મહાભારત · અધ્યાય 14.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.52.1
ततोऽभ्यनोदयत्कृष्णो युज्यतामिति दारुकम् ।
मुहूर्तादिव चाचष्ट युक्तमित्येव दारुकः ॥ १४.५२.१ ॥
ત્યારે કૃષ્ણે દારુકને કહ્યું, 'રથ જોડો.' ક્ષણભરમાં જ દારુકે કહ્યું, 'જોડાઈ ગયો છે.'
14.52.2
तथैव चानुयात्राणि चोदयामास पाण्डवः ।
सन्नह्यध्वं प्रयास्यामो नगर गजसाह्वयम् ॥ १४.५२.२ ॥
એ જ રીતે પાંડવે અનુચરોને પણ આજ્ઞા આપી, 'તૈયાર થાઓ, આપણે ગજસાહ્વય નગર તરફ પ્રયાણ કરીશું.'
14.52.3
इत्युक्ताः सैनिकास्ते तु सज्जीभूता विशाम्पते ।
आचख्युः सज्जमित्येवं पार्थायामिततेजसे ॥ १४.५२.३ ॥
હે વિશાંપતિ, એ રીતે કહેવાયેલા તે સૈનિકો તૈયાર થઈને અમિત તેજસ્વી પાર્થને બોલ્યા, 'તૈયાર છે.'
14.52.4
ततस्तौ रथमास्थाय प्रयातौ कृष्णपाण्डवौ ।
विकुर्वाणौ कताश्चित्राः प्रीयमाणौ विशाम्पते ॥ १४.५२.४ ॥
પછી તે બંને, કૃષ્ણ અને પાંડવ, રથ પર ચડીને ચાલ્યા. હે વિશાંપતિ, તેઓ અદ્ભુત કૌશલ્ય બતાવતા આનંદિત હતા.
14.52.5
रथस्थं तु महातेजा वासुदेवं धनञ्जयः ।
पुनरेवाब्रवीद्वाक्यमिदं भरतसत्तम ॥ १४.५२.५ ॥
રથમાં બેઠેલા વાસુદેવને મહાતેજસ્વી ધનંજયે ફરી આ વચન કહ્યું, 'હે ભરતશ્રેષ્ઠ!'
14.52.6
त्वत्प्रसादाज्ज्यः प्राप्तो राज्ञा वृष्णिकुलोद्वह ।
निहताः शत्रवश्चापि प्राप्तं राज्यमकण्टकम् ॥ १४.५२.६ ॥
હે વૃષ્ણિકુળને ધારણ કરનારા! તારી કૃપાથી રાજાએ વિજય મેળવ્યો, શત્રુઓ માર્યા ગયા, અને નિષ્કંટક રાજ્ય પ્રાપ્ત થયું.
14.52.7
नाथवन्तश्च भवता पाण्डवा मधुसूदन ।
भवन्तं प्लवमासाद्य तीर्णाः स्म कुरुसागरम्।
भक्तांस्त्वमाश्रितानस्मान्पालयामुत्र चेह च। ॥ १४.५२.७ ॥
હે મધુસૂદન, તમારાથી પાંડવોને રક્ષક મળ્યો છે. તમને નાવ બનાવીને અમે કુરુસાગર પાર કર્યો છે. ભક્ત અને તમારે શરણે આવેલા અમારું અહીં અને ત્યાં તમે રક્ષણ કરો.
14.52.8
विश्वकर्मन्नमस्तेऽस्तु विश्वात्मन्विश्वसत्तम ।
तथा त्वामभिजानामि तथा चाहं भवान्मतः ॥ १४.५२.८ ॥
હે વિશ્વકર્મન્, તમને નમસ્કાર હો. હે વિશ્વાત્મન્, વિશ્વમાં શ્રેષ્ઠ. હું તમને એવા જ જાણું છું, અને તમે મને પણ એવો જ માનો છો.
