ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 14.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.52.1
ततोऽभ्यनोदयत्कृष्णो युज्यतामिति दारुकम् ।
मुहूर्तादिव चाचष्ट युक्तमित्येव दारुकः ॥ १४.५२.१ ॥
ಆಗ ಕೃಷ್ಣನು ದಾರುಕನಿಗೆ, 'ರಥವನ್ನು ಕಟ್ಟು' ಎಂದು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದನು. ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ದಾರುಕನು, 'ಕಟ್ಟಲಾಗಿದೆ' ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದನು.
14.52.2
तथैव चानुयात्राणि चोदयामास पाण्डवः ।
सन्नह्यध्वं प्रयास्यामो नगर गजसाह्वयम् ॥ १४.५२.२ ॥
ಅದೇ ರೀತಿ ಪಾಂಡವನು ಪರಿವಾರದವರಿಗೂ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು: 'ಸಿದ್ಧರಾಗಿ, ನಾವು ಗಜಸಾಹ್ವಯ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೊರಡೋಣ.'
14.52.3
इत्युक्ताः सैनिकास्ते तु सज्जीभूता विशाम्पते ।
आचख्युः सज्जमित्येवं पार्थायामिततेजसे ॥ १४.५२.३ ॥
ಓ ವಿಶಾಂಪತಿಯೇ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಸೈನಿಕರು ಸಿದ್ಧರಾಗಿ, ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಪಾರ್ಥನಿಗೆ, 'ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ' ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು.
14.52.4
ततस्तौ रथमास्थाय प्रयातौ कृष्णपाण्डवौ ।
विकुर्वाणौ कताश्चित्राः प्रीयमाणौ विशाम्पते ॥ १४.५२.४ ॥
ನಂತರ ಆ ಇಬ್ಬರು, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವ, ರಥವೇರಿ ಹೊರಟರು. ಓ ವಿಶಾಂಪತಿಯೇ, ಅವರು ವಿಚಿತ್ರ ಕೌಶಲ ತೋರಿಸುತ್ತಾ ಸಂತೋಷಿತರಾಗಿದ್ದರು.
14.52.5
रथस्थं तु महातेजा वासुदेवं धनञ्जयः ।
पुनरेवाब्रवीद्वाक्यमिदं भरतसत्तम ॥ १४.५२.५ ॥
ರಥದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ವಾಸುದೇವನೊಡನೆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಧನಂಜಯನು ಮತ್ತೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು, 'ಓ ಭರತರಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮನೇ!'
14.52.6
त्वत्प्रसादाज्ज्यः प्राप्तो राज्ञा वृष्णिकुलोद्वह ।
निहताः शत्रवश्चापि प्राप्तं राज्यमकण्टकम् ॥ १४.५२.६ ॥
ಓ ವೃಷ್ಣಿ ಕುಲವನ್ನು ಹೊತ್ತವನೇ! ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ರಾಜನು ಜಯವನ್ನು ಪಡೆದನು, ಶತ್ರುಗಳು ಹತರಾದರು, ನಿಷ್ಕಂಟಕ ರಾಜ್ಯ ದೊರೆಯಿತು.
14.52.7
नाथवन्तश्च भवता पाण्डवा मधुसूदन ।
भवन्तं प्लवमासाद्य तीर्णाः स्म कुरुसागरम्।
भक्तांस्त्वमाश्रितानस्मान्पालयामुत्र चेह च। ॥ १४.५२.७ ॥
ಓ ಮಧುಸೂದನ, ನಿನ್ನಿಂದ ಪಾಂಡವರಿಗೆ ರಕ್ಷಕನಿದ್ದಾನೆ. ನಿನ್ನನ್ನೇ ತೆಪ್ಪವಾಗಿ ಪಡೆದು ನಾವು ಕುರುಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಿದೆವು. ಭಕ್ತರಾದ, ನಿನ್ನ ಶರಣು ಹೊಕ್ಕ ನಮ್ಮನ್ನು ಇಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಪಾಡು.
