ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 14.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.39.1
अतः परं प्रवक्ष्यामि तृतीयं गुणमुत्तमम् ।
सर्वभूतहितं लोके सतां धर्ममनिन्दितम् ॥ १४.३९.१ ॥
ଏବେ ମୁଁ ତୃତୀୟ ଉତ୍ତମ ଗୁଣ କହିବି; ଜଗତର ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ହିତକାରୀ ଏବଂ ସତ୍ପୁରୁଷଙ୍କ ନିର୍ଦୋଷ ଧର୍ମ ଏହା।
14.39.2
आनन्दः प्रीतिरुद्रेकः प्राकाश्यं सुखमेव च ।
अकार्पण्यमसंरम्भः संतोषः श्रद्दधानता ॥ १४.३९.२ ॥
ଆନନ୍ଦ, ପ୍ରୀତି, ଉଲ୍ଲାସ, ପ୍ରକାଶ, ସୁଖ, ଅକୃପଣତା, ଅଶାନ୍ତିହୀନତା, ସନ୍ତୋଷ ଏବଂ ଶ୍ରଦ୍ଧା—ଏଗୁଡ଼ିକ ହିଁ।
14.39.3
क्षमा धृतिरहिंसा च समता सत्यमार्जवम् ।
अक्रोधश्चानसूया च शौचं दाक्ष्यं पराक्रमः ॥ १४.३९.३ ॥
କ୍ଷମା, ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ଅହିଂସା, ସମତା, ସତ୍ୟ, ସରଳତା, ଅକ୍ରୋଧ, ଅସୂୟାହୀନତା, ଶୌଚ, ଦକ୍ଷତା ଏବଂ ପରାକ୍ରମ।
14.39.4
मुधाज्ञानं मुधावृत्तं मुधासेवा मुदाश्रमः ।
एवं यो युक्तधर्मः स्यात्सोमुत्रात्यन्तमश्नुते ॥ १४.३९.४ ॥
ଜ୍ଞାନ, ଆଚରଣ, ସେବା, ଆଶ୍ରମ—ଏସବୁ ବ୍ୟର୍ଥ ହୁଏ; ଏହିପରି ଯିଏ ଧର୍ମଯୁକ୍ତ, ସେ ପରଲୋକରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଲାଭ କରେ।
14.39.5
निर्ममो निरहङ्कारो निराशीः सर्वतः समः ।
अकामहत इत्येव सतां धर्मः सनातनः ॥ १४.३९.५ ॥
ମମତାହୀନ, ଅହଙ୍କାରହୀନ, ନିଷ୍କାମ, ସର୍ବତ୍ର ସମଭାବୀ—ସତ୍ପୁରୁଷଙ୍କର ଏହା ହିଁ ସନାତନ ଧର୍ମ।
14.39.6
विश्रंभो ह्रीस्तितिक्षा च त्यागः शौचमतन्द्रिता ।
आनृशंस्यमसंमोहो दया भूतेष्वपैशुनम् ॥ १४.३९.६ ॥
ବିଶ୍ୱାସ, ଲଜ୍ଜା, ତିତିକ୍ଷା, ତ୍ୟାଗ, ଶୌଚ, ସଜାଗତା, ଅନୃଶଂସ୍ୟ, ମୋହହୀନତା, ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୟା ଏବଂ ଚୁଗୁଲି ନ କରିବା।
14.39.7
हर्षस्तुष्टिर्विस्मयश्च विनयः साधुवृत्तिता ।
शान्तिकर्मविशुद्धिश्च भावशुद्धिर्विमोचनम् ॥ १४.३९.७ ॥
ହର୍ଷ, ସନ୍ତୋଷ, ବିସ୍ମୟ, ବିନୟ, ସାଧୁବୃତ୍ତି, ଶାନ୍ତିକର୍ମରୁ ଶୁଦ୍ଧି, ଭାବଶୁଦ୍ଧି ଏବଂ ବିମୋଚନ।
14.39.8
उपेक्षा ब्रह्मचर्यं च परित्यागश्च सर्वशः ।
निर्ममत्वमनाशीष्ट्वमपरिक्षतधर्मता ॥ १४.३९.८ ॥
ଉପେକ୍ଷା, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ, ସର୍ବପ୍ରକାରେ ତ୍ୟାଗ, ନିର୍ମମତା, ଫଳେଚ୍ଛାହୀନତା ଏବଂ ଅକ୍ଷୁଣ୍ଣ ଧର୍ମପାଳନ।
14.39.9
मुधादानं मुधायज्ञो मुधाधीतं मुधाव्रतम् ।