14.52.9
त्वत्तेजःसम्भवो नित्यं हुताशो मधुसूदन ।
रतिः क्रीडामयी तुभ्यं माया ते रोदसी विभो ॥ १४.५२.९ ॥
હે મધુસૂદન, તમારા તેજથી સદા અગ્નિ ઉત્પન્ન થાય છે. તમારો રતિભાવ ક્રીડામય છે. હે વિભો, તમારી માયા જ આકાશ અને પૃથ્વી છે.
14.52.10
त्वयि सर्वमिदं विश्वं यदिदं स्थाणु जङ्गमम् ।
त्वं हि सर्वं विकुरुषे भूतग्रामं चतुर्विधम् ॥ १४.५२.१० ॥
સ્થાવર અને જંગમ આ સમસ્ત વિશ્વ તમારામાં જ છે. તમે જ ચાર પ્રકારના ભૂતસમૂહને રચો છો.
14.52.11
पृथिवीं चान्तरिक्षं च तथा स्थावरजङ्गमम् ।
हसिंतं तेऽमला ज्योत्स्ना ऋतवश्चेन्द्रियाणि ते ॥ १४.५२.११ ॥
પૃથ્વી અને અંતરિક્ષ, તેમજ સ્થાવર-જંગમ સર્વ તમારું હાસ્ય છે; તમારી નિર્મળ ચાંદની, ઋતુઓ અને તમારી ઇન્દ્રિયો.
14.52.12
प्राणो वायुः सततगः क्रोधो मृत्युः सनातनः ।
प्रसादे चापि पद्मा श्रीर्नित्यं त्वयि महामते ॥ १४.५२.१२ ॥
સદા ગતિમાન વાયુ એ જ પ્રાણ છે; ક્રોધ અને સનાતન મૃત્યુ પણ તમે જ છો. હે મહામતિ, પ્રસાદમાં પદ્મા અને શ્રી સદા તમારામાં જ છે.
14.52.13
रतिस्तुष्टिर्धृतिः क्षान्तिर्मतिः कान्तिश्चराचरम् ।
त्वमेवेह युगान्तेषु निधनं प्रोच्यसेऽनध ॥ १४.५२.१३ ॥
રતિ, તુષ્ટિ, ધૃતિ, ક્ષાન્તિ, મતિ, કાન્તિ—ચરાચર તમે જ છો. યુગાંતોમાં તમે જ નિધન કહેવાઓ છો, હે નિષ્પાપ.
14.52.14
सुदीर्घेणापि कालेन न ते शक्या गुणा मया ।
आत्मा च परमो वक्तुं नमस्ते नलिनेक्षण ॥ १४.५२.१४ ॥
ખૂબ લાંબા સમયમાં પણ મારાથી તમારા ગુણો કહી શકાય તેમ નથી, તેમજ તમારો પરમ આત્મા પણ નહીં. હે કમળનયન, તમને નમસ્કાર.
14.52.15
विदितो मे सुदुर्धर्ष नारदाद्देवलात्तथा ।
कृष्णद्वैपायनाच्चेव तथा कुरुपितामहात् ॥ १४.५२.१५ ॥
હે દુર્ધર્ષ, નારદ પાસેથી, દેવલ પાસેથી, કૃષ્ણદ્વૈપાયન પાસેથી અને કુરુઓના પિતામહ પાસેથી આ મને જ્ઞાત થયું છે.
14.52.16
त्वयि सर्वं समासक्तं त्वमेवैको जनेश्वरः ।
यच्चानुग्रहसंयुक्तमेतदुक्तं त्वयाऽनघ ॥ १४.५२.१६ ॥
બધું તમારામાં જ આશ્રિત છે; તમે એકલા જ જનેશ્વર છો. હે નિષ્પાપ, કૃપાથી યુક્ત જે તમે કહ્યું, તે પણ.
14.52.17
एतत्सर्वमहं सम्यगाचरिष्ये जनार्दन ।
इदं चाद्भुतमत्यन्तं कृतमस्मत्प्रियेप्सया ॥ १४.५२.१७ ॥
હે જનાર્દન, આ બધું હું સમ્યક રીતે પૂર્ણ કરીશ. અને અમારા પ્રિયની ઇચ્છાથી કરાયેલું આ અત્યંત અદ્ભુત કાર્ય પણ.
