ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 14.53
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.53.1
तथा प्रयान्तं वार्ष्णेयं द्वारकां भरतर्षभाः ।
परिष्वज्य न्यवर्तन्त सानुयात्राः परंतपाः ॥ १४.५३.१ ॥
ಹೀಗೆ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೊರಟ ವಾರ್ಷ್ಣೇಯನನ್ನು ಭರತವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಪರಿವಾರದೊಂದಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.
14.53.2
पुनःपुनश्च वार्ष्णेयं पर्यष्वजत फल्गुनः ।
आचक्षुर्विषयाच्चैनं स ददर्श पुनःपुनः ॥ १४.५३.२ ॥
ಫಲ್ಗುನನು ವಾರ್ಷ್ಣೇಯನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಆಲಿಂಗಿಸಿದನು; ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಗೋಚರವಾಗದವರೆಗೂ ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೋಡಿದನು.
14.53.3
कृच्छ्रेणैव तु तां पार्तो गोविन्दे विनिवेशिताम् ।
संजहार ततो दृष्टिं कृष्णश्चाप्यपराजितः ॥ १४.५३.३ ॥
ಪೃಥೆಯ ಮಗ ಪಾರ್ಥನು ಗೋವಿಂದನ ಮೇಲೆ ನೆಟ್ಟಿದ್ದ ಆ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಬಹಳ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡನು; ಬಳಿಕ ಅಪರಾಜಿತನಾದ ಕೃಷ್ಣನೂ ತನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಹಿಂದೆ ಸರಿಸಿದನು.
14.53.4
तस्य प्रयाणे यान्यासन्निमित्तानि महात्मनः ।
बहून्यद्भुतरूपाणि तानि मे गदतः शृणु ॥ १४.५३.४ ॥
ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದ ಹಲವು ಅದ್ಭುತ ರೂಪದ ಶಕುನಗಳನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವಾಗ ಕೇಳು.
14.53.5
वायुर्वेगेन महता रथस्य पुरतो ववौ ।
कुर्वन्निःशर्करं मार्गं विरजस्कमकण्टकम् ॥ १४.५३.५ ॥
ಮಹಾ ವೇಗದಿಂದ ಗಾಳಿ ರಥದ ಮುಂದೆ ಬೀಸಿತು; ದಾರಿಯನ್ನು ಕಲ್ಲುರಹಿತ, ಧೂಳುರಹಿತ, ಮುಳ್ಳುರಹಿತವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾ.
14.53.6
ववर्ष वासवश्चैव तोयं शुचि सुगन्धि च ।
दिव्यानि चैव पुष्पाणि पुरतः शाङ्गधन्वनः ॥ १४.५३.६ ॥
ಇಂದ್ರನೂ ಶುದ್ಧವಾದ, ಸುಗಂಧಭರಿತ ನೀರನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು; ಶಾರ್ಙ್ಗಧನುವನ್ನು ಹಿಡಿದವನ ಮುಂದೆ ದಿವ್ಯ ಪುಷ್ಪಗಳೂ ಸುರಿದವು.
14.53.7
स प्रयातो महाबाहुः समेषु मरुधन्वसु ।
ददर्शाथ मुनिश्रेष्ठमुदङ्कममितौजसम् ॥ १४.५३.७ ॥
ಆ ಮಹಾಬಾಹು ಸಮತಲವಾದ ಮರುಭೂಮಿಗಳ ಮೂಲಕ ಸಾಗಿ, ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ಉದಂಕನನ್ನು ಕಂಡನು.
14.53.8
महर्षिं सिद्धतपसं सर्वलोकान्तविश्रुतम् ।
स तं सम्पूज्य तेजस्वी मुनिं पृथुललोचनः।
पूजितस्तेन च तदा पर्यपृच्छदनामयम् ॥ १४.५३.८ ॥
ಸಿದ್ಧತಪಸ್ಸುಳ್ಳ, ಸರ್ವಲೋಕಾಂತದವರೆಗೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಮಹರ್ಷಿಯನ್ನು ಆ ತೇಜಸ್ವಿ, ವಿಶಾಲನೇತ್ರನು ಪೂಜಿಸಿದನು. ಅವನಿಂದಲೂ ಪೂಜಿತನಾಗಿ ಆಗ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದನು.
