Mahābhārata · Adhyāya 14.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.52.1
ततोऽभ्यनोदयत्कृष्णो युज्यतामिति दारुकम् ।
मुहूर्तादिव चाचष्ट युक्तमित्येव दारुकः ॥ १४.५२.१ ॥
Então Kṛṣṇa instou Dāruka dizendo: «Que o carro seja atrelado». E Dāruka, como que num instante, respondeu: «Está atrelado».
14.52.2
तथैव चानुयात्राणि चोदयामास पाण्डवः ।
सन्नह्यध्वं प्रयास्यामो नगर गजसाह्वयम् ॥ १४.५२.२ ॥
Igualmente, o Pāṇḍava ordenou à sua comitiva: «Preparai-vos, partiremos para a cidade chamada Gajasāhvaya».
14.52.3
इत्युक्ताः सैनिकास्ते तु सज्जीभूता विशाम्पते ।
आचख्युः सज्जमित्येवं पार्थायामिततेजसे ॥ १४.५२.३ ॥
Assim instruídos, aqueles soldados, já prontos, ó senhor do povo, informaram ao Pārtha de esplendor incomensurável: «Está pronto».
14.52.4
ततस्तौ रथमास्थाय प्रयातौ कृष्णपाण्डवौ ।
विकुर्वाणौ कताश्चित्राः प्रीयमाणौ विशाम्पते ॥ १४.५२.४ ॥
Então os dois, Kṛṣṇa e o Pāṇḍava, subiram ao carro e partiram, ó senhor do povo, alegres e exibindo façanhas maravilhosas.
14.52.5
रथस्थं तु महातेजा वासुदेवं धनञ्जयः ।
पुनरेवाब्रवीद्वाक्यमिदं भरतसत्तम ॥ १४.५२.५ ॥
A Vāsudeva, sentado no carro, o grande Dhanañjaya disse novamente estas palavras: «Ó melhor dos Bharatas!».
14.52.6
त्वत्प्रसादाज्ज्यः प्राप्तो राज्ञा वृष्णिकुलोद्वह ।
निहताः शत्रवश्चापि प्राप्तं राज्यमकण्टकम् ॥ १४.५२.६ ॥
«Pela tua graça, ó sustentáculo da linhagem dos Vṛṣṇi, o rei obteve a vitória; os inimigos foram abatidos, e o reino foi conquistado, livre de espinhos».
14.52.7
नाथवन्तश्च भवता पाण्डवा मधुसूदन ।
भवन्तं प्लवमासाद्य तीर्णाः स्म कुरुसागरम्।
भक्तांस्त्वमाश्रितानस्मान्पालयामुत्र चेह च। ॥ १४.५२.७ ॥
Ó Madhusūdana, os Pāṇḍavas têm um protetor graças a ti. Tendo-te como jangada, atravessamos o oceano dos Kurus. Protege-nos, devotos que nos refugiamos em ti, aqui e no além.
14.52.8
विश्वकर्मन्नमस्तेऽस्तु विश्वात्मन्विश्वसत्तम ।
तथा त्वामभिजानामि तथा चाहं भवान्मतः ॥ १४.५२.८ ॥
Ó Viśvakarman, seja a ti a reverência. Ó alma do universo, ó o melhor de todos. Conheço-te assim, e por ti sou tido em igual conta.
14.52.9
त्वत्तेजःसम्भवो नित्यं हुताशो मधुसूदन ।
रतिः क्रीडामयी तुभ्यं माया ते रोदसी विभो ॥ १४.५२.९ ॥
Ó Madhusūdana, o fogo nasce sempre do teu esplendor. O teu deleite é feito de jogo. Ó senhor onipresente, a tua māyā são o céu e a terra.
14.52.10
त्वयि सर्वमिदं विश्वं यदिदं स्थाणु जङ्गमम् ।
त्वं हि सर्वं विकुरुषे भूतग्रामं चतुर्विधम् ॥ १४.५२.१० ॥
Em ti está todo este universo, o imóvel e o móvel. Tu, de fato, moldas toda a multidão dos seres, de quatro tipos.