14.52.18
यत्पापो निहतः सङ्ख्ये कौरव्यो धृतराष्ट्रजः ।
त्वया दग्धं हि तत्सैन्यं मया विजितमाहवे ॥ १४.५२.१८ ॥
યુદ્ધમાં મરાયેલો તે પાપી કૌરવ, ધૃતરાષ્ટ્રનો પુત્ર—તેની સેના તમે બાળી નાખી; યુદ્ધમાં મેં તેને જીતી.
14.52.19
भवता तत्कृतं कर्म येनावाप्तो जयो मया ।
दुर्योधनस्य सङ्ग्रामे तव बुद्धिपराक्रमैः ॥ १४.५२.१९ ॥
તમે કરેલા તે કર્મથી, તમારી બુદ્ધિ અને પરાક્રમથી, દુર્યોધન સાથેના યુદ્ધમાં મને વિજય મળ્યો.
14.52.20
कर्णस्य च वधोपायो यथावत्सम्प्रदर्शितः ।
सैन्धवस्य च पापस्य भूरिश्रवस एव च ॥ १४.५२.२० ॥
કર્ણના વધનો ઉપાય પણ યથાર્થ રીતે બતાવાયો હતો, અને પાપી સૈંધવ તથા ભૂરિશ્રવાના વધના ઉપાય પણ.
14.52.21
तस्मात्त्वमेव सञ्चिन्त्य हितं कुरु यथा तथा ।
अहं च प्रीयमाणेन त्वया देवकिनन्दन।
यदुक्तस्तत्करिष्यामि न हि मेऽत्र विचारणा ॥ १४.५२.२१ ॥
તેથી તમે જ સારી રીતે વિચારી જે હિતકર હોય તે કરો. હે દેવકીનંદન, તમે પ્રસન્ન થઈને જે કહેશો તે હું કરીશ; આમાં મારે કોઈ વિચાર નથી.
14.52.22
राजानं च समासाद्य धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ।
चोदयिष्यामि धर्मज्ञ गमनार्थं तवानघ ॥ १४.५२.२२ ॥
ધર્માત્મા રાજા યુધિષ્ઠિર પાસે જઈને, હે ધર્મજ્ઞ, હે નિષ્પાપ, તમારા ગમન માટે હું તેમને પ્રેરીશ.
14.52.23
आहृतं हि ममैतत्ते द्वारकागमनं प्रभो ।
अचिरादेव द्रष्टा त्वं मातुलं मे जनार्दन।
बलदेवं च दुर्धर्षं तथाऽन्यान्वृष्णिपुङ्गवान् ॥ १४.५२.२३ ॥
હે પ્રભુ, તમારા દ્વારકા-ગમનની આ વાત મેં તમારા માટે લાવી છે. હે જનાર્દન, ટૂંક સમયમાં તમે મારા મામાને, દુર્ધર્ષ બલદેવને અને અન્ય વૃષ્ણિશ્રેષ્ઠોને જોશો.
14.52.24
एवं सम्भाषमाणौ तौ प्राप्तौ वारणसाह्वयम् ।
तथा विविशतुश्चोभौ सम्प्रहृष्टनराकुलम् ॥ १४.५२.२४ ॥
એ રીતે વાત કરતા તે બંને વારણસાહ્વય નગરમાં પહોંચ્યા; અને હર્ષિત લોકોથી ભરેલા તે નગરમાં બંને પ્રવેશ્યા.
14.52.25
तौ गत्वा धृतराष्ट्रस्य गृहं शक्रगृहोपमम् ।
ददृशाते महाराज धृतराष्ट्रं जनेश्वरम् ॥ १४.५२.२५ ॥
તે બંને ઇન્દ્રના ભવન જેવા ધૃતરાષ્ટ્રના ઘરે જઈને, હે મહારાજ, જનેશ્વર ધૃતરાષ્ટ્રને જોયા.
