ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 14.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.39.1
अतः परं प्रवक्ष्यामि तृतीयं गुणमुत्तमम् ।
सर्वभूतहितं लोके सतां धर्ममनिन्दितम् ॥ १४.३९.१ ॥
ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಮೂರನೆಯ ಉತ್ತಮ ಗುಣವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಲೋಕದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಹಿತಕರವಾದ, ಸತ್ಪುರುಷರ ನಿರ್ದೋಷ ಧರ್ಮವದು.
14.39.2
आनन्दः प्रीतिरुद्रेकः प्राकाश्यं सुखमेव च ।
अकार्पण्यमसंरम्भः संतोषः श्रद्दधानता ॥ १४.३९.२ ॥
ಆನಂದ, ಪ್ರೀತಿ, ಉತ್ಸಾಹ, ಪ್ರಕಾಶ, ಸುಖ, ಉದಾರತೆ, ಶಾಂತಿ, ಸಂತೋಷ, ಶ್ರದ್ಧೆ—ಇವೇ ಅವು.
14.39.3
क्षमा धृतिरहिंसा च समता सत्यमार्जवम् ।
अक्रोधश्चानसूया च शौचं दाक्ष्यं पराक्रमः ॥ १४.३९.३ ॥
ಕ್ಷಮೆ, ಧೈರ್ಯ, ಅಹಿಂಸೆ, ಸಮಭಾವ, ಸತ್ಯ, ಋಜುತ್ವ, ಕ್ರೋಧವಿಲ್ಲದಿರುವುದು, ಅಸೂಯೆಯಿಲ್ಲದಿರುವುದು, ಶುಚಿತ್ವ, ಚಾತುರ್ಯ, ಪರಾಕ್ರಮ.
14.39.4
मुधाज्ञानं मुधावृत्तं मुधासेवा मुदाश्रमः ।
एवं यो युक्तधर्मः स्यात्सोमुत्रात्यन्तमश्नुते ॥ १४.३९.४ ॥
ಜ್ಞಾನ, ನಡತೆ, ಸೇವೆ, ಆಶ್ರಮ—ಇವು ವ್ಯರ್ಥವಾದರೂ; ಹೀಗೆ ಧರ್ಮಯುಕ್ತನಾದವನು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
14.39.5
निर्ममो निरहङ्कारो निराशीः सर्वतः समः ।
अकामहत इत्येव सतां धर्मः सनातनः ॥ १४.३९.५ ॥
ಮಮಕಾರವಿಲ್ಲದವನು, ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದವನು, ಫಲಾಪೇಕ್ಷೆಯಿಲ್ಲದವನು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಮಭಾವ ಹೊಂದಿದವನು—ಇದೇ ಸತ್ಪುರುಷರ ಸನಾತನ ಧರ್ಮ.
14.39.6
विश्रंभो ह्रीस्तितिक्षा च त्यागः शौचमतन्द्रिता ।
आनृशंस्यमसंमोहो दया भूतेष्वपैशुनम् ॥ १४.३९.६ ॥
ವಿಶ್ವಾಸ, ನಾಚಿಕೆ, ತಿತಿಕ್ಷೆ, ತ್ಯಾಗ, ಶುಚಿತ್ವ, ಜಾಗರೂಕತೆ, ದಯೆ, ಮೋಹವಿಲ್ಲದಿರುವುದು, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ, ಚಾಡಿಯಿಲ್ಲದಿರುವುದು.
14.39.7
हर्षस्तुष्टिर्विस्मयश्च विनयः साधुवृत्तिता ।
शान्तिकर्मविशुद्धिश्च भावशुद्धिर्विमोचनम् ॥ १४.३९.७ ॥
ಹರ್ಷ, ತೃಪ್ತಿ, ವಿಸ್ಮಯ, ವಿನಯ, ಸಾಧು ನಡತೆ, ಶಾಂತಿಕರ್ಮದಿಂದ ಶುದ್ಧಿ, ಭಾವಶುದ್ಧಿ, ವಿಮೋಚನೆ.