14.52.11
पृथिवीं चान्तरिक्षं च तथा स्थावरजङ्गमम् ।
हसिंतं तेऽमला ज्योत्स्ना ऋतवश्चेन्द्रियाणि ते ॥ १४.५२.११ ॥
A terra e o espaço, assim como tudo o que é imóvel e móvel, são o teu riso; o teu luar imaculado, as estações e os teus sentidos.
14.52.12
प्राणो वायुः सततगः क्रोधो मृत्युः सनातनः ।
प्रसादे चापि पद्मा श्रीर्नित्यं त्वयि महामते ॥ १४.५२.१२ ॥
O vento que se move constantemente é o sopro da vida; a ira e a morte eterna também são tu. Ó grande sábio, na graça, Padmā e Śrī estão sempre em ti.
14.52.13
रतिस्तुष्टिर्धृतिः क्षान्तिर्मतिः कान्तिश्चराचरम् ।
त्वमेवेह युगान्तेषु निधनं प्रोच्यसेऽनध ॥ १४.५२.१३ ॥
Deleite, contentamento, firmeza, paciência, intelecto e brilho: somente tu és o que se move e o que não se move. No fim das eras, somente tu és chamado de dissolução, ó sem pecado.
14.52.14
सुदीर्घेणापि कालेन न ते शक्या गुणा मया ।
आत्मा च परमो वक्तुं नमस्ते नलिनेक्षण ॥ १४.५२.१४ ॥
Nem em um tempo muito longo poderiam ser ditas por mim as tuas qualidades, nem o teu Eu supremo. Homenagem a ti, ó de olhos de lótus.
14.52.15
विदितो मे सुदुर्धर्ष नारदाद्देवलात्तथा ।
कृष्णद्वैपायनाच्चेव तथा कुरुपितामहात् ॥ १४.५२.१५ ॥
Isto me foi revelado, ó invencível, por Nārada, por Devala, igualmente por Kṛṣṇa Dvaipāyana e pelo avô dos Kuru.
14.52.16
त्वयि सर्वं समासक्तं त्वमेवैको जनेश्वरः ।
यच्चानुग्रहसंयुक्तमेतदुक्तं त्वयाऽनघ ॥ १४.५२.१६ ॥
Tudo repousa em ti; somente tu és o senhor dos homens. E isto que disseste, unido à graça, ó sem pecado.
14.52.17
एतत्सर्वमहं सम्यगाचरिष्ये जनार्दन ।
इदं चाद्भुतमत्यन्तं कृतमस्मत्प्रियेप्सया ॥ १४.५२.१७ ॥
Tudo isto cumprirei plenamente, ó Janārdana. E esta obra extremamente maravilhosa foi feita pelo desejo de agradar ao nosso amado.
14.52.18
यत्पापो निहतः सङ्ख्ये कौरव्यो धृतराष्ट्रजः ।
त्वया दग्धं हि तत्सैन्यं मया विजितमाहवे ॥ १४.५२.१८ ॥
Aquele pecador kaurava, filho de Dhṛtarāṣṭra, morto na batalha: aquele exército foi queimado por ti, e na luta foi vencido por mim.
14.52.19
भवता तत्कृतं कर्म येनावाप्तो जयो मया ।
दुर्योधनस्य सङ्ग्रामे तव बुद्धिपराक्रमैः ॥ १४.५२.१९ ॥
Pelo feito que realizaste, e pela tua sabedoria e valor, obtive a vitória sobre Duryodhana na batalha.
14.52.20
कर्णस्य च वधोपायो यथावत्सम्प्रदर्शितः ।
सैन्धवस्य च पापस्य भूरिश्रवस एव च ॥ १४.५२.२० ॥
Também foi devidamente mostrado o meio de matar Karṇa, e igualmente os do perverso Saindhava e de Bhūriśravas.