14.52.8
विश्वकर्मन्नमस्तेऽस्तु विश्वात्मन्विश्वसत्तम ।
तथा त्वामभिजानामि तथा चाहं भवान्मतः ॥ १४.५२.८ ॥
ಓ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಓ ವಿಶ್ವಾತ್ಮನೇ, ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ. ನಿನ್ನನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ನಾನು ಬಲ್ಲೆ; ನೀನು ನನ್ನನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಭಾವಿಸುವೆ.
14.52.9
त्वत्तेजःसम्भवो नित्यं हुताशो मधुसूदन ।
रतिः क्रीडामयी तुभ्यं माया ते रोदसी विभो ॥ १४.५२.९ ॥
ಓ ಮಧುಸೂದನ, ನಿನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಸದಾ ಅಗ್ನಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ನಿನ್ನ ರತಿ ಕ್ರೀಡಾಮಯವು. ಓ ವಿಭೋ, ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯೇ ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿ.
14.52.10
त्वयि सर्वमिदं विश्वं यदिदं स्थाणु जङ्गमम् ।
त्वं हि सर्वं विकुरुषे भूतग्रामं चतुर्विधम् ॥ १४.५२.१० ॥
ಸ್ಥಿರವಾದ ಮತ್ತು ಚಲಿಸುವ ಈ ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಇದೆ. ನೀನೇ ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಭೂತಸಮೂಹವನ್ನೆಲ್ಲಾ ರೂಪಿಸುವೆ.
14.52.11
पृथिवीं चान्तरिक्षं च तथा स्थावरजङ्गमम् ।
हसिंतं तेऽमला ज्योत्स्ना ऋतवश्चेन्द्रियाणि ते ॥ १४.५२.११ ॥
ಭೂಮಿ, ಅಂತರಿಕ್ಷ, ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ಥಾವರ-ಜಂಗಮವೆಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನ ನಗುವು; ನಿನ್ನ ನಿರ್ಮಲ ಬೆಳದಿಂಗಳು, ಋತುಗಳು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು.
14.52.12
प्राणो वायुः सततगः क्रोधो मृत्युः सनातनः ।
प्रसादे चापि पद्मा श्रीर्नित्यं त्वयि महामते ॥ १४.५२.१२ ॥
ಸದಾ ಚಲಿಸುವ ವಾಯುವೇ ಪ್ರಾಣ; ಕ್ರೋಧವೂ ಶಾಶ್ವತ ಮೃತ್ಯುವೂ ನೀನೇ. ಮಹಾಮತಿಯೇ, ಅನುಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ಪದ್ಮಾ ಮತ್ತು ಶ್ರೀ ಸದಾ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಇದ್ದಾರೆ.
14.52.13
रतिस्तुष्टिर्धृतिः क्षान्तिर्मतिः कान्तिश्चराचरम् ।
त्वमेवेह युगान्तेषु निधनं प्रोच्यसेऽनध ॥ १४.५२.१३ ॥
ರತಿ, ತೃಪ್ತಿ, ಧೃತಿ, ಕ್ಷಾಂತಿ, ಮತಿ, ಕಾಂತಿ—ಚರಾಚರವೆಲ್ಲವೂ ನೀವೇ. ಯುಗಾಂತಗಳಲ್ಲಿ ನೀವೇ ಲಯವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತೀರಿ, ಓ ಪಾಪರಹಿತನೇ.
14.52.14
सुदीर्घेणापि कालेन न ते शक्या गुणा मया ।
आत्मा च परमो वक्तुं नमस्ते नलिनेक्षण ॥ १४.५२.१४ ॥
ಬಹಳ ದೀರ್ಘ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ನನ್ನಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ನಿಮ್ಮ ಪರಮ ಆತ್ಮನನ್ನೂ ಹೇಳಲಾಗದು. ಕಮಲನಯನನೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
14.52.15
विदितो मे सुदुर्धर्ष नारदाद्देवलात्तथा ।
कृष्णद्वैपायनाच्चेव तथा कुरुपितामहात् ॥ १४.५२.१५ ॥
ಓ ದುರ್ಧರ್ಷನೇ, ನಾರದರಿಂದ, ದೇವಲರಿಂದ, ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನರಿಂದ, ಕುರುಗಳ ಪಿತಾಮಹರಿಂದ ಇದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ.