14.52.26
विदुरं च महाबुद्धिं राजानं च युधिष्ठिरम् ।
भीमसेनं च दुर्धर्षं माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ॥ १४.५२.२६ ॥
મહાબુદ્ધિ વિદુરને, રાજા યુધિષ્ઠિરને, દુર્ધર્ષ ભીમસેનને અને માદ્રીના બંને પાંડવ પુત્રોને તેમણે જોયા.
14.52.27
धृतराष्ट्रमुपासीनं युयुत्सुं चापराजितम् ।
गान्धारीं च महाप्रज्ञां पृथा कृष्णां च भामिनीम् ॥ १४.५२.२७ ॥
બેઠેલા ધૃતરાષ્ટ્રને, અપરાજિત યુયુત્સુને, મહાપ્રજ્ઞ ગાંધારીને, પૃથાને અને તેજસ્વિની કૃષ્ણાને તેમણે જોયાં.
14.52.28
सुभद्राद्याश्च ताः सर्वा भरतानां स्त्रियस्तथा ।
ददृशाते स्त्रियः सर्वा गान्धारीपरिचारिकाः ॥ १४.५२.२८ ॥
સુભદ્રા વગેરે ભરતવંશની બધી સ્ત્રીઓને અને ગાંધારીની બધી પરિચારિકાઓને તેમણે જોઈ.
14.52.29
ततः समेत्य राजानं धृतराष्ट्रमरिंदमौ ।
निवेद्य नामधेये स्वे तस्य पादावगृह्णताम् ॥ १४.५२.२९ ॥
પછી તે બંને શત્રુદમનોએ રાજા ધૃતરાષ્ટ્ર પાસે જઈ, પોતાનાં નામ જણાવીને તેમના ચરણ ગ્રહણ કર્યા.
14.52.30
गान्धार्याश्च पृथायाश्च धर्मराजस्य चैव हि ।
भीमस्य च महात्मानौ तथा पादावगृह्णताम् ॥ १४.५२.३० ॥
ગાંધારી, પૃથા, ધર્મરાજ અને ભીમના ચરણ પણ તે બંને મહાત્માઓએ એ જ રીતે ગ્રહણ કર્યા.
14.52.31
क्षत्तारं चापि सङ्गृह्य पृष्ट्वा कुशलमव्ययम् ।
परिष्वज्य महात्मानं वेश्यापुत्रं महारथम्।
तैः सार्धं नृपतिं वृद्धं ततस्तौ पर्युपासताम् ॥ १४.५२.३१ ॥
પછી તેમણે ક્ષત્તાને પણ આલિંગન આપીને તેમના અવ્યય કુશળ પૂછ્યાં; મહાત્મા, વેશ્યાપુત્ર, મહારથી એવા તેમને પણ આલિંગન આપ્યું. તેમની સાથે તે બંને વૃદ્ધ રાજાની સેવા કરવા લાગ્યા.
14.52.32
ततो निशि महाराजो धृतराष्ट्रः कुरूद्वहान् ।
जनार्दनं च मेधावी व्यसर्जयत वै गृहान् ॥ १४.५२.३२ ॥
પછી રાત્રે મહારાજ ધૃતરાષ્ટ્રે કુરુશ્રેષ્ઠોને અને મેધાવી જનાર્દનને ઘરે જવાની રજા આપી.
14.52.33
तेऽनुज्ञाता नृपतिना ययुः स्वं स्वं निवेशनम् ।
धनंजयगृहानेव ययौ कृष्णस्तु वीर्यवान् ॥ १४.५२.३३ ॥
રાજાની અનુમતિ મેળવીને તેઓ દરેક પોતપોતાના નિવાસે ગયા; પણ વીર્યવાન કૃષ્ણ ધનંજયના ઘરે જ ગયા.
14.52.34
तत्रार्चितो यथान्यायं सर्वकामैरुपस्थितः ।
कृष्णः सुष्वाप मेधावी धनंजयसहायवान् ॥ १४.५२.३४ ॥
ત્યાં યથાવિધિ સત્કાર પામી, સર્વ ઇચ્છાઓથી સેવિત મેધાવી કૃષ્ણ ધનંજયને સાથી રાખીને સૂઈ ગયા.
