మహాభారతం · అధ్యాయం 14.53
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.53.1
तथा प्रयान्तं वार्ष्णेयं द्वारकां भरतर्षभाः ।
परिष्वज्य न्यवर्तन्त सानुयात्राः परंतपाः ॥ १४.५३.१ ॥
ఈ విధంగా ద్వారకకు వెళ్తున్న వార్ష్ణేయుణ్ణి భరత వంశ శ్రేష్ఠులు ఆలింగనం చేసుకుని, తమ పరివారంతో తిరిగి వచ్చారు.
14.53.2
पुनःपुनश्च वार्ष्णेयं पर्यष्वजत फल्गुनः ।
आचक्षुर्विषयाच्चैनं स ददर्श पुनःपुनः ॥ १४.५३.२ ॥
ఫల్గునుడు వార్ష్ణేయుణ్ణి మళ్లీ మళ్లీ ఆలింగనం చేసుకున్నాడు; దృష్టికి అందనంత వరకు అతడిని మళ్లీ మళ్లీ చూస్తూనే ఉన్నాడు.
14.53.3
कृच्छ्रेणैव तु तां पार्तो गोविन्दे विनिवेशिताम् ।
संजहार ततो दृष्टिं कृष्णश्चाप्यपराजितः ॥ १४.५३.३ ॥
పృథా కుమారుడు పార్థుడు గోవిందునిపై నిలిపిన ఆ దృష్టిని అతికష్టంగా మరల్చాడు; ఆపై అపరాజితుడైన కృష్ణుడు కూడా తన దృష్టిని ఉపసంహరించాడు.
14.53.4
तस्य प्रयाणे यान्यासन्निमित्तानि महात्मनः ।
बहून्यद्भुतरूपाणि तानि मे गदतः शृणु ॥ १४.५३.४ ॥
ఆ మహాత్ముని ప్రయాణంలో కలిగిన అనేక అద్భుత రూప శకునాలను నేను చెప్పేటప్పుడు విను.
14.53.5
वायुर्वेगेन महता रथस्य पुरतो ववौ ।
कुर्वन्निःशर्करं मार्गं विरजस्कमकण्टकम् ॥ १४.५३.५ ॥
మహా వేగంతో వాయువు రథానికి ముందు వీచింది; మార్గాన్ని రాళ్లు, ధూళి, ముళ్లు లేకుండా చేస్తూ.
14.53.6
ववर्ष वासवश्चैव तोयं शुचि सुगन्धि च ।
दिव्यानि चैव पुष्पाणि पुरतः शाङ्गधन्वनः ॥ १४.५३.६ ॥
ఇంద్రుడు కూడా పవిత్రమైన, సుగంధభరితమైన జలాన్ని కురిపించాడు; శార్ఙ్గధనువు ధరించినవాని ముందు దివ్యపుష్పాలు కూడా వర్షించాయి.
14.53.7
स प्रयातो महाबाहुः समेषु मरुधन्वसु ।
ददर्शाथ मुनिश्रेष्ठमुदङ्कममितौजसम् ॥ १४.५३.७ ॥
ఆ మహాబాహుడు సమమైన మరుభూముల గుండా వెళ్ళి, అమిత తేజస్వియైన ముని శ్రేష్ఠుడు ఉదంకుని చూశాడు.
14.53.8
महर्षिं सिद्धतपसं सर्वलोकान्तविश्रुतम् ।
स तं सम्पूज्य तेजस्वी मुनिं पृथुललोचनः।
पूजितस्तेन च तदा पर्यपृच्छदनामयम् ॥ १४.५३.८ ॥
సిద్ధ తపస్సు కలిగిన, సర్వలోకాంతాల వరకు ప్రసిద్ధుడైన మహర్షిని ఆ తేజస్వి, విశాల నేత్రుడు పూజించాడు. ఆయనచేత కూడా పూజితుడై అప్పుడు క్షేమసమాచారం అడిగాడు.
14.53.9
स पृष्टः कुशलं तेन सम्पूज्य मधुसूदनम् ।
उदङ्को ब्राह्मणश्रेष्ठस्ततः पप्रच्छ माधवम् ॥ १४.५३.९ ॥
ఆయన క్షేమం అడగబడి, మధుసూదనుని పూజించి, బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడు ఉదంకుడు మాధవుని అడిగాడు.