14.52.16
त्वयि सर्वं समासक्तं त्वमेवैको जनेश्वरः ।
यच्चानुग्रहसंयुक्तमेतदुक्तं त्वयाऽनघ ॥ १४.५२.१६ ॥
ಎಲ್ಲವೂ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಸಿದೆ; ನೀವೊಬ್ಬರೇ ಜನೇಶ್ವರರು. ಓ ಪಾಪರಹಿತನೇ, ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನೀವು ಆಡಿದ ಈ ಮಾತುಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ.
14.52.17
एतत्सर्वमहं सम्यगाचरिष्ये जनार्दन ।
इदं चाद्भुतमत्यन्तं कृतमस्मत्प्रियेप्सया ॥ १४.५२.१७ ॥
ಓ ಜನಾರ್ದನನೇ, ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ಸಮ್ಯಕ್ ಆಗಿ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಈ ಅತ್ಯಂತ ಅದ್ಭುತ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಮ್ಮ ಪ್ರಿಯವನ್ನು ಬಯಸಿ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.
14.52.18
यत्पापो निहतः सङ्ख्ये कौरव्यो धृतराष्ट्रजः ।
त्वया दग्धं हि तत्सैन्यं मया विजितमाहवे ॥ १४.५२.१८ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಪಾಪಿ ಕೌರವ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗ—ಅವನ ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ನೀವು ಸುಟ್ಟಿರಿ; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾನು ಅದನ್ನು ಗೆದ್ದೆ.
14.52.19
भवता तत्कृतं कर्म येनावाप्तो जयो मया ।
दुर्योधनस्य सङ्ग्रामे तव बुद्धिपराक्रमैः ॥ १४.५२.१९ ॥
ನೀವು ಮಾಡಿದ ಆ ಕಾರ್ಯದಿಂದ, ನಿಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ, ದುರ್ಯೋಧನನೊಂದಿಗಿನ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಜಯ ಸಿಕ್ಕಿತು.
14.52.20
कर्णस्य च वधोपायो यथावत्सम्प्रदर्शितः ।
सैन्धवस्य च पापस्य भूरिश्रवस एव च ॥ १४.५२.२० ॥
ಕರ್ಣನ ವಧೆಯ ಉಪಾಯವನ್ನೂ, ಪಾಪಿಯಾದ ಸೈಂಧವನ ಮತ್ತು ಭೂರಿಶ್ರವಸನ ವಧೆಯ ಉಪಾಯಗಳನ್ನೂ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ತೋರಿಸಲಾಯಿತು.
14.52.21
तस्मात्त्वमेव सञ्चिन्त्य हितं कुरु यथा तथा ।
अहं च प्रीयमाणेन त्वया देवकिनन्दन।
यदुक्तस्तत्करिष्यामि न हि मेऽत्र विचारणा ॥ १४.५२.२१ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವೇ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿ ಹಿತವಾದುದನ್ನು ಹೇಗಾದರೂ ಮಾಡಿ. ದೇವಕೀನಂದನ, ನೀವು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೇಳಿದುದನ್ನು ನಾನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಯಾವ ವಿಚಾರವೂ ಇಲ್ಲ.
14.52.22
राजानं च समासाद्य धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ।
चोदयिष्यामि धर्मज्ञ गमनार्थं तवानघ ॥ १४.५२.२२ ॥
ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಬಳಿಗೆ ತೆರಳಿ, ಧರ್ಮಜ್ಞನೇ, ನಿಷ್ಪಾಪನೇ, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಅವನನ್ನು ಪ್ರೇರಿಸುತ್ತೇನೆ.
