മഹാഭാരതം · അധ്യായം 14.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.39.1
अतः परं प्रवक्ष्यामि तृतीयं गुणमुत्तमम् ।
सर्वभूतहितं लोके सतां धर्ममनिन्दितम् ॥ १४.३९.१ ॥
ഇനി മൂന്നാമത്തെ ഉത്തമഗുണത്തെ ഞാൻ പറയാം; ലോകത്തിലെ സർവ്വജീവികൾക്കും ഹിതകരവും സജ്ജനങ്ങളുടെ കുറ്റമറ്റ ധർമ്മവുമാണത്.
14.39.2
आनन्दः प्रीतिरुद्रेकः प्राकाश्यं सुखमेव च ।
अकार्पण्यमसंरम्भः संतोषः श्रद्दधानता ॥ १४.३९.२ ॥
ആനന്ദം, പ്രീതി, ഉത്സാഹം, പ്രകാശം, സുഖം, ഔദാര്യം, ശാന്തി, സന്തോഷം, ശ്രദ്ധ—ഇവയാണവ.
14.39.3
क्षमा धृतिरहिंसा च समता सत्यमार्जवम् ।
अक्रोधश्चानसूया च शौचं दाक्ष्यं पराक्रमः ॥ १४.३९.३ ॥
ക്ഷമ, ധൃതി, അഹിംസ, സമത്വം, സത്യം, ഋജുത്വം, ക്രോധമില്ലായ്മ, അസൂയയില്ലായ്മ, ശുചിത്വം, സാമർത്ഥ്യം, പരാക്രമം.
14.39.4
मुधाज्ञानं मुधावृत्तं मुधासेवा मुदाश्रमः ।
एवं यो युक्तधर्मः स्यात्सोमुत्रात्यन्तमश्नुते ॥ १४.३९.४ ॥
ജ്ഞാനം, ആചാരം, സേവ, ആശ്രമം—ഇവ ഫലശൂന്യമാകുന്നു; ഇങ്ങനെ ധർമ്മയുക്തനായവൻ പരലോകത്ത് പൂർണ്ണമായി നേടുന്നു.
14.39.5
निर्ममो निरहङ्कारो निराशीः सर्वतः समः ।
अकामहत इत्येव सतां धर्मः सनातनः ॥ १४.३९.५ ॥
മമതയില്ലാത്തവൻ, അഹങ്കാരമില്ലാത്തവൻ, ഫലേച്ഛയില്ലാത്തവൻ, എല്ലായിടത്തും സമഭാവമുള്ളവൻ—ഇതാണ് സജ്ജനങ്ങളുടെ സനാതനധർമ്മം.
14.39.6
विश्रंभो ह्रीस्तितिक्षा च त्यागः शौचमतन्द्रिता ।
आनृशंस्यमसंमोहो दया भूतेष्वपैशुनम् ॥ १४.३९.६ ॥
വിശ്വാസം, ലജ്ജ, ക്ഷമ, ത്യാഗം, ശുചിത്വം, ജാഗ്രത, ദയ, മോഹമില്ലായ്മ, ജീവികളോടുള്ള കരുണ, പരദൂഷണമില്ലായ്മ.
14.39.7
हर्षस्तुष्टिर्विस्मयश्च विनयः साधुवृत्तिता ।
शान्तिकर्मविशुद्धिश्च भावशुद्धिर्विमोचनम् ॥ १४.३९.७ ॥
സന്തോഷം, സംതൃപ്തി, വിസ്മയം, വിനയം, സാധുവൃത്തി, ശാന്തികർമ്മത്താലുള്ള ശുദ്ധി, ഭാവശുദ്ധി, വിമോചനം.
14.39.8
उपेक्षा ब्रह्मचर्यं च परित्यागश्च सर्वशः ।
निर्ममत्वमनाशीष्ट्वमपरिक्षतधर्मता ॥ १४.३९.८ ॥
ഉപേക്ഷ, ബ്രഹ്മചര്യം, എല്ലാ വിധത്തിലും ത്യാഗം, നിർമ്മമത്വം, ഫലേച്ഛയില്ലായ്മ, മുറിവില്ലാത്ത ധർമ്മപാലനം.