14.53.9
स पृष्टः कुशलं तेन सम्पूज्य मधुसूदनम् ।
उदङ्को ब्राह्मणश्रेष्ठस्ततः पप्रच्छ माधवम् ॥ १४.५३.९ ॥
ಅವರಿಂದ ಕ್ಷೇಮ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟು, ಮಧುಸೂದನನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠ ಉದಂಕನು ಮಾಧವನನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
14.53.10
कच्चिच्छौरे त्वया गत्वा कुरुपाण्डवसद्म तत् ।
कृतं सौभ्रात्रमचलं तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १४.५३.१० ॥
ಶೌರಿ, ನೀನು ಕುರು-ಪಾಂಡವರ ಆ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಅಚಲವಾದ ಸೋದರತ್ವವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದೆಯಾ? ಅದನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರಿಸುವುದು ಯೋಗ್ಯ.
14.53.11
अपि सन्धाय तान्वीरानुपावृत्तोसि केशव ।
सम्बन्दिनःक स्वदयितान्सततं वृष्णिपुङ्गव ॥ १४.५३.११ ॥
ಕೇಶವ, ಆ ವೀರರೊಂದಿಗೆ ಸಂಧಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹಿಂತಿರುಗಿದೆಯಾ? ವೃಷ್ಣಿಪುಂಗವ, ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯರಾದ ಬಂಧುಗಳು ಯಾರು?
14.53.12
कच्चित्पाण्डुसुताः पञ्च धृतराष्ट्रस्य चात्मजाः ।
लोकेषु विहरिष्यन्ति त्वया सह परंतप ॥ १४.५३.१२ ॥
ಶತ್ರುಸಂಹಾರಕನೇ, ಪಾಂಡುವಿನ ಐವರು ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುವರೇ?
14.53.13
स्वराष्ट्रे ते च राजानः कच्चित्प्राप्स्यन्ति वै सुखम् ।
कौरवेषु प्रशान्तेषु त्वया नाथेन केशव ॥ १४.५३.१३ ॥
ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಆ ರಾಜರು ಸಹ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುವರು; ಕೌರವರು ಶಾಂತರಾದಾಗ, ನೀನು ಅವರ ನಾಥನಾಗಿರುವಾಗ, ಓ ಕೇಶವ.
14.53.14
या मे सम्भावना तात त्वयि नित्यमवर्तत ।
अपि सा सफला तात कृता ते भरतान्प्रति ॥ १४.५३.१४ ॥
ಪ್ರಿಯನೇ, ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ನಾನು ಸದಾ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಭರವಸೆ ಫಲಿಸಿತೇ? ಪ್ರಿಯನೇ, ಭರತರ ಕುರಿತು ನೀನು ಅದನ್ನು ಈಡೇರಿಸಿದೆಯಾ?
14.53.15
कृतो यत्नो मया पूर्वं सौशाम्ये कौरवान्प्रति ।
नाशक्यन्त यदा साम्ये ते स्थापयितुमञ्जसा। ॥ १४.५३.१५ ॥
ಮೊದಲು ಕೌರವರೊಂದಿಗೆ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ನಾನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ; ಆದರೆ ಅವರನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಶಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದಾಗ.
14.53.16
न दिष्टमप्यतिक्रान्तुं शक्यं बुद्ध्या बलेन वा ।
महर्षे विदितं भूयः सर्वमेतत्तवानघ ॥ १४.५३.१६ ॥
ವಿಧಿಯನ್ನು ಮೀರುವುದು ಬುದ್ಧಿಯಿಂದಾಗಲೀ ಬಲದಿಂದಾಗಲೀ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ನಿಷ್ಪಾಪನೇ, ಇದೆಲ್ಲವೂ ನಿನಗೆ ಮತ್ತೆ ತಿಳಿದಿದೆ.
14.53.17
तेऽत्यक्रामन्मतिं मह्यं भीष्मस्य विदुरस्य च ।
ततो यमक्षयं जग्मुः समासाद्येतरेतरम् ॥ १४.५३.१७ ॥
ಅವರು ನನ್ನ, ಭೀಷ್ಮನ ಮತ್ತು ವಿದುರನ ಸಲಹೆಯನ್ನು ಮೀರಿದರು; ನಂತರ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಎದುರಾಗಿ ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದರು.
