മഹാഭാരതം · അധ്യായം 14.53
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.53.1
तथा प्रयान्तं वार्ष्णेयं द्वारकां भरतर्षभाः ।
परिष्वज्य न्यवर्तन्त सानुयात्राः परंतपाः ॥ १४.५३.१ ॥
അങ്ങനെ ദ്വാരകയിലേക്ക് പോകുന്ന വാർഷ്ണേയനെ ഭരതശ്രേഷ്ഠന്മാർ ആലിംഗനം ചെയ്ത് പരിവാരങ്ങളോടൊപ്പം മടങ്ങി.
14.53.2
पुनःपुनश्च वार्ष्णेयं पर्यष्वजत फल्गुनः ।
आचक्षुर्विषयाच्चैनं स ददर्श पुनःपुनः ॥ १४.५३.२ ॥
ഫല്ഗുനൻ വാർഷ്ണേയനെ വീണ്ടും വീണ്ടും ആലിംഗനം ചെയ്തു; ദൃഷ്ടിപഥത്തിൽ നിന്ന് മറയുംവരെ അവനെ വീണ്ടും വീണ്ടും നോക്കിനിന്നു.
14.53.3
कृच्छ्रेणैव तु तां पार्तो गोविन्दे विनिवेशिताम् ।
संजहार ततो दृष्टिं कृष्णश्चाप्यपराजितः ॥ १४.५३.३ ॥
പൃഥാപുത്രൻ പാർത്ഥൻ ഗോവിന്ദനിൽ ഉറപ്പിച്ച ആ നോട്ടം വളരെ പ്രയാസത്തോടെയാണ് പിൻവലിച്ചത്; പിന്നെ അജയ്യനായ കൃഷ്ണനും തന്റെ നോട്ടം പിൻവലിച്ചു.
14.53.4
तस्य प्रयाणे यान्यासन्निमित्तानि महात्मनः ।
बहून्यद्भुतरूपाणि तानि मे गदतः शृणु ॥ १४.५३.४ ॥
ആ മഹാത്മാവിന്റെ പ്രയാണത്തിൽ ഉണ്ടായ അദ്ഭുതരൂപങ്ങളായ പല ശകുനങ്ങളെയും ഞാൻ പറയുമ്പോൾ കേൾക്കുക.
14.53.5
वायुर्वेगेन महता रथस्य पुरतो ववौ ।
कुर्वन्निःशर्करं मार्गं विरजस्कमकण्टकम् ॥ १४.५३.५ ॥
മഹാവേഗത്തോടെ കാറ്റ് രഥത്തിന് മുന്നിൽ വീശി; വഴിയെ കല്ലുകളും പൊടിയും മുള്ളുകളും ഇല്ലാതാക്കിക്കൊണ്ട്.
14.53.6
ववर्ष वासवश्चैव तोयं शुचि सुगन्धि च ।
दिव्यानि चैव पुष्पाणि पुरतः शाङ्गधन्वनः ॥ १४.५३.६ ॥
ഇന്ദ്രനും ശുദ്ധവും സുഗന്ധവുമായ ജലം വർഷിച്ചു; ശാർങ്ഗധനുസ്സ് ധരിച്ചവന്റെ മുന്നിൽ ദിവ്യപുഷ്പങ്ങളും വർഷിച്ചു.
14.53.7
स प्रयातो महाबाहुः समेषु मरुधन्वसु ।
ददर्शाथ मुनिश्रेष्ठमुदङ्कममितौजसम् ॥ १४.५३.७ ॥
ആ മഹാബാഹു സമതലമായ മരുഭൂമികളിലൂടെ യാത്ര ചെയ്ത്, അമിതതേജസ്വിയായ മുനിശ്രേഷ്ഠൻ ഉദങ്കനെ കണ്ടു.
14.53.8
महर्षिं सिद्धतपसं सर्वलोकान्तविश्रुतम् ।
स तं सम्पूज्य तेजस्वी मुनिं पृथुललोचनः।
पूजितस्तेन च तदा पर्यपृच्छदनामयम् ॥ १४.५३.८ ॥
സിദ്ധതപസ്സുള്ള, സർവലോകാന്തം വരെ പ്രസിദ്ധനായ മഹർഷിയെ ആ തേജസ്വിയും വിശാലനേത്രനുമായവൻ പൂജിച്ചു. അദ്ദേഹത്താലും പൂജിതനായി, അപ്പോൾ ക്ഷേമം അന്വേഷിച്ചു.
