நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?
14.30.5
मदाश्रयाणि भूतानि त्वद्विसृष्टैर्महेषुभिः ।
वध्यन्ते राजशार्दूल तेभ्यो देह्यभयं विभो ॥ १४.३०.५ ॥
ஓ அரசப்புலியே, என்னை நம்பியிருக்கும் உயிரினங்கள் நீ விட்ட பெரிய அம்புகளால் கொல்லப்படுகின்றன; ஓ வல்லவனே, அவற்றுக்கு அபயம் அளி.
14.30.6
मत्समो यदि संग्रामे शरासनधरः क्वचित् ।
विद्यते तं समाचक्ष्व यः समो मे महामृधे ॥ १४.३०.६ ॥
போரில் என்னைப் போன்ற வில்லாளி எங்காவது இருந்தால், அவனைச் சொல் — இந்தப் பெரும்போரில் எனக்கு நிகரானவன் யார் என்று.
14.30.7
महर्षिर्जमदग्निस्ते यदि राजन्पुरा श्रुतः ।
तस्य पुत्रस्तवातिथ्यं यथावत्कर्तुमर्हति ॥ १४.३०.७ ॥
ஓ அரசே, முன்பு மகரிஷி ஜமதக்னியைப் பற்றி நீ கேள்விப்பட்டிருந்தால், அவருடைய மகன் உனக்கு முறையாக விருந்தோம்பல் செய்யத் தகுதியுடையவன்.
14.30.8
ततः स राजा प्रययौ क्रोधेन महता वृतः ।
स तमाश्रममागम्य राममेवान्वपद्यत ॥ १४.३०.८ ॥
பின்பு அந்த அரசன் பெரும் கோபத்துடன் சூழ்ந்தவனாகப் புறப்பட்டான். அந்த ஆசிரமத்தை அடைந்து அவன் ராமனையே அணுகினான்.
14.30.9
स रामप्रतिकूलानि चकार सह बन्धुभिः ।
आयासं जनयामास रामस्य च महात्मनः ॥ १४.३०.९ ॥
அவன் தன் உறவினர்களுடன் சேர்ந்து ராமனுக்கு எதிரான செயல்களைச் செய்தான்; மகாத்மாவாகிய ராமனுக்கு துன்பத்தை உண்டாக்கினான்.
14.30.10
ततस्तेजः प्रजज्वाल रामस्यामिततेजसः ।
प्रदहन्रिपुसैन्यानि तदा कमललोचने ॥ १४.३०.१० ॥
அப்போது அளவற்ற ஒளியுடைய ராமனின் தேஜஸ் பற்றியெரிந்தது; பகைவர் படைகளை எரித்தபடி, ஓ தாமரைக் கண்ணாளே, அப்போது அது சுடர்விட்டது.
14.30.11
ततः परशुमादाय स तं बाहुसहस्रिणम् ।
चिन्छेद सहसा रामो बहुशाखमिव द्रुमम् ॥ १४.३०.११ ॥
பின்பு கோடரியை எடுத்த ராமன், பல கிளைகள் கொண்ட மரத்தை வெட்டுவதுபோல, அந்த ஆயிரம் கரங்களுடையவனை திடீரென வெட்டி வீழ்த்தினான்.
14.30.12
तं हतं पतितं दृष्ट्वा समेताः सर्वबान्धवाः ।
असीनादाय शक्तीर्श्च भार्गवं पर्यधावयन् ॥ १४.३०.१२ ॥
அவன் கொல்லப்பட்டு விழுந்ததைக் கண்ட அவனுடைய உறவினர்கள் அனைவரும் கூடினர்; வாள்களையும் ஈட்டிகளையும் எடுத்து பார்கவனை (ராமனை) சுற்றி விரைந்தனர்.
14.30.13
रामोऽपि धनुरादाय रथमारुह्य सत्वरः ।
विसृजञ्शरवर्षाणि व्यधमत्पार्थिवं बलम् ॥ १४.३०.१३ ॥
ராமனும் வில்லை எடுத்து விரைவாக ரதத்தில் ஏறி, அம்புமழையைப் பொழிந்து அரச படையை சிதறடித்தான்.