14.52.23
आहृतं हि ममैतत्ते द्वारकागमनं प्रभो ।
अचिरादेव द्रष्टा त्वं मातुलं मे जनार्दन।
बलदेवं च दुर्धर्षं तथाऽन्यान्वृष्णिपुङ्गवान् ॥ १४.५२.२३ ॥
ಪ್ರಭುವೇ, ನಿಮ್ಮ ದ್ವಾರಕಾ ಪ್ರಯಾಣದ ಈ ಮಾತನ್ನು ನಿಮಗಾಗಿ ನಾನು ತಂದಿದ್ದೇನೆ. ಜನಾರ್ದನ, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ನೀವು ನನ್ನ ಮಾವನನ್ನೂ, ದುರ್ಧರ್ಷ ಬಲದೇವನನ್ನೂ, ಇತರ ವೃಷ್ಣಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನೂ ನೋಡುವಿರಿ.
14.52.24
एवं सम्भाषमाणौ तौ प्राप्तौ वारणसाह्वयम् ।
तथा विविशतुश्चोभौ सम्प्रहृष्टनराकुलम् ॥ १४.५२.२४ ॥
ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ವಾರಣಸಾಹ್ವ ನಗರವನ್ನು ತಲುಪಿದರು; ಸಂತೋಷಭರಿತ ಜನರಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ನಗರವನ್ನು ಇಬ್ಬರೂ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.
14.52.25
तौ गत्वा धृतराष्ट्रस्य गृहं शक्रगृहोपमम् ।
ददृशाते महाराज धृतराष्ट्रं जनेश्वरम् ॥ १४.५२.२५ ॥
ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಇಂದ್ರಭವನದಂತಿದ್ದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಜನೇಶ್ವರನಾದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನನ್ನು ಕಂಡರು.
14.52.26
विदुरं च महाबुद्धिं राजानं च युधिष्ठिरम् ।
भीमसेनं च दुर्धर्षं माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ॥ १४.५२.२६ ॥
ಮಹಾಬುದ್ಧಿಯ ವಿದುರನನ್ನು, ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು, ದುರ್ಧರ್ಷ ಭೀಮಸೇನನನ್ನು, ಮಾದ್ರಿಯ ಇಬ್ಬರು ಪಾಂಡವ ಪುತ್ರರನ್ನು ಅವರು ಕಂಡರು.
14.52.27
धृतराष्ट्रमुपासीनं युयुत्सुं चापराजितम् ।
गान्धारीं च महाप्रज्ञां पृथा कृष्णां च भामिनीम् ॥ १४.५२.२७ ॥
ಕುಳಿತಿದ್ದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನನ್ನು, ಅಪರಾಜಿತ ಯುಯುತ್ಸುವನ್ನು, ಮಹಾಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಗಾಂಧಾರಿಯನ್ನು, ಪೃಥೆಯನ್ನು, ತೇಜಸ್ವಿನಿ ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ಅವರು ಕಂಡರು.
14.52.28
सुभद्राद्याश्च ताः सर्वा भरतानां स्त्रियस्तथा ।
ददृशाते स्त्रियः सर्वा गान्धारीपरिचारिकाः ॥ १४.५२.२८ ॥
ಸುಭದ್ರೆ ಮೊದಲಾದ ಭರತವಂಶದ ಎಲ್ಲ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನೂ, ಗಾಂಧಾರಿಯ ಎಲ್ಲ ಸೇವಕಿಯರನ್ನೂ ಅವರು ಕಂಡರು.
14.52.29
ततः समेत्य राजानं धृतराष्ट्रमरिंदमौ ।
निवेद्य नामधेये स्वे तस्य पादावगृह्णताम् ॥ १४.५२.२९ ॥
ನಂತರ ಆ ಇಬ್ಬರು ಶತ್ರುದಮನರು ರಾಜ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಬಳಿ ಬಂದು, ತಮ್ಮ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಿ ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದರು.
