മഹാഭാരതം · അധ്യായം 14.48
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.48.1
केचिद्ब्रह्ममयं वृक्षं केचिद्ब्रह्ममयं वनम् ।
केचित्परममव्यक्तं केचित्परमनामयम्।
मन्यन्ते सर्वमप्येतदव्यक्तप्रभवाव्ययम् ॥ १४.४८.१ ॥
ചിലർ വൃക്ഷത്തെ ബ്രഹ്മമയമായും ചിലർ വനത്തെ ബ്രഹ്മമയമായും ചിലർ പരമമായ അവ്യക്തത്തെയും ചിലർ പരമനിരാമയത്തെയും കരുതുന്നു. ഇവയെല്ലാം അവ്യക്തത്തിൽ നിന്നുണ്ടായതും അവ്യയവുമാണെന്ന് അവർ കരുതുന്നു.
14.48.2
उच्छ्वासमात्रमपि चेद्योऽन्तकाले समो भवेत् ।
आत्मानमुपसङ्म्य सोमृतत्वाय कल्पते ॥ १४.४८.२ ॥
അന്ത്യകാലത്ത് ഒരു ഉച്ഛ്വാസമാത്രമെങ്കിലും സമചിത്തനായിരുന്നാൽ അവൻ ആത്മാവിനെ പ്രാപിച്ച് അമൃതത്വത്തിന് യോഗ്യനാകുന്നു.
14.48.3
निमेषमात्रमपि चेत्संयम्यात्मानमात्मनि ।
गच्छत्यात्मप्रसादेन विदुषां प्राप्तिमव्ययाम् ॥ १४.४८.३ ॥
ഒരു കണ്ണിമവെട്ടുന്നത്ര സമയമെങ്കിലും ആത്മാവിനെ ആത്മാവിൽ സംയമിപ്പിച്ചാൽ, ആത്മപ്രസാദത്താൽ അവൻ വിദ്വാന്മാരുടെ അവ്യയമായ പ്രാപ്തിയിലെത്തുന്നു.
14.48.4
प्राणायामैरथ प्राणान्संयम्य स पुनःपुनः ।
दशद्वादशभिर्वापि चतुर्विंशात्समन्ततः ॥ १४.४८.४ ॥
പിന്നെ പ്രാണായാമങ്ങളാൽ പ്രാണങ്ങളെ സംയമിപ്പിച്ച്, അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും, പത്തോ പന്ത്രണ്ടോ, അല്ലെങ്കിൽ ഇരുപത്തിനാലോ വീതം എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും (സംയമിപ്പിക്കണം).
14.48.5
एवं पूर्वं प्रसन्नात्मा लभते यद्यदिच्छति ।
अव्यक्तात्सत्वमुद्रिक्तममृतत्वाय कल्पते ॥ १४.४८.५ ॥
ഇങ്ങനെ മുൻപ് പ്രസന്നാത്മാവായവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം നേടുന്നു; അവ്യക്തത്തിൽ നിന്ന് ഉയർന്ന സത്വം അമൃതത്വത്തിന് യോഗ്യമാകുന്നു.
14.48.6
सत्वात्परतरं नान्यत्प्रशंसन्तीह तद्विदः ।
अनुमानाद्विजानीमः पुरुषं सत्वसंश्रयम्।
न शक्यमन्यथा गन्तुं पुरुषं द्विजसत्तमाः ॥ १४.४८.६ ॥
സത്വത്തേക്കാൾ ഉയർന്നത് മറ്റൊന്നില്ലെന്ന് ഇവിടെ തത്ത്വജ്ഞർ പ്രശംസിക്കുന്നു. സത്വത്തെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്ന പുരുഷനെ ഞങ്ങൾ അനുമാനത്താൽ അറിയുന്നു. ദ്വിജോത്തമരേ, പുരുഷനെ മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പ്രാപിക്കാൻ സാധ്യമല്ല.
14.48.7
क्षमा धृतिरहिंसा च समता सत्यमार्जवम् ।
ज्ञानं त्यागोथ संन्यासः सात्विकं वृत्तमिष्यते ॥ १४.४८.७ ॥
ക്ഷമ, ധൃതി, അഹിംസ, സമത, സത്യം, ഋജുത്വം, ജ്ഞാനം, ത്യാഗം, സന്ന്യാസം — ഇവയാണ് സാത്ത്വിക വൃത്തം എന്നു പറയപ്പെടുന്നത്.
14.48.8
एतेनैवानुमानेन मन्यन्ते वै मनीषिणः ।
सत्वं च पुरुषश्चैव तत्र नास्ति विचारणा ॥ १४.४८.८ ॥
ഈ അനുമാനത്താൽത്തന്നെ ജ്ഞാനികൾ സത്ത്വത്തെയും പുരുഷനെയും അംഗീകരിക്കുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
14.48.9
आहुरेके च विद्वांसो ये ज्ञाने सुप्रतिष्ठिताः ।
क्षेत्रज्ञसत्वयोरैक्यमित्येतन्नोपपद्यते ॥ १४.४८.९ ॥
ജ്ഞാനത്തിൽ സുപ്രതിഷ്ഠിതരായ ചില വിദ്വാന്മാർ ക്ഷേത്രജ്ഞനും സത്ത്വവും ഒന്നാണെന്നു പറയുന്നു; എന്നാൽ അത് യുക്തമല്ല.
14.48.10
पृथग्भूतस्तथा नित्यमित्येतदविचारितम् ।
पृथग्भावश्च विज्ञेयः सहजश्चापि तत्त्वतः ॥ १४.४८.१० ॥
'എപ്പോഴും വേറിട്ടിരിക്കുന്നു' എന്നതും പരിശോധിക്കാതെ പറഞ്ഞതാണ്; വേർപാട് യഥാർത്ഥത്തിൽ സഹജമെന്ന് അറിയണം.
14.48.11
तथैवैकत्वनानात्वमिष्यते विदुषां नयः ।
मशकोदुम्बरे चैक्यं पृथक्त्वमपि दृश्यते ॥ १४.४८.११ ॥
അതുപോലെതന്നെ, ഏകത്വവും നാനാത്വവും വിദ്വാന്മാരുടെ നയം അംഗീകരിക്കുന്നു; കൊതുകിലും അത്തിപ്പഴത്തിലും ഐക്യവും വേർപാടും കാണാം.
14.48.12
मत्स्यो यथाऽन्यः स्यादप्सु सम्प्रयोगस्तथा तयोः ।
सम्बन्धस्तोयबिन्दूनां पर्णैः कोकनदस्य च ॥ १४.४८.१२ ॥
വെള്ളത്തിൽ ഉള്ള മത്സ്യം വെള്ളത്തിൽ നിന്നു വേറിട്ടതുപോലെയാണ് അവ രണ്ടിന്റെയും സംയോഗം; ജലബിന്ദുക്കൾക്കു ഇലകളോടും ചെങ്കുവളയോടുമുള്ള ബന്ധം പോലെ.
14.48.13
इत्युक्तवन्तस्ते विप्रास्तदा लोकपितामहम् ।
पुनः संशयमापन्नाः पप्रच्छुर्मुनिसत्तमाः ॥ १४.४८.१३ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ആ ബ്രാഹ്മണർ, മുനിശ്രേഷ്ഠന്മാർ, അപ്പോൾ ലോകപിതാമഹനോട് വീണ്ടും സംശയത്തിലായി ചോദിച്ചു.