14.30.14
ततस्तु क्षत्रियाः केचिज्जमदग्निं निहत्य च ।
विविशुर्गिरिदुर्गाणि मृगाः सिंहार्दिता इव ॥ १४.३०.१४ ॥
பின்னர் சில க்ஷத்திரியர்கள் ஜமதக்னியின் மகனால் கொல்லப்பட்டு, சிங்கத்தால் துரத்தப்பட்ட மான்கள் போல மலைக் கோட்டைகளுக்குள் நுழைந்தனர்.
14.30.15
तेषां स्वविहितं कर्म तद्भयान्नानुतिष्ठताम् ।
प्रजा वृषलतां प्राप्ता ब्राह्मणानामदर्शनात् ॥ १४.३०.१५ ॥
அச்சத்தால் அவர்கள் தங்களுக்கு விதிக்கப்பட்ட கடமையைச் செய்யாததாலும், பிராமணர்களைக் காணாததாலும் மக்கள் வ்ருஷலத்துவ நிலையை அடைந்தனர்.
14.30.16
एवं ते द्रविडाऽभीराः पुण्ड्राश्च शबरैः सह ।
वृषलत्वं परिगता व्युत्थानात्क्षत्रधर्मतः ॥ १४.३०.१६ ॥
இவ்வாறு திராவிடர்கள், ஆபீரர்கள், புண்டிரர்கள் மற்றும் சபரர்களுடன் சேர்ந்து, க்ஷத்திரிய தர்மத்திலிருந்து விலகியதால் வ்ருஷலத்துவ நிலையை அடைந்தனர்.
14.30.17
ततश्च हतवीरासु क्षत्रियासु पुनः पुनः ।
द्विजैरुत्पादितं क्षत्रं जामदग्न्यो न्यकृन्तत ॥ १४.३०.१७ ॥
பின்னர் வீர க்ஷத்திரியர்கள் மீண்டும் மீண்டும் கொல்லப்பட்ட பின், பிராமணர்களால் மீண்டும் உற்பத்தி செய்யப்பட்ட க்ஷத்திரிய வம்சத்தை ஜாமதக்ன்யன் வெட்டி வீழ்த்தினான்.
14.30.18
एकविंशतिमे याते रामं वागशरीरिणी ।
दिव्या प्रोवाच मधुरा सर्वलोकपरिश्रुता ॥ १४.३०.१८ ॥
இருபத்தியோராவது சுற்று கழிந்தபோது, ராமனிடம் ஓர் உருவமற்ற தெய்வீக, இனிய, உலகெங்கும் புகழ்பெற்ற குரல் பேசியது.
14.30.19
रामराम निवर्तस्व कं गुणं तात पश्यसि ।
क्षत्रबन्धूनिमान्प्राणैर्विप्रयोज्य पुनः पुनः ॥ १४.३०.१९ ॥
ராம ராம, திரும்பு. அன்பனே, இந்த க்ஷத்ரிய-பந்துக்களின் உயிர்களை மீண்டும் மீண்டும் பறிப்பதில் நீ எந்த புண்ணியத்தைக் காண்கிறாய்?
14.30.20
तथैव तं महात्मानमृचीकप्रमुखास्तदा ।
पितामहा महाभाग निवर्तस्वेत्यथाब्रुवन् ॥ १४.३०.२० ॥
அவ்வாறே, அப்போது ருசீகர் தலைமையிலான முன்னோர்கள் அந்த மகாத்மாவிடம், ஓ மகாபாக்கியசாலியே, திரும்பு என்று கூறினர்.
14.30.21
पितुर्वधममृष्यंस्तु रामः प्रोवाच तानृषीन् ।
नार्हन्तीह भवन्तो मां निवारयितुमित्युत ॥ १४.३०.२१ ॥
ஆனால் தந்தையின் கொலையைப் பொறுக்க முடியாத ராமர் அந்த முனிவர்களிடம் கூறினார்: இங்கு என்னைத் தடுக்க நீங்கள் தகுதியுடையவர்கள் அல்லர்.
14.30.22
नार्हसे क्षत्रबन्धूंस्त्वं निहन्तुं जयतांवर ।
नेह युक्तं त्वया हन्तुं ब्राह्मणेन सता नृपान् ॥ १४.३०.२२ ॥
வெற்றியாளர்களில் சிறந்தவனே, இந்த க்ஷத்ரிய-பந்துக்களைக் கொல்வது உனக்குத் தகாது. பிராமணனாகிய நீ இங்கு அரசர்களைக் கொல்வது பொருத்தமல்ல.