14.52.30
गान्धार्याश्च पृथायाश्च धर्मराजस्य चैव हि ।
भीमस्य च महात्मानौ तथा पादावगृह्णताम् ॥ १४.५२.३० ॥
ಗಾಂಧಾರಿ, ಪೃಥೆ, ಧರ್ಮರಾಜ ಮತ್ತು ಭೀಮನ ಪಾದಗಳನ್ನೂ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾತ್ಮರು ಹಾಗೆಯೇ ಹಿಡಿದರು.
14.52.31
क्षत्तारं चापि सङ्गृह्य पृष्ट्वा कुशलमव्ययम् ।
परिष्वज्य महात्मानं वेश्यापुत्रं महारथम्।
तैः सार्धं नृपतिं वृद्धं ततस्तौ पर्युपासताम् ॥ १४.५२.३१ ॥
ನಂತರ ಅವರು ಕ್ಷತ್ತರನ್ನೂ ಆಲಿಂಗಿಸಿ ಅವ್ಯಯ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದರು; ಮಹಾತ್ಮರೂ ವೇಶ್ಯಾಪುತ್ರರೂ ಮಹಾರಥರೂ ಆದ ಅವರನ್ನೂ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ಅವರೊಂದಿಗೆ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ವೃದ್ಧ ರಾಜನನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರು.
14.52.32
ततो निशि महाराजो धृतराष्ट्रः कुरूद्वहान् ।
जनार्दनं च मेधावी व्यसर्जयत वै गृहान् ॥ १४.५२.३२ ॥
ನಂತರ ರಾತ್ರಿ ಮಹಾರಾಜ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನೂ ಮೇಧಾವಿ ಜನಾರ್ದನನನ್ನೂ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು.
14.52.33
तेऽनुज्ञाता नृपतिना ययुः स्वं स्वं निवेशनम् ।
धनंजयगृहानेव ययौ कृष्णस्तु वीर्यवान् ॥ १४.५२.३३ ॥
ರಾಜನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಅವರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ನಿವಾಸಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿದರು; ಆದರೆ ವೀರ್ಯವಂತ ಕೃಷ್ಣನು ಧನಂಜಯನ ಮನೆಗೇ ಹೋದನು.
14.52.34
तत्रार्चितो यथान्यायं सर्वकामैरुपस्थितः ।
कृष्णः सुष्वाप मेधावी धनंजयसहायवान् ॥ १४.५२.३४ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಯಥಾವಿಧಿ ಸತ್ಕಾರ ಪಡೆದು, ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳಿಂದ ಸೇವಿತನಾದ ಮೇಧಾವಿ ಕೃಷ್ಣನು ಧನಂಜಯನ ಸಹಾಯದಿಂದ ನಿದ್ರಿಸಿದನು.
14.52.35
प्रभातायां तु शर्वर्यां कृत्वा पौर्वाह्णिकीं क्रियाम् ।
धर्मराजस्य भनं जग्मतुः परमार्चितौ।
यत्रास्ते स सहामात्यो धर्मराजो महाबलः ॥ १४.५२.३५ ॥
ಬೆಳಗಾದಾಗ, ಪೂರ್ವಾಹ್ನ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ, ಪರಮ ಸತ್ಕಾರ ಪಡೆದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಧರ್ಮರಾಜನ ಭವನಕ್ಕೆ ಹೋದರು; ಅಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಹಾಬಲ ಧರ್ಮರಾಜನಿದ್ದನು.
14.52.36
तौ प्रविश्य महात्मानौ तद्गृहं परमार्चितम् ।
धर्मराजं ददृशतुर्देवराजमिवाश्विनौ ॥ १४.५२.३६ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾತ್ಮರು ಆ ಪರಮ ಸತ್ಕೃತ ಭವನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಧರ್ಮರಾಜನನ್ನು ಕಂಡರು; ಅಶ್ವಿನಿ ದೇವತೆಗಳು ದೇವರಾಜ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಕಂಡಂತೆ.