14.52.35
प्रभातायां तु शर्वर्यां कृत्वा पौर्वाह्णिकीं क्रियाम् ।
धर्मराजस्य भनं जग्मतुः परमार्चितौ।
यत्रास्ते स सहामात्यो धर्मराजो महाबलः ॥ १४.५२.३५ ॥
સવાર થતાં પૂર્વાહ્ણની ક્રિયા કરીને પરમ સન્માનિત તે બંને ધર્મરાજના ભવને ગયા, જ્યાં અમાત્યો સહિત મહાબળવાન ધર્મરાજ હતા.
14.52.36
तौ प्रविश्य महात्मानौ तद्गृहं परमार्चितम् ।
धर्मराजं ददृशतुर्देवराजमिवाश्विनौ ॥ १४.५२.३६ ॥
તે બંને મહાત્માઓ તે પરમ સત્કૃત ભવનમાં પ્રવેશીને ધર્મરાજને જોયા, જેમ બે અશ્વિનીકુમારો દેવરાજ ઇન્દ્રને જુએ.
14.52.37
समासाद्य तु राजानं वार्ष्णेयकुरुपुङ्गवौ ।
निषीदतुरनुज्ञातौ प्रीयमाणेन तेन तौ ॥ १४.५२.३७ ॥
રાજા પાસે પહોંચીને વૃષ્ણિવંશી અને કુરુશ્રેષ્ઠ બંને તેમની અનુજ્ઞાથી બેઠા; તે પ્રસન્ન હતો.
14.52.38
ततः स राजा मेधावी विवक्षू प्रेक्ष्य तावुभौ ।
प्रोवाच वदतां श्रेष्ठो वचनं राजसत्तमः ॥ १४.५२.३८ ॥
ત્યારે તે બુદ્ધિમાન રાજાએ, બોલવા ઇચ્છતા તે બંનેને જોઈને, વક્તાઓમાં શ્રેષ્ઠ અને રાજાઓમાં ઉત્તમ થઈને આ વચન કહ્યું.
14.52.39
विवक्षू हि युवां मन्ये वीरौ यदुकुरूद्वहौ ।
ब्रूतं कर्तास्मि सर्वं वां नचिरान्मा विचार्यताम् ॥ १४.५२.३९ ॥
હું માનું છું કે તમે બંને બોલવા ઇચ્છો છો, હે યદુ અને કુરુ વંશનો ભાર વહન કરનારા વીરો. કહો, તમારા માટે હું બધું કરીશ; વિલંબ ન કરો.
14.52.40
इत्युक्तः फल्गुनस्तत्र धर्मराजानमब्रवीत् ।
विनीतवदुपागम्य वाक्यं वाक्यविशारदः ॥ १४.५२.४० ॥
આમ કહેવાતાં ફાલ્ગુન ત્યાં ધર્મરાજા પાસે વિનયપૂર્વક જઈને, વાણીમાં કુશળ થઈને આ વાક્ય બોલ્યો.
14.52.41
अयं चिरोषितो राजन्वासुदेवः प्रतापवान् ।
भवन्तं समनुज्ञाप्य पितरं द्रष्टुमिच्छति ॥ १४.५२.४१ ॥
હે રાજન, લાંબા સમયથી રહેલા આ પ્રતાપી વાસુદેવ, તમારી અનુજ્ઞા લઈને પિતાને જોવા ઇચ્છે છે.
14.52.42
स गच्छेदभ्यनुज्ञातो भवता यदि मन्यसे ।
आनर्तनगरीं वीरस्तदनुज्ञातुमर्हसि ॥ १४.५२.४२ ॥
જો તમને યોગ્ય લાગે તો તે તમારી અનુજ્ઞા લઈને આનર્ત નગરી જઈ શકે; હે વીર, તેને અનુજ્ઞા આપવી તમને ઘટે છે.
14.52.43
पुण्डरीकाक्ष भद्रं ते गच्छ त्वं मदुसूदन ।
पुरीं द्वारवतीमद्य द्रष्टुं शूरसुतं प्रभो ॥ १४.५२.४३ ॥
હે કમલનયન, મધુસૂદન, તારું કલ્યાણ થાઓ. હે પ્રભુ, આજે તું દ્વારવતી નગરીમાં જઈ શૂરસુતને જો.