14.53.9
स पृष्टः कुशलं तेन सम्पूज्य मधुसूदनम् ।
उदङ्को ब्राह्मणश्रेष्ठस्ततः पप्रच्छ माधवम् ॥ १४.५३.९ ॥
അദ്ദേഹത്താൽ ക്ഷേമം ചോദിക്കപ്പെട്ട്, മധുസൂദനനെ പൂജിച്ച്, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠൻ ഉദങ്കൻ മാധവനോട് ചോദിച്ചു.
14.53.10
कच्चिच्छौरे त्वया गत्वा कुरुपाण्डवसद्म तत् ।
कृतं सौभ्रात्रमचलं तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १४.५३.१० ॥
ശൗരേ, നീ കുരുപാണ്ഡവരുടെ ആ ഗൃഹത്തിൽ ചെന്ന് ഇളകാത്ത സാഹോദര്യം സ്ഥാപിച്ചുവോ? അത് എനിക്ക് വിവരിച്ചു തരുന്നതാണ് ഉചിതം.
14.53.11
अपि सन्धाय तान्वीरानुपावृत्तोसि केशव ।
सम्बन्दिनःक स्वदयितान्सततं वृष्णिपुङ्गव ॥ १४.५३.११ ॥
കേശവാ, ആ വീരന്മാരുമായി സന്ധി ചെയ്ത് നീ മടങ്ങിയെത്തിയോ? വൃഷ്ണിപുംഗവാ, നിനക്ക് പ്രിയരായ ബന്ധുക്കൾ ആരെല്ലാമാണ്?
14.53.12
कच्चित्पाण्डुसुताः पञ्च धृतराष्ट्रस्य चात्मजाः ।
लोकेषु विहरिष्यन्ति त्वया सह परंतप ॥ १४.५३.१२ ॥
ശത്രുതാപനാ, പാണ്ഡുവിന്റെ അഞ്ചു പുത്രന്മാരും ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ പുത്രന്മാരും നിന്നോടൊപ്പം ലോകങ്ങളിൽ വിഹരിക്കുമോ?
14.53.13
स्वराष्ट्रे ते च राजानः कच्चित्प्राप्स्यन्ति वै सुखम् ।
कौरवेषु प्रशान्तेषु त्वया नाथेन केशव ॥ १४.५३.१३ ॥
സ്വരാജ്യങ്ങളിൽ ആ രാജാക്കന്മാരും സുഖം പ്രാപിക്കും; കൗരവന്മാർ ശാന്തരാകുമ്പോൾ, നീ അവരുടെ നാഥനായിരിക്കുമ്പോൾ, ഓ കേശവാ.
14.53.14
या मे सम्भावना तात त्वयि नित्यमवर्तत ।
अपि सा सफला तात कृता ते भरतान्प्रति ॥ १४.५३.१४ ॥
പ്രിയനേ, നിന്നിൽ ഞാൻ എപ്പോഴും വെച്ചിരുന്ന പ്രതീക്ഷ ഫലിച്ചുവോ? പ്രിയനേ, ഭരതന്മാരെക്കുറിച്ച് നീ അത് നിറവേറ്റിയോ?
14.53.15
कृतो यत्नो मया पूर्वं सौशाम्ये कौरवान्प्रति ।
नाशक्यन्त यदा साम्ये ते स्थापयितुमञ्जसा। ॥ १४.५३.१५ ॥
മുമ്പ് കൗരവരുമായി സമാധാനം സ്ഥാപിക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചു; എന്നാൽ അവരെ നേരിട്ട് സമാധാനത്തിൽ നിലനിർത്താൻ കഴിയാതെ പോയപ്പോൾ.
14.53.16
न दिष्टमप्यतिक्रान्तुं शक्यं बुद्ध्या बलेन वा ।
महर्षे विदितं भूयः सर्वमेतत्तवानघ ॥ १४.५३.१६ ॥
വിധിയെ അതിക്രമിക്കുക ബുദ്ധികൊണ്ടോ ബലംകൊണ്ടോ സാധ്യമല്ല. മഹർഷേ, നിഷ്കളങ്കനേ, ഇതെല്ലാം നിനക്ക് വീണ്ടും അറിയാവുന്നതാണ്.
14.53.17
तेऽत्यक्रामन्मतिं मह्यं भीष्मस्य विदुरस्य च ।
ततो यमक्षयं जग्मुः समासाद्येतरेतरम् ॥ १४.५३.१७ ॥
അവർ എന്റെയും ഭീഷ്മന്റെയും വിദുരന്റെയും ഉപദേശം ലംഘിച്ചു; പിന്നീട് പരസ്പരം ഏറ്റുമുട്ടി യമലോകത്തേക്ക് പോയി.