14.53.10
कच्चिच्छौरे त्वया गत्वा कुरुपाण्डवसद्म तत् ।
कृतं सौभ्रात्रमचलं तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १४.५३.१० ॥
శౌరీ, నువ్వు కురుపాండవుల ఆ నివాసానికి వెళ్ళి స్థిరమైన సోదరభావాన్ని నెలకొల్పావా? దాన్ని నాకు వివరించడం తగును.
14.53.11
अपि सन्धाय तान्वीरानुपावृत्तोसि केशव ।
सम्बन्दिनःक स्वदयितान्सततं वृष्णिपुङ्गव ॥ १४.५३.११ ॥
కేశవా, ఆ వీరులతో సంధి చేసుకుని తిరిగి వచ్చావా? వృష్ణి వీరోత్తమా, నీకు ప్రియులైన బంధువులు ఎవరు?
14.53.12
कच्चित्पाण्डुसुताः पञ्च धृतराष्ट्रस्य चात्मजाः ।
लोकेषु विहरिष्यन्ति त्वया सह परंतप ॥ १४.५३.१२ ॥
శత్రుసంహారీ, పాండురాజు ఐదుగురు కుమారులు, ధృతరాష్ట్రుని పుత్రులు నీతో కలిసి లోకాలలో విహరిస్తారా?
14.53.13
स्वराष्ट्रे ते च राजानः कच्चित्प्राप्स्यन्ति वै सुखम् ।
कौरवेषु प्रशान्तेषु त्वया नाथेन केशव ॥ १४.५३.१३ ॥
తమ తమ రాజ్యాలలో ఆ రాజులు కూడా సుఖాన్ని పొందుతారు; కౌరవులు శాంతించినప్పుడు, నువ్వు వారికి నాథుడవైనప్పుడు, ఓ కేశవా.
14.53.14
या मे सम्भावना तात त्वयि नित्यमवर्तत ।
अपि सा सफला तात कृता ते भरतान्प्रति ॥ १४.५३.१४ ॥
ప్రియమైన వాడా, నీపై నేను ఎల్లప్పుడూ ఉంచిన ఆశ ఫలించిందా? ప్రియమైన వాడా, భరతులపట్ల నీవు దానిని నెరవేర్చావా?
14.53.15
कृतो यत्नो मया पूर्वं सौशाम्ये कौरवान्प्रति ।
नाशक्यन्त यदा साम्ये ते स्थापयितुमञ्जसा। ॥ १४.५३.१५ ॥
ముందు కౌరవులతో శాంతి నెలకొల్పడానికి నేను ప్రయత్నించాను; కానీ వారిని సూటిగా శాంతిలో నిలపలేకపోయినప్పుడు.
14.53.16
न दिष्टमप्यतिक्रान्तुं शक्यं बुद्ध्या बलेन वा ।
महर्षे विदितं भूयः सर्वमेतत्तवानघ ॥ १४.५३.१६ ॥
విధిని అతిక్రమించడం బుద్ధితోనైనా బలంతోనైనా సాధ్యం కాదు. మహర్షీ, నిష్కల్మషుడా, ఇవన్నీ నీకు మళ్ళీ తెలిసినవే.
14.53.17
तेऽत्यक्रामन्मतिं मह्यं भीष्मस्य विदुरस्य च ।
ततो यमक्षयं जग्मुः समासाद्येतरेतरम् ॥ १४.५३.१७ ॥
వారు నా మాటను, భీష్ముని మాటను, విదురుని మాటను అతిక్రమించారు; తరువాత ఒకరితో ఒకరు తలపడి యమలోకానికి వెళ్లారు.
14.53.18
पञ्चैव पाण्डवाः शिष्टा इतमित्रा हतात्मजाः ।
धार्तराष्ट्राश्च निहताः सर्वे ससुतबान्धवाः ॥ १४.५३.१८ ॥
ఐదుగురు పాండవులు మాత్రమే మిగిలారు; మిత్రులు, కుమారులు హతమయ్యారు. ధృతరాష్ట్రుని కుమారులందరూ తమ కుమారులు, బంధువులతో సహా హతులయ్యారు.