14.52.44
रोचते मे महाबाहो गमनं तव केशव ।
मातुलश्चिरदृष्टो मे त्वया देवी च देवकी ॥ १४.५२.४४ ॥
હે મહાબાહુ કેશવ, તારું જવું મને ગમે છે. મારા મામાને અને દેવી દેવકીને તેં લાંબા સમયથી જોયાં નથી.
14.52.45
समेत्यि मातुलं गत्वा बलदेवं च मानद ।
पूजयेथा महाप्राज्ञ मद्वाक्येन यथाऽर्हतः ॥ १४.५२.४५ ॥
હે માનદ, મામાને મળીને અને બલરામને પણ મળીને મારા કહેવા પ્રમાણે તેમનું યોગ્ય સન્માન કરજે, હે મહાપ્રાજ્ઞ.
14.52.46
स्मरेथाश्चापि मां नित्यं भीमं च बलिनां वरम् ।
फाल्गुनं सहदेवं च नकुलं चैव मानद ॥ १४.५२.४६ ॥
હે માનદ, તું હંમેશાં મને યાદ રાખજે; બલવાનોમાં શ્રેષ્ઠ ભીમને, અર્જુન, સહદેવ અને નકુલને પણ યાદ રાખજે.
14.52.47
आनर्तानवलोक्य त्वं पितरं च महाभुजः ।
वृष्णींश्च पुनरागच्छेर्हयमेधे ममानघ ॥ १४.५२.४७ ॥
હે મહાબાહુ, આનર્તોને, તારા પિતાને અને વૃષ્ણિઓને જોઈને, હે નિષ્પાપ, મારા અશ્વમેધમાં ફરી આવજે.
14.52.48
स गच्छ रत्नान्यादाय विविधानि वसूनि च ।
यच्चप्यन्यन्मनोज्ञं ते तदप्यादत्स्व सात्वत ॥ १४.५२.४८ ॥
તું જા, વિવિધ રત્નો અને ધન લઈને. બીજું જે કંઈ તને મનગમતું હોય તે પણ સ્વીકારજે, હે સાત્વત.
14.52.49
इयं च वसुधा कृत्स्ना प्रसादात्तव केशव ।
अस्मानुपागता वीर निहताश्चापि शत्रवः ॥ १४.५२.४९ ॥
હે કેશવ, તમારી કૃપાથી આ આખી પૃથ્વી અમને મળી છે; હે વીર, શત્રુઓ પણ હણાયા છે.
14.52.50
स्वर्गापवर्गविषयं त्वद्भक्तानां न दुर्लभम् ।
संसारगहने चेद्धपापाग्निप्रशमाम्बुद ॥ १४.५२.५० ॥
તારા ભક્તોને સ્વર્ગ અને મોક્ષ દુર્લભ નથી; સંસારરૂપી ગાઢ વનમાં પાપાગ્નિને શમાવનાર મેઘ તું છે.
14.52.51
एवं ब्रुवति कौरव्ये धर्मराजे युधिष्ठिरे ।
वासुदेवो वरः पुंसामिदं वचनमब्रवीत् ॥ १४.५२.५१ ॥
કૌરવ ધર્મરાજ યુધિષ્ઠિર આમ કહેતા હતા ત્યારે, પુરુષોમાં શ્રેષ્ઠ વાસુદેવે આ વચન કહ્યું.
14.52.52
तवैव रत्नानि धनं च केवलं ।
धरा तु कृत्स्ना तु महाभुजाद्य वै।
यदस्ति चान्यद्द्रविणं गृहे मम ।
त्वमेव तस्येश्वर नित्यमीश्वरः ॥ १४.५२.५२ ॥
આ રત્નો અને ધન માત્ર તારું જ છે; હે મહાબાહુ, આ આખી પૃથ્વી પણ તારી છે; મારા ઘરમાં બીજું જે ધન છે તે પણ તારું છે; હે સ્વામી, તું જ તેનો સદા ઈશ્વર છે.