14.53.18
पञ्चैव पाण्डवाः शिष्टा इतमित्रा हतात्मजाः ।
धार्तराष्ट्राश्च निहताः सर्वे ससुतबान्धवाः ॥ १४.५३.१८ ॥
അഞ്ചു പാണ്ഡവർ മാത്രം ശേഷിച്ചു; മിത്രങ്ങളും പുത്രന്മാരും കൊല്ലപ്പെട്ടു. ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരെല്ലാം മക്കളും ബന്ധുക്കളുമായി കൊല്ലപ്പെട്ടു.
14.53.19
इत्युक्तवचने कृष्णे भृशं क्रोधसमन्वितः ।
उदङ्क इत्युवाचैनं रोषादुत्फुल्ललोचनः ॥ १४.५३.१९ ॥
കൃഷ്ണൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഉത്തങ്കൻ അത്യന്തം കോപത്തോടെ, രോഷത്താൽ കണ്ണുകൾ വിടർത്തി അവനോട് പറഞ്ഞു.
14.53.20
यस्माच्छक्तेन ते कृष्ण न त्राताः कुरुपुङ्गवाः ।
सम्बन्धिनः प्रियास्तस्माच्छप्स्येऽहं त्वामसंशयम् ॥ १४.५३.२० ॥
കൃഷ്ണാ, ശക്തനായിരുന്നിട്ടും നീ കുരുശ്രേഷ്ഠന്മാരെ രക്ഷിച്ചില്ല; അവർ നിനക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട ബന്ധുക്കളായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് സംശയമില്ല, ഞാൻ നിന്നെ ശപിക്കും.
14.53.21
न च ते प्रसभं यस्मात्ते निगृह्य निवारिताः ।
तस्मान्मन्युपरीतस्त्वां शप्स्यामि मधुसूदन ॥ १४.५३.२१ ॥
നീ അവരെ ബലമായി തടയുകയും വിലക്കുകയും ചെയ്തില്ല; അതുകൊണ്ട് മധുസൂദനാ, കോപത്താൽ നിറഞ്ഞ് ഞാൻ നിന്നെ ശപിക്കും.
14.53.22
त्वया शक्तेन हि सता मिथ्याचारेणि माधव ।
ते परीताः कुरुश्रेष्ठा नश्यन्तः स्म ह्युपेक्षिताः ॥ १४.५३.२२ ॥
മാധവാ, ശക്തനും സജ്ജനവുമായിരുന്നിട്ടും നീ വ്യാജാചാരത്തോടെ പെരുമാറി; ചുറ്റപ്പെട്ട കുരുശ്രേഷ്ഠന്മാർ നശിക്കുമ്പോൾ നീ അവരെ അവഗണിച്ചു.
14.53.23
शृणु मे विस्तरेणेदं यद्वक्ष्ये भृगुनन्दन ।
गृहाणानुनयं चापि तपस्वी ह्यसि भार्गवम् ॥ १४.५३.२३ ॥
ഭൃഗുനന്ദനാ, ഞാൻ പറയാൻ പോകുന്നത് വിസ്തരിച്ച് കേൾക്കൂ; ഭാർഗവാ, നീ തപസ്വിയാണല്ലോ, എന്റെ അനുനയവും സ്വീകരിക്കൂ.
14.53.24
श्रुत्वा च मे तदध्यात्मं मुञ्चेथाः शापमद्य वै ।
न च मां तपसाऽल्पेन शक्तोऽभिभवितुं पुमान् ॥ १४.५३.२४ ॥
എന്റെ ആ ആത്മീയോപദേശം കേട്ടശേഷം ഇപ്പോൾ തന്നെ ശാപം ഉപേക്ഷിക്കൂ; ചെറിയ തപസ്സുകൊണ്ട് ഒരു മനുഷ്യനും എന്നെ കീഴടക്കാൻ കഴിയില്ല.
14.53.25
न च ते तपसो नाशमिच्छामि तपतां वर ।
तपस्ते सुमहद्दीप्तं गुरवश्चापि तोषिताः ॥ १४.५३.२५ ॥
തപസ്വികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, നിന്റെ തപസ്സിന്റെ നാശം ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. നിന്റെ തപസ്സ് അതിമഹത്തും ജ്വലിക്കുന്നതുമാണ്; ഗുരുക്കന്മാരും സന്തുഷ്ടരായിരിക്കുന്നു.
14.53.26
कौमारं ब्रह्मचर्यं ते जानामि द्विजसत्तम ।
दुःखार्जितस्य तपसस्तस्मान्नेच्चामि तेऽव्ययम् ॥ १४.५३.२६ ॥
ദ്വിജരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, നീ ബാല്യം മുതൽ ബ്രഹ്മചര്യം പാലിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം. കഷ്ടപ്പെട്ട് നേടിയ നിന്റെ തപസ്സിന്റെ നശിക്കാത്ത ഫലം ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.