摩诃婆罗多 · 章 14.48

14.48.1

केचिद्ब्रह्ममयं वृक्षं केचिद्ब्रह्ममयं वनम् ।
केचित्परममव्यक्तं केचित्परमनामयम्।
मन्यन्ते सर्वमप्येतदव्यक्तप्रभवाव्ययम् ॥ १४.४८.१ ॥

有人认为树是梵所成，有人认为林是梵所成，有人认为至上的未显现者，有人认为至上无病者。他们认为这一切皆生于未显现，且不灭。

उच्छ्वासमात्रमपि चेद्योऽन्तकाले समो भवेत् ।
आत्मानमुपसङ्म्य सोमृतत्वाय कल्पते ॥ १४.४८.२ ॥

若在临终之时，哪怕只一次呼吸保持平等，他便亲近自我，因而堪能获得不死。

निमेषमात्रमपि चेत्संयम्यात्मानमात्मनि ।
गच्छत्यात्मप्रसादेन विदुषां प्राप्तिमव्ययाम् ॥ १४.४८.३ ॥

若以自我于自我中摄持，哪怕只一瞬，他便凭自我之恩，抵达智者不灭的成就。

प्राणायामैरथ प्राणान्संयम्य स पुनःपुनः ।
दशद्वादशभिर्वापि चतुर्विंशात्समन्ततः ॥ १४.४८.४ ॥

然后，以调息之法摄持诸气，他应当反复为之，或以十次、十二次，或以二十四次为一组，周遍各方。

एवं पूर्वं प्रसन्नात्मा लभते यद्यदिच्छति ।
अव्यक्तात्सत्वमुद्रिक्तममृतत्वाय कल्पते ॥ १४.४८.५ ॥

如此，先前心境澄明者，所求皆得；由未显现所生的殊胜纯善，便堪获得不死。

सत्वात्परतरं नान्यत्प्रशंसन्तीह तद्विदः ।
अनुमानाद्विजानीमः पुरुषं सत्वसंश्रयम्।
न शक्यमन्यथा गन्तुं पुरुषं द्विजसत्तमाः ॥ १४.४८.६ ॥

此中知者赞叹，无有胜过纯善者。我们依推理而知，补鲁莎依止于纯善。诸位再生者中的至上者啊，补鲁莎不可以别的方式抵达。

क्षमा धृतिरहिंसा च समता सत्यमार्जवम् ।
ज्ञानं त्यागोथ संन्यासः सात्विकं वृत्तमिष्यते ॥ १४.४८.७ ॥

忍耐、坚定、不杀生、平等、真实与正直、智慧、舍弃与出离世间——这被认为是萨埵的行为。

एतेनैवानुमानेन मन्यन्ते वै मनीषिणः ।
सत्वं च पुरुषश्चैव तत्र नास्ति विचारणा ॥ १४.४८.८ ॥

智者正是依此推论而承认萨埵与补鲁沙的存在；此事并无疑问。

आहुरेके च विद्वांसो ये ज्ञाने सुप्रतिष्ठिताः ।
क्षेत्रज्ञसत्वयोरैक्यमित्येतन्नोपपद्यते ॥ १४.४८.९ ॥

一些在智慧中稳固立足的学者说，知场者与萨埵是同一的；但这种说法站不住脚。

पृथग्भूतस्तथा नित्यमित्येतदविचारितम् ।
पृथग्भावश्च विज्ञेयः सहजश्चापि तत्त्वतः ॥ १४.४८.१० ॥

说它们永远分离，也是未经考察的说法；分离应当如实理解为与生俱来的。

तथैवैकत्वनानात्वमिष्यते विदुषां नयः ।
मशकोदुम्बरे चैक्यं पृथक्त्वमपि दृश्यते ॥ १४.४८.११ ॥

同样，学者的方法既承认统一也承认多样；在蚊子与无花果中，既可见统一，也可见分离。

मत्स्यो यथाऽन्यः स्यादप्सु सम्प्रयोगस्तथा तयोः ।
सम्बन्धस्तोयबिन्दूनां पर्णैः कोकनदस्य च ॥ १४.४८.१२ ॥

如同鱼在水中却异于水，二者的结合也是如此；如同水滴与叶子、与红莲之间的联系。

इत्युक्तवन्तस्ते विप्रास्तदा लोकपितामहम् ।
पुनः संशयमापन्नाः पप्रच्छुर्मुनिसत्तमाः ॥ १४.४८.१३ ॥

这些婆罗门，诸仙中的最优者，如此说罢，复陷入疑惑，便向世界祖父发问。