14.52.37
समासाद्य तु राजानं वार्ष्णेयकुरुपुङ्गवौ ।
निषीदतुरनुज्ञातौ प्रीयमाणेन तेन तौ ॥ १४.५२.३७ ॥
ರಾಜನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ, ವೃಷ್ಣಿವಂಶದವನು ಮತ್ತು ಕುರುಕುಲಶ್ರೇಷ್ಠನು ಇಬ್ಬರೂ ಅವನ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಕುಳಿತರು; ಅವನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದನು.
14.52.38
ततः स राजा मेधावी विवक्षू प्रेक्ष्य तावुभौ ।
प्रोवाच वदतां श्रेष्ठो वचनं राजसत्तमः ॥ १४.५२.३८ ॥
ಆಗ ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ರಾಜನು, ಮಾತನಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ನೋಡಿ, ಮಾತುಗಾರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೂ ರಾಜರಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮನೂ ಆಗಿ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
14.52.39
विवक्षू हि युवां मन्ये वीरौ यदुकुरूद्वहौ ।
ब्रूतं कर्तास्मि सर्वं वां नचिरान्मा विचार्यताम् ॥ १४.५२.३९ ॥
ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಮಾತನಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೀರಿ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ, ಯಾದವ ಮತ್ತು ಕುರು ವಂಶಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತ ವೀರರೇ. ಹೇಳಿ, ನಿಮಗಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ತಡ ಮಾಡಬೇಡಿ.
14.52.40
इत्युक्तः फल्गुनस्तत्र धर्मराजानमब्रवीत् ।
विनीतवदुपागम्य वाक्यं वाक्यविशारदः ॥ १४.५२.४० ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಫಲ್ಗುನನು ಅಲ್ಲಿ ಧರ್ಮರಾಜನ ಬಳಿ ವಿನಯದಿಂದ ಸಮೀಪಿಸಿ, ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾಗಿ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
14.52.41
अयं चिरोषितो राजन्वासुदेवः प्रतापवान् ।
भवन्तं समनुज्ञाप्य पितरं द्रष्टुमिच्छति ॥ १४.५२.४१ ॥
ರಾಜನೇ, ಬಹುಕಾಲ ಇದ್ದ ಈ ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿ ವಾಸುದೇವನು, ನಿನ್ನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ನೋಡಲು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
14.52.42
स गच्छेदभ्यनुज्ञातो भवता यदि मन्यसे ।
आनर्तनगरीं वीरस्तदनुज्ञातुमर्हसि ॥ १४.५२.४२ ॥
ನೀನು ಯೋಗ್ಯವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರೆ, ಅವನು ನಿನ್ನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಆನರ್ತ ನಗರಿಗೆ ಹೋಗಬಹುದು; ವೀರನೇ, ಅವನಿಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯ.
14.52.43
पुण्डरीकाक्ष भद्रं ते गच्छ त्वं मदुसूदन ।
पुरीं द्वारवतीमद्य द्रष्टुं शूरसुतं प्रभो ॥ १४.५२.४३ ॥
ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷ, ಮಧುಸೂದನ, ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ. ಪ್ರಭು, ಇಂದು ನೀನು ದ್ವಾರವತೀ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಶೂರಸುತನನ್ನು ನೋಡು.
14.52.44
रोचते मे महाबाहो गमनं तव केशव ।
मातुलश्चिरदृष्टो मे त्वया देवी च देवकी ॥ १४.५२.४४ ॥
ಮಹಾಬಾಹು ಕೇಶವ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಯಾಣ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ನನ್ನ ಮಾವನನ್ನೂ ದೇವಿ ದೇವಕಿಯನ್ನೂ ನೀನು ಬಹಳ ಕಾಲದಿಂದ ನೋಡಿಲ್ಲ.
14.52.45
समेत्यि मातुलं गत्वा बलदेवं च मानद ।
पूजयेथा महाप्राज्ञ मद्वाक्येन यथाऽर्हतः ॥ १४.५२.४५ ॥
ಮಾನದ, ಮಾವನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಬಲದೇವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ನನ್ನ ಮಾತಿನಂತೆ ಅವರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸು, ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ.