14.52.21
तस्मात्त्वमेव सञ्चिन्त्य हितं कुरु यथा तथा ।
अहं च प्रीयमाणेन त्वया देवकिनन्दन।
यदुक्तस्तत्करिष्यामि न हि मेऽत्र विचारणा ॥ १४.५२.२१ ॥
Portanto, considera bem tu mesmo e faz o que for benéfico, seja como for. Ó filho de Devakī, o que me disseres com agrado, eu o farei; nisso não tenho qualquer hesitação.
14.52.22
राजानं च समासाद्य धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ।
चोदयिष्यामि धर्मज्ञ गमनार्थं तवानघ ॥ १४.५२.२२ ॥
Ao aproximar-me do rei Yudhiṣṭhira, o de alma justa, eu o incentivarei para a tua partida, ó conhecedor do dharma, ó imaculado.
14.52.23
आहृतं हि ममैतत्ते द्वारकागमनं प्रभो ।
अचिरादेव द्रष्टा त्वं मातुलं मे जनार्दन।
बलदेवं च दुर्धर्षं तथाऽन्यान्वृष्णिपुङ्गवान् ॥ १४.५२.२३ ॥
Ó senhor, trago-te esta proposta da tua viagem a Dvārakā. Ó Janārdana, em breve verás o meu tio materno, o invencível Balarāma, e os outros touros dos Vṛṣṇis.
14.52.24
एवं सम्भाषमाणौ तौ प्राप्तौ वारणसाह्वयम् ।
तथा विविशतुश्चोभौ सम्प्रहृष्टनराकुलम् ॥ १४.५२.२४ ॥
Assim conversando, os dois chegaram à cidade chamada Vāraṇasāhvaya, e ambos entraram naquela cidade cheia de gente alegre.
14.52.25
तौ गत्वा धृतराष्ट्रस्य गृहं शक्रगृहोपमम् ।
ददृशाते महाराज धृतराष्ट्रं जनेश्वरम् ॥ १४.५२.२५ ॥
Tendo ido à casa de Dhṛtarāṣṭra, semelhante à morada de Śakra, os dois viram, ó grande rei, Dhṛtarāṣṭra, senhor dos homens.
14.52.26
विदुरं च महाबुद्धिं राजानं च युधिष्ठिरम् ।
भीमसेनं च दुर्धर्षं माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ॥ १४.५२.२६ ॥
Viram Vidura de grande sabedoria, o rei Yudhiṣṭhira, o invencível Bhīmasena e os dois filhos de Mādrī, os Pāṇḍavas.
14.52.27
धृतराष्ट्रमुपासीनं युयुत्सुं चापराजितम् ।
गान्धारीं च महाप्रज्ञां पृथा कृष्णां च भामिनीम् ॥ १४.५२.२७ ॥
Viram Dhṛtarāṣṭra sentado, o invicto Yuyutsu, Gāndhārī de grande sabedoria, Pṛthā e a radiante Kṛṣṇā.
14.52.28
सुभद्राद्याश्च ताः सर्वा भरतानां स्त्रियस्तथा ।
ददृशाते स्त्रियः सर्वा गान्धारीपरिचारिकाः ॥ १४.५२.२८ ॥
Viram todas as mulheres da linhagem dos Bharatas, lideradas por Subhadrā, e todas as servas de Gāndhārī.
14.52.29
ततः समेत्य राजानं धृतराष्ट्रमरिंदमौ ।
निवेद्य नामधेये स्वे तस्य पादावगृह्णताम् ॥ १४.५२.२९ ॥
Então os dois subjugadores de inimigos aproximaram-se do rei Dhṛtarāṣṭra, anunciaram os seus próprios nomes e tocaram-lhe os pés.
14.52.30
गान्धार्याश्च पृथायाश्च धर्मराजस्य चैव हि ।
भीमस्य च महात्मानौ तथा पादावगृह्णताम् ॥ १४.५२.३० ॥
Igualmente, os dois magnânimos tomaram os pés de Gāndhārī, Pṛthā, Dharmarāja e Bhīma.