14.53.19
इत्युक्तवचने कृष्णे भृशं क्रोधसमन्वितः ।
उदङ्क इत्युवाचैनं रोषादुत्फुल्ललोचनः ॥ १४.५३.१९ ॥
కృష్ణుడు ఇలా పలికినప్పుడు, ఉత్తంకుడు తీవ్ర కోపంతో నిండిపోయి, రోషంతో కళ్ళు విప్పార్చి అతనితో ఇలా అన్నాడు.
14.53.20
यस्माच्छक्तेन ते कृष्ण न त्राताः कुरुपुङ्गवाः ।
सम्बन्धिनः प्रियास्तस्माच्छप्स्येऽहं त्वामसंशयम् ॥ १४.५३.२० ॥
ఓ కృష్ణా, శక్తి ఉండి కూడా నీవు కురువీరులను రక్షించలేదు; వారు నీకు ప్రియమైన బంధువులు. కాబట్టి నిస్సందేహంగా నేను నిన్ను శపిస్తాను.
14.53.21
न च ते प्रसभं यस्मात्ते निगृह्य निवारिताः ।
तस्मान्मन्युपरीतस्त्वां शप्स्यामि मधुसूदन ॥ १४.५३.२१ ॥
నీవు వారిని బలవంతంగా ఆపి నిరోధించలేదు కాబట్టి, ఓ మధుసూదనా, కోపంతో నిండి నేను నిన్ను శపిస్తాను.
14.53.22
त्वया शक्तेन हि सता मिथ्याचारेणि माधव ।
ते परीताः कुरुश्रेष्ठा नश्यन्तः स्म ह्युपेक्षिताः ॥ १४.५३.२२ ॥
ఓ మాధవా, శక్తిమంతుడవు, సజ్జనుడవు అయినప్పటికీ నీవు అసత్య ప్రవర్తనతో ఉన్నావు; చుట్టుముట్టబడిన కురువీరులు నశిస్తుండగా నీవు వారిని ఉపేక్షించావు.
14.53.23
शृणु मे विस्तरेणेदं यद्वक्ष्ये भृगुनन्दन ।
गृहाणानुनयं चापि तपस्वी ह्यसि भार्गवम् ॥ १४.५३.२३ ॥
భృగునందనా, నేను చెప్పబోయేది విస్తారంగా విను; భార్గవా, నీవు తపస్వివి కాబట్టి నా రాజీ మాటను కూడా స్వీకరించు.
14.53.24
श्रुत्वा च मे तदध्यात्मं मुञ्चेथाः शापमद्य वै ।
न च मां तपसाऽल्पेन शक्तोऽभिभवितुं पुमान् ॥ १४.५३.२४ ॥
నా ఆ ఆధ్యాత్మిక బోధను విని ఇప్పుడే శాపాన్ని విడిచిపెట్టు; స్వల్ప తపస్సుతో ఏ మనిషీ నన్ను జయించలేడు.
14.53.25
न च ते तपसो नाशमिच्छामि तपतां वर ।
तपस्ते सुमहद्दीप्तं गुरवश्चापि तोषिताः ॥ १४.५३.२५ ॥
తపస్సు చేసేవారిలో శ్రేష్ఠుడా, నీ తపస్సు నశించాలని నేను కోరను. నీ తపస్సు అత్యంత గొప్పదీ ప్రకాశవంతమైనదీ; గురువులు కూడా సంతోషించారు.
14.53.26
कौमारं ब्रह्मचर्यं ते जानामि द्विजसत्तम ।
दुःखार्जितस्य तपसस्तस्मान्नेच्चामि तेऽव्ययम् ॥ १४.५३.२६ ॥
ద్విజులలో శ్రేష్ఠుడా, నీవు బాల్యం నుండి బ్రహ్మచర్యం పాటించావని నాకు తెలుసు. కష్టంతో సంపాదించిన నీ తపస్సు యొక్క అక్షయ ఫలాన్ని నేను కోరను.