14.52.46
स्मरेथाश्चापि मां नित्यं भीमं च बलिनां वरम् ।
फाल्गुनं सहदेवं च नकुलं चैव मानद ॥ १४.५२.४६ ॥
ಮಾನದ, ನೀನು ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊ; ಬಲಶಾಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಭೀಮನನ್ನು, ಅರ್ಜುನ, ಸಹದೇವ, ನಕುಲರನ್ನೂ ನೆನೆಸಿಕೊ.
14.52.47
आनर्तानवलोक्य त्वं पितरं च महाभुजः ।
वृष्णींश्च पुनरागच्छेर्हयमेधे ममानघ ॥ १४.५२.४७ ॥
ಮಹಾಬಾಹು, ಆನರ್ತರನ್ನೂ ನಿನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನೂ, ವೃಷ್ಣಿಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿ, ನಿಷ್ಪಾಪನೇ, ನನ್ನ ಅಶ್ವಮೇಧಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಬಾ.
14.52.48
स गच्छ रत्नान्यादाय विविधानि वसूनि च ।
यच्चप्यन्यन्मनोज्ञं ते तदप्यादत्स्व सात्वत ॥ १४.५२.४८ ॥
ನೀನು ಹೋಗು, ವಿವಿಧ ರತ್ನಗಳನ್ನೂ ಸಂಪತ್ತನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು. ನಿನಗೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಬೇರೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಇದ್ದರೆ ಅದನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸು, ಸಾತ್ವತ.
14.52.49
इयं च वसुधा कृत्स्ना प्रसादात्तव केशव ।
अस्मानुपागता वीर निहताश्चापि शत्रवः ॥ १४.५२.४९ ॥
ಕೇಶವ, ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಈ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿ ನಮಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದೆ; ವೀರನೇ, ಶತ್ರುಗಳೂ ಹತರಾದರು.
14.52.50
स्वर्गापवर्गविषयं त्वद्भक्तानां न दुर्लभम् ।
संसारगहने चेद्धपापाग्निप्रशमाम्बुद ॥ १४.५२.५० ॥
ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷ ದುರ್ಲಭವಲ್ಲ; ಸಂಸಾರವೆಂಬ ದಟ್ಟ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಾಪಾಗ್ನಿಯನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುವ ಮೇಘವೇ.
14.52.51
एवं ब्रुवति कौरव्ये धर्मराजे युधिष्ठिरे ।
वासुदेवो वरः पुंसामिदं वचनमब्रवीत् ॥ १४.५२.५१ ॥
ಕೌರವ ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವಾಸುದೇವನು ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
14.52.52
तवैव रत्नानि धनं च केवलं ।
धरा तु कृत्स्ना तु महाभुजाद्य वै।
यदस्ति चान्यद्द्रविणं गृहे मम ।
त्वमेव तस्येश्वर नित्यमीश्वरः ॥ १४.५२.५२ ॥
ಈ ರತ್ನಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತು ಕೇವಲ ನಿನ್ನದೇ; ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಈ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯೂ ನಿನ್ನದೇ; ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಇತರ ಸಂಪತ್ತೂ ನಿನ್ನದೇ; ಒಡೆಯನೇ, ನೀನೇ ಅದರ ಸದಾ ಒಡೆಯ.
14.52.53
तथेत्यथोक्तः प्रतिपूजितस्तदा ।
गदाग्रजो धर्मसुतेन वीर्यवान्।
पितृष्वसारं त्ववदद्यथाविधि ।
सम्पूजितश्चाप्यगमत्प्रदक्षिणम् ॥ १४.५२.५३ ॥
"ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಧರ್ಮಪುತ್ರನಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಗದಾಗ್ರಜನು ಆಗ ತನ್ನ ಅತ್ತೆಯೊಡನೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದನು; ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ ಹೊರಟನು.