14.52.31
क्षत्तारं चापि सङ्गृह्य पृष्ट्वा कुशलमव्ययम् ।
परिष्वज्य महात्मानं वेश्यापुत्रं महारथम्।
तैः सार्धं नृपतिं वृद्धं ततस्तौ पर्युपासताम् ॥ १४.५२.३१ ॥
Então abraçaram também Kṣattṛ e perguntaram por seu bem-estar imperecível, e abraçaram o magnânimo, filho de uma serva, grande guerreiro de carro. Junto com eles, os dois serviram o velho rei.
14.52.32
ततो निशि महाराजो धृतराष्ट्रः कुरूद्वहान् ।
जनार्दनं च मेधावी व्यसर्जयत वै गृहान् ॥ १४.५२.३२ ॥
Então, à noite, o grande rei Dhṛtarāṣṭra despediu os melhores dos Kurus e o sábio Janārdana para suas casas.
14.52.33
तेऽनुज्ञाता नृपतिना ययुः स्वं स्वं निवेशनम् ।
धनंजयगृहानेव ययौ कृष्णस्तु वीर्यवान् ॥ १४.५२.३३ ॥
Com a permissão do rei, cada um foi para a sua própria morada, mas o valente Kṛṣṇa foi à casa de Dhanaṃjaya.
14.52.34
तत्रार्चितो यथान्यायं सर्वकामैरुपस्थितः ।
कृष्णः सुष्वाप मेधावी धनंजयसहायवान् ॥ १४.५२.३४ ॥
Honrado ali segundo o costume, atendido em todos os seus desejos, o sábio Kṛṣṇa dormiu tendo Dhanaṃjaya como companheiro.
14.52.35
प्रभातायां तु शर्वर्यां कृत्वा पौर्वाह्णिकीं क्रियाम् ।
धर्मराजस्य भनं जग्मतुः परमार्चितौ।
यत्रास्ते स सहामात्यो धर्मराजो महाबलः ॥ १४.५२.३५ ॥
Quando a manhã chegou e cumpriram o rito da manhã, os dois, muito honrados, foram à morada do rei Dharma, onde o poderoso Dharmarāja residia com seus ministros.
14.52.36
तौ प्रविश्य महात्मानौ तद्गृहं परमार्चितम् ।
धर्मराजं ददृशतुर्देवराजमिवाश्विनौ ॥ १४.५२.३६ ॥
Tendo entrado naquela morada muito honrada, os dois magnânimos viram o rei Dharma, como os dois Aśvin veem o rei dos deuses, Indra.
14.52.37
समासाद्य तु राजानं वार्ष्णेयकुरुपुङ्गवौ ।
निषीदतुरनुज्ञातौ प्रीयमाणेन तेन तौ ॥ १४.५२.३७ ॥
Tendo se aproximado do rei, os dois — o herói dos Vṛṣṇi e o touro dos Kurus — sentaram-se, com a permissão dele, pois ele estava satisfeito.
14.52.38
ततः स राजा मेधावी विवक्षू प्रेक्ष्य तावुभौ ।
प्रोवाच वदतां श्रेष्ठो वचनं राजसत्तमः ॥ १४.५२.३८ ॥
Então aquele rei sábio, vendo os dois desejosos de falar, o melhor dos oradores e o melhor dos reis, proferiu estas palavras.
14.52.39
विवक्षू हि युवां मन्ये वीरौ यदुकुरूद्वहौ ।
ब्रूतं कर्तास्मि सर्वं वां नचिरान्मा विचार्यताम् ॥ १४.५२.३९ ॥
Acho que vocês dois desejam falar, ó heróis, portadores dos Yadu e dos Kuru. Falem, farei tudo por vocês; não hesitem.
14.52.40
इत्युक्तः फल्गुनस्तत्र धर्मराजानमब्रवीत् ।
विनीतवदुपागम्य वाक्यं वाक्यविशारदः ॥ १४.५२.४० ॥
Assim interpelado, Phalguna aproximou-se humildemente do rei Dharmarāja e, hábil na fala, pronunciou estas palavras.
14.52.41
अयं चिरोषितो राजन्वासुदेवः प्रतापवान् ।
भवन्तं समनुज्ञाप्य पितरं द्रष्टुमिच्छति ॥ १४.५२.४१ ॥
Ó rei, este poderoso Vāsudeva, que permaneceu aqui por muito tempo, deseja ver seu pai, tendo pedido a sua permissão.
14.52.42
स गच्छेदभ्यनुज्ञातो भवता यदि मन्यसे ।
आनर्तनगरीं वीरस्तदनुज्ञातुमर्हसि ॥ १४.५२.४२ ॥
Se julgares adequado, que ele vá com a tua permissão à cidade de Ānarta; ó herói, deves conceder-lhe licença.
14.52.43
पुण्डरीकाक्ष भद्रं ते गच्छ त्वं मदुसूदन ।
पुरीं द्वारवतीमद्य द्रष्टुं शूरसुतं प्रभो ॥ १४.५२.४३ ॥
Olhos de lótus, Madhusūdana, que a bênção esteja contigo. Vai hoje, ó senhor, à cidade de Dvāravatī ver o filho de Śūra.
14.52.44
रोचते मे महाबाहो गमनं तव केशव ।
मातुलश्चिरदृष्टो मे त्वया देवी च देवकी ॥ १४.५२.४४ ॥
Poderoso de braços, Keśava, a tua partida me agrada. Há muito não vês o meu tio materno e a senhora Devakī.
14.52.45
समेत्यि मातुलं गत्वा बलदेवं च मानद ।
पूजयेथा महाप्राज्ञ मद्वाक्येन यथाऽर्हतः ॥ १४.५२.४५ ॥
Ó doador de honra, ao encontrares o meu tio materno e ao ires também a Balarāma, honra-os como convém, pela minha palavra, ó muito sábio.
14.52.46
स्मरेथाश्चापि मां नित्यं भीमं च बलिनां वरम् ।
फाल्गुनं सहदेवं च नकुलं चैव मानद ॥ १४.५२.४६ ॥
Ó doador de honra, lembra-te sempre de mim, e lembra-te também de Bhīma, o melhor dos fortes, e de Arjuna, Sahadeva e Nakula.
14.52.47
आनर्तानवलोक्य त्वं पितरं च महाभुजः ।
वृष्णींश्च पुनरागच्छेर्हयमेधे ममानघ ॥ १४.५२.४७ ॥
Poderoso de braços, depois de veres os Ānartas, o teu pai e também os Vṛṣṇis, volta de novo ao meu sacrifício do cavalo, ó sem mácula.
14.52.48
स गच्छ रत्नान्यादाय विविधानि वसूनि च ।
यच्चप्यन्यन्मनोज्ञं ते तदप्यादत्स्व सात्वत ॥ १४.५२.४८ ॥
Vai, levando joias e toda a espécie de riquezas, e aceita também tudo o mais que te agrade, ó Sātvata.
14.52.49
इयं च वसुधा कृत्स्ना प्रसादात्तव केशव ।
अस्मानुपागता वीर निहताश्चापि शत्रवः ॥ १४.५२.४९ ॥
Ó Keśava, pela tua graça esta terra inteira chegou até nós, e ó herói, também os inimigos foram abatidos.
14.52.50
स्वर्गापवर्गविषयं त्वद्भक्तानां न दुर्लभम् ।
संसारगहने चेद्धपापाग्निप्रशमाम्बुद ॥ १४.५२.५० ॥
Para os teus devotos, o céu e a libertação não são difíceis de alcançar; ó nuvem que apagas o fogo do pecado na densa floresta da existência mundana.
14.52.51
एवं ब्रुवति कौरव्ये धर्मराजे युधिष्ठिरे ।
वासुदेवो वरः पुंसामिदं वचनमब्रवीत् ॥ १४.५२.५१ ॥
Enquanto o kaurava, o rei da justiça Yudhiṣṭhira, falava assim, Vāsudeva, o melhor dos homens, proferiu estas palavras.
14.52.52
तवैव रत्नानि धनं च केवलं ।
धरा तु कृत्स्ना तु महाभुजाद्य वै।
यदस्ति चान्यद्द्रविणं गृहे मम ।
त्वमेव तस्येश्वर नित्यमीश्वरः ॥ १४.५२.५२ ॥
Estas joias e riquezas são só tuas, e também toda esta terra, ó de braços poderosos; qualquer outra riqueza que haja na minha casa é tua; ó senhor, tu és sempre o seu dono.
14.52.53
तथेत्यथोक्तः प्रतिपूजितस्तदा ।
गदाग्रजो धर्मसुतेन वीर्यवान्।
पितृष्वसारं त्ववदद्यथाविधि ।
सम्पूजितश्चाप्यगमत्प्रदक्षिणम् ॥ १४.५२.५३ ॥
Assim interpelado, e honrado por sua vez pelo filho da justiça, o poderoso irmão mais velho de Gada falou então à sua tia paterna segundo o rito; e, plenamente honrado, partiu circundando-a.
14.52.54
तया स सम्यक् प्रतिनन्दितस्तत-
स्तथैव सर्वैर्विदुरादिभिस्तथा।
विनिर्ययौ नागपुराद्गदाग्रजो ।
रथेन दिव्येन चतुर्भुजः स्वयम् ॥ १४.५२.५४ ॥
Bem saudado por ela, e igualmente por Vidura e todos os outros, o irmão mais velho de Gada, ele mesmo de quatro braços, partiu de Nāgapura num carro divino.
14.52.55
रथे सुभद्रामधिरोप्य भामिनीं ।
युधिष्ठिरस्यानुमते जनार्दनः।
पितृष्वसुश्चापि तथा महाभुजो ।
विनिर्ययौ पौरजनाभिसंवृतः ॥ १४.५२.५५ ॥
Com o consentimento de Yudhiṣṭhira, Janārdana colocou no carro a radiante Subhadrā e também sua tia; o de grandes braços partiu, cercado pelo povo da cidade.
14.52.56
तमन्वयाद्वानरवर्यकेतनः ।
ससात्यकिर्माद्रवतीसुतावपि।
अगाधबुद्धिर्विदुरश्च माधवं ।
स्वयं च भीमो गजराजविक्रमः ॥ १४.५२.५६ ॥
Aquele cujo estandarte traz o melhor dos macacos seguiu-o junto com Sātyaki; os dois filhos de Mādravī e Vidura, de sabedoria insondável, seguiram Mādhava; e Bhīma, cuja bravura é como a do rei dos elefantes, também o seguiu.
14.52.57
निवर्तयित्वा कुरुराष्ट्रवर्धनां-
स्ततः स सर्वान्विदुरं च वीर्यवान्।
जनार्दनो दारुकमाह सत्वरः ।
प्रचोदयाश्वानिति सात्यकिं तथा ॥ १४.५२.५७ ॥
Tendo feito retornar os que engrandecem o reino dos Kuru, Vidura e todos os demais, o poderoso Janārdana disse prontamente a Dāruka: 'Impulsiona os cavalos', e disse o mesmo a Sātyaki.
14.52.58
ततो ययौ शत्रुगणप्रमर्दनः ।
शिनिप्रवीरानुगतो जनार्दनः।
यथा निहत्यारिगणं शतकतु-
र्दिवं तथाऽऽनर्तपुरीं प्रतापवान् ॥ १४.५२.५८ ॥
Então Janārdana, esmagador de hostes inimigas, partiu seguido pelos heróis dos Śini; como Indra, o centuplicador de sacrifícios, vai ao céu após abater a hoste inimiga, assim o poderoso foi à cidade de Ānarta.