14.39.9
मुधादानं मुधायज्ञो मुधाधीतं मुधाव्रतम् ।
मुधाप्रतिग्रहश्चैव मधाध्रमो मुधातपः ॥ १४.३९.९ ॥
ഫലേച്ഛയില്ലാത്ത ദാനം, യജ്ഞം, പഠനം, വ്രതം, പ്രതിഗ്രഹം, ആശ്രമം, തപസ്സ്.
14.39.10
एवंवृत्तास्तु ये केचिल्लोकेऽस्मिन्सत्वसंश्रयाः ।
ब्राह्मणा ब्रह्मयोनिस्थास्ते धीराः साधुदर्शिनः ॥ १४.३९.१० ॥
ഈ ലോകത്തിൽ ഇങ്ങനെ വർത്തിക്കുന്നവരും സത്ത്വത്തെ ആശ്രയിച്ചവരും ബ്രഹ്മയോനിയിൽ സ്ഥിതരുമായ ധീരരായ ബ്രാഹ്മണർ സാധുദർശികളാണ്.
14.39.11
हित्वा सर्वाणि पापानि निःशोका ह्यजरामराः ।
दिव्यं प्राप्य तु ते धीराः कुर्वते वै ततस्तनूः ॥ १४.३९.११ ॥
എല്ലാ പാപങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച്, ശോകമില്ലാതെ, ജരാമരണങ്ങളില്ലാത്ത ആ ധീരർ ദിവ്യത്തെ പ്രാപിച്ച് പിന്നീട് ശരീരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
14.39.12
ईशित्वं च वशित्वं च लघुत्वं चाणुता तथा ।
विकुर्वते महात्मानो देवास्त्रिदिवगा इव ॥ १४.३९.१२ ॥
ഈശിത്വം, വശിത്വം, ലഘുത്വം, അണുത്വം എന്നിവയെ മഹാത്മാക്കൾ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു, സ്വർഗവാസികളായ ദേവന്മാരെപ്പോലെ.
14.39.13
ऊर्ध्वस्रोतस इत्येते देवा वैकारिकाः स्मृताः ।
विकुर्वन्तः प्रकृत्या वै दिवं प्राप्तास्ततस्ततः ॥ १४.३९.१३ ॥
ഊർധ്വസ്രോതസ്സുകളായ ഈ ദേവന്മാർ വൈകാരികർ എന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. സ്വഭാവത്താൽ തന്നെ മാറ്റം പ്രാപിച്ച് അവർ സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിച്ചു, അവിടെ നിന്ന് വീണ്ടും.
14.39.14
यद्यदिच्छन्ति तत्सर्वं भजन्ते विभजन्ति च ।
इत्येतत्सात्विकं वृत्तं कथितं वो द्विजर्षभाः।
एतद्विज्ञाय लभते विधिवद्यद्यदिच्छति ॥ १४.३९.१४ ॥
ഏതെല്ലാം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ അതെല്ലാം അവർ നേടുകയും പങ്കിടുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇതാണ് സാത്ത്വിക വൃത്തം, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠരേ, നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞത്. ഇത് അറിഞ്ഞ് വിധിപ്രകാരം ഒരുവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തും നേടുന്നു.
14.39.15
प्रकीर्तिताः सत्त्वगुणा विशेषतो ।
यथावदुक्तं गुणवृत्तमेव च।
नरस्तु यो वेद गुणानिमान्सदा ।
गुणान्स भुङ्क्ते न गुणैः स युज्यते ॥ १४.३९.१५ ॥
സത്ത്വഗുണങ്ങൾ വിശേഷിച്ച് പ്രകീർത്തിക്കപ്പെട്ടു; ഗുണങ്ങളുടെ വൃത്തവും യഥാവിധി പറയപ്പെട്ടു. ഈ ഗുണങ്ങളെ എപ്പോഴും അറിയുന്ന മനുഷ്യൻ ഗുണങ്ങളെ അനുഭവിക്കുന്നു, പക്ഷേ ഗുണങ്ങളാൽ ബന്ധിതനാകുന്നില്ല.