14.53.18
पञ्चैव पाण्डवाः शिष्टा इतमित्रा हतात्मजाः ।
धार्तराष्ट्राश्च निहताः सर्वे ससुतबान्धवाः ॥ १४.५३.१८ ॥
ಐವರು ಪಾಂಡವರು ಮಾತ್ರ ಉಳಿದರು; ಮಿತ್ರರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳು ಹತರಾದರು. ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಹತರಾದರು.
14.53.19
इत्युक्तवचने कृष्णे भृशं क्रोधसमन्वितः ।
उदङ्क इत्युवाचैनं रोषादुत्फुल्ललोचनः ॥ १४.५३.१९ ॥
ಕೃಷ್ಣನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಉತ್ತಂಕನು ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ, ರೋಷದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಅರಳಿಸಿ ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
14.53.20
यस्माच्छक्तेन ते कृष्ण न त्राताः कुरुपुङ्गवाः ।
सम्बन्धिनः प्रियास्तस्माच्छप्स्येऽहं त्वामसंशयम् ॥ १४.५३.२० ॥
ಕೃಷ್ಣ, ಶಕ್ತನಾಗಿದ್ದರೂ ನೀನು ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿಲ್ಲ; ಅವರು ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯ ಬಂಧುಗಳಾಗಿದ್ದರು. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಶಪಿಸುತ್ತೇನೆ.
14.53.21
न च ते प्रसभं यस्मात्ते निगृह्य निवारिताः ।
तस्मान्मन्युपरीतस्त्वां शप्स्यामि मधुसूदन ॥ १४.५३.२१ ॥
ನೀನು ಅವರನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಲಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಮಧುಸೂದನ, ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಶಪಿಸುತ್ತೇನೆ.
14.53.22
त्वया शक्तेन हि सता मिथ्याचारेणि माधव ।
ते परीताः कुरुश्रेष्ठा नश्यन्तः स्म ह्युपेक्षिताः ॥ १४.५३.२२ ॥
ಮಾಧವ, ನೀನು ಶಕ್ತನೂ ಸಜ್ಜನನೂ ಆಗಿದ್ದರೂ ಮಿಥ್ಯಾಚಾರದಿಂದ ವರ್ತಿಸಿದೆ; ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠರು ನಾಶವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೀನು ಅವರನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದೆ.
14.53.23
शृणु मे विस्तरेणेदं यद्वक्ष्ये भृगुनन्दन ।
गृहाणानुनयं चापि तपस्वी ह्यसि भार्गवम् ॥ १४.५३.२३ ॥
ಭೃಗುವಿನ ಪುತ್ರನೇ, ನಾನು ಹೇಳಲಿರುವುದನ್ನು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಕೇಳು; ಭಾರ್ಗವ, ನೀನು ತಪಸ್ವಿಯಾದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ಸಮಾಧಾನದ ಮಾತನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸು.
14.53.24
श्रुत्वा च मे तदध्यात्मं मुञ्चेथाः शापमद्य वै ।
न च मां तपसाऽल्पेन शक्तोऽभिभवितुं पुमान् ॥ १४.५३.२४ ॥
ನನ್ನ ಆ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಬೋಧೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಈಗಲೇ ಶಾಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು; ಅಲ್ಪ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನೂ ನನ್ನನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲಾರ.
14.53.25
न च ते तपसो नाशमिच्छामि तपतां वर ।
तपस्ते सुमहद्दीप्तं गुरवश्चापि तोषिताः ॥ १४.५३.२५ ॥
ತಪಸ್ವಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನ ನಾಶವನ್ನು ನಾನು ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ತಪಸ್ಸು ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ತರವೂ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವೂ ಆಗಿದೆ; ಗುರುಗಳೂ ಸಂತುಷ್ಟರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
14.53.26
कौमारं ब्रह्मचर्यं ते जानामि द्विजसत्तम ।
दुःखार्जितस्य तपसस्तस्मान्नेच्चामि तेऽव्ययम् ॥ १४.५३.२६ ॥
ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನೀನು ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದ್ದೀಯೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಕಷ್ಟದಿಂದ ಗಳಿಸಿದ ನಿನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನ ಅವ್ಯಯ ಫಲವನ್ನು ನಾನು ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲ.