మహాభారతం · అధ్యాయం 14.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.52.1
ततोऽभ्यनोदयत्कृष्णो युज्यतामिति दारुकम् ।
मुहूर्तादिव चाचष्ट युक्तमित्येव दारुकः ॥ १४.५२.१ ॥
అప్పుడు కృష్ణుడు దారుకుడితో, 'రథాన్ని కట్టు' అని ఆదేశించాడు. క్షణకాలంలోనే దారుకుడు, 'కట్టబడింది' అని తెలియజేశాడు.
14.52.2
तथैव चानुयात्राणि चोदयामास पाण्डवः ।
सन्नह्यध्वं प्रयास्यामो नगर गजसाह्वयम् ॥ १४.५२.२ ॥
అలాగే పాండవుడు అనుచరులను కూడా ఆదేశించాడు: 'సిద్ధంగా ఉండండి, మనం గజసాహ్వయ నగరానికి వెళ్దాం.'
14.52.3
इत्युक्ताः सैनिकास्ते तु सज्जीभूता विशाम्पते ।
आचख्युः सज्जमित्येवं पार्थायामिततेजसे ॥ १४.५२.३ ॥
ఓ విశాంపతీ, ఇలా చెప్పబడిన ఆ సైనికులు సిద్ధమై, అమిత తేజస్వి అయిన పార్థునికి, 'సిద్ధంగా ఉంది' అని తెలియజేశారు.
14.52.4
ततस्तौ रथमास्थाय प्रयातौ कृष्णपाण्डवौ ।
विकुर्वाणौ कताश्चित्राः प्रीयमाणौ विशाम्पते ॥ १४.५२.४ ॥
అప్పుడు ఆ ఇద్దరు, కృష్ణుడు మరియు పాండవుడు, రథమెక్కి బయలుదేరారు. ఓ విశాంపతీ, వారు అద్భుత విన్యాసాలు చేస్తూ సంతోషించారు.
14.52.5
रथस्थं तु महातेजा वासुदेवं धनञ्जयः ।
पुनरेवाब्रवीद्वाक्यमिदं भरतसत्तम ॥ १४.५२.५ ॥
రథంపై కూర్చున్న వాసుదేవునితో మహాతేజస్వి అయిన ధనంజయుడు మళ్లీ ఈ మాటలు పలికాడు, 'ఓ భరతులలో ఉత్తముడా!'
14.52.6
त्वत्प्रसादाज्ज्यः प्राप्तो राज्ञा वृष्णिकुलोद्वह ।
निहताः शत्रवश्चापि प्राप्तं राज्यमकण्टकम् ॥ १४.५२.६ ॥
ఓ వృష్ణి కులాన్ని మోసేవాడా! నీ అనుగ్రహంతో రాజుకు విజయం లభించింది, శత్రువులు హతమయ్యారు, ముళ్ళులేని రాజ్యం ప్రాప్తించింది.
14.52.7
नाथवन्तश्च भवता पाण्डवा मधुसूदन ।
भवन्तं प्लवमासाद्य तीर्णाः स्म कुरुसागरम्।
भक्तांस्त्वमाश्रितानस्मान्पालयामुत्र चेह च। ॥ १४.५२.७ ॥
ఓ మధుసూదనా, నీ వల్ల పాండవులకు రక్షకుడు ఉన్నాడు. నిన్ను నావగా పొంది కురుసాగరాన్ని మేము దాటాము. భక్తులమైన, నిన్ను శరణు పొందిన మమ్ములను ఇక్కడా అక్కడా నీవు రక్షించు.
14.52.8
विश्वकर्मन्नमस्तेऽस्तु विश्वात्मन्विश्वसत्तम ।
तथा त्वामभिजानामि तथा चाहं भवान्मतः ॥ १४.५२.८ ॥
ఓ విశ్వకర్మా, నీకు నమస్కారం. ఓ విశ్వాత్మా, విశ్వంలో ఉత్తముడా. నిన్ను నేను అలాగే ఎరుగుదును; నీవు నన్ను కూడా అలాగే భావిస్తావు.
14.52.9
त्वत्तेजःसम्भवो नित्यं हुताशो मधुसूदन ।
रतिः क्रीडामयी तुभ्यं माया ते रोदसी विभो ॥ १४.५२.९ ॥
ఓ మధుసూదనా, నీ తేజస్సు నుండి నిత్యం అగ్ని పుడుతుంది. నీకు రతి క్రీడామయమైనది. ఓ విభూ, నీ మాయయే ఆకాశమూ భూమీ.
14.52.10
त्वयि सर्वमिदं विश्वं यदिदं स्थाणु जङ्गमम् ।
त्वं हि सर्वं विकुरुषे भूतग्रामं चतुर्विधम् ॥ १४.५२.१० ॥
స్థిరమైనదీ చరమైనదీ అయిన ఈ సమస్త విశ్వం నీలోనే ఉంది. నీవే నాలుగు విధాలైన భూతసమూహాన్నంతటినీ సృష్టిస్తావు.
14.52.11
पृथिवीं चान्तरिक्षं च तथा स्थावरजङ्गमम् ।
हसिंतं तेऽमला ज्योत्स्ना ऋतवश्चेन्द्रियाणि ते ॥ १४.५२.११ ॥
భూమీ, అంతరిక్షమూ, అలాగే స్థావరజంగమాలన్నీ నీ నవ్వు; నీ నిర్మలమైన వెన్నెల, ఋతువులు, నీ ఇంద్రియాలు.
14.52.12
प्राणो वायुः सततगः क्रोधो मृत्युः सनातनः ।
प्रसादे चापि पद्मा श्रीर्नित्यं त्वयि महामते ॥ १४.५२.१२ ॥
నిరంతరం సంచరించే వాయువే ప్రాణం; క్రోధమూ, శాశ్వతమైన మృత్యువూ నీవే. మహామతీ, అనుగ్రహంలో పద్మా, శ్రీ ఎల్లప్పుడూ నీలోనే ఉన్నారు.
14.52.13
रतिस्तुष्टिर्धृतिः क्षान्तिर्मतिः कान्तिश्चराचरम् ।
त्वमेवेह युगान्तेषु निधनं प्रोच्यसेऽनध ॥ १४.५२.१३ ॥
రతి, తుష్టి, ధృతి, క్షాంతి, మతి, కాంతి—చరాచరమంతా మీరే. యుగాంతాలలో మీరే నిధనమని చెప్పబడతారు, ఓ నిష్పాపుడా.
14.52.14
सुदीर्घेणापि कालेन न ते शक्या गुणा मया ।
आत्मा च परमो वक्तुं नमस्ते नलिनेक्षण ॥ १४.५२.१४ ॥
ఎంతో సుదీర్ఘ కాలంలోనూ నా చేత మీ గుణాలను చెప్పడం సాధ్యం కాదు; మీ పరమాత్మను కూడా. కమలనేత్రుడా, మీకు నమస్కారం.
14.52.15
विदितो मे सुदुर्धर्ष नारदाद्देवलात्तथा ।
कृष्णद्वैपायनाच्चेव तथा कुरुपितामहात् ॥ १४.५२.१५ ॥
ఓ దుర్ధర్షుడా, నారదుని నుండి, దేవలుని నుండి, కృష్ణద్వైపాయనుని నుండి, కురువంశ పితామహుని నుండి ఇది నాకు తెలిసింది.
14.52.16
त्वयि सर्वं समासक्तं त्वमेवैको जनेश्वरः ।
यच्चानुग्रहसंयुक्तमेतदुक्तं त्वयाऽनघ ॥ १४.५२.१६ ॥
అన్నీ మీలోనే ఆధారపడి ఉన్నాయి; మీరొక్కరే జనేశ్వరుడు. ఓ నిష్పాపుడా, అనుగ్రహంతో మీరు పలికిన ఈ మాటలు కూడా.
14.52.17
एतत्सर्वमहं सम्यगाचरिष्ये जनार्दन ।
इदं चाद्भुतमत्यन्तं कृतमस्मत्प्रियेप्सया ॥ १४.५२.१७ ॥
ఓ జనార్దనా, ఇవన్నీ నేను సక్రమంగా నెరవేరుస్తాను. ఇది అత్యద్భుతమైన కార్యం, మా ప్రియాన్ని కోరి చేయబడినది.
