Mahābhārata · Adhyāya 14.48
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.48.1
केचिद्ब्रह्ममयं वृक्षं केचिद्ब्रह्ममयं वनम् ।
केचित्परममव्यक्तं केचित्परमनामयम्।
मन्यन्ते सर्वमप्येतदव्यक्तप्रभवाव्ययम् ॥ १४.४८.१ ॥
Manche halten den Baum für brahmamäßig, manche den Wald, manche das höchste Unoffenbare, und manche das höchste Leidlose. Sie halten all dies für aus dem Unoffenbaren entsprungen und unvergänglich.
14.48.2
उच्छ्वासमात्रमपि चेद्योऽन्तकाले समो भवेत् ।
आत्मानमुपसङ्म्य सोमृतत्वाय कल्पते ॥ १४.४८.२ ॥
Wenn man auch nur für einen Atemzug im Augenblick des Todes gleichmütig bleibt, so ist man, nachdem man das Selbst erreicht hat, der Unsterblichkeit fähig.
14.48.3
निमेषमात्रमपि चेत्संयम्यात्मानमात्मनि ।
गच्छत्यात्मप्रसादेन विदुषां प्राप्तिमव्ययाम् ॥ १४.४८.३ ॥
Wenn man das Selbst auch nur für einen Augenblick im Selbst zügelt, gelangt man durch die Gnade des Selbst zur unvergänglichen Erreichung der Weisen.
14.48.4
प्राणायामैरथ प्राणान्संयम्य स पुनःपुनः ।
दशद्वादशभिर्वापि चतुर्विंशात्समन्ततः ॥ १४.४८.४ ॥
Dann soll er, nachdem er die Atemzüge durch Atemübungen gezügelt hat, dies immer wieder tun, in Zehnern oder Zwölfern, oder auch in Vierundzwanzigern, von allen Seiten.
14.48.5
एवं पूर्वं प्रसन्नात्मा लभते यद्यदिच्छति ।
अव्यक्तात्सत्वमुद्रिक्तममृतत्वाय कल्पते ॥ १४.४८.५ ॥
So erlangt, wer zuvor einen heiteren Geist hatte, was immer er wünscht; das aus dem Unoffenbaren erhobene Sattva wird der Unsterblichkeit fähig.
14.48.6
सत्वात्परतरं नान्यत्प्रशंसन्तीह तद्विदः ।
अनुमानाद्विजानीमः पुरुषं सत्वसंश्रयम्।
न शक्यमन्यथा गन्तुं पुरुषं द्विजसत्तमाः ॥ १४.४८.६ ॥
Die Wissenden preisen hier nichts Höheres als das Sattva. Durch Schlussfolgerung erkennen wir den Puruṣa, der im Sattva ruht. O Beste der Zweimalgeborenen, den Puruṣa kann man auf keine andere Weise erreichen.
14.48.7
क्षमा धृतिरहिंसा च समता सत्यमार्जवम् ।
ज्ञानं त्यागोथ संन्यासः सात्विकं वृत्तमिष्यते ॥ १४.४८.७ ॥
Geduld, Standhaftigkeit, Gewaltlosigkeit, Gleichmut, Wahrheit und Aufrichtigkeit, Erkenntnis, Entsagung und Weltentsagung – dies gilt als das Verhalten des sattva.
14.48.8
एतेनैवानुमानेन मन्यन्ते वै मनीषिणः ।
सत्वं च पुरुषश्चैव तत्र नास्ति विचारणा ॥ १४.४८.८ ॥
Durch genau diesen Schluss erkennen die Weisen sattva und puruṣa an; darüber gibt es keinen Zweifel.
14.48.9
आहुरेके च विद्वांसो ये ज्ञाने सुप्रतिष्ठिताः ।
क्षेत्रज्ञसत्वयोरैक्यमित्येतन्नोपपद्यते ॥ १४.४८.९ ॥
Einige gelehrte Männer, fest gegründet in der Erkenntnis, sagen, der Kenner des Feldes und das sattva seien eins; doch dies ist nicht haltbar.
14.48.10
पृथग्भूतस्तथा नित्यमित्येतदविचारितम् ।
पृथग्भावश्च विज्ञेयः सहजश्चापि तत्त्वतः ॥ १४.४८.१० ॥
Dass sie stets getrennt seien, ist ebenfalls ungeprüft behauptet; die Getrenntheit ist in Wahrheit als angeboren zu verstehen.
14.48.11
तथैवैकत्वनानात्वमिष्यते विदुषां नयः ।
मशकोदुम्बरे चैक्यं पृथक्त्वमपि दृश्यते ॥ १४.४८.११ ॥
Ebenso lehrt die Methode der Gelehrten sowohl Einheit als auch Vielheit; im Moskito und in der Feige zeigt sich sowohl Einheit als auch Getrenntheit.
14.48.12
मत्स्यो यथाऽन्यः स्यादप्सु सम्प्रयोगस्तथा तयोः ।
सम्बन्धस्तोयबिन्दूनां पर्णैः कोकनदस्य च ॥ १४.४८.१२ ॥
Wie der Fisch im Wasser vom Wasser verschieden ist, so ist ihre Verbindung; wie die Verbindung der Wassertropfen mit den Blättern und mit dem roten Lotus.
14.48.13
इत्युक्तवन्तस्ते विप्रास्तदा लोकपितामहम् ।
पुनः संशयमापन्नाः पप्रच्छुर्मुनिसत्तमाः ॥ १४.४८.१३ ॥
So gesprochen, fielen jene Brahmanen, die besten der Weisen, wieder in Zweifel und befragten da den Urgroßvater der Welten.