14.52.54
तया स सम्यक् प्रतिनन्दितस्तत-
स्तथैव सर्वैर्विदुरादिभिस्तथा।
विनिर्ययौ नागपुराद्गदाग्रजो ।
रथेन दिव्येन चतुर्भुजः स्वयम् ॥ १४.५२.५४ ॥
ಅವಳಿಂದ ಅವನು ಸಮ್ಯಕ್ ಆಗಿ ಅಭಿನಂದಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ಹಾಗೆಯೇ ವಿದುರಾದಿ ಎಲ್ಲರಿಂದಲೂ; ಆಗ ಗದಾಗ್ರಜನು, ಚತುರ್ಭುಜನು ಸ್ವಯಂ, ನಾಗಪುರದಿಂದ ದಿವ್ಯ ರಥದಲ್ಲಿ ಹೊರಟನು.
14.52.55
रथे सुभद्रामधिरोप्य भामिनीं ।
युधिष्ठिरस्यानुमते जनार्दनः।
पितृष्वसुश्चापि तथा महाभुजो ।
विनिर्ययौ पौरजनाभिसंवृतः ॥ १४.५२.५५ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಜನಾರ್ದನನು ತೇಜಸ್ವಿನಿ ಸುಭದ್ರೆಯನ್ನು ರಥದಲ್ಲಿ ಏರಿಸಿ, ತನ್ನ ಅತ್ತೆಯನ್ನೂ ಏರಿಸಿದನು; ಮಹಾಬಾಹು ನಗರಜನರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ಹೊರಟನು.
14.52.56
तमन्वयाद्वानरवर्यकेतनः ।
ससात्यकिर्माद्रवतीसुतावपि।
अगाधबुद्धिर्विदुरश्च माधवं ।
स्वयं च भीमो गजराजविक्रमः ॥ १४.५२.५६ ॥
ವಾನರಶ್ರೇಷ್ಠನ ಧ್ವಜವುಳ್ಳ (ಅರ್ಜುನ) ಸಾತ್ಯಕಿಯೊಂದಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದನು; ಮಾದ್ರಿಯ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರೂ, ಅಗಾಧ ಬುದ್ಧಿಯ ವಿದುರನೂ ಮಾಧವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರು; ಗಜರಾಜನ ಪರಾಕ್ರಮವುಳ್ಳ ಭೀಮನೂ ತಾನೇ ಅನುಸರಿಸಿದನು.
14.52.57
निवर्तयित्वा कुरुराष्ट्रवर्धनां-
स्ततः स सर्वान्विदुरं च वीर्यवान्।
जनार्दनो दारुकमाह सत्वरः ।
प्रचोदयाश्वानिति सात्यकिं तथा ॥ १४.५२.५७ ॥
ಕುರುರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವವರನ್ನು ಮತ್ತು ವಿದುರನನ್ನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿದ ನಂತರ, ವೀರ್ಯವಂತ ಜನಾರ್ದನನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ದಾರುಕನಿಗೆ, 'ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಓಡಿಸು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು; ಸಾತ್ಯಕಿಗೂ ಹಾಗೆಯೇ ಹೇಳಿದನು.
14.52.58
ततो ययौ शत्रुगणप्रमर्दनः ।
शिनिप्रवीरानुगतो जनार्दनः।
यथा निहत्यारिगणं शतकतु-
र्दिवं तथाऽऽनर्तपुरीं प्रतापवान् ॥ १४.५२.५८ ॥
ಆಗ ಶತ್ರುಸಮೂಹಗಳನ್ನು ಮರ್ದಿಸುವ ಜನಾರ್ದನನು ಶಿನಿಯ ವೀರರಿಂದ ಅನುಸರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಹೊರಟನು; ಶತಕ್ರತುವಾದ ಇಂದ್ರನು ಶತ್ರುಸೇನೆಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದಂತೆ, ಆ ಪ್ರತಾಪವಂತನು ಆನರ್ತಪುರಿಗೆ ತೆರಳಿದನು.