14.52.18
यत्पापो निहतः सङ्ख्ये कौरव्यो धृतराष्ट्रजः ।
त्वया दग्धं हि तत्सैन्यं मया विजितमाहवे ॥ १४.५२.१८ ॥
యుద్ధంలో చంపబడిన ఆ పాపి, కౌరవుడు, ధృతరాష్ట్రుని కుమారుడు—అతని సైన్యాన్ని మీరు దహించారు; యుద్ధంలో నేను దానిని జయించాను.
14.52.19
भवता तत्कृतं कर्म येनावाप्तो जयो मया ।
दुर्योधनस्य सङ्ग्रामे तव बुद्धिपराक्रमैः ॥ १४.५२.१९ ॥
మీరు చేసిన ఆ కార్యంతో, మీ బుద్ధి పరాక్రమాలతో, దుర్యోధనునితో జరిగిన యుద్ధంలో నాకు విజయం లభించింది.
14.52.20
कर्णस्य च वधोपायो यथावत्सम्प्रदर्शितः ।
सैन्धवस्य च पापस्य भूरिश्रवस एव च ॥ १४.५२.२० ॥
కర్ణుని వధోపాయాన్ని, పాపియైన సైంధవుని మరియు భూరిశ్రవుని వధోపాయాలను కూడా యథావిధిగా చూపించారు.
14.52.21
तस्मात्त्वमेव सञ्चिन्त्य हितं कुरु यथा तथा ।
अहं च प्रीयमाणेन त्वया देवकिनन्दन।
यदुक्तस्तत्करिष्यामि न हि मेऽत्र विचारणा ॥ १४.५२.२१ ॥
కాబట్టి మీరే బాగా ఆలోచించి ఏది హితమో అలా చేయండి. దేవకీనందనా, మీరు ప్రసన్నులై ఏది చెబుతారో, నేను అదే చేస్తాను; ఇందులో నాకు ఎలాంటి సందేహమూ లేదు.
14.52.22
राजानं च समासाद्य धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ।
चोदयिष्यामि धर्मज्ञ गमनार्थं तवानघ ॥ १४.५२.२२ ॥
ధర్మాత్ముడైన రాజు యుధిష్ఠిరుని సమీపించి, ధర్మజ్ఞా, నిష్పాపా, మీ ప్రయాణానికి నేను ఆయనను ప్రేరేపిస్తాను.
14.52.23
आहृतं हि ममैतत्ते द्वारकागमनं प्रभो ।
अचिरादेव द्रष्टा त्वं मातुलं मे जनार्दन।
बलदेवं च दुर्धर्षं तथाऽन्यान्वृष्णिपुङ्गवान् ॥ १४.५२.२३ ॥
ప్రభూ, మీ ద్వారకా ప్రయాణం గురించి ఈ మాట నేను మీకోసం తెచ్చాను. జనార్దనా, త్వరలోనే మీరు నా మేనమామను, దుర్ధర్షుడైన బలదేవుని, ఇతర వృష్ణి శ్రేష్ఠులను చూస్తారు.
14.52.24
एवं सम्भाषमाणौ तौ प्राप्तौ वारणसाह्वयम् ।
तथा विविशतुश्चोभौ सम्प्रहृष्टनराकुलम् ॥ १४.५२.२४ ॥
ఈ విధంగా సంభాషిస్తూ ఆ ఇద్దరూ వారణసాహ్వయ నగరాన్ని చేరుకున్నారు; ఆనందంగా ఉన్న జనులతో నిండిన ఆ నగరంలో ఇద్దరూ ప్రవేశించారు.
14.52.25
तौ गत्वा धृतराष्ट्रस्य गृहं शक्रगृहोपमम् ।
ददृशाते महाराज धृतराष्ट्रं जनेश्वरम् ॥ १४.५२.२५ ॥
వారిద్దరూ ధృతరాష్ట్రుని ఇంద్రభవనం వంటి గృహానికి వెళ్లి, ఓ మహారాజా, జనేశ్వరుడైన ధృతరాష్ట్రుని దర్శించారు.
