மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.39.1
अतः परं प्रवक्ष्यामि तृतीयं गुणमुत्तमम् ।
सर्वभूतहितं लोके सतां धर्ममनिन्दितम् ॥ १४.३९.१ ॥
இனி மூன்றாவது உயர்ந்த குணத்தைச் சொல்வேன்; உலகில் எல்லா உயிர்களுக்கும் நன்மை தரும், சான்றோரின் குற்றமற்ற தர்மம் அது.
14.39.2
आनन्दः प्रीतिरुद्रेकः प्राकाश्यं सुखमेव च ।
अकार्पण्यमसंरम्भः संतोषः श्रद्दधानता ॥ १४.३९.२ ॥
மகிழ்ச்சி, அன்பு, பேரெழுச்சி, ஒளி, சுகம், தாராள மனம், அமைதி, திருப்தி, நம்பிக்கை—இவையே அவை.
14.39.3
क्षमा धृतिरहिंसा च समता सत्यमार्जवम् ।
अक्रोधश्चानसूया च शौचं दाक्ष्यं पराक्रमः ॥ १४.३९.३ ॥
பொறுமை, உறுதி, அகிம்சை, சமநிலை, உண்மை, நேர்மை, கோபமின்மை, பொறாமையின்மை, தூய்மை, திறமை, வீரம்.
14.39.4
मुधाज्ञानं मुधावृत्तं मुधासेवा मुदाश्रमः ।
एवं यो युक्तधर्मः स्यात्सोमुत्रात्यन्तमश्नुते ॥ १४.३९.४ ॥
அறிவு, நடத்தை, சேவை, ஆசிரமம்—பயனின்றி இருப்பவை; இவ்வாறு தர்மத்துடன் இணைந்தவன் மறுலகில் முழுமையாக அடைகிறான்.
14.39.5
निर्ममो निरहङ्कारो निराशीः सर्वतः समः ।
अकामहत इत्येव सतां धर्मः सनातनः ॥ १४.३९.५ ॥
பற்றற்றவன், அகங்காரமற்றவன், பலனில் ஆசையற்றவன், எங்கும் சமமானவன்—சான்றோரின் நித்திய தர்மம் இதுவே.
14.39.6
विश्रंभो ह्रीस्तितिक्षा च त्यागः शौचमतन्द्रिता ।
आनृशंस्यमसंमोहो दया भूतेष्वपैशुनम् ॥ १४.३९.६ ॥
நம்பிக்கை, நாணம், பொறுத்துக்கொள்ளல், தியாகம், தூய்மை, விழிப்பு, இரக்கம், மயக்கமின்மை, உயிர்களிடம் கருணை, புறங்கூறாமை.
14.39.7
हर्षस्तुष्टिर्विस्मयश्च विनयः साधुवृत्तिता ।
शान्तिकर्मविशुद्धिश्च भावशुद्धिर्विमोचनम् ॥ १४.३९.७ ॥
மகிழ்ச்சி, திருப்தி, வியப்பு, பணிவு, நல்ல நடத்தை, அமைதிச் செயல்களால் தூய்மை, உள்ளத்தின் தூய்மை, விடுதலை.
14.39.8
उपेक्षा ब्रह्मचर्यं च परित्यागश्च सर्वशः ।
निर्ममत्वमनाशीष्ट्वमपरिक्षतधर्मता ॥ १४.३९.८ ॥
அலட்சியம், பிரம்மச்சரியம், எல்லா வகையிலும் துறவு, பற்றின்மை, பலனில் ஆசையின்மை, குன்றாத தர்ம நெறி.
14.39.9
मुधादानं मुधायज्ञो मुधाधीतं मुधाव्रतम् ।
मुधाप्रतिग्रहश्चैव मधाध्रमो मुधातपः ॥ १४.३९.९ ॥
பலன் கருதாத தானம், பலன் கருதாத யாகம், பலன் கருதாத கல்வி, பலன் கருதாத விரதம், பலன் கருதாத ஏற்பு, பலன் கருதாத ஆசிரமம், பலன் கருதாத தவம்.
14.39.10
एवंवृत्तास्तु ये केचिल्लोकेऽस्मिन्सत्वसंश्रयाः ।
ब्राह्मणा ब्रह्मयोनिस्थास्ते धीराः साधुदर्शिनः ॥ १४.३९.१० ॥
இவ்வுலகில் இவ்வாறு நடந்து, சத்துவத்தில் நிலைபெற்று, பிரம்மயோனியில் நிலைத்த அந்த உறுதியுள்ள பிராமணர்கள் நல்லவற்றைக் காண்பவர்கள்.
14.39.11
हित्वा सर्वाणि पापानि निःशोका ह्यजरामराः ।
दिव्यं प्राप्य तु ते धीराः कुर्वते वै ततस्तनूः ॥ १४.३९.११ ॥
எல்லாப் பாவங்களையும் கைவிட்டு, துயரற்று, முதுமையும் சாவும் அற்றவர்களான அந்த உறுதியுள்ளோர் தெய்வீகத்தை அடைந்து பின்னர் உடல்களை உருவாக்குகின்றனர்.
14.39.12
ईशित्वं च वशित्वं च लघुत्वं चाणुता तथा ।
विकुर्वते महात्मानो देवास्त्रिदिवगा इव ॥ १४.३९.१२ ॥
ஆளுமை, வசப்படுத்தும் ஆற்றல், இலேசாதல், அணுவாதல் ஆகியவற்றை மகாத்மாக்கள் மாற்றி அமைக்கின்றனர், சொர்க்கத்தில் வாழும் தேவர்களைப் போல.
14.39.13
ऊर्ध्वस्रोतस इत्येते देवा वैकारिकाः स्मृताः ।
विकुर्वन्तः प्रकृत्या वै दिवं प्राप्तास्ततस्ततः ॥ १४.३९.१३ ॥
மேல்நோக்கிப் பாயும் இவர்கள் வைகாரிகத் தேவர்கள் என்று நினைவுகூரப்படுகின்றனர். இயல்பாகவே மாறி அவர்கள் வானுலகை அடைந்தனர், அங்கிருந்து மேலும்.
14.39.14
यद्यदिच्छन्ति तत्सर्वं भजन्ते विभजन्ति च ।
इत्येतत्सात्विकं वृत्तं कथितं वो द्विजर्षभाः।
एतद्विज्ञाय लभते विधिवद्यद्यदिच्छति ॥ १४.३९.१४ ॥
எதையெல்லாம் விரும்புகிறார்களோ அனைத்தையும் அவர்கள் பெறுகிறார்கள், பகிர்ந்தும் அளிக்கிறார்கள். இதுவே சாத்த்விக நடத்தை, இருபிறப்பாளர் சிறந்தவர்களே, உங்களுக்குச் சொல்லப்பட்டது. இதை அறிந்து விதிப்படி எதை விரும்புகிறானோ அதை அடைகிறான்.
14.39.15
प्रकीर्तिताः सत्त्वगुणा विशेषतो ।
यथावदुक्तं गुणवृत्तमेव च।
नरस्तु यो वेद गुणानिमान्सदा ।
गुणान्स भुङ्क्ते न गुणैः स युज्यते ॥ १४.३९.१५ ॥
சத்துவ குணங்கள் சிறப்பாக எடுத்துரைக்கப்பட்டன; குணங்களின் நடத்தையும் முறையாகச் சொல்லப்பட்டது. இந்தக் குணங்களை எப்போதும் அறிகின்ற மனிதன் குணங்களை அனுபவிக்கிறான், ஆனால் குணங்களால் பிணைக்கப்படுவதில்லை.