14.52.53
तथेत्यथोक्तः प्रतिपूजितस्तदा ।
गदाग्रजो धर्मसुतेन वीर्यवान्।
पितृष्वसारं त्ववदद्यथाविधि ।
सम्पूजितश्चाप्यगमत्प्रदक्षिणम् ॥ १४.५२.५३ ॥
"એમ જ થાઓ" એમ કહીને, ધર્મપુત્ર દ્વારા સન્માનિત પરાક્રમી ગદાગ્રજે ત્યારે પોતાની ફોઈ સાથે વિધિપૂર્વક વાત કરી; સન્માનિત થઈને તેઓ પ્રદક્ષિણા કરીને ચાલ્યા ગયા.
14.52.54
तया स सम्यक् प्रतिनन्दितस्तत-
स्तथैव सर्वैर्विदुरादिभिस्तथा।
विनिर्ययौ नागपुराद्गदाग्रजो ।
रथेन दिव्येन चतुर्भुजः स्वयम् ॥ १४.५२.५४ ॥
તેમના દ્વારા તેઓ સારી રીતે અભિનંદિત થયા; તેવી જ રીતે વિદુર વગેરે સર્વ દ્વારા પણ; પછી ગદાગ્રજ, ચતુર્ભુજ સ્વયં, નાગપુરથી દિવ્ય રથમાં નીકળ્યા.
14.52.55
रथे सुभद्रामधिरोप्य भामिनीं ।
युधिष्ठिरस्यानुमते जनार्दनः।
पितृष्वसुश्चापि तथा महाभुजो ।
विनिर्ययौ पौरजनाभिसंवृतः ॥ १४.५२.५५ ॥
યુધિષ્ઠિરની અનુમતિથી જનાર્દને તેજસ્વી સુભદ્રાને રથમાં બેસાડી, અને પોતાની ફોઈને પણ; મહાબાહુ નગરજનોથી ઘેરાયેલા તેઓ નીકળ્યા.
14.52.56
तमन्वयाद्वानरवर्यकेतनः ।
ससात्यकिर्माद्रवतीसुतावपि।
अगाधबुद्धिर्विदुरश्च माधवं ।
स्वयं च भीमो गजराजविक्रमः ॥ १४.५२.५६ ॥
વાનરશ્રેષ્ઠના ધ્વજવાળો (અર્જુન) સાત્યકિ સાથે તેમની પાછળ ગયો; માદ્રીના બે પુત્રો અને અગાધ બુદ્ધિવાળા વિદુર પણ માધવની પાછળ ગયા; ગજરાજ જેવા પરાક્રમી ભીમ પણ પોતે પાછળ ગયા.
14.52.57
निवर्तयित्वा कुरुराष्ट्रवर्धनां-
स्ततः स सर्वान्विदुरं च वीर्यवान्।
जनार्दनो दारुकमाह सत्वरः ।
प्रचोदयाश्वानिति सात्यकिं तथा ॥ १४.५२.५७ ॥
કુરુરાષ્ટ્રને વધારનારાઓને અને વિદુરને તથા સૌને પાછા વાળીને, વીર્યવાન જનાર્દને ઝડપથી દારુકને કહ્યું, 'ઘોડા હાંકો'; સાત્યકિને પણ એ જ રીતે કહ્યું.
14.52.58
ततो ययौ शत्रुगणप्रमर्दनः ।
शिनिप्रवीरानुगतो जनार्दनः।
यथा निहत्यारिगणं शतकतु-
र्दिवं तथाऽऽनर्तपुरीं प्रतापवान् ॥ १४.५२.५८ ॥
ત્યારે શત્રુગણોનો સંહાર કરનાર જનાર્દન શિનિના વીરોથી અનુસરાઈને ચાલ્યા; શતક્રતુ ઇન્દ્ર શત્રુસેનાનો સંહાર કરીને સ્વર્ગમાં જાય તેમ એ પ્રતાપવાન આનર્તપુરી તરફ ગયા.