मुधाप्रतिग्रहश्चैव मधाध्रमो मुधातपः ॥ १४.३९.९ ॥
ଫଳେଚ୍ଛାହୀନ ଦାନ, ଯଜ୍ଞ, ଅଧ୍ୟୟନ, ବ୍ରତ, ପ୍ରତିଗ୍ରହ, ଆଶ୍ରମ ଏବଂ ତପସ୍ୟା।
14.39.10
एवंवृत्तास्तु ये केचिल्लोकेऽस्मिन्सत्वसंश्रयाः ।
ब्राह्मणा ब्रह्मयोनिस्थास्ते धीराः साधुदर्शिनः ॥ १४.३९.१० ॥
ଏହି ଲୋକରେ ଏପରି ଆଚରଣ କରୁଥିବା, ସତ୍ତ୍ୱକୁ ଆଶ୍ରୟ କରିଥିବା, ବ୍ରହ୍ମଯୋନିରେ ସ୍ଥିତ ସେହି ଧୀର ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସାଧୁଦର୍ଶୀ।
14.39.11
हित्वा सर्वाणि पापानि निःशोका ह्यजरामराः ।
दिव्यं प्राप्य तु ते धीराः कुर्वते वै ततस्तनूः ॥ १४.३९.११ ॥
ସମସ୍ତ ପାପ ତ୍ୟାଗ କରି, ଶୋକରହିତ, ଜରାମରଣରହିତ ସେହି ଧୀରମାନେ ଦିବ୍ୟ ପାଇ ତା'ପରେ ଶରୀର ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି।
14.39.12
ईशित्वं च वशित्वं च लघुत्वं चाणुता तथा ।
विकुर्वते महात्मानो देवास्त्रिदिवगा इव ॥ १४.३९.१२ ॥
ଈଶିତ୍ୱ, ବଶିତ୍ୱ, ଲଘୁତ୍ୱ ଏବଂ ଅଣୁତ୍ୱ, ଏଗୁଡ଼ିକୁ ମହାତ୍ମାମାନେ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି, ସ୍ୱର୍ଗବାସୀ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପରି।
14.39.13
ऊर्ध्वस्रोतस इत्येते देवा वैकारिकाः स्मृताः ।
विकुर्वन्तः प्रकृत्या वै दिवं प्राप्तास्ततस्ततः ॥ १४.३९.१३ ॥
ଊର୍ଧ୍ୱସ୍ରୋତ ଏହି ଦେବତାମାନେ ବୈକାରିକ ବୋଲି ସ୍ମୃତ। ସ୍ୱଭାବରୁ ରୂପାନ୍ତରିତ ହୋଇ ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ପାଇଲେ, ସେଠାରୁ ଆହୁରି।
14.39.14
यद्यदिच्छन्ति तत्सर्वं भजन्ते विभजन्ति च ।
इत्येतत्सात्विकं वृत्तं कथितं वो द्विजर्षभाः।
एतद्विज्ञाय लभते विधिवद्यद्यदिच्छति ॥ १४.३९.१४ ॥
ଯାହା ଯାହା ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ସେସବୁ ସେମାନେ ଭୋଗନ୍ତି ଓ ବାଣ୍ଟନ୍ତି। ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠଗଣ, ଏହି ସାତ୍ତ୍ୱିକ ଆଚରଣ ତୁମକୁ କୁହାଯାଇଛି। ଏହା ଜାଣି ବିଧି ଅନୁସାରେ ମନୁଷ୍ୟ ଯାହା ଇଚ୍ଛା କରେ ତାହା ପାଏ।
14.39.15
प्रकीर्तिताः सत्त्वगुणा विशेषतो ।
यथावदुक्तं गुणवृत्तमेव च।
नरस्तु यो वेद गुणानिमान्सदा ।
गुणान्स भुङ्क्ते न गुणैः स युज्यते ॥ १४.३९.१५ ॥
ସତ୍ତ୍ୱଗୁଣ ବିଶେଷ ଭାବରେ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଛି, ଗୁଣର ଆଚରଣ ମଧ୍ୟ ଯଥାବତ କୁହାଯାଇଛି। ଯିଏ ଏହି ଗୁଣଗୁଡ଼ିକୁ ସର୍ବଦା ଜାଣେ, ସେ ଗୁଣ ଭୋଗେ, କିନ୍ତୁ ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧା ପଡ଼େ ନାହିଁ।