14.52.26
विदुरं च महाबुद्धिं राजानं च युधिष्ठिरम् ।
भीमसेनं च दुर्धर्षं माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ॥ १४.५२.२६ ॥
మహాబుద్ధిమంతుడైన విదురుని, రాజు యుధిష్ఠిరుని, దుర్ధర్షుడైన భీమసేనుని, మాద్రీ పుత్రులైన పాండవులను వారు దర్శించారు.
14.52.27
धृतराष्ट्रमुपासीनं युयुत्सुं चापराजितम् ।
गान्धारीं च महाप्रज्ञां पृथा कृष्णां च भामिनीम् ॥ १४.५२.२७ ॥
కూర్చున్న ధృతరాష్ట్రుని, అపరాజితుడైన యుయుత్సుని, మహాప్రజ్ఞ గల గాంధారిని, పృథను, తేజస్వినియైన కృష్ణను వారు చూశారు.
14.52.28
सुभद्राद्याश्च ताः सर्वा भरतानां स्त्रियस्तथा ।
ददृशाते स्त्रियः सर्वा गान्धारीपरिचारिकाः ॥ १४.५२.२८ ॥
సుభద్ర మొదలైన భరతవంశ స్త్రీలందరినీ, గాంధారి పరిచారికలందరినీ వారు దర్శించారు.
14.52.29
ततः समेत्य राजानं धृतराष्ट्रमरिंदमौ ।
निवेद्य नामधेये स्वे तस्य पादावगृह्णताम् ॥ १४.५२.२९ ॥
అనంతరం ఆ ఇద్దరు శత్రుదమనులు రాజు ధృతరాష్ట్రుని సమీపించి, తమ పేర్లు తెలిపి ఆయన పాదాలను పట్టుకున్నారు.
14.52.30
गान्धार्याश्च पृथायाश्च धर्मराजस्य चैव हि ।
भीमस्य च महात्मानौ तथा पादावगृह्णताम् ॥ १४.५२.३० ॥
గాంధారి, పృథ, ధర్మరాజు, భీముని పాదాలను కూడా ఆ ఇద్దరు మహాత్ములు అదే విధంగా పట్టుకున్నారు.
14.52.31
क्षत्तारं चापि सङ्गृह्य पृष्ट्वा कुशलमव्ययम् ।
परिष्वज्य महात्मानं वेश्यापुत्रं महारथम्।
तैः सार्धं नृपतिं वृद्धं ततस्तौ पर्युपासताम् ॥ १४.५२.३१ ॥
తరువాత వారు క్షత్తను కూడా కౌగిలించుకొని అక్షయమైన క్షేమం అడిగారు; మహాత్ముడు, వేశ్యాపుత్రుడు, మహారథుడు అయిన ఆయనను కూడా ఆలింగనం చేసుకున్నారు. ఆయనతో కలిసి ఆ ఇద్దరూ వృద్ధ రాజును సేవించారు.
14.52.32
ततो निशि महाराजो धृतराष्ट्रः कुरूद्वहान् ।
जनार्दनं च मेधावी व्यसर्जयत वै गृहान् ॥ १४.५२.३२ ॥
తరువాత రాత్రి మహారాజు ధృతరాష్ట్రుడు కురువంశ శ్రేష్ఠులను, మేధావి జనార్దనుడిని ఇళ్లకు పంపాడు.
14.52.33
तेऽनुज्ञाता नृपतिना ययुः स्वं स्वं निवेशनम् ।
धनंजयगृहानेव ययौ कृष्णस्तु वीर्यवान् ॥ १४.५२.३३ ॥
రాజు అనుమతితో వారు తమ తమ నివాసాలకు వెళ్లారు; కానీ పరాక్రమశాలి కృష్ణుడు ధనంజయుని గృహానికే వెళ్లాడు.
14.52.34
तत्रार्चितो यथान्यायं सर्वकामैरुपस्थितः ।
कृष्णः सुष्वाप मेधावी धनंजयसहायवान् ॥ १४.५२.३४ ॥
అక్కడ యథావిధిగా సత్కరించబడి, అన్ని కోరికలతో సేవింపబడిన మేధావి కృష్ణుడు ధనంజయుని సహాయంతో నిద్రించాడు.
14.52.35
प्रभातायां तु शर्वर्यां कृत्वा पौर्वाह्णिकीं क्रियाम् ।
धर्मराजस्य भनं जग्मतुः परमार्चितौ।
यत्रास्ते स सहामात्यो धर्मराजो महाबलः ॥ १४.५२.३५ ॥
తెల్లవారగా, పూర్వాహ్ణ కర్మలు ముగించుకొని, పరమ సత్కారం పొందిన ఆ ఇద్దరు ధర్మరాజు భవనానికి వెళ్లారు; అక్కడ మంత్రులతో మహాబలుడైన ధర్మరాజు ఉన్నాడు.
14.52.36
तौ प्रविश्य महात्मानौ तद्गृहं परमार्चितम् ।
धर्मराजं ददृशतुर्देवराजमिवाश्विनौ ॥ १४.५२.३६ ॥
ఆ ఇద్దరు మహాత్ములు ఆ పరమ సత్కృత గృహంలో ప్రవేశించి ధర్మరాజును చూశారు; అశ్వినీదేవతలు దేవరాజు ఇంద్రుడిని చూసినట్లు.
14.52.37
समासाद्य तु राजानं वार्ष्णेयकुरुपुङ्गवौ ।
निषीदतुरनुज्ञातौ प्रीयमाणेन तेन तौ ॥ १४.५२.३७ ॥
రాజును చేరి, వృష్ణివంశీయుడు, కురువంశ శ్రేష్ఠుడు ఇద్దరూ అతని అనుమతితో కూర్చున్నారు; అతడు సంతోషించి ఉన్నాడు.
14.52.38
ततः स राजा मेधावी विवक्षू प्रेक्ष्य तावुभौ ।
प्रोवाच वदतां श्रेष्ठो वचनं राजसत्तमः ॥ १४.५२.३८ ॥
అప్పుడు ఆ మేధావి రాజు, మాట్లాడదలచిన ఆ ఇద్దరినీ చూసి, వక్తలలో శ్రేష్ఠుడు, రాజులలో ఉత్తముడు అయి ఈ మాట చెప్పాడు.
14.52.39
विवक्षू हि युवां मन्ये वीरौ यदुकुरूद्वहौ ।
ब्रूतं कर्तास्मि सर्वं वां नचिरान्मा विचार्यताम् ॥ १४.५२.३९ ॥
మీరిద్దరూ మాట్లాడదలచారని నేను భావిస్తున్నాను, యాదవ మరియు కురు వంశాలను మోసే వీరులారా. చెప్పండి, మీ కోసం అన్నీ చేస్తాను; ఆలస్యం చేయకండి.
14.52.40
इत्युक्तः फल्गुनस्तत्र धर्मराजानमब्रवीत् ।
विनीतवदुपागम्य वाक्यं वाक्यविशारदः ॥ १४.५२.४० ॥
ఇలా చెప్పబడగా ఫల్గునుడు అక్కడ ధర్మరాజు వద్దకు వినయంగా వెళ్లి, మాటలో నేర్పరియై ఈ మాట చెప్పాడు.
14.52.41
अयं चिरोषितो राजन्वासुदेवः प्रतापवान् ।
भवन्तं समनुज्ञाप्य पितरं द्रष्टुमिच्छति ॥ १४.५२.४१ ॥
రాజా, చాలా కాలంగా ఉంటున్న ఈ ప్రతాపవంతుడైన వాసుదేవుడు, నీ అనుమతి పొంది తన తండ్రిని చూడాలనుకుంటున్నాడు.
14.52.42
स गच्छेदभ्यनुज्ञातो भवता यदि मन्यसे ।
आनर्तनगरीं वीरस्तदनुज्ञातुमर्हसि ॥ १४.५२.४२ ॥
నువ్వు భావిస్తే, అతడు నీ అనుమతి పొంది ఆనర్త నగరానికి వెళ్లవచ్చు; వీరుడా, అతనికి అనుమతి ఇవ్వడం నీకు తగినది.
14.52.43
पुण्डरीकाक्ष भद्रं ते गच्छ त्वं मदुसूदन ।
पुरीं द्वारवतीमद्य द्रष्टुं शूरसुतं प्रभो ॥ १४.५२.४३ ॥
పుండరీకాక్షా, మధుసూదనా, నీకు శుభం కలుగుగాక. ప్రభూ, ఈరోజు నీవు ద్వారవతీ నగరానికి వెళ్లి శూరసుతుడిని చూడు.