14.39.8
उपेक्षा ब्रह्मचर्यं च परित्यागश्च सर्वशः ।
निर्ममत्वमनाशीष्ट्वमपरिक्षतधर्मता ॥ १४.३९.८ ॥
ಉಪೇಕ್ಷೆ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತ್ಯಾಗ, ನಿರ್ಮಮತ್ವ, ಫಲಾಪೇಕ್ಷೆಯ ಅಭಾವ, ಕುಂದದ ಧರ್ಮಪಾಲನೆ.
14.39.9
मुधादानं मुधायज्ञो मुधाधीतं मुधाव्रतम् ।
मुधाप्रतिग्रहश्चैव मधाध्रमो मुधातपः ॥ १४.३९.९ ॥
ಫಲಾಪೇಕ್ಷೆಯಿಲ್ಲದ ದಾನ, ಯಜ್ಞ, ಅಧ್ಯಯನ, ವ್ರತ, ಪ್ರತಿಗ್ರಹ, ಆಶ್ರಮ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸು.
14.39.10
एवंवृत्तास्तु ये केचिल्लोकेऽस्मिन्सत्वसंश्रयाः ।
ब्राह्मणा ब्रह्मयोनिस्थास्ते धीराः साधुदर्शिनः ॥ १४.३९.१० ॥
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ನಡೆಯುವ, ಸತ್ತ್ವವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ, ಬ್ರಹ್ಮಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ ಆ ಧೀರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸಾಧುದರ್ಶಿಗಳು.
14.39.11
हित्वा सर्वाणि पापानि निःशोका ह्यजरामराः ।
दिव्यं प्राप्य तु ते धीराः कुर्वते वै ततस्तनूः ॥ १४.३९.११ ॥
ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ತೊರೆದು, ಶೋಕರಹಿತರಾಗಿ, ಜರಾಮರಣರಹಿತರಾದ ಆ ಧೀರರು ದಿವ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು ಬಳಿಕ ದೇಹಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಾರೆ.
14.39.12
ईशित्वं च वशित्वं च लघुत्वं चाणुता तथा ।
विकुर्वते महात्मानो देवास्त्रिदिवगा इव ॥ १४.३९.१२ ॥
ಈಶಿತ್ವ, ವಶಿತ್ವ, ಲಘುತ್ವ, ಅಣುತ್ವ, ಇವನ್ನು ಮಹಾತ್ಮರು ರೂಪಾಂತರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿ ದೇವತೆಗಳಂತೆ.
14.39.13
ऊर्ध्वस्रोतस इत्येते देवा वैकारिकाः स्मृताः ।
विकुर्वन्तः प्रकृत्या वै दिवं प्राप्तास्ततस्ततः ॥ १४.३९.१३ ॥
ಊರ್ಧ್ವಸ್ರೋತಸ್ಸರಾದ ಈ ದೇವತೆಗಳು ವೈಕಾರಿಕರೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಸ್ವಭಾವತಃ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡು ಅವರು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆದರು, ಅಲ್ಲಿಂದ ಮತ್ತಷ್ಟು.
14.39.14
यद्यदिच्छन्ति तत्सर्वं भजन्ते विभजन्ति च ।
इत्येतत्सात्विकं वृत्तं कथितं वो द्विजर्षभाः।
एतद्विज्ञाय लभते विधिवद्यद्यदिच्छति ॥ १४.३९.१४ ॥
ಯಾವುದನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೋ ಅದೆಲ್ಲವನ್ನು ಅವರು ಭಜಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಹಂಚುತ್ತಾರೆ. ಇದೇ ಸಾತ್ತ್ವಿಕ ನಡವಳಿಕೆ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ನಿಮಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಯಾವುದನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾನೋ ಅದನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
14.39.15
प्रकीर्तिताः सत्त्वगुणा विशेषतो ।
यथावदुक्तं गुणवृत्तमेव च।
नरस्तु यो वेद गुणानिमान्सदा ।
गुणान्स भुङ्क्ते न गुणैः स युज्यते ॥ १४.३९.१५ ॥
ಸತ್ತ್ವಗುಣಗಳು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಗುಣಗಳ ನಡವಳಿಕೆಯೂ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಈ ಗುಣಗಳನ್ನು ಸದಾ ತಿಳಿದವನು ಗುಣಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಗುಣಗಳಿಂದ ಬಂಧಿತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.