14.52.44
रोचते मे महाबाहो गमनं तव केशव ।
मातुलश्चिरदृष्टो मे त्वया देवी च देवकी ॥ १४.५२.४४ ॥
మహాబాహో కేశవా, నీ ప్రయాణం నాకు ఇష్టమే. నా మేనమామను, దేవి దేవకిని నీవు చాలా కాలంగా చూడలేదు.
14.52.45
समेत्यि मातुलं गत्वा बलदेवं च मानद ।
पूजयेथा महाप्राज्ञ मद्वाक्येन यथाऽर्हतः ॥ १४.५२.४५ ॥
మానదా, మేనమామను కలిసి, బలదేవుని వద్దకు వెళ్లి, నా మాట ప్రకారం వారికి తగిన గౌరవం చేయి, మహాప్రాజ్ఞా.
14.52.46
स्मरेथाश्चापि मां नित्यं भीमं च बलिनां वरम् ।
फाल्गुनं सहदेवं च नकुलं चैव मानद ॥ १४.५२.४६ ॥
మానదా, నీవు ఎప్పుడూ నన్ను గుర్తుంచుకో; బలవంతులలో శ్రేష్ఠుడైన భీముని, అర్జునుని, సహదేవుని, నకులుని కూడా గుర్తుంచుకో.
14.52.47
आनर्तानवलोक्य त्वं पितरं च महाभुजः ।
वृष्णींश्च पुनरागच्छेर्हयमेधे ममानघ ॥ १४.५२.४७ ॥
మహాబాహో, ఆనర్తులను, నీ తండ్రిని, వృష్ణులను చూసి, పాపరహితుడా, నా అశ్వమేధంలో మళ్ళీ రావాలి.
14.52.48
स गच्छ रत्नान्यादाय विविधानि वसूनि च ।
यच्चप्यन्यन्मनोज्ञं ते तदप्यादत्स्व सात्वत ॥ १४.५२.४८ ॥
నీవు వెళ్ళు, అనేక రత్నాలను, ధనాన్ని తీసుకుని. నీకు ఇష్టమైన ఇతర వస్తువులు ఏవున్నా వాటినీ స్వీకరించు, సాత్వతా.
14.52.49
इयं च वसुधा कृत्स्ना प्रसादात्तव केशव ।
अस्मानुपागता वीर निहताश्चापि शत्रवः ॥ १४.५२.४९ ॥
కేశవా, నీ అనుగ్రహం వల్ల ఈ సమస్త భూమి మాకు లభించింది; వీరా, శత్రువులు కూడా హతమయ్యారు.
14.52.50
स्वर्गापवर्गविषयं त्वद्भक्तानां न दुर्लभम् ।
संसारगहने चेद्धपापाग्निप्रशमाम्बुद ॥ १४.५२.५० ॥
నీ భక్తులకు స్వర్గమూ మోక్షమూ దుర్లభం కాదు; సంసారమనే దట్టమైన అడవిలో పాపాగ్నిని చల్లార్చే మేఘమా.
14.52.51
एवं ब्रुवति कौरव्ये धर्मराजे युधिष्ठिरे ।
वासुदेवो वरः पुंसामिदं वचनमब्रवीत् ॥ १४.५२.५१ ॥
కౌరవుడైన ధర్మరాజు యుధిష్ఠిరుడు ఇలా పలుకగా, పురుషులలో శ్రేష్ఠుడైన వాసుదేవుడు ఈ మాట అన్నాడు.
14.52.52
तवैव रत्नानि धनं च केवलं ।
धरा तु कृत्स्ना तु महाभुजाद्य वै।
यदस्ति चान्यद्द्रविणं गृहे मम ।
त्वमेव तस्येश्वर नित्यमीश्वरः ॥ १४.५२.५२ ॥
ఈ రత్నాలు, ధనం కేవలం నీవే; మహాబాహూ, ఈ సమస్త భూమి కూడా నీదే; నా ఇంట్లో ఉన్న మరే ధనమైనా నీదే; ప్రభూ, నీవే దానికి ఎల్లప్పుడూ ఈశ్వరుడవు.
14.52.53
तथेत्यथोक्तः प्रतिपूजितस्तदा ।
गदाग्रजो धर्मसुतेन वीर्यवान्।
पितृष्वसारं त्ववदद्यथाविधि ।
सम्पूजितश्चाप्यगमत्प्रदक्षिणम् ॥ १४.५२.५३ ॥
"అలాగే" అని పలికి, ధర్మపుత్రునిచే గౌరవించబడిన పరాక్రమశాలి గదాగ్రజుడు అప్పుడు తన మేనత్తతో యథావిధిగా మాట్లాడాడు; గౌరవించబడి ప్రదక్షిణం చేసి వెళ్లిపోయాడు.
14.52.54
तया स सम्यक् प्रतिनन्दितस्तत-
स्तथैव सर्वैर्विदुरादिभिस्तथा।
विनिर्ययौ नागपुराद्गदाग्रजो ।
रथेन दिव्येन चतुर्भुजः स्वयम् ॥ १४.५२.५४ ॥
ఆమెచే అతడు చక్కగా ఆశీర్వదించబడ్డాడు; అలాగే విదురుడు మొదలైన అందరిచే కూడా; అప్పుడు చతుర్భుజుడైన గదాగ్రజుడు స్వయంగా నాగపురం నుండి దివ్య రథంపై బయలుదేరాడు.
14.52.55
रथे सुभद्रामधिरोप्य भामिनीं ।
युधिष्ठिरस्यानुमते जनार्दनः।
पितृष्वसुश्चापि तथा महाभुजो ।
विनिर्ययौ पौरजनाभिसंवृतः ॥ १४.५२.५५ ॥
యుధిష్ఠిరుని అనుమతితో జనార్దనుడు తేజస్వి అయిన సుభద్రను రథంపై ఎక్కించి, తన అత్తను కూడా ఎక్కించాడు; మహాబాహువైన ఆయన పౌరులతో చుట్టుముట్టబడి బయలుదేరాడు.
14.52.56
तमन्वयाद्वानरवर्यकेतनः ।
ससात्यकिर्माद्रवतीसुतावपि।
अगाधबुद्धिर्विदुरश्च माधवं ।
स्वयं च भीमो गजराजविक्रमः ॥ १४.५२.५६ ॥
వానర శ్రేష్ఠుని ధ్వజంపై కలవాడు (అర్జునుడు) సాత్యకితో కలిసి ఆయనను అనుసరించాడు; మాద్రి కుమారులిద్దరూ, అగాధ బుద్ధిగల విదురుడూ మాధవుని అనుసరించారు; గజరాజ పరాక్రమముగల భీముడు కూడా స్వయంగా అనుసరించాడు.
14.52.57
निवर्तयित्वा कुरुराष्ट्रवर्धनां-
स्ततः स सर्वान्विदुरं च वीर्यवान्।
जनार्दनो दारुकमाह सत्वरः ।
प्रचोदयाश्वानिति सात्यकिं तथा ॥ १४.५२.५७ ॥
కురురాజ్యాన్ని వర్ధిల్లజేసేవారినీ, విదురుని, అందరినీ తిప్పి పంపి, వీర్యవంతుడైన జనార్దనుడు త్వరగా దారుకునితో, 'గుర్రాలను నడుపు' అని అన్నాడు; సాత్యకితో కూడా అలాగే అన్నాడు.
14.52.58
ततो ययौ शत्रुगणप्रमर्दनः ।
शिनिप्रवीरानुगतो जनार्दनः।
यथा निहत्यारिगणं शतकतु-
र्दिवं तथाऽऽनर्तपुरीं प्रतापवान् ॥ १४.५२.५८ ॥
అప్పుడు శత్రుసమూహాలను అణచేవాడైన జనార్దనుడు, శిని వీరులతో అనుసరించబడి వెళ్ళాడు; శతక్రతువైన ఇంద్రుడు శత్రుసైన్యాన్ని సంహరించి స్వర్గానికి వెళ్ళినట్లు, ఆ ప్రతాపవంతుడు ఆనర్తపురికి వెళ్ళాడు.